Δανιήλ

Σȣσάννα

1:6 ………… ϗ ἤϱχοντο ϰϱίσεις ἐξ ἄλλων ϖόλεων ϖϱὸς αὐτȣ́ς.

1:7 /8 ȣ̔͂τοι ἰδόντες γυναῖϰα ἀϛείαν τῷ εἴδει, γυναῖϰα ἀδελφȣ̃ αὐτῶν ἐϰ τῶν υἱῶν Ισϱαηλ, ὄνομα Σȣσανναν ϑυγατέϱα Χελϰιȣ γυναῖϰα Ιωαϰιμ, ϖεϱιϖατȣ̃σαν ἐν τῷ ϖαϱαδείσῳ τȣ̃ ἀνδϱὸς αὐτῆς τὸ δειλινὸν ϗ ἐϖιϑυμήσαντες αὐτῆς

1:9 διέϛϱεψαν τὸν νȣ̃ν αὐτῶν ϗ ἐξέϰλιναν τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν τȣ̃ μὴ ϐλέϖειν εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν μηδὲ μνημονεύειν ϰϱιμάτων διϰαίων.

1:10 /11 ϗ ἀμφότεϱοι ἦσαν ϰατανενυγμένοι ϖεϱὶ αὐτῆς, ϗ ἕτεϱος τῷ ἑτέϱῳ ȣ̓ ϖϱοσεϖοιεῖτο τὸ ϰαϰὸν τὸ ἔχον αὐτȣ̀ς ϖεϱὶ αὐτῆς, ȣ̓δὲ ἡ γυνὴ ἔγνω τὸ ϖϱᾶγμα τȣ̃το.

1:12 ϗ ὡς ἐγίνετο ὄϱϑϱος, ἐϱχόμενοι ἔϰλεϖτον ἀλλήλȣς σϖεύδοντες, τίς φανήσεται αὐτῇ ϖϱότεϱος ϗ λαλήσει ϖϱὸς αὐτήν.

1:13 /14 ϗ ἰδȣ̀ αὕτη ϰατὰ τὸ εἰωϑὸς ϖεϱιεϖάτει, ϗ ὁ εἷς τῶν ϖϱεσϐυτέϱων ἐληλύϑει, ϗ ἰδȣ̀ ὁ ἕτεϱος ϖαϱεγένετο, ϗ εἷς τὸν ἕτεϱον ἀνέϰϱινε λέγων Τί σὺ ȣ̔́τως ὄϱϑϱȣ ἐξῆλϑες ȣ̓ ϖαϱαλαϐών με; ϗ ἐξωμολογήσαντο ϖϱὸς ἀλλήλȣς ἑϰάτεϱος τὴν ὀδύνην αὐτȣ̃.

1:19 ϗ εἶϖεν εἷς τῷ ἑτέϱῳ Ποϱευϑῶμεν ϖϱὸς αὐτήν· ϗ συνϑέμενοι ϖϱοσήλϑοσαν αὐτῇ ϗ ἐξεϐιάζοντο αὐτήν.

1:22 ϗ εἶϖεν αὐτοῖς ἡ Ιȣδαία Οἶδα ὅτι ἐὰν ϖϱάξω τȣ̃το, ϑάνατός μοί ἐϛι, ϗ ἐὰν μὴ ϖϱάξω, ȣ̓ϰ ἐϰφεύξομαι τὰς χεῖϱας ὑμῶν·

1:23 ϰάλλιον δέ με μὴ ϖϱάξασαν ἐμϖεσεῖν εἰς τὰς χεῖϱας ὑμῶν ἢ ἁμαϱτεῖν ἐνώϖιον ϰυϱίȣ.

1:28 Οἱ δὲ ϖαϱάνομοι ἄνδϱες ἀϖέϛϱεψαν ἀϖειλȣ̃ντες ἐν ἑαυτοῖς ϗ ἐνεδϱεύοντες ἵνα ϑανατώσȣσιν αὐτήν· ϗ ἐλϑόντες ἐϖὶ τὴν συναγωγὴν τῆς ϖόλεως, ȣ̔͂ ϖαϱῳϰȣ̃σαν, ϗ συνήδϱευσαν οἱ ὄντες ἐϰεῖ ϖάντες οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ·

1:29 ϗ ἀναϛάντες οἱ δύο ϖϱεσϐύτεϱοι ϗ ϰϱιταὶ εἶϖαν Ἀϖοϛείλατε ἐϖὶ Σȣσανναν ϑυγατέϱα Χελϰιȣ, ἥτις ἐϛὶ γυνὴ Ιωαϰιμ· οἱ δὲ εὐϑέως ἐϰάλεσαν αὐτήν.

1:30 ὡς δὲ ϖαϱεγενήϑη ἡ γυνὴ σὺν τῷ ϖατϱὶ ἑαυτῆς ϗ τῇ μητϱί, ϗ οἱ ϖαῖδες ϗ αἱ ϖαιδίσϰαι αὐτῆς ὄντες τὸν ἀϱιϑμὸν ϖενταϰόσιοι ϖαϱεγένοντο ϗ τὰ ϖαιδία Σȣσαννας τέσσαϱα·

1:31 ἦν δὲ ἡ γυνὴ τϱυφεϱὰ σφόδϱα.

1:32 ϗ ϖϱοσέταξαν οἱ ϖαϱάνομοι ἀϖοϰαλύψαι αὐτήν, ἵνα ἐμϖλησϑῶσι ϰάλλȣς ἐϖιϑυμίας αὐτῆς·

1:33 ϗ ἐϰλαίοσαν οἱ ϖαϱ’ αὐτῆς ϖάντες ϗ ὅσοι αὐτὴν ᾔδεισαν ϖάντες.

1:34 ἀναϛάντες δὲ οἱ ϖϱεσϐύτεϱοι ϗ ϰϱιταὶ ἐϖέϑηϰαν τὰς χεῖϱας αὐτῶν ἐϖὶ τῆς ϰεφαλῆς αὐτῆς·

1:35 ἡ δὲ ϰαϱδία αὐτῆς ἐϖεϖοίϑει ἐϖὶ ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ αὐτῆς, ϗ ἀναϰύψασα ἔϰλαυσεν ἐν ἑαυτῇ λέγȣσα

1:35 a Κύϱιε ὁ ϑεὸς ὁ αἰώνιος ὁ εἰδὼς τὰ ϖάντα ϖϱὶν γενέσεως αὐτῶν, σὺ οἶδας ὅτι ȣ̓ϰ ἐϖοίησα ἃ ϖονηϱεύονται οἱ ἄνομοι ȣ̔͂τοι ἐϖ’ ἐμοί. ϗ εἰσήϰȣσε ϰύϱιος τῆς δεήσεως αὐτῆς.

1:36 οἱ δὲ δύο ϖϱεσϐύτεϱοι εἶϖαν Ἡμεῖς ϖεϱιεϖατȣ̃μεν ἐν τῷ ϖαϱαδείσῳ τȣ̃ ἀνδϱὸς αὐτῆς

1:37 ϗ ϰυϰλȣ̃ντες τὸ ϛάδιον εἴδομεν ταύτην ἀναϖαυομένην μετὰ ἀνδϱὸς ϗ ϛάντες ἐϑεωϱȣ̃μεν αὐτȣ̀ς ὁμιλȣ̃ντας ἀλλήλοις,

1:38 ϗ αὐτοὶ ȣ̓ϰ ᾔδεισαν ὅτι εἱϛήϰειμεν. τότε συνειϖάμεϑα ἀλλήλοις λέγοντες Μάϑωμεν τίνες εἰσὶν ȣ̔͂τοι.

1:39 ϗ ϖϱοσελϑόντες ἐϖέγνωμεν αὐτήν, ὁ δὲ νεανίσϰος ἔφυγε συγϰεϰαλυμμένος,

1:40 ταύτης δὲ ἐϖιλαϐόμενοι ἐϖηϱωτῶμεν αὐτήν Τίς ὁ ἄνϑϱωϖος;

1:41 ϗ ȣ̓ϰ ἀϖήγγειλεν ἡμῖν, τίς ἦν. ταῦτα μαϱτυϱȣ̃μεν. ϗ ἐϖίϛευσεν αὐτοῖς ἡ συναγωγὴ ϖᾶσα ὡς ϖϱεσϐυτέϱων ὄντων ϗ ϰϱιτῶν τȣ̃ λαȣ̃.

1:44 /45 Ϗ ἰδȣ̀ ἄγγελος ϰυϱίȣ ἐϰείνης ἐξαγομένης ἀϖολέσϑαι, ϗ ἔδωϰεν ὁ ἄγγελος, ϰαϑὼς ϖϱοσετάγη, ϖνεῦμα συνέσεως νεωτέϱῳ ὄντι Δανιηλ.

1:48 διαϛείλας δὲ Δανιηλ τὸν ὄχλον ϗ ϛὰς ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶϖεν ȣ̔́τως μωϱοί, υἱοὶ Ισϱαηλ; ȣ̓ϰ ἀναϰϱίναντες ȣ̓δὲ τὸ σαφὲς ἐϖιγνόντες ἀϖεϰϱίνατε ϑυγατέϱα Ισϱαηλ;

1:51 ϗ νῦν διαχωϱίσατέ μοι αὐτȣ̀ς ἀϖ’ ἀλλήλων μαϰϱάν, ἵνα ἐτάσω αὐτȣ́ς.

1:52 ὡς δὲ διεχωϱίσϑησαν, εἶϖεν Δανιηλ τῇ συναγωγῇ Νῦν μὴ ϐλέψητε ὅτι ȣ̔͂τοί εἰσι ϖϱεσϐύτεϱοι, λέγοντες Ȣ̓ μὴ ψεύσωνται· ἀλλὰ ἀναϰϱινῶ αὐτȣ̀ς ϰατὰ τὰ ὑϖοϖίϖτοντά μοι. ϗ ἐϰάλεσε τὸν ἕνα αὐτῶν, ϗ ϖϱοσήγαγον τὸν ϖϱεσϐύτεϱον τῷ νεωτέϱῳ, ϗ εἶϖεν αὐτῷ Δανιηλ Ἄϰȣε ἄϰȣε, ϖεϖαλαιωμένε ἡμεϱῶν ϰαϰῶν· νῦν ἥϰασί σȣ αἱ ἁμαϱτίαι, ἃς ἐϖοίεις τὸ ϖϱότεϱον

1:53 ϖιϛευϑεὶς ἀϰȣ́ειν ϗ ϰϱίνειν ϰϱίσεις ϑάνατον ἐϖιφεϱȣ́σας ϗ τὸν μὲν ἀϑῷον ϰατέϰϱινας, τȣ̀ς δὲ ἐνόχȣς ἠφίεις, τȣ̃ ϰυϱίȣ λέγοντος Ἀϑῷον ϗ δίϰαιον ȣ̓ϰ ἀϖοϰτενεῖς·

1:54 νῦν ȣ̓͂ν ὑϖὸ τί δένδϱον ϗ ϖοταϖῷ τȣ̃ ϖαϱαδείσȣ τόϖῳ ἑώϱαϰας αὐτȣ̀ς ὄντας σὺν ἑαυτοῖς; ϗ εἶϖεν ὁ ἀσεϐής Ὑϖὸ σχῖνον.

1:55 εἶϖεν δὲ ὁ νεώτεϱος Ὀϱϑῶς ἔψευσαι εἰς τὴν σεαυτȣ̃ ψυχήν· ὁ γὰϱ ἄγγελος ϰυϱίȣ σχίσει σȣ τὴν ψυχὴν σήμεϱον.

1:56 ϗ τȣ̃τον μεταϛήσας εἶϖε ϖϱοσαγαγεῖν αὐτῷ τὸν ἕτεϱον· ϗ τȣ́τῳ δὲ εἶϖεν Διὰ τί διεϛϱαμμένον τὸ σϖέϱμα σȣ, ὡς Σιδῶνος ϗ ȣ̓χ ὡς Ιȣδα; τὸ ϰάλλος σε ἠϖάτησεν, ἡ μιαϱὰ ἐϖιϑυμία·

1:57 ϗ ȣ̔́τως ἐϖοιεῖτε ϑυγατϱάσιν Ισϱαηλ, ϗ ἐϰεῖναι φοϐȣ́μεναι ὡμιλȣ̃σαν ὑμῖν, ἀλλ’ ȣ̓ ϑυγάτηϱ Ιȣδα ὑϖέμεινε τὴν νόσον ὑμῶν ἐν ἀνομίᾳ ὑϖενεγϰεῖν·

1:58 νῦν ȣ̓͂ν λέγε μοι Ὑϖὸ τί δένδϱον ϗ ἐν ϖοίῳ τȣ̃ ϰήϖȣ τόϖῳ ϰατέλαϐες αὐτȣ̀ς ὁμιλȣ̃ντας ἀλλήλοις; ὁ δὲ εἶϖεν Ὑϖὸ ϖϱῖνον.

1:59 ϗ εἶϖεν Δανιηλ Ἁμαϱτωλέ, νῦν ὁ ἄγγελος ϰυϱίȣ τὴν ῥομφαίαν ἕϛηϰεν ἔχων, ἕως ὁ λαὸς ἐξολεϑϱεύσει ὑμᾶς, ἵνα ϰαταϖϱίσῃ σε.

1:60-62 ϗ ϖᾶσα ἡ συναγωγὴ ἀνεϐόησεν ἐϖὶ τῷ νεωτέϱῳ, ὡς ἐϰ τȣ̃ ἰδίȣ ϛόματος ὁμολόγȣς αὐτȣ̀ς ϰατέϛησεν ἀμφοτέϱȣς ψευδομάϱτυϱας· ϗ ὡς ὁ νόμος διαγοϱεύει, ἐϖοίησαν αὐτοῖς, ϰαϑὼς ἐϖονηϱεύσαντο ϰατὰ τῆς ἀδελφῆς. ϗ ἐφίμωσαν αὐτȣ̀ς ϗ ἐξαγαγόντες ἔϱϱιψαν εἰς φάϱαγγα· τότε ὁ ἄγγελος ϰυϱίȣ ἔϱϱιψε ϖῦϱ διὰ μέσȣ αὐτῶν. ϗ ἐσώϑη αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ.

1:63 Διὰ τȣ̃το οἱ νεώτεϱοι ἀγαϖητοὶ Ιαϰωϐ ἐν τῇ ἁϖλότητι αὐτῶν. ϗ ἡμεῖς φυλασσώμεϑα εἰς υἱȣ̀ς δυνατȣ̀ς νεωτέϱȣς· εὐσεϐήσȣσι γὰϱ νεώτεϱοι, ϗ ἔϛαι ἐν αὐτοῖς ϖνεῦμα ἐϖιϛήμης ϗ συνέσεως εἰς αἰῶνα αἰῶνος.

Δανιήλ

1:1 Ἐϖὶ ϐασιλέως Ιωαϰιμ τῆς Ιȣδαίας ἔτȣς τϱίτȣ ϖαϱαγενόμενος Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος εἰς Ιεϱȣσαλημ ἐϖολιόϱϰει αὐτήν.

1:2 ϗ ϖαϱέδωϰεν αὐτὴν ϰύϱιος εἰς χεῖϱας αὐτȣ̃ ϗ Ιωαϰιμ τὸν ϐασιλέα τῆς Ιȣδαίας ϗ μέϱος τι τῶν ἱεϱῶν σϰευῶν τȣ̃ ϰυϱίȣ, ϗ ἀϖήνεγϰεν αὐτὰ εἰς Βαϐυλῶνα ϗ ἀϖηϱείσατο αὐτὰ ἐν τῷ εἰδωλίῳ αὐτȣ̃.

1:3 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς Αϐιεσδϱι τῷ ἑαυτȣ̃ ἀϱχιευνȣ́χῳ ἀγαγεῖν αὐτῷ ἐϰ τῶν υἱῶν τῶν μεγιϛάνων τȣ̃ Ισϱαηλ ϗ ἐϰ τȣ̃ ϐασιλιϰȣ̃ γένȣς ϗ ἐϰ τῶν ἐϖιλέϰτων

1:4 νεανίσϰȣς ἀμώμȣς ϗ εὐειδεῖς ϗ ἐϖιϛήμονας ἐν ϖάσῃ σοφίᾳ ϗ γϱαμματιϰȣ̀ς ϗ συνετȣ̀ς ϗ σοφȣ̀ς ϗ ἰσχύοντας ὥϛε εἶναι ἐν τῷ οἴϰῳ τȣ̃ ϐασιλέως ϗ διδάξαι αὐτȣ̀ς γϱάμματα ϗ διάλεϰτον Χαλδαιϰὴν

1:5 ϗ δίδοσϑαι αὐτοῖς ἔϰϑεσιν ἐϰ τȣ̃ οἴϰȣ τȣ̃ ϐασιλέως ϰαϑ’ ἑϰάϛην ἡμέϱαν ϗ ἀϖὸ τῆς ϐασιλιϰῆς τϱαϖέζης ϗ ἀϖὸ τȣ̃ οἴνȣ, ȣ̔͂ ϖίνει ὁ ϐασιλεύς, ϗ ἐϰϖαιδεῦσαι αὐτȣ̀ς ἔτη τϱία ϗ ἐϰ τȣ́των ϛῆσαι ἔμϖϱοσϑεν τȣ̃ ϐασιλέως.

1:6 ϗ ἦσαν ἐϰ τȣ̃ γένȣς τῶν υἱῶν Ισϱαηλ τῶν ἀϖὸ τῆς Ιȣδαίας Δανιηλ, Ανανιας, Μισαηλ, Αζαϱιας.

1:7 ϗ ἐϖέϑηϰεν αὐτοῖς ὁ ἀϱχιευνȣ̃χος ὀνόματα, τῷ μὲν Δανιηλ Βαλτασαϱ, τῷ δὲ Ανανια Σεδϱαχ ϗ τῷ Μισαηλ Μισαχ ϗ τῷ Αζαϱια Αϐδεναγω.

1:8 ϗ ἐνεϑυμήϑη Δανιηλ ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ ὅϖως μὴ ἀλισγηϑῇ ἐν τῷ δείϖνῳ τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ἐν ᾧ ϖίνει οἴνῳ, ϗ ἠξίωσε τὸν ἀϱχιευνȣ̃χον ἵνα μὴ συμμολυνϑῇ.

1:9 ϗ ἔδωϰε ϰύϱιος τῷ Δανιηλ τιμὴν ϗ χάϱιν ἐναντίον τȣ̃ ἀϱχιευνȣ́χȣ.

1:10 ϗ εἶϖεν ὁ ἀϱχιευνȣ̃χος τῷ Δανιηλ Ἀγωνιῶ τὸν ϰύϱιόν μȣ τὸν ϐασιλέα τὸν ἐϰτάξαντα τὴν ϐϱῶσιν ὑμῶν ϗ τὴν ϖόσιν ὑμῶν ἵνα μὴ ἴδῃ τὰ ϖϱόσωϖα ὑμῶν διατετϱαμμένα ϗ ἀσϑενῆ ϖαϱὰ τȣ̀ς συντϱεφομένȣς ὑμῖν νεανίας τῶν ἀλλογενῶν, ϗ ϰινδυνεύσω τῷ ἰδίῳ τϱαχήλῳ.

1:11 ϗ εἶϖεν Δανιηλ Αϐιεσδϱι τῷ ἀναδειχϑέντι ἀϱχιευνȣ́χῳ ἐϖὶ τὸν Δανιηλ, Ανανιαν, Μισαηλ, Αζαϱιαν

1:12 Πείϱασον δὴ τȣ̀ς ϖαῖδάς σȣ ἐφ’ ἡμέϱας δέϰα, ϗ δοϑήτω ἡμῖν ἀϖὸ τῶν ὀσϖϱίων τῆς γῆς, ὥϛε ϰάϖτειν ϗ ὑδϱοϖοτεῖν·

1:13 ϗ ἐὰν φανῇ ἡ ὄψις ἡμῶν διατετϱαμμένη ϖαϱὰ τȣ̀ς ἄλλȣς νεανίσϰȣς τȣ̀ς ἐσϑίοντας ἀϖὸ τȣ̃ ϐασιλιϰȣ̃ δείϖνȣ, ϰαϑὼς ἐὰν ϑέλῃς ȣ̔́τω χϱῆσαι τοῖς ϖαισί σȣ.

1:14 ϗ ἐχϱήσατο αὐτοῖς τὸν τϱόϖον τȣ̃τον ϗ ἐϖείϱασεν αὐτȣ̀ς ἡμέϱας δέϰα.

1:15 μετὰ δὲ τὰς δέϰα ἡμέϱας ἐφάνη ἡ ὄψις αὐτῶν ϰαλὴ ϗ ἡ ἕξις τȣ̃ σώματος ϰϱείσσων τῶν ἄλλων νεανίσϰων τῶν ἐσϑιόντων τὸ ϐασιλιϰὸν δεῖϖνον.

1:16 ϗ ἦν Αϐιεσδϱι ἀναιϱȣ́μενος τὸ δεῖϖνον αὐτῶν ϗ τὸν οἶνον αὐτῶν ϗ ἀντεδίδȣ αὐτοῖς ἀϖὸ τῶν ὀσϖϱίων.

1:17 ϗ τοῖς νεανίσϰοις ἔδωϰεν ὁ ϰύϱιος ἐϖιϛήμην ϗ σύνεσιν ϗ φϱόνησιν ἐν ϖάσῃ γϱαμματιϰῇ τέχνῃ· ϗ τῷ Δανιηλ ἔδωϰε σύνεσιν ἐν ϖαντὶ ῥήματι ϗ ὁϱάματι ϗ ἐνυϖνίοις ϗ ἐν ϖάσῃ σοφίᾳ.

1:18 μετὰ δὲ τὰς ἡμέϱας ταύτας ἐϖέταξεν ὁ ϐασιλεὺς εἰσαγαγεῖν αὐτȣ́ς, ϗ εἰσήχϑησαν ἀϖὸ τȣ̃ ἀϱχ[ι]ευνȣ́χȣ ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα Ναϐȣχοδονοσοϱ.

1:19 ϗ ὡμίλησεν αὐτοῖς ὁ ϐασιλεύς, ϗ ȣ̓χ εὑϱέϑη ἐν τοῖς σοφοῖς ὅμοιος τῷ Δανιηλ ϗ Ανανια ϗ Μισαηλ ϗ Αζαϱια· ϗ ἦσαν ϖαϱὰ τῷ ϐασιλεῖ.

1:20 ϗ ἐν ϖαντὶ λόγῳ ϗ συνέσει ϗ ϖαιδείᾳ, ὅσα ἐζήτησε ϖαϱ’ αὐτῶν ὁ ϐασιλεύς, ϰατέλαϐεν αὐτȣ̀ς σοφωτέϱȣς δεϰαϖλασίως ὑϖὲϱ τȣ̀ς σοφιϛὰς ϗ τȣ̀ς φιλοσόφȣς τȣ̀ς ἐν ϖάσῃ τῇ ϐασιλείᾳ αὐτȣ̃· ϗ ἐδόξασεν αὐτȣ̀ς ὁ ϐασιλεὺς ϗ ϰατέϛησεν αὐτȣ̀ς ἄϱχοντας ϗ ἀνέδειξεν αὐτȣ̀ς σοφȣ̀ς ϖαϱὰ ϖάντας τȣ̀ς αὐτȣ̃ ἐν ϖϱάγμασιν ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ αὐτȣ̃ ϗ ἐν τῇ ϐασιλείᾳ αὐτȣ̃.

1:21 ϗ ἦν Δανιηλ ἕως τȣ̃ ϖϱώτȣ ἔτȣς τῆς ϐασιλείας Κύϱȣ ϐασιλέως Πεϱσῶν.

2:1 Ϗ ἐν τῷ ἔτει τῷ δευτέϱῳ τῆς ϐασιλείας Ναϐȣχοδονοσοϱ συνέϐη εἰς ὁϱάματα ϗ ἐνύϖνια ἐμϖεσεῖν τὸν ϐασιλέα ϗ ταϱαχϑῆναι ἐν τῷ ἐνυϖνίῳ αὐτȣ̃, ϗ ὁ ὕϖνος αὐτȣ̃ ἐγένετο ἀϖ’ αὐτȣ̃.

2:2 ϗ ἐϖέταξεν ὁ ϐασιλεὺς εἰσενεχϑῆναι τȣ̀ς ἐϖαοιδȣ̀ς ϗ τȣ̀ς μάγȣς ϗ τȣ̀ς φαϱμαϰȣ̀ς τῶν Χαλδαίων ἀναγγεῖλαι τῷ ϐασιλεῖ τὰ ἐνύϖνια αὐτȣ̃, ϗ ϖαϱαγενόμενοι ἔϛησαν ϖαϱὰ τῷ ϐασιλεῖ.

2:3 ϗ εἶϖεν αὐτοῖς ὁ ϐασιλεύς Ἐνύϖνιον ἑώϱαϰα ϗ ἐϰινήϑη μȣ τὸ ϖνεῦμα· ἐϖιγνῶναι ȣ̓͂ν ϑέλω τὸ ἐνύϖνιον.

2:4 ϗ ἐλάλησαν οἱ Χαλδαῖοι ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα Συϱιϛί Κύϱιε ϐασιλεῦ, τὸν αἰῶνα ζῆϑι· ἀνάγγειλον τὸ ἐνύϖνιόν σȣ τοῖς ϖαισί σȣ, ϗ ἡμεῖς σοι φϱάσομεν τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃.

2:5 ἀϖοϰϱιϑεὶς δὲ ὁ ϐασιλεὺς εἶϖε τοῖς Χαλδαίοις ὅτι Ἐὰν μὴ ἀϖαγγείλητέ μοι ἐϖ’ ἀληϑείας τὸ ἐνύϖνιον ϗ τὴν τȣ́τȣ σύγϰϱισιν δηλώσητέ μοι, ϖαϱαδειγματισϑήσεσϑε, ϗ ἀναληφϑήσεται ὑμῶν τὰ ὑϖάϱχοντα εἰς τὸ ϐασιλιϰόν·

2:6 ἐὰν δὲ τὸ ἐνύϖνιον διασαφήσητέ μοι ϗ τὴν τȣ́τȣ σύγϰϱισιν ἀναγγείλητε, λήψεσϑε δόματα ϖαντοῖα ϗ δοξασϑήσεσϑε ὑϖ’ ἐμȣ̃· δηλώσατέ μοι τὸ ἐνύϖνιον ϗ ϰϱίνατε.

2:7 ἀϖεϰϱίϑησαν δὲ ἐϰ δευτέϱȣ λέγοντες Βασιλεῦ, τὸ ὅϱαμα εἰϖόν, ϗ οἱ ϖαῖδές σȣ ϰϱινȣ̃σι ϖϱὸς ταῦτα.

2:8 ϗ εἶϖεν αὐτοῖς ὁ ϐασιλεύς Ἐϖ’ ἀληϑείας οἶδα ὅτι ϰαιϱὸν ὑμεῖς ἐξαγοϱάζετε, ϰαϑάϖεϱ ἑωϱάϰατε ὅτι ἀϖέϛη ἀϖ’ ἐμȣ̃ τὸ ϖϱᾶγμα· ϰαϑάϖεϱ ȣ̓͂ν ϖϱοϛέταχα, ȣ̔́τως ἔϛαι·

2:9 ἐὰν μὴ τὸ ἐνύϖνιον ἀϖαγγείλητέ μοι ἐϖ’ ἀληϑείας ϗ τὴν τȣ́τȣ σύγϰϱισιν δηλώσητε, ϑανάτῳ ϖεϱιϖεσεῖσϑε· συνείϖασϑε γὰϱ λόγȣς ψευδεῖς ϖοιήσασϑαι ἐϖ’ ἐμȣ̃, ἕως ἂν ὁ ϰαιϱὸς ἀλλοιωϑῇ· νῦν ȣ̓͂ν ἐὰν τὸ ῥῆμα εἴϖητέ μοι, ὃ τὴν νύϰτα ἑώϱαϰα, γνώσομαι ὅτι ϗ τὴν τȣ́τȣ ϰϱίσιν δηλώσετε.

2:10 ϗ ἀϖεϰϱίϑησαν οἱ Χαλδαῖοι ἐϖὶ τȣ̃ ϐασιλέως ὅτι Ȣ̓δεὶς τῶν ἐϖὶ τῆς γῆς δυνήσεται εἰϖεῖν τῷ ϐασιλεῖ ὃ ἑώϱαϰε, ϰαϑάϖεϱ σὺ ἐϱωτᾷς, ϗ ϖᾶς ϐασιλεὺς ϗ ϖᾶς δυνάϛης τοιȣ̃το ϖϱᾶγμα ȣ̓ϰ ἐϖεϱωτᾷ ϖάντα σοφὸν ϗ μάγον ϗ Χαλδαῖον·

2:11 ϗ ὁ λόγος, ὃν ζητεῖς, ϐασιλεῦ, ϐαϱύς ἐϛι ϗ ἐϖίδοξος, ϗ ȣ̓δείς ἐϛιν, ὃς δηλώσει ταῦτα τῷ ϐασιλεῖ, εἰ μήτι ἄγγελος, ȣ̔͂ ȣ̓ϰ ἔϛι ϰατοιϰητήϱιον μετὰ ϖάσης σαϱϰός· ὅϑεν ȣ̓ϰ ἐνδέχεται γενέσϑαι ϰαϑάϖεϱ οἴει.

2:12 τότε ὁ ϐασιλεὺς ϛυγνὸς γενόμενος ϗ ϖεϱίλυϖος ϖϱοσέταξεν ἐξαγαγεῖν ϖάντας τȣ̀ς σοφȣ̀ς τῆς Βαϐυλωνίας·

2:13 ϗ ἐδογματίσϑη ϖάντας ἀϖοϰτεῖναι, ἐζητήϑη δὲ ὁ Δανιηλ ϗ ϖάντες οἱ μετ’ αὐτȣ̃ χάϱιν τȣ̃ συναϖολέσϑαι.

2:14 τότε Δανιηλ εἶϖε ϐȣλὴν ϗ γνώμην, ἣν εἶχεν, Αϱιώχῃ τῷ ἀϱχιμαγείϱῳ τȣ̃ ϐασιλέως, ᾧ ϖϱοσέταξεν ἐξαγαγεῖν τȣ̀ς σοφιϛὰς τῆς Βαϐυλωνίας,

2:15 ϗ ἐϖυνϑάνετο αὐτȣ̃ λέγων Πεϱὶ τίνος δογματίζεται ϖιϰϱῶς ϖαϱὰ τȣ̃ ϐασιλέως; τότε τὸ ϖϱόϛαγμα ἐσήμανεν ὁ Αϱιώχης τῷ Δανιηλ.

2:16 ὁ δὲ Δανιηλ εἰσῆλϑε ταχέως ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα ϗ ἠξίωσεν ἵνα δοϑῇ αὐτῷ χϱόνος ϖαϱὰ τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ δηλώσῃ ϖάντα ἐϖὶ τȣ̃ ϐασιλέως.

2:17 τότε ἀϖελϑὼν Δανιηλ εἰς τὸν οἶϰον αὐτȣ̃ τῷ Ανανια ϗ Μισαηλ ϗ Αζαϱια τοῖς συνεταίϱοις ὑϖέδειξε ϖάντα·

2:18 ϗ ϖαϱήγγειλε νηϛείαν ϗ δέησιν ϗ τιμωϱίαν ζητῆσαι ϖαϱὰ τȣ̃ ϰυϱίȣ τȣ̃ ὑψίϛȣ ϖεϱὶ τȣ̃ μυϛηϱίȣ τȣ́τȣ, ὅϖως μὴ ἐϰδοϑῶσι Δανιηλ ϗ οἱ μετ’ αὐτȣ̃ εἰς ἀϖώλειαν ἅμα τοῖς σοφιϛαῖς Βαϐυλῶνος.

2:19 τότε τῷ Δανιηλ ἐν ὁϱάματι ἐν αὐτῇ τῇ νυϰτὶ τὸ μυϛήϱιον τȣ̃ ϐασιλέως ἐξεφάνϑη εὐσήμως· τότε Δανιηλ εὐλόγησε τὸν ϰύϱιον τὸν ὕψιϛον

2:20 ϗ ἐϰφωνήσας εἶϖεν Ἔϛαι τὸ ὄνομα τȣ̃ ϰυϱίȣ τȣ̃ μεγάλȣ εὐλογημένον εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἡ σοφία ϗ ἡ μεγαλωσύνη αὐτȣ̃ ἐϛι·

2:21 ϗ αὐτὸς ἀλλοιοῖ ϰαιϱȣ̀ς ϗ χϱόνȣς, μεϑιϛῶν ϐασιλεῖς ϗ ϰαϑιϛῶν, διδȣ̀ς σοφοῖς σοφίαν ϗ σύνεσιν τοῖς ἐν ἐϖιϛήμῃ ȣ̓͂σιν·

2:22 ἀναϰαλύϖτων τὰ ϐαϑέα ϗ σϰοτεινὰ ϗ γινώσϰων τὰ ἐν τῷ σϰότει ϗ τὰ ἐν τῷ φωτί, ϗ ϖαϱ’ αὐτῷ ϰατάλυσις·

2:23 σοί, ϰύϱιε τῶν ϖατέϱων μȣ, ἐξομολογȣ̃μαι ϗ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν ϗ φϱόνησιν ἔδωϰάς μοι ϗ νῦν ἐσήμανάς μοι ὅσα ἠξίωσα τȣ̃ δηλῶσαι τῷ ϐασιλεῖ ϖϱὸς ταῦτα.

2:24 εἰσελϑὼν δὲ Δανιηλ ϖϱὸς τὸν Αϱιωχ τὸν ϰαταϛαϑέντα ὑϖὸ τȣ̃ ϐασιλέως ἀϖοϰτεῖναι ϖάντας τȣ̀ς σοφιϛὰς τῆς Βαϐυλωνίας εἶϖεν αὐτῷ Τȣ̀ς μὲν σοφιϛὰς τῆς Βαϐυλωνίας μὴ ἀϖολέσῃς, εἰσάγαγε δέ με ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα, ϗ ἕϰαϛα τῷ ϐασιλεῖ δηλώσω.

2:25 τότε Αϱιωχ ϰατὰ σϖȣδὴν εἰσήγαγεν τὸν Δανιηλ ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα ϗ εἶϖεν αὐτῷ ὅτι Εὕϱηϰα ἄνϑϱωϖον σοφὸν ἐϰ τῆς αἰχμαλωσίας τῶν υἱῶν τῆς Ιȣδαίας, ὃς τῷ ϐασιλεῖ δηλώσει ἕϰαϛα.

2:26 ἀϖοϰϱιϑεὶς δὲ ὁ ϐασιλεὺς εἶϖε τῷ Δανιηλ ἐϖιϰαλȣμένῳ δὲ Χαλδαιϛὶ Βαλτασαϱ Δυνήσῃ δηλῶσαί μοι τὸ ὅϱαμα, ὃ εἶδον, ϗ τὴν τȣ́τȣ σύγϰϱισιν;

2:27 ἐϰφωνήσας δὲ ὁ Δανιηλ ἐϖὶ τȣ̃ ϐασιλέως εἶϖεν Τὸ μυϛήϱιον, ὃ ἑώϱαϰεν ὁ ϐασιλεύς, ȣ̓ϰ ἔϛι σοφῶν ϗ φαϱμαϰῶν ϗ ἐϖαοιδῶν ϗ γαζαϱηνῶν ἡ δήλωσις,

2:28 ἀλλ’ ἔϛι ϑεὸς ἐν ȣ̓ϱανῷ ἀναϰαλύϖτων μυϛήϱια, ὃς ἐδήλωσε τῷ ϐασιλεῖ Ναϐȣχοδονοσοϱ ἃ δεῖ γενέσϑαι ἐϖ’ ἐσχάτων τῶν ἡμεϱῶν. ϐασιλεῦ, εἰς τὸν αἰῶνα ζῆϑι· τὸ ἐνύϖνιον ϗ τὸ ὅϱαμα τῆς ϰεφαλῆς σȣ ἐϖὶ τῆς ϰοίτης σȣ τȣ̃τό ἐϛι.

2:29 σύ, ϐασιλεῦ, ϰαταϰλιϑεὶς ἐϖὶ τῆς ϰοίτης σȣ ἑώϱαϰας ϖάντα, ὅσα δεῖ γενέσϑαι ἐϖ’ ἐσχάτων τῶν ἡμεϱῶν, ϗ ὁ ἀναϰαλύϖτων μυϛήϱια ἐδήλωσέ σοι ἃ δεῖ γενέσϑαι.

2:30 ϰἀμοὶ δὲ ȣ̓ ϖαϱὰ τὴν σοφίαν τὴν ȣ̓͂σαν ἐν ἐμοὶ ὑϖὲϱ ϖάντας τȣ̀ς ἀνϑϱώϖȣς τὸ μυϛήϱιον τȣ̃το ἐξεφάνϑη, ἀλλ’ ἕνεϰεν τȣ̃ δηλωϑῆναι τῷ ϐασιλεῖ ἐσημάνϑη μοι ἃ ὑϖέλαϐες τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ ἐν γνώσει.

2:31 ϗ σύ, ϐασιλεῦ, ἑώϱαϰας, ϗ ἰδȣ̀ εἰϰὼν μία, ϗ ἦν ἡ εἰϰὼν ἐϰείνη μεγάλη σφόδϱα, ϗ ἡ ϖϱόσοψις αὐτῆς ὑϖεϱφεϱὴς ἑϛήϰει ἐναντίον σȣ, ϗ ἡ ϖϱόσοψις τῆς εἰϰόνος φοϐεϱά·

2:32 ϗ ἦν ἡ ϰεφαλὴ αὐτῆς ἀϖὸ χϱυσίȣ χϱηϛȣ̃, τὸ ϛῆϑος ϗ οἱ ϐϱαχίονες ἀϱγυϱοῖ, ἡ ϰοιλία ϗ οἱ μηϱοὶ χαλϰοῖ,

2:33 τὰ δὲ σϰέλη σιδηϱᾶ, οἱ ϖόδες μέϱος μέν τι σιδήϱȣ, μέϱος δέ τι ὀϛϱάϰινον.

2:34 ἑώϱαϰας ἕως ὅτȣ ἐτμήϑη λίϑος ἐξ ὄϱȣς ἄνευ χειϱῶν ϗ ἐϖάταξε τὴν εἰϰόνα ἐϖὶ τȣ̀ς ϖόδας τȣ̀ς σιδηϱȣ̃ς ϗ ὀϛϱαϰίνȣς ϗ ϰατήλεσεν αὐτά.

2:35 τότε λεϖτὰ ἐγένετο ἅμα ὁ σίδηϱος ϗ τὸ ὄϛϱαϰον ϗ ὁ χαλϰὸς ϗ ὁ ἄϱγυϱος ϗ τὸ χϱυσίον ϗ ἐγένετο ὡσεὶ λεϖτότεϱον ἀχύϱȣ ἐν ἅλωνι, ϗ ἐϱϱίϖισεν αὐτὰ ὁ ἄνεμος ὥϛε μηδὲν ϰαταλειφϑῆναι ἐξ αὐτῶν· ϗ ὁ λίϑος ὁ ϖατάξας τὴν εἰϰόνα ἐγένετο ὄϱος μέγα ϗ ἐϖάταξε ϖᾶσαν τὴν γῆν.

2:36 τȣ̃το τὸ ὅϱαμα· ϗ τὴν ϰϱίσιν δὲ ἐϱȣ̃μεν ἐϖὶ τȣ̃ ϐασιλέως.

2:37 σύ, ϐασιλεῦ ϐασιλεὺς ϐασιλέων, ϗ σοὶ ὁ ϰύϱιος τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τὴν ἀϱχὴν ϗ τὴν ϐασιλείαν ϗ τὴν ἰσχὺν ϗ τὴν τιμὴν ϗ τὴν δόξαν ἔδωϰεν,

2:38 ἐν ϖάσῃ τῇ οἰϰȣμένῃ ἀϖὸ ἀνϑϱώϖων ϗ ϑηϱίων ἀγϱίων ϗ ϖετεινῶν ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τῶν ἰχϑύων τῆς ϑαλάσσης ϖαϱέδωϰεν ὑϖὸ τὰς χεῖϱάς σȣ ϰυϱιεύειν ϖάντων, σὺ εἶ ἡ ϰεφαλὴ ἡ χϱυσῆ.

2:39 ϗ μετὰ σὲ ἀναϛήσεται ϐασιλεία ἐλάττων σȣ, ϗ τϱίτη ϐασιλεία ἄλλη χαλϰῆ, ἣ ϰυϱιεύσει ϖάσης τῆς γῆς.

2:40 ϗ ϐασιλεία τετάϱτη ἰσχυϱὰ ὥσϖεϱ ὁ σίδηϱος ὁ δαμάζων ϖάντα ϗ ϖᾶν δένδϱον ἐϰϰόϖτων, ϗ σεισϑήσεται ϖᾶσα ἡ γῆ.

2:41 ϗ ὡς ἑώϱαϰας τȣ̀ς ϖόδας αὐτῆς μέϱος μέν τι ὀϛϱάϰȣ ϰεϱαμιϰȣ̃ μέϱος δέ τι σιδήϱȣ, ϐασιλεία ἄλλη διμεϱὴς ἔϛαι ἐν αὐτῇ, ϰαϑάϖεϱ εἶδες τὸν σίδηϱον ἀναμεμειγμένον ἅμα τῷ ϖηλίνῳ ὀϛϱάϰῳ·

2:42 ϗ οἱ δάϰτυλοι τῶν ϖοδῶν μέϱος μέν τι σιδηϱȣ̃ν μέϱος δέ τι ὀϛϱάϰινον, μέϱος τι τῆς ϐασιλείας ἔϛαι ἰσχυϱὸν ϗ μέϱος τι ἔϛαι συντετϱιμμένον.

2:43 ϗ ὡς εἶδες τὸν σίδηϱον ἀναμεμειγμένον ἅμα τῷ ϖηλίνῳ ὀϛϱάϰῳ, συμμειγεῖς ἔσονται εἰς γένεσιν ἀνϑϱώϖων, ȣ̓ϰ ἔσονται δὲ ὁμονοȣ̃ντες ȣ̓́τε εὐνοȣ̃ντες ἀλλήλοις, ὥσϖεϱ ȣ̓δὲ ὁ σίδηϱος δύναται συγϰϱαϑῆναι τῷ ὀϛϱάϰῳ.

2:44 ϗ ἐν τοῖς χϱόνοις τῶν ϐασιλέων τȣ́των ϛήσει ὁ ϑεὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϐασιλείαν ἄλλην, ἥτις ἔϛαι εἰς τȣ̀ς αἰῶνας ϗ ȣ̓ φϑαϱήσεται, ϗ αὕτη ἡ ϐασιλεία ἄλλο ἔϑνος ȣ̓ μὴ ἐάσῃ, ϖατάξει δὲ ϗ ἀφανίσει τὰς ϐασιλείας ταύτας, ϗ αὐτὴ ϛήσεται εἰς τὸν αἰῶνα,

2:45 ϰαϑάϖεϱ ἑώϱαϰας ἐξ ὄϱȣς τμηϑῆναι λίϑον ἄνευ χειϱῶν, ϗ συνηλόησε τὸ ὄϛϱαϰον, τὸν σίδηϱον ϗ τὸν χαλϰὸν ϗ τὸν ἄϱγυϱον ϗ τὸν χϱυσόν. ὁ ϑεὸς ὁ μέγας ἐσήμανε τῷ ϐασιλεῖ τὰ ἐσόμενα ἐϖ’ ἐσχάτων τῶν ἡμεϱῶν, ϗ ἀϰϱιϐὲς τὸ ὅϱαμα, ϗ ϖιϛὴ ἡ τȣ́τȣ ϰϱίσις.

2:46 τότε Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεὺς ϖεσὼν ἐϖὶ ϖϱόσωϖον χαμαὶ ϖϱοσεϰύνησε τῷ Δανιηλ ϗ ἐϖέταξε ϑυσίας ϗ σϖονδὰς ϖοιῆσαι αὐτῷ.

2:47 ϗ ἐϰφωνήσας ὁ ϐασιλεὺς ϖϱὸς τὸν Δανιηλ εἶϖεν Ἐϖ’ ἀληϑείας ἐϛὶν ὁ ϑεὸς ὑμῶν ϑεὸς τῶν ϑεῶν ϗ ϰύϱιος τῶν ϐασιλέων ὁ ἐϰφαίνων μυϛήϱια ϰϱυϖτὰ μόνος, ὅτι ἐδυνάσϑης δηλῶσαι τὸ μυϛήϱιον τȣ̃το.

2:48 τότε ὁ ϐασιλεὺς Ναϐȣχοδονοσοϱ Δανιηλ μεγαλύνας ϗ δȣ̀ς δωϱεὰς μεγάλας ϗ ϖολλὰς ϰατέϛησεν ἐϖὶ τῶν ϖϱαγμάτων τῆς Βαϐυλωνίας ϗ ἀϖέδειξεν αὐτὸν ἄϱχοντα ϗ ἡγȣ́μενον ϖάντων τῶν σοφιϛῶν Βαϐυλωνίας.

2:49 ϗ Δανιηλ ἠξίωσε τὸν ϐασιλέα ἵνα ϰαταϛαϑῶσιν ἐϖὶ τῶν ϖϱαγμάτων τῆς Βαϐυλωνίας Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω· ϗ Δανιηλ ἦν ἐν τῇ ϐασιλιϰῇ αὐλῇ.

3:1 Ἔτȣς ὀϰτωϰαιδεϰάτȣ Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς διοιϰῶν ϖόλεις ϗ χώϱας ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐϖὶ τῆς γῆς ἀϖὸ Ινδιϰῆς ἕως Αἰϑιοϖίας ἐϖοίησεν εἰϰόνα χϱυσῆν, τὸ ὕψος αὐτῆς ϖηχῶν ἑξήϰοντα ϗ τὸ ϖλάτος αὐτῆς ϖηχῶν ἕξ, ϗ ἔϛησεν αὐτὴν ἐν ϖεδίῳ τȣ̃ ϖεϱιϐόλȣ χώϱας Βαϐυλωνίας.

3:2 ϗ Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς ϐασιλέων ϗ ϰυϱιεύων τῆς οἰϰȣμένης ὅλης ἀϖέϛειλεν ἐϖισυναγαγεῖν ϖάντα τὰ ἔϑνη ϗ φυλὰς ϗ γλώσσας, σατϱάϖας, ϛϱατηγȣ́ς, τοϖάϱχας ϗ ὑϖάτȣς, διοιϰητὰς ϗ τȣ̀ς ἐϖ’ ἐξȣσιῶν ϰατὰ χώϱαν ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϰατὰ τὴν οἰϰȣμένην ἐλϑεῖν εἰς τὸν ἐγϰαινισμὸν τῆς εἰϰόνος τῆς χϱυσῆς, ἣν ἔϛησε Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεύς·

3:3 ϗ ἔϛησαν οἱ ϖϱογεγϱαμμένοι ϰατέναντι τῆς εἰϰόνος.

3:4 ϗ ὁ ϰῆϱυξ ἐϰήϱυξε τοῖς ὄχλοις Ὑμῖν ϖαϱαγγέλλεται, ἔϑνη ϗ χῶϱαι, λαοὶ ϗ γλῶσσαι·

3:5 ὅταν ἀϰȣ́σητε τῆς φωνῆς τῆς σάλϖιγγος, σύϱιγγος ϗ ϰιϑάϱας, σαμϐύϰης ϗ ψαλτηϱίȣ, συμφωνίας ϗ ϖαντὸς γένȣς μȣσιϰῶν, ϖεσόντες ϖϱοσϰυνήσατε τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ἣν ἔϛησε Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεύς·

3:6 ϗ ϖᾶς, ὃς ἂν μὴ ϖεσὼν ϖϱοσϰυνήσῃ, ἐμϐαλȣ̃σιν αὐτὸν εἰς τὴν ϰάμινον τȣ̃ ϖυϱὸς τὴν ϰαιομένην.

3:7 ϗ ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ, ὅτε ἤϰȣσαν ϖάντα τὰ ἔϑνη τῆς φωνῆς τῆς σάλϖιγγος ϗ ϖαντὸς ἤχȣ μȣσιϰῶν, ϖίϖτοντα ϖάντα τὰ ἔϑνη, φυλαὶ ϗ γλῶσσαι ϖϱοσεϰύνησαν τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ἣν ἔϛησε Ναϐȣχοδονοσοϱ, ϰατέναντι τȣ́τȣ.

3:8 ἐν ἐϰείνῳ τῷ ϰαιϱῷ ϖϱοσελϑόντες ἄνδϱες Χαλδαῖοι διέϐαλον τȣ̀ς Ιȣδαίȣς

3:9 ϗ ὑϖολαϐόντες εἶϖον Κύϱιε ϐασιλεῦ, εἰς τὸν αἰῶνα ζῆϑι·

3:10 σύ, ϐασιλεῦ, ϖϱοσέταξας ϗ ἔϰϱινας, ἵνα ϖᾶς ἄνϑϱωϖος, ὃς ἂν ἀϰȣ́σῃ τῆς φωνῆς τῆς σάλϖιγγος ϗ ϖαντὸς ἤχȣ μȣσιϰῶν, ϖεσὼν ϖϱοσϰυνήσῃ τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ,

3:11 ϗ ὃς ἂν μὴ ϖεσὼν ϖϱοσϰυνήσῃ, ἐμϐληϑήσεται εἰς τὴν ϰάμινον τȣ̃ ϖυϱὸς τὴν ϰαιομένην·

3:12 εἰσὶ δέ τινες ἄνδϱες Ιȣδαῖοι, ȣ̔̀ς ϰατέϛησας ἐϖὶ τῆς χώϱας τῆς Βαϐυλωνίας, Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω, οἱ ἄνϑϱωϖοι ἐϰεῖνοι ȣ̓ϰ ἐφοϐήϑησάν σȣ τὴν ἐντολὴν ϗ τῷ εἰδώλῳ σȣ ȣ̓ϰ ἐλάτϱευσαν ϗ τῇ εἰϰόνι σȣ τῇ χϱυσῇ, ᾗ ἔϛησας, ȣ̓ ϖϱοσεϰύνησαν.

3:13 τότε Ναϐȣχοδονοσοϱ ϑυμωϑεὶς ὀϱγῇ ϖϱοσέταξεν ἀγαγεῖν τὸν Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω· τότε οἱ ἄνϑϱωϖοι ἤχϑησαν ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα.

3:14 ȣ̔̀ς ϗ συνιδὼν Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεὺς εἶϖεν αὐτοῖς Διὰ τί, Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω, τοῖς ϑεοῖς μȣ ȣ̓ λατϱεύετε ϗ τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ἣν ἔϛησα, ȣ̓ ϖϱοσϰυνεῖτε;

3:15 ϗ νῦν εἰ μὲν ἔχετε ἑτοίμως ἅμα τῷ ἀϰȣ̃σαι τῆς σάλϖιγγος ϗ ϖαντὸς ἤχȣ μȣσιϰῶν ϖεσόντες ϖϱοσϰυνῆσαι τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ᾗ ἔϛησα· εἰ δὲ μή γε, γινώσϰετε ὅτι μὴ ϖϱοσϰυνησάντων ὑμῶν αὐϑωϱὶ ἐμϐληϑήσεσϑε εἰς τὴν ϰάμινον τȣ̃ ϖυϱὸς τὴν ϰαιομένην· ϗ ϖοῖος ϑεὸς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐϰ τῶν χειϱῶν μȣ;

3:16 ἀϖοϰϱιϑέντες δὲ Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω εἶϖαν τῷ ϐασιλεῖ Ναϐȣχοδονοσοϱ Βασιλεῦ, ȣ̓ χϱείαν ἔχομεν ἡμεῖς ἐϖὶ τῇ ἐϖιταγῇ ταύτῃ ἀϖοϰϱιϑῆναί σοι·

3:17 ἔϛι γὰϱ ϑεὸς ἐν ȣ̓ϱανοῖς εἷς ϰύϱιος ἡμῶν, ὃν φοϐȣ́μεϑα, ὅς ἐϛι δυνατὸς ἐξελέσϑαι ἡμᾶς ἐϰ τῆς ϰαμίνȣ τȣ̃ ϖυϱός, ϗ ἐϰ τῶν χειϱῶν σȣ, ϐασιλεῦ, ἐξελεῖται ἡμᾶς·

3:18 ϗ τότε φανεϱόν σοι ἔϛαι, ὅτι ȣ̓́τε τῷ εἰδώλῳ σȣ λατϱεύομεν ȣ̓́τε τῇ εἰϰόνι σȣ τῇ χϱυσῇ, ἣν ἔϛησας, ϖϱοσϰυνȣ̃μεν.

3:19 τότε Ναϐȣχοδονοσοϱ ἐϖλήσϑη ϑυμȣ̃, ϗ ἡ μοϱφὴ τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃ ἠλλοιώϑη, ϗ ἐϖέταξε ϰαῆναι τὴν ϰάμινον ἑϖταϖλασίως ϖαϱ’ ὃ ἔδει αὐτὴν ϰαῆναι·

3:20 ϗ ἄνδϱας ἰσχυϱοτάτȣς τῶν ἐν τῇ δυνάμει ἐϖέταξε συμϖοδίσαντας τὸν Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω ἐμϐαλεῖν εἰς τὴν ϰάμινον τȣ̃ ϖυϱὸς τὴν ϰαιομένην.

3:21 τότε οἱ ἄνδϱες ἐϰεῖνοι συνεϖοδίσϑησαν ἔχοντες τὰ ὑϖοδήματα αὐτῶν ϗ τὰς τιάϱας αὐτῶν ἐϖὶ τῶν ϰεφαλῶν αὐτῶν σὺν τῷ ἱματισμῷ αὐτῶν ϗ ἐϐλήϑησαν εἰς τὴν ϰάμινον.

3:22 ἐϖειδὴ τὸ ϖϱόϛαγμα τȣ̃ ϐασιλέως ἤϖειγεν ϗ ἡ ϰάμινος ἐξεϰαύϑη ὑϖὲϱ τὸ ϖϱότεϱον ἑϖταϖλασίως, ϗ οἱ ἄνδϱες οἱ ϖϱοχειϱισϑέντες συμϖοδίσαντες αὐτȣ̀ς ϗ ϖϱοσαγαγόντες τῇ ϰαμίνῳ ἐνεϐάλοσαν εἰς αὐτήν.

3:23 τȣ̀ς μὲν ȣ̓͂ν ἄνδϱας τȣ̀ς συμϖοδίσαντας τȣ̀ς ϖεϱὶ τὸν Αζαϱιαν ἐξελϑȣ̃σα ἡ φλὸξ ἐϰ τῆς ϰαμίνȣ ἐνεϖύϱισε ϗ ἀϖέϰτεινεν, αὐτοὶ δὲ συνετηϱήϑησαν.

3:24 ȣ̔́τως ȣ̓͂ν ϖϱοσηύξατο Ανανιας ϗ Αζαϱιας ϗ Μισαηλ ϗ ὕμνησαν τῷ ϰυϱίῳ, ὅτε αὐτȣ̀ς ὁ ϐασιλεὺς ϖϱοσέταξεν ἐμϐληϑῆναι εἰς τὴν ϰάμινον.

3:25 ϛὰς δὲ Αζαϱιας ϖϱοσηύξατο ȣ̔́τως ϗ ἀνοίξας τὸ ϛόμα αὐτȣ̃ ἐξωμολογεῖτο τῷ ϰυϱίῳ ἅμα τοῖς συνεταίϱοις αὐτȣ̃ ἐν μέσῳ τῷ ϖυϱὶ ὑϖοϰαιομένης τῆς ϰαμίνȣ ὑϖὸ τῶν Χαλδαίων σφόδϱα ϗ εἶϖαν

3:26 Εὐλογητὸς εἶ, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων ἡμῶν, ϗ αἰνετὸν ϗ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σȣ εἰς τȣ̀ς αἰῶνας,

3:27 ὅτι δίϰαιος εἶ ἐϖὶ ϖᾶσιν, οἷς ἐϖοίησας ἡμῖν, ϗ ϖάντα τὰ ἔϱγα σȣ ἀληϑινά, ϗ αἱ ὁδοί σȣ εὐϑεῖαι, ϗ ϖᾶσαι αἱ ϰϱίσεις σȣ ἀληϑιναί,

3:28 ϗ ϰϱίματα ἀληϑείας ἐϖοίησας ϰατὰ ϖάντα, ἃ ἐϖήγαγες ἡμῖν ϗ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν σȣ τὴν ἁγίαν τὴν τῶν ϖατέϱων ἡμῶν Ιεϱȣσαλημ, διότι ἐν ἀληϑείᾳ ϗ ϰϱίσει ἐϖοίησας ϖάντα ταῦτα διὰ τὰς ἁμαϱτίας ἡμῶν.

3:29 ὅτι ἡμάϱτομεν ἐν ϖᾶσι ϗ ἠνομήσαμεν ἀϖοϛῆναι ἀϖὸ σȣ̃ ϗ ἐξημάϱτομεν ἐν ϖᾶσι ϗ τῶν ἐντολῶν τȣ̃ νόμȣ σȣ ȣ̓χ ὑϖηϰȣ́σαμεν

3:30 ȣ̓δὲ συνετηϱήσαμεν ȣ̓δὲ ἐϖοιήσαμεν ϰαϑὼς ἐνετείλω ἡμῖν, ἵνα εὖ ἡμῖν γένηται.

3:31 ϗ νῦν ϖάντα, ὅσα ἡμῖν ἐϖήγαγες, ϗ ϖάντα, ὅσα ἐϖοί ησας ἡμῖν, ἐν ἀληϑινῇ ϰϱίσει ἐϖοίησας

3:32 ϗ ϖαϱέδωϰας ἡμᾶς εἰς χεῖϱας ἐχϑϱῶν ἡμῶν ἀνόμων ϗ ἐχϑίϛων ἀϖοϛατῶν ϗ ϐασιλεῖ ἀδίϰῳ ϗ ϖονηϱοτάτῳ ϖαϱὰ ϖᾶσαν τὴν γῆν.

3:33 ϗ νῦν ȣ̓ϰ ἔϛιν ἡμῖν ἀνοῖξαι τὸ ϛόμα, αἰσχύνη ϗ ὄνειδος ἐγενήϑη τοῖς δȣ́λοις σȣ ϗ τοῖς σε ϐομένοις σε.

3:34 μὴ ϖαϱαδῷς ἡμᾶς εἰς τέλος διὰ τὸ ὄνομά σȣ ϗ μὴ διασϰεδάσῃς σȣ τὴν διαϑήϰην

3:35 ϗ μὴ ἀϖοϛήσῃς τὸ ἔλεός σȣ ἀφ’ ἡμῶν διὰ Αϐϱααμ τὸν ἠγαϖημένον ὑϖὸ σȣ̃ ϗ διὰ Ισααϰ τὸν δȣ̃λόν σȣ ϗ Ισϱαηλ τὸν ἅγιόν σȣ,

3:36 ὡς ἐλάλησας ϖϱὸς αὐτȣ̀ς λέγων ϖληϑῦναι τὸ σϖέϱμα αὐτῶν ὡς τὰ ἄϛϱα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ὡς τὴν ἄμμον τὴν ϖαϱὰ τὸ χεῖλος τῆς ϑαλάσσης.

3:37 ὅτι, δέσϖοτα, ἐσμιϰϱύνϑημεν ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ἔϑνη ϰαί ἐσμεν ταϖεινοὶ ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ σήμεϱον διὰ τὰς ἁμαϱ τίας ἡμῶν,

3:38 ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν τῷ ϰαιϱῷ τȣ́τῳ ἄϱχων ϗ ϖϱοφήτης ȣ̓δὲ ἡγȣ́μενος ȣ̓δὲ ὁλοϰαύτωσις ȣ̓δὲ ϑυσία ȣ̓δὲ ϖϱοσφοϱὰ ȣ̓δὲ ϑυμίαμα ȣ̓δὲ τόϖος τȣ̃ ϰαϱϖῶσαι ἐνώϖιόν σȣ ϗ εὑϱεῖν ἔλεος·

3:39 ἀλλ’ ἐν ψυχῇ συντετϱιμμένῃ ϗ ϖνεύματι τεταϖεινωμένῳ ϖϱοσδεχϑείημεν ὡς ἐν ὁλοϰαυτώμασι ϰϱιῶν ϗ ταύϱων ϗ ὡς ἐν μυϱιάσιν ἀϱνῶν ϖιόνων·

3:40 ȣ̔́τω γενέσϑω ἡμῶν ἡ ϑυσία ἐνώϖιόν σȣ σήμεϱον ϗ ἐξιλάσαι ὄϖισϑέν σȣ, ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛιν αἰσχύνη τοῖς ϖεϖοιϑόσιν ἐϖὶ σοί, ϗ τελειώσαι ὄϖισϑέν σȣ.

3:41 ϗ νῦν ἐξαϰολȣϑȣ̃μεν ἐν ὅλῃ ϰαϱδίᾳ ϗ φοϐȣ́μεϑά σε ϗ ζητȣ̃μεν τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ, μὴ ϰαταισχύνῃς ἡμᾶς,

3:42 ἀλλὰ ϖοίησον μεϑ’ ἡμῶν ϰατὰ τὴν ἐϖιείϰειάν σȣ ϗ ϰατὰ τὸ ϖλῆϑος τȣ̃ ἐλέȣς σȣ

3:43 ϗ ἐξελȣ̃ ἡμᾶς ϰατὰ τὰ ϑαυμάσιά σȣ ϗ δὸς δόξαν τῷ ὀνόματί σȣ, ϰύϱιε.

3:44 ϗ ἐντϱαϖείησαν ϖάντες οἱ ἐνδειϰνύμενοι τοῖς δȣ́λοις σȣ ϰαϰὰ ϗ ϰαταισχυνϑείησαν ἀϖὸ ϖάσης δυναϛείας, ϗ ἡ ἰσχὺς αὐτῶν συντϱιϐείη·

3:45 γνώτωσαν ὅτι σὺ εἶ μόνος ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ϗ ἔνδοξος ἐφ’ ὅλην τὴν οἰϰȣμένην.

3:46 Ϗ ȣ̓ διέλιϖον οἱ ἐμϐάλλοντες αὐτȣ̀ς ὑϖηϱέται τȣ̃ ϐασιλέως ϰαίοντες τὴν ϰάμινον. ϗ ἡνίϰα ἐνεϐάλοσαν τȣ̀ς τϱεῖς εἰς ἅϖαξ εἰς τὴν ϰάμινον, ϗ ἡ ϰάμινος ἦν διάϖυϱος ϰατὰ τὴν ϑεϱμασίαν αὐτῆς ἑϖταϖλασίως, ϗ ὅτε αὐτȣ̀ς ἐνεϐάλοσαν, οἱ μὲν ἐμϐάλλοντες αὐτȣ̀ς ἦσαν ὑϖεϱάνω αὐτῶν, οἱ δὲ ὑϖέϰαιον ὑϖοϰάτωϑεν αὐτῶν νάφϑαν ϗ ϛιϖϖύον ϗ ϖίσσαν ϗ ϰληματίδα.

3:47 ϗ διεχεῖτο ἡ φλὸξ ἐϖάνω τῆς ϰαμίνȣ ἐϖὶ ϖήχεις τεσσαϱάϰοντα ἐννέα

3:48 ϗ διεξώδευσε ϗ ἐνεϖύϱισεν ȣ̔̀ς εὗϱε ϖεϱὶ τὴν ϰάμινον τῶν Χαλδαίων.

3:49 ἄγγελος δὲ ϰυϱίȣ συγϰατέϐη ἅμα τοῖς ϖεϱὶ τὸν Αζαϱιαν εἰς τὴν ϰάμινον ϗ ἐξετίναξε τὴν φλόγα τȣ̃ ϖυϱὸς ἐϰ τῆς ϰαμίνȣ

3:50 ϗ ἐϖοίησε τὸ μέσον τῆς ϰαμίνȣ ὡσεὶ ϖνεῦμα δϱόσȣ διασυϱίζον, ϗ ȣ̓χ ἥψατο αὐτῶν ϰαϑόλȣ τὸ ϖῦϱ ϗ ȣ̓ϰ ἐλύϖησε ϗ ȣ̓ ϖαϱηνώχλησεν αὐτȣ́ς.

3:51 Ἀναλαϐόντες δὲ οἱ τϱεῖς ὡς ἐξ ἑνὸς ϛόματος ὕμνȣν ϗ ἐδόξαζον ϗ εὐλόγȣν ϗ ἐξύψȣν τὸν ϑεὸν ἐν τῇ ϰαμίνῳ λέγοντες

3:52 Εὐλογητὸς εἶ, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων ἡμῶν, ϗ αἰνετὸς ϗ ὑϖεϱυψȣ́μενος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας, ϗ εὐλογημένον τὸ ὄνομα τῆς δόξης σȣ τὸ ἅγιον ϗ ὑϖεϱαινετὸν ϗ ὑϖεϱυψωμένον εἰς ϖάντας τȣ̀ς αἰῶνας.

3:53 εὐλογημένος εἶ ἐν τῷ ναῷ τῆς ἁγίας δόξης σȣ ϗ ὑϖεϱυμνητὸς ϗ ὑϖεϱένδοξος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:54 εὐλογητὸς εἶ ἐϖὶ ϑϱόνȣ τῆς ϐασιλείας σȣ ϗ ὑμνητὸς ϗ ὑϖεϱυψωμένος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:55 εὐλογητὸς εἶ, ὁ ϐλέϖων ἀϐύσσȣς ϰαϑήμενος ἐϖὶ χεϱȣϐιμ, ϗ αἰνετὸς ϗ δεδοξασμένος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:56 εὐλογητὸς εἶ ἐν τῷ ϛεϱεώματι ϗ ὑμνητὸς ϗ δεδοξασμένος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:57 εὐλογεῖτε, ϖάντα τὰ ἔϱγα τȣ̃ ϰυϱίȣ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:58 εὐλογεῖτε, ἄγγελοι ϰυϱίȣ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:59 εὐλογεῖτε, ȣ̓ϱανοί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:60 εὐλογεῖτε, ὕδατα ϖάντα τὰ ἐϖάνω τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:61 εὐλογεῖτε, ϖᾶσαι αἱ δυνάμεις ϰυϱίȣ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:62 εὐλογεῖτε, ἥλιος ϗ σελήνη, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:63 εὐλογεῖτε, ἄϛϱα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:64 εὐλογεῖτε, ϖᾶς ὄμϐϱος ϗ δϱόσος, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:65 εὐλογεῖτε, ϖάντα τὰ ϖνεύματα, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:66 εὐλογεῖτε, ϖῦϱ ϗ ϰαῦμα, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:67 εὐλογεῖτε, ῥῖγος ϗ ψῦχος, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:68 εὐλογεῖτε, δϱόσοι ϗ νιφετοί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:69 εὐλογεῖτε, ϖάγοι ϗ ψῦχος, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:70 εὐλογεῖτε, ϖάχναι ϗ χιόνες, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:71 εὐλογεῖτε, νύϰτες ϗ ἡμέϱαι, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:72 εὐλογεῖτε, φῶς ϗ σϰότος, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:73 εὐλογεῖτε, ἀϛϱαϖαὶ ϗ νεφέλαι, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:74 εὐλογείτω ἡ γῆ τὸν ϰύϱιον· ὑμνείτω ϗ ὑϖεϱυψȣ́τω αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:75 εὐλογεῖτε, ὄϱη ϗ ϐȣνοί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:76 εὐλογεῖτε, ϖάντα τὰ φυόμενα ἐϖὶ τῆς γῆς, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:77 εὐλογεῖτε, αἱ ϖηγαί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:78 εὐλογεῖτε, ϑάλασσαι ϗ ϖοταμοί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:79 εὐλογεῖτε, ϰήτη ϗ ϖάντα τὰ ϰινȣ́μενα ἐν τοῖς ὕδασι, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:80 εὐλογεῖτε, ϖάντα τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:81 εὐλογεῖτε, τετϱάϖοδα ϗ ϑηϱία τῆς γῆς, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:82 εὐλογεῖτε, οἱ υἱοὶ τῶν ἀνϑϱώϖων, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:83 εὐλογεῖτε, Ισϱαηλ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:84 εὐλογεῖτε, ἱεϱεῖς, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:85 εὐλογεῖτε, δȣ̃λοι, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:86 εὐλογεῖτε, ϖνεύματα ϗ ψυχαὶ διϰαίων, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:87 εὐλογεῖτε, ὅσιοι ϗ ταϖεινοὶ ϰαϱδίᾳ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:88 εὐλογεῖτε, Ανανια, Αζαϱια, Μισαηλ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας, ὅτι ἐξείλετο ἡμᾶς ἐξ ᾅδȣ ϗ ἔσωσεν ἡμᾶς ἐϰ χειϱὸς ϑανάτȣ ϗ ἐϱϱύσατο ἡμᾶς ἐϰ μέσȣ ϰαιομένης φλογὸς ϗ ἐϰ τȣ̃ ϖυϱὸς ἐλυτϱώσατο ἡμᾶς.

3:89 ἐξομολογεῖσϑε τῷ ϰυϱίῳ, ὅτι χϱηϛός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτȣ̃.

3:90 εὐλογεῖτε, ϖάντες οἱ σεϐόμενοι τὸν ϑεὸν τῶν ϑεῶν· ὑμνεῖτε ϗ ἐξομολογεῖσϑε, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτȣ̃ ϗ εἰς τὸν αἰῶνα τῶν αἰώνων.

3:91 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἀϰȣ̃σαι τὸν ϐασιλέα ὑμνȣ́ντων αὐτῶν ϗ ἑϛὼς ἐϑεώϱει αὐτȣ̀ς ζῶντας, τότε Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεὺς ἐϑαύμασε ϗ ἀνέϛη σϖεύσας ϗ εἶϖεν τοῖς φίλοις αὐτȣ̃

3:92 Ἰδȣ̀ ἐγὼ ὁϱῶ ἄνδϱας τέσσαϱας λελυμένȣς ϖεϱιϖατȣ̃ντας ἐν τῷ ϖυϱί, ϗ φϑοϱὰ ȣ̓δεμία ἐγενήϑη ἐν αὐτοῖς, ϗ ἡ ὅϱασις τȣ̃ τετάϱτȣ ὁμοίωμα ἀγγέλȣ ϑεȣ̃.

3:93 ϗ ϖϱοσελϑὼν ὁ ϐασιλεὺς ϖϱὸς τὴν ϑύϱαν τῆς ϰαμίνȣ [τῆς] ϰαιομένης τῷ ϖυϱὶ ἐϰάλεσεν αὐτȣ̀ς ἐξ ὀνόματος Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω οἱ ϖαῖδες τȣ̃ ϑεȣ̃ τῶν ϑεῶν τȣ̃ ὑψίϛȣ, ἐξέλϑετε ἐϰ τȣ̃ ϖυϱός. ȣ̔́τως ȣ̓͂ν ἐξῆλϑον οἱ ἄνδϱες ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός.

3:94 ϗ συνήχϑησαν οἱ ὕϖατοι, τοϖάϱχαι ϗ ἀϱχιϖατϱιῶται ϗ οἱ φίλοι τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ἐϑεώϱȣν τȣ̀ς ἀνϑϱώϖȣς ἐϰείνȣς, ὅτι ȣ̓χ ἥψατο τὸ ϖῦϱ τȣ̃ σώματος αὐτῶν, ϗ αἱ τϱίχες αὐτῶν ȣ̓ ϰατεϰάησαν ϗ τὰ σαϱάϐαϱα αὐτῶν ȣ̓ϰ ἠλλοιώϑησαν, ȣ̓δὲ ὀσμὴ τȣ̃ ϖυϱὸς ἦν ἐν αὐτοῖς.

3:95 ὑϖολαϐὼν δὲ Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεὺς εἶϖεν Εὐλογητὸς ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τȣ̃ Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω, ὃς ἀϖέϛειλε τὸν ἄγγελον αὐτȣ̃ ϗ ἔσωσε τȣ̀ς ϖαῖδας αὐτȣ̃ τȣ̀ς ἐλϖίσαντας ἐϖ’ αὐτόν, τὴν γὰϱ ϖϱοϛαγὴν τȣ̃ ϐασιλέως ἠϑέτησαν ϗ ϖαϱέδωϰαν τὰ σώματα αὐτῶν εἰς ἐμϖυϱισμόν, ἵνα μὴ λατϱεύσωσι μηδὲ ϖϱοσϰυνήσωσι ϑεῷ ἑτέϱῳ ἀλλ’ ἢ τῷ ϑεῷ αὐτῶν·

3:96 ϗ νῦν ἐγὼ ϰϱίνω ἵνα ϖᾶν ἔϑνος ϗ ϖᾶσαι φυλαὶ ϗ ϖᾶσαι γλῶσσαι, ὃς ἂν ϐλασφημήσῃ εἰς τὸν ϰύϱιον τὸν ϑεὸν Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω, διαμελισϑήσεται ϗ ἡ οἰϰία αὐτȣ̃ δημευϑήσεται, διότι ȣ̓ϰ ἔϛιν ϑεὸς ἕτεϱος ὃς δυνήσεται ἐξελέσϑαι ȣ̔́τως.

3:97 ȣ̔́τως ȣ̓͂ν ὁ ϐασιλεὺς τῷ Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω ἐξȣσίαν δȣ̀ς ἐφ’ ὅλης τῆς χώϱας ϰατέϛησεν αὐτȣ̀ς ἄϱχοντας.

3:4 Ἔτȣς ὀϰτωϰαιδεϰάτȣ τῆς ϐασιλείας Ναϐȣχοδονοσοϱ εἶϖεν Εἰϱηνεύων ἤμην ἐν τῷ οἴϰῳ μȣ ϗ εὐϑηνῶν ἐϖὶ τȣ̃ ϑϱόνȣ μȣ.

3:5 ἐνύϖνιον εἶδον ϗ εὐλαϐήϑην, ϗ φόϐος μοι ἐϖέϖεσεν.

3:10 ἐϰάϑευδον ϗ ἰδȣ̀ δένδϱον ὑψηλὸν φυόμενον ἐϖὶ τῆς γῆς· ἡ ὅϱασις αὐτȣ̃ μεγάλη, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ἄλλο ὅμοιον αὐτῷ.

3:12 οἱ ϰλάδοι αὐτȣ̃ τῷ μήϰει ὡς ϛαδίων τϱιάϰοντα, ϗ ὑϖοϰάτω αὐτȣ̃ ἐσϰίαζον ϖάντα τὰ ϑηϱία τῆς γῆς, ϗ ἐν αὐτῷ τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐνόσσευον· ὁ ϰαϱϖὸς αὐτȣ̃ ϖολὺς ϗ ἀγαϑὸς ϗ ἐχοϱήγει ϖᾶσι τοῖς ζῴοις.

3:11 ϗ ἡ ὅϱασις αὐτȣ̃ μεγάλη· ἡ ϰοϱυφὴ αὐτȣ̃ ἤγγιζεν ἕως τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τὸ ϰύτος αὐτȣ̃ ἕως τῶν νεφελῶν ϖληϱȣ̃ν τὰ ὑϖοϰάτω τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ὁ ἥλιος ϗ ἡ σελήνη ἐν αὐτῷ ᾤϰȣν ϗ ἐφώτιζον ϖᾶσαν τὴν γῆν.

3:13 ἐϑεώϱȣν ἐν τῷ ὕϖνῳ μȣ, ϗ ἰδȣ̀ ἄγγελος ἀϖεϛάλη ἐν ἰσχύι ἐϰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃

3:14 ϗ ἐφώνησε ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ἐϰϰόψατε αὐτὸ ϗ ϰαταφϑείϱατε αὐτό· ϖϱοϛέταϰται γὰϱ ἀϖὸ τȣ̃ ὑψίϛȣ ἐϰϱιζῶσαι ϗ ἀχϱειῶσαι αὐτό.

3:15 ϗ ȣ̔́τως εἶϖε Ῥίζαν μίαν ἄφετε αὐτȣ̃ ἐν τῇ γῇ, ὅϖως μετὰ τῶν ϑηϱίων τῆς γῆς ἐν τοῖς ὄϱεσι χόϱτον ὡς ϐȣ̃ς νέμηται·

3:16 ϗ ἀϖὸ τῆς δϱόσȣ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τὸ σῶμα αὐτȣ̃ ἀλλοιωϑῇ, ϗ ἑϖτὰ ἔτη ϐοσϰηϑῇ σὺν αὐτοῖς,

3:17 ἕως ἂν γνῷ τὸν ϰύϱιον τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐξȣσίαν ἔχειν ϖάντων τῶν ἐν τῷ ȣ̓ϱανῷ ϗ τῶν ἐϖὶ τῆς γῆς, ϗ ὅσα ἂν ϑέλῃ, ϖοιεῖ ἐν αὐτοῖς.

3:17 a ἐνώϖιόν μȣ ἐξεϰόϖη ἐν ἡμέϱᾳ μιᾷ, ϗ ἡ ϰαταφϑοϱὰ αὐτȣ̃ ἐν ὥϱᾳ μιᾷ τῆς ἡμέϱας, ϗ οἱ ϰλάδοι αὐτȣ̃ ἐδόϑησαν εἰς ϖάντα ἄνεμον, ϗ εἱλϰύσϑη ϗ ἐϱϱίφη· ϗ τὸν χόϱτον τῆς γῆς μετὰ τῶν ϑηϱίων τῆς γῆς ἤσϑιε ϗ εἰς φυλαϰὴν ϖαϱεδόϑη ϗ ἐν ϖέδαις ϗ ἐν χειϱοϖέδαις χαλϰαῖς ἐδέϑη ὑϖ’ αὐτῶν. σφόδϱα ἐϑαύμασα ἐϖὶ ϖᾶσι τȣ́τοις, ϗ ὁ ὕϖνος μȣ ἀϖέϛη ἀϖὸ τῶν ὀφϑαλμῶν μȣ.

3:18 ϗ ἀναϛὰς τὸ ϖϱωῒ ἐϰ τῆς ϰοίτης μȣ ἐϰάλεσα τὸν Δανιηλ τὸν ἄϱχοντα τῶν σοφιϛῶν ϗ τὸν ἡγȣ́μενον τῶν ϰϱινόντων τὰ ἐνύϖνια ϗ διηγησάμην αὐτῷ τὸ ἐνύϖνιον, ϗ ὑϖέδειξέ μοι ϖᾶσαν τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃.

3:19 μεγάλως δὲ ἐϑαύμασεν ὁ Δανιηλ, ϗ ὑϖόνοια ϰατέσϖευδεν αὐτόν, ϗ φοϐηϑεὶς τϱόμȣ λαϐόντος αὐτὸν ϗ ἀλλοιωϑείσης τῆς ὁϱάσεως αὐτȣ̃ ϰινήσας τὴν ϰεφαλὴν ὥϱαν μίαν ἀϖοϑαυμάσας ἀϖεϰϱίϑη μοι φωνῇ ϖϱαείᾳ Βασιλεῦ, τὸ ἐνύϖνιον τȣ̃το τοῖς μισȣ̃σί σε ϗ ἡ σύγϰϱισις αὐτȣ̃ τοῖς ἐχϑϱοῖς σȣ ἐϖέλϑοι.

3:20 τὸ δένδϱον τὸ ἐν τῇ γῇ ϖεφυτευμένον, ȣ̔͂ ἡ ὅϱασις μεγάλη, σὺ εἶ, ϐασιλεῦ.

3:21 ϗ ϖάντα τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τὰ νοσσεύοντα ἐν αὐτῷ· ἡ ἰσχὺς τῆς γῆς ϗ τῶν ἐϑνῶν ϗ τῶν γλωσσῶν ϖασῶν ἕως τῶν ϖεϱάτων τῆς γῆς ϗ ϖᾶσαι αἱ χῶϱαι σοὶ δȣλεύȣσι.

3:22 τὸ δὲ ἀνυψωϑῆναι τὸ δένδϱον ἐϰεῖνο ϗ ἐγγίσαι τῷ ȣ̓ϱανῷ ϗ τὸ ϰύτος αὐτȣ̃ ἅψασϑαι τῶν νεφελῶν· σύ, ϐασιλεῦ, ὑψώϑης ὑϖὲϱ ϖάντας τȣ̀ς ἀνϑϱώϖȣς τȣ̀ς ὄντας ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ ϖάσης τῆς γῆς, ὑψώϑη σȣ ἡ ϰαϱδία ὑϖεϱηφανίᾳ ϗ ἰσχύι τὰ ϖϱὸς τὸν ἅγιον ϗ τȣ̀ς ἀγγέλȣς αὐτȣ̃· τὰ ἔϱγα σȣ ὤφϑη, ϰαϑότι ἐξεϱήμωσας τὸν οἶϰον τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̃ ζῶντος ἐϖὶ ταῖς ἁμαϱτίαις τȣ̃ λαȣ̃ τȣ̃ ἡγιασμένȣ.

3:23 ϗ ἡ ὅϱασις, ἣν εἶδες, ὅτι ἄγγελος ἐν ἰσχύι ἀϖεϛάλη ϖαϱὰ τȣ̃ ϰυϱίȣ ϗ ὅτι εἶϖεν ἐξᾶϱαι τὸ δένδϱον ϗ ἐϰϰόψαι· ἡ ϰϱίσις τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̃ μεγάλȣ ἥξει ἐϖὶ σέ,

3:24 ϗ ὁ ὕψιϛος ϗ οἱ ἄγγελοι αὐτȣ̃ ἐϖὶ σὲ ϰατατϱέχȣσιν·

3:25 εἰς φυλαϰὴν ἀϖάξȣσί σε ϗ εἰς τόϖον ἔϱημον ἀϖοϛελȣ̃σί σε.

3:26 ϗ ἡ ῥίζα τȣ̃ δένδϱȣ ἡ ἀφεϑεῖσα, ἐϖεὶ ȣ̓ϰ ἐξεϱϱιζώϑη· ὁ τόϖος τȣ̃ ϑϱόνȣ σȣ́ σοι συντηϱηϑήσεται εἰς ϰαιϱὸν ϗ ὥϱαν. ἰδȣ̀ ἐϖὶ σὲ ἑτοιμάζονται ϗ μαϛιγώσȣσί σε ϗ ἐϖάξȣσι τὰ ϰεϰϱιμένα ἐϖὶ σέ.

3:27 ϰύϱιος ζῇ ἐν ȣ̓ϱανῷ, ϗ ἡ ἐξȣσία αὐτȣ̃ ἐϖὶ ϖάσῃ τῇ γῇ· αὐτȣ̃ δεήϑητι ϖεϱὶ τῶν ἁμαϱτιῶν σȣ ϗ ϖάσας τὰς ἀδιϰίας σȣ ἐν ἐλεημοσύναις λύτϱωσαι, ἵνα ἐϖιείϰεια δοϑῇ σοι ϗ ϖολυήμεϱος γένῃ ἐϖὶ τȣ̃ ϑϱόνȣ τῆς ϐασιλείας σȣ, ϗ μὴ ϰαταφϑείϱῃ σε. τȣ́τȣς τȣ̀ς λόγȣς ἀγάϖησον· ἀϰϱιϐὴς γάϱ μȣ ὁ λόγος, ϗ ϖλήϱης ὁ χϱόνος σȣ.

3:28 ϗ ἐϖὶ συντελείᾳ τῶν λόγων Ναϐȣχοδονοσοϱ, ὡς ἤϰȣσε τὴν ϰϱίσιν τȣ̃ ὁϱάματος, τȣ̀ς λόγȣς ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ συνετήϱησε. –

3:29 ϗ μετὰ μῆνας δώδεϰα ὁ ϐασιλεὺς ἐϖὶ τῶν τειχῶν τῆς ϖόλεως μετὰ ϖάσης τῆς δόξης αὐτȣ̃ ϖεϱιεϖάτει ϗ ἐϖὶ τῶν ϖύϱγων αὐτῆς διεϖοϱεύετο

3:30 ϗ ἀϖοϰϱιϑεὶς εἶϖεν Αὕτη ἐϛὶ Βαϐυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ ᾠϰοδόμησα, ϗ οἶϰος ϐασιλείας μȣ ἐν ἰσχύι ϰϱάτȣς μȣ ϰληϑήσεται εἰς τιμὴν τῆς δόξης μȣ.

3:31 ϗ ἐϖὶ συντελείας τȣ̃ λόγȣ αὐτȣ̃ φωνὴν ἐϰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἤϰȣσε Σοὶ λέγεται, Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεῦ, ἡ ϐασιλεία Βαϐυλῶνος ἀφῄϱηταί σȣ ϗ ἑτέϱῳ δίδοται, ἐξȣϑενημένῳ ἀνϑϱώϖῳ ἐν τῷ οἴϰῳ σȣ· ἰδȣ̀ ἐγὼ ϰαϑίϛημι αὐτὸν ἐϖὶ τῆς ϐασιλείας σȣ, ϗ τὴν ἐξȣσίαν σȣ ϗ τὴν δόξαν σȣ ϗ τὴν τϱυφήν σȣ ϖαϱαλήψεται, ὅϖως ἐϖιγνῷς ὅτι ἐξȣσίαν ἔχει ὁ ϑεὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐν τῇ ϐασιλείᾳ τῶν ἀνϑϱώϖων, ϗ ᾧ ἐὰν ϐȣ́ληται δώσει αὐτήν· ἕως δὲ ἡλίȣ ἀνατολῆς ϐασιλεὺς ἕτεϱος εὐφϱανϑήσεται ἐν τῷ οἴϰῳ σȣ ϗ ϰϱατήσει τῆς δόξης σȣ ϗ τῆς ἰσχύος σȣ ϗ τῆς ἐξȣσίας σȣ.

3:32 ϗ οἱ ἄγγελοι διώξονταί σε ἐϖὶ ἔτη ἑϖτά, ϗ ȣ̓ μὴ ὀφϑῇς ȣ̓δ’ ȣ̓ μὴ λαλήσῃς μετὰ ϖαντὸς ἀνϑϱώϖȣ· χόϱτον ὡς ϐȣ̃ν σε ψωμίσȣσι, ϗ ἀϖὸ τῆς χλόης τῆς γῆς ἔϛαι ἡ νομή σȣ· ἰδȣ̀ ἀντὶ τῆς δόξης σȣ δήσȣσί σε, ϗ τὸν οἶϰον τῆς τϱυφῆς σȣ ϗ τὴν ϐασιλείαν σȣ ἕτεϱος ἕξει.

3:33 ἕως δὲ ϖϱωῒ ϖάντα τελεσϑήσεται ἐϖὶ σέ, Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεῦ Βαϐυλῶνος, ϗ ȣ̓χ ὑϛεϱήσει ἀϖὸ ϖάντων τȣ́των ȣ̓ϑέν. –

3:33 a ἐγὼ Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἑϖτὰ ἔτη ἐϖεδήϑην· χόϱτον ὡς ϐȣ̃ν ἐψώμισάν με, ϗ ἀϖὸ τῆς χλόης τῆς γῆς ἤσϑιον. ϗ μετὰ ἔτη ἑϖτὰ ἔδωϰα τὴν ψυχήν μȣ εἰς δέησιν ϗ ἠξίωσα ϖεϱὶ τῶν ἁμαϱτιῶν μȣ ϰατὰ ϖϱόσωϖον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ϖεϱὶ τῶν ἀγνοιῶν μȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ τῶν ϑεῶν τȣ̃ μεγάλȣ ἐδεήϑην.

3:34 ϗ αἱ τϱίχες μȣ ἐγένοντο ὡς ϖτέϱυγες ἀετȣ̃, οἱ ὄνυχές μȣ ὡσεὶ λέοντος· ἠλλοιώϑη ἡ σάϱξ μȣ ϗ ἡ ϰαϱδία μȣ, γυμνὸς ϖεϱιεϖάτȣν μετὰ τῶν ϑηϱίων τῆς γῆς. ἐνύϖνιον εἶδον, ϗ ὑϖόνοιαί με εἰλήφασι, ϗ διὰ χϱόνȣ ὕϖνος με ἔλαϐε ϖολὺς ϗ νυϛαγμὸς ἐϖέϖεσέ μοι. ϗ ἐϖὶ συντελείᾳ τῶν ἑϖτὰ ἐτῶν ὁ χϱόνος μȣ τῆς ἀϖολυτϱώσεως ἦλϑε, ϗ αἱ ἁμαϱτίαι μȣ ϗ αἱ ἄγνοιαί μȣ ἐϖληϱώϑησαν ἐναντίον τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃· ϗ ἐδεήϑην ϖεϱὶ τῶν ἀγνοιῶν μȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ τῶν ϑεῶν τȣ̃ μεγάλȣ, ϗ ἰδȣ̀ ἄγγελος εἷς ἐϰάλεσέ με ἐϰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ λέγων Ναϐȣχοδονοσοϱ, δȣ́λευσον τῷ ϑεῷ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τῷ ἁγίῳ ϗ δὸς δόξαν τῷ ὑψίϛῳ· τὸ ϐασίλειον τȣ̃ ἔϑνȣς σȣ́ σοι ἀϖοδίδοται.

3:36 ἐν ἐϰείνῳ τῷ ϰαιϱῷ ἀϖοϰατεϛάϑη ἡ ϐασιλεία μȣ ἐμοί, ϗ ἡ δόξα μȣ ἀϖεδόϑη μοι.

3:37 τῷ ὑψίϛῳ ἀνϑομολογȣ̃μαι ϗ αἰνῶ τῷ ϰτίσαντι τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν ϗ τὰς ϑαλάσσας ϗ τȣ̀ς ϖοταμȣ̀ς ϗ ϖάντα τὰ ἐν αὐτοῖς· ἐξομολογȣ̃μαι ϗ αἰνῶ, ὅτι αὐτός ἐϛι ϑεὸς τῶν ϑεῶν ϗ ϰύϱιος τῶν ϰυϱίων ϗ ϐασιλεὺς τῶν ϐασιλέων, ὅτι αὐτὸς ϖοιεῖ σημεῖα ϗ τέϱατα ϗ ἀλλοιοῖ ϰαιϱȣ̀ς ϗ χϱόνȣς ἀφαιϱῶν ϐασιλείαν ϐασιλέων ϗ ϰαϑιϛῶν ἑτέϱȣς ἀντ αὐτῶν.

3:37 a ἀϖὸ τȣ̃ νῦν αὐτῷ λατϱεύσω, ϗ ἀϖὸ τȣ̃ φόϐȣ αὐτȣ̃ τϱόμος εἴληφέ με, ϗ ϖάντας τȣ̀ς ἁγίȣς αὐτȣ̃ αἰνῶ· οἱ γὰϱ ϑεοὶ τῶν ἐϑνῶν ȣ̓ϰ ἔχȣσιν ἐν ἑαυτοῖς ἰσχὺν ἀϖοϛϱέψαι ϐασιλείαν ϐασιλέως εἰς ἕτεϱον ϐασιλέα ϗ ἀϖοϰτεῖναι ϗ ζῆν ϖοιῆσαι ϗ ϖοιῆσαι σημεῖα ϗ ϑαυμάσια μεγάλα ϗ φοϐεϱὰ ϗ ἀλλοιῶσαι ὑϖεϱμεγέϑη ϖϱάγματα, ϰαϑὼς ἐϖοίησεν ἐν ἐμοὶ ὁ ϑεὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἠλλοίωσεν ἐϖ’ ἐμοὶ μεγάλα ϖϱάγματα. ἐγὼ ϖάσας τὰς ἡμέϱας τῆς ϐασιλείας μȣ ϖεϱὶ τῆς ψυχῆς μȣ τῷ ὑψίϛῳ ϑυσίας ϖϱοσοίσω εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ ϰυϱίῳ ϗ τὸ ἀϱεϛὸν ἐνώϖιον αὐτȣ̃ ϖοιήσω, ἐγὼ ϗ ὁ λαός μȣ, τὸ ἔϑνος μȣ ϗ αἱ χῶϱαί μȣ αἱ ἐν τῇ ἐξȣσίᾳ μȣ. ϗ ὅσοι ἐλάλησαν εἰς τὸν ϑεὸν τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ϗ ὅσοι ἂν ϰαταληφϑῶσι λαλȣ̃ντές τι, τȣ́τȣς ϰαταϰϱινῶ ϑανάτῳ. –

3:38 ἔγϱαψε δὲ ὁ ϐασιλεὺς Ναϐȣχοδονοσοϱ ἐϖιϛολὴν ἐγϰύϰλιον ϖᾶσι τοῖς ϰατὰ τόϖον ἔϑνεσι ϗ χώϱαις ϗ γλώσσαις ϖάσαις ταῖς οἰϰȣ́σαις ἐν ϖάσαις ταῖς χώϱαις ἐν γενεαῖς ϗ γενεαῖς Κυϱίῳ τῷ ϑεῷ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ αἰνεῖτε ϗ ϑυσίαν ϗ ϖϱοσφοϱὰν ϖϱοσφέϱετε αὐτῷ ἐνδόξως· ἐγὼ ϐασιλεὺς ϐασιλέων ἀνϑομολογȣ̃μαι αὐτῷ ἐνδόξως, ὅτι ȣ̔́τως ἐϖοίησε μετ’ ἐμȣ̃· ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰάϑισέ με ἐϖὶ τȣ̃ ϑϱόνȣ μȣ, ϗ τῆς ἐξȣσίας μȣ ϗ τῆς ϐασιλείας μȣ ἐν τῷ λαῷ μȣ ἐϰϱάτησα, ϗ ἡ μεγαλωσύνη μȣ ἀϖοϰατεϛάϑη μοι.

3:39 Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς ϖᾶσι τοῖς ἔϑνεσι ϗ ϖάσαις ταῖς χώϱαις ϗ ϖᾶσι τοῖς οἰϰȣ̃σιν ἐν αὐταῖς· εἰϱήνη ὑμῖν ϖληϑυνϑείη ἐν ϖαντὶ ϰαιϱῷ. ϗ νῦν ὑϖοδείξω ὑμῖν τὰς ϖϱάξεις, ἃς ἐϖοίησε μετ’ ἐμȣ̃ ὁ ϑεὸς ὁ μέγας· ἔδοξε δέ μοι ἀϖοδεῖξαι ὑμῖν ϗ τοῖς σοφιϛαῖς ὑμῶν ὅτι ἔϛι ϑεός, ϗ τὰ ϑαυμάσια αὐτȣ̃ μεγάλα, τὸ ϐασίλειον αὐτȣ̃ ϐασίλειον εἰς τὸν αἰῶνα, ἡ ἐξȣσία αὐτȣ̃ ἀϖὸ γενεῶν εἰς γενεάς. ϗ ἀϖέϛειλεν ἐϖιϛολὰς ϖεϱὶ ϖάντων τῶν γενηϑέντων αὐτῷ ἐν τῇ ϐασιλείᾳ αὐτȣ̃ ϖᾶσι τοῖς ἔϑνεσι τοῖς ȣ̓͂σιν ὑϖὸ τὴν ϐασιλείαν αὐτȣ̃.

5:1 t Βαλτασαϱ ὁ ϐασιλεὺς ἐϖοίησε δοχὴν μεγάλην ἐν ἡμέϱᾳ ἐγϰαινισμȣ̃ τῶν ϐασιλείων αὐτȣ̃ ϗ ἀϖὸ τῶν μεγι ϛάνων αὐτȣ̃ ἐϰάλεσεν ἄνδϱας δισχιλίȣς. ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ Βαλτασαϱ ἀνυψȣ́μενος ἀϖὸ τȣ̃ οἴνȣ ϗ ϰαυ χώμενος ἐϖῄνεσε ϖάντας τȣ̀ς ϑεȣ̀ς τῶν ἐϑνῶν τȣ̀ς χωνευτȣ̀ς ϗ γλυϖτȣ̀ς ἐν τῷ τόϖῳ αὐτȣ̃, ϗ τῷ ϑεῷ τῷ ὑψίϛῳ ȣ̓ϰ ἔδωϰεν αἴνεσιν. ἐν αὐτῇ τῇ νυϰτὶ ἐξῆλϑον δάϰτυλοι ὡσεὶ ἀνϑϱώϖȣ ϗ ἐϖέγϱαψαν ἐϖὶ τȣ̃ τοίχȣ οἴϰȣ αὐτȣ̃ ἐϖὶ τȣ̃ ϰονιάματος ϰατέναντι τȣ̃ λύχνȣς Μανη φαϱες ϑεϰελ. ἔϛι δὲ ἡ ἑϱμηνεία αὐτῶν· μανη ἠϱίϑμηται, φαϱες ἐξῆϱται, ϑεϰελ ἕϛαται.

5:1 Βαλτασαϱ ὁ ϐασιλεὺς ἐϖοίησεν ἑϛιατοϱίαν μεγάλην τοῖς ἑταίϱοις αὐτȣ̃ ϗ ἔϖινεν οἶνον.

5:2 ϗ ἀνυψώϑη ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃, ϗ εἶϖεν ἐνέγϰαι τὰ σϰεύη τὰ χϱυσᾶ ϗ τὰ ἀϱγυϱᾶ τȣ̃ οἴϰȣ τȣ̃ ϑεȣ̃, ἃ ἤνεγϰε Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϖατὴϱ αὐτȣ̃ ἀϖὸ Ιεϱȣσαλημ, ϗ οἰνοχοῆσαι ἐν αὐτοῖς τοῖς ἑταίϱοις αὐτȣ̃.

5:3 ϗ ἠνέχϑη, ϗ ἔϖινον ἐν αὐτοῖς

5:4 ϗ ηὐλόγȣν τὰ εἴδωλα τὰ χειϱοϖοίητα αὐτῶν, ϗ τὸν ϑεὸν τȣ̃ αἰῶνος ȣ̓ϰ εὐλόγησαν τὸν ἔχοντα τὴν ἐξȣσίαν τȣ̃ ϖνεύματος αὐτῶν.

5:5 ἐν αὐτῇ τῇ ὥϱᾳ ἐϰείνῃ ἐξῆλϑον δάϰτυλοι ὡσεὶ χειϱὸς ἀνϑϱώϖȣ ϗ ἔγϱαψαν ἐϖὶ τȣ̃ τοίχȣ τȣ̃ οἴϰȣ αὐτȣ̃ ἐϖὶ τȣ̃ ϰονιάματος ϰατέναντι τȣ̃ φωτὸς ἔναντι τȣ̃ ϐασιλέως Βαλτασαϱ, ϗ εἶδε χεῖϱα γϱάφȣσαν.

5:6 ϗ ἡ ὅϱασις αὐτȣ̃ ἠλλοιώϑη, ϗ φόϐοι ϗ ὑϖόνοιαι αὐτὸν ϰατέσϖευδον. ἔσϖευσεν ȣ̓͂ν ὁ ϐασιλεὺς ϗ ἐξανέϛη ϗ ἑώϱα τὴν γϱαφὴν ἐϰείνην, ϗ οἱ συνεταῖϱοι ϰύϰλῳ αὐτȣ̃ ἐϰαυχῶντο.

5:7 ϗ ὁ ϐασιλεὺς ἐφώνησε φωνῇ μεγάλῃ ϰαλέσαι τȣ̀ς ἐϖαοιδȣ̀ς ϗ φαϱμαϰȣ̀ς ϗ Χαλδαίȣς ϗ γαζαϱηνȣ̀ς ἀϖαγγεῖλαι τὸ σύγϰϱιμα τῆς γϱαφῆς. ϗ εἰσεϖοϱεύοντο ἐϖὶ ϑεωϱίαν ἰδεῖν τὴν γϱαφήν, ϗ τὸ σύγϰϱιμα τῆς γϱαφῆς ȣ̓ϰ ἐδύναντο συγϰϱῖναι τῷ ϐασιλεῖ. τότε ὁ ϐασιλεὺς ἐξέϑηϰε ϖϱόϛαγμα λέγων Πᾶς ἀνήϱ, ὃς ἂν ὑϖοδείξῃ τὸ σύγϰϱιμα τῆς γϱαφῆς, ϛολιεῖ αὐτὸν ϖοϱφύϱαν ϗ μανιάϰην χϱυσȣ̃ν ϖεϱιϑήσει αὐτῷ, ϗ δοϑήσεται αὐτῷ ἐξȣσία τȣ̃ τϱίτȣ μέϱȣς τῆς ϐασιλείας.

5:8 ϗ εἰσεϖοϱεύοντο οἱ ἐϖαοιδοὶ ϗ φαϱμαϰοὶ ϗ γαζαϱηνοί, ϗ ȣ̓ϰ ἠδύνατο ȣ̓δεὶς τὸ σύγϰϱιμα τῆς γϱαφῆς ἀϖαγγεῖλαι.

5:9 τότε ὁ ϐασιλεὺς ἐϰάλεσε τὴν ϐασίλισσαν ϖεϱὶ τȣ̃ σημείȣ ϗ ὑϖέδειξεν αὐτῇ, ὡς μέγα ἐϛί, ϗ ὅτι ϖᾶς ἄνϑϱωϖος ȣ̓ δύναται ἀϖαγγεῖλαι τῷ ϐασιλεῖ τὸ σύγϰϱιμα τῆς γϱαφῆς.

5:10 τότε ἡ ϐασίλισσα ἐμνήσϑη ϖϱὸς αὐτὸν ϖεϱὶ τȣ̃ Δανιηλ, ὃς ἦν ἐϰ τῆς αἰχμαλωσίας τῆς Ιȣδαίας,

5:11 ϗ εἶϖε τῷ ϐασιλεῖ Ὁ ἄνϑϱωϖος ἐϖιϛήμων ἦν ϗ σοφὸς ϗ ὑϖεϱέχων ϖάντας τȣ̀ς σοφȣ̀ς Βαϐυλῶνος,

5:12 ϗ ϖνεῦμα ἅγιον ἐν αὐτῷ ἐϛι, ϗ ἐν ταῖς ἡμέϱαις τȣ̃ ϖατϱός σȣ τȣ̃ ϐασιλέως συγϰϱίματα ὑϖέϱογϰα ὑϖέδειξε Ναϐȣχοδονοσοϱ τῷ ϖατϱί σȣ.

5:13 τότε Δανιηλ εἰσήχϑη ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα, ϗ ἀϖοϰϱιϑεὶς ὁ ϐασιλεὺς εἶϖεν αὐτῷ

5:16 Ὦ Δανιηλ, δύνῃ μοι ὑϖοδεῖξαι τὸ σύγϰϱιμα τῆς γϱαφῆς; ϗ ϛολιῶ σε ϖοϱφύϱαν ϗ μανιάϰην χϱυσȣ̃ν ϖεϱιϑήσω σοι, ϗ ἕξεις ἐξȣσίαν τȣ̃ τϱίτȣ μέϱȣς τῆς ϐασιλείας μȣ.

5:17 τότε Δανιηλ ἔϛη ϰατέναντι τῆς γϱαφῆς ϗ ἀνέγνω ϗ ȣ̔́τως ἀϖεϰϱίϑη τῷ ϐασιλεῖ Αὕτη ἡ γϱαφή Ἠϱίϑμηται, ϰατελογίσϑη, ἐξῆϱται· ϗ ἔϛη ἡ γϱάψασα χείϱ. ϗ αὕτη ἡ σύγϰϱισις αὐτῶν.

5:23 ϐασιλεῦ, σὺ ἐϖοιήσω ἑϛιατοϱίαν τοῖς φίλοις σȣ ϗ ἔϖινες οἶνον, ϗ τὰ σϰεύη τȣ̃ οἴϰȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̃ ζῶντος ἠνέχϑη σοι, ϗ ἐϖίνετε ἐν αὐτοῖς σὺ ϗ οἱ μεγιϛᾶνές σȣ ϗ ᾐνέσατε ϖάντα τὰ εἴδωλα τὰ χειϱοϖοίητα τῶν ἀνϑϱώϖων· ϗ τῷ ϑεῷ τῷ ζῶντι ȣ̓ϰ εὐλογήσατε, ϗ τὸ ϖνεῦμά σȣ ἐν τῇ χειϱὶ αὐτȣ̃, ϗ τὸ ϐασίλειόν σȣ αὐτὸς ἔδωϰέ σοι, ϗ ȣ̓ϰ εὐλόγησας αὐτὸν ȣ̓δὲ ᾔνεσας αὐτῷ.

5:26-28 τȣ̃το τὸ σύγϰϱιμα τῆς γϱαφῆς· ἠϱίϑμηται ὁ χϱόνος σȣ τῆς ϐασιλείας, ἀϖολήγει ἡ ϐασιλεία σȣ, συντέτμηται ϗ συντετέλεϛαι ἡ ϐασιλεία σȣ, τοῖς Μήδοις ϗ τοῖς Πέϱσαις δίδοται.

5:29 τότε Βαλτασαϱ ὁ ϐασιλεὺς ἐνέδυσε τὸν Δανιηλ ϖοϱφύϱαν ϗ μανιάϰην χϱυσȣ̃ν ϖεϱιέϑηϰεν αὐτῷ ϗ ἔδωϰεν ἐξȣσίαν αὐτῷ τȣ̃ τϱίτȣ μέϱȣς τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃.

5:30 ϗ τὸ σύγϰϱιμα ἐϖῆλϑε Βαλτασαϱ τῷ ϐασιλεῖ, ϗ τὸ ϐασίλειον ἐξῆϱται ἀϖὸ τῶν Χαλδαίων ϗ ἐδόϑη τοῖς Μήδοις ϗ τοῖς Πέϱσαις.

6:1 ϗ Ἀϱταξέϱξης ὁ τῶν Μήδων ϖαϱέλαϐε τὴν ϐασιλείαν. Ϗ Δαϱεῖος ϖλήϱης τῶν ἡμεϱῶν ϗ ἔνδοξος ἐν γήϱει·

6:2 ϗ ϰατέϛησε σατϱάϖας ἑϰατὸν εἴϰοσι ἑϖτὰ ἐϖὶ ϖάσης τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃

6:3 ϗ ἐϖ’ αὐτῶν ἄνδϱας τϱεῖς ἡγȣμένȣς αὐτῶν, ϗ Δανιηλ εἷς ἦν τῶν τϱιῶν ἀνδϱῶν

6:4 ὑϖὲϱ ϖάντας ἔχων ἐξȣσίαν ἐν τῇ ϐασιλείᾳ. ϗ Δανιηλ ἦν ἐνδεδυμένος ϖοϱφύϱαν ϗ μέγας ϗ ἔνδοξος ἔναντι Δαϱείȣ τȣ̃ ϐασιλέως, ϰαϑότι ἦν ἔνδοξος ϗ ἐϖιϛήμων ϗ συνετός, ϗ ϖνεῦμα ἅγιον ἐν αὐτῷ, ϗ εὐοδȣ́μενος ἐν ταῖς ϖϱαγματείαις τȣ̃ ϐασιλέως, αἷς ἔϖϱασσε. τότε ὁ ϐασιλεὺς ἐϐȣλεύσατο ϰαταϛῆσαι τὸν Δανιηλ ἐϖὶ ϖάσης τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃ ϗ τȣ̀ς δύο ἄνδϱας, ȣ̔̀ς ϰατέϛησε μετ’ αὐτȣ̃, ϗ σατϱάϖας ἑϰατὸν εἴϰοσι ἑϖτά.

6:5 ὅτε δὲ ἐϐȣλεύσατο ὁ ϐασιλεὺς ϰαταϛῆσαι τὸν Δανιηλ ἐϖὶ ϖάσης τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃, τότε ϐȣλὴν ϗ γνώμην ἐϐȣλεύσαντο ἐν ἑαυτοῖς οἱ δύο νεανίσϰοι ϖϱὸς ἀλλήλȣς λέγοντες, ἐϖεὶ ȣ̓δεμίαν ἁμαϱτίαν ȣ̓δὲ ἄγνοιαν ηὕϱισϰον ϰατὰ τȣ̃ Δανιηλ ϖεϱὶ ἧς ϰατηγοϱήσȣσιν αὐτȣ̃ ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα,

6:6 ϗ εἶϖαν Δεῦτε ϛήσωμεν ὁϱισμὸν ϰαϑ’ ἑαυτῶν ὅτι ϖᾶς ἄνϑϱωϖος ȣ̓ϰ ἀξιώσει ἀξίωμα ϗ ȣ̓ μὴ εὔξηται εὐχὴν ἀϖὸ ϖαντὸς ϑεȣ̃ ἕως ἡμεϱῶν τϱιάϰοντα, ἀλλ’ ἢ ϖαϱὰ Δαϱείȣ τȣ̃ ϐασιλέως· εἰ δὲ μή, ἀϖοϑανεῖται· ἵνα ἡττήσωσι τὸν Δανιηλ ἐναντίον τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ ῥιφῇ εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων. ᾔδεισαν γὰϱ ὅτι Δανιηλ ϖϱοσεύχεται ϗ δεῖται ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ αὐτȣ̃ τϱὶς τῆς ἡμέϱας.

6:7 τότε ϖϱοσήλϑοσαν οἱ ἄνϑϱωϖοι ἐϰεῖνοι ϗ εἶϖαν ἐναντίον τȣ̃ ϐασιλέως

6:8 Ὁϱισμὸν ϗ ϛάσιν ἐϛήσαμεν ὅτι ϖᾶς ἄνϑϱωϖος, ὃς ἂν εὔξηται εὐχὴν ἢ ἀξιώσῃ ἀξίωμά τι ϖαϱὰ ϖαντὸς ϑεȣ̃ ἕως ἡμεϱῶν τϱιάϰοντα ἀλλ’ ἢ ϖαϱὰ Δαϱείȣ τȣ̃ ϐασιλέως, ῥιφήσεται εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων.

6:9 ϗ ἠξίωσαν τὸν ϐασιλέα ἵνα ϛήσῃ τὸν ὁϱισμὸν ϗ μὴ ἀλλοιώσῃ αὐτόν, διότι ᾔδεισαν ὅτι Δανιηλ ϖϱοσεύχεται ϗ δεῖται τϱὶς τῆς ἡμέϱας, ἵνα ἡττηϑῇ διὰ τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ῥιφῇ εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων.

6:10 ϗ ȣ̔́τως ὁ ϐασιλεὺς Δαϱεῖος ἔϛησε ϗ ἐϰύϱωσεν.

6:11 ἐϖιγνȣ̀ς δὲ Δανιηλ τὸν ὁϱισμόν, ὃν ἔϛησε ϰατ’ αὐτȣ̃, ϑυϱίδας ἤνοιξεν ἐν τῷ ὑϖεϱῴῳ αὐτȣ̃ ϰατέναντι Ιεϱȣσαλημ ϗ ἔϖιϖτεν ἐϖὶ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ τϱὶς τῆς ἡμέϱας, ϰαϑὼς ἐϖοίει ἔμϖϱοσϑεν, ϗ ἐδεῖτο.

6:12 ϗ αὐτοὶ ἐτήϱησαν τὸν Δανιηλ ϗ ϰατελάϐοσαν αὐτὸν εὐχόμενον τϱὶς τῆς ἡμέϱας ϰαϑ’ ἑϰάϛην ἡμέϱαν.

6:13 τότε ȣ̔͂τοι οἱ ἄνϑϱωϖοι ἐνέτυχον τῷ ϐασιλεῖ ϗ εἶϖαν Δαϱεῖε ϐασιλεῦ, ȣ̓χ ὁϱισμὸν ὡϱίσω ἵνα ϖᾶς ἄνϑϱωϖος μὴ εὔξηται εὐχὴν μηδὲ ἀξιώσῃ ἀξίωμα ϖαϱὰ ϖαντὸς ϑεȣ̃ ἕως ἡμεϱῶν τϱιάϰοντα ἀλλὰ ϖαϱὰ σȣ̃, ϐασιλεῦ· εἰ δὲ μή, ῥιφήσεται εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων; ἀϖοϰϱιϑεὶς δὲ ὁ ϐασιλεὺς εἶϖεν αὐτοῖς Ἀϰϱιϐὴς ὁ λόγος, ϗ μενεῖ ὁ ὁϱισμός.

6:13 a ϗ εἶϖον αὐτῷ Ὁϱϰίζομέν σε τοῖς Μήδων ϗ Πεϱσῶν δόγμασιν, ἵνα μὴ ἀλλοιώσῃς τὸ ϖϱόϛαγμα μηδὲ ϑαυμάσῃς ϖϱόσωϖον ϗ ἵνα μὴ ἐλαττώσῃς τι τῶν εἰϱημένων ϗ ϰολάσῃς τὸν ἄνϑϱωϖον, ὃς ȣ̓ϰ ἐνέμεινε τῷ ὁϱισμῷ τȣ́τῳ. ϗ εἶϖεν ȣ̔́τως ϖοιήσω ϰαϑὼς λέγετε, ϗ ἕϛηϰέ μοι τȣ̃το.

6:14 ϗ εἶϖαν Ἰδȣ̀ εὕϱομεν Δανιηλ τὸν φίλον σȣ εὐχόμενον ϗ δεόμενον τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ αὐτȣ̃ τϱὶς τῆς ἡμέϱας.

6:15 ϗ λυϖȣ́μενος ὁ ϐασιλεὺς εἶϖεν ῥιφῆναι τὸν Δανιηλ εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων ϰατὰ τὸν ὁϱισμόν, ὃν ἔϛησε ϰατ’ αὐτȣ̃. τότε ὁ ϐασιλεὺς σφόδϱα ἐλυϖήϑη ἐϖὶ τῷ Δανιηλ ϗ ἐϐοήϑει τȣ̃ ἐξελέσϑαι αὐτὸν ἕως δυσμῶν ἡλίȣ ἀϖὸ τῶν χειϱῶν τῶν σατϱαϖῶν

6:16 ϗ ȣ̓ϰ ἠδύνατο ἐξελέσϑαι αὐτὸν ἀϖ’ αὐτῶν.

6:17 ἀναϐοήσας δὲ Δαϱεῖος ὁ ϐασιλεὺς εἶϖε τῷ Δανιηλ Ὁ ϑεός σȣ, ᾧ σὺ λατϱεύεις ἐνδελεχῶς τϱὶς τῆς ἡμέϱας, αὐτὸς ἐξελεῖταί σε ἐϰ χειϱὸς τῶν λεόντων· ἕως ϖϱωῒ ϑάϱϱει.

6:18 τότε Δανιηλ ἐϱϱίφη εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων, ϗ ἠνέχϑη λίϑος ϗ ἐτέϑη εἰς τὸ ϛόμα τȣ̃ λάϰϰȣ, ϗ ἐσφϱαγίσατο ὁ ϐασιλεὺς ἐν τῷ δαϰτυλίῳ ἑαυτȣ̃ ϗ ἐν τοῖς δαϰτυλίοις τῶν μεγιϛάνων αὐτȣ̃, ὅϖως μὴ ἀϖ’ αὐτῶν ἀϱϑῇ ὁ Δανιηλ ἢ ὁ ϐασιλεὺς αὐτὸν ἀνασϖάσῃ ἐϰ τȣ̃ λάϰϰȣ.

6:19 τότε ὑϖέϛϱεψεν ὁ ϐασιλεὺς εἰς τὰ ϐασίλεια αὐτȣ̃ ϗ ηὐλίσϑη νῆϛις ϗ ἦν λυϖȣ́μενος ϖεϱὶ τȣ̃ Δανιηλ. τότε ὁ ϑεὸς τȣ̃ Δανιηλ ϖϱόνοιαν ϖοιȣ́μενος αὐτȣ̃ ἀϖέϰλεισε τὰ ϛόματα τῶν λεόντων, ϗ ȣ̓ ϖαϱηνώχλησαν τῷ Δανιηλ.

6:20 ϗ ὁ ϐασιλεὺς Δαϱεῖος ὤϱϑϱισε ϖϱωῒ ϗ ϖαϱέλαϐε μεϑ’ ἑαυτȣ̃ τȣ̀ς σατϱάϖας ϗ ϖοϱευϑεὶς ἔϛη ἐϖὶ τȣ̃ ϛόματος τȣ̃ λάϰϰȣ τῶν λεόντων.

6:21 τότε ὁ ϐασιλεὺς ἐϰάλεσε τὸν Δανιηλ φωνῇ μεγάλῃ μετὰ ϰλαυϑμȣ̃ λέγων Ὦ Δανιηλ, εἰ ἄϱα ζῇς, ϗ ὁ ϑεός σȣ, ᾧ λατϱεύεις ἐνδελεχῶς, σέσωϰέ σε ἀϖὸ τῶν λεόντων, ϗ ȣ̓ϰ ἠχϱείωϰάν σε;

6:22 τότε Δανιηλ ἐϖήϰȣσε φωνῇ μεγάλῃ ϗ εἶϖεν Βασιλεῦ, ἔτι εἰμὶ ζῶν,

6:23 ϗ σέσωϰέ με ὁ ϑεὸς ἀϖὸ τῶν λεόντων, ϰαϑότι διϰαιοσύνη ἐν ἐμοὶ εὑϱέϑη ἐναντίον αὐτȣ̃· ϗ ἐναντίον δὲ σȣ̃, ϐασιλεῦ, ȣ̓́τε ἄγνοια ȣ̓́τε ἁμαϱτία εὑϱέϑη ἐν ἐμοί· σὺ δὲ ἤϰȣσας ἀνϑϱώϖων ϖλανώντων ϐασιλεῖς ϗ ἔϱϱιψάς με εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων εἰς ἀϖώλειαν.

6:24 τότε συνήχϑησαν ϖᾶσαι αἱ δυνάμεις ϗ εἶδον τὸν Δανιηλ, ὡς ȣ̓ ϖαϱηνώχλησαν αὐτῷ οἱ λέοντες.

6:25 τότε οἱ δύο ἄνϑϱωϖοι ἐϰεῖνοι οἱ ϰαταμαϱτυϱήσαντες τȣ̃ Δανιηλ, αὐτοὶ ϗ αἱ γυναῖϰες αὐτῶν ϗ τὰ τέϰνα αὐτῶν, ἐϱϱίφησαν τοῖς λέȣσι, ϗ οἱ λέοντες ἀϖέϰτειναν αὐτȣ̀ς ϗ ἔϑλασαν τὰ ὀϛᾶ αὐτῶν.

6:26 τότε Δαϱεῖος ἔγϱαψε ϖᾶσι τοῖς ἔϑνεσι ϗ χώϱαις ϗ γλώσσαις, τοῖς οἰϰȣ̃σιν ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ αὐτȣ̃ λέγων

6:27 Πάντες οἱ ἄνϑϱωϖοι οἱ ὄντες ἐν τῇ ϐασιλείᾳ μȣ ἔϛωσαν ϖϱοσϰυνȣ̃ντες ϗ λατϱεύοντες τῷ ϑεῷ τȣ̃ Δανιηλ, αὐτὸς γάϱ ἐϛι ϑεὸς μένων ϗ ζῶν εἰς γενεὰς γενεῶν ἕως τȣ̃ αἰῶνος·

6:28 ἐγὼ Δαϱεῖος ἔσομαι αὐτῷ ϖϱοσϰυνῶν ϗ δȣλεύων ϖάσας τὰς ἡμέϱας μȣ, τὰ γὰϱ εἴδωλα τὰ χειϱοϖοίητα ȣ̓ δύνανται σῶσαι, ὡς ἐλυτϱώσατο ὁ ϑεὸς τȣ̃ Δανιηλ τὸν Δανιηλ.

6:29 ϗ ὁ ϐασιλεὺς Δαϱεῖος ϖϱοσετέϑη ϖϱὸς τὸ γένος αὐτȣ̃, ϗ Δανιηλ ϰατεϛάϑη ἐϖὶ τῆς ϐασιλείας Δαϱείȣ· ϗ Κῦϱος ὁ Πέϱσης ϖαϱέλαϐε τὴν ϐασιλείαν αὐτȣ̃.

7:1 Ἔτȣς ϖϱώτȣ ϐασιλεύοντος Βαλτασαϱ χώϱας Βαϐυλωνίας Δανιηλ ὅϱαμα εἶδε ϖαϱὰ ϰεφαλὴν ἐϖὶ τῆς ϰοίτης αὐτȣ̃· τότε Δανιηλ τὸ ὅϱαμα, ὃ εἶδεν, ἔγϱαψεν εἰς ϰεφάλαια λόγων

7:2 Ἐϖὶ τῆς ϰοίτης μȣ ἐϑεώϱȣν ϰαϑ’ ὕϖνȣς νυϰτὸς ϗ ἰδȣ̀ τέσσαϱες ἄνεμοι τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐνέϖεσον εἰς τὴν ϑάλασσαν τὴν μεγάλην.

7:3 ϗ τέσσαϱα ϑηϱία ἀνέϐαινον ἐϰ τῆς ϑαλάσσης διαφέϱοντα ἓν ϖαϱὰ τὸ ἕν.

7:4 τὸ ϖϱῶτον ὡσεὶ λέαινα ἔχȣσα ϖτεϱὰ ὡσεὶ ἀετȣ̃· ἐϑεώϱȣν ἕως ὅτȣ ἐτίλη τὰ ϖτεϱὰ αὐτῆς, ϗ ἤϱϑη ἀϖὸ τῆς γῆς ϗ ἐϖὶ ϖοδῶν ἀνϑϱωϖίνων ἐϛάϑη, ϗ ἀνϑϱωϖίνη ϰαϱδία ἐδόϑη αὐτῇ.

7:5 ϗ ἰδȣ̀ μετ’ αὐτὴν ἄλλο ϑηϱίον ὁμοίωσιν ἔχον ἄϱϰȣ, ϗ ἐϖὶ τȣ̃ ἑνὸς ϖλευϱȣ̃ ἐϛάϑη, ϗ τϱία ϖλευϱὰ ἦν ἐν τῷ ϛόματι αὐτῆς, ϗ ȣ̔́τως εἶϖεν Ἀνάϛα ϰατάφαγε σάϱϰας ϖολλάς.

7:6 ϗ μετὰ ταῦτα ἐϑεώϱȣν ϑηϱίον ἄλλο ὡσεὶ ϖάϱδαλιν, ϗ ϖτεϱὰ τέσσαϱα ἐϖέτεινον ἐϖάνω αὐτȣ̃, ϗ τέσσαϱες ϰεφαλαὶ τῷ ϑηϱίῳ, ϗ γλῶσσα ἐδόϑη αὐτῷ.

7:7 μετὰ δὲ ταῦτα ἐϑεώϱȣν ἐν ὁϱάματι τῆς νυϰτὸς ϑηϱίον τέταϱτον φοϐεϱόν, ϗ ὁ φόϐος αὐτȣ̃ ὑϖεϱφέϱων ἰσχύι, ἔχον ὀδόντας σιδηϱȣ̃ς μεγάλȣς, ἐσϑίον ϗ ϰοϖανίζον, ϰύϰλῳ τοῖς ϖοσὶ ϰαταϖατȣ̃ν, διαφόϱως χϱώμενον ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ϖϱὸ αὐτȣ̃ ϑηϱία· εἶχε δὲ ϰέϱατα δέϰα,

7:8 ϗ ϐȣλαὶ ϖολλαὶ ἐν τοῖς ϰέϱασιν αὐτȣ̃. ϗ ἰδȣ̀ ἄλλο ἓν ϰέϱας ἀνεφύη ἀνὰ μέσον αὐτῶν μιϰϱὸν ἐν τοῖς ϰέϱασιν αὐτȣ̃, ϗ τϱία τῶν ϰεϱάτων τῶν ϖϱώτων ἐξηϱάνϑησαν δι’ αὐτȣ̃· ϗ ἰδȣ̀ ὀφϑαλμοὶ ὥσϖεϱ ὀφϑαλμοὶ ἀνϑϱώϖινοι ἐν τῷ ϰέϱατι τȣ́τῳ ϗ ϛόμα λαλȣ̃ν μεγάλα, ϗ ἐϖοίει ϖόλεμον ϖϱὸς τȣ̀ς ἁγίȣς.

7:9 ἐϑεώϱȣν ἕως ὅτε ϑϱόνοι ἐτέϑησαν, ϗ ϖαλαιὸς ἡμεϱῶν ἐϰάϑητο ἔχων ϖεϱιϐολὴν ὡσεὶ χιόνα, ϗ τὸ τϱίχωμα τῆς ϰεφαλῆς αὐτȣ̃ ὡσεὶ ἔϱιον λευϰὸν ϰαϑαϱόν, ὁ ϑϱόνος ὡσεὶ φλὸξ ϖυϱός,

7:10 ϗ ἐξεϖοϱεύετο ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ϖοταμὸς ϖυϱός, χίλιαι χιλιάδες ἐϑεϱάϖευον αὐτὸν ϗ μύϱιαι μυϱιάδες ϖαϱειϛήϰεισαν αὐτῷ· ϗ ϰϱιτήϱιον ἐϰάϑισε ϗ ϐίϐλοι ἠνεῴχϑησαν.

7:11 ἐϑεώϱȣν τότε τὴν φωνὴν τῶν λόγων τῶν μεγάλων, ὧν τὸ ϰέϱας ἐλάλει, ϗ ἀϖετυμϖανίσϑη τὸ ϑηϱίον, ϗ ἀϖώλετο τὸ σῶμα αὐτȣ̃ ϗ ἐδόϑη εἰς ϰαῦσιν ϖυϱός.

7:12 ϗ τȣ̀ς ϰύϰλῳ αὐτȣ̃ ἀϖέϛησε τῆς ἐξȣσίας αὐτῶν, ϗ χϱόνος ζωῆς ἐδόϑη αὐτοῖς ἕως χϱόνȣ ϗ ϰαιϱȣ̃.

7:13 ἐϑεώϱȣν ἐν ὁϱάματι τῆς νυϰτὸς ϗ ἰδȣ̀ ἐϖὶ τῶν νεφελῶν τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ὡς υἱὸς ἀνϑϱώϖȣ ἤϱχετο, ϗ ὡς ϖαλαιὸς ἡμεϱῶν ϖαϱῆν, ϗ οἱ ϖαϱεϛηϰότες ϖαϱῆσαν αὐτῷ.

7:14 ϗ ἐδόϑη αὐτῷ ἐξȣσία, ϗ ϖάντα τὰ ἔϑνη τῆς γῆς ϰατὰ γένη ϗ ϖᾶσα δόξα αὐτῷ λατϱεύȣσα· ϗ ἡ ἐξȣσία αὐτȣ̃ ἐξȣσία αἰώνιος, ἥτις ȣ̓ μὴ ἀϱϑῇ, ϗ ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃, ἥτις ȣ̓ μὴ φϑαϱῇ. –

7:15 ϗ ἀϰηδιάσας ἐγὼ Δανιηλ ἐν τȣ́τοις ἐν τῷ ὁϱάματι τῆς νυϰτὸς

7:16 ϖϱοσῆλϑον ϖϱὸς ἕνα τῶν ἑϛώτων ϗ τὴν ἀϰϱίϐειαν ἐζήτȣν ϖαϱ’ αὐτȣ̃ ὑϖὲϱ ϖάντων τȣ́των. ἀϖοϰϱιϑεὶς δὲ λέγει μοι ϗ τὴν ϰϱίσιν τῶν λόγων ἐδήλωσέ μοι

7:17 Ταῦτα τὰ ϑηϱία τὰ μεγάλα εἰσὶ τέσσαϱες ϐασιλεῖαι, αἳ ἀϖολȣ̃νται ἀϖὸ τῆς γῆς·

7:18 ϗ ϖαϱαλήψονται τὴν ϐασιλείαν ἅγιοι ὑψίϛȣ ϗ ϰαϑέξȣσι τὴν ϐασιλείαν ἕως τȣ̃ αἰῶνος ϗ ἕως τȣ̃ αἰῶνος τῶν αἰώνων.

7:19 τότε ἤϑελον ἐξαϰϱιϐάσασϑαι ϖεϱὶ τȣ̃ ϑηϱίȣ τȣ̃ τετάϱτȣ τȣ̃ διαφϑείϱοντος ϖάντα ϗ ὑϖεϱφόϐȣ, ϗ ἰδȣ̀ οἱ ὀδόντες αὐτȣ̃ σιδηϱοῖ ϗ οἱ ὄνυχες αὐτȣ̃ χαλϰοῖ ϰατεσϑίοντες ϖάντας ϰυϰλόϑεν ϗ ϰαταϖατȣ̃ντες τοῖς ϖοσί,

7:20 ϗ ϖεϱὶ τῶν δέϰα ϰεϱάτων αὐτȣ̃ τῶν ἐϖὶ τῆς ϰεφαλῆς ϗ τȣ̃ ἑνὸς τȣ̃ ἄλλȣ τȣ̃ ϖϱοσφυέντος, ϗ ἐξέϖεσαν δι’ αὐτȣ̃ τϱία, ϗ τὸ ϰέϱας ἐϰεῖνο εἶχεν ὀφϑαλμȣ̀ς ϗ ϛόμα λαλȣ̃ν μεγάλα, ϗ ἡ ϖϱόσοψις αὐτȣ̃ ὑϖεϱέφεϱε τὰ ἄλλα.

7:21 ϗ ϰατενόȣν τὸ ϰέϱας ἐϰεῖνο ϖόλεμον συνιϛάμενον ϖϱὸς τȣ̀ς ἁγίȣς ϗ τϱοϖȣ́μενον αὐτȣ̀ς

7:22 ἕως τȣ̃ ἐλϑεῖν τὸν ϖαλαιὸν ἡμεϱῶν, ϗ τὴν ϰϱίσιν ἔδωϰε τοῖς ἁγίοις τȣ̃ ὑψίϛȣ, ϗ ὁ ϰαιϱὸς ἐδόϑη ϗ τὸ ϐασίλειον ϰατέσχον οἱ ἅγιοι.

7:23 ϗ ἐϱϱέϑη μοι ϖεϱὶ τȣ̃ ϑηϱίȣ τȣ̃ τετάϱτȣ, ὅτι ϐασιλεία τετάϱτη ἔϛαι ἐϖὶ τῆς γῆς, ἥτις διοίσει ϖαϱὰ ϖᾶσαν τὴν γῆν ϗ ἀναϛατώσει αὐτὴν ϗ ϰαταλεανεῖ αὐτήν.

7:24 ϗ τὰ δέϰα ϰέϱατα τῆς ϐασιλείας, δέϰα ϐασιλεῖς ϛήσονται, ϗ ὁ ἄλλος ϐασιλεὺς μετὰ τȣ́τȣς ϛήσεται, ϗ αὐτὸς διοίσει ϰαϰοῖς ὑϖὲϱ τȣ̀ς ϖϱώτȣς ϗ τϱεῖς ϐασιλεῖς ταϖεινώσει·

7:25 ϗ ῥήματα εἰς τὸν ὕψιϛον λαλήσει ϗ τȣ̀ς ἁγίȣς τȣ̃ ὑψίϛȣ ϰατατϱίψει ϗ ϖϱοσδέξεται ἀλλοιῶσαι ϰαιϱȣ̀ς ϗ νόμον, ϗ ϖαϱαδοϑήσεται ϖάντα εἰς τὰς χεῖϱας αὐτȣ̃ ἕως ϰαιϱȣ̃ ϗ ϰαιϱῶν ϗ ἕως ἡμίσȣς ϰαιϱȣ̃.

7:26 ϗ ἡ ϰϱίσις ϰαϑίσεται ϗ τὴν ἐξȣσίαν ἀϖολȣ̃σι ϗ ϐȣλεύσονται μιᾶναι ϗ ἀϖολέσαι ἕως τέλȣς.

7:27 ϗ τὴν ϐασιλείαν ϗ τὴν ἐξȣσίαν ϗ τὴν μεγαλειότητα αὐτῶν ϗ τὴν ἀϱχὴν ϖασῶν τῶν ὑϖὸ τὸν ȣ̓ϱανὸν ϐασιλειῶν ἔδωϰε λαῷ ἁγίῳ ὑψίϛȣ ϐασιλεῦσαι ϐασιλείαν αἰώνιον, ϗ ϖᾶσαι [αἱ] ἐξȣσίαι αὐτῷ ὑϖοταγήσονται ϗ ϖειϑαϱχήσȣσιν αὐτῷ.

7:28 ἕως ϰαταϛϱοφῆς τȣ̃ λόγȣ ἐγὼ Δανιηλ σφόδϱα ἐϰϛάσει ϖεϱιειχόμην, ϗ ἡ ἕξις μȣ διήνεγϰεν ἐμοί, ϗ τὸ ῥῆμα ἐν ϰαϱδίᾳ μȣ ἐϛήϱιξα.

8:1 Ἔτȣς τϱίτȣ ϐασιλεύοντος Βαλτασαϱ ὅϱασις, ἣν εἶδον ἐγὼ Δανιηλ μετὰ τὸ ἰδεῖν με τὴν ϖϱώτην.

8:2 ϗ εἶδον ἐν τῷ ὁϱάματι τȣ̃ ἐνυϖνίȣ μȣ ἐμȣ̃ ὄντος ἐν Σȣ́σοις τῇ ϖόλει, ἥτις ἐϛὶν ἐν Ἐλυμαίδι χώϱᾳ, ἔτι ὄντος μȣ ϖϱὸς τῇ ϖύλῃ Αιλαμ

8:3 ἀναϐλέψας εἶδον ϰϱιὸν ἕνα μέγαν ἑϛῶτα ἀϖέναντι τῆς ϖύλης, ϗ εἶχε ϰέϱατα, ϗ τὸ ἓν ὑψηλότεϱον τȣ̃ ἑτέϱȣ, ϗ τὸ ὑψηλότεϱον ἀνέϐαινε.

8:4 μετὰ δὲ ταῦτα εἶδον τὸν ϰϱιὸν ϰεϱατίζοντα ϖϱὸς ἀνατολὰς ϗ ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϗ ϖϱὸς δυσμὰς ϗ μεσημϐϱίαν, ϗ ϖάντα τὰ ϑηϱία ȣ̓ϰ ἔϛησαν ἐνώϖιον αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ὁ ῥυόμενος ἐϰ τῶν χειϱῶν αὐτȣ̃, ϗ ἐϖοίει ὡς ἤϑελε ϗ ὑψώϑη.

8:5 ϗ ἐγὼ διενοȣ́μην ϗ ἰδȣ̀ τϱάγος αἰγῶν ἤϱχετο ἀϖὸ δυσμῶν ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς ϗ ȣ̓χ ἥϖτετο τῆς γῆς, ϗ ἦν τȣ̃ τϱάγȣ ϰέϱας ἓν ἀνὰ μέσον τῶν ὀφϑαλμῶν αὐτȣ̃.

8:6 ϗ ἦλϑεν ἐϖὶ τὸν ϰϱιὸν τὸν τὰ ϰέϱατα ἔχοντα, ὃν εἶδον ἑϛῶτα ϖϱὸς τῇ ϖύλῃ, ϗ ἔδϱαμε ϖϱὸς αὐτὸν ἐν ϑυμῷ ὀϱγῆς.

8:7 ϗ εἶδον αὐτὸν ϖϱοσάγοντα ϖϱὸς τὸν ϰϱιόν, ϗ ἐϑυμώϑη ἐϖ’ αὐτὸν ϗ ἐϖάταξε ϗ συνέτϱιψε τὰ δύο ϰέϱατα αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰέτι ἦν ἰσχὺς ἐν τῷ ϰϱιῷ ϛῆναι ϰατέναντι τȣ̃ τϱάγȣ· ϗ ἐσϖάϱαξεν αὐτὸν ἐϖὶ τὴν γῆν ϗ συνέτϱιψεν αὐτόν, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ὁ ῥυόμενος τὸν ϰϱιὸν ἀϖὸ τȣ̃ τϱάγȣ.

8:8 ϗ ὁ τϱάγος τῶν αἰγῶν ϰατίσχυσε σφόδϱα, ϗ ὅτε ϰατίσχυσε, συνετϱίϐη αὐτȣ̃ τὸ ϰέϱας τὸ μέγα, ϗ ἀνέϐη ἕτεϱα τέσσαϱα ϰέϱατα ϰατόϖισϑεν αὐτȣ̃ εἰς τȣ̀ς τέσσαϱας ἀνέμȣς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃.

8:9 ϗ ἐξ ἑνὸς αὐτῶν ἀνεφύη ϰέϱας ἰσχυϱὸν ἓν ϗ ϰατίσχυσε ϗ ἐϖάταξεν ἐϖὶ μεσημϐϱίαν ϗ ἐϖ’ ἀνατολὰς ϗ ἐϖὶ ϐοϱϱᾶν·

8:10 ϗ ὑψώϑη ἕως τῶν ἀϛέϱων τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ϗ ἐϱϱάχϑη ἐϖὶ τὴν γῆν ἀϖὸ τῶν ἀϛέϱων ϗ ἀϖὸ αὐτῶν ϰατεϖατήϑη,

8:11 ἕως ὁ ἀϱχιϛϱάτηγος ῥύσεται τὴν αἰχμαλωσίαν, ϗ δι’ αὐτὸν τὰ ὄϱη τὰ ἀϖ’ αἰῶνος ἐϱϱάχϑη, ϗ ἐξήϱϑη ὁ τόϖος αὐτῶν ϗ ϑυσία, ϗ ἔϑηϰεν αὐτὴν ἕως χαμαὶ ἐϖὶ τὴν γῆν ϗ εὐωδώϑη ϗ ἐγενήϑη, ϗ τὸ ἅγιον ἐϱημωϑήσεται·

8:12 ϗ ἐγενήϑησαν ἐϖὶ τῇ ϑυσίᾳ αἱ ἁμαϱτίαι, ϗ ἐϱϱίφη χαμαὶ ἡ διϰαιοσύνη, ϗ ἐϖοίησε ϗ εὐωδώϑη.

8:13 ϗ ἤϰȣον ἑτέϱȣ ἁγίȣ λαλȣ̃ντος, ϗ εἶϖεν ὁ ἕτεϱος τῷ φελμȣνι τῷ λαλȣ̃ντι Ἕως τίνος τὸ ὅϱαμα ϛήσεται ϗ ἡ ϑυσία ἡ ἀϱϑεῖσα ϗ ἡ ἁμαϱτία ἐϱημώσεως ἡ δοϑεῖσα, ϗ τὰ ἅγια ἐϱημωϑήσεται εἰς ϰαταϖάτημα;

8:14 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ἕως ἑσϖέϱας ϗ ϖϱωῒ ἡμέϱαι δισχίλιαι τϱιαϰόσιαι, ϗ ϰαϑαϱισϑήσεται τὸ ἅγιον.

8:15 ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ϑεωϱεῖν με, ἐγὼ Δανιηλ, τὸ ὅϱαμα ἐζήτȣν διανοηϑῆναι, ϗ ἰδȣ̀ ἔϛη ϰατεναντίον μȣ ὡς ὅϱασις ἀνϑϱώϖȣ.

8:16 ϗ ἤϰȣσα φωνὴν ἀνϑϱώϖȣ ἀνὰ μέσον τȣ̃ Ȣλαι, ϗ ἐϰάλεσε ϗ εἶϖεν Γαϐϱιηλ, συνέτισον ἐϰεῖνον τὴν ὅϱασιν. ϗ ἀναϐοήσας εἶϖεν ὁ ἄνϑϱωϖος Ἐϖὶ τὸ ϖϱόϛαγμα ἐϰεῖνο ἡ ὅϱασις.

8:17 ϗ ἦλϑε ϗ ἔϛη ἐχόμενός μȣ τῆς ϛάσεως, ϗ ἐν τῷ ἔϱχεσϑαι αὐτὸν ἐϑοϱυϐήϑην ϗ ἔϖεσα ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ, ϗ εἶϖέν μοι Διανοήϑητι, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἔτι γὰϱ εἰς ὥϱαν ϰαιϱȣ̃ τȣ̃το τὸ ὅϱαμα.

8:18 ϗ λαλȣ̃ντος αὐτȣ̃ μετ’ ἐμȣ̃ ἐϰοιμήϑην ἐϖὶ ϖϱόσωϖον χαμαί, ϗ ἁψάμενός μȣ ἤγειϱέ με ἐϖὶ τȣ̃ τόϖȣ

8:19 ϗ εἶϖέ μοι Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἀϖαγγέλλω σοι ἃ ἔϛαι ἐϖ’ ἐσχάτȣ τῆς ὀϱγῆς τοῖς υἱοῖς τȣ̃ λαȣ̃ σȣ· ἔτι γὰϱ εἰς ὥϱας ϰαιϱȣ̃ συντελείας μενεῖ.

8:20 τὸν ϰϱιὸν ὃν εἶδες τὸν ἔχοντα τὰ ϰέϱατα, ϐασιλεὺς Μήδων ϗ Πεϱσῶν ἐϛι.

8:21 ϗ ὁ τϱάγος τῶν αἰγῶν ϐασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων ἐϛί· ϗ τὸ ϰέϱας τὸ μέγα τὸ ἀνὰ μέσον τῶν ὀφϑαλμῶν αὐτȣ̃, αὐτὸς ὁ ϐασιλεὺς ὁ ϖϱῶτος.

8:22 ϗ τὰ συντϱιϐέντα ϗ ἀναϐάντα ὀϖίσω αὐτȣ̃ τέσσαϱα ϰέϱατα, τέσσαϱες ϐασιλεῖς τȣ̃ ἔϑνȣς αὐτȣ̃ ἀναϛήσονται ȣ̓ ϰατὰ τὴν ἰσχὺν αὐτȣ̃.

8:23 ϗ ἐϖ’ ἐσχάτȣ τῆς ϐασιλείας αὐτῶν, ϖληϱȣμένων τῶν ἁμαϱτιῶν αὐτῶν, ἀναϛήσεται ϐασιλεὺς ἀναιδὴς ϖϱοσώϖῳ διανοȣ́μενος αἰνίγματα.

8:24 ϗ ϛεϱεωϑήσεται ἡ ἰσχὺς αὐτȣ̃ ϗ ȣ̓ϰ ἐν τῇ ἰσχύι αὐτȣ̃, ϗ ϑαυμαϛῶς φϑεϱεῖ ϗ εὐοδωϑήσεται ϗ ϖοιήσει ϗ φϑεϱεῖ δυνάϛας ϗ δῆμον ἁγίων.

8:25 ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ἁγίȣς τὸ διανόημα αὐτȣ̃, ϗ εὐοδωϑήσεται τὸ ψεῦδος ἐν ταῖς χεϱσὶν αὐτȣ̃, ϗ ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃ ὑψωϑήσεται, ϗ δόλῳ ἀφανιεῖ ϖολλȣ̀ς ϗ ἐϖὶ ἀϖωλείας ἀνδϱῶν ϛήσεται ϗ ϖοιήσει συναγωγὴν χειϱὸς ϗ ἀϖοδώσεται.

8:26 τὸ ὅϱαμα τὸ ἑσϖέϱας ϗ ϖϱωῒ ηὑϱέϑη ἐϖ’ ἀληϑείας· ϗ νῦν ϖεφϱαγμένον τὸ ὅϱαμα, ἔτι γὰϱ εἰς ἡμέϱας ϖολλάς.

8:27 ἐγὼ Δανιηλ ἀσϑενήσας ἡμέϱας ϖολλὰς ϗ ἀναϛὰς ἐϖϱαγματευόμην ϖάλιν ϐασιλιϰά. ϗ ἐξελυόμην ἐϖὶ τῷ ὁϱάματι, ϗ ȣ̓δεὶς ἦν ὁ διανοȣ́μενος.

9:1 Ἔτȣς ϖϱώτȣ ἐϖὶ Δαϱείȣ τȣ̃ Ξέϱξȣ ἀϖὸ τῆς γενεᾶς τῆς Μηδιϰῆς, οἳ ἐϐασίλευσαν ἐϖὶ τὴν ϐασιλείαν τῶν Χαλδαίων,

9:2 τῷ ϖϱώτῳ ἔτει τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃ ἐγὼ Δανιηλ διενοήϑην ἐν ταῖς ϐίϐλοις τὸν ἀϱιϑμὸν τῶν ἐτῶν, ὅτε ἐγένετο ϖϱόϛαγμα τῇ γῇ ἐϖὶ Ιεϱεμιαν τὸν ϖϱοφήτην ἐγεῖϱαι εἰς ἀναϖλήϱωσιν ὀνειδισμȣ̃ Ιεϱȣσαλημ, ἑϐδομήϰοντα ἔτη.

9:3 ϗ ἔδωϰα τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖὶ ϰύϱιον τὸν ϑεὸν εὑϱεῖν ϖϱοσευχὴν ϗ ἔλεος ἐν νηϛείαις ϗ σάϰϰῳ ϗ σϖοδῷ.

9:4 ϗ ϖϱοσηυξάμην ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ϗ ἐξωμολογησάμην ϗ εἶϖα Ἰδȣ́, ϰύϱιε, σὺ εἶ ὁ ϑεὸς ὁ μέγας ϗ ὁ ἰσχυϱὸς ϗ ὁ φοϐεϱὸς τηϱῶν τὴν διαϑήϰην ϗ τὸ ἔλεος τοῖς ἀγαϖῶσί σε ϗ τοῖς φυλάσσȣσι τὰ ϖϱοϛάγματά σȣ,

9:5 ἡμάϱτομεν, ἠδιϰήσαμεν, ἠσεϐήσαμεν ϗ ἀϖέϛημεν ϗ ϖαϱέϐημεν τὰς ἐντολάς σȣ ϗ τὰ ϰϱίματά σȣ

9:6 ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σαμεν τῶν ϖαίδων σȣ τῶν ϖϱοφητῶν, ἃ ἐλάλησαν ἐϖὶ τῷ ὀνόματί σȣ ἐϖὶ τȣ̀ς ϐασιλεῖς ἡμῶν ϗ δυνάϛας ἡμῶν ϗ ϖατέϱας ἡμῶν ϗ ϖαντὶ ἔϑνει ἐϖὶ τῆς γῆς.

9:7 σοί, ϰύϱιε, ἡ διϰαιοσύνη, ϗ ἡμῖν ἡ αἰσχύνη τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ ϰατὰ τὴν ἡμέϱαν ταύτην, ἀνϑϱώϖοις Ιȣδα ϗ ϰαϑημένοις ἐν Ιεϱȣσαλημ ϗ ϖαντὶ τῷ λαῷ Ισϱαηλ τῷ ἔγγιϛα ϗ τῷ ἀϖωτέϱω ἐν ϖάσαις ταῖς χώϱαις, εἰς ἃς διεσϰόϱϖισας αὐτȣ̀ς ἐϰεῖ ἐν τῇ ϖλημμελείᾳ, ᾗ ἐϖλημμέλησαν ἐναντίον σȣ.

9:8 δέσϖοτα, ἡμῖν ἡ αἰσχύνη τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ ϗ τοῖς ϐασιλεῦσιν ἡμῶν ϗ δυνάϛαις ϗ τοῖς ϖατϱάσιν ἡμῶν, ὅτι ἡμάϱτομέν σοι.

9:9 τῷ ϰυϱίῳ ἡ διϰαιοσύνη ϗ τὸ ἔλεος, ὅτι ἀϖέϛημεν ἀϖὸ σȣ̃

9:10 ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν ϰαταϰολȣϑῆσαι τῷ νόμῳ σȣ, ᾧ ἔδωϰας ἐνώϖιον Μωσῆ ϗ ἡμῶν διὰ τῶν ϖαίδων σȣ τῶν ϖϱοφητῶν.

9:11 ϗ ϖᾶς Ισϱαηλ ἐγϰατέλιϖε τὸν νόμον σȣ ϗ ἀϖέϛησαν τȣ̃ μὴ ἀϰȣ̃σαι τῆς φωνῆς σȣ, ϗ ἐϖῆλϑεν ἐφ’ ἡμᾶς ἡ ϰατάϱα ϗ ὁ ὅϱϰος ὁ γεγϱαμμένος ἐν τῷ νόμῳ Μωσῆ ϖαιδὸς τȣ̃ ϑεȣ̃, ὅτι ἡμάϱτομεν αὐτῷ.

9:12 ϗ ἔϛησεν ἡμῖν τὰ ϖϱοϛάγματα αὐτȣ̃, ὅσα ἐλάλησεν ἐφ’ ἡμᾶς ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰϱιτὰς ἡμῶν, ὅσα ἔϰϱινας ἡμῖν, ἐϖαγαγεῖν ἐφ’ ἡμᾶς ϰαϰὰ μεγάλα, οἷα ȣ̓ϰ ἐγενήϑη ὑϖὸ τὸν ȣ̓ϱανὸν ϰαϑότι ἐγενήϑη ἐν Ιεϱȣσαλημ.

9:13 ϰατὰ τὰ γεγϱαμμένα ἐν διαϑήϰῃ Μωσῆ ϖάντα τὰ ϰαϰὰ ἐϖῆλϑεν ἡμῖν, ϗ ȣ̓ϰ ἐξεζητήσαμεν τὸ ϖϱόσωϖον ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ ἡμῶν ἀϖοϛῆναι ἀϖὸ τῶν ἁμαϱτιῶν ἡμῶν ϗ διανοηϑῆναι τὴν διϰαιοσύνην σȣ, ϰύϱιε.

9:14 ϗ ἠγϱύϖνησε ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἐϖὶ τὰ ϰαϰὰ ϗ ἐϖήγαγεν ἐφ’ ἡμᾶς, ὅτι δίϰαιος ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ἐϖὶ ϖάντα, ὅσα ἂν ϖοιήσῃ, ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς αὐτȣ̃.

9:15 ϗ νῦν, δέσϖοτα ϰύϱιε ὁ ϑεὸς ἡμῶν ὁ ἐξαγαγὼν τὸν λαόν σȣ ἐξ Αἰγύϖτȣ τῷ ϐϱαχίονί σȣ τῷ ὑψηλῷ ϗ ἐϖοίησας σεαυτῷ ὄνομα ϰατὰ τὴν ἡμέϱαν ταύτην, ἡμάϱτομεν, ἠγνοήϰαμεν.

9:16 δέσϖοτα, ϰατὰ τὴν διϰαιοσύνην σȣ ἀϖοϛϱαφήτω ὁ ϑυμός σȣ ϗ ἡ ὀϱγή σȣ ἀϖὸ τῆς ϖόλεώς σȣ Ιεϱȣσαλημ ὄϱȣς τȣ̃ ἁγίȣ σȣ, ὅτι ἐν ταῖς ἁμαϱτίαις ἡμῶν ϗ ἐν ταῖς ἀγνοίαις τῶν ϖατέϱων ἡμῶν Ιεϱȣσαλημ ϗ ὁ δῆμός σȣ, ϰύϱιε, εἰς ὀνειδισμὸν ἐν ϖᾶσι τοῖς ϖεϱιϰύϰλῳ ἡμῶν.

9:17 ϗ νῦν ἐϖάϰȣσον, δέσϖοτα, τῆς ϖϱοσευχῆς τȣ̃ ϖαιδός σȣ ϗ ἐϖὶ τὰς δεήσεις μȣ, ϗ ἐϖιϐλεψάτω τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ τὸ ὄϱος τὸ ἅγιόν σȣ τὸ ἔϱημον ἕνεϰεν τῶν δȣ́λων σȣ, δέσϖοτα.

9:18 ϖϱόσχες, ϰύϱιε, τὸ ȣ̓͂ς σȣ ϗ ἐϖάϰȣσόν μȣ· ἄνοιξον τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς σȣ ϗ ἰδὲ τὴν ἐϱήμωσιν ἡμῶν ϗ τῆς ϖόλεώς σȣ, ἐφ’ ἧς ἐϖεϰλήϑη τὸ ὄνομά σȣ ἐϖ’ αὐτῆς· ȣ̓ γὰϱ ἐϖὶ ταῖς διϰαιοσύναις ἡμῶν ἡμεῖς δεόμεϑα ἐν ταῖς ϖϱοσευχαῖς ἡμῶν ἐνώϖιόν σȣ, ἀλλὰ διὰ τὸ σὸν ἔλεος,

9:19 ϰύϱιε, σὺ ἱλάτευσον. ϰύϱιε, ἐϖάϰȣσον ϗ ϖοίησον ϗ μὴ χϱονίσῃς ἕνεϰα σεαυτȣ̃, δέσϖοτα, ὅτι τὸ ὄνομά σȣ ἐϖεϰλήϑη ἐϖὶ τὴν ϖόλιν σȣ Σιων ϗ ἐϖὶ τὸν λαόν σȣ Ισϱαηλ. –

9:20 ϗ ἕως ἐγὼ ἐλάλȣν ϖϱοσευχόμενος ϗ ἐξομολογȣ́μενος τὰς ἁμαϱτίας μȣ ϗ τὰς ἁμαϱτίας τȣ̃ λαȣ̃ μȣ Ισϱαηλ ϗ δεόμενος ἐν ταῖς ϖϱοσευχαῖς ἐναντίον ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ μȣ ϗ ὑϖὲϱ τȣ̃ ὄϱȣς τȣ̃ ἁγίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν,

9:21 ϗ ἔτι λαλȣ̃ντός μȣ ἐν τῇ ϖϱοσευχῇ μȣ ϗ ἰδȣ̀ ὁ ἀνήϱ, ὃν εἶδον ἐν τῷ ὕϖνῳ μȣ τὴν ἀϱχήν, Γαϐϱιηλ, τάχει φεϱόμενος ϖϱοσήγγισέ μοι ἐν ὥϱᾳ ϑυσίας ἑσϖεϱινῆς.

9:22 ϗ ϖϱοσῆλϑε ϗ ἐλάλησε μετ’ ἐμȣ̃ ϗ εἶϖεν Δανιηλ, ἄϱτι ἐξῆλϑον ὑϖοδεῖξαί σοι διάνοιαν.

9:23 ἐν ἀϱχῇ τῆς δεήσεώς σȣ ἐξῆλϑε ϖϱόϛαγμα ϖαϱὰ ϰυϱίȣ, ϗ ἐγὼ ἦλϑον ὑϖοδεῖξαί σοι, ὅτι ἐλεεινὸς εἶ· ϗ διανοήϑητι τὸ ϖϱόϛαγμα.

9:24 ἑϐδομήϰοντα ἑϐδομάδες ἐϰϱίϑησαν ἐϖὶ τὸν λαόν σȣ ϗ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν Σιων συντελεσϑῆναι τὴν ἁμαϱτίαν ϗ τὰς ἀδιϰίας σϖανίσαι ϗ ἀϖαλεῖψαι τὰς ἀδιϰίας ϗ διανοηϑῆναι τὸ ὅϱαμα ϗ δοϑῆναι διϰαιοσύνην αἰώνιον ϗ συντελεσϑῆναι τὸ ὅϱαμα ϗ εὐφϱᾶναι ἅγιον ἁγίων.

9:25 ϗ γνώσῃ ϗ διανοηϑήσῃ ϗ εὐφϱανϑήσῃ ϗ εὑϱήσεις ϖϱοϛάγματα ἀϖοϰϱιϑῆναι ϗ οἰϰοδομήσεις Ιεϱȣσαλημ ϖόλιν ϰυϱίῳ.

9:26 ϗ μετὰ ἑϖτὰ ϗ ἑϐδομήϰοντα ϗ ἑξήϰοντα δύο ἀϖοϛαϑήσεται χϱῖσμα ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι, ϗ ϐασιλεία ἐϑνῶν φϑεϱεῖ τὴν ϖόλιν ϗ τὸ ἅγιον μετὰ τȣ̃ χϱιϛȣ̃, ϗ ἥξει ἡ συντέλεια αὐτȣ̃ μετ’ ὀϱγῆς ϗ ἕως ϰαιϱȣ̃ συντελείας· ἀϖὸ ϖολέμȣ ϖολεμηϑήσεται.

9:27 ϗ δυναϛεύσει ἡ διαϑήϰη εἰς ϖολλȣ́ς, ϗ ϖάλιν ἐϖιϛϱέψει ϗ ἀνοιϰοδομηϑήσεται εἰς ϖλάτος ϗ μῆϰος· ϗ ϰατὰ συντέλειαν ϰαιϱῶν ϗ μετὰ ἑϖτὰ ϗ ἑϐδομήϰοντα ϰαιϱȣ̀ς ϗ ἑξήϰοντα δύο ἔτη ἕως ϰαιϱȣ̃ συντελείας ϖολέμȣ ϗ ἀφαιϱεϑήσεται ἡ ἐϱήμωσις ἐν τῷ ϰατισχῦσαι τὴν διαϑήϰην ἐϖὶ ϖολλὰς ἑϐδομάδας· ϗ ἐν τῷ τέλει τῆς ἑϐδομάδος ἀϱϑήσεται ἡ ϑυσία ϗ ἡ σϖονδή, ϗ ἐϖὶ τὸ ἱεϱὸν ϐδέλυγμα τῶν ἐϱημώσεων ἔϛαι ἕως συντελείας, ϗ συντέλεια δοϑήσεται ἐϖὶ τὴν ἐϱήμωσιν.

10:1 Ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ ϖϱώτῳ Κύϱȣ τȣ̃ ϐασιλέως Πεϱσῶν ϖϱόϛαγμα ἐδείχϑη τῷ Δανιηλ, ὃς ἐϖεϰλήϑη τὸ ὄνομα Βαλτασαϱ, ϗ ἀληϑὲς τὸ ὅϱαμα ϗ τὸ ϖϱόϛαγμα, ϗ τὸ ϖλῆϑος τὸ ἰσχυϱὸν διανοηϑήσεται τὸ ϖϱόϛαγμα, ϗ διενοήϑην αὐτὸ ἐν ὁϱάματι.

10:2 ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις ἐγὼ Δανιηλ ἤμην ϖενϑῶν τϱεῖς ἑϐδομάδας·

10:3 ἄϱτον ἐϖιϑυμιῶν ȣ̓ϰ ἔφαγον, ϗ ϰϱέας ϗ οἶνος ȣ̓ϰ εἰσῆλϑεν εἰς τὸ ϛόμα μȣ, ἔλαιον ȣ̓ϰ ἠλειψάμην ἕως τȣ̃ συντελέσαι με τὰς τϱεῖς ἑϐδομάδας τῶν ἡμεϱῶν.

10:4 ϗ ἐγένετο τῇ ἡμέϱᾳ τῇ τετάϱτῃ ϗ εἰϰάδι τȣ̃ μηνὸς τȣ̃ ϖϱώτȣ, ϗ ἐγὼ ἤμην ἐϖὶ τȣ̃ χείλȣς τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ μεγάλȣ, ὅς ἐϛι Τίγϱης,

10:5 ϗ ἦϱα τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς μȣ ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ ἄνϑϱωϖος εἷς ἐνδεδυμένος ϐύσσινα ϗ τὴν ὀσφὺν ϖεϱιεζωσμένος ϐυσσίνῳ, ϗ ἐϰ μέσȣ αὐτȣ̃ φῶς,

10:6 ϗ τὸ σῶμα αὐτȣ̃ ὡσεὶ ϑαϱσις, ϗ τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ὡσεὶ ὅϱασις ἀϛϱαϖῆς, ϗ οἱ ὀφϑαλμοὶ αὐτȣ̃ ὡσεὶ λαμϖάδες ϖυϱός, ϗ οἱ ϐϱαχίονες αὐτȣ̃ ϗ οἱ ϖόδες ὡσεὶ χαλϰὸς ἐξαϛϱάϖτων, ϗ φωνὴ λαλιᾶς αὐτȣ̃ ὡσεὶ φωνὴ ϑοϱύϐȣ.

10:7 ϗ εἶδον ἐγὼ Δανιηλ τὴν ὅϱασιν τὴν μεγάλην ταύτην, ϗ οἱ ἄνϑϱωϖοι οἱ ὄντες μετ’ ἐμȣ̃ ȣ̓ϰ εἴδοσαν τὴν ὅϱασιν ταύτην, ϗ φόϐος ἰσχυϱὸς ἐϖέϖεσεν ἐϖ’ αὐτȣ́ς, ϗ ἀϖέδϱασαν ἐν σϖȣδῇ·

10:8 ϗ ἐγὼ ϰατελείφϑην μόνος ϗ εἶδον τὴν ὅϱασιν τὴν μεγάλην ταύτην, ϗ ȣ̓ϰ ἐ[γ]ϰατελείφϑη ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, ϗ ἰδȣ̀ ϖνεῦμα ἐϖεϛϱάφη ἐϖ’ ἐμὲ εἰς φϑοϱάν, ϗ ȣ̓ ϰατίσχυσα.

10:9 ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσα τὴν φωνὴν λαλιᾶς αὐτȣ̃, ἐγὼ ἤμην ϖεϖτωϰὼς ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖὶ τὴν γῆν.

10:10 ϗ ἰδȣ̀ χεῖϱα ϖϱοσήγαγέ μοι ϗ ἤγειϱέ με ἐϖὶ τῶν γονάτων ἐϖὶ τὰ ἴχνη τῶν ϖοδῶν μȣ.

10:11 ϗ εἶϖέν μοι Δανιηλ, ἄνϑϱωϖος ἐλεεινὸς εἶ· διανοήϑητι τοῖς ϖϱοϛάγμασιν, οἷς ἐγὼ λαλῶ ἐϖὶ σέ, ϗ ϛῆϑι ἐϖὶ τȣ̃ τόϖȣ σȣ, ἄϱτι γὰϱ ἀϖεϛάλην ἐϖὶ σέ. ϗ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν μετ’ ἐμȣ̃ τὸ ϖϱόϛαγμα τȣ̃το ἔϛην τϱέμων.

10:12 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Μὴ φοϐȣ̃, Δανιηλ· ὅτι ἀϖὸ τῆς ἡμέϱας τῆς ϖϱώτης, ἧς ἔδωϰας τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ διανοηϑῆναι ϗ ταϖεινωϑῆναι ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, εἰσηϰȣ́σϑη τὸ ῥῆμά σȣ, ϗ ἐγὼ εἰσῆλϑον [ἐν] τῷ ῥήματί σȣ.

10:13 ϗ ὁ ϛϱατηγὸς ϐασιλέως Πεϱσῶν ἀνϑειϛήϰει ἐναντίον μȣ εἴϰοσι ϗ μίαν ἡμέϱαν, ϗ ἰδȣ̀ Μιχαηλ εἷς τῶν ἀϱχόντων τῶν ϖϱώτων ἐϖῆλϑε ϐοηϑῆσαί μοι, ϗ αὐτὸν ἐϰεῖ ϰατέλιϖον μετὰ τȣ̃ ϛϱατηγȣ̃ τȣ̃ ϐασιλέως Πεϱσῶν.

10:14 ϗ εἶϖέν μοι Ἦλϑον ὑϖοδεῖξαί σοι τί ὑϖαντήσεται τῷ λαῷ σȣ ἐϖ’ ἐσχάτȣ τῶν ἡμεϱῶν, ἔτι γὰϱ ὅϱασις εἰς ἡμέϱας.

10:15 ϗ ἐν τῷ αὐτὸν λαλῆσαι μετ’ ἐμȣ̃ τὰ ϖϱοϛάγματα ταῦτα ἔδωϰα τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖὶ τὴν γῆν ϗ ἐσιώϖησα.

10:16 ϗ ἰδȣ̀ ὡς ὁμοίωσις χειϱὸς ἀνϑϱώϖȣ ἥψατό μȣ τῶν χειλέων· ϗ ἤνοιξα τὸ ϛόμα μȣ ϗ ἐλάλησα ϗ εἶϖα τῷ ἑϛηϰότι ἀϖέναντί μȣ Κύϱιε, ϗ ὡς ὅϱασις ἀϖεϛϱάφη ἐϖὶ τὸ ϖλευϱόν μȣ ἐϖ’ ἐμέ, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ἐν ἐμοὶ ἰσχύς·

10:17 ϗ ϖῶς δυνήσεται ὁ ϖαῖς λαλῆσαι μετὰ τȣ̃ ϰυϱίȣ αὐτȣ̃; ϗ ἐγὼ ἠσϑένησα, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, ϗ ϖνεῦμα ȣ̓ ϰατελείφϑη ἐν ἐμοί.

10:18 ϗ ϖϱοσέϑηϰε ϗ ἥψατό μȣ ὡς ὅϱασις ἀνϑϱώϖȣ ϗ ϰατίσχυσέ με

10:19 ϗ εἶϖέ μοι Ἄνϑϱωϖος ἐλεεινὸς εἶ, μὴ φοϐȣ̃, ὑγίαινε· ἀνδϱίζȣ ϗ ἴσχυε. ϗ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν μετ’ ἐμȣ̃ ἴσχυσα ϗ εἶϖα Λαλησάτω ὁ ϰύϱιός μȣ, ὅτι ἐνίσχυσέ με.

10:20 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Γινώσϰεις τί ἦλϑον ϖϱὸς σέ; ϗ νῦν ἐϖιϛϱέψω διαμάχεσϑαι μετὰ τȣ̃ ϛϱατηγȣ̃ ϐασιλέως τῶν Πεϱσῶν· ϗ ἐγὼ ἐξεϖοϱευόμην, ϗ ἰδȣ̀ ϛϱατηγὸς Ἑλλήνων εἰσεϖοϱεύετο.

10:21 ϗ μάλα ὑϖοδείξω σοι τὰ ϖϱῶτα ἐν ἀϖογϱαφῇ ἀληϑείας, ϗ ȣ̓ϑεὶς ἦν ὁ ϐοηϑῶν μετ’ ἐμȣ̃ ὑϖὲϱ τȣ́των ἀλλ’ ἢ Μιχαηλ ὁ ἄγγελος·

11:1 ϗ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ ϖϱώτῳ Κύϱȣ τȣ̃ ϐασιλέως εἶϖέν μοι ἐνισχῦσαι ϗ ἀνδϱίζεσϑαι. –

11:2 ϗ νῦν ἦλϑον τὴν ἀλήϑειαν ὑϖοδεῖξαί σοι. ἰδȣ̀ τϱεῖς ϐασιλεῖς ἀνϑεϛήϰασιν ἐν τῇ Πεϱσίδι, ϗ ὁ τέταϱτος ϖλȣτήσει ϖλȣ̃τον μέγαν ϖαϱὰ ϖάντας· ϗ ἐν τῷ ϰατισχῦσαι αὐτὸν ἐν τῷ ϖλȣ́τῳ αὐτȣ̃ ἐϖαναϛήσεται ϖαντὶ ϐασιλεῖ Ἑλλήνων.

11:3 ϗ ϛήσεται ϐασιλεὺς δυνατὸς ϗ ϰυϱιεύσει ϰυϱ[ι]είας ϖολλῆς ϗ ϖοιήσει ϰαϑὼς ἂν ϐȣ́ληται.

11:4 ϗ ἐν τῷ ἀναϛῆναι αὐτὸν συντϱιϐήσεται ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃ ϗ μεϱισϑήσεται εἰς τȣ̀ς τέσσαϱας ἀνέμȣς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ȣ̓ ϰατὰ τὴν ἀλϰὴν αὐτȣ̃ ȣ̓δὲ ϰατὰ τὴν ϰυϱ[ι]είαν αὐτȣ̃, ἣν ἐδυνάϛευσε, ὅτι ἀϖοϛαϑήσεται ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃, ϗ ἑτέϱȣς διδάξει ταῦτα.

11:5 ϗ ἐνισχύσει ϐασιλείαν Αἰγύϖτȣ· ϗ εἷς ἐϰ τῶν δυναϛῶν ϰατισχύσει αὐτὸν ϗ δυναϛεύσει· δυναϛεία μεγάλη ἡ δυναϛεία αὐτȣ̃.

11:6 ϗ εἰς συντέλειαν ἐνιαυτῶν ἄξει αὐτȣ́ς, ϗ εἰσελεύσεται ϐασιλεὺς Αἰγύϖτȣ εἰς τὴν ϐασιλείαν τὴν ϐοϱϱᾶ ϖοιήσασϑαι συνϑήϰας· ϗ ȣ̓ μὴ ϰατισχύσῃ, ὅτι ὁ ϐϱαχίων αὐτȣ̃ ȣ̓ ϛήσει ἰσχύν, ϗ ὁ ϐϱαχίων αὐτȣ̃ ναϱϰήσει ϗ τῶν συμϖοϱευομένων μετ’ αὐτȣ̃, ϗ μενεῖ εἰς ὥϱας.

11:7 ϗ ἀναϛήσεται φυτὸν ἐϰ τῆς ῥίζης αὐτȣ̃ ϰαϑ’ ἑαυτόν, ϗ ἥξει ἐϖὶ τὴν δύναμιν αὐτȣ̃ ἐν ἰσχύι αὐτȣ̃ ϐασιλεὺς ϐοϱϱᾶ ϗ ϖοιήσει ταϱαχὴν ϗ ϰατισχύσει.

11:8 ϗ τȣ̀ς ϑεȣ̀ς αὐτῶν ϰαταϛϱέψει μετὰ τῶν χωνευτῶν αὐτῶν ϗ τȣ̀ς ὄχλȣς αὐτῶν μετὰ τῶν σϰευῶν τῶν ἐϖιϑυμημάτων αὐτῶν, τὸ ἀϱγύϱιον ϗ τὸ χϱυσίον, ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἀϖοίσȣσιν εἰς Αἴγυϖτον· ϗ ἔϛαι ἔτος ϐασιλεῖ ϐοϱϱᾶ.

11:9 ϗ εἰσελεύσεται εἰς ϐασιλείαν Αἰγύϖτȣ ἡμέϱας· ϗ ἐϖιϛϱέψει ἐϖὶ τὴν γῆν αὐτȣ̃

11:10 ϗ ὁ υἱὸς αὐτȣ̃. ϗ ἐϱεϑισϑήσεται ϗ συνάξει συναγωγὴν ὄχλȣ ϖολλȣ̃ ϗ εἰσελεύσεται ϰατ’ αὐτὴν ϰατασύϱων· ϖαϱελεύσεται ϗ ἐϖιϛϱέψει ϗ ϖαϱοξυνϑήσεται ἐϖὶ ϖολύ.

11:11 ϗ ὀϱγισϑήσεται ϐασιλεὺς Αἰγύϖτȣ ϗ ϖολεμήσει μετὰ ϐασιλέως ϐοϱϱᾶ, ϗ ϖαϱαδοϑήσεται ἡ συναγωγὴ εἰς τὰς χεῖϱας αὐτȣ̃·

11:12 ϗ λήψεται τὴν συναγωγήν, ϗ ὑψωϑήσεται ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃, ϗ ταϱάξει ϖολλȣ̀ς ϗ ȣ̓ μὴ φοϐηϑῇ.

11:13 ϗ ἐϖιϛϱέψει ϐασιλεὺς ϐοϱϱᾶ ϗ συνάξει ϖόλεως συναγωγὴν μείζονα ϖαϱὰ τὴν ϖϱώτην ϰατὰ συντέλειαν ϰαιϱȣ̃ ἐνιαυτȣ̃ ϗ εἰσελεύσεται εἰς αὐτὴν ἐϖ’ αὐτὸν ἐν ὄχλῳ ϖολλῷ ϗ ἐν χϱήμασι ϖολλοῖς.

11:14 ϗ ἐν τοῖς ϰαιϱοῖς ἐϰείνοις διάνοιαι ἀναϛήσονται ἐϖὶ τὸν ϐασιλέα Αἰγύϖτȣ· ϗ ἀνοιϰοδομήσει τὰ ϖεϖτωϰότα τȣ̃ ἔϑνȣς σȣ ϗ ἀναϛήσεται εἰς τὸ ἀναϛῆσαι τὴν ϖϱοφητείαν, ϗ ϖϱοσϰόψȣσι.

11:15 ϗ ἐϖελεύσεται ϐασιλεὺς ϐοϱϱᾶ ϗ ἐϖιϛϱέψει τὰ δόϱατα αὐτȣ̃ ϗ λήψεται τὴν ϖόλιν τὴν ὀχυϱάν, ϗ οἱ ϐϱαχίονες ϐασιλέως Αἰγύϖτȣ ϛήσονται μετὰ τῶν δυναϛῶν αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι αὐτῷ ἰσχὺς εἰς τὸ ἀντιϛῆναι αὐτῷ.

11:16 ϗ ϖοιήσει ὁ εἰσϖοϱευόμενος ἐϖ’ αὐτὸν ϰατὰ τὸ ϑέλημα αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ἀνϑεϛηϰὼς ἐναντίον αὐτȣ̃· ϗ ϛήσεται ἐν τῇ χώϱᾳ, ϗ ἐϖιτελεσϑήσεται ϖάντα ἐν ταῖς χεϱσὶν αὐτȣ̃.

11:17 ϗ δώσει τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ἐϖελϑεῖν ϐίᾳ ϖᾶν τὸ ἔϱγον αὐτȣ̃ ϗ συνϑήϰας μετ’ αὐτȣ̃ ϖοιήσεται· ϗ ϑυγατέϱα ἀνϑϱώϖȣ δώσει αὐτῷ εἰς τὸ φϑεῖϱαι αὐτήν, ϗ ȣ̓ ϖείσεται ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι.

11:18 ϗ δώσει τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ἐϖὶ τὴν ϑάλασσαν ϗ λήψεται ϖολλȣ̀ς ϗ ἐϖιϛϱέψει ὀϱγὴν ὀνειδισμȣ̃ αὐτῶν ἐν ὅϱϰῳ ϰατὰ τὸν ὀνειδισμὸν αὐτȣ̃.

11:19 ἐϖιϛϱέψει τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ εἰς τὸ ϰατισχῦσαι τὴν χώϱαν αὐτȣ̃ ϗ ϖϱοσϰόψει ϗ ϖεσεῖται ϗ ȣ̓χ εὑϱεϑήσεται.

11:20 ϗ ἀναϛήσεται ἐϰ τῆς ῥίζης αὐτȣ̃ φυτὸν ϐασιλείας εἰς ἀνάϛασιν, ἀνὴϱ τύϖτων δόξαν ϐασιλέως· ϗ ἐν ἡμέϱαις ἐσχάταις συντϱιϐήσεται ϗ ȣ̓ϰ ἐν ὀϱγῇ ȣ̓δὲ ἐν ϖολέμῳ.

11:21 ϗ ἀναϛήσεται ἐϖὶ τὸν τόϖον αὐτȣ̃ εὐϰαταφϱόνητος, ϗ ȣ̓ δοϑήσεται ἐϖ’ αὐτὸν δόξα ϐασιλέως· ϗ ἥξει ἐξάϖινα, ϰατισχύσει ϐασιλεὺς ἐν ϰληϱοδοσίᾳ αὐτȣ̃.

11:22 ϗ τȣ̀ς ϐϱαχίονας τȣ̀ς συντϱιϐέντας συντϱίψει ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃·

11:23 ϗ μετὰ τῆς διαϑήϰης ϗ δήμȣ συνταγέντος μετ’ αὐτȣ̃ ϖοιήσει ψεῦδος ϗ ἐϖὶ ἔϑνος ἰσχυϱὸν ἐν ὀλιγοϛῷ ἔϑνει.

11:24 ἐξάϖινα ἐϱημώσει ϖόλιν ϗ ϖοιήσει ὅσα ȣ̓ϰ ἐϖοίησαν οἱ ϖατέϱες αὐτȣ̃ ȣ̓δὲ οἱ ϖατέϱες τῶν ϖατέϱων αὐτȣ̃· ϖϱονομὴν ϗ σϰῦλα ϗ χϱήματα αὐτοῖς δώσει ϗ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν τὴν ἰσχυϱὰν διανοηϑήσεται, ϗ οἱ λογισμοὶ αὐτȣ̃ εἰς μάτην.

11:25 ϗ ἐγεϱϑήσεται ἡ ἰσχὺς αὐτȣ̃ ϗ ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃ ἐϖὶ τὸν ϐασιλέα Αἰγύϖτȣ ἐν ὄχλῳ ϖολλῷ, ϗ ὁ ϐασιλεὺς Αἰγύϖτȣ ἐϱεϑισϑήσεται εἰς ϖόλεμον ἐν ὄχλῳ ἰσχυϱῷ σφόδϱα λίαν· ϗ ȣ̓ ϛήσεται, ὅτι διανοηϑήσεται ἐϖ’ αὐτὸν διανοίᾳ·

11:26 ϗ ϰαταναλώσȣσιν αὐτὸν μέϱιμναι αὐτȣ̃ ϗ ἀϖοϛϱέψȣσιν αὐτόν, ϗ ϖαϱελεύσεται ϗ ϰατασυϱιεῖ, ϗ ϖεσȣ̃νται τϱαυματίαι ϖολλοί.

11:27 ϗ δύο ϐασιλεῖς μόνοι δειϖνήσȣσιν ἐϖὶ τὸ αὐτὸ ϗ ἐϖὶ μιᾶς τϱαϖέζης φάγονται ϗ ψευδολογήσȣσι ϗ ȣ̓ϰ εὐοδωϑήσονται· ἔτι γὰϱ συντέλεια εἰς ϰαιϱόν.

11:28 ϗ ἐϖιϛϱέψει εἰς τὴν χώϱαν αὐτȣ̃ ἐν χϱήμασι ϖολλοῖς, ϗ ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃ ἐϖὶ τὴν διαϑήϰην τȣ̃ ἁγίȣ· ϖοιήσει ϗ ἐϖιϛϱέψει ἐϖὶ τὴν χώϱαν αὐτȣ̃

11:29 εἰς ϰαιϱόν. ϗ εἰσελεύσεται εἰς Αἴγυϖτον, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὡς ἡ ϖϱώτη ϗ ἡ ἐσχάτη.

11:30 ϗ ἥξȣσι Ῥωμαῖοι ϗ ἐξώσȣσιν αὐτὸν ϗ ἐμϐϱιμήσονται αὐτῷ· ϗ ἐϖιϛϱέψει ϗ ὀϱγισϑήσεται ἐϖὶ τὴν διαϑήϰην τȣ̃ ἁγίȣ· ϗ ϖοιήσει ϗ ἐϖιϛϱέψει ϗ διανοηϑήσεται ἐϖ’ αὐτȣ́ς, ἀνϑ’ ὧν ἐγϰατέλιϖον τὴν διαϑήϰην τȣ̃ ἁγίȣ.

11:31 ϗ ϐϱαχίονες ϖαϱ’ αὐτȣ̃ ϛήσονται ϗ μιανȣ̃σι τὸ ἅγιον τȣ̃ φόϐȣ ϗ ἀϖοϛήσȣσι τὴν ϑυσίαν ϗ δώσȣσι ϐδέλυγμα ἐϱημώσεως.

11:32 ϗ ἐν ἁμαϱτίαις διαϑήϰης μιανȣ̃σιν ἐν σϰληϱῷ λαῷ, ϗ ὁ δῆμος ὁ γινώσϰων ταῦτα ϰατισχύσȣσι ϗ ϖοιήσȣσι.

11:33 ϗ ἐννοȣ́μενοι τȣ̃ ἔϑνȣς συνήσȣσιν εἰς ϖολλȣ́ς· ϗ ϖϱοσϰόψȣσι ῥομφαίᾳ ϗ ϖαλαιωϑήσονται ἐν αὐτῇ ϗ ἐν αἰχμαλωσίᾳ ϗ ἐν ϖϱονομῇ ἡμεϱῶν ϰηλιδωϑήσονται.

11:34 ϗ ὅταν συντϱίϐωνται, συνάξȣσιν ἰσχὺν ϐϱαχεῖαν, ϗ ἐϖισυναχϑήσονται ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϖολλοὶ ἐϖὶ ϖόλεως ϗ ϖολλοὶ ὡς ἐν ϰληϱοδοσίᾳ.

11:35 ϗ ἐϰ τῶν συνιέντων διανοηϑήσονται εἰς τὸ ϰαϑαϱίσαι ἑαυτȣ̀ς ϗ εἰς τὸ ἐϰλεγῆναι ϗ εἰς τὸ ϰαϑαϱισϑῆναι ἕως ϰαιϱȣ̃ συντελείας· ἔτι γὰϱ ϰαιϱὸς εἰς ὥϱας.

11:36 ϗ ϖοιήσει ϰατὰ τὸ ϑέλημα αὐτȣ̃ ὁ ϐασιλεὺς ϗ ϖαϱοϱγισϑήσεται ϗ ὑψωϑήσεται ἐϖὶ ϖάντα ϑεὸν ϗ ἐϖὶ τὸν ϑεὸν τῶν ϑεῶν ἔξαλλα λαλήσει ϗ εὐοδωϑήσεται, ἕως ἂν συντελεσϑῇ ἡ ὀϱγή· εἰς αὐτὸν γὰϱ συντέλεια γίνεται.

11:37 ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϑεȣ̀ς τῶν ϖατέϱων αὐτȣ̃ ȣ̓ μὴ ϖϱονοηϑῇ ϗ ἐν ἐϖιϑυμίᾳ γυναιϰὸς ȣ̓ μὴ ϖϱονοηϑῇ, ὅτι ἐν ϖαντὶ ὑψωϑήσεται, ϗ ὑϖοταγήσεται αὐτῷ ἔϑνη ἰσχυϱά·

11:38 ἐϖὶ τὸν τόϖον αὐτȣ̃ ϰινήσει ϗ ϑεόν, ὃν ȣ̓ϰ ἔγνωσαν οἱ ϖατέϱες αὐτȣ̃, τιμήσει ἐν χϱυσίῳ ϗ ἀϱγυϱίῳ ϗ λίϑῳ ϖολυτελεῖ. ϗ ἐν ἐϖιϑυμήμασι

11:39 ϖοιήσει ϖόλεων ϗ εἰς ὀχύϱωμα ἰσχυϱὸν ἥξει· μετὰ ϑεȣ̃ ἀλλοτϱίȣ, ȣ̔͂ ἐὰν ἐϖιγνῷ, ϖληϑυνεῖ δόξαν ϗ ϰαταϰυϱιεύσει αὐτȣ̃ ἐϖὶ ϖολὺ ϗ χώϱαν ἀϖομεϱιεῖ εἰς δωϱεάν.

11:40 ϗ ϰαϑ’ ὥϱαν συντελείας συγϰεϱατισϑήσεται αὐτῷ ὁ ϐασιλεὺς Αἰγύϖτȣ, ϗ ἐϖοϱγισϑήσεται αὐτῷ ϐασιλεὺς ϐοϱϱᾶ ἐν ἅϱμασι ϗ ἐν ἵϖϖοις ϖολλοῖς ϗ ἐν ϖλοίοις ϖολλοῖς ϗ εἰσελεύσεται εἰς χώϱαν Αἰγύϖτȣ

11:41 ϗ ἐϖελεύσεται εἰς τὴν χώϱαν μȣ,

11:42 ϗ ἐν χώϱᾳ Αἰγύϖτȣ ȣ̓ϰ ἔϛαι ἐν αὐτῇ διασῳζόμενος.

11:43 ϗ ϰϱατήσει τȣ̃ τόϖȣ τȣ̃ χϱυσίȣ ϗ τȣ̃ τόϖȣ τȣ̃ ἀϱγυϱίȣ ϗ ϖάσης τῆς ἐϖιϑυμίας Αἰγύϖτȣ, ϗ Λίϐυες ϗ Αἰϑίοϖες ἔσονται ἐν τῷ ὄχλῳ αὐτȣ̃.

11:44 ϗ ἀϰοὴ ταϱάξει αὐτὸν ἀϖὸ ἀνατολῶν ϗ ϐοϱϱᾶ, ϗ ἐξελεύσεται ἐν ϑυμῷ ἰσχυϱῷ ϗ ῥομφαίᾳ ἀφανίσαι ϗ ἀϖοϰτεῖναι ϖολλȣ́ς.

11:45 ϗ ϛήσει αὐτȣ̃ τὴν σϰηνὴν τότε ἀνὰ μέσον τῶν ϑαλασσῶν ϗ τȣ̃ ὄϱȣς τῆς ϑελήσεως τȣ̃ ἁγίȣ· ϗ ἥξει ὥϱα τῆς συντελείας αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ϐοηϑῶν αὐτῷ.

12:1 ϗ ϰατὰ τὴν ὥϱαν ἐϰείνην ϖαϱελεύσεται Μιχαηλ ὁ ἄγγελος ὁ μέγας ὁ ἑϛηϰὼς ἐϖὶ τȣ̀ς υἱȣ̀ς τȣ̃ λαȣ̃ σȣ· ἐϰείνη ἡ ἡμέϱα ϑλίψεως, οἵα ȣ̓ϰ ἐγενήϑη ἀφ’ ȣ̔͂ ἐγενήϑησαν ἕως τῆς ἡμέϱας ἐϰείνης· ϗ ἐν ἐϰείνῃ τῇ ἡμέϱᾳ ὑψωϑήσεται ϖᾶς ὁ λαός, ὃς ἂν εὑϱεϑῇ ἐγγεγϱαμμένος ἐν τῷ ϐιϐλίῳ.

12:2 ϗ ϖολλοὶ τῶν ϰαϑευδόντων ἐν τῷ ϖλάτει τῆς γῆς ἀναϛήσονται, οἱ μὲν εἰς ζωὴν αἰώνιον, οἱ δὲ εἰς ὀνειδισμόν, οἱ δὲ εἰς διασϖοϱὰν ϗ αἰσχύνην αἰώνιον.

12:3 ϗ οἱ συνιέντες φανȣ̃σιν ὡς φωϛῆϱες τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ οἱ ϰατισχύοντες τȣ̀ς λόγȣς μȣ ὡσεὶ τὰ ἄϛϱα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ εἰς τὸν αἰῶνα τȣ̃ αἰῶνος.

12:4 ϗ σύ, Δανιηλ, ϰάλυψον τὰ ϖϱοϛάγματα ϗ σφϱάγισαι τὸ ϐιϐλίον ἕως ϰαιϱȣ̃ συντελείας, ἕως ἂν ἀϖομανῶσιν οἱ ϖολλοὶ ϗ ϖλησϑῇ ἡ γῆ ἀδιϰίας. –

12:5 ϗ εἶδον ἐγὼ Δανιηλ ϗ ἰδȣ̀ δύο ἕτεϱοι εἱϛήϰεισαν, εἷς ἔνϑεν τȣ̃ ϖοταμȣ̃ ϗ εἷς ἔνϑεν.

12:6 ϗ εἶϖα τῷ ἑνὶ τῷ ϖεϱιϐεϐλημένῳ τὰ ϐύσσινα τῷ ἐϖάνω Πότε ȣ̓͂ν συντέλεια ὧν εἴϱηϰάς μοι τῶν ϑαυμαϛῶν ϗ ὁ ϰαϑαϱισμὸς τȣ́των;

12:7 ϗ ἤϰȣσα τȣ̃ ϖεϱιϐεϐλημένȣ τὰ ϐύσσινα, ὃς ἦν ἐϖάνω τȣ̃ ὕδατος τȣ̃ ϖοταμȣ̃ Ἕως ϰαιϱȣ̃ συντελείας· ϗ ὕψωσε τὴν δεξιὰν ϗ τὴν ἀϱιϛεϱὰν εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ ὤμοσε τὸν ζῶντα εἰς τὸν αἰῶνα ϑεὸν ὅτι εἰς ϰαιϱὸν ϗ ϰαιϱȣ̀ς ϗ ἥμισυ ϰαιϱȣ̃ ἡ συντέλεια χειϱῶν ἀφέσεως λαȣ̃ ἁγίȣ, ϗ συντελεσϑήσεται ϖάντα ταῦτα.

12:8 ϗ ἐγὼ ἤϰȣσα ϗ ȣ̓ διενοήϑην ϖαϱ’ αὐτὸν τὸν ϰαιϱὸν ϗ εἶϖα Κύϱιε, τίς ἡ λύσις τȣ̃ λόγȣ τȣ́τȣ, ϗ τίνος αἱ ϖαϱαϐολαὶ αὗται;

12:9 ϗ εἶϖέν μοι Ἀϖότϱεχε, Δανιηλ, ὅτι ϰαταϰεϰαλυμμένα ϗ ἐσφϱαγισμένα τὰ ϖϱοϛάγματα, ἕως ἂν

12:10 ϖειϱασϑῶσι ϗ ἁγιασϑῶσι ϖολλοί, ϗ ἁμάϱτωσιν οἱ ἁμαϱτωλοί· ϗ ȣ̓ μὴ διανοηϑῶσι ϖάντες οἱ ἁμαϱτωλοί, ϗ οἱ διανοȣ́μενοι ϖϱοσέξȣσιν.

12:11 ἀφ’ ȣ̔͂ ἂν ἀϖοϛαϑῇ ἡ ϑυσία διὰ ϖαντὸς ϗ ἑτοιμασϑῇ δοϑῆναι τὸ ϐδέλυγμα τῆς ἐϱημώσεως, ἡμέϱας χιλίας διαϰοσίας ἐνενήϰοντα.

12:12 μαϰάϱιος ὁ ἐμμένων ϗ συνάξει εἰς ἡμέϱας χιλίας τϱιαϰοσίας τϱιάϰοντα ϖέντε.

12:13 ϗ σὺ ϐάδισον ἀναϖαύȣ· ἔτι γάϱ εἰσιν ἡμέϱαι ϗ ὧϱαι εἰς ἀναϖλήϱωσιν συντελείας, ϗ ἀναϖαύσῃ ϗ ἀναϛήσῃ ἐϖὶ τὴν δόξαν σȣ εἰς συντέλειαν ἡμεϱῶν.

Βελ ϗ ὁ Δϱάϰων

1:1 Ἐϰ ϖϱοφητείας Αμϐαϰȣμ υἱȣ̃ Ἰησȣ̃ ἐϰ τῆς φυλῆς Λευι.

1:2 Ἄνϑϱωϖός τις ἦν ἱεϱεύς, ᾧ ὄνομα Δανιηλ υἱὸς Αϐαλ, συμϐιωτὴς τȣ̃ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος.

1:3 ϗ ἦν εἴδωλον, Βηλ, ὃ ἐσέϐοντο οἱ Βαϐυλώνιοι· ἀνηλίσϰετο δὲ αὐτῷ ϰαϑ’ ἑϰάϛην ἡμέϱαν σεμιδάλεως ἀϱτάϐαι δέϰα δύο ϗ ϖϱόϐατα τέσσαϱα ϗ ἐλαίȣ μετϱηταὶ ἕξ.

1:4 ϗ ὁ ϐασιλεὺς ἐσέϐετο αὐτόν, ϗ ἐϖοϱεύετο ὁ ϐασιλεὺς ϰαϑ’ ἑϰάϛην ἡμέϱαν ϗ ϖϱοσεϰύνει αὐτῷ· Δανιηλ δὲ ϖϱοσηύχετο ϖϱὸς ϰύϱιον.

1:5 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς τῷ Δανιηλ Διὰ τί ȣ̓ ϖϱοσϰυνεῖς τῷ Βηλ; ϗ εἶϖε Δανιηλ ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα Ȣ̓δένα σέϐομαι ἐγὼ εἰ μὴ ϰύϱιον τὸν ϑεὸν τὸν ϰτίσαντα τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν ϗ ἔχοντα ϖάσης σαϱϰὸς ϰυϱ[ι]είαν.

1:6 εἶϖεν δὲ ὁ ϐασιλεὺς αὐτῷ Ȣ̔͂τος ȣ̓͂ν ȣ̓ϰ ἔϛι ϑεός; ȣ̓χ ὁϱᾷς ὅσα εἰς αὐτὸν δαϖανᾶται ϰαϑ’ ἑϰάϛην ἡμέϱαν;

1:7 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Δανιηλ Μηδαμῶς· μηδείς σε ϖαϱαλογιζέσϑω· ȣ̔͂τος γὰϱ ἔσωϑεν μὲν ϖήλινός ἐϛιν, ἔξωϑεν δὲ χαλϰȣ̃ς· ὀμνύω δέ σοι ϰύϱιον τὸν ϑεὸν τῶν ϑεῶν, ὅτι ȣ̓ϑὲν ϐέϐϱωϰε ϖώϖοτε ȣ̔͂τος.

1:8 ϗ ϑυμωϑεὶς ὁ ϐασιλεὺς ἐϰάλεσε τȣ̀ς ϖϱοεϛηϰότας τȣ̃ ἱεϱȣ̃ ϗ εἶϖεν αὐτοῖς Παϱαδείξατε τὸν ἐσϑίοντα τὰ ϖαϱασϰευαζόμενα τῷ Βηλ· εἰ δὲ μή γε, ἀϖοϑανεῖσϑε ἢ Δανιηλ ὁ φάσϰων μὴ ἐσϑίεσϑαι αὐτὰ ὑϖ’ αὐτȣ̃. οἱ δὲ εἶϖαν Αὐτὸς ὁ Βηλ ἐϛὶν ὁ ϰατεσϑίων αὐτά.

1:9 εἶϖε δὲ Δανιηλ ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα Γινέσϑω ȣ̔́τως· ἐὰν μὴ ϖαϱαδείξω ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛιν ὁ Βηλ ὁ ϰατεσϑίων ταῦτα, ἀϖοϑανȣ̃μαι ϗ ϖάντες οἱ ϖαϱ’ ἐμȣ̃. ἦσαν δὲ τῷ Βηλ ἱεϱεῖς ἑϐδομήϰοντα χωϱὶς γυναιϰῶν ϗ τέϰνων.

1:10 ἤγαγον δέ τὸν ϐασιλέα εἰς τὸ εἰδώλιον.

1:11 ϗ ϖαϱετέϑη τὰ ϐϱώματα ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως ϗ τȣ̃ Δανιηλ, ϗ οἶνος ϰεϱασϑεὶς εἰσηνέχϑη ϗ ϖαϱετέϑη τῷ Βηλ. ϗ εἶϖεν Δανιηλ Σὺ αὐτὸς ὁϱᾷς ὅτι ϰεῖται ταῦτα, ϐασιλεῦ· σὺ ȣ̓͂ν ἐϖισφϱάγισαι τὰς ϰλεῖδας τȣ̃ ναȣ̃, ἐϖὰν ϰλεισϑῇ.

1:13 ἤϱεσε δὲ ὁ λόγος τῷ ϐασιλεῖ.

1:14 ὁ δὲ Δανιηλ ἐϰέλευσε τȣ̀ς ϖαϱ’ αὐτȣ̃ ἐϰϐαλόντας ϖάντας ἐϰ τȣ̃ ναȣ̃ ϰατασῆσαι ὅλον τὸν ναὸν σϖοδῷ ȣ̓ϑενὸς τῶν ἐϰτὸς αὐτȣ̃ εἰδότος. ϗ τότε τὸν ναὸν ἐϰέλευσε σφϱαγίσαι τῷ τȣ̃ ϐασιλέως δαϰτυλίῳ ϗ τοῖς δαϰτυλίοις τινῶν ἐνδόξων ἱεϱέων· ϗ ἐγένετο ȣ̔́τως.

1:15-17 ϗ ἐγένετο τῇ ἐϖαύϱιον ϖαϱεγένοντο ἐϖὶ τὸν τόϖον· οἱ δὲ ἱεϱεῖς τȣ̃ Βηλ διὰ ψευδοϑυϱίδων εἰσελϑόντες ϰατεφάγοσαν ϖάντα τὰ ϖαϱαϰείμενα τῷ Βηλ ϗ ἐξέϖιον τὸν οἶνον. ϗ εἶϖεν Δανιηλ Ἐϖίδετε τὰς σφϱαγῖδας ὑμῶν εἰ μένȣσιν, ἄνδϱες ἱεϱεῖς· ϗ σὺ δέ, ϐασιλεῦ, σϰέψαι μή τί σοι ἀσύμφωνον γεγένηται. ϗ εὗϱον, ὡς ἦν ἡ σφϱαγίς, ϗ ἀϖέϐαλον τὴν σφϱαγῖδα.

1:18 ϗ ἀνοίξαντες τὰς ϑύϱας εἴδοσαν δεδαϖανημένα ϖάντα τὰ ϖαϱατεϑέντα ϗ τὰς τϱαϖέζας ϰενάς· ϗ ἐχάϱη ὁ ϐασιλεὺς ϗ εἶϖεν ϖϱὸς τὸν Δανιηλ Μέγας ἐϛὶν ὁ Βηλ, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛι ϖαϱ’ αὐτῷ δόλος.

1:19 ϗ ἐγέλασε Δανιηλ σφόδϱα ϗ εἶϖεν τῷ ϐασιλεῖ Δεῦϱο ἰδὲ τὸν δόλον τῶν ἱεϱέων. ϗ εἶϖεν Δανιηλ Βασιλεῦ, ταῦτα τὰ ἴχνη τίνος ἐϛί;

1:20 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεύς Ἀνδϱῶν ϗ γυναιϰῶν ϗ ϖαιδίων.

1:21 ϗ ἐϖῆλϑεν ἐϖὶ τὸν οἶϰον, ἐν ᾧ ἦσαν οἱ ἱεϱεῖς ϰαταγινόμενοι, ϗ εὗϱε τὰ ϐϱώματα τȣ̃ Βηλ ϗ τὸν οἶνον· ϗ ἐϖέδειξε Δανιηλ τῷ ϐασιλεῖ τὰ ψευδοϑύϱια, δι’ ὧν εἰσϖοϱευόμενοι οἱ ἱεϱεῖς ἐδαϖάνων τὰ ϖαϱατιϑέμενα τῷ Βηλ.

1:22 ϗ ἐξήγαγεν αὐτȣ̀ς ὁ ϐασιλεὺς ἐϰ τȣ̃ Βηλίȣ ϗ ϖαϱέδωϰεν αὐτȣ̀ς τῷ Δανιηλ· ϗ τὴν δαϖάνην τὴν εἰς αὐτὸν ἔδωϰε τῷ Δανιηλ, τὸν δὲ Βηλ ϰατέϛϱεψε.

1:23 Ϗ ἦν δϱάϰων ἐν τῷ αὐτῷ τόϖῳ, ϗ ἐσέϐοντο αὐτὸν οἱ Βαϐυλώνιοι.

1:24 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς τῷ Δανιηλ Μὴ ϗ τȣ̃τον ἐϱεῖς ὅτι χαλϰȣ̃ς ἐϛιν; ἰδȣ̀ ζῇ ϗ ἐσϑίει ϗ ϖίνει· ϖϱοσϰύνησον αὐτῷ.

1:25 ϗ εἶϖεν Δανιηλ Βασιλεῦ, δός μοι τὴν ἐξȣσίαν, ϗ ἀνελῶ τὸν δϱάϰοντα ἄνευ σιδήϱȣ ϗ ῥάϐδȣ.

1:26 ϗ συνεχώϱησεν αὐτῷ ὁ ϐασιλεὺς ϗ εἶϖεν αὐτῷ Δέδοταί σοι.

1:27 ϗ λαϐὼν ὁ Δανιηλ ϖίσσης μνᾶς τϱιάϰοντα ϗ ϛέαϱ ϗ τϱίχας ἥψησεν ἐϖὶ τὸ αὐτὸ ϗ ἐϖοίησε μάζαν ϗ ἐνέϐαλεν εἰς τὸ ϛόμα τȣ̃ δϱάϰοντος, ϗ φαγὼν διεϱϱάγη. ϗ ἔδειξεν αὐτὸν τῷ ϐασιλεῖ λέγων Ȣ̓ ταῦτα σέϐεσϑε, ϐασιλεῦ;

1:28 ϗ συνήχϑησαν οἱ ἀϖὸ τῆς χώϱας ϖάντες ἐϖὶ τὸν Δανιηλ ϗ εἶϖαν Ιȣδαῖος γέγονεν ὁ ϐασιλεύς· τὸν Βηλ ϰατέϛϱεψε ϗ τὸν δϱάϰοντα ἀϖέϰτεινε.

1:30 ϗ ἰδὼν ὁ ϐασιλεὺς ὅτι ἐϖισυνήχϑη ὁ ὄχλος τῆς χώϱας ἐϖ’ αὐτόν, ἐϰάλεσε τȣ̀ς συμϐιωτὰς αὐτȣ̃ ϗ εἶϖεν Δίδωμι τὸν Δανιηλ εἰς ἀϖώλειαν.

1:31-32 ἦν δὲ λάϰϰος ἐν ᾧ ἐτϱέφοντο λέοντες ἑϖτά, οἷς ϖαϱεδίδοντο οἱ ἐϖίϐȣλοι τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ ἐχοϱηγεῖτο αὐτοῖς ϰαϑ’ ἑϰάϛην ἡμέϱαν τῶν ἐϖιϑανατίων σώματα δύο. ϗ ἐνεϐάλοσαν τὸν Δανιηλ οἱ ὄχλοι εἰς ἐϰεῖνον τὸν λάϰϰον, ἵνα ϰαταϐϱωϑῇ ϗ μηδὲ ταφῆς τύχῃ. ϗ ἦν ἐν τῷ λάϰϰῳ Δανιηλ ἡμέϱας ἕξ.

1:33 ϗ ἐγένετο τῇ ἡμέϱᾳ τῇ ἕϰτῃ ϗ ἦν Αμϐαϰȣμ ἔχων ἄϱτȣς ἐντεϑϱυμμένȣς ἐν σϰάφῃ ἐν ἑψήματι ϗ ϛάμνον οἴνȣ ϰεϰεϱασμένȣ ϗ ἐϖοϱεύετο εἰς τὸ ϖεδίον ϖϱὸς τȣ̀ς ϑεϱιϛάς.

1:34 ϗ ἐλάλησεν ἄγγελος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Αμϐαϰȣμ λέγων Τάδε λέγει σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός Τὸ ἄϱιϛον, ὃ ἔχεις, ἀϖένεγϰε Δανιηλ εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων ἐν Βαϐυλῶνι.

1:35 ϗ εἶϖεν Αμϐαϰȣμ Κύϱιε ὁ ϑεός, ȣ̓χ ἑώϱαϰα τὴν Βαϐυλῶνα ϗ τὸν λάϰϰον ȣ̓ γινώσϰω ϖȣ̃ ἐϛι.

1:36 ϗ ἐϖιλαϐόμενος αὐτȣ̃ ὁ ἄγγελος ϰυϱίȣ τȣ̃ Αμϐαϰȣμ τῆς ϰόμης αὐτȣ̃ τῆς ϰεφαλῆς ἔϑηϰεν αὐτὸν ἐϖάνω τȣ̃ λάϰϰȣ τȣ̃ ἐν Βαϐυλῶνι.

1:37 ϗ εἶϖεν Αμϐαϰȣμ ϖϱὸς Δανιηλ Ἀναϛὰς φάγε τὸ ἄϱιϛον, ὃ ἀϖέϛειλέ σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός.

1:38 ϗ εἶϖε Δανιηλ Ἐμνήσϑη γάϱ μȣ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὁ μὴ ἐγϰαταλείϖων τȣ̀ς ἀγαϖῶντας αὐτόν.

1:39 ϗ ἔφαγε Δανιηλ· ὁ δὲ ἄγγελος ϰυϱίȣ ϰατέϛησε τὸν Αμϐαϰȣμ ὅϑεν αὐτὸν ἔλαϐε τῇ αὐτῇ ἡμέϱᾳ. ὁ δὲ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἐμνήσϑη τȣ̃ Δανιηλ.

1:40 ἐξῆλϑε δὲ ὁ ϐασιλεὺς μετὰ ταῦτα ϖενϑῶν τὸν Δανιηλ ϗ ἐγϰύψας εἰς τὸν λάϰϰον ὁϱᾷ αὐτὸν ϰαϑήμενον.

1:41 ϗ ἀναϐοήσας εἶϖεν ὁ ϐασιλεύς Μέγας ἐϛὶ ϰύϱιος ὁ ϑεός, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛι ϖλὴν αὐτȣ̃ ἄλλος.

1:42 ϗ ἐξήγαγεν ὁ ϐασιλεὺς τὸν Δανιηλ ἐϰ τȣ̃ λάϰϰȣ· ϗ τȣ̀ς αἰτίȣς τῆς ἀϖωλείας αὐτȣ̃ ἐνέϐαλεν εἰς τὸν λάϰϰον ἐνώϖιον τȣ̃ Δανιηλ, ϗ ϰατεϐϱώϑησαν.

Σȣσάννα (Θεοδοτίωνος)

1:1 Ϗ ἦν ἀνὴϱ οἰϰῶν ἐν Βαϐυλῶνι, ϗ ὄνομα αὐτῷ Ιωαϰιμ.

1:2 ϗ ἔλαϐεν γυναῖϰα, ᾗ ὄνομα Σȣσαννα ϑυγάτηϱ Χελϰιȣ, ϰαλὴ σφόδϱα ϗ φοϐȣμένη τὸν ϰύϱιον·

1:3 ϗ οἱ γονεῖς αὐτῆς δίϰαιοι ϗ ἐδίδαξαν τὴν ϑυγατέϱα αὐτῶν ϰατὰ τὸν νόμον Μωυσῆ.

1:4 ϗ ἦν Ιωαϰιμ ϖλȣ́σιος σφόδϱα, ϗ ἦν αὐτῷ ϖαϱάδεισος γειτνιῶν τῷ οἴϰῳ αὐτȣ̃· ϗ ϖϱὸς αὐτὸν ϖϱοσήγοντο οἱ Ιȣδαῖοι διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐνδοξότεϱον ϖάντων.

1:5 ϗ ἀϖεδείχϑησαν δύο ϖϱεσϐύτεϱοι ἐϰ τȣ̃ λαȣ̃ ϰϱιταὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐϰείνῳ, ϖεϱὶ ὧν ἐλάλησεν ὁ δεσϖότης ὅτι Ἐξῆλϑεν ἀνομία ἐϰ Βαϐυλῶνος ἐϰ ϖϱεσϐυτέϱων ϰϱιτῶν, οἳ ἐδόϰȣν ϰυϐεϱνᾶν τὸν λαόν.

1:6 ȣ̔͂τοι ϖϱοσεϰαϱτέϱȣν ἐν τῇ οἰϰίᾳ Ιωαϰιμ, ϗ ἤϱχοντο ϖϱὸς αὐτȣ̀ς ϖάντες οἱ ϰϱινόμενοι.

1:7 ϗ ἐγένετο ἡνίϰα ἀϖέτϱεχεν ὁ λαὸς μέσον ἡμέϱας, εἰσεϖοϱεύετο Σȣσαννα ϗ ϖεϱιεϖάτει ἐν τῷ ϖαϱαδείσῳ τȣ̃ ἀνδϱὸς αὐτῆς.

1:8 ϗ ἐϑεώϱȣν αὐτὴν οἱ δύο ϖϱεσϐύτεϱοι ϰαϑ’ ἡμέϱαν εἰσϖοϱευομένην ϗ ϖεϱιϖατȣ̃σαν ϗ ἐγένοντο ἐν ἐϖιϑυμίᾳ αὐτῆς.

1:9 ϗ διέϛϱεψαν τὸν ἑαυτῶν νȣ̃ν ϗ ἐξέϰλιναν τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν τȣ̃ μὴ ϐλέϖειν εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν μηδὲ μνημονεύειν ϰϱιμάτων διϰαίων.

1:10 ϗ ἦσαν ἀμφότεϱοι ϰατανενυγμένοι ϖεϱὶ αὐτῆς ϗ ȣ̓ϰ ἀνήγγειλαν ἀλλήλοις τὴν ὀδύνην αὐτῶν,

1:11 ὅτι ᾐσχύνοντο ἀναγγεῖλαι τὴν ἐϖιϑυμίαν αὐτῶν ὅτι ἤϑελον συγγενέσϑαι αὐτῇ.

1:12 ϗ ϖαϱετηϱȣ̃σαν φιλοτίμως ϰαϑ’ ἡμέϱαν ὁϱᾶν αὐτήν.

1:13 ϗ εἶϖαν ἕτεϱος τῷ ἑτέϱῳ Ποϱευϑῶμεν δὴ εἰς οἶϰον, ὅτι ἀϱίϛȣ ὥϱα ἐϛίν· ϗ ἐξελϑόντες διεχωϱίσϑησαν ἀϖ’ ἀλλήλων·

1:14 ϗ ἀναϰάμψαντες ἦλϑον ἐϖὶ τὸ αὐτὸ ϗ ἀνετάζοντες ἀλλήλȣς τὴν αἰτίαν ὡμολόγησαν τὴν ἐϖιϑυμίαν αὐτῶν· ϗ τότε ϰοινῇ συνετάξαντο ϰαιϱὸν ὅτε αὐτὴν δυνήσονται εὑϱεῖν μόνην.

1:15 ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ϖαϱατηϱεῖν αὐτȣ̀ς ἡμέϱαν εὔϑετον εἰσῆλϑέν ϖοτε ϰαϑὼς ἐχϑὲς ϗ τϱίτης ἡμέϱας μετὰ δύο μόνων ϰοϱασίων ϗ ἐϖεϑύμησε λȣ́σασϑαι ἐν τῷ ϖαϱαδείσῳ, ὅτι ϰαῦμα ἦν·

1:16 ϗ ȣ̓ϰ ἦν ȣ̓δεὶς ἐϰεῖ ϖλὴν οἱ δύο ϖϱεσϐύτεϱοι ϰεϰϱυμμένοι ϗ ϖαϱατηϱȣ̃ντες αὐτήν.

1:17 ϗ εἶϖεν τοῖς ϰοϱασίοις Ἐνέγϰατε δή μοι ἔλαιον ϗ σμῆγμα ϗ τὰς ϑύϱας τȣ̃ ϖαϱαδείσȣ ϰλείσατε, ὅϖως λȣ́σωμαι.

1:18 ϗ ἐϖοίησαν ϰαϑὼς εἶϖεν ϗ ἀϖέϰλεισαν τὰς ϑύϱας τȣ̃ ϖαϱαδείσȣ ϗ ἐξῆλϑαν ϰατὰ τὰς ϖλαγίας ϑύϱας ἐνέγϰαι τὰ ϖϱοϛεταγμένα αὐταῖς ϗ ȣ̓ϰ εἴδοσαν τȣ̀ς ϖϱεσϐυτέϱȣς, ὅτι ἦσαν ϰεϰϱυμμένοι.

1:19 ϗ ἐγένετο ὡς ἐξήλϑοσαν τὰ ϰοϱάσια, ϗ ἀνέϛησαν οἱ δύο ϖϱεσϐῦται ϗ ἐϖέδϱαμον αὐτῇ

1:20 ϗ εἶϖον Ἰδȣ̀ αἱ ϑύϱαι τȣ̃ ϖαϱαδείσȣ ϰέϰλεινται, ϗ ȣ̓δεὶς ϑεωϱεῖ ἡμᾶς, ϗ ἐν ἐϖιϑυμίᾳ σȣ́ ἐσμεν· διὸ συγϰατάϑȣ ἡμῖν ϗ γενȣ̃ μεϑ’ ἡμῶν·

1:21 εἰ δὲ μή, ϰαταμαϱτυϱήσομέν σȣ ὅτι ἦν μετὰ σȣ̃ νεανίσϰος ϗ διὰ τȣ̃το ἐξαϖέϛειλας τὰ ϰοϱάσια ἀϖὸ σȣ̃.

1:22 ϗ ἀνεϛέναξεν Σȣσαννα ϗ εἶϖεν Ϛενά μοι ϖάντοϑεν· ἐάν τε γὰϱ τȣ̃το ϖϱάξω, ϑάνατός μοί ἐϛιν, ἐάν τε μὴ ϖϱάξω, ȣ̓ϰ ἐϰφεύξομαι τὰς χεῖϱας ὑμῶν·

1:23 αἱϱετόν μοί ἐϛιν μὴ ϖϱάξασαν ἐμϖεσεῖν εἰς τὰς χεῖϱας ὑμῶν ἢ ἁμαϱτεῖν ἐνώϖιον ϰυϱίȣ.

1:24 ϗ ἀνεϐόησεν φωνῇ μεγάλῃ Σȣσαννα, ἐϐόησαν δὲ ϗ οἱ δύο ϖϱεσϐῦται ϰατέναντι αὐτῆς.

1:25 ϗ δϱαμὼν ὁ εἷς ἤνοιξεν τὰς ϑύϱας τȣ̃ ϖαϱαδείσȣ.

1:26 ὡς δὲ ἤϰȣσαν τὴν ϰϱαυγὴν ἐν τῷ ϖαϱαδείσῳ οἱ ἐϰ τῆς οἰϰίας, εἰσεϖήδησαν διὰ τῆς ϖλαγίας ϑύϱας ἰδεῖν τὸ συμϐεϐηϰὸς αὐτῇ.

1:27 ἡνίϰα δὲ εἶϖαν οἱ ϖϱεσϐῦται τȣ̀ς λόγȣς αὐτῶν, ϰατῃσχύνϑησαν οἱ δȣ̃λοι σφόδϱα, ὅτι ϖώϖοτε ȣ̓ϰ ἐϱϱέϑη λόγος τοιȣ̃τος ϖεϱὶ Σȣσαννης.

1:28 Ϗ ἐγένετο τῇ ἐϖαύϱιον ὡς συνῆλϑεν ὁ λαὸς ϖϱὸς τὸν ἄνδϱα αὐτῆς Ιωαϰιμ, ἦλϑον οἱ δύο ϖϱεσϐῦται ϖλήϱεις τῆς ἀνόμȣ ἐννοίας ϰατὰ Σȣσαννης τȣ̃ ϑανατῶσαι αὐτὴν

1:29 ϗ εἶϖαν ἔμϖϱοσϑεν τȣ̃ λαȣ̃ Ἀϖοϛείλατε ἐϖὶ Σȣσανναν ϑυγατέϱα Χελϰιȣ, ἥ ἐϛιν γυνὴ Ιωαϰιμ· οἱ δὲ ἀϖέϛειλαν.

1:30 ϗ ἦλϑεν αὐτὴ ϗ οἱ γονεῖς αὐτῆς ϗ τὰ τέϰνα αὐτῆς ϗ ϖάντες οἱ συγγενεῖς αὐτῆς·

1:31 ἡ δὲ Σȣσαννα ἦν τϱυφεϱὰ σφόδϱα ϗ ϰαλὴ τῷ εἴδει.

1:32 οἱ δὲ ϖαϱάνομοι ἐϰέλευσαν ἀϖοϰαλυφϑῆναι αὐτήν, ἦν γὰϱ ϰαταϰεϰαλυμμένη, ὅϖως ἐμϖλησϑῶσιν τȣ̃ ϰάλλȣς αὐτῆς·

1:33 ἔϰλαιον δὲ οἱ ϖαϱ’ αὐτῆς ϗ ϖάντες οἱ ἰδόντες αὐτήν.

1:34 ἀναϛάντες δὲ οἱ δύο ϖϱεσϐῦται ἐν μέσῳ τῷ λαῷ ἔϑηϰαν τὰς χεῖϱας ἐϖὶ τὴν ϰεφαλὴν αὐτῆς·

1:35 ἡ δὲ ϰλαίȣσα ἀνέϐλεψεν εἰς τὸν ȣ̓ϱανόν, ὅτι ἦν ἡ ϰαϱδία αὐτῆς ϖεϖοιϑυῖα ἐϖὶ τῷ ϰυϱίῳ.

1:36 εἶϖαν δὲ οἱ ϖϱεσϐῦται Πεϱιϖατȣ́ντων ἡμῶν ἐν τῷ ϖαϱαδείσῳ μόνων εἰσῆλϑεν αὕτη μετὰ δύο ϖαιδισϰῶν ϗ ἀϖέϰλεισεν τὰς ϑύϱας τȣ̃ ϖαϱαδείσȣ ϗ ἀϖέλυσεν τὰς ϖαιδίσϰας·

1:37 ϗ ἦλϑεν ϖϱὸς αὐτὴν νεανίσϰος, ὃς ἦν ϰεϰϱυμμένος, ϗ ἀνέϖεσε μετ’ αὐτῆς.

1:38 ἡμεῖς δὲ ὄντες ἐν τῇ γωνίᾳ τȣ̃ ϖαϱαδείσȣ ἰδόντες τὴν ἀνομίαν ἐδϱάμομεν ἐϖ’ αὐτȣ́ς·

1:39 ϗ ἰδόντες συγγινομένȣς αὐτȣ̀ς ἐϰείνȣ μὲν ȣ̓ϰ ἠδυνήϑημεν ἐγϰϱατεῖς γενέσϑαι διὰ τὸ ἰσχύειν αὐτὸν ὑϖὲϱ ἡμᾶς ϗ ἀνοίξαντα τὰς ϑύϱας ἐϰϖεϖηδηϰέναι,

1:40 ταύτης δὲ ἐϖιλαϐόμενοι ἐϖηϱωτῶμεν, τίς ἦν ὁ νεανίσϰος,

1:41 ϗ ȣ̓ϰ ἠϑέλησεν ἀναγγεῖλαι ἡμῖν. ταῦτα μαϱτυϱȣ̃μεν. ϗ ἐϖίϛευσεν αὐτοῖς ἡ συναγωγὴ ὡς ϖϱεσϐυτέϱοις τȣ̃ λαȣ̃ ϗ ϰϱιταῖς ϗ ϰατέϰϱιναν αὐτὴν ἀϖοϑανεῖν.

1:42 ἀνεϐόησεν δὲ φωνῇ μεγάλῃ Σȣσαννα ϗ εἶϖεν Ὁ ϑεὸς ὁ αἰώνιος ὁ τῶν ϰϱυϖτῶν γνώϛης ὁ εἰδὼς τὰ ϖάντα ϖϱὶν γενέσεως αὐτῶν,

1:43 σὺ ἐϖίϛασαι ὅτι ψευδῆ μȣ ϰατεμαϱτύϱησαν· ϗ ἰδȣ̀ ἀϖοϑνῄσϰω μὴ ϖοιήσασα μηδὲν ὧν ȣ̔͂τοι ἐϖονηϱεύσαντο ϰατ’ ἐμȣ̃.

1:44 Ϗ εἰσήϰȣσεν ϰύϱιος τῆς φωνῆς αὐτῆς.

1:45 ϗ ἀϖαγομένης αὐτῆς ἀϖολέσϑαι ἐξήγειϱεν ὁ ϑεὸς τὸ ϖνεῦμα τὸ ἅγιον ϖαιδαϱίȣ νεωτέϱȣ, ᾧ ὄνομα Δανιηλ,

1:46 ϗ ἐϐόησεν φωνῇ μεγάλῃ Καϑαϱὸς ἐγὼ ἀϖὸ τȣ̃ αἵματος ταύτης.

1:47 ἐϖέϛϱεψεν δὲ ϖᾶς ὁ λαὸς ϖϱὸς αὐτὸν ϗ εἶϖαν Τίς ὁ λόγος ȣ̔͂τος, ὃν σὺ λελάληϰας;

1:48 ὁ δὲ ϛὰς ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶϖεν ȣ̔́τως μωϱοί, οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ; ȣ̓ϰ ἀναϰϱίναντες ȣ̓δὲ τὸ σαφὲς ἐϖιγνόντες ϰατεϰϱίνατε ϑυγατέϱα Ισϱαηλ;

1:49 ἀναϛϱέψατε εἰς τὸ ϰϱιτήϱιον· ψευδῆ γὰϱ ȣ̔͂τοι ϰατεμαϱτύϱησαν αὐτῆς.

1:50 ϗ ἀνέϛϱεψεν ϖᾶς ὁ λαὸς μετὰ σϖȣδῆς. ϗ εἶϖαν αὐτῷ οἱ ϖϱεσϐύτεϱοι Δεῦϱο ϰάϑισον ἐν μέσῳ ἡμῶν ϗ ἀνάγγειλον ἡμῖν· ὅτι σοὶ δέδωϰεν ὁ ϑεὸς τὸ ϖϱεσϐεῖον.

1:51 ϗ εἶϖεν ϖϱὸς αὐτȣ̀ς Δανιηλ Διαχωϱίσατε αὐτȣ̀ς ἀϖ’ ἀλλήλων μαϰϱάν, ϗ ἀναϰϱινῶ αὐτȣ́ς.

1:52 ὡς δὲ διεχωϱίσϑησαν εἷς ἀϖὸ τȣ̃ ἑνός, ἐϰάλεσεν τὸν ἕνα αὐτῶν ϗ εἶϖεν ϖϱὸς αὐτόν Πεϖαλαιωμένε ἡμεϱῶν ϰαϰῶν, νῦν ἥϰασιν αἱ ἁμαϱτίαι σȣ, ἃς ἐϖοίεις τὸ ϖϱότεϱον

1:53 ϰϱίνων ϰϱίσεις ἀδίϰȣς ϗ τȣ̀ς μὲν ἀϑῴȣς ϰαταϰϱίνων ἀϖολύων δὲ τȣ̀ς αἰτίȣς, λέγοντος τȣ̃ ϰυϱίȣ Ἀϑῷον ϗ δίϰαιον ȣ̓ϰ ἀϖοϰτενεῖς·

1:54 νῦν ȣ̓͂ν ταύτην εἴϖεϱ εἶδες, εἰϖόν Ὑϖὸ τί δένδϱον εἶδες αὐτȣ̀ς ὁμιλȣ̃ντας ἀλλήλοις; ὁ δὲ εἶϖεν Ὑϖὸ σχῖνον.

1:55 εἶϖεν δὲ Δανιηλ Ὀϱϑῶς ἔψευσαι εἰς τὴν σεαυτȣ̃ ϰεφαλήν· ἤδη γὰϱ ἄγγελος τȣ̃ ϑεȣ̃ λαϐὼν φάσιν ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ σχίσει σε μέσον.

1:56 ϗ μεταϛήσας αὐτὸν ἐϰέλευσεν ϖϱοσαγαγεῖν τὸν ἕτεϱον· ϗ εἶϖεν αὐτῷ Σϖέϱμα Χανααν ϗ ȣ̓ϰ Ιȣδα, τὸ ϰάλλος ἐξηϖάτησέν σε, ϗ ἡ ἐϖιϑυμία διέϛϱεψεν τὴν ϰαϱδίαν σȣ·

1:57 ȣ̔́τως ἐϖοιεῖτε ϑυγατϱάσιν Ισϱαηλ, ϗ ἐϰεῖναι φοϐȣ́μεναι ὡμίλȣν ὑμῖν, ἀλλ’ ȣ̓ ϑυγάτηϱ Ιȣδα ὑϖέμεινεν τὴν ἀνομίαν ὑμῶν·

1:58 νῦν ȣ̓͂ν λέγε μοι Ὑϖὸ τί δένδϱον ϰατέλαϐες αὐτȣ̀ς ὁμιλȣ̃ντας ἀλλήλοις; ὁ δὲ εἶϖεν Ὑϖὸ ϖϱῖνον.

1:59 εἶϖεν δὲ αὐτῷ Δανιηλ Ὀϱϑῶς ἔψευσαι ϗ σὺ εἰς τὴν σεαυτȣ̃ ϰεφαλήν· μένει γὰϱ ὁ ἄγγελος τȣ̃ ϑεȣ̃ τὴν ῥομφαίαν ἔχων ϖϱίσαι σε μέσον, ὅϖως ἐξολεϑϱεύσῃ ὑμᾶς.

1:60 ϗ ἀνεϐόησεν ϖᾶσα ἡ συναγωγὴ φωνῇ μεγάλῃ ϗ εὐλόγησαν τῷ ϑεῷ τῷ σῴζοντι τȣ̀ς ἐλϖίζοντας ἐϖ’ αὐτόν.

1:61 ϗ ἀνέϛησαν ἐϖὶ τȣ̀ς δύο ϖϱεσϐύτας, ὅτι συνέϛησεν αὐτȣ̀ς Δανιηλ ἐϰ τȣ̃ ϛόματος αὐτῶν ψευδομαϱτυϱήσαντας, ϗ ἐϖοίησαν αὐτοῖς ὃν τϱόϖον ἐϖονηϱεύσαντο τῷ ϖλησίον,

1:62 ϖοιῆσαι ϰατὰ τὸν νόμον Μωυσῆ, ϗ ἀϖέϰτειναν αὐτȣ́ς· ϗ ἐσώϑη αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ.

1:63 Χελϰιας δὲ ϗ ἡ γυνὴ αὐτȣ̃ ᾔνεσαν τὸν ϑεὸν ϖεϱὶ τῆς ϑυγατϱὸς αὐτῶν Σȣσαννας μετὰ Ιωαϰιμ τȣ̃ ἀνδϱὸς αὐτῆς ϗ τῶν συγγενῶν ϖάντων, ὅτι ȣ̓χ εὑϱέϑη ἐν αὐτῇ ἄσχημον ϖϱᾶγμα.

1:64 ϗ Δανιηλ ἐγένετο μέγας ἐνώϖιον τȣ̃ λαȣ̃ ἀϖὸ τῆς ἡμέϱας ἐϰείνης ϗ ἐϖέϰεινα.

Δανιήλ (Θεοδοτίωνος)

1:1 Ἐν ἔτει τϱίτῳ τῆς ϐασιλείας Ιωαϰιμ ϐασιλέως Ιȣδα ἦλϑεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος εἰς Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖολιόϱϰει αὐτήν.

1:2 ϗ ἔδωϰεν ϰύϱιος ἐν χειϱὶ αὐτȣ̃ τὸν Ιωαϰιμ ϐασιλέα Ιȣδα ϗ ἀϖὸ μέϱȣς τῶν σϰευῶν οἴϰȣ τȣ̃ ϑεȣ̃, ϗ ἤνεγϰεν αὐτὰ εἰς γῆν Σεννααϱ οἶϰον τȣ̃ ϑεȣ̃ αὐτȣ̃· ϗ τὰ σϰεύη εἰσήνεγϰεν εἰς τὸν οἶϰον ϑησαυϱȣ̃ τȣ̃ ϑεȣ̃ αὐτȣ̃.

1:3 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς τῷ Ασφανεζ τῷ ἀϱχιευνȣ́χῳ αὐτȣ̃ εἰσαγαγεῖν ἀϖὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας Ισϱαηλ ϗ ἀϖὸ τȣ̃ σϖέϱματος τῆς ϐασιλείας ϗ ἀϖὸ τῶν φοϱϑομμιν

1:4 νεανίσϰȣς οἷς ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν αὐτοῖς μῶμος ϗ ϰαλȣ̀ς τῇ ὄψει ϗ συνιέντας ἐν ϖάσῃ σοφίᾳ ϗ γιγνώσϰοντας γνῶσιν ϗ διανοȣμένȣς φϱόνησιν ϗ οἷς ἐϛιν ἰσχὺς ἐν αὐτοῖς ἑϛάναι ἐν τῷ οἴϰῳ τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ διδάξαι αὐτȣ̀ς γϱάμματα ϗ γλῶσσαν Χαλδαίων.

1:5 ϗ διέταξεν αὐτοῖς ὁ ϐασιλεὺς τὸ τῆς ἡμέϱας ϰαϑ’ ἡμέϱαν ἀϖὸ τῆς τϱαϖέζης τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ἀϖὸ τȣ̃ οἴνȣ τȣ̃ ϖότȣ αὐτȣ̃ ϗ ϑϱέψαι αὐτȣ̀ς ἔτη τϱία ϗ μετὰ ταῦτα ϛῆναι ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως.

1:6 ϗ ἐγένετο ἐν αὐτοῖς ἐϰ τῶν υἱῶν Ιȣδα Δανιηλ ϗ Ανανιας ϗ Μισαηλ ϗ Αζαϱιας.

1:7 ϗ ἐϖέϑηϰεν αὐτοῖς ὁ ἀϱχιευνȣ̃χος ὀνόματα, τῷ Δανιηλ Βαλτασαϱ ϗ τῷ Ανανια Σεδϱαχ ϗ τῷ Μισαηλ Μισαχ ϗ τῷ Αζαϱια Αϐδεναγω.

1:8 ϗ ἔϑετο Δανιηλ ἐϖὶ τὴν ϰαϱδίαν αὐτȣ̃ ὡς ȣ̓ μὴ ἀλισγηϑῇ ἐν τῇ τϱαϖέζῃ τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ἐν τῷ οἴνῳ τȣ̃ ϖότȣ αὐτȣ̃, ϗ ἠξίωσε τὸν ἀϱχιευνȣ̃χον ὡς ȣ̓ μὴ ἀλισγηϑῇ.

1:9 ϗ ἔδωϰεν ὁ ϑεὸς τὸν Δανιηλ εἰς ἔλεον ϗ εἰς οἰϰτιϱμὸν ἐνώϖιον τȣ̃ ἀϱχιευνȣ́χȣ.

1:10 ϗ εἶϖεν ὁ ἀϱχιευνȣ̃χος τῷ Δανιηλ Φοϐȣ̃μαι ἐγὼ τὸν ϰύϱιόν μȣ τὸν ϐασιλέα τὸν ἐϰτάξαντα τὴν ϐϱῶσιν ὑμῶν ϗ τὴν ϖόσιν ὑμῶν μήϖοτε ἴδῃ τὰ ϖϱόσωϖα ὑμῶν σϰυϑϱωϖὰ ϖαϱὰ τὰ ϖαιδάϱια τὰ συνήλιϰα ὑμῶν ϗ ϰαταδιϰάσητε τὴν ϰεφαλήν μȣ τῷ ϐασιλεῖ.

1:11 ϗ εἶϖεν Δανιηλ ϖϱὸς Αμελσαδ, ὃν ϰατέϛησεν ὁ ἀϱχιευνȣ̃χος ἐϖὶ Δανιηλ, Ανανιαν, Μισαηλ, Αζαϱιαν

1:12 Πείϱασον δὴ τȣ̀ς ϖαῖδάς σȣ ἡμέϱας δέϰα, ϗ δότωσαν ἡμῖν ἀϖὸ τῶν σϖεϱμάτων, ϗ φαγόμεϑα ϗ ὕδωϱ ϖιόμεϑα·

1:13 ϗ ὀφϑήτωσαν ἐνώϖιόν σȣ αἱ ἰδέαι ἡμῶν ϗ αἱ ἰδέαι τῶν ϖαιδαϱίων τῶν ἐσϑιόντων τὴν τϱάϖεζαν τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ ϰαϑὼς ἂν ἴδῃς ϖοίησον μετὰ τῶν ϖαίδων σȣ.

1:14 ϗ εἰσήϰȣσεν αὐτῶν ϗ ἐϖείϱασεν αὐτȣ̀ς ἡμέϱας δέϰα.

1:15 ϗ μετὰ τὸ τέλος τῶν δέϰα ἡμεϱῶν ὡϱάϑησαν αἱ ἰδέαι αὐτῶν ἀγαϑαὶ ϗ ἰσχυϱαὶ ταῖς σαϱξὶν ὑϖὲϱ τὰ ϖαιδάϱια τὰ ἐσϑίοντα τὴν τϱάϖεζαν τȣ̃ ϐασιλέως.

1:16 ϗ ἐγένετο Αμελσαδ ἀναιϱȣ́μενος τὸ δεῖϖνον αὐτῶν ϗ τὸν οἶνον τȣ̃ ϖόματος αὐτῶν ϗ ἐδίδȣ αὐτοῖς σϖέϱματα.

1:17 ϗ τὰ ϖαιδάϱια ταῦτα, οἱ τέσσαϱες αὐτοί, ἔδωϰεν αὐτοῖς ὁ ϑεὸς σύνεσιν ϗ φϱόνησιν ἐν ϖάσῃ γϱαμματιϰῇ ϗ σοφίᾳ· ϗ Δανιηλ συνῆϰεν ἐν ϖάσῃ ὁϱάσει ϗ ἐνυϖνίοις.

1:18 ϗ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἡμεϱῶν, ὧν εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς εἰσαγαγεῖν αὐτȣ́ς, ϗ εἰσήγαγεν αὐτȣ̀ς ὁ ἀϱχιευνȣ̃χος ἐναντίον Ναϐȣχοδονοσοϱ.

1:19 ϗ ἐλάλησεν μετ’ αὐτῶν ὁ ϐασιλεύς, ϗ ȣ̓χ εὑϱέϑησαν ἐϰ ϖάντων αὐτῶν ὅμοιοι Δανιηλ ϗ Ανανια ϗ Μισαηλ ϗ Αζαϱια· ϗ ἔϛησαν ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως.

1:20 ϗ ἐν ϖαντὶ ῥήματι σοφίας ϗ ἐϖιϛήμης, ὧν ἐζήτησεν ϖαϱ’ αὐτῶν ὁ ϐασιλεύς, εὗϱεν αὐτȣ̀ς δεϰαϖλασίονας ϖαϱὰ ϖάντας τȣ̀ς ἐϖαοιδȣ̀ς ϗ τȣ̀ς μάγȣς τȣ̀ς ὄντας ἐν ϖάσῃ τῇ ϐασιλείᾳ αὐτȣ̃.

1:21 ϗ ἐγένετο Δανιηλ ἕως ἔτȣς ἑνὸς Κύϱȣ τȣ̃ ϐασιλέως.

2:1 Ἐν τῷ ἔτει τῷ δευτέϱῳ τῆς ϐασιλείας Ναϐȣχοδονοσοϱ ἠνυϖνιάσϑη Ναϐȣχοδονοσοϱ ἐνύϖνιον, ϗ ἐξέϛη τὸ ϖνεῦμα αὐτȣ̃, ϗ ὁ ὕϖνος αὐτȣ̃ ἐγένετο ἀϖ’ αὐτȣ̃.

2:2 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς ϰαλέσαι τȣ̀ς ἐϖαοιδȣ̀ς ϗ τȣ̀ς μάγȣς ϗ τȣ̀ς φαϱμαϰȣ̀ς ϗ τȣ̀ς Χαλδαίȣς τȣ̃ ἀναγγεῖλαι τῷ ϐασιλεῖ τὰ ἐνύϖνια αὐτȣ̃, ϗ ἦλϑαν ϗ ἔϛησαν ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως.

2:3 ϗ εἶϖεν αὐτοῖς ὁ ϐασιλεύς Ἠνυϖνιάσϑην, ϗ ἐξέϛη τὸ ϖνεῦμά μȣ τȣ̃ γνῶναι τὸ ἐνύϖνιον.

2:4 ϗ ἐλάλησαν οἱ Χαλδαῖοι τῷ ϐασιλεῖ Συϱιϛί Βασιλεῦ, εἰς τȣ̀ς αἰῶνας ζῆϑι· σὺ εἰϖὸν τὸ ἐνύϖνιον τοῖς ϖαισίν σȣ, ϗ τὴν σύγϰϱισιν ἀναγγελȣ̃μεν.

2:5 ἀϖεϰϱίϑη ὁ ϐασιλεὺς ϗ εἶϖεν τοῖς Χαλδαίοις Ὁ λόγος ἀϖ’ ἐμȣ̃ ἀϖέϛη· ἐὰν μὴ γνωϱίσητέ μοι τὸ ἐνύϖνιον ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃, εἰς ἀϖώλειαν ἔσεσϑε, ϗ οἱ οἶϰοι ὑμῶν διαϱϖαγήσονται·

2:6 ἐὰν δὲ τὸ ἐνύϖνιον ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃ γνωϱίσητέ μοι, δόματα ϗ δωϱεὰς ϗ τιμὴν ϖολλὴν λήμψεσϑε ϖαϱ’ ἐμȣ̃· ϖλὴν τὸ ἐνύϖνιον ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃ ἀϖαγγείλατέ μοι.

2:7 ἀϖεϰϱίϑησαν δεύτεϱον ϗ εἶϖαν Ὁ ϐασιλεὺς εἰϖάτω τὸ ἐνύϖνιον τοῖς ϖαισὶν αὐτȣ̃, ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃ ἀναγγελȣ̃μεν.

2:8 ἀϖεϰϱίϑη ὁ ϐασιλεὺς ϗ εἶϖεν Ἐϖ’ ἀληϑείας οἶδα ἐγὼ ὅτι ϰαιϱὸν ὑμεῖς ἐξαγοϱάζετε, ϰαϑότι εἴδετε ὅτι ἀϖέϛη ἀϖ’ ἐμȣ̃ τὸ ῥῆμα·

2:9 ἐὰν ȣ̓͂ν τὸ ἐνύϖνιον μὴ ἀναγγείλητέ μοι, οἶδα ὅτι ῥῆμα ψευδὲς ϗ διεφϑαϱμένον συνέϑεσϑε εἰϖεῖν ἐνώϖιόν μȣ, ἕως ȣ̔͂ ὁ ϰαιϱὸς ϖαϱέλϑῃ· τὸ ἐνύϖνιόν μȣ εἴϖατέ μοι, ϗ γνώσομαι ὅτι τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃ ἀναγγελεῖτέ μοι.

2:10 ἀϖεϰϱίϑησαν οἱ Χαλδαῖοι ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως ϗ λέγȣσιν Ȣ̓ϰ ἔϛιν ἄνϑϱωϖος ἐϖὶ τῆς ξηϱᾶς, ὅϛις τὸ ῥῆμα τȣ̃ ϐασιλέως δυνήσεται γνωϱίσαι, ϰαϑότι ϖᾶς ϐασιλεὺς μέγας ϗ ἄϱχων ῥῆμα τοιȣ̃το ȣ̓ϰ ἐϖεϱωτᾷ ἐϖαοιδόν, μάγον ϗ Χαλδαῖον·

2:11 ὅτι ὁ λόγος, ὃν ὁ ϐασιλεὺς ἐϖεϱωτᾷ, ϐαϱύς, ϗ ἕτεϱος ȣ̓ϰ ἔϛιν, ὃς ἀναγγελεῖ αὐτὸν ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως, ἀλλ’ ἢ ϑεοί, ὧν ȣ̓ϰ ἔϛιν ἡ ϰατοιϰία μετὰ ϖάσης σαϱϰός.

2:12 τότε ὁ ϐασιλεὺς ἐν ϑυμῷ ϗ ὀϱγῇ ϖολλῇ εἶϖεν ἀϖολέσαι ϖάντας τȣ̀ς σοφȣ̀ς Βαϐυλῶνος·

2:13 ϗ τὸ δόγμα ἐξῆλϑεν, ϗ οἱ σοφοὶ ἀϖεϰτέννοντο, ϗ ἐζήτησαν Δανιηλ ϗ τȣ̀ς φίλȣς αὐτȣ̃ ἀνελεῖν.

2:14 τότε Δανιηλ ἀϖεϰϱίϑη ϐȣλὴν ϗ γνώμην τῷ Αϱιωχ τῷ ἀϱχιμαγείϱῳ τȣ̃ ϐασιλέως, ὃς ἐξῆλϑεν ἀναιϱεῖν τȣ̀ς σοφȣ̀ς Βαϐυλῶνος

2:15 Ἄϱχων τȣ̃ ϐασιλέως, ϖεϱὶ τίνος ἐξῆλϑεν ἡ γνώμη ἡ ἀναιδὴς ἐϰ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ ϐασιλέως; ἐγνώϱισεν δὲ τὸ ῥῆμα Αϱιωχ τῷ Δανιηλ.

2:16 ϗ Δανιηλ εἰσῆλϑεν ϗ ἠξίωσεν τὸν ϐασιλέα ὅϖως χϱόνον δῷ αὐτῷ, ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃ ἀναγγείλῃ τῷ ϐασιλεῖ.

2:17 ϗ εἰσῆλϑεν Δανιηλ εἰς τὸν οἶϰον αὐτȣ̃ ϗ τῷ Ανανια ϗ τῷ Μισαηλ ϗ τῷ Αζαϱια τοῖς φίλοις αὐτȣ̃ τὸ ῥῆμα ἐγνώϱισεν·

2:18 ϗ οἰϰτιϱμȣ̀ς ἐζήτȣν ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ὑϖὲϱ τȣ̃ μυϛηϱίȣ τȣ́τȣ, ὅϖως ἂν μὴ ἀϖόλωνται Δανιηλ ϗ οἱ φίλοι αὐτȣ̃ μετὰ τῶν ἐϖιλοίϖων σοφῶν Βαϐυλῶνος.

2:19 τότε τῷ Δανιηλ ἐν ὁϱάματι τῆς νυϰτὸς τὸ μυϛήϱιον ἀϖεϰαλύφϑη· ϗ εὐλόγησεν τὸν ϑεὸν τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃

2:20 Δανιηλ ϗ εἶϖεν Εἴη τὸ ὄνομα τȣ̃ ϑεȣ̃ εὐλογημένον ἀϖὸ τȣ̃ αἰῶνος ϗ ἕως τȣ̃ αἰῶνος, ὅτι ἡ σοφία ϗ ἡ σύνεσις αὐτȣ̃ ἐϛιν·

2:21 ϗ αὐτὸς ἀλλοιοῖ ϰαιϱȣ̀ς ϗ χϱόνȣς, ϰαϑιϛᾷ ϐασιλεῖς ϗ μεϑιϛᾷ, διδȣ̀ς σοφίαν τοῖς σοφοῖς ϗ φϱόνησιν τοῖς εἰδόσιν σύνεσιν·

2:22 αὐτὸς ἀϖοϰαλύϖτει ϐαϑέα ϗ ἀϖόϰϱυφα, γινώσϰων τὰ ἐν τῷ σϰότει, ϗ τὸ φῶς μετ’ αὐτȣ̃ ἐϛιν·

2:23 σοί, ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων μȣ, ἐξομολογȣ̃μαι ϗ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν ϗ δύναμιν ἔδωϰάς μοι ϗ νῦν ἐγνώϱισάς μοι ἃ ἠξιώσαμεν ϖαϱὰ σȣ̃ ϗ τὸ ὅϱαμα τȣ̃ ϐασιλέως ἐγνώϱισάς μοι.

2:24 ϗ ἦλϑεν Δανιηλ ϖϱὸς Αϱιωχ, ὃν ϰατέϛησεν ὁ ϐασιλεὺς ἀϖολέσαι τȣ̀ς σοφȣ̀ς Βαϐυλῶνος, ϗ εἶϖεν αὐτῷ Τȣ̀ς σοφȣ̀ς Βαϐυλῶνος μὴ ἀϖολέσῃς, εἰσάγαγε δέ με ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ τὴν σύγϰϱισιν τῷ ϐασιλεῖ ἀναγγελῶ.

2:25 τότε Αϱιωχ ἐν σϖȣδῇ εἰσήγαγεν τὸν Δανιηλ ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως ϗ εἶϖεν αὐτῷ Εὕϱηϰα ἄνδϱα ἐϰ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς Ιȣδαίας, ὅϛις τὸ σύγϰϱιμα τῷ ϐασιλεῖ ἀναγγελεῖ.

2:26 ϗ ἀϖεϰϱίϑη ὁ ϐασιλεὺς ϗ εἶϖεν τῷ Δανιηλ, ȣ̔͂ τὸ ὄνομα Βαλτασαϱ Εἰ δύνασαί μοι ἀναγγεῖλαι τὸ ἐνύϖνιον, ὃ εἶδον, ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃;

2:27 ϗ ἀϖεϰϱίϑη Δανιηλ ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως ϗ λέγει Τὸ μυϛήϱιον, ὃ ὁ ϐασιλεὺς ἐϖεϱωτᾷ, ȣ̓ϰ ἔϛιν σοφῶν, μάγων, ἐϖαοιδῶν, γαζαϱηνῶν ἀναγγεῖλαι τῷ ϐασιλεῖ,

2:28 ἀλλ’ ἢ ἔϛιν ϑεὸς ἐν ȣ̓ϱανῷ ἀϖοϰαλύϖτων μυϛήϱια ϗ ἐγνώϱισεν τῷ ϐασιλεῖ Ναϐȣχοδονοσοϱ ἃ δεῖ γενέσϑαι ἐϖ’ ἐσχάτων τῶν ἡμεϱῶν. τὸ ἐνύϖνιόν σȣ ϗ αἱ ὁϱάσεις τῆς ϰεφαλῆς σȣ ἐϖὶ τῆς ϰοίτης σȣ τȣ̃τό ἐϛιν.

2:29 σὺ ϐασιλεῦ, οἱ διαλογισμοί σȣ ἐϖὶ τῆς ϰοίτης σȣ ἀνέϐησαν τί δεῖ γενέσϑαι μετὰ ταῦτα, ϗ ὁ ἀϖοϰαλύϖτων μυϛήϱια ἐγνώϱισέν σοι ἃ δεῖ γενέσϑαι.

2:30 ϗ ἐμοὶ δὲ ȣ̓ϰ ἐν σοφίᾳ τῇ ȣ̓́σῃ ἐν ἐμοὶ ϖαϱὰ ϖάντας τȣ̀ς ζῶντας τὸ μυϛήϱιον τȣ̃το ἀϖεϰαλύφϑη, ἀλλ’ ἕνεϰεν τȣ̃ τὴν σύγϰϱισιν τῷ ϐασιλεῖ γνωϱίσαι, ἵνα τȣ̀ς διαλογισμȣ̀ς τῆς ϰαϱδίας σȣ γνῷς.

2:31 σύ, ϐασιλεῦ, ἐϑεώϱεις, ϗ ἰδȣ̀ εἰϰὼν μία, μεγάλη ἡ εἰϰὼν ἐϰείνη ϗ ἡ ϖϱόσοψις αὐτῆς ὑϖεϱφεϱής, ἑϛῶσα ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ, ϗ ἡ ὅϱασις αὐτῆς φοϐεϱά·

2:32 ἡ εἰϰών, ἧς ἡ ϰεφαλὴ χϱυσίȣ χϱηϛȣ̃, αἱ χεῖϱες ϗ τὸ ϛῆϑος ϗ οἱ ϐϱαχίονες αὐτῆς ἀϱγυϱοῖ, ἡ ϰοιλία ϗ οἱ μηϱοὶ χαλϰοῖ,

2:33 αἱ ϰνῆμαι σιδηϱαῖ, οἱ ϖόδες μέϱος τι σιδηϱȣ̃ν ϗ μέϱος τι ὀϛϱάϰινον.

2:34 ἐϑεώϱεις, ἕως ȣ̔͂ ἐτμήϑη λίϑος ἐξ ὄϱȣς ἄνευ χειϱῶν ϗ ἐϖάταξεν τὴν εἰϰόνα ἐϖὶ τȣ̀ς ϖόδας τȣ̀ς σιδηϱȣ̃ς ϗ ὀϛϱαϰίνȣς ϗ ἐλέϖτυνεν αὐτȣ̀ς εἰς τέλος.

2:35 τότε ἐλεϖτύνϑησαν εἰς ἅϖαξ τὸ ὄϛϱαϰον, ὁ σίδηϱος, ὁ χαλϰός, ὁ ἄϱγυϱος, ὁ χϱυσὸς ϗ ἐγένοντο ὡσεὶ ϰονιοϱτὸς ἀϖὸ ἅλωνος ϑεϱινῆς· ϗ ἐξῆϱεν αὐτὰ τὸ ϖλῆϑος τȣ̃ ϖνεύματος, ϗ τόϖος ȣ̓χ εὑϱέϑη αὐτοῖς· ϗ ὁ λίϑος ὁ ϖατάξας τὴν εἰϰόνα ἐγενήϑη ὄϱος μέγα ϗ ἐϖλήϱωσεν ϖᾶσαν τὴν γῆν.

2:36 τȣ̃τό ἐϛιν τὸ ἐνύϖνιον· ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃ ἐϱȣ̃μεν ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως.

2:37 σύ, ϐασιλεῦ ϐασιλεὺς ϐασιλέων, ᾧ ὁ ϑεὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϐασιλείαν ἰσχυϱὰν ϗ ϰϱαταιὰν ϗ ἔντιμον ἔδωϰεν,

2:38 ἐν ϖαντὶ τόϖῳ, ὅϖȣ ϰατοιϰȣ̃σιν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνϑϱώϖων, ϑηϱία τε ἀγϱȣ̃ ϗ ϖετεινὰ ȣ̓ϱανȣ̃ ἔδωϰεν ἐν τῇ χειϱί σȣ ϗ ϰατέϛησέν σε ϰύϱιον ϖάντων, σὺ εἶ ἡ ϰεφαλὴ ἡ χϱυσῆ.

2:39 ϗ ὀϖίσω σȣ ἀναϛήσεται ϐασιλεία ἑτέϱα ἥττων σȣ, ϗ ϐασιλεία τϱίτη ἥτις ἐϛὶν ὁ χαλϰός, ἣ ϰυϱιεύσει ϖάσης τῆς γῆς.

2:40 ϗ ϐασιλεία τετάϱτη ἔϛαι ἰσχυϱὰ ὡς ὁ σίδηϱος· ὃν τϱόϖον ὁ σίδηϱος λεϖτύνει ϗ δαμάζει ϖάντα, ȣ̔́τως ϖάντα λεϖτυνεῖ ϗ δαμάσει.

2:41 ϗ ὅτι εἶδες τȣ̀ς ϖόδας ϗ τȣ̀ς δαϰτύλȣς μέϱος μέν τι ὀϛϱάϰινον μέϱος δέ τι σιδηϱȣ̃ν, ϐασιλεία διῃϱημένη ἔϛαι, ϗ ἀϖὸ τῆς ῥίζης τῆς σιδηϱᾶς ἔϛαι ἐν αὐτῇ, ὃν τϱόϖον εἶδες τὸν σίδηϱον ἀναμεμειγμένον τῷ ὀϛϱάϰῳ·

2:42 ϗ οἱ δάϰτυλοι τῶν ϖοδῶν μέϱος μέν τι σιδηϱȣ̃ν μέϱος δέ τι ὀϛϱάϰινον, μέϱος τι τῆς ϐασιλείας ἔϛαι ἰσχυϱὸν ϗ ἀϖ’ αὐτῆς ἔϛαι συντϱιϐόμενον.

2:43 ὅτι εἶδες τὸν σίδηϱον ἀναμεμειγμένον τῷ ὀϛϱάϰῳ, συμμειγεῖς ἔσονται ἐν σϖέϱματι ἀνϑϱώϖων ϗ ȣ̓ϰ ἔσονται ϖϱοσϰολλώμενοι ȣ̔͂τος μετὰ τȣ́τȣ, ϰαϑὼς ὁ σίδηϱος ȣ̓ϰ ἀναμείγνυται μετὰ τȣ̃ ὀϛϱάϰȣ.

2:44 ϗ ἐν ταῖς ἡμέϱαις τῶν ϐασιλέων ἐϰείνων ἀναϛήσει ὁ ϑεὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϐασιλείαν, ἥτις εἰς τȣ̀ς αἰῶνας ȣ̓ διαφϑαϱήσεται, ϗ ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃ λαῷ ἑτέϱῳ ȣ̓χ ὑϖολειφϑήσεται· λεϖτυνεῖ ϗ λιϰμήσει ϖάσας τὰς ϐασιλείας, ϗ αὐτὴ ἀναϛήσεται εἰς τȣ̀ς αἰῶνας,

2:45 ὃν τϱόϖον εἶδες ὅτι ἀϖὸ ὄϱȣς ἐτμήϑη λίϑος ἄνευ χειϱῶν ϗ ἐλέϖτυνεν τὸ ὄϛϱαϰον, τὸν σίδηϱον, τὸν χαλϰόν, τὸν ἄϱγυϱον, τὸν χϱυσόν. ὁ ϑεὸς ὁ μέγας ἐγνώϱισεν τῷ ϐασιλεῖ ἃ δεῖ γενέσϑαι μετὰ ταῦτα, ϗ ἀληϑινὸν τὸ ἐνύϖνιον, ϗ ϖιϛὴ ἡ σύγϰϱισις αὐτȣ̃.

2:46 τότε ὁ ϐασιλεὺς Ναϐȣχοδονοσοϱ ἔϖεσεν ἐϖὶ ϖϱόσωϖον ϗ τῷ Δανιηλ ϖϱοσεϰύνησεν ϗ μαναα ϗ εὐωδίας εἶϖεν σϖεῖσαι αὐτῷ.

2:47 ϗ ἀϖοϰϱιϑεὶς ὁ ϐασιλεὺς εἶϖεν τῷ Δανιηλ Ἐϖ’ ἀληϑείας ὁ ϑεὸς ὑμῶν αὐτός ἐϛιν ϑεὸς ϑεῶν ϗ ϰύϱιος τῶν ϐασιλέων ϗ ἀϖοϰαλύϖτων μυϛήϱια, ὅτι ἠδυνήϑης ἀϖοϰαλύψαι τὸ μυϛήϱιον τȣ̃το.

2:48 ϗ ἐμεγάλυνεν ὁ ϐασιλεὺς τὸν Δανιηλ ϗ δόματα μεγάλα ϗ ϖολλὰ ἔδωϰεν αὐτῷ ϗ ϰατέϛησεν αὐτὸν ἐϖὶ ϖάσης χώϱας Βαϐυλῶνος ϗ ἄϱχοντα σατϱαϖῶν ἐϖὶ ϖάντας τȣ̀ς σοφȣ̀ς Βαϐυλῶνος.

2:49 ϗ Δανιηλ ᾐτήσατο ϖαϱὰ τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ ϰατέϛησεν ἐϖὶ τὰ ἔϱγα τῆς χώϱας Βαϐυλῶνος τὸν Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω· ϗ Δανιηλ ἦν ἐν τῇ αὐλῇ τȣ̃ ϐασιλέως.

3:1 Ἔτȣς ὀϰτωϰαιδεϰάτȣ Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεὺς ἐϖοίησεν εἰϰόνα χϱυσῆν, ὕψος αὐτῆς ϖήχεων ἑξήϰοντα, εὖϱος αὐτῆς ϖήχεων ἕξ, ϗ ἔϛησεν αὐτὴν ἐν ϖεδίῳ Δειϱα ἐν χώϱᾳ Βαϐυλῶνος.

3:2 ϗ ἀϖέϛειλεν συναγαγεῖν τȣ̀ς ὑϖάτȣς ϗ τȣ̀ς ϛϱατηγȣ̀ς ϗ τȣ̀ς τοϖάϱχας, ἡγȣμένȣς ϗ τυϱάννȣς ϗ τȣ̀ς ἐϖ’ ἐξȣσιῶν ϗ ϖάντας τȣ̀ς ἄϱχοντας τῶν χωϱῶν ἐλϑεῖν εἰς τὰ ἐγϰαίνια τῆς εἰϰόνος, ἧς ἔϛησεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεύς·

3:3 ϗ συνήχϑησαν οἱ τοϖάϱχαι, ὕϖατοι, ϛϱατηγοί, ἡγȣ́μενοι, τύϱαννοι μεγάλοι, οἱ ἐϖ’ ἐξȣσιῶν ϗ ϖάντες οἱ ἄϱχοντες τῶν χωϱῶν εἰς τὸν ἐγϰαινισμὸν τῆς εἰϰόνος, ἧς ἔϛησεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεύς, ϗ εἱϛήϰεισαν ἐνώϖιον τῆς εἰϰόνος, ἧς ἔϛησεν Ναϐȣχοδονοσοϱ.

3:4 ϗ ὁ ϰῆϱυξ ἐϐόα ἐν ἰσχύι Ὑμῖν λέγεται, λαοί, φυλαί, γλῶσσαι·

3:5 ᾗ ἂν ὥϱᾳ ἀϰȣ́σητε τῆς φωνῆς τῆς σάλϖιγγος σύϱιγγός τε ϗ ϰιϑάϱας, σαμϐύϰης ϗ ψαλτηϱίȣ ϗ συμφωνίας ϗ ϖαντὸς γένȣς μȣσιϰῶν, ϖίϖτοντες ϖϱοσϰυνεῖτε τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ᾗ ἔϛησεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεύς·

3:6 ϗ ὃς ἂν μὴ ϖεσὼν ϖϱοσϰυνήσῃ, αὐτῇ τῇ ὥϱᾳ ἐμϐληϑήσεται εἰς τὴν ϰάμινον τȣ̃ ϖυϱὸς τὴν ϰαιομένην.

3:7 ϗ ἐγένετο ὅτε ἤϰȣσαν οἱ λαοὶ τῆς φωνῆς τῆς σάλϖιγγος σύϱιγγός τε ϗ ϰιϑάϱας, σαμϐύϰης ϗ ψαλτηϱίȣ ϗ συμφωνίας ϗ ϖαντὸς γένȣς μȣσιϰῶν, ϖίϖτοντες ϖάντες οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι ϖϱοσεϰύνȣν τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ᾗ ἔϛησεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεύς.

3:8 τότε ϖϱοσήλϑοσαν ἄνδϱες Χαλδαῖοι ϗ διέϐαλον τȣ̀ς Ιȣδαίȣς

3:9 τῷ ϐασιλεῖ Ναϐȣχοδονοσοϱ Βασιλεῦ, εἰς τȣ̀ς αἰῶνας ζῆϑι·

3:10 σύ, ϐασιλεῦ, ἔϑηϰας δόγμα ϖάντα ἄνϑϱωϖον, ὃς ἂν ἀϰȣ́σῃ τῆς φωνῆς τῆς σάλϖιγγος σύϱιγγός τε ϗ ϰιϑάϱας, σαμϐύϰης ϗ ψαλτηϱίȣ ϗ συμφωνίας ϗ ϖαντὸς γένȣς μȣσιϰῶν

3:11 ϗ μὴ ϖεσὼν ϖϱοσϰυνήσῃ τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ἐμϐληϑήσεται εἰς τὴν ϰάμινον τȣ̃ ϖυϱὸς τὴν ϰαιομένην·

3:12 εἰσὶν ἄνδϱες Ιȣδαῖοι, ȣ̔̀ς ϰατέϛησας ἐϖὶ τὰ ἔϱγα τῆς χώϱας Βαϐυλῶνος, Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω, οἱ ἄνδϱες ἐϰεῖνοι ȣ̓χ ὑϖήϰȣσαν, ϐασιλεῦ, τῷ δόγματί σȣ, τοῖς ϑεοῖς σȣ ȣ̓ λατϱεύȣσιν ϗ τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ᾗ ἔϛησας, ȣ̓ ϖϱοσϰυνȣ̃σιν.

3:13 τότε Ναϐȣχοδονοσοϱ ἐν ϑυμῷ ϗ ὀϱγῇ εἶϖεν ἀγαγεῖν τὸν Σεδϱαχ, Μισαχ ϗ Αϐδεναγω, ϗ ἤχϑησαν ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως.

3:14 ϗ ἀϖεϰϱίϑη Ναϐȣχοδονοσοϱ ϗ εἶϖεν αὐτοῖς Εἰ ἀληϑῶς, Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω, τοῖς ϑεοῖς μȣ ȣ̓ λατϱεύετε ϗ τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ᾗ ἔϛησα, ȣ̓ ϖϱοσϰυνεῖτε;

3:15 νῦν ȣ̓͂ν εἰ ἔχετε ἑτοίμως ἵνα, ὡς ἂν ἀϰȣ́σητε τῆς φωνῆς τῆς σάλϖιγγος σύϱιγγός τε ϗ ϰιϑάϱας, σαμϐύϰης ϗ ψαλτηϱίȣ ϗ συμφωνίας ϗ ϖαντὸς γένȣς μȣσιϰῶν, ϖεσόντες ϖϱοσϰυνήσητε τῇ εἰϰόνι, ᾗ ἐϖοίησα· ἐὰν δὲ μὴ ϖϱοσϰυνήσητε, αὐτῇ τῇ ὥϱᾳ ἐμϐληϑήσεσϑε εἰς τὴν ϰάμινον τȣ̃ ϖυϱὸς τὴν ϰαιομένην· ϗ τίς ἐϛιν ϑεός, ὃς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐϰ τῶν χειϱῶν μȣ;

3:16 ϗ ἀϖεϰϱίϑησαν Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω λέγοντες τῷ ϐασιλεῖ Ναϐȣχοδονοσοϱ Ȣ̓ χϱείαν ἔχομεν ἡμεῖς ϖεϱὶ τȣ̃ ῥήματος τȣ́τȣ ἀϖοϰϱιϑῆναί σοι·

3:17 ἔϛιν γὰϱ ϑεός, ᾧ ἡμεῖς λατϱεύομεν, δυνατὸς ἐξελέσϑαι ἡμᾶς ἐϰ τῆς ϰαμίνȣ τȣ̃ ϖυϱὸς τῆς ϰαιομένης, ϗ ἐϰ τῶν χειϱῶν σȣ, ϐασιλεῦ, ῥύσεται ἡμᾶς·

3:18 ϗ ἐὰν μή, γνωϛὸν ἔϛω σοι, ϐασιλεῦ, ὅτι τοῖς ϑεοῖς σȣ ȣ̓ λατϱεύομεν ϗ τῇ εἰϰόνι τῇ χϱυσῇ, ᾗ ἔϛησας, ȣ̓ ϖϱοσϰυνȣ̃μεν.

3:19 τότε Ναϐȣχοδονοσοϱ ἐϖλήσϑη ϑυμȣ̃, ϗ ἡ ὄψις τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃ ἠλλοιώϑη ἐϖὶ Σεδϱαχ, Μισαχ ϗ Αϐδεναγω, ϗ εἶϖεν ἐϰϰαῦσαι τὴν ϰάμινον ἑϖταϖλασίως, ἕως ȣ̔͂ εἰς τέλος ἐϰϰαῇ·

3:20 ϗ ἄνδϱας ἰσχυϱȣ̀ς ἰσχύι εἶϖεν ϖεδήσαντας τὸν Σεδϱαχ, Μισαχ ϗ Αϐδεναγω ἐμϐαλεῖν εἰς τὴν ϰάμινον τȣ̃ ϖυϱὸς τὴν ϰαιομένην.

3:21 τότε οἱ ἄνδϱες ἐϰεῖνοι ἐϖεδήϑησαν σὺν τοῖς σαϱαϐάϱοις αὐτῶν ϗ τιάϱαις ϗ ϖεϱιϰνημῖσι ϗ ἐνδύμασιν αὐτῶν ϗ ἐϐλήϑησαν εἰς μέσον τῆς ϰαμίνȣ τȣ̃ ϖυϱὸς τῆς ϰαιομένης.

3:22 ἐϖεὶ τὸ ῥῆμα τȣ̃ ϐασιλέως ὑϖεϱίσχυεν, ϗ ἡ ϰάμινος ἐξεϰαύϑη ἐϰ ϖεϱισσȣ̃.

3:23 ϗ οἱ τϱεῖς ȣ̔͂τοι Σεδϱαχ, Μισαχ ϗ Αϐδεναγω ἔϖεσον εἰς μέσον τῆς ϰαμίνȣ τȣ̃ ϖυϱὸς τῆς ϰαιομένης ϖεϖεδημένοι.

3:24 Ϗ ϖεϱιεϖάτȣν ἐν μέσῳ τῆς φλογὸς ὑμνȣ̃ντες τὸν ϑεὸν ϗ εὐλογȣ̃ντες τὸν ϰύϱιον.

3:25 ϗ συϛὰς Αζαϱιας ϖϱοσηύξατο ȣ̔́τως ϗ ἀνοίξας τὸ ϛόμα αὐτȣ̃ ἐν μέσῳ τȣ̃ ϖυϱὸς εἶϖεν

3:26 Εὐλογητὸς εἶ, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων ἡμῶν, ϗ αἰνετός, ϗ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σȣ εἰς τȣ̀ς αἰῶνας,

3:27 ὅτι δίϰαιος εἶ ἐϖὶ ϖᾶσιν, οἷς ἐϖοίησας ἡμῖν, ϗ ϖάντα τὰ ἔϱγα σȣ ἀληϑινά, ϗ εὐϑεῖαι αἱ ὁδοί σȣ, ϗ ϖᾶσαι αἱ ϰϱίσεις σȣ ἀλήϑεια,

3:28 ϗ ϰϱίματα ἀληϑείας ἐϖοίησας ϰατὰ ϖάντα, ἃ ἐϖήγαγες ἡμῖν ϗ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν τὴν ἁγίαν τὴν τῶν ϖατέϱων ἡμῶν Ιεϱȣ σαλημ, ὅτι ἐν ἀληϑείᾳ ϗ ϰϱίσει ἐϖήγαγες ϖάντα ταῦτα διὰ τὰς ἁμαϱτίας ἡμῶν.

3:29 ὅτι ἡμάϱτομεν ϗ ἠνομήσαμεν ἀϖοϛῆναι ἀϖὸ σȣ̃ ϗ ἐξημάϱτομεν ἐν ϖᾶσιν ϗ τῶν ἐντολῶν σȣ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́ σαμεν

3:30 ȣ̓δὲ συνετηϱήσαμεν ȣ̓δὲ ἐϖοιήσαμεν ϰαϑὼς ἐνετείλω ἡμῖν, ἵνα εὖ ἡμῖν γένηται.

3:31 ϗ ϖάντα, ὅσα ἡμῖν ἐϖήγαγες, ϗ ϖάντα, ὅσα ἐϖοίησας ἡμῖν, ἐν ἀληϑινῇ ϰϱίσει ἐϖοίησας

3:32 ϗ ϖαϱέδωϰας ἡμᾶς εἰς χεῖϱας ἐχϑϱῶν ἀνόμων ἐχϑίϛων ἀϖοϛατῶν ϗ ϐασιλεῖ ἀδίϰῳ ϗ ϖονηϱοτάτῳ ϖαϱὰ ϖᾶσαν τὴν γῆν.

3:33 ϗ νῦν ȣ̓ϰ ἔϛιν ἡμῖν ἀνοῖξαι τὸ ϛόμα, αἰσχύνη ϗ ὄνειδος ἐγενήϑη τοῖς δȣ́λοις σȣ ϗ τοῖς σεϐομένοις σε.

3:34 μὴ δὴ ϖαϱαδῷς ἡμᾶς εἰς τέλος διὰ τὸ ὄνομά σȣ ϗ μὴ διασϰεδάσῃς τὴν διαϑήϰην σȣ

3:35 ϗ μὴ ἀϖοϛήσῃς τὸ ἔλεός σȣ ἀφ’ ἡμῶν δι’ Αϐϱααμ τὸν ἠγαϖημένον ὑϖὸ σȣ̃ ϗ διὰ Ισααϰ τὸν δȣ̃λόν σȣ ϗ Ισϱαηλ τὸν ἅγιόν σȣ,

3:36 οἷς ἐλάλησας ϖϱὸς αὐτȣ̀ς λέγων ϖληϑῦναι τὸ σϖέϱμα αὐτῶν ὡς τὰ ἄϛϱα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ὡς τὴν ἄμμον τὴν ϖαϱὰ τὸ χεῖλος τῆς ϑαλάσσης.

3:37 ὅτι, δέσϖοτα, ἐσμιϰϱύνϑημεν ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ἔϑνη ϰαί ἐσμεν ταϖεινοὶ ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ σήμεϱον διὰ τὰς ἁμαϱ τίας ἡμῶν,

3:38 ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν τῷ ϰαιϱῷ τȣ́τῳ ἄϱχων ϗ ϖϱοφήτης ϗ ἡγȣ́μενος ȣ̓δὲ ὁλοϰαύτωσις ȣ̓δὲ ϑυσία ȣ̓δὲ ϖϱοσφοϱὰ ȣ̓δὲ ϑυμίαμα, ȣ̓ τόϖος τȣ̃ ϰαϱϖῶσαι ἐναντίον σȣ ϗ εὑϱεῖν ἔλεος·

3:39 ἀλλ’ ἐν ψυχῇ συντετϱιμμένῃ ϗ ϖνεύματι ταϖεινώσεως ϖϱος δεχϑείημεν ὡς ἐν ὁλοϰαυτώμασιν ϰϱιῶν ϗ ταύϱων ϗ ὡς ἐν μυϱιάσιν ἀϱνῶν ϖιόνων·

3:40 ȣ̔́τως γενέσϑω ϑυσία ἡμῶν ἐνώϖιόν σȣ σήμεϱον ϗ ἐϰτελέσαι ὄϖισϑέν σȣ, ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛαι αἰσχύνη τοῖς ϖεϖοιϑόσιν ἐϖὶ σοί.

3:41 ϗ νῦν ἐξαϰολȣϑȣ̃μεν ἐν ὅλῃ ϰαϱδίᾳ ϗ φοϐȣ́μεϑά σε ϗ ζητȣ̃μεν τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ, μὴ ϰαταισχύνῃς ἡμᾶς,

3:42 ἀλλὰ ϖοίησον μεϑ’ ἡμῶν ϰατὰ τὴν ἐϖιείϰειάν σȣ ϗ ϰατὰ τὸ ϖλῆϑος τȣ̃ ἐλέȣς σȣ

3:43 ϗ ἐξελȣ̃ ἡμᾶς ϰατὰ τὰ ϑαυμάσιά σȣ ϗ δὸς δόξαν τῷ ὀνόματί σȣ, ϰύϱιε.

3:44 ϗ ἐντϱαϖείησαν ϖάντες οἱ ἐνδειϰνύμενοι τοῖς δȣ́λοις σȣ ϰαϰὰ ϗ ϰαταισχυνϑείησαν ἀϖὸ ϖάσης δυνάμεως ϗ δυναϛείας, ϗ ἡ ἰσχὺς αὐτῶν συντϱιϐείη·

3:45 γνώτωσαν ὅτι σὺ εἶ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς μόνος ϗ ἔνδοξος ἐφ’ ὅλην τὴν οἰϰȣμένην.

3:46 Ϗ ȣ̓ διέλειϖον οἱ ἐμϐαλόντες αὐτȣ̀ς ὑϖηϱέται τȣ̃ ϐασιλέως ϰαίοντες τὴν ϰάμινον νάφϑαν ϗ ϖίσσαν ϗ ϛιϖϖύον ϗ ϰληματίδα.

3:47 ϗ διεχεῖτο ἡ φλὸξ ἐϖάνω τῆς ϰαμίνȣ ἐϖὶ ϖήχεις τεσσαϱάϰοντα ἐννέα

3:48 ϗ διώδευσεν ϗ ἐνεϖύϱισεν ȣ̔̀ς εὗϱεν ϖεϱὶ τὴν ϰάμινον τῶν Χαλδαίων.

3:49 ὁ δὲ ἄγγελος ϰυϱίȣ συγϰατέϐη ἅμα τοῖς ϖεϱὶ τὸν Αζαϱιαν εἰς τὴν ϰάμινον ϗ ἐξετίναξεν τὴν φλόγα τȣ̃ ϖυϱὸς ἐϰ τῆς ϰαμίνȣ

3:50 ϗ ἐϖοίησεν τὸ μέσον τῆς ϰαμίνȣ ὡς ϖνεῦμα δϱόσȣ διασυϱίζον, ϗ ȣ̓χ ἥψατο αὐτῶν τὸ ϰαϑόλȣ τὸ ϖῦϱ ϗ ȣ̓ϰ ἐλύϖησεν ȣ̓δὲ ϖαϱηνώχλησεν αὐτοῖς.

3:51 Τότε οἱ τϱεῖς ὡς ἐξ ἑνὸς ϛόματος ὕμνȣν ϗ ἐδόξαζον ϗ εὐλόγȣν τὸν ϑεὸν ἐν τῇ ϰαμίνῳ λέγοντες

3:52 Εὐλογητὸς εἶ, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων ἡμῶν, ϗ αἰνετὸς ϗ ὑϖεϱυψȣ́μενος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας, ϗ εὐλογημένον τὸ ὄνομα τῆς δόξης σȣ τὸ ἅγιον ϗ ὑϖεϱαινετὸν ϗ ὑϖεϱυψȣ́μενον εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:53 εὐλογημένος εἶ ἐν τῷ ναῷ τῆς ἁγίας δόξης σȣ ϗ ὑϖεϱυμνητὸς ϗ ὑϖεϱένδοξος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:55 εὐλογημένος εἶ, ὁ ἐϖιϐλέϖων ἀϐύσσȣς ϰαϑήμενος ἐϖὶ χεϱȣϐιν, ϗ αἰνετὸς ϗ ὑϖεϱυψȣ́μενος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:54 εὐλογημένος εἶ ἐϖὶ ϑϱόνȣ τῆς ϐασιλείας σȣ ϗ ὑϖεϱυμνητὸς ϗ ὑϖεϱυψȣ́μενος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:56 εὐλογημένος εἶ ἐν τῷ ϛεϱεώματι τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ὑμνητὸς ϗ δεδοξασμένος εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:57 εὐλογεῖτε, ϖάντα τὰ ἔϱγα ϰυϱίȣ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:59 εὐλογεῖτε, ȣ̓ϱανοί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:58 εὐλογεῖτε, ἄγγελοι ϰυϱίȣ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:60 εὐλογεῖτε, ὕδατα ϖάντα τὰ ἐϖάνω τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:61 εὐλογεῖτε, ϖᾶσαι αἱ δυνάμεις, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:62 εὐλογεῖτε, ἥλιος ϗ σελήνη, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:63 εὐλογεῖτε, ἄϛϱα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:64 εὐλογεῖτε, ϖᾶς ὄμϐϱος ϗ δϱόσος, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:65 εὐλογεῖτε, ϖάντα τὰ ϖνεύματα, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:66 εὐλογεῖτε, ϖῦϱ ϗ ϰαῦμα, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:67 εὐλογεῖτε, ψῦχος ϗ ϰαύσων, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:68 εὐλογεῖτε, δϱόσοι ϗ νιφετοί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:71 εὐλογεῖτε, νύϰτες ϗ ἡμέϱαι, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:72 εὐλογεῖτε, φῶς ϗ σϰότος, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:69 εὐλογεῖτε, ϖάγος ϗ ψῦχος, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:70 εὐλογεῖτε, ϖάχναι ϗ χιόνες, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:73 εὐλογεῖτε, ἀϛϱαϖαὶ ϗ νεφέλαι, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:74 εὐλογείτω ἡ γῆ τὸν ϰύϱιον· ὑμνείτω ϗ ὑϖεϱυψȣ́τω αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:75 εὐλογεῖτε, ὄϱη ϗ ϐȣνοί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:76 εὐλογεῖτε, ϖάντα τὰ φυόμενα ἐν τῇ γῇ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:78 εὐλογεῖτε, ϑάλασσαι ϗ ϖοταμοί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:77 εὐλογεῖτε, αἱ ϖηγαί, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:79 εὐλογεῖτε, ϰήτη ϗ ϖάντα τὰ ϰινȣ́μενα ἐν τοῖς ὕδασιν, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:80 εὐλογεῖτε, ϖάντα τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:81 εὐλογεῖτε, ϖάντα τὰ ϑηϱία ϗ τὰ ϰτήνη, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:82 εὐλογεῖτε, οἱ υἱοὶ τῶν ἀνϑϱώϖων, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:83 εὐλογεῖτε, Ισϱαηλ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:84 εὐλογεῖτε, ἱεϱεῖς ϰυϱίȣ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:85 εὐλογεῖτε, δȣ̃λοι ϰυϱίȣ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:86 εὐλογεῖτε, ϖνεύματα ϗ ψυχαὶ διϰαίων, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:87 εὐλογεῖτε, ὅσιοι ϗ ταϖεινοὶ τῇ ϰαϱδίᾳ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας.

3:88 εὐλογεῖτε, Ανανια, Αζαϱια, Μισαηλ, τὸν ϰύϱιον· ὑμνεῖτε ϗ ὑϖεϱυψȣ̃τε αὐτὸν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας, ὅτι ἐξείλατο ἡμᾶς ἐξ ᾅδȣ ϗ ἐϰ χειϱὸς ϑανάτȣ ἔσωσεν ἡμᾶς ϗ ἐϱϱύσατο ἡμᾶς ἐϰ μέσȣ ϰαμίνȣ ϰαιομένης φλογὸς ϗ ἐϰ μέσȣ ϖυϱὸς ἐϱϱύσατο ἡμᾶς.

3:89 ἐξομολογεῖσϑε τῷ ϰυϱίῳ, ὅτι χϱηϛός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτȣ̃.

3:90 εὐλογεῖτε, ϖάντες οἱ σεϐόμενοι τὸν ϰύϱιον τὸν ϑεὸν τῶν ϑεῶν· ὑμνεῖτε ϗ ἐξομολογεῖσϑε, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτȣ̃.

3:91 Ϗ Ναϐȣχοδονοσοϱ ἤϰȣσεν ὑμνȣ́ντων αὐτῶν ϗ ἐϑαύμασεν ϗ ἐξανέϛη ἐν σϖȣδῇ ϗ εἶϖεν τοῖς μεγιϛᾶσιν αὐτȣ̃ Ȣ̓χὶ ἄνδϱας τϱεῖς ἐϐάλομεν εἰς μέσον τȣ̃ ϖυϱὸς ϖεϖεδημένȣς; ϗ εἶϖαν τῷ ϐασιλεῖ Ἀληϑῶς, ϐασιλεῦ.

3:92 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεύς Ἰδȣ̀ ἐγὼ ὁϱῶ ἄνδϱας τέσσαϱας λελυμένȣς ϗ ϖεϱιϖατȣ̃ντας ἐν μέσῳ τȣ̃ ϖυϱός, ϗ διαφϑοϱὰ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν αὐτοῖς, ϗ ἡ ὅϱασις τȣ̃ τετάϱτȣ ὁμοία υἱῷ ϑεȣ̃.

3:93 τότε ϖϱοσῆλϑεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ϖϱὸς τὴν ϑύϱαν τῆς ϰαμίνȣ τȣ̃ ϖυϱὸς τῆς ϰαιομένης ϗ εἶϖεν Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω οἱ δȣ̃λοι τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̃ ὑψίϛȣ, ἐξέλϑετε ϗ δεῦτε. ϗ ἐξῆλϑον Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός.

3:94 ϗ συνάγονται οἱ σατϱάϖαι ϗ οἱ ϛϱατηγοὶ ϗ οἱ τοϖάϱχαι ϗ οἱ δυνάϛαι τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ἐϑεώϱȣν τȣ̀ς ἄνδϱας ὅτι ȣ̓ϰ ἐϰυϱίευσεν τὸ ϖῦϱ τȣ̃ σώματος αὐτῶν, ϗ ἡ ϑϱὶξ τῆς ϰεφαλῆς αὐτῶν ȣ̓ϰ ἐφλογίσϑη, ϗ τὰ σαϱάϐαϱα αὐτῶν ȣ̓ϰ ἠλλοιώϑη, ϗ ὀσμὴ ϖυϱὸς ȣ̓ϰ ἦν ἐν αὐτοῖς.

3:95 ϗ ἀϖεϰϱίϑη Ναϐȣχοδονοσοϱ ϗ εἶϖεν Εὐλογητὸς ὁ ϑεὸς τȣ̃ Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω, ὃς ἀϖέϛειλεν τὸν ἄγγελον αὐτȣ̃ ϗ ἐξείλατο τȣ̀ς ϖαῖδας αὐτȣ̃, ὅτι ἐϖεϖοίϑεισαν ἐϖ’ αὐτῷ ϗ τὸ ῥῆμα τȣ̃ ϐασιλέως ἠλλοίωσαν ϗ ϖαϱέδωϰαν τὰ σώματα αὐτῶν εἰς ϖῦϱ, ὅϖως μὴ λατϱεύσωσιν μηδὲ ϖϱοσϰυνήσωσιν ϖαντὶ ϑεῷ ἀλλ’ ἢ τῷ ϑεῷ αὐτῶν·

3:96 ϗ ἐγὼ ἐϰτίϑεμαι δόγμα Πᾶς λαός, φυλή, γλῶσσα, ἣ ἂν εἴϖῃ ϐλασφημίαν ϰατὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω, εἰς ἀϖώλειαν ἔσονται ϗ οἱ οἶϰοι αὐτῶν εἰς διαϱϖαγήν, ϰαϑότι ȣ̓ϰ ἔϛιν ϑεὸς ἕτεϱος ὅϛις δυνήσεται ῥύσασϑαι ȣ̔́τως.

3:97 τότε ὁ ϐασιλεὺς ϰατεύϑυνεν τὸν Σεδϱαχ, Μισαχ, Αϐδεναγω ἐν τῇ χώϱᾳ Βαϐυλῶνος ϗ ἠξίωσεν αὐτȣ̀ς ἡγεῖσϑαι ϖάντων τῶν Ιȣδαίων τῶν ὄντων ἐν τῇ ϐασιλείᾳ αὐτȣ̃.

4:1 Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεὺς ϖᾶσι τοῖς λαοῖς, φυλαῖς ϗ γλώσσαις τοῖς οἰϰȣ̃σιν ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ Εἰϱήνη ὑμῖν ϖληϑυνϑείη·

4:2 τὰ σημεῖα ϗ τὰ τέϱατα, ἃ ἐϖοίησεν μετ’ ἐμȣ̃ ὁ ϑεὸς ὁ ὕψιϛος, ἤϱεσεν ἐναντίον ἐμȣ̃ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν

4:3 ὡς μεγάλα ϗ ἰσχυϱά· ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃ ϐασιλεία αἰώνιος, ϗ ἡ ἐξȣσία αὐτȣ̃ εἰς γενεὰν ϗ γενεάν.

4:4 ἐγὼ Ναϐȣχοδονοσοϱ εὐϑηνῶν ἤμην ἐν τῷ οἴϰῳ μȣ ϗ εὐϑαλῶν.

4:5 ἐνύϖνιον εἶδον, ϗ ἐφοϐέϱισέν με, ϗ ἐταϱάχϑην ἐϖὶ τῆς ϰοίτης μȣ, ϗ αἱ ὁϱάσεις τῆς ϰεφαλῆς μȣ συνετάϱαξάν με.

4:6 ϗ δι’ ἐμȣ̃ ἐτέϑη δόγμα τȣ̃ εἰσαγαγεῖν ἐνώϖιόν μȣ ϖάντας τȣ̀ς σοφȣ̀ς Βαϐυλῶνος, ὅϖως τὴν σύγϰϱισιν τȣ̃ ἐνυϖνίȣ γνωϱίσωσίν μοι.

4:7 ϗ εἰσεϖοϱεύοντο οἱ ἐϖαοιδοί, μάγοι, γαζαϱηνοί, Χαλδαῖοι, ϗ τὸ ἐνύϖνιον εἶϖα ἐγὼ ἐνώϖιον αὐτῶν, ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃ ȣ̓ϰ ἐγνώϱισάν μοι,

4:8 ἕως ȣ̔͂ ἦλϑεν Δανιηλ, ȣ̔͂ τὸ ὄνομα Βαλτασαϱ ϰατὰ τὸ ὄνομα τȣ̃ ϑεȣ̃ μȣ, ὃς ϖνεῦμα ϑεȣ̃ ἅγιον ἐν ἑαυτῷ ἔχει, ϗ τὸ ἐνύϖνιον ἐνώϖιον αὐτȣ̃ εἶϖα

4:9 Βαλτασαϱ ὁ ἄϱχων τῶν ἐϖαοιδῶν, ὃν ἐγὼ ἔγνων ὅτι ϖνεῦμα ϑεȣ̃ ἅγιον ἐν σοὶ ϗ ϖᾶν μυϛήϱιον ȣ̓ϰ ἀδυνατεῖ σε, ἄϰȣσον τὴν ὅϱασιν τȣ̃ ἐνυϖνίȣ, ȣ̔͂ εἶδον, ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃ εἰϖόν μοι.

4:10 ἐϖὶ τῆς ϰοίτης μȣ ἐϑεώϱȣν, ϗ ἰδȣ̀ δένδϱον ἐν μέσῳ τῆς γῆς, ϗ τὸ ὕψος αὐτȣ̃ ϖολύ.

4:11 ἐμεγαλύνϑη τὸ δένδϱον ϗ ἴσχυσεν, ϗ τὸ ὕψος αὐτȣ̃ ἔφϑασεν ἕως τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τὸ ϰύτος αὐτȣ̃ εἰς τὰ ϖέϱατα ϖάσης τῆς γῆς·

4:12 τὰ φύλλα αὐτȣ̃ ὡϱαῖα, ϗ ὁ ϰαϱϖὸς αὐτȣ̃ ϖολύς, ϗ τϱοφὴ ϖάντων ἐν αὐτῷ· ϗ ὑϖοϰάτω αὐτȣ̃ ϰατεσϰήνȣν τὰ ϑηϱία τὰ ἄγϱια, ϗ ἐν τοῖς ϰλάδοις αὐτȣ̃ ϰατῴϰȣν τὰ ὄϱνεα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ϗ ἐξ αὐτȣ̃ ἐτϱέφετο ϖᾶσα σάϱξ.

4:13 ἐϑεώϱȣν ἐν ὁϱάματι τῆς νυϰτὸς ἐϖὶ τῆς ϰοίτης μȣ, ϗ ἰδȣ̀ ιϱ ϗ ἅγιος ἀϖ’ ȣ̓ϱανȣ̃ ϰατέϐη

4:14 ϗ ἐφώνησεν ἐν ἰσχύι ϗ ȣ̔́τως εἶϖεν Ἐϰϰόψατε τὸ δένδϱον ϗ ἐϰτίλατε τȣ̀ς ϰλάδȣς αὐτȣ̃ ϗ ἐϰτινάξατε τὰ φύλλα αὐτȣ̃ ϗ διασϰοϱϖίσατε τὸν ϰαϱϖὸν αὐτȣ̃· σαλευϑήτωσαν τὰ ϑηϱία ὑϖοϰάτωϑεν αὐτȣ̃ ϗ τὰ ὄϱνεα ἀϖὸ τῶν ϰλάδων αὐτȣ̃·

4:15 ϖλὴν τὴν φυὴν τῶν ῥιζῶν αὐτȣ̃ ἐν τῇ γῇ ἐάσατε ϗ ἐν δεσμῷ σιδηϱῷ ϗ χαλϰῷ ϗ ἐν τῇ χλόῃ τῇ ἔξω, ϗ ἐν τῇ δϱόσῳ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϰοιτασϑήσεται, ϗ μετὰ τῶν ϑηϱίων ἡ μεϱὶς αὐτȣ̃ ἐν τῷ χόϱτῳ τῆς γῆς.

4:16 ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃ ἀϖὸ τῶν ἀνϑϱώϖων ἀλλοιωϑήσεται, ϗ ϰαϱδία ϑηϱίȣ δοϑήσεται αὐτῷ, ϗ ἑϖτὰ ϰαιϱοὶ ἀλλαγήσονται ἐϖ’ αὐτόν.

4:17 διὰ συγϰϱίματος ιϱ ὁ λόγος, ϗ ῥῆμα ἁγίων τὸ ἐϖεϱώτημα, ἵνα γνῶσιν οἱ ζῶντες ὅτι ϰύϱιός ἐϛιν ὁ ὕψιϛος τῆς ϐασιλείας τῶν ἀνϑϱώϖων, ϗ ᾧ ἐὰν δόξῃ, δώσει αὐτὴν ϗ ἐξȣδένημα ἀνϑϱώϖων ἀναϛήσει ἐϖ’ αὐτήν.

4:18 τȣ̃το τὸ ἐνύϖνιον, ὃ εἶδον ἐγὼ Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϐασιλεύς, ϗ σύ, Βαλτασαϱ, τὸ σύγϰϱιμα εἰϖόν, ὅτι ϖάντες οἱ σοφοὶ τῆς ϐασιλείας μȣ ȣ̓ δύνανται τὸ σύγϰϱιμα αὐτȣ̃ δηλῶσαί μοι, σὺ δέ, Δανιηλ, δύνασαι, ὅτι ϖνεῦμα ϑεȣ̃ ἅγιον ἐν σοί.

4:19 τότε Δανιηλ, ȣ̔͂ τὸ ὄνομα Βαλτασαϱ, ἀϖηνεώϑη ὡσεὶ ὥϱαν μίαν, ϗ οἱ διαλογισμοὶ αὐτȣ̃ συνετάϱασσον αὐτόν. ϗ ἀϖεϰϱίϑη ὁ ϐασιλεὺς ϗ εἶϖεν Βαλτασαϱ, τὸ ἐνύϖνιον ϗ ἡ σύγϰϱισις μὴ ϰατασϖευσάτω σε. ϗ ἀϖεϰϱίϑη Βαλτασαϱ ϗ εἶϖεν Κύϱιε, τὸ ἐνύϖνιον τοῖς μισȣ̃σίν σε ϗ ἡ σύγϰϱισις αὐτȣ̃ τοῖς ἐχϑϱοῖς σȣ.

4:20 τὸ δένδϱον, ὃ εἶδες, τὸ μεγαλυνϑὲν ϗ τὸ ἰσχυϰός, ȣ̔͂ τὸ ὕψος ἔφϑασεν εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ τὸ ϰύτος αὐτȣ̃ εἰς ϖᾶσαν τὴν γῆν

4:21 ϗ τὰ φύλλα αὐτȣ̃ εὐϑαλῆ ϗ ὁ ϰαϱϖὸς αὐτȣ̃ ϖολὺς ϗ τϱοφὴ ϖᾶσιν ἐν αὐτῷ, ὑϖοϰάτω αὐτȣ̃ ϰατῴϰȣν τὰ ϑηϱία τὰ ἄγϱια ϗ ἐν τοῖς ϰλάδοις αὐτȣ̃ ϰατεσϰήνȣν τὰ ὄϱνεα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃,

4:22 σὺ εἶ, ϐασιλεῦ, ὅτι ἐμεγαλύνϑης ϗ ἴσχυσας ϗ ἡ μεγαλωσύνη σȣ ἐμεγαλύνϑη ϗ ἔφϑασεν εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ ἡ ϰυϱιεία σȣ εἰς τὰ ϖέϱατα τῆς γῆς.

4:23 ϗ ὅτι εἶδεν ὁ ϐασιλεὺς ιϱ ϗ ἅγιον ϰαταϐαίνοντα ἀϖὸ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ϗ εἶϖεν Ἐϰτίλατε τὸ δένδϱον ϗ διαφϑείϱατε αὐτό, ϖλὴν τὴν φυὴν τῶν ῥιζῶν αὐτȣ̃ ἐάσατε ἐν τῇ γῇ ϗ ἐν δεσμῷ σιδηϱῷ ϗ χαλϰῷ ϗ ἐν τῇ χλόῃ τῇ ἔξω, ϗ ἐν τῇ δϱόσῳ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ αὐλισϑήσεται, ϗ μετὰ ϑηϱίων ἀγϱίων ἡ μεϱὶς αὐτȣ̃, ἕως ȣ̔͂ ἑϖτὰ ϰαιϱοὶ ἀλλοιωϑῶσιν ἐϖ’ αὐτόν,

4:24 τȣ̃το ἡ σύγϰϱισις αὐτȣ̃, ϐασιλεῦ, ϗ σύγϰϱιμα ὑψίϛȣ ἐϛίν, ὃ ἔφϑασεν ἐϖὶ τὸν ϰύϱιόν μȣ τὸν ϐασιλέα,

4:25 ϗ σὲ ἐϰδιώξȣσιν ἀϖὸ τῶν ἀνϑϱώϖων, ϗ μετὰ ϑηϱίων ἀγϱίων ἔϛαι ἡ ϰατοιϰία σȣ, ϗ χόϱτον ὡς ϐȣ̃ν ψωμιȣ̃σίν σε, ϗ ἀϖὸ τῆς δϱόσȣ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ αὐλισϑήσῃ, ϗ ἑϖτὰ ϰαιϱοὶ ἀλλαγήσονται ἐϖὶ σέ, ἕως ȣ̔͂ γνῷς ὅτι ϰυϱιεύει ὁ ὕψιϛος τῆς ϐασιλείας τῶν ἀνϑϱώϖων, ϗ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν.

4:26 ϗ ὅτι εἶϖαν Ἐάσατε τὴν φυὴν τῶν ῥιζῶν τȣ̃ δένδϱȣ, ἡ ϐασιλεία σȣ́ σοι μενεῖ, ἀφ’ ἧς ἂν γνῷς τὴν ἐξȣσίαν τὴν ȣ̓ϱάνιον.

4:27 διὰ τȣ̃το, ϐασιλεῦ, ἡ ϐȣλή μȣ ἀϱεσάτω σοι, ϗ τὰς ἁμαϱτίας σȣ ἐν ἐλεημοσύναις λύτϱωσαι ϗ τὰς ἀδιϰίας σȣ ἐν οἰϰτιϱμοῖς ϖενήτων· ἴσως ἔϛαι μαϰϱόϑυμος τοῖς ϖαϱαϖτώμασίν σȣ ὁ ϑεός. –

4:28 ταῦτα ϖάντα ἔφϑασεν ἐϖὶ Ναϐȣχοδονοσοϱ τὸν ϐασιλέα.

4:29 μετὰ δωδεϰάμηνον ἐϖὶ τῷ ναῷ τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃ ἐν Βαϐυλῶνι ϖεϱιϖατῶν

4:30 ἀϖεϰϱίϑη ὁ ϐασιλεὺς ϗ εἶϖεν Ȣ̓χ αὕτη ἐϛὶν Βαϐυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ ᾠϰοδόμησα εἰς οἶϰον ϐασιλείας ἐν τῷ ϰϱάτει τῆς ἰσχύος μȣ εἰς τιμὴν τῆς δόξης μȣ;

4:31 ἔτι τȣ̃ λόγȣ ἐν ϛόματι τȣ̃ ϐασιλέως ὄντος φωνὴ ἀϖ’ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐγένετο Σοὶ λέγȣσιν, Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεῦ, ἡ ϐασιλεία ϖαϱῆλϑεν ἀϖὸ σȣ̃,

4:32 ϗ ἀϖὸ τῶν ἀνϑϱώϖων σε ἐϰδιώξȣσιν, ϗ μετὰ ϑηϱίων ἀγϱίων ἡ ϰατοιϰία σȣ, ϗ χόϱτον ὡς ϐȣ̃ν ψωμιȣ̃σίν σε, ϗ ἑϖτὰ ϰαιϱοὶ ἀλλαγήσονται ἐϖὶ σέ, ἕως ȣ̔͂ γνῷς ὅτι ϰυϱιεύει ὁ ὕψιϛος τῆς ϐασιλείας τῶν ἀνϑϱώϖων, ϗ ᾧ ἐὰν δόξῃ, δώσει αὐτήν.

4:33 αὐτῇ τῇ ὥϱᾳ ὁ λόγος συνετελέσϑη ἐϖὶ Ναϐȣχοδονοσοϱ, ϗ ἀϖὸ τῶν ἀνϑϱώϖων ἐξεδιώχϑη ϗ χόϱτον ὡς ϐȣ̃ς ἤσϑιεν, ϗ ἀϖὸ τῆς δϱόσȣ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τὸ σῶμα αὐτȣ̃ ἐϐάφη, ἕως ȣ̔͂ αἱ τϱίχες αὐτȣ̃ ὡς λεόντων ἐμεγαλύνϑησαν ϗ οἱ ὄνυχες αὐτȣ̃ ὡς ὀϱνέων.

4:34 ϗ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἡμεϱῶν ἐγὼ Ναϐȣχοδονοσοϱ τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς μȣ εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν ἀνέλαϐον, ϗ αἱ φϱένες μȣ ἐϖ’ ἐμὲ ἐϖεϛϱάφησαν, ϗ τῷ ὑψίϛῳ εὐλόγησα ϗ τῷ ζῶντι εἰς τὸν αἰῶνα ᾔνεσα ϗ ἐδόξασα, ὅτι ἡ ἐξȣσία αὐτȣ̃ ἐξȣσία αἰώνιος ϗ ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃ εἰς γενεὰν ϗ γενεάν,

4:35 ϗ ϖάντες οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες τὴν γῆν ὡς ȣ̓δὲν ἐλογίσϑησαν, ϗ ϰατὰ τὸ ϑέλημα αὐτȣ̃ ϖοιεῖ ἐν τῇ δυνάμει τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἐν τῇ ϰατοιϰίᾳ τῆς γῆς, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ὃς ἀντιϖοιήσεται τῇ χειϱὶ αὐτȣ̃ ϗ ἐϱεῖ αὐτῷ Τί ἐϖοίησας;

4:36 αὐτῷ τῷ ϰαιϱῷ αἱ φϱένες μȣ ἐϖεϛϱάφησαν ἐϖ’ ἐμέ, ϗ εἰς τὴν τιμὴν τῆς ϐασιλείας μȣ ἦλϑον, ϗ ἡ μοϱφή μȣ ἐϖέϛϱεψεν ἐϖ’ ἐμέ, ϗ οἱ τύϱαννοί μȣ ϗ οἱ μεγιϛᾶνές μȣ ἐζήτȣν με, ϗ ἐϖὶ τὴν ϐασιλείαν μȣ ἐϰϱαταιώϑην, ϗ μεγαλωσύνη ϖεϱισσοτέϱα ϖϱοσετέϑη μοι.

4:37 νῦν ȣ̓͂ν ἐγὼ Ναϐȣχοδονοσοϱ αἰνῶ ϗ ὑϖεϱυψῶ ϗ δοξάζω τὸν ϐασιλέα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ὅτι ϖάντα τὰ ἔϱγα αὐτȣ̃ ἀληϑινὰ ϗ αἱ τϱίϐοι αὐτȣ̃ ϰϱίσις, ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϖοϱευομένȣς ἐν ὑϖεϱηφανίᾳ δύναται ταϖεινῶσαι.

5:1 Βαλτασαϱ ὁ ϐασιλεὺς ἐϖοίησεν δεῖϖνον μέγα τοῖς μεγιϛᾶσιν αὐτȣ̃ χιλίοις, ϗ ϰατέναντι τῶν χιλίων ὁ οἶνος. ϗ ϖίνων

5:2 Βαλτασαϱ εἶϖεν ἐν τῇ γεύσει τȣ̃ οἴνȣ τȣ̃ ἐνεγϰεῖν τὰ σϰεύη τὰ χϱυσᾶ ϗ τὰ ἀϱγυϱᾶ, ἃ ἐξήνεγϰεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϖατὴϱ αὐτȣ̃ ἐϰ τȣ̃ ναȣ̃ τȣ̃ ἐν Ιεϱȣσαλημ, ϗ ϖιέτωσαν ἐν αὐτοῖς ὁ ϐασιλεὺς ϗ οἱ μεγιϛᾶνες αὐτȣ̃ ϗ αἱ ϖαλλαϰαὶ αὐτȣ̃ ϗ αἱ ϖαϱάϰοιτοι αὐτȣ̃.

5:3 ϗ ἠνέχϑησαν τὰ σϰεύη τὰ χϱυσᾶ ϗ τὰ ἀϱγυϱᾶ, ἃ ἐξήνεγϰεν ἐϰ τȣ̃ ναȣ̃ τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̃ ἐν Ιεϱȣσαλημ, ϗ ἔϖινον ἐν αὐτοῖς ὁ ϐασιλεὺς ϗ οἱ μεγιϛᾶνες αὐτȣ̃ ϗ αἱ ϖαλλαϰαὶ αὐτȣ̃ ϗ αἱ ϖαϱάϰοιτοι αὐτȣ̃·

5:4 ἔϖινον οἶνον ϗ ᾔνεσαν τȣ̀ς ϑεȣ̀ς τȣ̀ς χϱυσȣ̃ς ϗ ἀϱγυϱȣ̃ς ϗ χαλϰȣ̃ς ϗ σιδηϱȣ̃ς ϗ ξυλίνȣς ϗ λιϑίνȣς.

5:5 ἐν αὐτῇ τῇ ὥϱᾳ ἐξῆλϑον δάϰτυλοι χειϱὸς ἀνϑϱώϖȣ ϗ ἔγϱαφον ϰατέναντι τῆς λαμϖάδος ἐϖὶ τὸ ϰονίαμα τȣ̃ τοίχȣ τȣ̃ οἴϰȣ τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ ὁ ϐασιλεὺς ἐϑεώϱει τȣ̀ς ἀϛϱαγάλȣς τῆς χειϱὸς τῆς γϱαφȣ́σης.

5:6 τότε τȣ̃ ϐασιλέως ἡ μοϱφὴ ἠλλοιώϑη, ϗ οἱ διαλογισμοὶ αὐτȣ̃ συνετάϱασσον αὐτόν, ϗ οἱ σύνδεσμοι τῆς ὀσφύος αὐτȣ̃ διελύοντο, ϗ τὰ γόνατα αὐτȣ̃ συνεϰϱοτȣ̃ντο.

5:7 ϗ ἐϐόησεν ὁ ϐασιλεὺς ἐν ἰσχύι τȣ̃ εἰσαγαγεῖν μάγȣς, Χαλδαίȣς, γαζαϱηνȣ̀ς ϗ εἶϖεν τοῖς σοφοῖς Βαϐυλῶνος Ὃς ἂν ἀναγνῷ τὴν γϱαφὴν ταύτην ϗ τὴν σύγϰϱισιν γνωϱίσῃ μοι, ϖοϱφύϱαν ἐνδύσεται, ϗ ὁ μανιάϰης ὁ χϱυσȣ̃ς ἐϖὶ τὸν τϱάχηλον αὐτȣ̃, ϗ τϱίτος ἐν τῇ ϐασιλείᾳ μȣ ἄϱξει.

5:8 ϗ εἰσεϖοϱεύοντο ϖάντες οἱ σοφοὶ τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ȣ̓ϰ ἠδύναντο τὴν γϱαφὴν ἀναγνῶναι ȣ̓δὲ τὴν σύγϰϱισιν γνωϱίσαι τῷ ϐασιλεῖ.

5:9 ϗ ὁ ϐασιλεὺς Βαλτασαϱ ϖολὺ ἐταϱάχϑη, ϗ ἡ μοϱφὴ αὐτȣ̃ ἠλλοιώϑη ἐϖ’ αὐτῷ, ϗ οἱ μεγιϛᾶνες αὐτȣ̃ συνεταϱάσσοντο.

5:10 ϗ εἰσῆλϑεν ἡ ϐασίλισσα εἰς τὸν οἶϰον τȣ̃ ϖότȣ ϗ εἶϖεν Βασιλεῦ, εἰς τȣ̀ς αἰῶνας ζῆϑι· μὴ ταϱασσέτωσάν σε οἱ διαλογισμοί σȣ, ϗ ἡ μοϱφή σȣ μὴ ἀλλοιȣ́σϑω·

5:11 ἔϛιν ἀνὴϱ ἐν τῇ ϐασιλείᾳ σȣ, ἐν ᾧ ϖνεῦμα ϑεȣ̃, ϗ ἐν ταῖς ἡμέϱαις τȣ̃ ϖατϱός σȣ γϱηγόϱησις ϗ σύνεσις εὑϱέϑη ἐν αὐτῷ, ϗ ὁ ϐασιλεὺς Ναϐȣχοδονοσοϱ ὁ ϖατήϱ σȣ ἄϱχοντα ἐϖαοιδῶν, μάγων, Χαλδαίων, γαζαϱηνῶν ϰατέϛησεν αὐτόν,

5:12 ὅτι ϖνεῦμα ϖεϱισσὸν ἐν αὐτῷ ϗ φϱόνησις ϗ σύνεσις, συγϰϱίνων ἐνύϖνια ϗ ἀναγγέλλων ϰϱατȣ́μενα ϗ λύων συνδέσμȣς, Δανιηλ ϗ ὁ ϐασιλεὺς ἐϖέϑηϰεν αὐτῷ ὄνομα Βαλτασαϱ· νῦν ȣ̓͂ν ϰληϑήτω, ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτȣ̃ ἀναγγελεῖ σοι.

5:13 τότε Δανιηλ εἰσήχϑη ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς τῷ Δανιηλ Σὺ εἶ Δανιηλ ὁ ἀϖὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς Ιȣδαίας, ἧς ἤγαγεν ὁ ϐασιλεὺς ὁ ϖατήϱ μȣ;

5:14 ἤϰȣσα ϖεϱὶ σȣ̃ ὅτι ϖνεῦμα ϑεȣ̃ ἐν σοί, ϗ γϱηγόϱησις ϗ σύνεσις ϗ σοφία ϖεϱισσὴ εὑϱέϑη ἐν σοί.

5:15 ϗ νῦν εἰσῆλϑον ἐνώϖιόν μȣ οἱ σοφοί, μάγοι, γαζαϱηνοί, ἵνα τὴν γϱαφὴν ταύτην ἀναγνῶσιν ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτῆς γνωϱίσωσίν μοι, ϗ ȣ̓ϰ ἠδυνήϑησαν ἀναγγεῖλαί μοι.

5:16 ϗ ἐγὼ ἤϰȣσα ϖεϱὶ σȣ̃ ὅτι δύνασαι ϰϱίματα συγϰϱῖναι· νῦν ȣ̓͂ν ἐὰν δυνηϑῇς τὴν γϱαφὴν ἀναγνῶναι ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτῆς γνωϱίσαι μοι, ϖοϱφύϱαν ἐνδύσῃ, ϗ ὁ μανιάϰης ὁ χϱυσȣ̃ς ἔϛαι ἐϖὶ τὸν τϱάχηλόν σȣ, ϗ τϱίτος ἐν τῇ ϐασιλείᾳ μȣ ἄϱξεις.

5:17 τότε ἀϖεϰϱίϑη Δανιηλ ϗ εἶϖεν ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως Τὰ δόματά σȣ σοὶ ἔϛω, ϗ τὴν δωϱεὰν τῆς οἰϰίας σȣ ἑτέϱῳ δός· ἐγὼ δὲ τὴν γϱαφὴν ἀναγνώσομαι τῷ ϐασιλεῖ ϗ τὴν σύγϰϱισιν αὐτῆς γνωϱίσω σοι.

5:18 ϐασιλεῦ, ὁ ϑεὸς ὁ ὕψιϛος τὴν ϐασιλείαν ϗ τὴν μεγαλωσύνην ϗ τὴν τιμὴν ϗ τὴν δόξαν ἔδωϰεν Ναϐȣχοδονοσοϱ τῷ ϖατϱί σȣ,

5:19 ϗ ἀϖὸ τῆς μεγαλωσύνης, ἧς ἔδωϰεν αὐτῷ, ϖάντες οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι ἦσαν τϱέμοντες ϗ φοϐȣ́μενοι ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃· ȣ̔̀ς ἠϐȣ́λετο, αὐτὸς ἀνῄϱει, ϗ ȣ̔̀ς ἠϐȣ́λετο, αὐτὸς ἔτυϖτεν, ϗ ȣ̔̀ς ἠϐȣ́λετο, αὐτὸς ὕψȣ, ϗ ȣ̔̀ς ἠϐȣ́λετο, αὐτὸς ἐταϖείνȣ.

5:20 ϗ ὅτε ὑψώϑη ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃ ϗ τὸ ϖνεῦμα αὐτȣ̃ ἐϰϱαταιώϑη τȣ̃ ὑϖεϱηφανεύσασϑαι, ϰατηνέχϑη ἀϖὸ τȣ̃ ϑϱόνȣ τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃, ϗ ἡ τιμὴ ἀφῃϱέϑη ἀϖ’ αὐτȣ̃,

5:21 ϗ ἀϖὸ τῶν ἀνϑϱώϖων ἐξεδιώχϑη, ϗ ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃ μετὰ τῶν ϑηϱίων ἐδόϑη, ϗ μετὰ ὀνάγϱων ἡ ϰατοιϰία αὐτȣ̃, ϗ χόϱτον ὡς ϐȣ̃ν ἐψώμιζον αὐτόν, ϗ ἀϖὸ τῆς δϱόσȣ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τὸ σῶμα αὐτȣ̃ ἐϐάφη, ἕως ȣ̔͂ ἔγνω ὅτι ϰυϱιεύει ὁ ϑεὸς ὁ ὕψιϛος τῆς ϐασιλείας τῶν ἀνϑϱώϖων, ϗ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν.

5:22 ϗ σὺ ὁ υἱὸς αὐτȣ̃ Βαλτασαϱ ȣ̓ϰ ἐταϖείνωσας τὴν ϰαϱδίαν σȣ ϰατενώϖιον ȣ̔͂ ϖάντα ταῦτα ἔγνως,

5:23 ϗ ἐϖὶ τὸν ϰύϱιον ϑεὸν τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ὑψώϑης, ϗ τὰ σϰεύη τȣ̃ οἴϰȣ αὐτȣ̃ ἤνεγϰαν ἐνώϖιόν σȣ, ϗ σὺ ϗ οἱ μεγιϛᾶνές σȣ ϗ αἱ ϖαλλαϰαί σȣ ϗ αἱ ϖαϱάϰοιτοί σȣ οἶνον ἐϖίνετε ἐν αὐτοῖς, ϗ τȣ̀ς ϑεȣ̀ς τȣ̀ς χϱυσȣ̃ς ϗ ἀϱγυϱȣ̃ς ϗ χαλϰȣ̃ς ϗ σιδηϱȣ̃ς ϗ ξυλίνȣς ϗ λιϑίνȣς, οἳ ȣ̓ ϐλέϖȣσιν ϗ ȣ̓ϰ ἀϰȣ́ȣσιν ϗ ȣ̓ γινώσϰȣσιν, ᾔνεσας ϗ τὸν ϑεόν, ȣ̔͂ ἡ ϖνοή σȣ ἐν χειϱὶ αὐτȣ̃ ϗ ϖᾶσαι αἱ ὁδοί σȣ, αὐτὸν ȣ̓ϰ ἐδόξασας.

5:24 διὰ τȣ̃το ἐϰ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃ ἀϖεϛάλη ἀϛϱάγαλος χειϱὸς ϗ τὴν γϱαφὴν ταύτην ἐνέταξεν.

5:25 ϗ αὕτη ἡ γϱαφὴ ἡ ἐντεταγμένη Μανη ϑεϰελ φαϱες.

5:26 τȣ̃το τὸ σύγϰϱιμα τȣ̃ ῥήματος· μανη, ἐμέτϱησεν ὁ ϑεὸς τὴν ϐασιλείαν σȣ ϗ ἐϖλήϱωσεν αὐτήν·

5:27 ϑεϰελ, ἐϛάϑη ἐν ζυγῷ ϗ εὑϱέϑη ὑϛεϱȣ̃σα·

5:28 φαϱες, διῄϱηται ἡ ϐασιλεία σȣ ϗ ἐδόϑη Μήδοις ϗ Πέϱσαις.

5:29 ϗ εἶϖεν Βαλτασαϱ ϗ ἐνέδυσαν τὸν Δανιηλ ϖοϱφύϱαν ϗ τὸν μανιάϰην τὸν χϱυσȣ̃ν ϖεϱιέϑηϰαν ϖεϱὶ τὸν τϱάχηλον αὐτȣ̃, ϗ ἐϰήϱυξεν ϖεϱὶ αὐτȣ̃ εἶναι αὐτὸν ἄϱχοντα τϱίτον ἐν τῇ ϐασιλείᾳ.

5:30 ἐν αὐτῇ τῇ νυϰτὶ ἀναιϱέϑη Βαλτασαϱ ὁ ϐασιλεὺς ὁ Χαλδαίων.

6:1 Ϗ Δαϱεῖος ὁ Μῆδος ϖαϱέλαϐεν τὴν ϐασιλείαν ὢν ἐτῶν ἑξήϰοντα δύο.

6:2 ϗ ἤϱεσεν ἐνώϖιον Δαϱείȣ ϗ ϰατέϛησεν ἐϖὶ τῆς ϐασιλείας σατϱάϖας ἑϰατὸν εἴϰοσι τȣ̃ εἶναι αὐτȣ̀ς ἐν ὅλῃ τῇ ϐασιλείᾳ αὐτȣ̃

6:3 ϗ ἐϖάνω αὐτῶν ταϰτιϰȣ̀ς τϱεῖς, ὧν ἦν Δανιηλ εἷς ἐξ αὐτῶν, τȣ̃ ἀϖοδιδόναι αὐτοῖς τȣ̀ς σατϱάϖας λόγον, ὅϖως ὁ ϐασιλεὺς μὴ ἐνοχλῆται·

6:4 ϗ ἦν Δανιηλ ὑϖὲϱ αὐτȣ́ς, ὅτι ϖνεῦμα ϖεϱισσὸν ἐν αὐτῷ, ϗ ὁ ϐασιλεὺς ϰατέϛησεν αὐτὸν ἐφ’ ὅλης τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃.

6:5 ϗ οἱ ταϰτιϰοὶ ϗ οἱ σατϱάϖαι ἐζήτȣν ϖϱόφασιν εὑϱεῖν ϰατὰ Δανιηλ· ϗ ϖᾶσαν ϖϱόφασιν ϗ ϖαϱάϖτωμα ϗ ἀμϐλάϰημα ȣ̓χ εὗϱον ϰατ’ αὐτȣ̃, ὅτι ϖιϛὸς ἦν.

6:6 ϗ εἶϖον οἱ ταϰτιϰοί Ȣ̓χ εὑϱήσομεν ϰατὰ Δανιηλ ϖϱόφασιν εἰ μὴ ἐν νομίμοις ϑεȣ̃ αὐτȣ̃.

6:7 τότε οἱ ταϰτιϰοὶ ϗ οἱ σατϱάϖαι ϖαϱέϛησαν τῷ ϐασιλεῖ ϗ εἶϖαν αὐτῷ Δαϱεῖε ϐασιλεῦ, εἰς τȣ̀ς αἰῶνας ζῆϑι·

6:8 συνεϐȣλεύσαντο ϖάντες οἱ ἐϖὶ τῆς ϐασιλείας σȣ ϛϱατηγοὶ ϗ σατϱάϖαι, ὕϖατοι ϗ τοϖάϱχαι τȣ̃ ϛῆσαι ϛάσει ϐασιλιϰῇ ϗ ἐνισχῦσαι ὁϱισμόν, ὅϖως ὃς ἂν αἰτήσῃ αἴτημα ϖαϱὰ ϖαντὸς ϑεȣ̃ ϗ ἀνϑϱώϖȣ ἕως ἡμεϱῶν τϱιάϰοντα ἀλλ’ ἢ ϖαϱὰ σȣ̃, ϐασιλεῦ, ἐμϐληϑήσεται εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων·

6:9 νῦν ȣ̓͂ν, ϐασιλεῦ, ϛῆσον τὸν ὁϱισμὸν ϗ ἔϰϑες γϱαφήν, ὅϖως μὴ ἀλλοιωϑῇ τὸ δόγμα Μήδων ϗ Πεϱσῶν.

6:10 τότε ὁ ϐασιλεὺς Δαϱεῖος ἐϖέταξεν γϱαφῆναι τὸ δόγμα.

6:11 ϗ Δανιηλ, ἡνίϰα ἔγνω ὅτι ἐνετάγη τὸ δόγμα, εἰσῆλϑεν εἰς τὸν οἶϰον αὐτȣ̃, ϗ αἱ ϑυϱίδες ἀνεῳγμέναι αὐτῷ ἐν τοῖς ὑϖεϱῴοις αὐτȣ̃ ϰατέναντι Ιεϱȣσαλημ, ϗ ϰαιϱȣ̀ς τϱεῖς τῆς ἡμέϱας ἦν ϰάμϖτων ἐϖὶ τὰ γόνατα αὐτȣ̃ ϗ ϖϱοσευχόμενος ϗ ἐξομολογȣ́μενος ἐναντίον τȣ̃ ϑεȣ̃ αὐτȣ̃, ϰαϑὼς ἦν ϖοιῶν ἔμϖϱοσϑεν.

6:12 τότε οἱ ἄνδϱες ἐϰεῖνοι ϖαϱετήϱησαν ϗ εὗϱον τὸν Δανιηλ ἀξιȣ̃ντα ϗ δεόμενον τȣ̃ ϑεȣ̃ αὐτȣ̃.

6:13 ϗ ϖϱοσελϑόντες λέγȣσιν τῷ ϐασιλεῖ Βασιλεῦ, ȣ̓χ ὁϱισμὸν ἔταξας ὅϖως ϖᾶς ἄνϑϱωϖος, ὃς ἂν αἰτήσῃ ϖαϱὰ ϖαντὸς ϑεȣ̃ ϗ ἀνϑϱώϖȣ αἴτημα ἕως ἡμεϱῶν τϱιάϰοντα ἀλλ’ ἢ ϖαϱὰ σȣ̃, ϐασιλεῦ, ἐμϐληϑήσεται εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων; ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεύς Ἀληϑινὸς ὁ λόγος, ϗ τὸ δόγμα Μήδων ϗ Πεϱσῶν ȣ̓ ϖαϱελεύσεται.

6:14 τότε ἀϖεϰϱίϑησαν ϗ λέγȣσιν ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως Δανιηλ ὁ ἀϖὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς Ιȣδαίας ȣ̓χ ὑϖετάγη τῷ δόγματί σȣ ϖεϱὶ τȣ̃ ὁϱισμȣ̃, ȣ̔͂ ἔταξας, ϗ ϰαιϱȣ̀ς τϱεῖς τῆς ἡμέϱας αἰτεῖ ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ αὐτȣ̃ τὰ αἰτήματα αὐτȣ̃.

6:15 τότε ὁ ϐασιλεύς, ὡς τὸ ῥῆμα ἤϰȣσεν, ϖολὺ ἐλυϖήϑη ἐϖ’ αὐτῷ ϗ ϖεϱὶ τȣ̃ Δανιηλ ἠγωνίσατο τȣ̃ ἐξελέσϑαι αὐτὸν ϗ ἕως ἑσϖέϱας ἦν ἀγωνιζόμενος τȣ̃ ἐξελέσϑαι αὐτόν.

6:16 τότε οἱ ἄνδϱες ἐϰεῖνοι λέγȣσιν τῷ ϐασιλεῖ Γνῶϑι, ϐασιλεῦ, ὅτι δόγμα Μήδοις ϗ Πέϱσαις τȣ̃ ϖᾶν ὁϱισμὸν ϗ ϛάσιν, ἣν ἂν ὁ ϐασιλεὺς ϛήσῃ, ȣ̓ δεῖ ϖαϱαλλάξαι.

6:17 τότε ὁ ϐασιλεὺς εἶϖεν ϗ ἤγαγον τὸν Δανιηλ ϗ ἐνέϐαλον αὐτὸν εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων· ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς τῷ Δανιηλ Ὁ ϑεός σȣ, ᾧ σὺ λατϱεύεις ἐνδελεχῶς, αὐτὸς ἐξελεῖταί σε.

6:18 ϗ ἤνεγϰαν λίϑον ϗ ἐϖέϑηϰαν ἐϖὶ τὸ ϛόμα τȣ̃ λάϰϰȣ, ϗ ἐσφϱαγίσατο ὁ ϐασιλεὺς ἐν τῷ δαϰτυλίῳ αὐτȣ̃ ϗ ἐν τῷ δαϰτυλίῳ τῶν μεγιϛάνων αὐτȣ̃, ὅϖως μὴ ἀλλοιωϑῇ ϖϱᾶγμα ἐν τῷ Δανιηλ.

6:19 ϗ ἀϖῆλϑεν ὁ ϐασιλεὺς εἰς τὸν οἶϰον αὐτȣ̃ ϗ ἐϰοιμήϑη ἄδειϖνος, ϗ ἐδέσματα ȣ̓ϰ εἰσήνεγϰαν αὐτῷ, ϗ ὁ ὕϖνος ἀϖέϛη ἀϖ’ αὐτȣ̃. ϗ ἀϖέϰλεισεν ὁ ϑεὸς τὰ ϛόματα τῶν λεόντων, ϗ ȣ̓ ϖαϱηνώχλησαν τῷ Δανιηλ.

6:20 τότε ὁ ϐασιλεὺς ἀνέϛη τὸ ϖϱωῒ ἐν τῷ φωτὶ ϗ ἐν σϖȣδῇ ἦλϑεν ἐϖὶ τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων·

6:21 ϗ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν τῷ λάϰϰῳ ἐϐόησεν φωνῇ ἰσχυϱᾷ Δανιηλ ὁ δȣ̃λος τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̃ ζῶντος, ὁ ϑεός σȣ, ᾧ σὺ λατϱεύεις ἐνδελεχῶς, εἰ ἠδυνήϑη ἐξελέσϑαι σε ἐϰ ϛόματος τῶν λεόντων;

6:22 ϗ εἶϖεν Δανιηλ τῷ ϐασιλεῖ Βασιλεῦ, εἰς τȣ̀ς αἰῶνας ζῆϑι·

6:23 ὁ ϑεός μȣ ἀϖέϛειλεν τὸν ἄγγελον αὐτȣ̃, ϗ ἐνέφϱαξεν τὰ ϛόματα τῶν λεόντων, ϗ ȣ̓ϰ ἐλυμήναντό με, ὅτι ϰατέναντι αὐτȣ̃ εὐϑύτης ηὑϱέϑη μοι· ϗ ἐνώϖιον δὲ σȣ̃, ϐασιλεῦ, ϖαϱάϖτωμα ȣ̓ϰ ἐϖοίησα.

6:24 τότε ὁ ϐασιλεὺς ϖολὺ ἠγαϑύνϑη ἐϖ’ αὐτῷ ϗ τὸν Δανιηλ εἶϖεν ἀνενέγϰαι ἐϰ τȣ̃ λάϰϰȣ· ϗ ἀνηνέχϑη Δανιηλ ἐϰ τȣ̃ λάϰϰȣ, ϗ ϖᾶσα διαφϑοϱὰ ȣ̓χ εὑϱέϑη ἐν αὐτῷ, ὅτι ἐϖίϛευσεν ἐν τῷ ϑεῷ αὐτȣ̃.

6:25 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεύς, ϗ ἠγάγοσαν τȣ̀ς ἄνδϱας τȣ̀ς διαϐαλόντας τὸν Δανιηλ, ϗ εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων ἐνεϐλήϑησαν, αὐτοὶ ϗ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ϗ αἱ γυναῖϰες αὐτῶν· ϗ ȣ̓ϰ ἔφϑασαν εἰς τὸ ἔδαφος τȣ̃ λάϰϰȣ ἕως ȣ̔͂ ἐϰυϱίευσαν αὐτῶν οἱ λέοντες ϗ ϖάντα τὰ ὀϛᾶ αὐτῶν ἐλέϖτυναν.

6:26 τότε Δαϱεῖος ὁ ϐασιλεὺς ἔγϱαψεν ϖᾶσι τοῖς λαοῖς, φυλαῖς, γλώσσαις, τοῖς οἰϰȣ̃σιν ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ Εἰϱήνη ὑμῖν ϖληϑυνϑείη·

6:27 ἐϰ ϖϱοσώϖȣ μȣ ἐτέϑη δόγμα τȣ̃ ἐν ϖάσῃ ἀϱχῇ τῆς ϐασιλείας μȣ εἶναι τϱέμοντας ϗ φοϐȣμένȣς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ Δανιηλ, ὅτι αὐτός ἐϛιν ϑεὸς ζῶν ϗ μένων εἰς τȣ̀ς αἰῶνας, ϗ ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃ ȣ̓ διαφϑαϱήσεται, ϗ ἡ ϰυϱιεία αὐτȣ̃ ἕως τέλȣς·

6:28 ἀντιλαμϐάνεται ϗ ῥύεται ϗ ϖοιεῖ σημεῖα ϗ τέϱατα ἐν ȣ̓ϱανῷ ϗ ἐϖὶ τῆς γῆς, ὅϛις ἐξείλατο τὸν Δανιηλ ἐϰ χειϱὸς τῶν λεόντων.

6:29 ϗ Δανιηλ ϰατεύϑυνεν ἐν τῇ ϐασιλείᾳ Δαϱείȣ ϗ ἐν τῇ ϐασιλείᾳ Κύϱȣ τȣ̃ Πέϱσȣ.

7:1 Ἐν ἔτει ϖϱώτῳ Βαλτασαϱ ϐασιλέως Χαλδαίων Δανιηλ ἐνύϖνιον εἶδεν, ϗ αἱ ὁϱάσεις τῆς ϰεφαλῆς αὐτȣ̃ ἐϖὶ τῆς ϰοίτης αὐτȣ̃, ϗ τὸ ἐνύϖνιον ἔγϱαψεν

7:2 Ἐγὼ Δανιηλ ἐϑεώϱȣν ἐν ὁϱάματί μȣ τῆς νυϰτὸς ϗ ἰδȣ̀ οἱ τέσσαϱες ἄνεμοι τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϖϱοσέϐαλλον εἰς τὴν ϑάλασσαν τὴν μεγάλην.

7:3 ϗ τέσσαϱα ϑηϱία μεγάλα ἀνέϐαινον ἐϰ τῆς ϑαλάσσης διαφέϱοντα ἀλλήλων.

7:4 τὸ ϖϱῶτον ὡσεὶ λέαινα, ϗ ϖτεϱὰ αὐτῇ ὡσεὶ ἀετȣ̃· ἐϑεώϱȣν ἕως ȣ̔͂ ἐξετίλη τὰ ϖτεϱὰ αὐτῆς, ϗ ἐξήϱϑη ἀϖὸ τῆς γῆς ϗ ἐϖὶ ϖοδῶν ἀνϑϱώϖȣ ἐϛάϑη, ϗ ϰαϱδία ἀνϑϱώϖȣ ἐδόϑη αὐτῇ.

7:5 ϗ ἰδȣ̀ ϑηϱίον δεύτεϱον ὅμοιον ἄϱϰῳ, ϗ εἰς μέϱος ἓν ἐϛάϑη, ϗ τϱία ϖλευϱὰ ἐν τῷ ϛόματι αὐτῆς ἀνὰ μέσον τῶν ὀδόντων αὐτῆς, ϗ ȣ̔́τως ἔλεγον αὐτῇ Ἀνάϛηϑι φάγε σάϱϰας ϖολλάς.

7:6 ὀϖίσω τȣ́τȣ ἐϑεώϱȣν ϗ ἰδȣ̀ ἕτεϱον ϑηϱίον ὡσεὶ ϖάϱδαλις, ϗ αὐτῇ ϖτεϱὰ τέσσαϱα ϖετεινȣ̃ ὑϖεϱάνω αὐτῆς, ϗ τέσσαϱες ϰεφαλαὶ τῷ ϑηϱίῳ, ϗ ἐξȣσία ἐδόϑη αὐτῇ.

7:7 ὀϖίσω τȣ́τȣ ἐϑεώϱȣν ϗ ἰδȣ̀ ϑηϱίον τέταϱτον φοϐεϱὸν ϗ ἔϰϑαμϐον ϗ ἰσχυϱὸν ϖεϱισσῶς, ϗ οἱ ὀδόντες αὐτȣ̃ σιδηϱοῖ μεγάλοι, ἐσϑίον ϗ λεϖτῦνον ϗ τὰ ἐϖίλοιϖα τοῖς ϖοσὶν αὐτȣ̃ συνεϖάτει, ϗ αὐτὸ διάφοϱον ϖεϱισσῶς ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ϑηϱία τὰ ἔμϖϱοσϑεν αὐτȣ̃, ϗ ϰέϱατα δέϰα αὐτῷ.

7:8 ϖϱοσενόȣν τοῖς ϰέϱασιν αὐτȣ̃, ϗ ἰδȣ̀ ϰέϱας ἕτεϱον μιϰϱὸν ἀνέϐη ἐν μέσῳ αὐτῶν, ϗ τϱία ϰέϱατα τῶν ἔμϖϱοσϑεν αὐτȣ̃ ἐξεϱϱιζώϑη ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃, ϗ ἰδȣ̀ ὀφϑαλμοὶ ὡσεὶ ὀφϑαλμοὶ ἀνϑϱώϖȣ ἐν τῷ ϰέϱατι τȣ́τῳ ϗ ϛόμα λαλȣ̃ν μεγάλα.

7:9 ἐϑεώϱȣν ἕως ὅτȣ ϑϱόνοι ἐτέϑησαν, ϗ ϖαλαιὸς ἡμεϱῶν ἐϰάϑητο, ϗ τὸ ἔνδυμα αὐτȣ̃ ὡσεὶ χιὼν λευϰόν, ϗ ἡ ϑϱὶξ τῆς ϰεφαλῆς αὐτȣ̃ ὡσεὶ ἔϱιον ϰαϑαϱόν, ὁ ϑϱόνος αὐτȣ̃ φλὸξ ϖυϱός, οἱ τϱοχοὶ αὐτȣ̃ ϖῦϱ φλέγον·

7:10 ϖοταμὸς ϖυϱὸς εἷλϰεν ἔμϖϱοσϑεν αὐτȣ̃, χίλιαι χιλιάδες ἐλειτȣ́ϱγȣν αὐτῷ, ϗ μύϱιαι μυϱιάδες ϖαϱειϛήϰεισαν αὐτῷ· ϰϱιτήϱιον ἐϰάϑισεν, ϗ ϐίϐλοι ἠνεῴχϑησαν.

7:11 ἐϑεώϱȣν τότε ἀϖὸ φωνῆς τῶν λόγων τῶν μεγάλων, ὧν τὸ ϰέϱας ἐϰεῖνο ἐλάλει, ἕως ἀνῃϱέϑη τὸ ϑηϱίον ϗ ἀϖώλετο, ϗ τὸ σῶμα αὐτȣ̃ ἐδόϑη εἰς ϰαῦσιν ϖυϱός.

7:12 ϗ τῶν λοιϖῶν ϑηϱίων ἡ ἀϱχὴ μετεϛάϑη, ϗ μαϰϱότης ζωῆς ἐδόϑη αὐτοῖς ἕως ϰαιϱȣ̃ ϗ ϰαιϱȣ̃.

7:13 ἐϑεώϱȣν ἐν ὁϱάματι τῆς νυϰτὸς ϗ ἰδȣ̀ μετὰ τῶν νεφελῶν τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ὡς υἱὸς ἀνϑϱώϖȣ ἐϱχόμενος ἦν ϗ ἕως τȣ̃ ϖαλαιȣ̃ τῶν ἡμεϱῶν ἔφϑασεν ϗ ἐνώϖιον αὐτȣ̃ ϖϱοσηνέχϑη.

7:14 ϗ αὐτῷ ἐδόϑη ἡ ἀϱχὴ ϗ ἡ τιμὴ ϗ ἡ ϐασιλεία, ϗ ϖάντες οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι αὐτῷ δȣλεύσȣσιν· ἡ ἐξȣσία αὐτȣ̃ ἐξȣσία αἰώνιος, ἥτις ȣ̓ ϖαϱελεύσεται, ϗ ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃ ȣ̓ διαφϑαϱήσεται. –

7:15 ἔφϱιξεν τὸ ϖνεῦμά μȣ ἐν τῇ ἕξει μȣ, ἐγὼ Δανιηλ, ϗ αἱ ὁϱάσεις τῆς ϰεφαλῆς μȣ ἐτάϱασσόν με.

7:16 ϗ ϖϱοσῆλϑον ἑνὶ τῶν ἑϛηϰότων ϗ τὴν ἀϰϱίϐειαν ἐζήτȣν ϖαϱ’ αὐτȣ̃ ϖεϱὶ ϖάντων τȣ́των, ϗ εἶϖέν μοι τὴν ἀϰϱίϐειαν ϗ τὴν σύγϰϱισιν τῶν λόγων ἐγνώϱισέν μοι

7:17 Ταῦτα τὰ ϑηϱία τὰ μεγάλα τὰ τέσσαϱα, τέσσαϱες ϐασιλεῖαι ἀναϛήσονται ἐϖὶ τῆς γῆς, αἳ ἀϱϑήσονται·

7:18 ϗ ϖαϱαλήμψονται τὴν ϐασιλείαν ἅγιοι ὑψίϛȣ ϗ ϰαϑέξȣσιν αὐτὴν ἕως αἰῶνος τῶν αἰώνων.

7:19 ϗ ἐζήτȣν ἀϰϱιϐῶς ϖεϱὶ τȣ̃ ϑηϱίȣ τȣ̃ τετάϱτȣ, ὅτι ἦν διάφοϱον ϖαϱὰ ϖᾶν ϑηϱίον φοϐεϱὸν ϖεϱισσῶς, οἱ ὀδόντες αὐτȣ̃ σιδηϱοῖ ϗ οἱ ὄνυχες αὐτȣ̃ χαλϰοῖ, ἐσϑίον ϗ λεϖτῦνον ϗ τὰ ἐϖίλοιϖα τοῖς ϖοσὶν αὐτȣ̃ συνεϖάτει,

7:20 ϗ ϖεϱὶ τῶν ϰεϱάτων αὐτȣ̃ τῶν δέϰα τῶν ἐν τῇ ϰεφαλῇ αὐτȣ̃ ϗ τȣ̃ ἑτέϱȣ τȣ̃ ἀναϐάντος ϗ ἐϰτινάξαντος τῶν ϖϱοτέϱων τϱία, ϰέϱας ἐϰεῖνο, ᾧ οἱ ὀφϑαλμοὶ ϗ ϛόμα λαλȣ̃ν μεγάλα ϗ ἡ ὅϱασις αὐτȣ̃ μείζων τῶν λοιϖῶν.

7:21 ἐϑεώϱȣν ϗ τὸ ϰέϱας ἐϰεῖνο ἐϖοίει ϖόλεμον μετὰ τῶν ἁγίων ϗ ἴσχυσεν ϖϱὸς αὐτȣ́ς,

7:22 ἕως ȣ̔͂ ἦλϑεν ὁ ϖαλαιὸς τῶν ἡμεϱῶν ϗ τὸ ϰϱίμα ἔδωϰεν ἁγίοις ὑψίϛȣ, ϗ ὁ ϰαιϱὸς ἔφϑασεν ϗ τὴν ϐασιλείαν ϰατέσχον οἱ ἅγιοι.

7:23 ϗ εἶϖεν Τὸ ϑηϱίον τὸ τέταϱτον, ϐασιλεία τετάϱτη ἔϛαι ἐν τῇ γῇ, ἥτις ὑϖεϱέξει ϖάσας τὰς ϐασιλείας ϗ ϰαταφάγεται ϖᾶσαν τὴν γῆν ϗ συμϖατήσει αὐτὴν ϗ ϰαταϰόψει.

7:24 ϗ τὰ δέϰα ϰέϱατα αὐτȣ̃, δέϰα ϐασιλεῖς ἀναϛήσονται, ϗ ὀϖίσω αὐτῶν ἀναϛήσεται ἕτεϱος, ὃς ὑϖεϱοίσει ϰαϰοῖς ϖάντας τȣ̀ς ἔμϖϱοσϑεν, ϗ τϱεῖς ϐασιλεῖς ταϖεινώσει·

7:25 ϗ λόγȣς ϖϱὸς τὸν ὕψιϛον λαλήσει ϗ τȣ̀ς ἁγίȣς ὑψίϛȣ ϖαλαιώσει ϗ ὑϖονοήσει τȣ̃ ἀλλοιῶσαι ϰαιϱȣ̀ς ϗ νόμον, ϗ δοϑήσεται ἐν χειϱὶ αὐτȣ̃ ἕως ϰαιϱȣ̃ ϗ ϰαιϱῶν ϗ ἥμισυ ϰαιϱȣ̃.

7:26 ϗ τὸ ϰϱιτήϱιον ϰαϑίσει ϗ τὴν ἀϱχὴν μεταϛήσȣσιν τȣ̃ ἀφανίσαι ϗ τȣ̃ ἀϖολέσαι ἕως τέλȣς.

7:27 ϗ ἡ ϐασιλεία ϗ ἡ ἐξȣσία ϗ ἡ μεγαλωσύνη τῶν ϐασιλέων τῶν ὑϖοϰάτω ϖαντὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐδόϑη ἁγίοις ὑψίϛȣ, ϗ ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃ ϐασιλεία αἰώνιος, ϗ ϖᾶσαι αἱ ἀϱχαὶ αὐτῷ δȣλεύσȣσιν ϗ ὑϖαϰȣ́σονται.

7:28 ἕως ὧδε τὸ ϖέϱας τȣ̃ λόγȣ. ἐγὼ Δανιηλ, ἐϖὶ ϖολὺ οἱ διαλογισμοί μȣ συνετάϱασσόν με, ϗ ἡ μοϱφή μȣ ἠλλοιώϑη ἐϖ’ ἐμοί, ϗ τὸ ῥῆμα ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ μȣ συνετήϱησα.

8:1 Ἐν ἔτει τϱίτῳ τῆς ϐασιλείας Βαλτασαϱ τȣ̃ ϐασιλέως ὅϱασις ὤφϑη ϖϱός με, ἐγὼ Δανιηλ, μετὰ τὴν ὀφϑεῖσάν μοι τὴν ἀϱχήν.

8:2 ϗ ἤμην ἐν Σȣ́σοις τῇ ϐάϱει, ἥ ἐϛιν ἐν χώϱᾳ Αιλαμ, ϗ εἶδον ἐν ὁϱάματι ϗ ἤμην ἐϖὶ τȣ̃ Ȣϐαλ

8:3 ϗ ἦϱα τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς μȣ ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ ϰϱιὸς εἷς ἑϛηϰὼς ϖϱὸ τȣ̃ Ȣϐαλ, ϗ αὐτῷ ϰέϱατα, ϗ τὰ ϰέϱατα ὑψηλά, ϗ τὸ ἓν ὑψηλότεϱον τȣ̃ ἑτέϱȣ, ϗ τὸ ὑψηλὸν ἀνέϐαινεν ἐϖ’ ἐσχάτων.

8:4 εἶδον τὸν ϰϱιὸν ϰεϱατίζοντα ϰατὰ ϑάλασσαν ϗ ϐοϱϱᾶν ϗ νότον, ϗ ϖάντα τὰ ϑηϱία ȣ̓ ϛήσονται ἐνώϖιον αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ὁ ἐξαιϱȣ́μενος ἐϰ χειϱὸς αὐτȣ̃, ϗ ἐϖοίησεν ϰατὰ τὸ ϑέλημα αὐτȣ̃ ϗ ἐμεγαλύνϑη.

8:5 ϗ ἐγὼ ἤμην συνίων ϗ ἰδȣ̀ τϱάγος αἰγῶν ἤϱχετο ἀϖὸ λιϐὸς ἐϖὶ ϖϱόσωϖον ϖάσης τῆς γῆς ϗ ȣ̓ϰ ἦν ἁϖτόμενος τῆς γῆς, ϗ τῷ τϱάγῳ ϰέϱας ϑεωϱητὸν ἀνὰ μέσον τῶν ὀφϑαλμῶν αὐτȣ̃.

8:6 ϗ ἦλϑεν ἕως τȣ̃ ϰϱιȣ̃ τȣ̃ τὰ ϰέϱατα ἔχοντος, ȣ̔͂ εἶδον, ἑϛῶτος ἐνώϖιον τȣ̃ Ȣϐαλ ϗ ἔδϱαμεν ϖϱὸς αὐτὸν ἐν ὁϱμῇ τῆς ἰσχύος αὐτȣ̃.

8:7 ϗ εἶδον αὐτὸν φϑάνοντα ἕως τȣ̃ ϰϱιȣ̃, ϗ ἐξηγϱιάνϑη ϖϱὸς αὐτὸν ϗ ἔϖαισεν τὸν ϰϱιὸν ϗ συνέτϱιψεν ἀμφότεϱα τὰ ϰέϱατα αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ἰσχὺς τῷ ϰϱιῷ τȣ̃ ϛῆναι ἐνώϖιον αὐτȣ̃· ϗ ἔϱϱιψεν αὐτὸν ἐϖὶ τὴν γῆν ϗ συνεϖάτησεν αὐτόν, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ὁ ἐξαιϱȣ́μενος τὸν ϰϱιὸν ἐϰ χειϱὸς αὐτȣ̃.

8:8 ϗ ὁ τϱάγος τῶν αἰγῶν ἐμεγαλύνϑη ἕως σφόδϱα, ϗ ἐν τῷ ἰσχῦσαι αὐτὸν συνετϱίϐη τὸ ϰέϱας αὐτȣ̃ τὸ μέγα, ϗ ἀνέϐη ϰέϱατα τέσσαϱα ὑϖοϰάτω αὐτȣ̃ εἰς τȣ̀ς τέσσαϱας ἀνέμȣς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃.

8:9 ϗ ἐϰ τȣ̃ ἑνὸς αὐτῶν ἐξῆλϑεν ϰέϱας ἓν ἰσχυϱὸν ϗ ἐμεγαλύνϑη ϖεϱισσῶς ϖϱὸς τὸν νότον ϗ ϖϱὸς ἀνατολὴν ϗ ϖϱὸς τὴν δύναμιν·

8:10 ἐμεγαλύνϑη ἕως τῆς δυνάμεως τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ϗ ἔϖεσεν ἐϖὶ τὴν γῆν ἀϖὸ τῆς δυνάμεως τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἀϖὸ τῶν ἄϛϱων, ϗ συνεϖάτησεν αὐτά,

8:11 ϗ ἕως ȣ̔͂ ὁ ἀϱχιϛϱάτηγος ῥύσηται τὴν αἰχμαλωσίαν, ϗ δι’ αὐτὸν ϑυσία ἐϱϱάχϑη, ϗ ἐγενήϑη ϗ ϰατευοδώϑη αὐτῷ, ϗ τὸ ἅγιον ἐϱημωϑήσεται·

8:12 ϗ ἐδόϑη ἐϖὶ τὴν ϑυσίαν ἁμαϱτία, ϗ ἐϱϱίφη χαμαὶ ἡ διϰαιοσύνη, ϗ ἐϖοίησεν ϗ εὐοδώϑη.

8:13 ϗ ἤϰȣσα ἑνὸς ἁγίȣ λαλȣ̃ντος, ϗ εἶϖεν εἷς ἅγιος τῷ φελμȣνι τῷ λαλȣ̃ντι Ἕως ϖότε ἡ ὅϱασις ϛήσεται, ἡ ϑυσία ἡ ἀϱϑεῖσα ϗ ἡ ἁμαϱτία ἐϱημώσεως ἡ δοϑεῖσα, ϗ τὸ ἅγιον ϗ ἡ δύναμις συμϖατηϑήσεται;

8:14 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ἕως ἑσϖέϱας ϗ ϖϱωῒ ἡμέϱαι δισχίλιαι ϗ τϱιαϰόσιαι, ϗ ϰαϑαϱισϑήσεται τὸ ἅγιον.

8:15 ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἰδεῖν με, ἐγὼ Δανιηλ, τὴν ὅϱασιν ϗ ἐζήτȣν σύνεσιν, ϗ ἰδȣ̀ ἔϛη ἐνώϖιον ἐμȣ̃ ὡς ὅϱασις ἀνδϱός.

8:16 ϗ ἤϰȣσα φωνὴν ἀνδϱὸς ἀνὰ μέσον τȣ̃ Ȣϐαλ, ϗ ἐϰάλεσεν ϗ εἶϖεν Γαϐϱιηλ, συνέτισον ἐϰεῖνον τὴν ὅϱασιν.

8:17 ϗ ἦλϑεν ϗ ἔϛη ἐχόμενος τῆς ϛάσεώς μȣ, ϗ ἐν τῷ ἐλϑεῖν αὐτὸν ἐϑαμϐήϑην ϗ ϖίϖτω ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ, ϗ εἶϖεν ϖϱός με Σύνες, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἔτι γὰϱ εἰς ϰαιϱȣ̃ ϖέϱας ἡ ὅϱασις.

8:18 ϗ ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν μετ’ ἐμȣ̃ ϖίϖτω ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖὶ τὴν γῆν, ϗ ἥψατό μȣ ϗ ἔϛησέν με ἐϖὶ ϖόδας

8:19 ϗ εἶϖεν Ἰδȣ̀ ἐγὼ γνωϱίζω σοι τὰ ἐσόμενα ἐϖ’ ἐσχάτων τῆς ὀϱγῆς· ἔτι γὰϱ εἰς ϰαιϱȣ̃ ϖέϱας ἡ ὅϱασις.

8:20 ὁ ϰϱιός, ὃν εἶδες, ὁ ἔχων τὰ ϰέϱατα ϐασιλεὺς Μήδων ϗ Πεϱσῶν.

8:21 ϗ ὁ τϱάγος τῶν αἰγῶν ϐασιλεὺς Ἑλλήνων· ϗ τὸ ϰέϱας τὸ μέγα, ὃ ἦν ἀνὰ μέσον τῶν ὀφϑαλμῶν αὐτȣ̃, αὐτός ἐϛιν ὁ ϐασιλεὺς ὁ ϖϱῶτος.

8:22 ϗ τȣ̃ συντϱιϐέντος, ȣ̔͂ ἔϛησαν τέσσαϱα ὑϖοϰάτω ϰέϱατα, τέσσαϱες ϐασιλεῖς ἐϰ τȣ̃ ἔϑνȣς αὐτȣ̃ ἀναϛήσονται ϗ ȣ̓ϰ ἐν τῇ ἰσχύι αὐτȣ̃.

8:23 ϗ ἐϖ’ ἐσχάτων τῆς ϐασιλείας αὐτῶν ϖληϱȣμένων τῶν ἁμαϱτιῶν αὐτῶν ἀναϛήσεται ϐασιλεὺς ἀναιδὴς ϖϱοσώϖῳ ϗ συνίων ϖϱοϐλήματα.

8:24 ϗ ϰϱαταιὰ ἡ ἰσχὺς αὐτȣ̃ ϗ ȣ̓ϰ ἐν τῇ ἰσχύι αὐτȣ̃, ϗ ϑαυμαϛὰ διαφϑεϱεῖ ϗ ϰατευϑυνεῖ ϗ ϖοιήσει ϗ διαφϑεϱεῖ ἰσχυϱȣ̀ς ϗ λαὸν ἅγιον.

8:25 ϗ ὁ ζυγὸς τȣ̃ ϰλοιȣ̃ αὐτȣ̃ ϰατευϑυνεῖ· δόλος ἐν τῇ χειϱὶ αὐτȣ̃, ϗ ἐν ϰαϱδίᾳ αὐτȣ̃ μεγαλυνϑήσεται ϗ δόλῳ διαφϑεϱεῖ ϖολλȣ̀ς ϗ ἐϖὶ ἀϖωλείας ϖολλῶν ϛήσεται ϗ ὡς ᾠὰ χειϱὶ συντϱίψει.

8:26 ϗ ἡ ὅϱασις τῆς ἑσϖέϱας ϗ τῆς ϖϱωίας τῆς ῥηϑείσης ἀληϑής ἐϛιν· ϗ σὺ σφϱάγισον τὴν ὅϱασιν, ὅτι εἰς ἡμέϱας ϖολλάς.

8:27 ϗ ἐγὼ Δανιηλ ἐϰοιμήϑην ϗ ἐμαλαϰίσϑην ἡμέϱας ϗ ἀνέϛην ϗ ἐϖοίȣν τὰ ἔϱγα τȣ̃ ϐασιλέως· ϗ ἐϑαύμαζον τὴν ὅϱασιν, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ὁ συνίων.

9:1 Ἐν τῷ ϖϱώτῳ ἔτει Δαϱείȣ τȣ̃ υἱȣ̃ Ασȣηϱȣ ἀϖὸ τȣ̃ σϖέϱματος τῶν Μήδων, ὃς ἐϐασίλευσεν ἐϖὶ ϐασιλείαν Χαλδαίων,

9:2 ἐν ἔτει ἑνὶ τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃ ἐγὼ Δανιηλ συνῆϰα ἐν ταῖς ϐύϐλοις τὸν ἀϱιϑμὸν τῶν ἐτῶν, ὃς ἐγενήϑη λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν τὸν ϖϱοφήτην εἰς συμϖλήϱωσιν ἐϱημώσεως Ιεϱȣσαλημ, ἑϐδομήϰοντα ἔτη.

9:3 ϗ ἔδωϰα τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεὸν τȣ̃ ἐϰζητῆσαι ϖϱοσευχὴν ϗ δεήσεις ἐν νηϛείαις ϗ σάϰϰῳ ϗ σϖοδῷ.

9:4 ϗ ϖϱοσηυξάμην ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεόν μȣ ϗ ἐξωμολογησάμην ϗ εἶϖα Κύϱιε ὁ ϑεὸς ὁ μέγας ϗ ϑαυμαϛὸς ὁ φυλάσσων τὴν διαϑήϰην σȣ ϗ τὸ ἔλεος τοῖς ἀγαϖῶσίν σε ϗ τοῖς φυλάσσȣσιν τὰς ἐντολάς σȣ,

9:5 ἡμάϱτομεν, ἠδιϰήσαμεν, ἠνομήσαμεν ϗ ἀϖέϛημεν ϗ ἐξεϰλίναμεν ἀϖὸ τῶν ἐντολῶν σȣ ϗ ἀϖὸ τῶν ϰϱιμάτων σȣ

9:6 ϗ ȣ̓ϰ εἰσηϰȣ́σαμεν τῶν δȣ́λων σȣ τῶν ϖϱοφητῶν, οἳ ἐλάλȣν ἐν τῷ ὀνόματί σȣ ϖϱὸς τȣ̀ς ϐασιλεῖς ἡμῶν ϗ ἄϱχοντας ἡμῶν ϗ ϖατέϱας ἡμῶν ϗ ϖϱὸς ϖάντα τὸν λαὸν τῆς γῆς.

9:7 σοί, ϰύϱιε, ἡ διϰαιοσύνη, ϗ ἡμῖν ἡ αἰσχύνη τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ ὡς ἡ ἡμέϱα αὕτη, ἀνδϱὶ Ιȣδα ϗ τοῖς ἐνοιϰȣ̃σιν ἐν Ιεϱȣσαλημ ϗ ϖαντὶ Ισϱαηλ τοῖς ἐγγὺς ϗ τοῖς μαϰϱὰν ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ, ȣ̔͂ διέσϖειϱας αὐτȣ̀ς ἐϰεῖ ἐν ἀϑεσίᾳ αὐτῶν, ᾗ ἠϑέτησαν ἐν σοί.

9:8 ϰύϱιε, ἡμῖν ἡ αἰσχύνη τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ ϗ τοῖς ϐασιλεῦσιν ἡμῶν ϗ τοῖς ἄϱχȣσιν ἡμῶν ϗ τοῖς ϖατϱάσιν ἡμῶν, οἵτινες ἡμάϱτομέν σοι.

9:9 τῷ ϰυϱίῳ ϑεῷ ἡμῶν οἱ οἰϰτιϱμοὶ ϗ οἱ ἱλασμοί, ὅτι ἀϖέϛημεν

9:10 ϗ ȣ̓ϰ εἰσηϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν ϖοϱεύεσϑαι ἐν τοῖς νόμοις αὐτȣ̃, οἷς ἔδωϰεν ϰατὰ ϖϱόσωϖον ἡμῶν ἐν χεϱσὶν τῶν δȣ́λων αὐτȣ̃ τῶν ϖϱοφητῶν.

9:11 ϗ ϖᾶς Ισϱαηλ ϖαϱέϐησαν τὸν νόμον σȣ ϗ ἐξέϰλιναν τȣ̃ μὴ ἀϰȣ̃σαι τῆς φωνῆς σȣ, ϗ ἐϖῆλϑεν ἐφ’ ἡμᾶς ἡ ϰατάϱα ϗ ὁ ὅϱϰος ὁ γεγϱαμμένος ἐν νόμῳ Μωυσέως δȣ́λȣ τȣ̃ ϑεȣ̃, ὅτι ἡμάϱτομεν αὐτῷ.

9:12 ϗ ἔϛησεν τȣ̀ς λόγȣς αὐτȣ̃, ȣ̔̀ς ἐλάλησεν ἐφ’ ἡμᾶς ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰϱιτὰς ἡμῶν, οἳ ἔϰϱινον ἡμᾶς, ἐϖαγαγεῖν ἐφ’ ἡμᾶς ϰαϰὰ μεγάλα, οἷα ȣ̓ γέγονεν ὑϖοϰάτω ϖαντὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϰατὰ τὰ γενόμενα ἐν Ιεϱȣσαλημ.

9:13 ϰαϑὼς γέγϱαϖται ἐν τῷ νόμῳ Μωυσῆ, ϖάντα τὰ ϰαϰὰ ταῦτα ἦλϑεν ἐφ’ ἡμᾶς, ϗ ȣ̓ϰ ἐδεήϑημεν τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν ἀϖοϛϱέψαι ἀϖὸ τῶν ἀδιϰιῶν ἡμῶν ϗ τȣ̃ συνιέναι ἐν ϖάσῃ ἀληϑείᾳ σȣ.

9:14 ϗ ἐγϱηγόϱησεν ϰύϱιος ϗ ἐϖήγαγεν αὐτὰ ἐφ’ ἡμᾶς, ὅτι δίϰαιος ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ἐϖὶ ϖᾶσαν τὴν ϖοίησιν αὐτȣ̃, ἣν ἐϖοίησεν, ϗ ȣ̓ϰ εἰσηϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς αὐτȣ̃.

9:15 ϗ νῦν, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς ἡμῶν, ὃς ἐξήγαγες τὸν λαόν σȣ ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐϖοίησας σεαυτῷ ὄνομα ὡς ἡ ἡμέϱα αὕτη, ἡμάϱτομεν, ἠνομήσαμεν.

9:16 ϰύϱιε, ἐν ϖάσῃ ἐλεημοσύνῃ σȣ ἀϖοϛϱαφήτω δὴ ὁ ϑυμός σȣ ϗ ἡ ὀϱγή σȣ ἀϖὸ τῆς ϖόλεώς σȣ Ιεϱȣσαλημ ὄϱȣς ἁγίȣ σȣ, ὅτι ἡμάϱτομεν, ϗ ἐν ταῖς ἀδιϰίαις ἡμῶν ϗ τῶν ϖατέϱων ἡμῶν Ιεϱȣσαλημ ϗ ὁ λαός σȣ εἰς ὀνειδισμὸν ἐγένετο ἐν ϖᾶσιν τοῖς ϖεϱιϰύϰλῳ ἡμῶν.

9:17 ϗ νῦν εἰσάϰȣσον, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς ἡμῶν, τῆς ϖϱοσευχῆς τȣ̃ δȣ́λȣ σȣ ϗ τῶν δεήσεων αὐτȣ̃ ϗ ἐϖίφανον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ τὸ ἁγίασμά σȣ τὸ ἔϱημον ἕνεϰέν σȣ, ϰύϱιε.

9:18 ϰλῖνον, ὁ ϑεός μȣ, τὸ ȣ̓͂ς σȣ ϗ ἄϰȣσον· ἄνοιξον τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς σȣ ϗ ἰδὲ τὸν ἀφανισμὸν ἡμῶν ϗ τῆς ϖόλεώς σȣ, ἐφ’ ἧς ἐϖιϰέϰληται τὸ ὄνομά σȣ ἐϖ’ αὐτῆς· ὅτι ȣ̓ϰ ἐϖὶ ταῖς διϰαιοσύναις ἡμῶν ἡμεῖς ῥιϖτȣ̃μεν τὸν οἰϰτιϱμὸν ἡμῶν ἐνώϖιόν σȣ, ἀλλ’ ἐϖὶ τȣ̀ς οἰϰτιϱμȣ́ς σȣ τȣ̀ς ϖολλȣ́ς.

9:19 ϰύϱιε, εἰσάϰȣσον· ϰύϱιε, ἱλάσϑητι· ϰύϱιε, ϖϱόσχες ϗ ϖοίησον· μὴ χϱονίσῃς ἕνεϰέν σȣ, ὁ ϑεός μȣ, ὅτι τὸ ὄνομά σȣ ἐϖιϰέϰληται ἐϖὶ τὴν ϖόλιν σȣ ϗ ἐϖὶ τὸν λαόν σȣ. –

9:20 ϗ ἔτι ἐμȣ̃ λαλȣ̃ντος ϗ ϖϱοσευχομένȣ ϗ ἐξαγοϱεύοντος τὰς ἁμαϱτίας μȣ ϗ τὰς ἁμαϱτίας τȣ̃ λαȣ̃ μȣ Ισϱαηλ ϗ ῥιϖτȣ̃ντος τὸν ἔλεόν μȣ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ μȣ ϖεϱὶ τȣ̃ ὄϱȣς τȣ̃ ἁγίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ μȣ

9:21 ϗ ἔτι ἐμȣ̃ λαλȣ̃ντος ἐν τῇ ϖϱοσευχῇ ϗ ἰδȣ̀ ὁ ἀνὴϱ Γαϐϱιηλ, ὃν εἶδον ἐν τῇ ὁϱάσει ἐν τῇ ἀϱχῇ, ϖετόμενος ϗ ἥψατό μȣ ὡσεὶ ὥϱαν ϑυσίας ἑσϖεϱινῆς.

9:22 ϗ συνέτισέν με ϗ ἐλάλησεν μετ’ ἐμȣ̃ ϗ εἶϖεν Δανιηλ, νῦν ἐξῆλϑον συμϐιϐάσαι σε σύνεσιν.

9:23 ἐν ἀϱχῇ τῆς δεήσεώς σȣ ἐξῆλϑεν λόγος, ϗ ἐγὼ ἦλϑον τȣ̃ ἀναγγεῖλαί σοι, ὅτι ἀνὴϱ ἐϖιϑυμιῶν σὺ εἶ· ϗ ἐννοήϑητι ἐν τῷ ῥήματι ϗ σύνες ἐν τῇ ὀϖτασίᾳ.

9:24 ἑϐδομήϰοντα ἑϐδομάδες συνετμήϑησαν ἐϖὶ τὸν λαόν σȣ ϗ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν τὴν ἁγίαν σȣ τȣ̃ συντελεσϑῆναι ἁμαϱτίαν ϗ τȣ̃ σφϱαγίσαι ἁμαϱτίας ϗ ἀϖαλεῖψαι τὰς ἀνομίας ϗ τȣ̃ ἐξιλάσασϑαι ἀδιϰίας ϗ τȣ̃ ἀγαγεῖν διϰαιοσύνην αἰώνιον ϗ τȣ̃ σφϱαγίσαι ὅϱασιν ϗ ϖϱοφήτην ϗ τȣ̃ χϱῖσαι ἅγιον ἁγίων.

9:25 ϗ γνώσῃ ϗ συνήσεις· ἀϖὸ ἐξόδȣ λόγȣ τȣ̃ ἀϖοϰϱιϑῆναι ϗ τȣ̃ οἰϰοδομῆσαι Ιεϱȣσαλημ ἕως χϱιϛȣ̃ ἡγȣμένȣ ἑϐδομάδες ἑϖτὰ ϗ ἑϐδομάδες ἑξήϰοντα δύο· ϗ ἐϖιϛϱέψει ϗ οἰϰοδομηϑήσεται ϖλατεῖα ϗ τεῖχος, ϗ ἐϰϰενωϑήσονται οἱ ϰαιϱοί.

9:26 ϗ μετὰ τὰς ἑϐδομάδας τὰς ἑξήϰοντα δύο ἐξολεϑϱευϑήσεται χϱῖσμα, ϗ ϰϱίμα ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν αὐτῷ· ϗ τὴν ϖόλιν ϗ τὸ ἅγιον διαφϑεϱεῖ σὺν τῷ ἡγȣμένῳ τῷ ἐϱχομένῳ, ϗ ἐϰϰοϖήσονται ἐν ϰαταϰλυσμῷ, ϗ ἕως τέλȣς ϖολέμȣ συντετμημένȣ τάξει ἀφανισμοῖς.

9:27 ϗ δυναμώσει διαϑήϰην ϖολλοῖς, ἑϐδομὰς μία· ϗ ἐν τῷ ἡμίσει τῆς ἑϐδομάδος ἀϱϑήσεταί μȣ ϑυσία ϗ σϖονδή, ϗ ἐϖὶ τὸ ἱεϱὸν ϐδέλυγμα τῶν ἐϱημώσεων, ϗ ἕως συντελείας ϰαιϱȣ̃ συντέλεια δοϑήσεται ἐϖὶ τὴν ἐϱήμωσιν.

10:1 Ἐν ἔτει τϱίτῳ Κύϱȣ ϐασιλέως Πεϱσῶν λόγος ἀϖεϰαλύφϑη τῷ Δανιηλ, ȣ̔͂ τὸ ὄνομα ἐϖεϰλήϑη Βαλτασαϱ, ϗ ἀληϑινὸς ὁ λόγος, ϗ δύναμις μεγάλη ϗ σύνεσις ἐδόϑη αὐτῷ ἐν τῇ ὀϖτασίᾳ.

10:2 ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις ἐγὼ Δανιηλ ἤμην ϖενϑῶν τϱεῖς ἑϐδομάδας ἡμεϱῶν·

10:3 ἄϱτον ἐϖιϑυμιῶν ȣ̓ϰ ἔφαγον, ϗ ϰϱέας ϗ οἶνος ȣ̓ϰ εἰσῆλϑεν εἰς τὸ ϛόμα μȣ, ϗ ἄλειμμα ȣ̓ϰ ἠλειψάμην ἕως ϖληϱώσεως τϱιῶν ἑϐδομάδων ἡμεϱῶν.

10:4 ἐν ἡμέϱᾳ εἰϰοϛῇ ϗ τετάϱτῃ τȣ̃ μηνὸς τȣ̃ ϖϱώτȣ, ϗ ἐγὼ ἤμην ἐχόμενα τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ μεγάλȣ, αὐτός ἐϛιν Εδδεϰελ,

10:5 ϗ ἦϱα τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς μȣ ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ ἀνὴϱ εἷς ἐνδεδυμένος ϐαδδιν, ϗ ἡ ὀσφὺς αὐτȣ̃ ϖεϱιεζωσμένη ἐν χϱυσίῳ Ωφαζ,

10:6 ϗ τὸ σῶμα αὐτȣ̃ ὡσεὶ ϑαϱσις, ϗ τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ὡσεὶ ὅϱασις ἀϛϱαϖῆς, ϗ οἱ ὀφϑαλμοὶ αὐτȣ̃ ὡσεὶ λαμϖάδες ϖυϱός, ϗ οἱ ϐϱαχίονες αὐτȣ̃ ϗ τὰ σϰέλη ὡς ὅϱασις χαλϰȣ̃ ϛίλϐοντος, ϗ ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτȣ̃ ὡς φωνὴ ὄχλȣ.

10:7 ϗ εἶδον ἐγὼ Δανιηλ μόνος τὴν ὀϖτασίαν, ϗ οἱ ἄνδϱες οἱ μετ’ ἐμȣ̃ ȣ̓ϰ εἶδον τὴν ὀϖτασίαν, ἀλλ’ ἢ ἔϰϛασις μεγάλη ἐϖέϖεσεν ἐϖ’ αὐτȣ́ς, ϗ ἔφυγον ἐν φόϐῳ·

10:8 ϗ ἐγὼ ὑϖελείφϑην μόνος ϗ εἶδον τὴν ὀϖτασίαν τὴν μεγάλην ταύτην, ϗ ȣ̓χ ὑϖελείφϑη ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, ϗ ἡ δόξα μȣ μετεϛϱάφη εἰς διαφϑοϱάν, ϗ ȣ̓ϰ ἐϰϱάτησα ἰσχύος.

10:9 ϗ ἤϰȣσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων αὐτȣ̃ ϗ ἐν τῷ ἀϰȣ̃σαί με αὐτȣ̃ ἤμην ϰατανενυγμένος, ϗ τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖὶ τὴν γῆν.

10:10 ϗ ἰδȣ̀ χεὶϱ ἁϖτομένη μȣ ϗ ἤγειϱέν με ἐϖὶ τὰ γόνατά μȣ.

10:11 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Δανιηλ ἀνὴϱ ἐϖιϑυμιῶν, σύνες ἐν τοῖς λόγοις, οἷς ἐγὼ λαλῶ ϖϱὸς σέ, ϗ ϛῆϑι ἐϖὶ τῇ ϛάσει σȣ, ὅτι νῦν ἀϖεϛάλην ϖϱὸς σέ. ϗ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν ϖϱός με τὸν λόγον τȣ̃τον ἀνέϛην ἔντϱομος.

10:12 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Μὴ φοϐȣ̃, Δανιηλ· ὅτι ἀϖὸ τῆς ϖϱώτης ἡμέϱας, ἧς ἔδωϰας τὴν ϰαϱδίαν σȣ τȣ̃ συνιέναι ϗ ϰαϰωϑῆναι ἐναντίον τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, ἠϰȣ́σϑησαν οἱ λόγοι σȣ, ϗ ἐγὼ ἦλϑον ἐν τοῖς λόγοις σȣ.

10:13 ϗ ὁ ἄϱχων ϐασιλείας Πεϱσῶν εἱϛήϰει ἐξ ἐναντίας μȣ εἴϰοσι ϗ μίαν ἡμέϱαν, ϗ ἰδȣ̀ Μιχαηλ εἷς τῶν ἀϱχόντων τῶν ϖϱώτων ἦλϑεν ϐοηϑῆσαί μοι, ϗ αὐτὸν ϰατέλιϖον ἐϰεῖ μετὰ τȣ̃ ἄϱχοντος ϐασιλείας Πεϱσῶν

10:14 ϗ ἦλϑον συνετίσαι σε ὅσα ἀϖαντήσεται τῷ λαῷ σȣ ἐϖ’ ἐσχάτων τῶν ἡμεϱῶν, ὅτι ἔτι ἡ ὅϱασις εἰς ἡμέϱας.

10:15 ϗ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν μετ’ ἐμȣ̃ ϰατὰ τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς ἔδωϰα τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖὶ τὴν γῆν ϗ ϰατενύγην.

10:16 ϗ ἰδȣ̀ ὡς ὁμοίωσις υἱȣ̃ ἀνϑϱώϖȣ ἥψατο τῶν χειλέων μȣ· ϗ ἤνοιξα τὸ ϛόμα μȣ ϗ ἐλάλησα ϗ εἶϖα ϖϱὸς τὸν ἑϛῶτα ἐναντίον ἐμȣ̃ Κύϱιε, ἐν τῇ ὀϖτασίᾳ σȣ ἐϛϱάφη τὰ ἐντός μȣ ἐν ἐμοί, ϗ ȣ̓ϰ ἔσχον ἰσχύν·

10:17 ϗ ϖῶς δυνήσεται ὁ ϖαῖς σȣ, ϰύϱιε, λαλῆσαι μετὰ τȣ̃ ϰυϱίȣ μȣ τȣ́τȣ; ϗ ἐγὼ ἀϖὸ τȣ̃ νῦν ȣ̓ ϛήσεται ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, ϗ ϖνοὴ ȣ̓χ ὑϖελείφϑη ἐν ἐμοί.

10:18 ϗ ϖϱοσέϑετο ϗ ἥψατό μȣ ὡς ὅϱασις ἀνϑϱώϖȣ ϗ ἐνίσχυσέν με

10:19 ϗ εἶϖέν μοι Μὴ φοϐȣ̃, ἀνὴϱ ἐϖιϑυμιῶν, εἰϱήνη σοι· ἀνδϱίζȣ ϗ ἴσχυε. ϗ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν μετ’ ἐμȣ̃ ἴσχυσα ϗ εἶϖα Λαλείτω ὁ ϰύϱιός μȣ, ὅτι ἐνίσχυσάς με.

10:20 ϗ εἶϖεν Εἰ οἶδας ἵνα τί ἦλϑον ϖϱὸς σέ; ϗ νῦν ἐϖιϛϱέψω τȣ̃ ϖολεμῆσαι μετὰ ἄϱχοντος Πεϱσῶν· ϗ ἐγὼ ἐξεϖοϱευόμην, ϗ ὁ ἄϱχων τῶν Ἑλλήνων ἤϱχετο.

10:21 ἀλλ’ ἢ ἀναγγελῶ σοι τὸ ἐντεταγμένον ἐν γϱαφῇ ἀληϑείας, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν εἷς ἀντεχόμενος μετ’ ἐμȣ̃ ϖεϱὶ τȣ́των ἀλλ’ ἢ Μιχαηλ ὁ ἄϱχων ὑμῶν·

11:1 ϗ ἐγὼ ἐν ἔτει ϖϱώτῳ Κύϱȣ ἔϛην εἰς ϰϱάτος ϗ ἰσχύν. –

11:2 ϗ νῦν ἀλήϑειαν ἀναγγελῶ σοι. ἰδȣ̀ ἔτι τϱεῖς ϐασιλεῖς ἀναϛήσονται ἐν τῇ Πεϱσίδι, ϗ ὁ τέταϱτος ϖλȣτήσει ϖλȣ̃τον μέγαν ϖαϱὰ ϖάντας· ϗ μετὰ τὸ ϰϱατῆσαι αὐτὸν τȣ̃ ϖλȣ́τȣ αὐτȣ̃ ἐϖαναϛήσεται ϖάσαις ϐασιλείαις Ἑλλήνων.

11:3 ϗ ἀναϛήσεται ϐασιλεὺς δυνατὸς ϗ ϰυϱιεύσει ϰυϱιείας ϖολλῆς ϗ ϖοιήσει ϰατὰ τὸ ϑέλημα αὐτȣ̃.

11:4 ϗ ὡς ἂν ϛῇ, ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃ συντϱιϐήσεται ϗ διαιϱεϑήσεται εἰς τȣ̀ς τέσσαϱας ἀνέμȣς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ȣ̓ϰ εἰς τὰ ἔσχατα αὐτȣ̃ ȣ̓δὲ ϰατὰ τὴν ϰυϱιείαν αὐτȣ̃, ἣν ἐϰυϱίευσεν, ὅτι ἐϰτιλήσεται ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃ ϗ ἑτέϱοις ἐϰτὸς τȣ́των.

11:5 ϗ ἐνισχύσει ὁ ϐασιλεὺς τȣ̃ νότȣ· ϗ εἷς τῶν ἀϱχόντων αὐτȣ̃ ἐνισχύσει ἐϖ’ αὐτὸν ϗ ϰυϱιεύσει ϰυϱιείαν ϖολλὴν ἐϖ’ ἐξȣσίας αὐτȣ̃.

11:6 ϗ μετὰ τὰ ἔτη αὐτȣ̃ συμμειγήσονται, ϗ ϑυγάτηϱ ϐασιλέως τȣ̃ νότȣ εἰσελεύσεται ϖϱὸς ϐασιλέα τȣ̃ ϐοϱϱᾶ τȣ̃ ϖοιῆσαι συνϑήϰας μετ’ αὐτȣ̃· ϗ ȣ̓ ϰϱατήσει ἰσχύος ϐϱαχίονος, ϗ ȣ̓ ϛήσεται τὸ σϖέϱμα αὐτȣ̃, ϗ ϖαϱαδοϑήσεται αὐτὴ ϗ οἱ φέϱοντες αὐτὴν ϗ ἡ νεᾶνις ϗ ὁ ϰατισχύων αὐτὴν ἐν τοῖς ϰαιϱοῖς.

11:7 ϗ ϛήσεται ἐϰ τȣ̃ ἄνϑȣς τῆς ῥίζης αὐτῆς τῆς ἑτοιμασίας αὐτȣ̃ ϗ ἥξει ϖϱὸς τὴν δύναμιν ϗ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ὑϖοϛηϱίγματα τȣ̃ ϐασιλέως τȣ̃ ϐοϱϱᾶ ϗ ϖοιήσει ἐν αὐτοῖς ϗ ϰατισχύσει.

11:8 ϰαί γε τȣ̀ς ϑεȣ̀ς αὐτῶν μετὰ τῶν χωνευτῶν αὐτῶν, ϖᾶν σϰεῦος ἐϖιϑυμητὸν αὐτῶν ἀϱγυϱίȣ ϗ χϱυσίȣ, μετὰ αἰχμαλωσίας οἴσει εἰς Αἴγυϖτον· ϗ αὐτὸς ϛήσεται ὑϖὲϱ ϐασιλέα τȣ̃ ϐοϱϱᾶ.

11:9 ϗ εἰσελεύσεται εἰς τὴν ϐασιλείαν τȣ̃ ϐασιλέως τȣ̃ νότȣ· ϗ ἀναϛϱέψει εἰς τὴν γῆν αὐτȣ̃.

11:10 ϗ οἱ υἱοὶ αὐτȣ̃ συνάξȣσιν ὄχλον δυνάμεων ϖολλῶν, ϗ ἐλεύσεται ἐϱχόμενος ϗ ϰαταϰλύζων· ϗ ϖαϱελεύσεται ϗ ϰαϑίεται ϗ συμϖϱοσϖλαϰήσεται ἕως τῆς ἰσχύος αὐτȣ̃.

11:11 ϗ ἀγϱιανϑήσεται ϐασιλεὺς τȣ̃ νότȣ ϗ ἐξελεύσεται ϗ ϖολεμήσει μετὰ ϐασιλέως τȣ̃ ϐοϱϱᾶ· ϗ ϛήσει ὄχλον ϖολύν, ϗ ϖαϱαδοϑήσεται ὁ ὄχλος ἐν χειϱὶ αὐτȣ̃·

11:12 ϗ λήμψεται τὸν ὄχλον, ϗ ὑψωϑήσεται ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃, ϗ ϰαταϐαλεῖ μυϱιάδας ϗ ȣ̓ ϰατισχύσει.

11:13 ϗ ἐϖιϛϱέψει ϐασιλεὺς τȣ̃ ϐοϱϱᾶ ϗ ἄξει ὄχλον ϖολὺν ὑϖὲϱ τὸν ϖϱότεϱον ϗ εἰς τὸ τέλος τῶν ϰαιϱῶν ἐνιαυτῶν ἐϖελεύσεται εἰσόδια ἐν δυνάμει μεγάλῃ ϗ ἐν ὑϖάϱξει ϖολλῇ.

11:14 ϗ ἐν τοῖς ϰαιϱοῖς ἐϰείνοις ϖολλοὶ ἐϖαναϛήσονται ἐϖὶ ϐασιλέα τȣ̃ νότȣ· ϗ οἱ υἱοὶ τῶν λοιμῶν τȣ̃ λαȣ̃ σȣ ἐϖαϱϑήσονται τȣ̃ ϛῆσαι ὅϱασιν ϗ ἀσϑενήσȣσιν.

11:15 ϗ εἰσελεύσεται ϐασιλεὺς τȣ̃ ϐοϱϱᾶ ϗ ἐϰχεεῖ ϖϱόσχωμα ϗ συλλήμψεται ϖόλεις ὀχυϱάς, ϗ οἱ ϐϱαχίονες τȣ̃ ϐασιλέως τȣ̃ νότȣ ȣ̓ ϛήσονται, ϗ ἀναϛήσονται οἱ ἐϰλεϰτοὶ αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ἰσχὺς τȣ̃ ϛῆναι.

11:16 ϗ ϖοιήσει ὁ εἰσϖοϱευόμενος ϖϱὸς αὐτὸν ϰατὰ τὸ ϑέλημα αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἑϛὼς ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃· ϗ ϛήσεται ἐν γῇ τȣ̃ σαϐι, ϗ συντελεσϑήσεται ἐν τῇ χειϱὶ αὐτȣ̃.

11:17 ϗ τάξει τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ εἰσελϑεῖν ἐν ἰσχύι ϖάσης τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃ ϗ εὐϑεῖα ϖάντα μετ’ αὐτȣ̃ ϖοιήσει· ϗ ϑυγατέϱα τῶν γυναιϰῶν δώσει αὐτῷ τȣ̃ διαφϑεῖϱαι αὐτήν, ϗ ȣ̓ μὴ ϖαϱαμείνῃ ϗ ȣ̓ϰ αὐτῷ ἔϛαι.

11:18 ϗ ἐϖιϛϱέψει τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ εἰς τὰς νήσȣς ϗ συλλήμψεται ϖολλὰς ϗ ϰαταϖαύσει ἄϱχοντας ὀνειδισμȣ̃ αὐτῶν, ϖλὴν ὀνειδισμὸς αὐτȣ̃ ἐϖιϛϱέψει αὐτῷ.

11:19 ϗ ἐϖιϛϱέψει τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ εἰς τὴν ἰσχὺν τῆς γῆς αὐτȣ̃ ϗ ἀσϑενήσει ϗ ϖεσεῖται ϗ ȣ̓χ εὑϱεϑήσεται.

11:20 ϗ ἀναϛήσεται ἐϰ τῆς ῥίζης αὐτȣ̃ φυτὸν ϐασιλείας ἐϖὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτȣ̃ ϖαϱαϐιϐάζων ϖϱάσσων δόξαν ϐασιλείας· ϗ ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις συντϱιϐήσεται ϗ ȣ̓ϰ ἐν ϖϱοσώϖοις ȣ̓δὲ ἐν ϖολέμῳ.

11:21 ϛήσεται ἐϖὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτȣ̃· ἐξȣδενώϑη, ϗ ȣ̓ϰ ἔδωϰαν ἐϖ’ αὐτὸν δόξαν ϐασιλείας· ϗ ἥξει ἐν εὐϑηνίᾳ ϗ ϰατισχύσει ϐασιλείας ἐν ὀλισϑϱήμασιν.

11:22 ϗ ϐϱαχίονες τȣ̃ ϰαταϰλύζοντος ϰαταϰλυσϑήσονται ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃ ϗ συντϱιϐήσονται, ϗ ἡγȣ́μενος διαϑήϰης·

11:23 ϗ ἀϖὸ τῶν συναναμείξεων ϖϱὸς αὐτὸν ϖοιήσει δόλον ϗ ἀναϐήσεται ϗ ὑϖεϱισχύσει αὐτȣ̃ ἐν ὀλίγῳ ἔϑνει.

11:24 ϗ ἐν εὐϑηνίᾳ ϗ ἐν ϖίοσιν χώϱαις ἥξει ϗ ϖοιήσει ἃ ȣ̓ϰ ἐϖοίησαν οἱ ϖατέϱες αὐτȣ̃ ϗ οἱ ϖατέϱες τῶν ϖατέϱων αὐτȣ̃· ϖϱονομὴν ϗ σϰῦλα ϗ ὕϖαϱξιν αὐτοῖς διασϰοϱϖιεῖ ϗ ἐϖ’ Αἴγυϖτον λογιεῖται λογισμȣ̀ς αὐτȣ̃ ϗ ἕως ϰαιϱȣ̃.

11:25 ϗ ἐξεγεϱϑήσεται ἡ ἰσχὺς αὐτȣ̃ ϗ ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃ ἐϖὶ ϐασιλέα τȣ̃ νότȣ ἐν δυνάμει μεγάλῃ, ϗ ὁ ϐασιλεὺς τȣ̃ νότȣ συνάψει ϖόλεμον ἐν δυνάμει μεγάλῃ ϗ ἰσχυϱᾷ σφόδϱα· ϗ ȣ̓ ϛήσεται, ὅτι λογιȣ̃νται ἐϖ’ αὐτὸν λογισμȣ́ς·

11:26 ϗ φάγονται τὰ δέοντα αὐτȣ̃ ϗ συντϱίψȣσιν αὐτόν, ϗ δυνάμεις ϰαταϰλύσει, ϗ ϖεσȣ̃νται τϱαυματίαι ϖολλοί.

11:27 ϗ ἀμφότεϱοι οἱ ϐασιλεῖς, αἱ ϰαϱδίαι αὐτῶν εἰς ϖονηϱίαν, ϗ ἐϖὶ τϱαϖέζῃ μιᾷ ψευδῆ λαλήσȣσιν, ϗ ȣ̓ ϰατευϑυνεῖ· ὅτι ἔτι ϖέϱας εἰς ϰαιϱόν.

11:28 ϗ ἐϖιϛϱέψει εἰς τὴν γῆν αὐτȣ̃ ἐν ὑϖάϱξει ϖολλῇ, ϗ ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃ ἐϖὶ διαϑήϰην ἁγίαν, ϗ ϖοιήσει ϗ ἐϖιϛϱέψει εἰς τὴν γῆν αὐτȣ̃.

11:29 εἰς τὸν ϰαιϱὸν ἐϖιϛϱέψει ϗ ἥξει ἐν τῷ νότῳ, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὡς ἡ ϖϱώτη ϗ ὡς ἡ ἐσχάτη.

11:30 ϗ εἰσελεύσονται ἐν αὐτῷ οἱ ἐϰϖοϱευόμενοι Κίτιοι, ϗ ταϖεινωϑήσεται· ϗ ἐϖιϛϱέψει ϗ ϑυμωϑήσεται ἐϖὶ διαϑήϰην ἁγίαν· ϗ ϖοιήσει ϗ ἐϖιϛϱέψει ϗ συνήσει ἐϖὶ τȣ̀ς ϰαταλιϖόντας διαϑήϰην ἁγίαν.

11:31 ϗ σϖέϱματα ἐξ αὐτȣ̃ ἀναϛήσονται ϗ ϐεϐηλώσȣσιν τὸ ἁγίασμα τῆς δυναϛείας ϗ μεταϛήσȣσιν τὸν ἐνδελεχισμὸν ϗ δώσȣσιν ϐδέλυγμα ἠφανισμένον.

11:32 ϗ οἱ ἀνομȣ̃ντες διαϑήϰην ἐϖάξȣσιν ἐν ὀλισϑϱήμασιν, ϗ λαὸς γινώσϰοντες ϑεὸν αὐτȣ̃ ϰατισχύσȣσιν ϗ ϖοιήσȣσιν.

11:33 ϗ οἱ συνετοὶ τȣ̃ λαȣ̃ συνήσȣσιν εἰς ϖολλά· ϗ ἀσϑενήσȣσιν ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν φλογὶ ϗ ἐν αἰχμαλωσίᾳ ϗ ἐν διαϱϖαγῇ ἡμεϱῶν.

11:34 ϗ ἐν τῷ ἀσϑενῆσαι αὐτȣ̀ς ϐοηϑηϑήσονται ϐοήϑειαν μιϰϱάν, ϗ ϖϱοϛεϑήσονται ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϖολλοὶ ἐν ὀλισϑϱήμασιν.

11:35 ϗ ἀϖὸ τῶν συνιέντων ἀσϑενήσȣσιν τȣ̃ ϖυϱῶσαι αὐτȣ̀ς ϗ τȣ̃ ἐϰλέξασϑαι ϗ τȣ̃ ἀϖοϰαλυφϑῆναι, ἕως ϰαιϱȣ̃ ϖέϱας· ὅτι ἔτι εἰς ϰαιϱόν.

11:36 ϗ ϖοιήσει ϰατὰ τὸ ϑέλημα αὐτȣ̃ ϗ ὑψωϑήσεται ὁ ϐασιλεὺς ϗ μεγαλυνϑήσεται ἐϖὶ ϖάντα ϑεὸν ϗ λαλήσει ὑϖέϱογϰα ϗ ϰατευϑυνεῖ, μέχϱις ȣ̔͂ συντελεσϑῇ ἡ ὀϱγή· εἰς γὰϱ συντέλειαν γίνεται.

11:37 ϗ ἐϖὶ ϖάντας ϑεȣ̀ς τῶν ϖατέϱων αὐτȣ̃ ȣ̓ συνήσει ϗ ἐϖὶ ἐϖιϑυμίαν γυναιϰῶν ϗ ἐϖὶ ϖᾶν ϑεὸν ȣ̓ συνήσει, ὅτι ἐϖὶ ϖάντας μεγαλυνϑήσεται·

11:38 ϗ ϑεὸν μαωζιν ἐϖὶ τόϖȣ αὐτȣ̃ δοξάσει ϗ ϑεόν, ὃν ȣ̓ϰ ἔγνωσαν οἱ ϖατέϱες αὐτȣ̃, δοξάσει ἐν χϱυσῷ ϗ ἀϱγύϱῳ ϗ λίϑῳ τιμίῳ ϗ ἐν ἐϖιϑυμήμασιν.

11:39 ϗ ϖοιήσει τοῖς ὀχυϱώμασιν τῶν ϰαταφυγῶν μετὰ ϑεȣ̃ ἀλλοτϱίȣ ϗ ϖληϑυνεῖ δόξαν ϗ ὑϖοτάξει αὐτοῖς ϖολλȣ̀ς ϗ γῆν διελεῖ ἐν δώϱοις.

11:40 ϗ ἐν ϰαιϱȣ̃ ϖέϱατι συγϰεϱατισϑήσεται μετὰ τȣ̃ ϐασιλέως τȣ̃ νότȣ, ϗ συναχϑήσεται ἐϖ’ αὐτὸν ϐασιλεὺς τȣ̃ ϐοϱϱᾶ ἐν ἅϱμασιν ϗ ἐν ἱϖϖεῦσιν ϗ ἐν ναυσὶν ϖολλαῖς ϗ εἰσελεύσεται εἰς τὴν γῆν ϗ συντϱίψει ϗ ϖαϱελεύσεται.

11:41 ϗ εἰσελεύσεται εἰς τὴν γῆν τȣ̃ σαϐι, ϗ ϖολλοὶ ἀσϑενήσȣσιν· ϗ ȣ̔͂τοι διασωϑήσονται ἐϰ χειϱὸς αὐτȣ̃, Εδωμ ϗ Μωαϐ ϗ ἀϱχὴ υἱῶν Αμμων.

11:42 ϗ ἐϰτενεῖ τὴν χεῖϱα αὐτȣ̃ ἐϖὶ τὴν γῆν, ϗ γῆ Αἰγύϖτȣ ȣ̓ϰ ἔϛαι εἰς σωτηϱίαν.

11:43 ϗ ϰυϱιεύσει ἐν τοῖς ἀϖοϰϱύφοις τȣ̃ χϱυσȣ̃ ϗ τȣ̃ ἀϱγύϱȣ ϗ ἐν ϖᾶσιν ἐϖιϑυμητοῖς Αἰγύϖτȣ ϗ Λιϐύων ϗ Αἰϑιόϖων ἐν τοῖς ὀχυϱώμασιν αὐτῶν.

11:44 ϗ ἀϰοαὶ ϗ σϖȣδαὶ ταϱάξȣσιν αὐτὸν ἐξ ἀνατολῶν ϗ ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ, ϗ ἥξει ἐν ϑυμῷ ϖολλῷ τȣ̃ ἀφανίσαι ϗ τȣ̃ ἀναϑεματίσαι ϖολλȣ́ς.

11:45 ϗ ϖήξει τὴν σϰηνὴν αὐτȣ̃ εφαδανω ἀνὰ μέσον τῶν ϑαλασσῶν εἰς ὄϱος σαϐι ἅγιον· ϗ ἥξει ἕως μέϱȣς αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ὁ ῥυόμενος αὐτόν.

12:1 ϗ ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ ἀναϛήσεται Μιχαηλ ὁ ἄϱχων ὁ μέγας ὁ ἑϛηϰὼς ἐϖὶ τȣ̀ς υἱȣ̀ς τȣ̃ λαȣ̃ σȣ· ϗ ἔϛαι ϰαιϱὸς ϑλίψεως, ϑλῖψις οἵα ȣ̓ γέγονεν ἀφ’ ȣ̔͂ γεγένηται ἔϑνος ἐϖὶ τῆς γῆς ἕως τȣ̃ ϰαιϱȣ̃ ἐϰείνȣ· ϗ ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ σωϑήσεται ὁ λαός σȣ, ϖᾶς ὁ εὑϱεϑεὶς γεγϱαμμένος ἐν τῇ ϐίϐλῳ.

12:2 ϗ ϖολλοὶ τῶν ϰαϑευδόντων ἐν γῆς χώματι ἐξεγεϱϑήσονται, ȣ̔͂τοι εἰς ζωὴν αἰώνιον ϗ ȣ̔͂τοι εἰς ὀνειδισμὸν ϗ εἰς αἰσχύνην αἰώνιον.

12:3 ϗ οἱ συνιέντες ἐϰλάμψȣσιν ὡς ἡ λαμϖϱότης τȣ̃ ϛεϱεώματος ϗ ἀϖὸ τῶν διϰαίων τῶν ϖολλῶν ὡς οἱ ἀϛέϱες εἰς τȣ̀ς αἰῶνας ϗ ἔτι.

12:4 ϗ σύ, Δανιηλ, ἔμφϱαξον τȣ̀ς λόγȣς ϗ σφϱάγισον τὸ ϐιϐλίον ἕως ϰαιϱȣ̃ συντελείας, ἕως διδαχϑῶσιν ϖολλοὶ ϗ ϖληϑυνϑῇ ἡ γνῶσις. –

12:5 ϗ εἶδον ἐγὼ Δανιηλ ϗ ἰδȣ̀ δύο ἕτεϱοι εἱϛήϰεισαν, εἷς ἐντεῦϑεν τȣ̃ χείλȣς τȣ̃ ϖοταμȣ̃ ϗ εἷς ἐντεῦϑεν τȣ̃ χείλȣς τȣ̃ ϖοταμȣ̃.

12:6 ϗ εἶϖεν τῷ ἀνδϱὶ τῷ ἐνδεδυμένῳ τὰ ϐαδδιν, ὃς ἦν ἐϖάνω τȣ̃ ὕδατος τȣ̃ ϖοταμȣ̃ Ἕως ϖότε τὸ ϖέϱας ὧν εἴϱηϰας τῶν ϑαυμασίων;

12:7 ϗ ἤϰȣσα τȣ̃ ἀνδϱὸς τȣ̃ ἐνδεδυμένȣ τὰ ϐαδδιν, ὃς ἦν ἐϖάνω τȣ̃ ὕδατος τȣ̃ ϖοταμȣ̃, ϗ ὕψωσεν τὴν δεξιὰν αὐτȣ̃ ϗ τὴν ἀϱιϛεϱὰν αὐτȣ̃ εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ ὤμοσεν ἐν τῷ ζῶντι τὸν αἰῶνα ὅτι Εἰς ϰαιϱὸν ϰαιϱῶν ϗ ἥμισυ ϰαιϱȣ̃· ἐν τῷ συντελεσϑῆναι διασϰοϱϖισμὸν χειϱὸς λαȣ̃ ἡγιασμένȣ γνώσονται ϖάντα ταῦτα.

12:8 ϗ ἐγὼ ἤϰȣσα ϗ ȣ̓ συνῆϰα ϗ εἶϖα Κύϱιε, τί τὰ ἔσχατα τȣ́των;

12:9 ϗ εἶϖεν Δεῦϱο, Δανιηλ, ὅτι ἐμϖεφϱαγμένοι ϗ ἐσφϱαγισμένοι οἱ λόγοι, ἕως ϰαιϱȣ̃ ϖέϱας·

12:10 ἐϰλεγῶσιν ϗ ἐϰλευϰανϑῶσιν ϗ ϖυϱωϑῶσιν ϖολλοί, ϗ ἀνομήσωσιν ἄνομοι· ϗ ȣ̓ συνήσȣσιν ϖάντες ἄνομοι, ϗ οἱ νοήμονες συνήσȣσιν.

12:11 ϗ ἀϖὸ ϰαιϱȣ̃ ϖαϱαλλάξεως τȣ̃ ἐνδελεχισμȣ̃ ϗ τȣ̃ δοϑῆναι ϐδέλυγμα ἐϱημώσεως ἡμέϱαι χίλιαι διαϰόσιαι ἐνενήϰοντα.

12:12 μαϰάϱιος ὁ ὑϖομένων ϗ φϑάσας εἰς ἡμέϱας χιλίας τϱιαϰοσίας τϱιάϰοντα ϖέντε.

12:13 ϗ σὺ δεῦϱο ϗ ἀναϖαύȣ· ἔτι γὰϱ ἡμέϱαι εἰς ἀναϖλήϱωσιν συντελείας, ϗ ἀναϛήσῃ εἰς τὸν ϰλῆϱόν σȣ εἰς συντέλειαν ἡμεϱῶν.

Βελ ϗ ὁ Δϱάϰων (Θεοδοτίωνος)

1:1 Ϗ ὁ ϐασιλεὺς Ἀϛυάγης ϖϱοσετέϑη ϖϱὸς τȣ̀ς ϖατέϱας αὐτȣ̃, ϗ ϖαϱέλαϐεν Κῦϱος ὁ Πέϱσης τὴν ϐασιλείαν αὐτȣ̃.

1:2 ϗ ἦν Δανιηλ συμϐιωτὴς τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ἔνδοξος ὑϖὲϱ ϖάντας τȣ̀ς φίλȣς αὐτȣ̃.

1:3 ϗ ἦν εἴδωλον τοῖς Βαϐυλωνίοις, ᾧ ὄνομα Βηλ, ϗ ἐδαϖανῶντο εἰς αὐτὸν ἑϰάϛης ἡμέϱας σεμιδάλεως ἀϱτάϐαι δώδεϰα ϗ ϖϱόϐατα τεσσαϱάϰοντα ϗ οἴνȣ μετϱηταὶ ἕξ.

1:4 ϗ ὁ ϐασιλεὺς ἐσέϐετο αὐτὸν ϗ ἐϖοϱεύετο ϰαϑ’ ἑϰάϛην ἡμέϱαν ϖϱοσϰυνεῖν αὐτῷ· Δανιηλ δὲ ϖϱοσεϰύνει τῷ ϑεῷ αὐτȣ̃.

1:5 ϗ εἶϖεν αὐτῷ ὁ ϐασιλεύς Διὰ τί ȣ̓ ϖϱοσϰυνεῖς τῷ Βηλ; ὁ δὲ εἶϖεν Ὅτι ȣ̓ σέϐομαι εἴδωλα χειϱοϖοίητα, ἀλλὰ τὸν ζῶντα ϑεὸν τὸν ϰτίσαντα τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν ϗ ἔχοντα ϖάσης σαϱϰὸς ϰυϱιείαν.

1:6 ϗ εἶϖεν αὐτῷ ὁ ϐασιλεύς Ȣ̓ δοϰεῖ σοι Βηλ εἶναι ζῶν ϑεός; ἦ ȣ̓χ ὁϱᾷς ὅσα ἐσϑίει ϗ ϖίνει ϰαϑ’ ἑϰάϛην ἡμέϱαν;

1:7 ϗ εἶϖεν Δανιηλ γελάσας Μὴ ϖλανῶ, ϐασιλεῦ· ȣ̔͂τος γὰϱ ἔσωϑεν μέν ἐϛι ϖηλὸς ἔξωϑεν δὲ χαλϰὸς ϗ ȣ̓ ϐέϐϱωϰεν ȣ̓δὲ ϖέϖωϰεν ϖώϖοτε.

1:8 ϗ ϑυμωϑεὶς ὁ ϐασιλεὺς ἐϰάλεσεν τȣ̀ς ἱεϱεῖς αὐτȣ̃ ϗ εἶϖεν αὐτοῖς Ἐὰν μὴ εἴϖητέ μοι τίς ὁ ϰατέσϑων τὴν δαϖάνην ταύτην, ἀϖοϑανεῖσϑε· ἐὰν δὲ δείξητε ὅτι Βηλ ϰατεσϑίει αὐτά, ἀϖοϑανεῖται Δανιηλ, ὅτι ἐϐλασφήμησεν εἰς τὸν Βηλ.

1:9 ϗ εἶϖεν Δανιηλ τῷ ϐασιλεῖ Γινέσϑω ϰατὰ τὸ ῥῆμά σȣ. ϗ ἦσαν ἱεϱεῖς τȣ̃ Βηλ ἑϐδομήϰοντα ἐϰτὸς γυναιϰῶν ϗ τέϰνων.

1:10 ϗ ἦλϑεν ὁ ϐασιλεὺς μετὰ Δανιηλ εἰς τὸν οἶϰον τȣ̃ Βηλ.

1:11 ϗ εἶϖαν οἱ ἱεϱεῖς τȣ̃ Βηλ Ἰδȣ̀ ἡμεῖς ἀϖοτϱέχομεν ἔξω, σὺ δέ, ϐασιλεῦ, ϖαϱάϑες τὰ ϐϱώματα ϗ τὸν οἶνον ϰεϱάσας ϑὲς ϗ ἀϖόϰλεισον τὴν ϑύϱαν ϗ σφϱάγισον τῷ δαϰτυλίῳ σȣ· ϗ ἐλϑὼν ϖϱωῒ ἐὰν μὴ εὕϱῃς ϖάντα ϐεϐϱωμένα ὑϖὸ τȣ̃ Βηλ, ἀϖοϑανȣ́μεϑα ἢ Δανιηλ ὁ ψευδόμενος ϰαϑ’ ἡμῶν.

1:12 αὐτοὶ δὲ ϰατεφϱόνȣν, ὅτι ϖεϖοιήϰεισαν ὑϖὸ τὴν τϱάϖεζαν ϰεϰϱυμμένην εἴσοδον ϗ δι’ αὐτῆς εἰσεϖοϱεύοντο διόλȣ ϗ ἀνήλȣν αὐτά.

1:13 ϗ ἐγένετο ὡς ἐξήλϑοσαν ἐϰεῖνοι, ϗ ὁ ϐασιλεὺς ϖαϱέϑηϰεν τὰ ϐϱώματα τῷ Βηλ.

1:14 ϗ ἐϖέταξεν Δανιηλ τοῖς ϖαιδαϱίοις αὐτȣ̃ ϗ ἤνεγϰαν τέφϱαν ϗ ϰατέσησαν ὅλον τὸν ναὸν ἐνώϖιον τȣ̃ ϐασιλέως μόνȣ· ϗ ἐξελϑόντες ἔϰλεισαν τὴν ϑύϱαν ϗ ἐσφϱαγίσαντο ἐν τῷ δαϰτυλίῳ τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ ἀϖῆλϑον.

1:15 οἱ δὲ ἱεϱεῖς ἦλϑον τὴν νύϰτα ϰατὰ τὸ ἔϑος αὐτῶν ϗ αἱ γυναῖϰες ϗ τὰ τέϰνα αὐτῶν ϗ ϰατέφαγον ϖάντα ϗ ἐξέϖιον.

1:16 ϗ ὤϱϑϱισεν ὁ ϐασιλεὺς τὸ ϖϱωῒ ϗ Δανιηλ μετ’ αὐτȣ̃.

1:17 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεύς Σῷοι αἱ σφϱαγῖδες, Δανιηλ; ὁ δὲ εἶϖεν Σῷοι, ϐασιλεῦ.

1:18 ϗ ἐγένετο ἅμα τῷ ἀνοῖξαι τὰς ϑύϱας ἐϖιϐλέψας ὁ ϐασιλεὺς ἐϖὶ τὴν τϱάϖεζαν ἐϐόησεν φωνῇ μεγάλῃ Μέγας εἶ, Βηλ, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ϖαϱὰ σοὶ δόλος ȣ̓δὲ εἷς.

1:19 ϗ ἐγέλασεν Δανιηλ ϗ ἐϰϱάτησεν τὸν ϐασιλέα τȣ̃ μὴ εἰσελϑεῖν αὐτὸν ἔσω ϗ εἶϖεν Ἰδὲ δὴ τὸ ἔδαφος ϗ γνῶϑι τίνος τὰ ἴχνη ταῦτα.

1:20 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεύς Ὁϱῶ τὰ ἴχνη ἀνδϱῶν ϗ γυναιϰῶν ϗ ϖαιδίων.

1:21 ϗ ὀϱγισϑεὶς ὁ ϐασιλεὺς τότε συνέλαϐεν τȣ̀ς ἱεϱεῖς ϗ τὰς γυναῖϰας ϗ τὰ τέϰνα αὐτῶν, ϗ ἔδειξαν αὐτῷ τὰς ϰϱυϖτὰς ϑύϱας, δι’ ὧν εἰσεϖοϱεύοντο ϗ ἐδαϖάνων τὰ ἐϖὶ τῇ τϱαϖέζῃ.

1:22 ϗ ἀϖέϰτεινεν αὐτȣ̀ς ὁ ϐασιλεὺς ϗ ἔδωϰεν τὸν Βηλ ἔϰδοτον τῷ Δανιηλ, ϗ ϰατέϛϱεψεν αὐτὸν ϗ τὸ ἱεϱὸν αὐτȣ̃.

1:23 Ϗ ἦν δϱάϰων μέγας, ϗ ἐσέϐοντο αὐτὸν οἱ Βαϐυλώνιοι.

1:24 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς τῷ Δανιηλ Ȣ̓ δύνασαι εἰϖεῖν ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛιν ȣ̔͂τος ϑεὸς ζῶν· ϗ ϖϱοσϰύνησον αὐτῷ.

1:25 ϗ εἶϖεν Δανιηλ Κυϱίῳ τῷ ϑεῷ μȣ ϖϱοσϰυνήσω, ὅτι ȣ̔͂τός ἐϛιν ϑεὸς ζῶν· σὺ δέ, ϐασιλεῦ, δός μοι ἐξȣσίαν, ϗ ἀϖοϰτενῶ τὸν δϱάϰοντα ἄνευ μαχαίϱας ϗ ῥάϐδȣ.

1:26 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεύς Δίδωμί σοι.

1:27 ϗ ἔλαϐεν Δανιηλ ϖίσσαν ϗ ϛῆϱ ϗ τϱίχας ϗ ἥψησεν ἐϖὶ τὸ αὐτὸ ϗ ἐϖοίησεν μάζας ϗ ἔδωϰεν εἰς τὸ ϛόμα τȣ̃ δϱάϰοντος, ϗ φαγὼν διεϱϱάγη ὁ δϱάϰων. ϗ εἶϖεν Ἴδετε τὰ σεϐάσματα ὑμῶν.

1:28 ϗ ἐγένετο ὡς ἤϰȣσαν οἱ Βαϐυλώνιοι, ἠγανάϰτησαν λίαν ϗ συνεϛϱάφησαν ἐϖὶ τὸν ϐασιλέα ϗ εἶϖαν Ιȣδαῖος γέγονεν ὁ ϐασιλεύς· τὸν Βηλ ϰατέσϖασεν ϗ τὸν δϱάϰοντα ἀϖέϰτεινεν ϗ τȣ̀ς ἱεϱεῖς ϰατέσφαξεν.

1:29 ϗ εἶϖαν ἐλϑόντες ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα Παϱάδος ἡμῖν τὸν Δανιηλ· εἰ δὲ μή, ἀϖοϰτενȣ̃μέν σε ϗ τὸν οἶϰόν σȣ.

1:30 ϗ εἶδεν ὁ ϐασιλεὺς ὅτι ἐϖείγȣσιν αὐτὸν σφόδϱα, ϗ ἀναγϰασϑεὶς ϖαϱέδωϰεν αὐτοῖς τὸν Δανιηλ.

1:31 οἱ δὲ ἐνέϐαλον αὐτὸν εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων, ϗ ἦν ἐϰεῖ ἡμέϱας ἕξ.

1:32 ἦσαν δὲ ἐν τῷ λάϰϰῳ ἑϖτὰ λέοντες, ϗ ἐδίδετο αὐτοῖς τὴν ἡμέϱαν δύο σώματα ϗ δύο ϖϱόϐατα· τότε δὲ ȣ̓ϰ ἐδόϑη αὐτοῖς, ἵνα ϰαταφάγωσιν τὸν Δανιηλ.

1:33 ϗ ἦν Αμϐαϰȣμ ὁ ϖϱοφήτης ἐν τῇ Ιȣδαίᾳ, ϗ αὐτὸς ἥψησεν ἕψεμα ϗ ἐνέϑϱυψεν ἄϱτȣς εἰς σϰάφην ϗ ἐϖοϱεύετο εἰς τὸ ϖεδίον ἀϖενέγϰαι τοῖς ϑεϱιϛαῖς.

1:34 ϗ εἶϖεν ἄγγελος ϰυϱίȣ τῷ Αμϐαϰȣμ Ἀϖένεγϰε τὸ ἄϱιϛον, ὃ ἔχεις, εἰς Βαϐυλῶνα τῷ Δανιηλ εἰς τὸν λάϰϰον τῶν λεόντων.

1:35 ϗ εἶϖεν Αμϐαϰȣμ Κύϱιε, Βαϐυλῶνα ȣ̓χ ἑώϱαϰα ϗ τὸν λάϰϰον ȣ̓ γινώσϰω.

1:36 ϗ ἐϖελάϐετο ὁ ἄγγελος ϰυϱίȣ τῆς ϰοϱυφῆς αὐτȣ̃ ϗ ϐαϛάσας τῆς ϰόμης τῆς ϰεφαλῆς αὐτȣ̃ ἔϑηϰεν αὐτὸν εἰς Βαϐυλῶνα ἐϖάνω τȣ̃ λάϰϰȣ ἐν τῷ ῥοίζῳ τȣ̃ ϖνεύματος αὐτȣ̃.

1:37 ϗ ἐϐόησεν Αμϐαϰȣμ λέγων Δανιηλ Δανιηλ, λαϐὲ τὸ ἄϱιϛον, ὃ ἀϖέϛειλέν σοι ὁ ϑεός.

1:38 ϗ εἶϖεν Δανιηλ Ἐμνήσϑης γάϱ μȣ, ὁ ϑεός, ϗ ȣ̓ϰ ἐγϰατέλιϖες τȣ̀ς ἀγαϖῶντάς σε.

1:39 ϗ ἀναϛὰς Δανιηλ ἔφαγεν· ὁ δὲ ἄγγελος τȣ̃ ϑεȣ̃ ἀϖεϰατέϛησεν τὸν Αμϐαϰȣμ ϖαϱαχϱῆμα εἰς τὸν τόϖον αὐτȣ̃.

1:40 ὁ δὲ ϐασιλεὺς ἦλϑεν τῇ ἡμέϱᾳ τῇ ἑϐδόμῃ ϖενϑῆσαι τὸν Δανιηλ· ϗ ἦλϑεν ἐϖὶ τὸν λάϰϰον ϗ ἐνέϐλεψεν, ϗ ἰδȣ̀ Δανιηλ ϰαϑήμενος.

1:41 ϗ ἀναϐοήσας φωνῇ μεγάλῃ εἶϖεν Μέγας εἶ, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς τȣ̃ Δανιηλ, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ϖλὴν σȣ̃ ἄλλος.

1:42 ϗ ἀνέσϖασεν αὐτόν, τȣ̀ς δὲ αἰτίȣς τῆς ἀϖωλείας αὐτȣ̃ ἐνέϐαλεν εἰς τὸν λάϰϰον, ϗ ϰατεϐϱώϑησαν ϖαϱαχϱῆμα ἐνώϖιον αὐτȣ̃.