Πέμϖτον Βιϐλίον Μωυσέως — λεγόμενον Δευτεϱονόμιον.
1:1 Ȣ̔͂τοι οἱ λόγοι, ȣ̔̀ς ἐλάλησεν Μωϋσῆς ϖαντὶ Ισϱαηλ ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ ἐν τῇ ἐϱήμῳ ϖϱὸς δυσμαῖς ϖλησίον τῆς ἐϱυϑϱᾶς ἀνὰ μέσον Φαϱαν, Τοφολ ϗ Λοϐον ϗ Αυλων ϗ Καταχϱύσεα·
1:2 ἕνδεϰα ἡμεϱῶν ἐν Χωϱηϐ ὁδὸς ἐϖ’ ὄϱος Σηιϱ ἕως Καδης Βαϱνη.
1:3 ϗ ἐγενήϑη ἐν τῷ τεσσαϱαϰοϛῷ ἔτει ἐν τῷ ἑνδεϰάτῳ μηνὶ μιᾷ τȣ̃ μηνὸς ἐλάλησεν Μωϋσῆς ϖϱὸς ϖάντας υἱȣ̀ς Ισϱαηλ ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐνετείλατο ϰύϱιος αὐτῷ ϖϱὸς αὐτȣ́ς.
1:4 μετὰ τὸ ϖατάξαι Σηων ϐασιλέα Αμοϱϱαίων τὸν ϰατοιϰήσαντα ἐν Εσεϐων ϗ Ωγ ϐασιλέα τῆς Βασαν τὸν ϰατοιϰήσαντα ἐν Αϛαϱωϑ ϗ ἐν Εδϱαιν
1:5 ἐν τῷ ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ ἐν γῇ Μωαϐ ἤϱξατο Μωϋσῆς διασαφῆσαι τὸν νόμον τȣ̃τον λέγων
1:6 Κύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Χωϱηϐ λέγων Ἱϰανȣ́σϑω ὑμῖν ϰατοιϰεῖν ἐν τῷ ὄϱει τȣ́τῳ·
1:7 ἐϖιϛϱάφητε ϗ ἀϖάϱατε ὑμεῖς ϗ εἰσϖοϱεύεσϑε εἰς ὄϱος Αμοϱϱαίων ϗ ϖϱὸς ϖάντας τȣ̀ς ϖεϱιοίϰȣς Αϱαϐα εἰς ὄϱος ϗ ϖεδίον ϗ ϖϱὸς λίϐα ϗ ϖαϱαλίαν, γῆν Χαναναίων ϗ Ἀντιλίϐανον ἕως τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ μεγάλȣ Εὐφϱάτȣ.
1:8 ἴδετε ϖαϱαδέδωϰα ἐνώϖιον ὑμῶν τὴν γῆν· εἰσϖοϱευϑέντες ϰληϱονομήσατε τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν τῷ Αϐϱααμ ϗ Ισααϰ ϗ Ιαϰωϐ δȣ̃ναι αὐτοῖς ϗ τῷ σϖέϱματι αὐτῶν μετ’ αὐτȣ́ς.
1:9 ϗ εἶϖα ϖϱὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ λέγων Ȣ̓ δυνήσομαι μόνος φέϱειν ὑμᾶς·
1:10 ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ἐϖλήϑυνεν ὑμᾶς, ϗ ἰδȣ́ ἐϛε σήμεϱον ὡσεὶ τὰ ἄϛϱα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τῷ ϖλήϑει·
1:11 ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων ὑμῶν ϖϱοσϑείη ὑμῖν ὡς ἐϛὲ χιλιοϖλασίως ϗ εὐλογήσαι ὑμᾶς, ϰαϑότι ἐλάλησεν ὑμῖν.
1:12 ϖῶς δυνήσομαι μόνος φέϱειν τὸν ϰόϖον ὑμῶν ϗ τὴν ὑϖόϛασιν ὑμῶν ϗ τὰς ἀντιλογίας ὑμῶν;
1:13 δότε ἑαυτοῖς ἄνδϱας σοφȣ̀ς ϗ ἐϖιϛήμονας ϗ συνετȣ̀ς εἰς τὰς φυλὰς ὑμῶν, ϗ ϰαταϛήσω ἐφ’ ὑμῶν ἡγȣμένȣς ὑμῶν.
1:14 ϗ ἀϖεϰϱίϑητέ μοι ϗ εἴϖατε Καλὸν τὸ ῥῆμα, ὃ ἐλάλησας ϖοιῆσαι.
1:15 ϗ ἔλαϐον ἐξ ὑμῶν ἄνδϱας σοφȣ̀ς ϗ ἐϖιϛήμονας ϗ συνετȣ̀ς ϗ ϰατέϛησα αὐτȣ̀ς ἡγεῖσϑαι ἐφ’ ὑμῶν χιλιάϱχȣς ϗ ἑϰατοντάϱχȣς ϗ ϖεντηϰοντάϱχȣς ϗ δεϰαδάϱχȣς ϗ γϱαμματοεισαγωγεῖς τοῖς ϰϱιταῖς ὑμῶν.
1:16 ϗ ἐνετειλάμην τοῖς ϰϱιταῖς ὑμῶν ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ λέγων Διαϰȣ́ετε ἀνὰ μέσον τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ϗ ϰϱίνατε διϰαίως ἀνὰ μέσον ἀνδϱὸς ϗ ἀνὰ μέσον ἀδελφȣ̃ ϗ ἀνὰ μέσον ϖϱοσηλύτȣ αὐτȣ̃.
1:17 ȣ̓ϰ ἐϖιγνώσῃ ϖϱόσωϖον ἐν ϰϱίσει, ϰατὰ τὸν μιϰϱὸν ϗ ϰατὰ τὸν μέγαν ϰϱινεῖς, ȣ̓ μὴ ὑϖοϛείλῃ ϖϱόσωϖον ἀνϑϱώϖȣ, ὅτι ἡ ϰϱίσις τȣ̃ ϑεȣ̃ ἐϛιν· ϗ τὸ ῥῆμα, ὃ ἐὰν σϰληϱὸν ᾖ ἀφ’ ὑμῶν, ἀνοίσετε αὐτὸ ἐϖ’ ἐμέ, ϗ ἀϰȣ́σομαι αὐτό.
1:18 ϗ ἐνετειλάμην ὑμῖν ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς ϖοιήσετε.
1:19 Ϗ ἀϖάϱαντες ἐϰ Χωϱηϐ ἐϖοϱεύϑημεν ϖᾶσαν τὴν ἔϱημον τὴν μεγάλην ϗ τὴν φοϐεϱὰν ἐϰείνην, ἣν εἴδετε, ὁδὸν ὄϱȣς τȣ̃ Αμοϱϱαίȣ, ϰαϑότι ἐνετείλατο ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ἡμῖν, ϗ ἤλϑομεν ἕως Καδης Βαϱνη.
1:20 ϗ εἶϖα ϖϱὸς ὑμᾶς Ἤλϑατε ἕως τȣ̃ ὄϱȣς τȣ̃ Αμοϱϱαίȣ, ὃ ὁ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
1:21 ἴδετε ϖαϱαδέδωϰεν ὑμῖν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ ὑμῶν τὴν γῆν· ἀναϐάντες ϰληϱονομήσατε, ὃν τϱόϖον εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων ὑμῶν ὑμῖν· μὴ φοϐεῖσϑε μηδὲ δειλιάσητε.
1:22 ϗ ϖϱοσήλϑατέ μοι ϖάντες ϗ εἴϖατε Ἀϖοϛείλωμεν ἄνδϱας ϖϱοτέϱȣς ἡμῶν, ϗ ἐφοδευσάτωσαν ἡμῖν τὴν γῆν ϗ ἀναγγειλάτωσαν ἡμῖν ἀϖόϰϱισιν τὴν ὁδόν, δι’ ἧς ἀναϐησόμεϑα ἐν αὐτῇ, ϗ τὰς ϖόλεις, εἰς ἃς εἰσϖοϱευσόμεϑα εἰς αὐτάς.
1:23 ϗ ἤϱεσεν ἐναντίον μȣ τὸ ῥῆμα, ϗ ἔλαϐον ἐξ ὑμῶν δώδεϰα ἄνδϱας, ἄνδϱα ἕνα ϰατὰ φυλήν.
1:24 ϗ ἐϖιϛϱαφέντες ἀνέϐησαν εἰς τὸ ὄϱος ϗ ἤλϑοσαν ἕως Φάϱαγγος ϐότϱυος ϗ ϰατεσϰόϖευσαν αὐτήν.
1:25 ϗ ἐλάϐοσαν ἐν ταῖς χεϱσὶν αὐτῶν ἀϖὸ τȣ̃ ϰαϱϖȣ̃ τῆς γῆς ϗ ϰατήνεγϰαν ϖϱὸς ἡμᾶς ϗ ἔλεγον Ἀγαϑὴ ἡ γῆ, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν.
1:26 ϗ ȣ̓ϰ ἠϑελήσατε ἀναϐῆναι ϗ ἠϖειϑήσατε τῷ ῥήματι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν
1:27 ϗ διεγογγύζετε ἐν ταῖς σϰηναῖς ὑμῶν ϗ εἴϖατε Διὰ τὸ μισεῖν ϰύϱιον ἡμᾶς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ϖαϱαδȣ̃ναι ἡμᾶς εἰς χεῖϱας Αμοϱϱαίων ἐξολεϑϱεῦσαι ἡμᾶς.
1:28 ϖȣ̃ ἡμεῖς ἀναϐαίνομεν; οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν ἀϖέϛησαν ὑμῶν τὴν ϰαϱδίαν λέγοντες Ἔϑνος μέγα ϗ ϖολὺ ϗ δυνατώτεϱον ἡμῶν ϗ ϖόλεις μεγάλαι ϗ τετειχισμέναι ἕως τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ἀλλὰ ϗ υἱȣ̀ς γιγάντων ἑωϱάϰαμεν ἐϰεῖ.
1:29 ϗ εἶϖα ϖϱὸς ὑμᾶς Μὴ ϖτήξητε μηδὲ φοϐηϑῆτε ἀϖ’ αὐτῶν·
1:30 ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ὁ ϖϱοϖοϱευόμενος ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ ὑμῶν αὐτὸς συνεϰϖολεμήσει αὐτȣ̀ς μεϑ’ ὑμῶν ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐϖοίησεν ὑμῖν ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ
1:31 ϗ ἐν τῇ ἐϱήμῳ ταύτῃ, ἣν εἴδετε, ὡς ἐτϱοφοφόϱησέν σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ὡς εἴ τις τϱοφοφοϱήσει ἄνϑϱωϖος τὸν υἱὸν αὐτȣ̃, ϰατὰ ϖᾶσαν τὴν ὁδόν, ἣν ἐϖοϱεύϑητε, ἕως ἤλϑετε εἰς τὸν τόϖον τȣ̃τον.
1:32 ϗ ἐν τῷ λόγῳ τȣ́τῳ ȣ̓ϰ ἐνεϖιϛεύσατε ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ ὑμῶν,
1:33 ὃς ϖϱοϖοϱεύεται ϖϱότεϱος ὑμῶν ἐν τῇ ὁδῷ ἐϰλέγεσϑαι ὑμῖν τόϖον ὁδηγῶν ὑμᾶς ἐν ϖυϱὶ νυϰτὸς δειϰνύων ὑμῖν τὴν ὁδόν, ϰαϑ’ ἣν ϖοϱεύεσϑε ἐϖ’ αὐτῆς, ϗ ἐν νεφέλῃ ἡμέϱας.
1:34 ϗ ἤϰȣσεν ϰύϱιος τὴν φωνὴν τῶν λόγων ὑμῶν ϗ ϖαϱοξυνϑεὶς ὤμοσεν λέγων
1:35 Εἰ ὄψεταί τις τῶν ἀνδϱῶν τȣ́των τὴν ἀγαϑὴν ταύτην γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν,
1:36 ϖλὴν Χαλεϐ υἱὸς Ιεφοννη, ȣ̔͂τος ὄψεται αὐτήν, ϗ τȣ́τῳ δώσω τὴν γῆν, ἐφ’ ἣν ἐϖέϐη, ϗ τοῖς υἱοῖς αὐτȣ̃ διὰ τὸ ϖϱοσϰεῖσϑαι αὐτὸν τὰ ϖϱὸς ϰύϱιον.
1:37 ϗ ἐμοὶ ἐϑυμώϑη ϰύϱιος δι’ ὑμᾶς λέγων Ȣ̓δὲ σὺ ȣ̓ μὴ εἰσέλϑῃς ἐϰεῖ·
1:38 Ἰησȣ̃ς υἱὸς Ναυη ὁ ϖαϱεϛηϰώς σοι, ȣ̔͂τος εἰσελεύσεται ἐϰεῖ· αὐτὸν ϰατίσχυσον, ὅτι αὐτὸς ϰαταϰληϱονομήσει αὐτὴν τῷ Ισϱαηλ.
1:39 ϗ ϖᾶν ϖαιδίον νέον, ὅϛις ȣ̓ϰ οἶδεν σήμεϱον ἀγαϑὸν ἢ ϰαϰόν, ȣ̔͂τοι εἰσελεύσονται ἐϰεῖ, ϗ τȣ́τοις δώσω αὐτήν, ϗ αὐτοὶ ϰληϱονομήσȣσιν αὐτήν.
1:40 ϗ ὑμεῖς ἐϖιϛϱαφέντες ἐϛϱατοϖεδεύσατε εἰς τὴν ἔϱημον ὁδὸν τὴν ἐϖὶ τῆς ἐϱυϑϱᾶς ϑαλάσσης.
1:41 ϗ ἀϖεϰϱίϑητέ μοι ϗ εἴϖατε Ἡμάϱτομεν ἔναντι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν· ἡμεῖς ἀναϐάντες ϖολεμήσομεν ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐνετείλατο ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ἡμῖν. ϗ ἀναλαϐόντες ἕϰαϛος τὰ σϰεύη τὰ ϖολεμιϰὰ αὐτȣ̃ ϗ συναϑϱοισϑέντες ἀνεϐαίνετε εἰς τὸ ὄϱος.
1:42 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Εἰϖὸν αὐτοῖς Ȣ̓ϰ ἀναϐήσεσϑε ȣ̓δὲ μὴ ϖολεμήσετε, ȣ̓ γάϱ εἰμι μεϑ’ ὑμῶν· ϗ ȣ̓ μὴ συντϱιϐῆτε ἐνώϖιον τῶν ἐχϑϱῶν ὑμῶν.
1:43 ϗ ἐλάλησα ὑμῖν, ϗ ȣ̓ϰ εἰσηϰȣ́σατέ μȣ ϗ ϖαϱέϐητε τὸ ῥῆμα ϰυϱίȣ ϗ ϖαϱαϐιασάμενοι ἀνέϐητε εἰς τὸ ὄϱος.
1:44 ϗ ἐξῆλϑεν ὁ Αμοϱϱαῖος ὁ ϰατοιϰῶν ἐν τῷ ὄϱει ἐϰείνῳ εἰς συνάντησιν ὑμῖν ϗ ϰατεδίωξαν ὑμᾶς, ὡς εἰ ϖοιήσαισαν αἱ μέλισσαι, ϗ ἐτίτϱωσϰον ὑμᾶς ἀϖὸ Σηιϱ ἕως Εϱμα.
1:45 ϗ ϰαϑίσαντες ἐϰλαίετε ἔναντι ϰυϱίȣ, ϗ ȣ̓ϰ εἰσήϰȣσεν ϰύϱιος τῆς φωνῆς ὑμῶν ȣ̓δὲ ϖϱοσέσχεν ὑμῖν.
1:46 ϗ ἐνεϰάϑησϑε ἐν Καδης ἡμέϱας ϖολλάς, ὅσας ϖοτὲ ἡμέϱας ἐνεϰάϑησϑε.
2:1 Ϗ ἐϖιϛϱαφέντες ἀϖήϱαμεν εἰς τὴν ἔϱημον ὁδὸν ϑάλασσαν ἐϱυϑϱάν, ὃν τϱόϖον ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱός με, ϗ ἐϰυϰλώσαμεν τὸ ὄϱος τὸ Σηιϱ ἡμέϱας ϖολλάς.
2:2 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με
2:3 Ἱϰανȣ́σϑω ὑμῖν ϰυϰλȣ̃ν τὸ ὄϱος τȣ̃το, ἐϖιϛϱάφητε ȣ̓͂ν ἐϖὶ ϐοϱϱᾶν·
2:4 ϗ τῷ λαῷ ἔντειλαι λέγων Ὑμεῖς ϖαϱαϖοϱεύεσϑε διὰ τῶν ὁϱίων τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν Ησαυ, οἳ ϰατοιϰȣ̃σιν ἐν Σηιϱ, ϗ φοϐηϑήσονται ὑμᾶς ϗ εὐλαϐηϑήσονται ὑμᾶς σφόδϱα.
2:5 μὴ συνάψητε ϖϱὸς αὐτȣ̀ς ϖόλεμον· ȣ̓ γὰϱ μὴ δῶ ὑμῖν ἀϖὸ τῆς γῆς αὐτῶν ȣ̓δὲ ϐῆμα ϖοδός, ὅτι ἐν ϰλήϱῳ δέδωϰα τοῖς υἱοῖς Ησαυ τὸ ὄϱος τὸ Σηιϱ.
2:6 ϐϱώματα ἀϱγυϱίȣ ἀγοϱάσατε ϖαϱ’ αὐτῶν ϗ φάγεσϑε ϗ ὕδωϱ μέτϱῳ λήμψεσϑε ϖαϱ’ αὐτῶν ἀϱγυϱίȣ ϗ ϖίεσϑε.
2:7 ὁ γὰϱ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν εὐλόγησέν σε ἐν ϖαντὶ ἔϱγῳ τῶν χειϱῶν σȣ· διάγνωϑι ϖῶς διῆλϑες τὴν ἔϱημον τὴν μεγάλην ϗ τὴν φοϐεϱὰν ἐϰείνην· ἰδȣ̀ τεσσαϱάϰοντα ἔτη ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ μετὰ σȣ̃, ȣ̓ϰ ἐϖεδεήϑης ῥήματος. –
2:8 ϗ ϖαϱήλϑομεν τȣ̀ς ἀδελφȣ̀ς ἡμῶν υἱȣ̀ς Ησαυ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν Σηιϱ ϖαϱὰ τὴν ὁδὸν τὴν Αϱαϐα ἀϖὸ Αιλων ϗ ἀϖὸ Γασιωνγαϐεϱ ϗ ἐϖιϛϱέψαντες ϖαϱήλϑομεν ὁδὸν ἔϱημον Μωαϐ.
2:9 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Μὴ ἐχϑϱαίνετε τοῖς Μωαϐίταις ϗ μὴ συνάψητε ϖϱὸς αὐτȣ̀ς ϖόλεμον· ȣ̓ γὰϱ μὴ δῶ ὑμῖν ἀϖὸ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν ϰλήϱῳ, τοῖς γὰϱ υἱοῖς Λωτ δέδωϰα τὴν Σηιϱ ϰληϱονομεῖν.
2:10 [οἱ Ομμιν ϖϱότεϱοι ἐνεϰάϑηντο ἐϖ’ αὐτῆς, ἔϑνος μέγα ϗ ϖολὺ ϗ ἰσχύοντες ὥσϖεϱ οἱ Εναϰιμ·
2:11 Ραφαιν λογισϑήσονται ϗ ȣ̔͂τοι ὥσϖεϱ οἱ Εναϰιμ, ϗ οἱ Μωαϐῖται ἐϖονομάζȣσιν αὐτȣ̀ς Ομμιν.
2:12 ϗ ἐν Σηιϱ ἐνεϰάϑητο ὁ Χοϱϱαῖος ϖϱότεϱον, ϗ υἱοὶ Ησαυ ἀϖώλεσαν αὐτȣ̀ς ϗ ἐξέτϱιψαν αὐτȣ̀ς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν ϗ ϰατῳϰίσϑησαν ἀντ αὐτῶν, ὃν τϱόϖον ἐϖοίησεν Ισϱαηλ τὴν γῆν τῆς ϰληϱονομίας αὐτȣ̃, ἣν δέδωϰεν ϰύϱιος αὐτοῖς.]
2:13 νῦν ȣ̓͂ν ἀνάϛητε ϗ ἀϖάϱατε ὑμεῖς ϗ ϖαϱαϖοϱεύεσϑε τὴν φάϱαγγα Ζαϱετ. ϗ ϖαϱήλϑομεν τὴν φάϱαγγα Ζαϱετ.
2:14 ϗ αἱ ἡμέϱαι, ἃς ϖαϱεϖοϱεύϑημεν ἀϖὸ Καδης Βαϱνη ἕως ȣ̔͂ ϖαϱήλϑομεν τὴν φάϱαγγα Ζαϱετ, τϱιάϰοντα ϗ ὀϰτὼ ἔτη, ἕως ȣ̔͂ διέϖεσεν ϖᾶσα γενεὰ ἀνδϱῶν ϖολεμιϛῶν ἀϖοϑνῄσϰοντες ἐϰ τῆς ϖαϱεμϐολῆς, ϰαϑότι ὤμοσεν αὐτοῖς ὁ ϑεός·
2:15 ϗ ἡ χεὶϱ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἦν ἐϖ’ αὐτοῖς ἐξαναλῶσαι αὐτȣ̀ς ἐϰ τῆς ϖαϱεμϐολῆς, ἕως ȣ̔͂ διέϖεσαν. –
2:16 ϗ ἐγενήϑη ἐϖεὶ διέϖεσαν ϖάντες οἱ ἄνδϱες οἱ ϖολεμιϛαὶ ἀϖοϑνῄσϰοντες ἐϰ μέσȣ τȣ̃ λαȣ̃,
2:17 ϗ ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱός με λέγων
2:18 Σὺ ϖαϱαϖοϱεύσῃ σήμεϱον τὰ ὅϱια Μωαϐ τὴν Σηιϱ
2:19 ϗ ϖϱοσάξετε ἐγγὺς υἱῶν Αμμαν· μὴ ἐχϑϱαίνετε αὐτοῖς ϗ μὴ συνάψητε αὐτοῖς εἰς ϖόλεμον· ȣ̓ γὰϱ μὴ δῶ ἀϖὸ τῆς γῆς υἱῶν Αμμαν σοὶ ἐν ϰλήϱῳ, ὅτι τοῖς υἱοῖς Λωτ δέδωϰα αὐτὴν ἐν ϰλήϱῳ.
2:20 [γῆ Ραφαιν λογισϑήσεται· ϗ γὰϱ ἐϖ’ αὐτῆς ϰατῴϰȣν οἱ Ραφαιν τὸ ϖϱότεϱον, ϗ οἱ Αμμανῖται ὀνομάζȣσιν αὐτȣ̀ς Ζομζομμιν,
2:21 ἔϑνος μέγα ϗ ϖολὺ ϗ δυνατώτεϱον ὑμῶν ὥσϖεϱ οἱ Εναϰιμ, ϗ ἀϖώλεσεν αὐτȣ̀ς ϰύϱιος ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, ϗ ϰατεϰληϱονόμησαν ϗ ϰατῳϰίσϑησαν ἀντ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης·
2:22 ὥσϖεϱ ἐϖοίησαν τοῖς υἱοῖς Ησαυ τοῖς ϰατοιϰȣ̃σιν ἐν Σηιϱ, ὃν τϱόϖον ἐξέτϱιψαν τὸν Χοϱϱαῖον ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν ϗ ϰατεϰληϱονόμησαν ϗ ϰατῳϰίσϑησαν ἀντ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης·
2:23 ϗ οἱ Ευαῖοι οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες ἐν ασηϱωϑ ἕως Γάζης, ϗ οἱ Καϖϖάδοϰες οἱ ἐξελϑόντες ἐϰ Καϖϖαδοϰίας ἐξέτϱιψαν αὐτȣ̀ς ϗ ϰατῳϰίσϑησαν ἀντ αὐτῶν.]
2:24 νῦν ȣ̓͂ν ἀνάϛητε ϗ ἀϖάϱατε ϗ ϖαϱέλϑατε ὑμεῖς τὴν φάϱαγγα Αϱνων· ἰδȣ̀ ϖαϱαδέδωϰα εἰς τὰς χεῖϱάς σȣ τὸν Σηων ϐασιλέα Εσεϐων τὸν Αμοϱϱαῖον ϗ τὴν γῆν αὐτȣ̃· ἐνάϱχȣ ϰληϱονομεῖν, σύναϖτε ϖϱὸς αὐτὸν ϖόλεμον.
2:25 ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ταύτῃ ἐνάϱχȣ δȣ̃ναι τὸν τϱόμον σȣ ϗ τὸν φόϐον σȣ ἐϖὶ ϖϱόσωϖον ϖάντων τῶν ἐϑνῶν τῶν ὑϖοϰάτω τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, οἵτινες ἀϰȣ́σαντες τὸ ὄνομά σȣ ταϱαχϑήσονται ϗ ὠδῖνας ἕξȣσιν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ.
2:26 Ϗ ἀϖέϛειλα ϖϱέσϐεις ἐϰ τῆς ἐϱήμȣ Κεδαμωϑ ϖϱὸς Σηων ϐασιλέα Εσεϐων λόγοις εἰϱηνιϰοῖς λέγων
2:27 Παϱελεύσομαι διὰ τῆς γῆς σȣ· ἐν τῇ ὁδῷ ϖαϱελεύσομαι, ȣ̓χὶ ἐϰϰλινῶ δεξιὰ ȣ̓δὲ ἀϱιϛεϱά·
2:28 ϐϱώματα ἀϱγυϱίȣ ἀϖοδώσῃ μοι, ϗ φάγομαι, ϗ ὕδωϱ ἀϱγυϱίȣ ἀϖοδώσῃ μοι, ϗ ϖίομαι· ϖλὴν ὅτι ϖαϱελεύσομαι τοῖς ϖοσίν,
2:29 ϰαϑὼς ἐϖοίησάν μοι οἱ υἱοὶ Ησαυ οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες ἐν Σηιϱ ϗ οἱ Μωαϐῖται οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες ἐν Αϱοηϱ, ἕως ϖαϱέλϑω τὸν Ιοϱδάνην εἰς τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν.
2:30 ϗ ȣ̓ϰ ἠϑέλησεν Σηων ϐασιλεὺς Εσεϐων ϖαϱελϑεῖν ἡμᾶς δι’ αὐτȣ̃, ὅτι ἐσϰλήϱυνεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν τὸ ϖνεῦμα αὐτȣ̃ ϗ ϰατίσχυσεν τὴν ϰαϱδίαν αὐτȣ̃, ἵνα ϖαϱαδοϑῇ εἰς τὰς χεῖϱάς σȣ ὡς ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ταύτῃ.
2:31 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἰδȣ̀ ἦϱγμαι ϖαϱαδȣ̃ναι ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ τὸν Σηων ϐασιλέα Εσεϐων τὸν Αμοϱϱαῖον ϗ τὴν γῆν αὐτȣ̃· ἔναϱξαι ϰληϱονομῆσαι τὴν γῆν αὐτȣ̃.
2:32 ϗ ἐξῆλϑεν Σηων ϐασιλεὺς Εσεϐων εἰς συνάντησιν ἡμῖν, αὐτὸς ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς αὐτȣ̃, εἰς ϖόλεμον Ιασσα.
2:33 ϗ ϖαϱέδωϰεν αὐτὸν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ ἡμῶν, ϗ ἐϖατάξαμεν αὐτὸν ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτȣ̃ ϗ ϖάντα τὸν λαὸν αὐτȣ̃
2:34 ϗ ἐϰϱατήσαμεν ϖασῶν τῶν ϖόλεων αὐτȣ̃ ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ ϗ ἐξωλεϑϱεύσαμεν ϖᾶσαν ϖόλιν ἑξῆς ϗ τὰς γυναῖϰας αὐτῶν ϗ τὰ τέϰνα αὐτῶν, ȣ̓ ϰατελίϖομεν ζωγϱείαν·
2:35 ϖλὴν τὰ ϰτήνη ἐϖϱονομεύσαμεν ϗ τὰ σϰῦλα τῶν ϖόλεων ἐλάϐομεν.
2:36 ἐξ Αϱοηϱ, ἥ ἐϛιν ϖαϱὰ τὸ χεῖλος χειμάϱϱȣ Αϱνων, ϗ τὴν ϖόλιν τὴν ȣ̓͂σαν ἐν τῇ φάϱαγγι ϗ ἕως ὄϱȣς τȣ̃ Γαλααδ ȣ̓ϰ ἐγενήϑη ϖόλις, ἥτις διέφυγεν ἡμᾶς, τὰς ϖάσας ϖαϱέδωϰεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖϱας ἡμῶν·
2:37 ϖλὴν εἰς γῆν υἱῶν Αμμων ȣ̓ ϖϱοσήλϑομεν, ϖάντα τὰ συγϰυϱȣ̃ντα χειμάϱϱȣ Ιαϐοϰ ϗ τὰς ϖόλεις τὰς ἐν τῇ ὀϱεινῇ, ϰαϑότι ἐνετείλατο ἡμῖν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν. –
3:1 ϗ ἐϖιϛϱαφέντες ἀνέϐημεν ὁδὸν τὴν εἰς Βασαν, ϗ ἐξῆλϑεν Ωγ ϐασιλεὺς τῆς Βασαν εἰς συνάντησιν ἡμῖν, αὐτὸς ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς αὐτȣ̃, εἰς ϖόλεμον εἰς Εδϱαιν.
3:2 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Μὴ φοϐηϑῇς αὐτόν, ὅτι εἰς τὰς χεῖϱάς σȣ ϖαϱαδέδωϰα αὐτὸν ϗ ϖάντα τὸν λαὸν αὐτȣ̃ ϗ ϖᾶσαν τὴν γῆν αὐτȣ̃, ϗ ϖοιήσεις αὐτῷ ὥσϖεϱ ἐϖοίησας Σηων ϐασιλεῖ τῶν Αμοϱϱαίων, ὃς ϰατῴϰει ἐν Εσεϐων.
3:3 ϗ ϖαϱέδωϰεν αὐτὸν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖϱας ἡμῶν, ϗ τὸν Ωγ ϐασιλέα τῆς Βασαν ϗ ϖάντα τὸν λαὸν αὐτȣ̃, ϗ ἐϖατάξαμεν αὐτὸν ἕως τȣ̃ μὴ ϰαταλιϖεῖν αὐτȣ̃ σϖέϱμα.
3:4 ϗ ἐϰϱατήσαμεν ϖασῶν τῶν ϖόλεων αὐτȣ̃ ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ, ȣ̓ϰ ἦν ϖόλις, ἣν ȣ̓ϰ ἐλάϐομεν ϖαϱ’ αὐτῶν, ἑξήϰοντα ϖόλεις, ϖάντα τὰ ϖεϱίχωϱα Αϱγοϐ ϐασιλείας Ωγ ἐν Βασαν,
3:5 ϖᾶσαι ϖόλεις ὀχυϱαί, τείχη ὑψηλά, ϖύλαι ϗ μοχλοί, ϖλὴν τῶν ϖόλεων τῶν Φεϱεζαίων τῶν ϖολλῶν σφόδϱα.
3:6 ἐξωλεϑϱεύσαμεν αὐτȣ́ς, ὥσϖεϱ ἐϖοιήσαμεν τὸν Σηων ϐασιλέα Εσεϐων, ϗ ἐξωλεϑϱεύσαμεν ϖᾶσαν ϖόλιν ἑξῆς ϗ τὰς γυναῖϰας ϗ τὰ ϖαιδία·
3:7 ϗ ϖάντα τὰ ϰτήνη ϗ τὰ σϰῦλα τῶν ϖόλεων ἐϖϱονομεύσαμεν ἑαυτοῖς.
3:8 Ϗ ἐλάϐομεν ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ τὴν γῆν ἐϰ χειϱῶν δύο ϐασιλέων τῶν Αμοϱϱαίων, οἳ ἦσαν ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ ἀϖὸ τȣ̃ χειμάϱϱȣ Αϱνων ϗ ἕως Αεϱμων
3:9 [οἱ Φοίνιϰες ἐϖονομάζȣσιν τὸ Αεϱμων Σανιωϱ, ϗ ὁ Αμοϱϱαῖος ἐϖωνόμασεν αὐτὸ Σανιϱ],
3:10 ϖᾶσαι ϖόλεις Μισωϱ ϗ ϖᾶσα Γαλααδ ϗ ϖᾶσα Βασαν ἕως Σελχα ϗ Εδϱαιν, ϖόλεις ϐασιλείας τȣ̃ Ωγ ἐν τῇ Βασαν.
3:11 ὅτι ϖλὴν Ωγ ϐασιλεὺς Βασαν ϰατελείφϑη ἀϖὸ τῶν Ραφαιν· ἰδȣ̀ ἡ ϰλίνη αὐτȣ̃ ϰλίνη σιδηϱᾶ, ἰδȣ̀ αὕτη ἐν τῇ ἄϰϱᾳ τῶν υἱῶν Αμμων, ἐννέα ϖηχῶν τὸ μῆϰος αὐτῆς ϗ τεσσάϱων ϖηχῶν τὸ εὖϱος αὐτῆς ἐν ϖήχει ἀνδϱός.
3:12 ϗ τὴν γῆν ἐϰείνην ἐϰληϱονομήσαμεν ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ ἀϖὸ Αϱοηϱ, ἥ ἐϛιν ἐϖὶ τȣ̃ χείλȣς χειμάϱϱȣ Αϱνων, ϗ τὸ ἥμισυ ὄϱȣς Γαλααδ ϗ τὰς ϖόλεις αὐτȣ̃ ἔδωϰα τῷ Ρȣϐην ϗ τῷ Γαδ.
3:13 ϗ τὸ ϰατάλοιϖον τȣ̃ Γαλααδ ϗ ϖᾶσαν τὴν Βασαν, ϐασιλείαν Ωγ, ἔδωϰα τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασση ϗ ϖᾶσαν ϖεϱίχωϱον Αϱγοϐ, ϖᾶσαν τὴν Βασαν ἐϰείνην· γῆ Ραφαιν λογισϑήσεται.
3:14 ϗ Ιαιϱ υἱὸς Μανασση ἔλαϐεν ϖᾶσαν τὴν ϖεϱίχωϱον Αϱγοϐ ἕως τῶν ὁϱίων Γαϱγασι ϗ Ομαχαϑι· ἐϖωνόμασεν αὐτὰς ἐϖὶ τῷ ὀνόματι αὐτȣ̃ τὴν Βασαν Αυωϑ Ιαιϱ ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης.
3:15 ϗ τῷ Μαχιϱ ἔδωϰα τὴν Γαλααδ.
3:16 ϗ τῷ Ρȣϐην ϗ τῷ Γαδ δέδωϰα ἀϖὸ τῆς Γαλααδ ἕως χειμάϱϱȣ Αϱνων [μέσον τȣ̃ χειμάϱϱȣ ὅϱιον] ϗ ἕως τȣ̃ Ιαϐοϰ· ὁ χειμάϱϱȣς ὅϱιον τοῖς υἱοῖς Αμμαν·
3:17 ϗ ἡ Αϱαϐα ϗ ὁ Ιοϱδάνης ὅϱιον Μαχαναϱεϑ ϗ ἕως ϑαλάσσης Αϱαϐα, ϑαλάσσης ἁλυϰῆς, ὑϖὸ Ασηδωϑ τὴν Φασγα ἀνατολῶν. –
3:18 ϗ ἐνετειλάμην ὑμῖν ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ λέγων Κύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ἔδωϰεν ὑμῖν τὴν γῆν ταύτην ἐν ϰλήϱῳ· ἐνοϖλισάμενοι ϖϱοϖοϱεύεσϑε ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν Ισϱαηλ, ϖᾶς δυνατός·
3:19 ϖλὴν αἱ γυναῖϰες ὑμῶν ϗ τὰ τέϰνα ὑμῶν ϗ τὰ ϰτήνη ὑμῶν – οἶδα ὅτι ϖολλὰ ϰτήνη ὑμῖν – ϰατοιϰείτωσαν ἐν ταῖς ϖόλεσιν ὑμῶν, αἷς ἔδωϰα ὑμῖν,
3:20 ἕως ἂν ϰαταϖαύσῃ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν τȣ̀ς ἀδελφȣ̀ς ὑμῶν ὥσϖεϱ ϗ ὑμᾶς, ϗ ϰαταϰληϱονομήσȣσιν ϗ ȣ̔͂τοι τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν δίδωσιν αὐτοῖς ἐν τῷ ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ, ϗ ἐϖαναϛϱαφήσεσϑε ἕϰαϛος εἰς τὴν ϰληϱονομίαν αὐτȣ̃, ἣν ἔδωϰα ὑμῖν.
3:21 Ϗ τῷ Ἰησοῖ ἐνετειλάμην ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ λέγων Οἱ ὀφϑαλμοὶ ὑμῶν ἑωϱάϰασιν ϖάντα, ὅσα ἐϖοίησεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν τοῖς δυσὶ ϐασιλεῦσι τȣ́τοις· ȣ̔́τως ϖοιήσει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ϖάσας τὰς ϐασιλείας, ἐφ’ ἃς σὺ διαϐαίνεις ἐϰεῖ·
3:22 ȣ̓ φοϐηϑήσεσϑε, ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν αὐτὸς ϖολεμήσει ϖεϱὶ ὑμῶν. –
3:23 ϗ ἐδεήϑην ϰυϱίȣ ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ λέγων
3:24 Κύϱιε ϰύϱιε, σὺ ἤϱξω δεῖξαι τῷ σῷ ϑεϱάϖοντι τὴν ἰσχύν σȣ ϗ τὴν δύναμίν σȣ ϗ τὴν χεῖϱα τὴν ϰϱαταιὰν ϗ τὸν ϐϱαχίονα τὸν ὑψηλόν· τίς γάϱ ἐϛιν ϑεὸς ἐν τῷ ȣ̓ϱανῷ ἢ ἐϖὶ τῆς γῆς, ὅϛις ϖοιήσει ϰαϑὰ σὺ ἐϖοίησας ϗ ϰατὰ τὴν ἰσχύν σȣ;
3:25 διαϐὰς ȣ̓͂ν ὄψομαι τὴν γῆν τὴν ἀγαϑὴν ταύτην τὴν ȣ̓͂σαν ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ, τὸ ὄϱος τȣ̃το τὸ ἀγαϑὸν ϗ τὸν Ἀντιλίϐανον.
3:26 ϗ ὑϖεϱεῖδεν ϰύϱιος ἐμὲ ἕνεϰεν ὑμῶν ϗ ȣ̓ϰ εἰσήϰȣσέν μȣ, ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἱϰανȣ́σϑω σοι, μὴ ϖϱοσϑῇς ἔτι λαλῆσαι τὸν λόγον τȣ̃τον·
3:27 ἀνάϐηϑι ἐϖὶ ϰοϱυφὴν Λελαξευμένȣ ϗ ἀναϐλέψας τοῖς ὀφϑαλμοῖς ϰατὰ ϑάλασσαν ϗ ϐοϱϱᾶν ϗ λίϐα ϗ ἀνατολὰς ϗ ἰδὲ τοῖς ὀφϑαλμοῖς σȣ· ὅτι ȣ̓ διαϐήσῃ τὸν Ιοϱδάνην τȣ̃τον.
3:28 ϗ ἔντειλαι Ἰησοῖ ϗ ϰατίσχυσον αὐτὸν ϗ ϖαϱαϰάλεσον αὐτόν, ὅτι ȣ̔͂τος διαϐήσεται ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ, ϗ αὐτὸς ϰαταϰληϱονομήσει αὐτοῖς τὴν γῆν, ἣν ἑώϱαϰας. –
3:29 ϗ ἐνεϰαϑήμεϑα ἐν νάϖῃ σύνεγγυς οἴϰȣ Φογωϱ.
4:1 Ϗ νῦν, Ισϱαηλ, ἄϰȣε τῶν διϰαιωμάτων ϗ τῶν ϰϱιμάτων, ὅσα ἐγὼ διδάσϰω ὑμᾶς σήμεϱον ϖοιεῖν, ἵνα ζῆτε ϗ ϖολυϖλασιασϑῆτε ϗ εἰσελϑόντες ϰληϱονομήσητε τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
4:2 ȣ̓ ϖϱοσϑήσετε ϖϱὸς τὸ ῥῆμα, ὃ ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν, ϗ ȣ̓ϰ ἀφελεῖτε ἀϖ’ αὐτȣ̃· φυλάσσεσϑε τὰς ἐντολὰς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμεϱον.
4:3 οἱ ὀφϑαλμοὶ ὑμῶν ἑωϱάϰασιν ϖάντα, ὅσα ἐϖοίησεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν τῷ Βεελφεγωϱ, ὅτι ϖᾶς ἄνϑϱωϖος, ὅϛις ἐϖοϱεύϑη ὀϖίσω Βεελφεγωϱ, ἐξέτϱιψεν αὐτὸν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ἐξ ὑμῶν·
4:4 ὑμεῖς δὲ οἱ ϖϱοσϰείμενοι ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ ὑμῶν ζῆτε ϖάντες ἐν τῇ σήμεϱον.
4:5 ἴδετε δέδειχα ὑμῖν διϰαιώματα ϗ ϰϱίσεις, ϰαϑὰ ἐνετείλατό μοι ϰύϱιος, ϖοιῆσαι ȣ̔́τως ἐν τῇ γῇ, εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσϖοϱεύεσϑε ἐϰεῖ ϰληϱονομεῖν αὐτήν·
4:6 ϗ φυλάξεσϑε ϗ ϖοιήσετε, ὅτι αὕτη ἡ σοφία ὑμῶν ϗ ἡ σύνεσις ἐναντίον ϖάντων τῶν ἐϑνῶν, ὅσοι ἐὰν ἀϰȣ́σωσιν ϖάντα τὰ διϰαιώματα ταῦτα ϗ ἐϱȣ̃σιν Ἰδȣ̀ λαὸς σοφὸς ϗ ἐϖιϛήμων τὸ ἔϑνος τὸ μέγα τȣ̃το.
4:7 ὅτι ϖοῖον ἔϑνος μέγα, ᾧ ἐϛιν αὐτῷ ϑεὸς ἐγγίζων αὐτοῖς ὡς ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ἐν ϖᾶσιν, οἷς ἐὰν αὐτὸν ἐϖιϰαλεσώμεϑα;
4:8 ϗ ϖοῖον ἔϑνος μέγα, ᾧ ἐϛιν αὐτῷ διϰαιώματα ϗ ϰϱίματα δίϰαια ϰατὰ ϖάντα τὸν νόμον τȣ̃τον, ὃν ἐγὼ δίδωμι ἐνώϖιον ὑμῶν σήμεϱον;
4:9 ϖϱόσεχε σεαυτῷ ϗ φύλαξον τὴν ψυχήν σȣ σφόδϱα, μὴ ἐϖιλάϑῃ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς ἑωϱάϰασιν οἱ ὀφϑαλμοί σȣ· ϗ μὴ ἀϖοϛήτωσαν ἀϖὸ τῆς ϰαϱδίας σȣ ϖάσας τὰς ἡμέϱας τῆς ζωῆς σȣ, ϗ συμϐιϐάσεις τȣ̀ς υἱȣ́ς σȣ ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς τῶν υἱῶν σȣ
4:10 ἡμέϱαν, ἣν ἔϛητε ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν ἐν Χωϱηϐ τῇ ἡμέϱᾳ τῆς ἐϰϰλησίας, ὅτε εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἐϰϰλησίασον ϖϱός με τὸν λαόν, ϗ ἀϰȣσάτωσαν τὰ ῥήματά μȣ, ὅϖως μάϑωσιν φοϐεῖσϑαί με ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ἃς αὐτοὶ ζῶσιν ἐϖὶ τῆς γῆς, ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτῶν διδάξωσιν.
4:11 ϗ ϖϱοσήλϑετε ϗ ἔϛητε ὑϖὸ τὸ ὄϱος, ϗ τὸ ὄϱος ἐϰαίετο ϖυϱὶ ἕως τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, σϰότος, γνόφος, ϑύελλα, φωνὴ μεγάλη.
4:12 ϗ ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱὸς ὑμᾶς ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός· φωνὴν ῥημάτων ὑμεῖς ἠϰȣ́σατε ϗ ὁμοίωμα ȣ̓ϰ εἴδετε, ἀλλ’ ἢ φωνήν·
4:13 ϗ ἀνήγγειλεν ὑμῖν τὴν διαϑήϰην αὐτȣ̃, ἣν ἐνετείλατο ὑμῖν ϖοιεῖν, τὰ δέϰα ῥήματα, ϗ ἔγϱαψεν αὐτὰ ἐϖὶ δύο ϖλάϰας λιϑίνας.
4:14 ϗ ἐμοὶ ἐνετείλατο ϰύϱιος ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ διδάξαι ὑμᾶς διϰαιώματα ϗ ϰϱίσεις ϖοιεῖν αὐτὰ ὑμᾶς ἐϖὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσϖοϱεύεσϑε ἐϰεῖ ϰληϱονομεῖν αὐτήν.
4:15 ϗ φυλάξεσϑε σφόδϱα τὰς ψυχὰς ὑμῶν, ὅτι ȣ̓ϰ εἴδετε ὁμοίωμα ἐν τῇ ἡμέϱᾳ, ᾗ ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱὸς ὑμᾶς ἐν Χωϱηϐ ἐν τῷ ὄϱει ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός.
4:16 μὴ ἀνομήσητε ϗ ϖοιήσητε ὑμῖν ἑαυτοῖς γλυϖτὸν ὁμοίωμα, ϖᾶσαν εἰϰόνα, ὁμοίωμα ἀϱσενιϰȣ̃ ἢ ϑηλυϰȣ̃,
4:17 ὁμοίωμα ϖαντὸς ϰτήνȣς τῶν ὄντων ἐϖὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα ϖαντὸς ὀϱνέȣ ϖτεϱωτȣ̃, ὃ ϖέταται ὑϖὸ τὸν ȣ̓ϱανόν,
4:18 ὁμοίωμα ϖαντὸς ἑϱϖετȣ̃, ὃ ἕϱϖει ἐϖὶ τῆς γῆς, ὁμοίωμα ϖαντὸς ἰχϑύος, ὅσα ἐϛὶν ἐν τοῖς ὕδασιν ὑϖοϰάτω τῆς γῆς.
4:19 ϗ μὴ ἀναϐλέψας εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ ἰδὼν τὸν ἥλιον ϗ τὴν σελήνην ϗ τȣ̀ς ἀϛέϱας ϗ ϖάντα τὸν ϰόσμον τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϖλανηϑεὶς ϖϱοσϰυνήσῃς αὐτοῖς ϗ λατϱεύσῃς αὐτοῖς, ἃ ἀϖένειμεν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ αὐτὰ ϖᾶσιν τοῖς ἔϑνεσιν τοῖς ὑϖοϰάτω τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃.
4:20 ὑμᾶς δὲ ἔλαϐεν ὁ ϑεὸς ϗ ἐξήγαγεν ὑμᾶς ἐϰ τῆς ϰαμίνȣ τῆς σιδηϱᾶς ἐξ Αἰγύϖτȣ εἶναι αὐτῷ λαὸν ἔγϰληϱον ὡς ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ταύτῃ.
4:21 ϗ ϰύϱιος ἐϑυμώϑη μοι ϖεϱὶ τῶν λεγομένων ὑφ’ ὑμῶν ϗ ὤμοσεν ἵνα μὴ διαϐῶ τὸν Ιοϱδάνην τȣ̃τον ϗ ἵνα μὴ εἰσέλϑω εἰς τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς δίδωσίν σοι ἐν ϰλήϱῳ·
4:22 ἐγὼ γὰϱ ἀϖοϑνῄσϰω ἐν τῇ γῇ ταύτῃ ϗ ȣ̓ διαϐαίνω τὸν Ιοϱδάνην τȣ̃τον, ὑμεῖς δὲ διαϐαίνετε ϗ ϰληϱονομήσετε τὴν γῆν τὴν ἀγαϑὴν ταύτην.
4:23 ϖϱοσέχετε ὑμεῖς, μὴ ἐϖιλάϑησϑε τὴν διαϑήϰην ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν, ἣν διέϑετο ϖϱὸς ὑμᾶς, ϗ ϖοιήσητε ὑμῖν ἑαυτοῖς γλυϖτὸν ὁμοίωμα ϖάντων, ὧν συνέταξεν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ·
4:24 ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ϖῦϱ ϰαταναλίσϰον ἐϛίν, ϑεὸς ζηλωτής.
4:25 Ἐὰν δὲ γεννήσῃς υἱȣ̀ς ϗ υἱȣ̀ς τῶν υἱῶν σȣ ϗ χϱονίσητε ἐϖὶ τῆς γῆς ϗ ἀνομήσητε ϗ ϖοιήσητε γλυϖτὸν ὁμοίωμα ϖαντὸς ϗ ϖοιήσητε τὰ ϖονηϱὰ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν ϖαϱοϱγίσαι αὐτόν,
4:26 διαμαϱτύϱομαι ὑμῖν σήμεϱον τόν τε ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν ὅτι ἀϖωλείᾳ ἀϖολεῖσϑε ἀϖὸ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαϐαίνετε τὸν Ιοϱδάνην ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν· ȣ̓χὶ ϖολυχϱονιεῖτε ἡμέϱας ἐϖ’ αὐτῆς, ἀλλ’ ἢ ἐϰτϱιϐῇ ἐϰτϱιϐήσεσϑε.
4:27 ϗ διασϖεϱεῖ ϰύϱιος ὑμᾶς ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἔϑνεσιν ϗ ϰαταλειφϑήσεσϑε ὀλίγοι ἀϱιϑμῷ ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, εἰς ȣ̔̀ς εἰσάξει ϰύϱιος ὑμᾶς ἐϰεῖ.
4:28 ϗ λατϱεύσετε ἐϰεῖ ϑεοῖς ἑτέϱοις, ἔϱγοις χειϱῶν ἀνϑϱώϖων, ξύλοις ϗ λίϑοις, οἳ ȣ̓ϰ ὄψονται ȣ̓δὲ μὴ ἀϰȣ́σωσιν ȣ̓́τε μὴ φάγωσιν ȣ̓́τε μὴ ὀσφϱανϑῶσιν.
4:29 ϗ ζητήσετε ἐϰεῖ ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ὑμῶν ϗ εὑϱήσετε, ὅταν ἐϰζητήσητε αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας σȣ ϗ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σȣ ἐν τῇ ϑλίψει σȣ·
4:30 ϗ εὑϱήσȣσίν σε ϖάντες οἱ λόγοι ȣ̔͂τοι ἐϖ’ ἐσχάτῳ τῶν ἡμεϱῶν, ϗ ἐϖιϛϱαφήσῃ ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ϗ εἰσαϰȣ́σῃ τῆς φωνῆς αὐτȣ̃·
4:31 ὅτι ϑεὸς οἰϰτίϱμων ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ȣ̓ϰ ἐγϰαταλείψει σε ȣ̓δὲ μὴ ἐϰτϱίψει σε, ȣ̓ϰ ἐϖιλήσεται τὴν διαϑήϰην τῶν ϖατέϱων σȣ, ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς.
4:32 ἐϖεϱωτήσατε ἡμέϱας ϖϱοτέϱας τὰς γενομένας ϖϱοτέϱας σȣ ἀϖὸ τῆς ἡμέϱας, ἧς ἔϰτισεν ὁ ϑεὸς ἄνϑϱωϖον ἐϖὶ τῆς γῆς, ϗ ἐϖὶ τὸ ἄϰϱον τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἕως ἄϰϱȣ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, εἰ γέγονεν ϰατὰ τὸ ῥῆμα τὸ μέγα τȣ̃το, εἰ ἤϰȣϛαι τοιȣ̃το·
4:33 εἰ ἀϰήϰοεν ἔϑνος φωνὴν ϑεȣ̃ ζῶντος λαλȣ̃ντος ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός, ὃν τϱόϖον ἀϰήϰοας σὺ ϗ ἔζησας·
4:34 εἰ ἐϖείϱασεν ὁ ϑεὸς εἰσελϑὼν λαϐεῖν ἑαυτῷ ἔϑνος ἐϰ μέσȣ ἔϑνȣς ἐν ϖειϱασμῷ ϗ ἐν σημείοις ϗ ἐν τέϱασιν ϗ ἐν ϖολέμῳ ϗ ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν ϐϱαχίονι ὑψηλῷ ϗ ἐν ὁϱάμασιν μεγάλοις ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐϖοίησεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ἐν Αἰγύϖτῳ ἐνώϖιόν σȣ ϐλέϖοντος·
4:35 ὥϛε εἰδῆσαί σε ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ȣ̔͂τος ϑεός ἐϛιν, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἔτι ϖλὴν αὐτȣ̃.
4:36 ἐϰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἀϰȣϛὴ ἐγένετο ἡ φωνὴ αὐτȣ̃ ϖαιδεῦσαί σε, ϗ ἐϖὶ τῆς γῆς ἔδειξέν σοι τὸ ϖῦϱ αὐτȣ̃ τὸ μέγα, ϗ τὰ ῥήματα αὐτȣ̃ ἤϰȣσας ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός.
4:37 διὰ τὸ ἀγαϖῆσαι αὐτὸν τȣ̀ς ϖατέϱας σȣ ϗ ἐξελέξατο τὸ σϖέϱμα αὐτῶν μετ’ αὐτȣ̀ς ὑμᾶς ϗ ἐξήγαγέν σε αὐτὸς ἐν τῇ ἰσχύι αὐτȣ̃ τῇ μεγάλῃ ἐξ Αἰγύϖτȣ
4:38 ἐξολεϑϱεῦσαι ἔϑνη μεγάλα ϗ ἰσχυϱότεϱά σȣ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ εἰσαγαγεῖν σε δȣ̃ναί σοι τὴν γῆν αὐτῶν ϰληϱονομεῖν, ϰαϑὼς ἔχεις σήμεϱον.
4:39 ϗ γνώσῃ σήμεϱον ϗ ἐϖιϛϱαφήσῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ȣ̔͂τος ϑεὸς ἐν τῷ ȣ̓ϱανῷ ἄνω ϗ ἐϖὶ τῆς γῆς ϰάτω, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἔτι ϖλὴν αὐτȣ̃·
4:40 ϗ φυλάξῃ τὰ διϰαιώματα αὐτȣ̃ ϗ τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ἵνα εὖ σοι γένηται ϗ τοῖς υἱοῖς σȣ μετὰ σέ, ὅϖως μαϰϱοήμεϱοι γένησϑε ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ϖάσας τὰς ἡμέϱας.
4:41 Τότε ἀφώϱισεν Μωϋσῆς τϱεῖς ϖόλεις ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ ἀϖὸ ἀνατολῶν ἡλίȣ
4:42 φυγεῖν ἐϰεῖ τὸν φονευτήν, ὃς ἂν φονεύσῃ τὸν ϖλησίον ȣ̓ϰ εἰδὼς ϗ ȣ̔͂τος ȣ̓ μισῶν αὐτὸν ϖϱὸ τῆς ἐχϑὲς ϗ τϱίτης, ϗ ϰαταφεύξεται εἰς μίαν τῶν ϖόλεων τȣ́των ϗ ζήσεται·
4:43 τὴν Βοσοϱ ἐν τῇ ἐϱήμῳ ἐν τῇ γῇ τῇ ϖεδινῇ τῷ Ρȣϐην ϗ τὴν Ραμωϑ ἐν Γαλααδ τῷ Γαδδι ϗ τὴν Γαυλων ἐν Βασαν τῷ Μανασση.
4:44 Ȣ̔͂τος ὁ νόμος, ὃν ϖαϱέϑετο Μωϋσῆς ἐνώϖιον υἱῶν Ισϱαηλ·
4:45 ταῦτα τὰ μαϱτύϱια ϗ τὰ διϰαιώματα ϗ τὰ ϰϱίματα, ὅσα ἐλάλησεν Μωϋσῆς τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ ἐν τῇ ἐϱήμῳ ἐξελϑόντων αὐτῶν ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ
4:46 ἐν τῷ ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ ἐν φάϱαγγι ἐγγὺς οἴϰȣ Φογωϱ ἐν γῇ Σηων ϐασιλέως τῶν Αμοϱϱαίων, ὃς ϰατῴϰει ἐν Εσεϐων, ȣ̔̀ς ἐϖάταξεν Μωϋσῆς ϗ οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ ἐξελϑόντων αὐτῶν ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ
4:47 ϗ ἐϰληϱονόμησαν τὴν γῆν αὐτȣ̃ ϗ τὴν γῆν Ωγ ϐασιλέως τῆς Βασαν, δύο ϐασιλέων τῶν Αμοϱϱαίων, οἳ ἦσαν ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ ϰατ’ ἀνατολὰς ἡλίȣ,
4:48 ἀϖὸ Αϱοηϱ, ἥ ἐϛιν ἐϖὶ τȣ̃ χείλȣς χειμάϱϱȣ Αϱνων, ϗ ἐϖὶ τȣ̃ ὄϱȣς τȣ̃ Σηων, ὅ ἐϛιν Αεϱμων,
4:49 ϖᾶσαν τὴν Αϱαϐα ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ ϰατ’ ἀνατολὰς ἡλίȣ ὑϖὸ Ασηδωϑ τὴν λαξευτήν.
5:1 Ϗ ἐϰάλεσεν Μωϋσῆς ϖάντα Ισϱαηλ ϗ εἶϖεν ϖϱὸς αὐτȣ́ς Ἄϰȣε, Ισϱαηλ, τὰ διϰαιώματα ϗ τὰ ϰϱίματα, ὅσα ἐγὼ λαλῶ ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ταύτῃ, ϗ μαϑήσεσϑε αὐτὰ ϗ φυλάξεσϑε ϖοιεῖν αὐτά.
5:2 ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν διέϑετο ϖϱὸς ὑμᾶς διαϑήϰην ἐν Χωϱηϐ·
5:3 ȣ̓χὶ τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν διέϑετο ϰύϱιος τὴν διαϑήϰην ταύτην, ἀλλ’ ἢ ϖϱὸς ὑμᾶς, ὑμεῖς ὧδε ϖάντες ζῶντες σήμεϱον·
5:4 ϖϱόσωϖον ϰατὰ ϖϱόσωϖον ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄϱει ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός –
5:5 ϰἀγὼ εἱϛήϰειν ἀνὰ μέσον ϰυϱίȣ ϗ ὑμῶν ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν τὰ ῥήματα ϰυϱίȣ, ὅτι ἐφοϐήϑητε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ ϖυϱὸς ϗ ȣ̓ϰ ἀνέϐητε εἰς τὸ ὄϱος – λέγων
5:6 Ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ὁ ἐξαγαγών σε ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐξ οἴϰȣ δȣλείας.
5:7 ȣ̓ϰ ἔσονταί σοι ϑεοὶ ἕτεϱοι ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ. –
5:8 ȣ̓ ϖοιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον ȣ̓δὲ ϖαντὸς ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ ȣ̓ϱανῷ ἄνω ϗ ὅσα ἐν τῇ γῇ ϰάτω ϗ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑϖοϰάτω τῆς γῆς.
5:9 ȣ̓ ϖϱοσϰυνήσεις αὐτοῖς ȣ̓δὲ μὴ λατϱεύσῃς αὐτοῖς, ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ϑεὸς ζηλωτὴς ἀϖοδιδȣ̀ς ἁμαϱτίας ϖατέϱων ἐϖὶ τέϰνα ἐϖὶ τϱίτην ϗ τετάϱτην γενεὰν τοῖς μισȣ̃σίν με
5:10 ϗ ϖοιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας τοῖς ἀγαϖῶσίν με ϗ τοῖς φυλάσσȣσιν τὰ ϖϱοϛάγματά μȣ. –
5:11 ȣ̓ λήμψῃ τὸ ὄνομα ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ἐϖὶ ματαίῳ· ȣ̓ γὰϱ μὴ ϰαϑαϱίσῃ ϰύϱιος τὸν λαμϐάνοντα τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϖὶ ματαίῳ. –
5:12 φύλαξαι τὴν ἡμέϱαν τῶν σαϐϐάτων ἁγιάζειν αὐτήν, ὃν τϱόϖον ἐνετείλατό σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ.
5:13 ἓξ ἡμέϱας ἐϱγᾷ ϗ ϖοιήσεις ϖάντα τὰ ἔϱγα σȣ·
5:14 τῇ δὲ ἡμέϱᾳ τῇ ἑϐδόμῃ σάϐϐατα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ, ȣ̓ ϖοιήσεις ἐν αὐτῇ ϖᾶν ἔϱγον, σὺ ϗ οἱ υἱοί σȣ ϗ ἡ ϑυγάτηϱ σȣ, ὁ ϖαῖς σȣ ϗ ἡ ϖαιδίσϰη σȣ, ὁ ϐȣ̃ς σȣ ϗ τὸ ὑϖοζύγιόν σȣ ϗ ϖᾶν ϰτῆνός σȣ ϗ ὁ ϖϱοσήλυτος ὁ ϖαϱοιϰῶν ἐν σοί, ἵνα ἀναϖαύσηται ὁ ϖαῖς σȣ ϗ ἡ ϖαιδίσϰη σȣ ὥσϖεϱ ϗ σύ·
5:15 ϗ μνησϑήσῃ ὅτι οἰϰέτης ἦσϑα ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ϗ ἐξήγαγέν σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϰεῖϑεν ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν ϐϱαχίονι ὑψηλῷ, διὰ τȣ̃το συνέταξέν σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ὥϛε φυλάσσεσϑαι τὴν ἡμέϱαν τῶν σαϐϐάτων ϗ ἁγιάζειν αὐτήν. –
5:16 τίμα τὸν ϖατέϱα σȣ ϗ τὴν μητέϱα σȣ, ὃν τϱόϖον ἐνετείλατό σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ἵνα εὖ σοι γένηται, ϗ ἵνα μαϰϱοχϱόνιος γένῃ ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι. –
5:17 ȣ̓ μοιχεύσεις. –
5:18 ȣ̓ φονεύσεις. –
5:19 ȣ̓ ϰλέψεις. –
5:20 ȣ̓ ψευδομαϱτυϱήσεις ϰατὰ τȣ̃ ϖλησίον σȣ μαϱτυϱίαν ψευδῆ. –
5:21 ȣ̓ϰ ἐϖιϑυμήσεις τὴν γυναῖϰα τȣ̃ ϖλησίον σȣ. ȣ̓ϰ ἐϖιϑυμήσεις τὴν οἰϰίαν τȣ̃ ϖλησίον σȣ ȣ̓́τε τὸν ἀγϱὸν αὐτȣ̃ ȣ̓́τε τὸν ϖαῖδα αὐτȣ̃ ȣ̓́τε τὴν ϖαιδίσϰην αὐτȣ̃ ȣ̓́τε τȣ̃ ϐοὸς αὐτȣ̃ ȣ̓́τε τȣ̃ ὑϖοζυγίȣ αὐτȣ̃ ȣ̓́τε ϖαντὸς ϰτήνȣς αὐτȣ̃ ȣ̓́τε ὅσα τῷ ϖλησίον σȣ́ ἐϛιν.
5:22 Τὰ ῥήματα ταῦτα ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱὸς ϖᾶσαν συναγωγὴν ὑμῶν ἐν τῷ ὄϱει ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός, σϰότος, γνόφος, ϑύελλα, φωνὴ μεγάλη, ϗ ȣ̓ ϖϱοσέϑηϰεν· ϗ ἔγϱαψεν αὐτὰ ἐϖὶ δύο ϖλάϰας λιϑίνας ϗ ἔδωϰέν μοι.
5:23 ϗ ἐγένετο ὡς ἠϰȣ́σατε τὴν φωνὴν ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱὸς ϗ τὸ ὄϱος ἐϰαίετο ϖυϱί, ϗ ϖϱοσήλϑετε ϖϱός με, ϖάντες οἱ ἡγȣ́μενοι τῶν φυλῶν ὑμῶν ϗ ἡ γεϱȣσία ὑμῶν,
5:24 ϗ ἐλέγετε Ἰδȣ̀ ἔδειξεν ἡμῖν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν τὴν δόξαν αὐτȣ̃, ϗ τὴν φωνὴν αὐτȣ̃ ἠϰȣ́σαμεν ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός· ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ταύτῃ εἴδομεν ὅτι λαλήσει ὁ ϑεὸς ϖϱὸς ἄνϑϱωϖον, ϗ ζήσεται.
5:25 ϗ νῦν μὴ ἀϖοϑάνωμεν, ὅτι ἐξαναλώσει ἡμᾶς τὸ ϖῦϱ τὸ μέγα τȣ̃το, ἐὰν ϖϱοσϑώμεϑα ἡμεῖς ἀϰȣ̃σαι τὴν φωνὴν ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν ἔτι, ϗ ἀϖοϑανȣ́μεϑα.
5:26 τίς γὰϱ σάϱξ, ἥτις ἤϰȣσεν φωνὴν ϑεȣ̃ ζῶντος λαλȣ̃ντος ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱὸς ὡς ἡμεῖς ϗ ζήσεται;
5:27 ϖϱόσελϑε σὺ ϗ ἄϰȣσον ὅσα ἐὰν εἴϖῃ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν, ϗ σὺ λαλήσεις ϖϱὸς ἡμᾶς ϖάντα, ὅσα ἂν λαλήσῃ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ϖϱὸς σέ, ϗ ἀϰȣσόμεϑα ϗ ϖοιήσομεν.
5:28 ϗ ἤϰȣσεν ϰύϱιος τὴν φωνὴν τῶν λόγων ὑμῶν λαλȣ́ντων ϖϱός με, ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἤϰȣσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ, ὅσα ἐλάλησαν ϖϱὸς σέ· ὀϱϑῶς ϖάντα, ὅσα ἐλάλησαν.
5:29 τίς δώσει ȣ̔́τως εἶναι τὴν ϰαϱδίαν αὐτῶν ἐν αὐτοῖς ὥϛε φοϐεῖσϑαί με ϗ φυλάσσεσϑαι τὰς ἐντολάς μȣ ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ἵνα εὖ ᾖ αὐτοῖς ϗ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν δι’ αἰῶνος;
5:30 ϐάδισον εἰϖὸν αὐτοῖς Ἀϖοϛϱάφητε ὑμεῖς εἰς τȣ̀ς οἴϰȣς ὑμῶν·
5:31 σὺ δὲ αὐτȣ̃ ϛῆϑι μετ’ ἐμȣ̃, ϗ λαλήσω ϖϱὸς σὲ τὰς ἐντολὰς ϗ τὰ διϰαιώματα ϗ τὰ ϰϱίματα, ὅσα διδάξεις αὐτȣ́ς, ϗ ϖοιείτωσαν ἐν τῇ γῇ, ἣν ἐγὼ δίδωμι αὐτοῖς ἐν ϰλήϱῳ.
5:32 ϗ φυλάξεσϑε ϖοιεῖν ὃν τϱόϖον ἐνετείλατό σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ· ȣ̓ϰ ἐϰϰλινεῖτε εἰς δεξιὰ ȣ̓δὲ εἰς ἀϱιϛεϱὰ
5:33 ϰατὰ ϖᾶσαν τὴν ὁδόν, ἣν ἐνετείλατό σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ϖοϱεύεσϑαι ἐν αὐτῇ, ὅϖως ϰαταϖαύσῃ σε ϗ εὖ σοι ᾖ ϗ μαϰϱοημεϱεύσητε ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ϰληϱονομήσετε.
6:1 Ϗ αὗται αἱ ἐντολαὶ ϗ τὰ διϰαιώματα ϗ τὰ ϰϱίματα, ὅσα ἐνετείλατο ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν διδάξαι ὑμᾶς ϖοιεῖν ȣ̔́τως ἐν τῇ γῇ, εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσϖοϱεύεσϑε ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν,
6:2 ἵνα φοϐῆσϑε ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ὑμῶν φυλάσσεσϑαι ϖάντα τὰ διϰαιώματα αὐτȣ̃ ϗ τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, σὺ ϗ οἱ υἱοί σȣ ϗ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν σȣ ϖάσας τὰς ἡμέϱας τῆς ζωῆς σȣ, ἵνα μαϰϱοημεϱεύσητε.
6:3 ϗ ἄϰȣσον, Ισϱαηλ, ϗ φύλαξαι ϖοιεῖν, ὅϖως εὖ σοι ᾖ ϗ ἵνα ϖληϑυνϑῆτε σφόδϱα, ϰαϑάϖεϱ ἐλάλησεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων σȣ δȣ̃ναί σοι γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι.
6:4 Ϗ ταῦτα τὰ διϰαιώματα ϗ τὰ ϰϱίματα, ὅσα ἐνετείλατο ϰύϱιος τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ ἐν τῇ ἐϱήμῳ ἐξελϑόντων αὐτῶν ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ Ἄϰȣε, Ισϱαηλ· ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ϰύϱιος εἷς ἐϛιν·
6:5 ϗ ἀγαϖήσεις ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας σȣ ϗ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σȣ ϗ ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεώς σȣ.
6:6 ϗ ἔϛαι τὰ ῥήματα ταῦτα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ ϗ ἐν τῇ ψυχῇ σȣ·
6:7 ϗ ϖϱοϐιϐάσεις αὐτὰ τȣ̀ς υἱȣ́ς σȣ ϗ λαλήσεις ἐν αὐτοῖς ϰαϑήμενος ἐν οἴϰῳ ϗ ϖοϱευόμενος ἐν ὁδῷ ϗ ϰοιταζόμενος ϗ διανιϛάμενος·
6:8 ϗ ἀφάψεις αὐτὰ εἰς σημεῖον ἐϖὶ τῆς χειϱός σȣ, ϗ ἔϛαι ἀσάλευτον ϖϱὸ ὀφϑαλμῶν σȣ·
6:9 ϗ γϱάψετε αὐτὰ ἐϖὶ τὰς φλιὰς τῶν οἰϰιῶν ὑμῶν ϗ τῶν ϖυλῶν ὑμῶν.
6:10 Ϗ ἔϛαι ὅταν εἰσαγάγῃ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν τοῖς ϖατϱάσιν σȣ τῷ Αϐϱααμ ϗ Ισααϰ ϗ Ιαϰωϐ δȣ̃ναί σοι, ϖόλεις μεγάλας ϗ ϰαλάς, ἃς ȣ̓ϰ ᾠϰοδόμησας,
6:11 οἰϰίας ϖλήϱεις ϖάντων ἀγαϑῶν, ἃς ȣ̓ϰ ἐνέϖλησας, λάϰϰȣς λελατομημένȣς, ȣ̔̀ς ȣ̓ϰ ἐξελατόμησας, ἀμϖελῶνας ϗ ἐλαιῶνας, ȣ̔̀ς ȣ̓ ϰατεφύτευσας, ϗ φαγὼν ϗ ἐμϖλησϑεὶς
6:12 ϖϱόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἐϖιλάϑῃ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ τȣ̃ ἐξαγαγόντος σε ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐξ οἴϰȣ δȣλείας.
6:13 ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ φοϐηϑήσῃ ϗ αὐτῷ λατϱεύσεις ϗ ϖϱὸς αὐτὸν ϰολληϑήσῃ ϗ τῷ ὀνόματι αὐτȣ̃ ὀμῇ.
6:14 ȣ̓ ϖοϱεύσεσϑε ὀϖίσω ϑεῶν ἑτέϱων ἀϖὸ τῶν ϑεῶν τῶν ἐϑνῶν τῶν ϖεϱιϰύϰλῳ ὑμῶν,
6:15 ὅτι ϑεὸς ζηλωτὴς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν σοί, μὴ ὀϱγισϑεὶς ϑυμωϑῇ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν σοὶ ϗ ἐξολεϑϱεύσῃ σε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς.
6:16 Ȣ̓ϰ ἐϰϖειϱάσεις ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ, ὃν τϱόϖον ἐξεϖειϱάσασϑε ἐν τῷ Πειϱασμῷ.
6:17 φυλάσσων φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, τὰ μαϱτύϱια ϗ τὰ διϰαιώματα, ὅσα ἐνετείλατό σοι·
6:18 ϗ ϖοιήσεις τὸ ἀϱεϛὸν ϗ τὸ ϰαλὸν ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν, ἵνα εὖ σοι γένηται ϗ εἰσέλϑῃς ϗ ϰληϱονομήσῃς τὴν γῆν τὴν ἀγαϑήν, ἣν ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν
6:19 ἐϰδιῶξαι ϖάντας τȣ̀ς ἐχϑϱȣ́ς σȣ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ, ϰαϑὰ ἐλάλησεν.
6:20 Ϗ ἔϛαι ὅταν ἐϱωτήσῃ σε ὁ υἱός σȣ αὔϱιον λέγων Τί ἐϛιν τὰ μαϱτύϱια ϗ τὰ διϰαιώματα ϗ τὰ ϰϱίματα, ὅσα ἐνετείλατο ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ἡμῖν;
6:21 ϗ ἐϱεῖς τῷ υἱῷ σȣ Οἰϰέται ἦμεν τῷ Φαϱαω ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ, ϗ ἐξήγαγεν ἡμᾶς ϰύϱιος ἐϰεῖϑεν ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν ϐϱαχίονι ὑψηλῷ.
6:22 ϗ ἔδωϰεν ϰύϱιος σημεῖα ϗ τέϱατα μεγάλα ϗ ϖονηϱὰ ἐν Αἰγύϖτῳ ἐν Φαϱαω ϗ ἐν τῷ οἴϰῳ αὐτȣ̃ ἐνώϖιον ἡμῶν·
6:23 ϗ ἡμᾶς ἐξήγαγεν ἐϰεῖϑεν, ἵνα εἰσαγάγῃ ἡμᾶς δȣ̃ναι ἡμῖν τὴν γῆν ταύτην, ἣν ὤμοσεν δȣ̃ναι τοῖς ϖατϱάσιν ἡμῶν.
6:24 ϗ ἐνετείλατο ἡμῖν ϰύϱιος ϖοιεῖν ϖάντα τὰ διϰαιώματα ταῦτα φοϐεῖσϑαι ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ἡμῶν, ἵνα εὖ ᾖ ἡμῖν ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ἵνα ζῶμεν ὥσϖεϱ ϗ σήμεϱον.
6:25 ϗ ἐλεημοσύνη ἔϛαι ἡμῖν, ἐὰν φυλασσώμεϑα ϖοιεῖν ϖάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν, ϰαϑὰ ἐνετείλατο ἡμῖν ϰύϱιος.
7:1 Ἐὰν δὲ εἰσαγάγῃ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν εἰσϖοϱεύῃ ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι, ϗ ἐξαϱεῖ ἔϑνη μεγάλα ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ, τὸν Χετταῖον ϗ Γεϱγεσαῖον ϗ Αμοϱϱαῖον ϗ Χαναναῖον ϗ Φεϱεζαῖον ϗ Ευαῖον ϗ Ιεϐȣσαῖον, ἑϖτὰ ἔϑνη ϖολλὰ ϗ ἰσχυϱότεϱα ὑμῶν,
7:2 ϗ ϖαϱαδώσει αὐτȣ̀ς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς τὰς χεῖϱάς σȣ ϗ ϖατάξεις αὐτȣ́ς, ἀφανισμῷ ἀφανιεῖς αὐτȣ́ς, ȣ̓ διαϑήσῃ ϖϱὸς αὐτȣ̀ς διαϑήϰην ȣ̓δὲ μὴ ἐλεήσητε αὐτȣ́ς.
7:3 ȣ̓δὲ μὴ γαμϐϱεύσητε ϖϱὸς αὐτȣ́ς· τὴν ϑυγατέϱα σȣ ȣ̓ δώσεις τῷ υἱῷ αὐτȣ̃ ϗ τὴν ϑυγατέϱα αὐτȣ̃ ȣ̓ λήμψῃ τῷ υἱῷ σȣ·
7:4 ἀϖοϛήσει γὰϱ τὸν υἱόν σȣ ἀϖ’ ἐμȣ̃, ϗ λατϱεύσει ϑεοῖς ἑτέϱοις, ϗ ὀϱγισϑήσεται ϑυμῷ ϰύϱιος εἰς ὑμᾶς ϗ ἐξολεϑϱεύσει σε τὸ τάχος.
7:5 ἀλλ’ ȣ̔́τως ϖοιήσετε αὐτοῖς· τȣ̀ς ϐωμȣ̀ς αὐτῶν ϰαϑελεῖτε ϗ τὰς ϛήλας αὐτῶν συντϱίψετε ϗ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐϰϰόψετε ϗ τὰ γλυϖτὰ τῶν ϑεῶν αὐτῶν ϰαταϰαύσετε ϖυϱί·
7:6 ὅτι λαὸς ἅγιος εἶ ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ, ϗ σὲ ϖϱοείλατο ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἶναί σε αὐτῷ λαὸν ϖεϱιȣ́σιον ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ἔϑνη, ὅσα ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς.
7:7 ȣ̓χ ὅτι ϖολυϖληϑεῖτε ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ἔϑνη, ϖϱοείλατο ϰύϱιος ὑμᾶς ϗ ἐξελέξατο ὑμᾶς – ὑμεῖς γάϱ ἐϛε ὀλιγοϛοὶ ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ἔϑνη – ,
7:8 ἀλλὰ ϖαϱὰ τὸ ἀγαϖᾶν ϰύϱιον ὑμᾶς ϗ διατηϱῶν τὸν ὅϱϰον, ὃν ὤμοσεν τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν, ἐξήγαγεν ϰύϱιος ὑμᾶς ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν ϐϱαχίονι ὑψηλῷ ϗ ἐλυτϱώσατο ἐξ οἴϰȣ δȣλείας ἐϰ χειϱὸς Φαϱαω ϐασιλέως Αἰγύϖτȣ.
7:9 ϗ γνώσῃ ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ȣ̔͂τος ϑεός, ϑεὸς ϖιϛός, ὁ φυλάσσων διαϑήϰην ϗ ἔλεος τοῖς ἀγαϖῶσιν αὐτὸν ϗ τοῖς φυλάσσȣσιν τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃ εἰς χιλίας γενεὰς
7:10 ϗ ἀϖοδιδȣ̀ς τοῖς μισȣ̃σιν ϰατὰ ϖϱόσωϖον ἐξολεϑϱεῦσαι αὐτȣ́ς· ϗ ȣ̓χὶ ϐϱαδυνεῖ τοῖς μισȣ̃σιν, ϰατὰ ϖϱόσωϖον ἀϖοδώσει αὐτοῖς.
7:11 ϗ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς ϗ τὰ διϰαιώματα ϗ τὰ ϰϱίματα ταῦτα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον ϖοιεῖν.
7:12 Ϗ ἔϛαι ἡνίϰα ἂν ἀϰȣ́σητε ϖάντα τὰ διϰαιώματα ταῦτα ϗ φυλάξητε ϗ ϖοιήσητε αὐτά, ϗ διαφυλάξει ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ́ σοι τὴν διαϑήϰην ϗ τὸ ἔλεος, ὃ ὤμοσεν τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν,
7:13 ϗ ἀγαϖήσει σε ϗ εὐλογήσει σε ϗ ϖληϑυνεῖ σε ϗ εὐλογήσει τὰ ἔϰγονα τῆς ϰοιλίας σȣ ϗ τὸν ϰαϱϖὸν τῆς γῆς σȣ, τὸν σῖτόν σȣ ϗ τὸν οἶνόν σȣ ϗ τὸ ἔλαιόν σȣ, τὰ ϐȣϰόλια τῶν ϐοῶν σȣ ϗ τὰ ϖοίμνια τῶν ϖϱοϐάτων σȣ ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν σȣ δȣ̃ναί σοι.
7:14 εὐλογητὸς ἔσῃ ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ἔϑνη· ȣ̓ϰ ἔϛαι ἐν ὑμῖν ἄγονος ȣ̓δὲ ϛεῖϱα ϗ ἐν τοῖς ϰτήνεσίν σȣ.
7:15 ϗ ϖεϱιελεῖ ϰύϱιος ἀϖὸ σȣ̃ ϖᾶσαν μαλαϰίαν· ϗ ϖάσας νόσȣς Αἰγύϖτȣ τὰς ϖονηϱάς, ἃς ἑώϱαϰας ϗ ὅσα ἔγνως, ȣ̓ϰ ἐϖιϑήσει ἐϖὶ σὲ ϗ ἐϖιϑήσει αὐτὰ ἐϖὶ ϖάντας τȣ̀ς μισȣ̃ντάς σε.
7:16 ϗ φάγῃ ϖάντα τὰ σϰῦλα τῶν ἐϑνῶν, ἃ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι· ȣ̓ φείσεται ὁ ὀφϑαλμός σȣ ἐϖ’ αὐτοῖς, ϗ ȣ̓ λατϱεύσεις τοῖς ϑεοῖς αὐτῶν, ὅτι σϰῶλον τȣ̃τό ἐϛίν σοι.
7:17 Ἐὰν δὲ λέγῃς ἐν τῇ διανοίᾳ σȣ ὅτι Πολὺ τὸ ἔϑνος τȣ̃το ἢ ἐγώ, ϖῶς δυνήσομαι ἐξολεϑϱεῦσαι αὐτȣ́ς;
7:18 ȣ̓ φοϐηϑήσῃ αὐτȣ́ς· μνείᾳ μνησϑήσῃ ὅσα ἐϖοίησεν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τῷ Φαϱαω ϗ ϖᾶσι τοῖς Αἰγυϖτίοις,
7:19 τȣ̀ς ϖειϱασμȣ̀ς τȣ̀ς μεγάλȣς, ȣ̔̀ς εἴδοσαν οἱ ὀφϑαλμοί σȣ, τὰ σημεῖα ϗ τὰ τέϱατα τὰ μεγάλα ἐϰεῖνα, τὴν χεῖϱα τὴν ϰϱαταιὰν ϗ τὸν ϐϱαχίονα τὸν ὑψηλόν, ὡς ἐξήγαγέν σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ· ȣ̔́τως ϖοιήσει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ϖᾶσιν τοῖς ἔϑνεσιν, ȣ̔̀ς σὺ φοϐῇ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν.
7:20 ϗ τὰς σφηϰίας ἀϖοϛελεῖ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς αὐτȣ́ς, ἕως ἂν ἐϰτϱιϐῶσιν οἱ ϰαταλελειμμένοι ϗ οἱ ϰεϰϱυμμένοι ἀϖὸ σȣ̃.
7:21 ȣ̓ τϱωϑήσῃ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν σοί, ϑεὸς μέγας ϗ ϰϱαταιός,
7:22 ϗ ϰαταναλώσει ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τὰ ἔϑνη ταῦτα ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ ϰατὰ μιϰϱὸν μιϰϱόν· ȣ̓ δυνήσῃ ἐξαναλῶσαι αὐτȣ̀ς τὸ τάχος, ἵνα μὴ γένηται ἡ γῆ ἔϱημος ϗ ϖληϑυνϑῇ ἐϖὶ σὲ τὰ ϑηϱία τὰ ἄγϱια.
7:23 ϗ ϖαϱαδώσει αὐτȣ̀ς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς τὰς χεῖϱάς σȣ ϗ ἀϖολέσει αὐτȣ̀ς ἀϖωλείᾳ μεγάλῃ, ἕως ἂν ἐξολεϑϱεύσῃ αὐτȣ́ς,
7:24 ϗ ϖαϱαδώσει τȣ̀ς ϐασιλεῖς αὐτῶν εἰς τὰς χεῖϱας ὑμῶν, ϗ ἀϖολεῖται τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ ἐϰείνȣ· ȣ̓ϰ ἀντιϛήσεται ȣ̓δεὶς ϰατὰ ϖϱόσωϖόν σȣ, ἕως ἂν ἐξολεϑϱεύσῃς αὐτȣ́ς.
7:25 τὰ γλυϖτὰ τῶν ϑεῶν αὐτῶν ϰαταϰαύσετε ϖυϱί· ȣ̓ϰ ἐϖιϑυμήσεις ἀϱγύϱιον ȣ̓δὲ χϱυσίον ἀϖ’ αὐτῶν ϗ ȣ̓ λήμψῃ σεαυτῷ, μὴ ϖταίσῃς δι’ αὐτό, ὅτι ϐδέλυγμα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ́ ἐϛιν·
7:26 ϗ ȣ̓ϰ εἰσοίσεις ϐδέλυγμα εἰς τὸν οἶϰόν σȣ ϗ ἔσῃ ἀνάϑημα ὥσϖεϱ τȣ̃το· ϖϱοσοχϑίσματι ϖϱοσοχϑιεῖς ϗ ϐδελύγματι ϐδελύξῃ, ὅτι ἀνάϑημά ἐϛιν.
8:1 Πάσας τὰς ἐντολάς, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμεϱον, φυλάξεσϑε ϖοιεῖν, ἵνα ζῆτε ϗ ϖολυϖλασιασϑῆτε ϗ εἰσέλϑητε ϗ ϰληϱονομήσητε τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ὤμοσεν τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν.
8:2 ϗ μνησϑήσῃ ϖᾶσαν τὴν ὁδόν, ἣν ἤγαγέν σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν τῇ ἐϱήμῳ, ὅϖως ἂν ϰαϰώσῃ σε ϗ ἐϰϖειϱάσῃ σε ϗ διαγνωσϑῇ τὰ ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ, εἰ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃ ἢ ȣ̓́.
8:3 ϗ ἐϰάϰωσέν σε ϗ ἐλιμαγχόνησέν σε ϗ ἐψώμισέν σε τὸ μαννα, ὃ ȣ̓ϰ εἴδησαν οἱ ϖατέϱες σȣ, ἵνα ἀναγγείλῃ σοι ὅτι ȣ̓ϰ ἐϖ’ ἄϱτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνϑϱωϖος, ἀλλ’ ἐϖὶ ϖαντὶ ῥήματι τῷ ἐϰϖοϱευομένῳ διὰ ϛόματος ϑεȣ̃ ζήσεται ὁ ἄνϑϱωϖος.
8:4 τὰ ἱμάτιά σȣ ȣ̓ ϰατετϱίϐη ἀϖὸ σȣ̃, οἱ ϖόδες σȣ ȣ̓ϰ ἐτυλώϑησαν, ἰδȣ̀ τεσσαϱάϰοντα ἔτη.
8:5 ϗ γνώσῃ τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ ὅτι ὡς εἴ τις ϖαιδεύσαι ἄνϑϱωϖος τὸν υἱὸν αὐτȣ̃, ȣ̔́τως ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ϖαιδεύσει σε,
8:6 ϗ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϖοϱεύεσϑαι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτȣ̃ ϗ φοϐεῖσϑαι αὐτόν.
8:7 ὁ γὰϱ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰσάγει σε εἰς γῆν ἀγαϑὴν ϗ ϖολλήν, ȣ̔͂ χείμαϱϱοι ὑδάτων ϗ ϖηγαὶ ἀϐύσσων ἐϰϖοϱευόμεναι διὰ τῶν ϖεδίων ϗ διὰ τῶν ὀϱέων·
8:8 γῆ ϖυϱȣ̃ ϗ ϰϱιϑῆς, ἄμϖελοι, συϰαῖ, ῥόαι, γῆ ἐλαίας ἐλαίȣ ϗ μέλιτος·
8:9 γῆ, ἐφ’ ἧς ȣ̓ μετὰ ϖτωχείας φάγῃ τὸν ἄϱτον σȣ ϗ ȣ̓ϰ ἐνδεηϑήσῃ ȣ̓δὲν ἐϖ’ αὐτῆς· γῆ, ἧς οἱ λίϑοι σίδηϱος, ϗ ἐϰ τῶν ὀϱέων αὐτῆς μεταλλεύσεις χαλϰόν·
8:10 ϗ φάγῃ ϗ ἐμϖλησϑήσῃ ϗ εὐλογήσεις ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ἐϖὶ τῆς γῆς τῆς ἀγαϑῆς, ἧς ἔδωϰέν σοι.
8:11 ϖϱόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἐϖιλάϑῃ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ τȣ̃ μὴ φυλάξαι τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃ ϗ τὰ ϰϱίματα ϗ τὰ διϰαιώματα αὐτȣ̃, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον,
8:12 μὴ φαγὼν ϗ ἐμϖλησϑεὶς ϗ οἰϰίας ϰαλὰς οἰϰοδομήσας ϗ ϰατοιϰήσας ἐν αὐταῖς
8:13 ϗ τῶν ϐοῶν σȣ ϗ τῶν ϖϱοϐάτων σȣ ϖληϑυνϑέντων σοι, ἀϱγυϱίȣ ϗ χϱυσίȣ ϖληϑυνϑέντος σοι ϗ ϖάντων, ὅσων σοι ἔϛαι, ϖληϑυνϑέντων σοι
8:14 ὑψωϑῇς τῇ ϰαϱδίᾳ ϗ ἐϖιλάϑῃ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ τȣ̃ ἐξαγαγόντος σε ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐξ οἴϰȣ δȣλείας,
8:15 τȣ̃ ἀγαγόντος σε διὰ τῆς ἐϱήμȣ τῆς μεγάλης ϗ τῆς φοϐεϱᾶς ἐϰείνης, ȣ̔͂ ὄφις δάϰνων ϗ σϰοϱϖίος ϗ δίψα, ȣ̔͂ ȣ̓ϰ ἦν ὕδωϱ, τȣ̃ ἐξαγαγόντος σοι ἐϰ ϖέτϱας ἀϰϱοτόμȣ ϖηγὴν ὕδατος,
8:16 τȣ̃ ψωμίσαντός σε τὸ μαννα ἐν τῇ ἐϱήμῳ, ὃ ȣ̓ϰ εἴδησαν οἱ ϖατέϱες σȣ, ἵνα ϰαϰώσῃ σε ϗ ἐϰϖειϱάσῃ σε ϗ εὖ σε ϖοιήσῃ ἐϖ’ ἐσχάτων τῶν ἡμεϱῶν σȣ.
8:17 μὴ εἴϖῃς ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ Ἡ ἰσχύς μȣ ϗ τὸ ϰϱάτος τῆς χειϱός μȣ ἐϖοίησέν μοι τὴν δύναμιν τὴν μεγάλην ταύτην·
8:18 ϗ μνησϑήσῃ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, ὅτι αὐτός σοι δίδωσιν ἰσχὺν τȣ̃ ϖοιῆσαι δύναμιν ϗ ἵνα ϛήσῃ τὴν διαϑήϰην αὐτȣ̃, ἣν ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν σȣ, ὡς σήμεϱον.
8:19 ϗ ἔϛαι ἐὰν λήϑῃ ἐϖιλάϑῃ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϗ ϖοϱευϑῇς ὀϖίσω ϑεῶν ἑτέϱων ϗ λατϱεύσῃς αὐτοῖς ϗ ϖϱοσϰυνήσῃς αὐτοῖς, διαμαϱτύϱομαι ὑμῖν σήμεϱον τόν τε ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν ὅτι ἀϖωλείᾳ ἀϖολεῖσϑε·
8:20 ϰαϑὰ ϗ τὰ λοιϖὰ ἔϑνη, ὅσα ϰύϱιος ἀϖολλύει ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ ὑμῶν, ȣ̔́τως ἀϖολεῖσϑε, ἀνϑ’ ὧν ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σατε τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν.
9:1 Ἄϰȣε, Ισϱαηλ· σὺ διαϐαίνεις σήμεϱον τὸν Ιοϱδάνην εἰσελϑεῖν ϰληϱονομῆσαι ἔϑνη μεγάλα ϗ ἰσχυϱότεϱα μᾶλλον ἢ ὑμεῖς, ϖόλεις μεγάλας ϗ τειχήϱεις ἕως τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃,
9:2 λαὸν μέγαν ϗ ϖολὺν ϗ εὐμήϰη, υἱȣ̀ς Εναϰ, ȣ̔̀ς σὺ οἶσϑα ϗ σὺ ἀϰήϰοας Τίς ἀντιϛήσεται ϰατὰ ϖϱόσωϖον υἱῶν Εναϰ;
9:3 ϗ γνώσῃ σήμεϱον ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ȣ̔͂τος ϖϱοϖοϱεύεται ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ· ϖῦϱ ϰαταναλίσϰον ἐϛίν· ȣ̔͂τος ἐξολεϑϱεύσει αὐτȣ́ς, ϗ ȣ̔͂τος ἀϖοϛϱέψει αὐτȣ̀ς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ, ϗ ἀϖολεῖς αὐτȣ́ς, ϰαϑάϖεϱ εἶϖέν σοι ϰύϱιος.
9:4 μὴ εἴϖῃς ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ ἐν τῷ ἐξαναλῶσαι ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ τὰ ἔϑνη ταῦτα ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ λέγων Διὰ τὰς διϰαιοσύνας μȣ εἰσήγαγέν με ϰύϱιος ϰληϱονομῆσαι τὴν γῆν τὴν ἀγαϑὴν ταύτην· ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσέϐειαν τῶν ἐϑνῶν τȣ́των ϰύϱιος ἐξολεϑϱεύσει αὐτȣ̀ς ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ.
9:5 ȣ̓χὶ διὰ τὴν διϰαιοσύνην σȣ ȣ̓δὲ διὰ τὴν ὁσιότητα τῆς ϰαϱδίας σȣ σὺ εἰσϖοϱεύῃ ϰληϱονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσέϐειαν τῶν ἐϑνῶν τȣ́των ϰύϱιος ἐξολεϑϱεύσει αὐτȣ̀ς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ ϗ ἵνα ϛήσῃ τὴν διαϑήϰην αὐτȣ̃, ἣν ὤμοσεν τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν, τῷ Αϐϱααμ ϗ τῷ Ισααϰ ϗ τῷ Ιαϰωϐ.
9:6 ϗ γνώσῃ σήμεϱον ὅτι ȣ̓χὶ διὰ τὰς διϰαιοσύνας σȣ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι τὴν γῆν τὴν ἀγαϑὴν ταύτην ϰληϱονομῆσαι, ὅτι λαὸς σϰληϱοτϱάχηλος εἶ.
9:7 μνήσϑητι μὴ ἐϖιλάϑῃ ὅσα ϖαϱώξυνας ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ἐν τῇ ἐϱήμῳ· ἀφ’ ἧς ἡμέϱας ἐξήλϑετε ἐξ Αἰγύϖτȣ ἕως ἤλϑετε εἰς τὸν τόϖον τȣ̃τον, ἀϖειϑȣ̃ντες διετελεῖτε τὰ ϖϱὸς ϰύϱιον.
9:8 ϗ ἐν Χωϱηϐ ϖαϱωξύνατε ϰύϱιον, ϗ ἐϑυμώϑη ϰύϱιος ἐφ’ ὑμῖν ἐξολεϑϱεῦσαι ὑμᾶς
9:9 ἀναϐαίνοντός μȣ εἰς τὸ ὄϱος λαϐεῖν τὰς ϖλάϰας τὰς λιϑίνας, ϖλάϰας διαϑήϰης, ἃς διέϑετο ϰύϱιος ϖϱὸς ὑμᾶς. ϗ ϰατεγινόμην ἐν τῷ ὄϱει τεσσαϱάϰοντα ἡμέϱας ϗ τεσσαϱάϰοντα νύϰτας· ἄϱτον ȣ̓ϰ ἔφαγον ϗ ὕδωϱ ȣ̓ϰ ἔϖιον.
9:10 ϗ ἔδωϰεν ϰύϱιος ἐμοὶ τὰς δύο ϖλάϰας τὰς λιϑίνας γεγϱαμμένας ἐν τῷ δαϰτύλῳ τȣ̃ ϑεȣ̃, ϗ ἐϖ’ αὐταῖς ἐγέγϱαϖτο ϖάντες οἱ λόγοι, ȣ̔̀ς ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄϱει ἡμέϱᾳ ἐϰϰλησίας·
9:11 ϗ ἐγένετο διὰ τεσσαϱάϰοντα ἡμεϱῶν ϗ τεσσαϱάϰοντα νυϰτῶν ἔδωϰεν ϰύϱιος ἐμοὶ τὰς δύο ϖλάϰας τὰς λιϑίνας, ϖλάϰας διαϑήϰης.
9:12 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἀνάϛηϑι ϰατάϐηϑι τὸ τάχος ἐντεῦϑεν, ὅτι ἠνόμησεν ὁ λαός σȣ, ȣ̔̀ς ἐξήγαγες ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ· ϖαϱέϐησαν ταχὺ ἐϰ τῆς ὁδȣ̃, ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς· ἐϖοίησαν ἑαυτοῖς χώνευμα.
9:13 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Λελάληϰα ϖϱὸς σὲ ἅϖαξ ϗ δὶς λέγων Ἑώϱαϰα τὸν λαὸν τȣ̃τον, ϗ ἰδȣ̀ λαὸς σϰληϱοτϱάχηλός ἐϛιν·
9:14 ἔασόν με ἐξολεϑϱεῦσαι αὐτȣ́ς, ϗ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑϖοϰάτωϑεν τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ϖοιήσω σὲ εἰς ἔϑνος μέγα ϗ ἰσχυϱὸν ϗ ϖολὺ μᾶλλον ἢ τȣ̃το.
9:15 ϗ ἐϖιϛϱέψας ϰατέϐην ἐϰ τȣ̃ ὄϱȣς, ϗ τὸ ὄϱος ἐϰαίετο ϖυϱί, ϗ αἱ δύο ϖλάϰες ἐϖὶ ταῖς δυσὶ χεϱσίν μȣ.
9:16 ϗ ἰδὼν ὅτι ἡμάϱτετε ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν ϗ ἐϖοιήσατε ὑμῖν ἑαυτοῖς χωνευτὸν ϗ ϖαϱέϐητε ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃, ἧς ἐνετείλατο ὑμῖν ϰύϱιος,
9:17 ϗ ἐϖιλαϐόμενος τῶν δύο ϖλαϰῶν ἔϱϱιψα αὐτὰς ἀϖὸ τῶν δύο χειϱῶν μȣ ϗ συνέτϱιψα ἐναντίον ὑμῶν.
9:18 ϗ ἐδεήϑην ἐναντίον ϰυϱίȣ δεύτεϱον ϰαϑάϖεϱ ϗ τὸ ϖϱότεϱον τεσσαϱάϰοντα ἡμέϱας ϗ τεσσαϱάϰοντα νύϰτας – ἄϱτον ȣ̓ϰ ἔφαγον ϗ ὕδωϱ ȣ̓ϰ ἔϖιον – ϖεϱὶ ϖασῶν τῶν ἁμαϱτιῶν ὑμῶν, ὧν ἡμάϱτετε ϖοιῆσαι τὸ ϖονηϱὸν ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν ϖαϱοξῦναι αὐτόν.
9:19 ϗ ἔϰφοϐός εἰμι διὰ τὴν ὀϱγὴν ϗ τὸν ϑυμόν, ὅτι ϖαϱωξύνϑη ϰύϱιος ἐφ’ ὑμῖν ἐξολεϑϱεῦσαι ὑμᾶς· ϗ εἰσήϰȣσεν ϰύϱιος ἐμȣ̃ ϗ ἐν τῷ ϰαιϱῷ τȣ́τῳ.
9:20 ϗ ἐϖὶ Ααϱων ἐϑυμώϑη ϰύϱιος σφόδϱα ἐξολεϑϱεῦσαι αὐτόν, ϗ ηὐξάμην ϗ ϖεϱὶ Ααϱων ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ.
9:21 ϗ τὴν ἁμαϱτίαν ὑμῶν, ἣν ἐϖοιήσατε, τὸν μόσχον, ἔλαϐον αὐτὸν ϗ ϰατέϰαυσα αὐτὸν ἐν ϖυϱὶ ϗ συνέϰοψα αὐτὸν ϰαταλέσας σφόδϱα, ἕως ȣ̔͂ ἐγένετο λεϖτόν· ϗ ἐγενήϑη ὡσεὶ ϰονιοϱτός, ϗ ἔϱϱιψα τὸν ϰονιοϱτὸν εἰς τὸν χειμάϱϱȣν τὸν ϰαταϐαίνοντα ἐϰ τȣ̃ ὄϱȣς. –
9:22 ϗ ἐν τῷ Ἐμϖυϱισμῷ ϗ ἐν τῷ Πειϱασμῷ ϗ ἐν τοῖς Μνήμασιν τῆς ἐϖιϑυμίας ϖαϱοξύνοντες ἦτε ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ὑμῶν.
9:23 ϗ ὅτε ἐξαϖέϛειλεν ϰύϱιος ὑμᾶς ἐϰ Καδης Βαϱνη λέγων Ἀνάϐητε ϗ ϰληϱονομήσατε τὴν γῆν, ἣν δίδωμι ὑμῖν, ϗ ἠϖειϑήσατε τῷ ῥήματι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν ϗ ȣ̓ϰ ἐϖιϛεύσατε αὐτῷ ϗ ȣ̓ϰ εἰσηϰȣ́σατε τῆς φωνῆς αὐτȣ̃.
9:24 ἀϖειϑȣ̃ντες ἦτε τὰ ϖϱὸς ϰύϱιον ἀϖὸ τῆς ἡμέϱας, ἧς ἐγνώσϑη ὑμῖν. –
9:25 ϗ ἐδεήϑην ἐναντίον ϰυϱίȣ τεσσαϱάϰοντα ἡμέϱας ϗ τεσσαϱάϰοντα νύϰτας, ὅσας ἐδεήϑην – εἶϖεν γὰϱ ϰύϱιος ἐξολεϑϱεῦσαι ὑμᾶς –
9:26 ϗ εὐξάμην ϖϱὸς τὸν ϑεὸν ϗ εἶϖα Κύϱιε ϰύϱιε ϐασιλεῦ τῶν ϑεῶν, μὴ ἐξολεϑϱεύσῃς τὸν λαόν σȣ ϗ τὴν μεϱίδα σȣ, ἣν ἐλυτϱώσω ἐν τῇ ἰσχύι σȣ τῇ μεγάλῃ, ȣ̔̀ς ἐξήγαγες ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐν τῇ ἰσχύι σȣ τῇ μεγάλῃ ϗ ἐν τῇ χειϱί σȣ τῇ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν τῷ ϐϱαχίονί σȣ τῷ ὑψηλῷ·
9:27 μνήσϑητι Αϐϱααμ ϗ Ισααϰ ϗ Ιαϰωϐ τῶν ϑεϱαϖόντων σȣ, οἷς ὤμοσας ϰατὰ σεαυτȣ̃· μὴ ἐϖιϐλέψῃς ἐϖὶ τὴν σϰληϱότητα τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ ϗ τὰ ἀσεϐήματα ϗ τὰ ἁμαϱτήματα αὐτῶν,
9:28 μὴ εἴϖωσιν οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες τὴν γῆν, ὅϑεν ἐξήγαγες ἡμᾶς ἐϰεῖϑεν, λέγοντες Παϱὰ τὸ μὴ δύνασϑαι ϰύϱιον εἰσαγαγεῖν αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν, ἣν εἶϖεν αὐτοῖς, ϗ ϖαϱὰ τὸ μισῆσαι αὐτȣ̀ς ἐξήγαγεν αὐτȣ̀ς ἀϖοϰτεῖναι ἐν τῇ ἐϱήμῳ.
9:29 ϗ ȣ̔͂τοι λαός σȣ ϗ ϰλῆϱός σȣ, ȣ̔̀ς ἐξήγαγες ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐν τῇ ἰσχύι σȣ τῇ μεγάλῃ ϗ ἐν τῷ ϐϱαχίονί σȣ τῷ ὑψηλῷ.
10:1 Ἐν ἐϰείνῳ τῷ ϰαιϱῷ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Λάξευσον σεαυτῷ δύο ϖλάϰας λιϑίνας ὥσϖεϱ τὰς ϖϱώτας ϗ ἀνάϐηϑι ϖϱός με εἰς τὸ ὄϱος· ϗ ϖοιήσεις σεαυτῷ ϰιϐωτὸν ξυλίνην·
10:2 ϗ γϱάψω ἐϖὶ τὰς ϖλάϰας τὰ ῥήματα, ἃ ἦν ἐν ταῖς ϖλαξὶν ταῖς ϖϱώταις, ἃς συνέτϱιψας, ϗ ἐμϐαλεῖς αὐτὰς εἰς τὴν ϰιϐωτόν.
10:3 ϗ ἐϖοίησα ϰιϐωτὸν ἐϰ ξύλων ἀσήϖτων ϗ ἐλάξευσα τὰς δύο ϖλάϰας τὰς λιϑίνας ὡς αἱ ϖϱῶται· ϗ ἀνέϐην εἰς τὸ ὄϱος, ϗ αἱ δύο ϖλάϰες ἐϖὶ ταῖς χεϱσίν μȣ.
10:4 ϗ ἔγϱαψεν ἐϖὶ τὰς ϖλάϰας ϰατὰ τὴν γϱαφὴν τὴν ϖϱώτην τȣ̀ς δέϰα λόγȣς, ȣ̔̀ς ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄϱει ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖυϱός, ϗ ἔδωϰεν αὐτὰς ϰύϱιος ἐμοί.
10:5 ϗ ἐϖιϛϱέψας ϰατέϐην ἐϰ τȣ̃ ὄϱȣς ϗ ἐνέϐαλον τὰς ϖλάϰας εἰς τὴν ϰιϐωτόν, ἣν ἐϖοίησα, ϗ ἦσαν ἐϰεῖ, ϰαϑὰ ἐνετείλατό μοι ϰύϱιος. –
10:6 ϗ οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ ἀϖῆϱαν ἐϰ Βηϱωϑ υἱῶν Ιαϰιμ Μισαδαι· ἐϰεῖ ἀϖέϑανεν Ααϱων ϗ ἐτάφη ἐϰεῖ, ϗ ἱεϱάτευσεν Ελεαζαϱ υἱὸς αὐτȣ̃ ἀντ αὐτȣ̃.
10:7 ἐϰεῖϑεν ἀϖῆϱαν εἰς Γαδγαδ ϗ ἀϖὸ Γαδγαδ εἰς Ετεϐαϑα, γῆ χείμαϱϱοι ὑδάτων.
10:8 ἐν ἐϰείνῳ τῷ ϰαιϱῷ διέϛειλεν ϰύϱιος τὴν φυλὴν τὴν Λευι αἴϱειν τὴν ϰιϐωτὸν τῆς διαϑήϰης ϰυϱίȣ ϖαϱεϛάναι ἔναντι ϰυϱίȣ λειτȣϱγεῖν ϗ ἐϖεύχεσϑαι ἐϖὶ τῷ ὀνόματι αὐτȣ̃ ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης.
10:9 διὰ τȣ̃το ȣ̓ϰ ἔϛιν τοῖς Λευίταις μεϱὶς ϗ ϰλῆϱος ἐν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν· ϰύϱιος αὐτὸς ϰλῆϱος αὐτȣ̃, ϰαϑὰ εἶϖεν αὐτῷ.
10:10 ϰἀγὼ εἱϛήϰειν ἐν τῷ ὄϱει τεσσαϱάϰοντα ἡμέϱας ϗ τεσσαϱάϰοντα νύϰτας, ϗ εἰσήϰȣσεν ϰύϱιος ἐμȣ̃ ϗ ἐν τῷ ϰαιϱῷ τȣ́τῳ, ϗ ȣ̓ϰ ἠϑέλησεν ϰύϱιος ἐξολεϑϱεῦσαι ὑμᾶς.
10:11 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Βάδιζε ἄϖαϱον ἐναντίον τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ, ϗ εἰσϖοϱευέσϑωσαν ϗ ϰληϱονομείτωσαν τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν δȣ̃ναι αὐτοῖς.
10:12 Ϗ νῦν, Ισϱαηλ, τί ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ αἰτεῖται ϖαϱὰ σȣ̃ ἀλλ’ ἢ φοϐεῖσϑαι ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ϖοϱεύεσϑαι ἐν ϖάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτȣ̃ ϗ ἀγαϖᾶν αὐτὸν ϗ λατϱεύειν ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας σȣ ϗ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σȣ,
10:13 φυλάσσεσϑαι τὰς ἐντολὰς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϗ τὰ διϰαιώματα αὐτȣ̃, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ἵνα εὖ σοι ᾖ;
10:14 ἰδȣ̀ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ὁ ȣ̓ϱανὸς ϗ ὁ ȣ̓ϱανὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ἡ γῆ ϗ ϖάντα, ὅσα ἐϛὶν ἐν αὐτῇ·
10:15 ϖλὴν τȣ̀ς ϖατέϱας ὑμῶν ϖϱοείλατο ϰύϱιος ἀγαϖᾶν αὐτȣ̀ς ϗ ἐξελέξατο τὸ σϖέϱμα αὐτῶν μετ’ αὐτȣ̀ς ὑμᾶς ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ἔϑνη ϰατὰ τὴν ἡμέϱαν ταύτην.
10:16 ϗ ϖεϱιτεμεῖσϑε τὴν σϰληϱοϰαϱδίαν ὑμῶν ϗ τὸν τϱάχηλον ὑμῶν ȣ̓ σϰληϱυνεῖτε ἔτι.
10:17 ὁ γὰϱ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν, ȣ̔͂τος ϑεὸς τῶν ϑεῶν ϗ ϰύϱιος τῶν ϰυϱίων, ὁ ϑεὸς ὁ μέγας ϗ ἰσχυϱὸς ϗ ὁ φοϐεϱός, ὅϛις ȣ̓ ϑαυμάζει ϖϱόσωϖον ȣ̓δ’ ȣ̓ μὴ λάϐῃ δῶϱον,
10:18 ϖοιῶν ϰϱίσιν ϖϱοσηλύτῳ ϗ ὀϱφανῷ ϗ χήϱᾳ ϗ ἀγαϖᾷ τὸν ϖϱοσήλυτον δȣ̃ναι αὐτῷ ἄϱτον ϗ ἱμάτιον.
10:19 ϗ ἀγαϖήσετε τὸν ϖϱοσήλυτον· ϖϱοσήλυτοι γὰϱ ἦτε ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ.
10:20 ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ φοϐηϑήσῃ ϗ αὐτῷ λατϱεύσεις ϗ ϖϱὸς αὐτὸν ϰολληϑήσῃ ϗ τῷ ὀνόματι αὐτȣ̃ ὀμῇ·
10:21 ȣ̔͂τος ϰαύχημά σȣ ϗ ȣ̔͂τος ϑεός σȣ, ὅϛις ἐϖοίησεν ἐν σοὶ τὰ μεγάλα ϗ τὰ ἔνδοξα ταῦτα, ἃ εἴδοσαν οἱ ὀφϑαλμοί σȣ.
10:22 ἐν ἑϐδομήϰοντα ψυχαῖς ϰατέϐησαν οἱ ϖατέϱες σȣ εἰς Αἴγυϖτον, νυνὶ δὲ ἐϖοίησέν σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ὡσεὶ τὰ ἄϛϱα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τῷ ϖλήϑει.
11:1 Ϗ ἀγαϖήσεις ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ϗ φυλάξῃ τὰ φυλάγματα αὐτȣ̃ ϗ τὰ διϰαιώματα αὐτȣ̃ ϗ τὰς ϰϱίσεις αὐτȣ̃ ϖάσας τὰς ἡμέϱας.
11:2 ϗ γνώσεσϑε σήμεϱον ὅτι ȣ̓χὶ τὰ ϖαιδία ὑμῶν, ὅσοι ȣ̓ϰ οἴδασιν ȣ̓δὲ εἴδοσαν τὴν ϖαιδείαν ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϗ τὰ μεγαλεῖα αὐτȣ̃ ϗ τὴν χεῖϱα τὴν ϰϱαταιὰν ϗ τὸν ϐϱαχίονα τὸν ὑψηλὸν
11:3 ϗ τὰ σημεῖα αὐτȣ̃ ϗ τὰ τέϱατα αὐτȣ̃, ὅσα ἐϖοίησεν ἐν μέσῳ Αἰγύϖτȣ Φαϱαω ϐασιλεῖ Αἰγύϖτȣ ϗ ϖάσῃ τῇ γῇ αὐτȣ̃,
11:4 ϗ ὅσα ἐϖοίησεν τὴν δύναμιν τῶν Αἰγυϖτίων, τὰ ἅϱματα αὐτῶν ϗ τὴν ἵϖϖον αὐτῶν, ὡς ἐϖέϰλυσεν τὸ ὕδωϱ τῆς ϑαλάσσης τῆς ἐϱυϑϱᾶς ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν ϰαταδιωϰόντων αὐτῶν ἐϰ τῶν ὀϖίσω ὑμῶν ϗ ἀϖώλεσεν αὐτȣ̀ς ϰύϱιος ἕως τῆς σήμεϱον ἡμέϱας,
11:5 ϗ ὅσα ἐϖοίησεν ὑμῖν ἐν τῇ ἐϱήμῳ, ἕως ἤλϑετε εἰς τὸν τόϖον τȣ̃τον,
11:6 ϗ ὅσα ἐϖοίησεν τῷ Δαϑαν ϗ Αϐιϱων υἱοῖς Ελιαϐ υἱȣ̃ Ρȣϐην, ȣ̔̀ς ἀνοίξασα ἡ γῆ τὸ ϛόμα αὐτῆς ϰατέϖιεν αὐτȣ̀ς ϗ τȣ̀ς οἴϰȣς αὐτῶν ϗ τὰς σϰηνὰς αὐτῶν ϗ ϖᾶσαν αὐτῶν τὴν ὑϖόϛασιν τὴν μετ’ αὐτῶν ἐν μέσῳ ϖαντὸς Ισϱαηλ,
11:7 ὅτι οἱ ὀφϑαλμοὶ ὑμῶν ἑώϱαϰαν ϖάντα τὰ ἔϱγα ϰυϱίȣ τὰ μεγάλα, ὅσα ἐϖοίησεν ὑμῖν σήμεϱον.
11:8 ϗ φυλάξεσϑε ϖάσας τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ἵνα ζῆτε ϗ ϖολυϖλασιασϑῆτε ϗ εἰσελϑόντες ϰληϱονομήσητε τὴν γῆν, εἰς ἣν ὑμεῖς διαϐαίνετε τὸν Ιοϱδάνην ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν,
11:9 ἵνα μαϰϱοημεϱεύσητε ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν δȣ̃ναι αὐτοῖς ϗ τῷ σϖέϱματι αὐτῶν μετ’ αὐτȣ́ς, γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι·
11:10 ἔϛιν γὰϱ ἡ γῆ, εἰς ἣν εἰσϖοϱεύῃ ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν, ȣ̓χ ὥσϖεϱ ἡ γῆ Αἰγύϖτȣ ἐϛίν, ὅϑεν ἐϰϖεϖόϱευσϑε ἐϰεῖϑεν, ὅταν σϖείϱωσιν τὸν σϖόϱον ϗ ϖοτίζωσιν τοῖς ϖοσὶν ὡσεὶ ϰῆϖον λαχανείας·
11:11 ἡ δὲ γῆ, εἰς ἣν εἰσϖοϱεύῃ ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν, γῆ ὀϱεινὴ ϗ ϖεδινή, ἐϰ τȣ̃ ὑετȣ̃ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϖίεται ὕδωϱ,
11:12 γῆ, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖισϰοϖεῖται αὐτήν, διὰ ϖαντὸς οἱ ὀφϑαλμοὶ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ἐϖ’ αὐτῆς ἀϖ’ ἀϱχῆς τȣ̃ ἐνιαυτȣ̃ ϗ ἕως συντελείας τȣ̃ ἐνιαυτȣ̃.
11:13 Ἐὰν δὲ ἀϰοῇ εἰσαϰȣ́σητε ϖάσας τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ἀγαϖᾶν ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ϗ λατϱεύειν αὐτῷ ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας σȣ ϗ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σȣ,
11:14 ϗ δώσει τὸν ὑετὸν τῇ γῇ σȣ ϰαϑ’ ὥϱαν ϖϱόιμον ϗ ὄψιμον, ϗ εἰσοίσεις τὸν σῖτόν σȣ ϗ τὸν οἶνόν σȣ ϗ τὸ ἔλαιόν σȣ·
11:15 ϗ δώσει χοϱτάσματα ἐν τοῖς ἀγϱοῖς σȣ τοῖς ϰτήνεσίν σȣ· ϗ φαγὼν ϗ ἐμϖλησϑεὶς
11:16 ϖϱόσεχε σεαυτῷ, μὴ ϖλατυνϑῇ ἡ ϰαϱδία σȣ ϗ ϖαϱαϐῆτε ϗ λατϱεύσητε ϑεοῖς ἑτέϱοις ϗ ϖϱοσϰυνήσητε αὐτοῖς,
11:17 ϗ ϑυμωϑεὶς ὀϱγῇ ϰύϱιος ἐφ’ ὑμῖν ϗ συσχῇ τὸν ȣ̓ϱανόν, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὑετός, ϗ ἡ γῆ ȣ̓ δώσει τὸν ϰαϱϖὸν αὐτῆς, ϗ ἀϖολεῖσϑε ἐν τάχει ἀϖὸ τῆς γῆς τῆς ἀγαϑῆς, ἧς ἔδωϰεν ὁ ϰύϱιος ὑμῖν.
11:18 ϗ ἐμϐαλεῖτε τὰ ῥήματα ταῦτα εἰς τὴν ϰαϱδίαν ὑμῶν ϗ εἰς τὴν ψυχὴν ὑμῶν· ϗ ἀφάψετε αὐτὰ εἰς σημεῖον ἐϖὶ τῆς χειϱὸς ὑμῶν, ϗ ἔϛαι ἀσάλευτον ϖϱὸ ὀφϑαλμῶν ὑμῶν·
11:19 ϗ διδάξετε αὐτὰ τὰ τέϰνα ὑμῶν λαλεῖν αὐτὰ ϰαϑημένȣς ἐν οἴϰῳ ϗ ϖοϱευομένȣς ἐν ὁδῷ ϗ ϰοιταζομένȣς ϗ διανιϛαμένȣς·
11:20 ϗ γϱάψετε αὐτὰ ἐϖὶ τὰς φλιὰς τῶν οἰϰιῶν ὑμῶν ϗ τῶν ϖυλῶν ὑμῶν,
11:21 ἵνα ϖολυημεϱεύσητε ϗ αἱ ἡμέϱαι τῶν υἱῶν ὑμῶν ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν δȣ̃ναι αὐτοῖς, ϰαϑὼς αἱ ἡμέϱαι τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐϖὶ τῆς γῆς.
11:22 ϗ ἔϛαι ἐὰν ἀϰοῇ ἀϰȣ́σητε ϖάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον ϖοιεῖν, ἀγαϖᾶν ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ἡμῶν ϗ ϖοϱεύεσϑαι ἐν ϖάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτȣ̃ ϗ ϖϱοσϰολλᾶσϑαι αὐτῷ,
11:23 ϗ ἐϰϐαλεῖ ϰύϱιος ϖάντα τὰ ἔϑνη ταῦτα ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ὑμῶν, ϗ ϰληϱονομήσετε ἔϑνη μεγάλα ϗ ἰσχυϱότεϱα μᾶλλον ἢ ὑμεῖς.
11:24 ϖάντα τὸν τόϖον, ȣ̔͂ ἐὰν ϖατήσῃ τὸ ἴχνος τȣ̃ ϖοδὸς ὑμῶν, ὑμῖν ἔϛαι· ἀϖὸ τῆς ἐϱήμȣ ϗ Ἀντιλιϐάνȣ ϗ ἀϖὸ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ μεγάλȣ, ϖοταμȣ̃ Εὐφϱάτȣ, ϗ ἕως τῆς ϑαλάσσης τῆς ἐϖὶ δυσμῶν ἔϛαι τὰ ὅϱιά σȣ.
11:25 ȣ̓ϰ ἀντιϛήσεται ȣ̓δεὶς ϰατὰ ϖϱόσωϖον ὑμῶν· τὸν τϱόμον ὑμῶν ϗ τὸν φόϐον ὑμῶν ἐϖιϑήσει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ἐϖὶ ϖϱόσωϖον ϖάσης τῆς γῆς, ἐφ’ ἧς ἐὰν ἐϖιϐῆτε ἐϖ’ αὐτῆς, ὃν τϱόϖον ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱὸς ὑμᾶς.
11:26 Ἰδȣ̀ ἐγὼ δίδωμι ἐνώϖιον ὑμῶν σήμεϱον εὐλογίαν ϗ ϰατάϱαν,
11:27 τὴν εὐλογίαν, ἐὰν ἀϰȣ́σητε τὰς ἐντολὰς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμεϱον,
11:28 ϗ τὰς ϰατάϱας, ἐὰν μὴ ἀϰȣ́σητε τὰς ἐντολὰς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμεϱον, ϗ ϖλανηϑῆτε ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃, ἧς ἐνετειλάμην ὑμῖν, ϖοϱευϑέντες λατϱεύειν ϑεοῖς ἑτέϱοις, ȣ̔̀ς ȣ̓ϰ οἴδατε.
11:29 ϗ ἔϛαι ὅταν εἰσαγάγῃ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν διαϐαίνεις ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν, ϗ δώσεις τὴν εὐλογίαν ἐϖ’ ὄϱος Γαϱιζιν ϗ τὴν ϰατάϱαν ἐϖ’ ὄϱος Γαιϐαλ.
11:30 [ȣ̓ϰ ἰδȣ̀ ταῦτα ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ ὀϖίσω ὁδὸν δυσμῶν ἡλίȣ ἐν γῇ Χανααν τὸ ϰατοιϰȣ̃ν ἐϖὶ δυσμῶν ἐχόμενον τȣ̃ Γολγολ ϖλησίον τῆς δϱυὸς τῆς ὑψηλῆς;]
11:31 ὑμεῖς γὰϱ διαϐαίνετε τὸν Ιοϱδάνην εἰσελϑόντες ϰληϱονομῆσαι τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν ἐν ϰλήϱῳ ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ϗ ϰληϱονομήσετε αὐτὴν ϗ ϰατοιϰήσετε ἐν αὐτῇ·
11:32 ϗ φυλάξεσϑε τȣ̃ ϖοιεῖν ϖάντα τὰ ϖϱοϛάγματα αὐτȣ̃ ϗ τὰς ϰϱίσεις ταύτας, ὅσας ἐγὼ δίδωμι ἐνώϖιον ὑμῶν σήμεϱον.
12:1 Ϗ ταῦτα τὰ ϖϱοϛάγματα ϗ αἱ ϰϱίσεις, ἃς φυλάξετε τȣ̃ ϖοιεῖν ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν ἐν ϰλήϱῳ, ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ἃς ὑμεῖς ζῆτε ἐϖὶ τῆς γῆς.
12:2 ἀϖωλείᾳ ἀϖολεῖτε ϖάντας τȣ̀ς τόϖȣς, ἐν οἷς ἐλάτϱευσαν ἐϰεῖ τοῖς ϑεοῖς αὐτῶν ȣ̔̀ς ὑμεῖς ϰληϱονομεῖτε αὐτȣ́ς, ἐϖὶ τῶν ὀϱέων τῶν ὑψηλῶν ϗ ἐϖὶ τῶν ϑινῶν ϗ ὑϖοϰάτω δένδϱȣ δασέος
12:3 ϗ ϰατασϰάψετε τȣ̀ς ϐωμȣ̀ς αὐτῶν ϗ συντϱίψετε τὰς ϛήλας αὐτῶν ϗ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐϰϰόψετε ϗ τὰ γλυϖτὰ τῶν ϑεῶν αὐτῶν ϰαταϰαύσετε ϖυϱί, ϗ ἀϖολεῖται τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ ἐϰείνȣ.
12:4 ȣ̓ ϖοιήσετε ȣ̔́τως ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ ὑμῶν,
12:5 ἀλλ’ ἢ εἰς τὸν τόϖον, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ἐν μιᾷ τῶν φυλῶν ὑμῶν ἐϖονομάσαι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ ἐϖιϰληϑῆναι, ϗ ἐϰζητήσετε ϗ εἰσελεύσεσϑε ἐϰεῖ
12:6 ϗ οἴσετε ἐϰεῖ τὰ ὁλοϰαυτώματα ὑμῶν ϗ τὰ ϑυσιάσματα ὑμῶν ϗ τὰς ἀϖαϱχὰς ὑμῶν ϗ τὰς εὐχὰς ὑμῶν ϗ τὰ ἑϰȣ́σια ὑμῶν ϗ τὰ ϖϱωτότοϰα τῶν ϐοῶν ὑμῶν ϗ τῶν ϖϱοϐάτων ὑμῶν
12:7 ϗ φάγεσϑε ἐϰεῖ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν ϗ εὐφϱανϑήσεσϑε ἐϖὶ ϖᾶσιν, ȣ̔͂ ἂν τὴν χεῖϱα ἐϖιϐάλητε, ὑμεῖς ϗ οἱ οἶϰοι ὑμῶν, ϰαϑότι εὐλόγησέν σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ.
12:8 ȣ̓ ϖοιήσετε ϖάντα, ἃ ἡμεῖς ϖοιȣ̃μεν ὧδε σήμεϱον, ἕϰαϛος τὸ ἀϱεϛὸν ἐνώϖιον αὐτȣ̃·
12:9 ȣ̓ γὰϱ ἥϰατε ἕως τȣ̃ νῦν εἰς τὴν ϰατάϖαυσιν ϗ εἰς τὴν ϰληϱονομίαν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
12:10 ϗ διαϐήσεσϑε τὸν Ιοϱδάνην ϗ ϰατοιϰήσετε ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ϰαταϰληϱονομεῖ ὑμῖν, ϗ ϰαταϖαύσει ὑμᾶς ἀϖὸ ϖάντων τῶν ἐχϑϱῶν ὑμῶν τῶν ϰύϰλῳ, ϗ ϰατοιϰήσετε μετὰ ἀσφαλείας.
12:11 ϗ ἔϛαι ὁ τόϖος, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ, ἐϰεῖ οἴσετε ϖάντα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμεϱον, τὰ ὁλοϰαυτώματα ὑμῶν ϗ τὰ ϑυσιάσματα ὑμῶν ϗ τὰ ἐϖιδέϰατα ὑμῶν ϗ τὰς ἀϖαϱχὰς τῶν χειϱῶν ὑμῶν ϗ τὰ δόματα ὑμῶν ϗ ϖᾶν ἐϰλεϰτὸν τῶν δώϱων ὑμῶν, ὅσα ἐὰν εὔξησϑε τῷ ϑεῷ ὑμῶν,
12:12 ϗ εὐφϱανϑήσεσϑε ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν, ὑμεῖς ϗ οἱ υἱοὶ ὑμῶν ϗ αἱ ϑυγατέϱες ὑμῶν, οἱ ϖαῖδες ὑμῶν ϗ αἱ ϖαιδίσϰαι ὑμῶν ϗ ὁ Λευίτης ὁ ἐϖὶ τῶν ϖυλῶν ὑμῶν, ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛιν αὐτῷ μεϱὶς ȣ̓δὲ ϰλῆϱος μεϑ’ ὑμῶν.
12:13 ϖϱόσεχε σεαυτῷ μὴ ἀνενέγϰῃς τὰ ὁλοϰαυτώματά σȣ ἐν ϖαντὶ τόϖῳ, ȣ̔͂ ἐὰν ἴδῃς,
12:14 ἀλλ’ ἢ εἰς τὸν τόϖον, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν φυλῶν σȣ, ἐϰεῖ ἀνοίσεις τὰ ὁλοϰαυτώματά σȣ ϗ ἐϰεῖ ϖοιήσεις ϖάντα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον.
12:15 ἀλλ’ ἢ ἐν ϖάσῃ ἐϖιϑυμίᾳ σȣ ϑύσεις ϗ φάγῃ ϰϱέα ϰατὰ τὴν εὐλογίαν ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, ἣν ἔδωϰέν σοι ἐν ϖάσῃ ϖόλει· ὁ ἀϰάϑαϱτος ἐν σοὶ ϗ ὁ ϰαϑαϱὸς ἐϖὶ τὸ αὐτὸ φάγεται αὐτὸ ὡς δοϱϰάδα ἢ ἔλαφον·
12:16 ϖλὴν τὸ αἷμα ȣ̓ φάγεσϑε, ἐϖὶ τὴν γῆν ἐϰχεεῖτε αὐτὸ ὡς ὕδωϱ.
12:17 ȣ̓ δυνήσῃ φαγεῖν ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ τὸ ἐϖιδέϰατον τȣ̃ σίτȣ σȣ ϗ τȣ̃ οἴνȣ σȣ ϗ τȣ̃ ἐλαίȣ σȣ, τὰ ϖϱωτότοϰα τῶν ϐοῶν σȣ ϗ τῶν ϖϱοϐάτων σȣ ϗ ϖάσας εὐχάς, ὅσας ἂν εὔξησϑε, ϗ τὰς ὁμολογίας ὑμῶν ϗ τὰς ἀϖαϱχὰς τῶν χειϱῶν ὑμῶν,
12:18 ἀλλ’ ἢ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ φάγῃ αὐτὰ ἐν τῷ τόϖῳ, ᾧ ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ αὐτῷ, σὺ ϗ ὁ υἱός σȣ ϗ ἡ ϑυγάτηϱ σȣ, ὁ ϖαῖς σȣ ϗ ἡ ϖαιδίσϰη σȣ ϗ ὁ ϖϱοσήλυτος ὁ ἐν ταῖς ϖόλεσιν ὑμῶν, ϗ εὐφϱανϑήσῃ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ἐϖὶ ϖάντα, ȣ̔͂ ἂν ἐϖιϐάλῃς τὴν χεῖϱά σȣ.
12:19 ϖϱόσεχε σεαυτῷ μὴ ἐγϰαταλίϖῃς τὸν Λευίτην ϖάντα τὸν χϱόνον, ὅσον ἐὰν ζῇς ἐϖὶ τῆς γῆς.
12:20 Ἐὰν δὲ ἐμϖλατύνῃ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τὰ ὅϱιά σȣ, ϰαϑάϖεϱ ἐλάλησέν σοι, ϗ ἐϱεῖς Φάγομαι ϰϱέα, ἐὰν ἐϖιϑυμήσῃ ἡ ψυχή σȣ ὥϛε φαγεῖν ϰϱέα, ἐν ϖάσῃ ἐϖιϑυμίᾳ τῆς ψυχῆς σȣ φάγῃ ϰϱέα.
12:21 ἐὰν δὲ μαϰϱότεϱον ἀϖέχῃ σȣ ὁ τόϖος, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ, ϗ ϑύσεις ἀϖὸ τῶν ϐοῶν σȣ ϗ ἀϖὸ τῶν ϖϱοϐάτων σȣ, ὧν ἂν δῷ ὁ ϑεός σοι, ὃν τϱόϖον ἐνετειλάμην σοι, ϗ φάγῃ ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ ϰατὰ τὴν ἐϖιϑυμίαν τῆς ψυχῆς σȣ·
12:22 ὡς ἔσϑεται ἡ δοϱϰὰς ϗ ἡ ἔλαφος, ȣ̔́τως φάγῃ αὐτό, ὁ ἀϰάϑαϱτος ἐν σοὶ ϗ ὁ ϰαϑαϱὸς ὡσαύτως ἔδεται.
12:23 ϖϱόσεχε ἰσχυϱῶς τȣ̃ μὴ φαγεῖν αἷμα, ὅτι τὸ αἷμα αὐτȣ̃ ψυχή· ȣ̓ ϐϱωϑήσεται ἡ ψυχὴ μετὰ τῶν ϰϱεῶν,
12:24 ȣ̓ φάγεσϑε, ἐϖὶ τὴν γῆν ἐϰχεεῖτε αὐτὸ ὡς ὕδωϱ·
12:25 ȣ̓ φάγῃ αὐτό, ἵνα εὖ σοι γένηται ϗ τοῖς υἱοῖς σȣ μετὰ σέ, ἐὰν ϖοιήσῃς τὸ ϰαλὸν ϗ τὸ ἀϱεϛὸν ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ.
12:26 ϖλὴν τὰ ἅγιά σȣ, ἐὰν γένηταί σοι, ϗ τὰς εὐχάς σȣ λαϐὼν ἥξεις εἰς τὸν τόϖον, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ,
12:27 ϗ ϖοιήσεις τὰ ὁλοϰαυτώματά σȣ· τὰ ϰϱέα ἀνοίσεις ἐϖὶ τὸ ϑυσιαϛήϱιον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, τὸ δὲ αἷμα τῶν ϑυσιῶν σȣ ϖϱοσχεεῖς ϖϱὸς τὴν ϐάσιν τȣ̃ ϑυσιαϛηϱίȣ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, τὰ δὲ ϰϱέα φάγῃ.
12:28 φυλάσσȣ ϗ ἄϰȣε ϗ ϖοιήσεις ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι, ἵνα εὖ σοι γένηται ϗ τοῖς υἱοῖς σȣ δι’ αἰῶνος, ἐὰν ϖοιήσῃς τὸ ϰαλὸν ϗ τὸ ἀϱεϛὸν ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ.
12:29 Ἐὰν δὲ ἐξολεϑϱεύσῃ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τὰ ἔϑνη, εἰς ȣ̔̀ς σὺ εἰσϖοϱεύῃ ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν, ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ ϗ ϰαταϰληϱονομήσῃς αὐτȣ̀ς ϗ ϰατοιϰήσῃς ἐν τῇ γῇ αὐτῶν,
12:30 ϖϱόσεχε σεαυτῷ μὴ ἐϰζητήσῃς ἐϖαϰολȣϑῆσαι αὐτοῖς μετὰ τὸ ἐξολεϑϱευϑῆναι αὐτȣ̀ς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ· ȣ̓ μὴ ἐϰζητήσῃς τȣ̀ς ϑεȣ̀ς αὐτῶν λέγων Πῶς ϖοιȣ̃σιν τὰ ἔϑνη ταῦτα τοῖς ϑεοῖς αὐτῶν; ϖοιήσω ϰἀγώ.
12:31 ȣ̓ ϖοιήσεις ȣ̔́τως ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ· τὰ γὰϱ ϐδελύγματα, ἃ ϰύϱιος ἐμίσησεν, ἐϖοίησαν τοῖς ϑεοῖς αὐτῶν, ὅτι τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτῶν ϗ τὰς ϑυγατέϱας αὐτῶν ϰαταϰαίȣσιν ἐν ϖυϱὶ τοῖς ϑεοῖς αὐτῶν.
13:1 Πᾶν ῥῆμα, ὃ ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, τȣ̃το φυλάξῃ ϖοιεῖν· ȣ̓ ϖϱοσϑήσεις ἐϖ’ αὐτὸ ȣ̓δὲ ἀφελεῖς ἀϖ’ αὐτȣ̃.
13:2 Ἐὰν δὲ ἀναϛῇ ἐν σοὶ ϖϱοφήτης ἢ ἐνυϖνιαζόμενος ἐνύϖνιον ϗ δῷ σοι σημεῖον ἢ τέϱας
13:3 ϗ ἔλϑῃ τὸ σημεῖον ἢ τὸ τέϱας, ὃ ἐλάλησεν ϖϱὸς σὲ λέγων Ποϱευϑῶμεν ϗ λατϱεύσωμεν ϑεοῖς ἑτέϱοις, ȣ̔̀ς ȣ̓ϰ οἴδατε,
13:4 ȣ̓ϰ ἀϰȣ́σεσϑε τῶν λόγων τȣ̃ ϖϱοφήτȣ ἐϰείνȣ ἢ τȣ̃ ἐνυϖνιαζομένȣ τὸ ἐνύϖνιον ἐϰεῖνο, ὅτι ϖειϱάζει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμᾶς εἰδέναι εἰ ἀγαϖᾶτε ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ὑμῶν ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας ὑμῶν ϗ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὑμῶν.
13:5 ὀϖίσω ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν ϖοϱεύεσϑε ϗ αὐτὸν φοϐηϑήσεσϑε ϗ τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃ φυλάξεσϑε ϗ τῆς φωνῆς αὐτȣ̃ ἀϰȣ́σεσϑε ϗ αὐτῷ ϖϱοϛεϑήσεσϑε.
13:6 ϗ ὁ ϖϱοφήτης ἐϰεῖνος ἢ ὁ τὸ ἐνύϖνιον ἐνυϖνιαζόμενος ἐϰεῖνος ἀϖοϑανεῖται· ἐλάλησεν γὰϱ ϖλανῆσαί σε ἀϖὸ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ τȣ̃ ἐξαγαγόντος σε ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ τȣ̃ λυτϱωσαμένȣ σε ἐϰ τῆς δȣλείας ἐξῶσαί σε ἐϰ τῆς ὁδȣ̃, ἧς ἐνετείλατό σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ϖοϱεύεσϑαι ἐν αὐτῇ· ϗ ἀφανιεῖς τὸν ϖονηϱὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
13:7 Ἐὰν δὲ ϖαϱαϰαλέσῃ σε ὁ ἀδελφός σȣ ἐϰ ϖατϱός σȣ ἢ ἐϰ μητϱός σȣ ἢ ὁ υἱός σȣ ἢ ἡ ϑυγάτηϱ σȣ ἢ ἡ γυνὴ ἡ ἐν ϰόλϖῳ σȣ ἢ ὁ φίλος ὁ ἴσος τῆς ψυχῆς σȣ λάϑϱᾳ λέγων Βαδίσωμεν ϗ λατϱεύσωμεν ϑεοῖς ἑτέϱοις, ȣ̔̀ς ȣ̓ϰ ᾔδεις σὺ ϗ οἱ ϖατέϱες σȣ,
13:8 ἀϖὸ τῶν ϑεῶν τῶν ἐϑνῶν τῶν ϖεϱιϰύϰλῳ ὑμῶν τῶν ἐγγιζόντων σοι ἢ τῶν μαϰϱὰν ἀϖὸ σȣ̃ ἀϖ’ ἄϰϱȣ τῆς γῆς ἕως ἄϰϱȣ τῆς γῆς,
13:9 ȣ̓ συνϑελήσεις αὐτῷ ϗ ȣ̓ϰ εἰσαϰȣ́σῃ αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ φείσεται ὁ ὀφϑαλμός σȣ ἐϖ’ αὐτῷ, ȣ̓ϰ ἐϖιϖοϑήσεις ἐϖ’ αὐτῷ ȣ̓δ’ ȣ̓ μὴ σϰεϖάσῃς αὐτόν·
13:10 ἀναγγέλλων ἀναγγελεῖς ϖεϱὶ αὐτȣ̃, αἱ χεῖϱές σȣ ἔσονται ἐϖ’ αὐτὸν ἐν ϖϱώτοις ἀϖοϰτεῖναι αὐτόν, ϗ αἱ χεῖϱες ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ ἐϖ’ ἐσχάτῳ,
13:11 ϗ λιϑοϐολήσȣσιν αὐτὸν ἐν λίϑοις, ϗ ἀϖοϑανεῖται, ὅτι ἐζήτησεν ἀϖοϛῆσαί σε ἀϖὸ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ τȣ̃ ἐξαγαγόντος σε ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐξ οἴϰȣ δȣλείας.
13:12 ϗ ϖᾶς Ισϱαηλ ἀϰȣ́σας φοϐηϑήσεται ϗ ȣ̓ ϖϱοσϑήσȣσιν ἔτι ϖοιῆσαι ϰατὰ τὸ ῥῆμα τὸ ϖονηϱὸν τȣ̃το ἐν ὑμῖν.
13:13 Ἐὰν δὲ ἀϰȣ́σῃς ἐν μιᾷ τῶν ϖόλεών σȣ, ὧν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ϰατοιϰεῖν σε ἐϰεῖ, λεγόντων
13:14 Ἐξήλϑοσαν ἄνδϱες ϖαϱάνομοι ἐξ ὑμῶν ϗ ἀϖέϛησαν ϖάντας τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας τὴν ϖόλιν αὐτῶν λέγοντες Ποϱευϑῶμεν ϗ λατϱεύσωμεν ϑεοῖς ἑτέϱοις, ȣ̔̀ς ȣ̓ϰ ᾔδειτε,
13:15 ϗ ἐϱωτήσεις ϗ ἐϱαυνήσεις σφόδϱα, ϗ ἰδȣ̀ ἀληϑὴς σαφῶς ὁ λόγος, γεγένηται τὸ ϐδέλυγμα τȣ̃το ἐν ὑμῖν,
13:16 ἀναιϱῶν ἀνελεῖς ϖάντας τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν τῇ ϖόλει ἐϰείνῃ ἐν φόνῳ μαχαίϱας, ἀναϑέματι ἀναϑεματιεῖτε αὐτὴν ϗ ϖάντα τὰ ἐν αὐτῇ
13:17 ϗ ϖάντα τὰ σϰῦλα αὐτῆς συνάξεις εἰς τὰς διόδȣς αὐτῆς ϗ ἐμϖϱήσεις τὴν ϖόλιν ἐν ϖυϱὶ ϗ ϖάντα τὰ σϰῦλα αὐτῆς ϖανδημεὶ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, ϗ ἔϛαι ἀοίϰητος εἰς τὸν αἰῶνα, ȣ̓ϰ ἀνοιϰοδομηϑήσεται ἔτι.
13:18 ȣ̓ ϖϱοσϰολληϑήσεται ἐν τῇ χειϱί σȣ ȣ̓δὲν ἀϖὸ τȣ̃ ἀναϑέματος, ἵνα ἀϖοϛϱαφῇ ϰύϱιος ἀϖὸ ϑυμȣ̃ τῆς ὀϱγῆς αὐτȣ̃ ϗ δώσει σοι ἔλεος ϗ ἐλεήσει σε ϗ ϖληϑυνεῖ σε, ὃν τϱόϖον ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν σȣ,
13:19 ἐὰν ἀϰȣ́σῃς τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ φυλάσσειν ϖάσας τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ϖοιεῖν τὸ ϰαλὸν ϗ τὸ ἀϱεϛὸν ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ.
14:1 ϒἱοί ἐϛε ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν· ȣ̓ φοιϐήσετε, ȣ̓ϰ ἐϖιϑήσετε φαλάϰϱωμα ἀνὰ μέσον τῶν ὀφϑαλμῶν ὑμῶν ἐϖὶ νεϰϱῷ·
14:2 ὅτι λαὸς ἅγιος εἶ ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ, ϗ σὲ ἐξελέξατο ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ γενέσϑαι σε αὐτῷ λαὸν ϖεϱιȣ́σιον ἀϖὸ ϖάντων τῶν ἐϑνῶν τῶν ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς.
14:3 Ȣ̓ φάγεσϑε ϖᾶν ϐδέλυγμα.
14:4 ταῦτα τὰ ϰτήνη, ἃ φάγεσϑε· μόσχον ἐϰ ϐοῶν ϗ ἀμνὸν ἐϰ ϖϱοϐάτων ϗ χίμαϱον ἐξ αἰγῶν,
14:5 ἔλαφον ϗ δοϱϰάδα ϗ ϐȣ́ϐαλον ϗ τϱαγέλαφον ϗ ϖύγαϱγον, ὄϱυγα ϗ ϰαμηλοϖάϱδαλιν·
14:6 ϖᾶν ϰτῆνος διχηλȣ̃ν ὁϖλὴν ϗ ὀνυχιϛῆϱας ὀνυχίζον δύο χηλῶν ϗ ἀνάγον μηϱυϰισμὸν ἐν τοῖς ϰτήνεσιν, ταῦτα φάγεσϑε.
14:7 ϗ ταῦτα ȣ̓ φάγεσϑε ἀϖὸ τῶν ἀναγόντων μηϱυϰισμὸν ϗ ἀϖὸ τῶν διχηλȣ́ντων τὰς ὁϖλὰς ϗ ὀνυχιζόντων ὀνυχιϛῆϱας· τὸν ϰάμηλον ϗ δασύϖοδα ϗ χοιϱογϱύλλιον, ὅτι ἀνάγȣσιν μηϱυϰισμὸν ϗ ὁϖλὴν ȣ̓ διχηλȣ̃σιν, ἀϰάϑαϱτα ταῦτα ὑμῖν ἐϛιν·
14:8 ϗ τὸν ὗν, ὅτι διχηλεῖ ὁϖλὴν τȣ̃το ϗ ὀνυχίζει ὄνυχας ὁϖλῆς ϗ τȣ̃το μηϱυϰισμὸν ȣ̓ μαϱυϰᾶται, ἀϰάϑαϱτον τȣ̃το ὑμῖν· ἀϖὸ τῶν ϰϱεῶν αὐτῶν ȣ̓ φάγεσϑε ϗ τῶν ϑνησιμαίων αὐτῶν ȣ̓χ ἅψεσϑε. –
14:9 ϗ ταῦτα φάγεσϑε ἀϖὸ ϖάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασιν· ϖάντα, ὅσα ἐϛὶν ἐν αὐτοῖς ϖτεϱύγια ϗ λεϖίδες, φάγεσϑε.
14:10 ϗ ϖάντα, ὅσα ȣ̓ϰ ἔϛιν αὐτοῖς ϖτεϱύγια ϗ λεϖίδες, ȣ̓ φάγεσϑε, ἀϰάϑαϱτα ὑμῖν ἐϛιν. –
14:11 ϖᾶν ὄϱνεον ϰαϑαϱὸν φάγεσϑε.
14:12 ϗ ταῦτα ȣ̓ φάγεσϑε ἀϖ’ αὐτῶν· τὸν ἀετὸν ϗ τὸν γϱύϖα ϗ τὸν ἁλιαίετον
14:13 ϗ τὸν γύϖα ϗ τὸν ἰϰτῖνα ϗ τὰ ὅμοια αὐτῷ
14:14 ϗ ϖάντα ϰόϱαϰα ϗ τὰ ὅμοια αὐτῷ
14:15 ϗ ϛϱȣϑὸν ϗ γλαῦϰα ϗ λάϱον
14:16 ϗ ἐϱωδιὸν ϗ ϰύϰνον ϗ ἶϐιν
14:17 ϗ ϰαταϱάϰτην ϗ ἱέϱαϰα ϗ τὰ ὅμοια αὐτῷ ϗ ἔϖοϖα ϗ νυϰτιϰόϱαϰα
14:18 ϗ ϖελεϰᾶνα ϗ χαϱαδϱιὸν ϗ τὰ ὅμοια αὐτῷ ϗ ϖοϱφυϱίωνα ϗ νυϰτεϱίδα.
14:19 ϖάντα τὰ ἑϱϖετὰ τῶν ϖετεινῶν ἀϰάϑαϱτα ταῦτά ἐϛιν ὑμῖν, ȣ̓ φάγεσϑε ἀϖ’ αὐτῶν.
14:20 ϖᾶν ϖετεινὸν ϰαϑαϱὸν φάγεσϑε. –
14:21 ϖᾶν ϑνησιμαῖον ȣ̓ φάγεσϑε· τῷ ϖαϱοίϰῳ τῷ ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ δοϑήσεται, ϗ φάγεται, ἢ ἀϖοδώσῃ τῷ ἀλλοτϱίῳ· ὅτι λαὸς ἅγιος εἶ ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ. – ȣ̓χ ἑψήσεις ἄϱνα ἐν γάλαϰτι μητϱὸς αὐτȣ̃.
14:22 Δεϰάτην ἀϖοδεϰατώσεις ϖαντὸς γενήματος τȣ̃ σϖέϱματός σȣ, τὸ γένημα τȣ̃ ἀγϱȣ̃ σȣ ἐνιαυτὸν ϰατ’ ἐνιαυτόν,
14:23 ϗ φάγῃ αὐτὸ ἔναντι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ἐν τῷ τόϖῳ, ᾧ ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ· οἴσετε τὰ ἐϖιδέϰατα τȣ̃ σίτȣ σȣ ϗ τȣ̃ οἴνȣ σȣ ϗ τȣ̃ ἐλαίȣ σȣ, τὰ ϖϱωτότοϰα τῶν ϐοῶν σȣ ϗ τῶν ϖϱοϐάτων σȣ, ἵνα μάϑῃς φοϐεῖσϑαι ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ϖάσας τὰς ἡμέϱας.
14:24 ἐὰν δὲ μαϰϱὰν γένηται ἀϖὸ σȣ̃ ἡ ὁδὸς ϗ μὴ δύνῃ ἀναφέϱειν αὐτά, ὅτι μαϰϱὰν ἀϖὸ σȣ̃ ὁ τόϖος, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ, ὅτι εὐλογήσει σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ,
14:25 ϗ ἀϖοδώσῃ αὐτὰ ἀϱγυϱίȣ ϗ λήμψῃ τὸ ἀϱγύϱιον ἐν ταῖς χεϱσίν σȣ ϗ ϖοϱεύσῃ εἰς τὸν τόϖον, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ αὐτόν,
14:26 ϗ δώσεις τὸ ἀϱγύϱιον ἐϖὶ ϖαντός, ȣ̔͂ ἐὰν ἐϖιϑυμῇ ἡ ψυχή σȣ, ἐϖὶ ϐȣσὶ ἢ ἐϖὶ ϖϱοϐάτοις, ἐϖὶ οἴνῳ ἢ ἐϖὶ σιϰεϱα ἢ ἐϖὶ ϖαντός, ȣ̔͂ ἐὰν ἐϖιϑυμῇ ἡ ψυχή σȣ, ϗ φάγῃ ἐϰεῖ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϗ εὐφϱανϑήσῃ σὺ ϗ ὁ οἶϰός σȣ
14:27 ϗ ὁ Λευίτης ὁ ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ, ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛιν αὐτῷ μεϱὶς ȣ̓δὲ ϰλῆϱος μετὰ σȣ̃. –
14:28 μετὰ τϱία ἔτη ἐξοίσεις ϖᾶν τὸ ἐϖιδέϰατον τῶν γενημάτων σȣ· ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐϰείνῳ ϑήσεις αὐτὸ ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ,
14:29 ϗ ἐλεύσεται ὁ Λευίτης, ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛιν αὐτῷ μεϱὶς ȣ̓δὲ ϰλῆϱος μετὰ σȣ̃, ϗ ὁ ϖϱοσήλυτος ϗ ὁ ὀϱφανὸς ϗ ἡ χήϱα ἡ ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ ϗ φάγονται ϗ ἐμϖλησϑήσονται, ἵνα εὐλογήσῃ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἔϱγοις, οἷς ἐὰν ϖοιῇς.
15:1 Δι ἑϖτὰ ἐτῶν ϖοιήσεις ἄφεσιν.
15:2 ϗ ȣ̔́τως τὸ ϖϱόϛαγμα τῆς ἀφέσεως· ἀφήσεις ϖᾶν χϱέος ἴδιον, ὃ ὀφείλει σοι ὁ ϖλησίον, ϗ τὸν ἀδελφόν σȣ ȣ̓ϰ ἀϖαιτήσεις, ὅτι ἐϖιϰέϰληται ἄφεσις ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ.
15:3 τὸν ἀλλότϱιον ἀϖαιτήσεις ὅσα ἐὰν ᾖ σοι ϖαϱ’ αὐτῷ, τȣ̃ ἀδελφȣ̃ σȣ ἄφεσιν ϖοιήσεις τȣ̃ χϱέȣς σȣ·
15:4 ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛαι ἐν σοὶ ἐνδεής, ὅτι εὐλογῶν εὐλογήσει σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ἐν ϰλήϱῳ ϰαταϰληϱονομῆσαι αὐτήν,
15:5 ἐὰν δὲ ἀϰοῇ εἰσαϰȣ́σητε τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν φυλάσσειν ϗ ϖοιεῖν ϖάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον.
15:6 ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εὐλόγησέν σε, ὃν τϱόϖον ἐλάλησέν σοι, ϗ δανιεῖς ἔϑνεσιν ϖολλοῖς, σὺ δὲ ȣ̓ δανιῇ, ϗ ἄϱξεις σὺ ἐϑνῶν ϖολλῶν, σȣ̃ δὲ ȣ̓ϰ ἄϱξȣσιν.
15:7 Ἐὰν δὲ γένηται ἐν σοὶ ἐνδεὴς τῶν ἀδελφῶν σȣ ἐν μιᾷ τῶν ϖόλεων σȣ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι, ȣ̓ϰ ἀϖοϛέϱξεις τὴν ϰαϱδίαν σȣ ȣ̓δ’ ȣ̓ μὴ συσφίγξῃς τὴν χεῖϱά σȣ ἀϖὸ τȣ̃ ἀδελφȣ̃ σȣ τȣ̃ ἐϖιδεομένȣ·
15:8 ἀνοίγων ἀνοίξεις τὰς χεῖϱάς σȣ αὐτῷ, δάνειον δανιεῖς αὐτῷ ὅσον ἐϖιδέεται, ϰαϑ’ ὅσον ἐνδεεῖται.
15:9 ϖϱόσεχε σεαυτῷ μὴ γένηται ῥῆμα ϰϱυϖτὸν ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ, ἀνόμημα, λέγων Ἐγγίζει τὸ ἔτος τὸ ἕϐδομον, ἔτος τῆς ἀφέσεως, ϗ ϖονηϱεύσηται ὁ ὀφϑαλμός σȣ τῷ ἀδελφῷ σȣ τῷ ἐϖιδεομένῳ, ϗ ȣ̓ δώσεις αὐτῷ, ϗ ϐοήσεται ϰατὰ σȣ̃ ϖϱὸς ϰύϱιον, ϗ ἔϛαι ἐν σοὶ ἁμαϱτία μεγάλη.
15:10 διδȣ̀ς δώσεις αὐτῷ ϗ δάνειον δανιεῖς αὐτῷ ὅσον ἐϖιδέεται, ϗ ȣ̓ λυϖηϑήσῃ τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ διδόντος σȣ αὐτῷ· ὅτι διὰ τὸ ῥῆμα τȣ̃το εὐλογήσει σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἔϱγοις ϗ ἐν ϖᾶσιν, ȣ̔͂ ἂν ἐϖιϐάλῃς τὴν χεῖϱά σȣ.
15:11 ȣ̓ γὰϱ μὴ ἐϰλίϖῃ ἐνδεὴς ἀϖὸ τῆς γῆς· διὰ τȣ̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ϖοιεῖν τὸ ῥῆμα τȣ̃το λέγων Ἀνοίγων ἀνοίξεις τὰς χεῖϱάς σȣ τῷ ἀδελφῷ σȣ τῷ ϖένητι ϗ τῷ ἐϖιδεομένῳ τῷ ἐϖὶ τῆς γῆς σȣ.
15:12 Ἐὰν δὲ ϖϱαϑῇ σοι ὁ ἀδελφός σȣ ὁ Εϐϱαῖος ἢ ἡ Εϐϱαία, δȣλεύσει σοι ἓξ ἔτη, ϗ τῷ ἑϐδόμῳ ἐξαϖοϛελεῖς αὐτὸν ἐλεύϑεϱον ἀϖὸ σȣ̃.
15:13 ὅταν δὲ ἐξαϖοϛέλλῃς αὐτὸν ἐλεύϑεϱον ἀϖὸ σȣ̃, ȣ̓ϰ ἐξαϖοϛελεῖς αὐτὸν ϰενόν·
15:14 ἐφόδιον ἐφοδιάσεις αὐτὸν ἀϖὸ τῶν ϖϱοϐάτων σȣ ϗ ἀϖὸ τȣ̃ σίτȣ σȣ ϗ ἀϖὸ τῆς ληνȣ̃ σȣ· ϰαϑὰ εὐλόγησέν σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, δώσεις αὐτῷ.
15:15 ϗ μνησϑήσῃ ὅτι οἰϰέτης ἦσϑα ἐν γῇ Αἰγύϖτȣ ϗ ἐλυτϱώσατό σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϰεῖϑεν· διὰ τȣ̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ϖοιεῖν τὸ ῥῆμα τȣ̃το.
15:16 ἐὰν δὲ λέγῃ ϖϱὸς σέ Ȣ̓ϰ ἐξελεύσομαι ἀϖὸ σȣ̃, ὅτι ἠγάϖηϰέν σε ϗ τὴν οἰϰίαν σȣ, ὅτι εὖ αὐτῷ ἐϛιν ϖαϱὰ σοί,
15:17 ϗ λήμψῃ τὸ ὀϖήτιον ϗ τϱυϖήσεις τὸ ὠτίον αὐτȣ̃ ϖϱὸς τὴν ϑύϱαν, ϗ ἔϛαι σοι οἰϰέτης εἰς τὸν αἰῶνα· ϗ τὴν ϖαιδίσϰην σȣ ϖοιήσεις ὡσαύτως.
15:18 ȣ̓ σϰληϱὸν ἔϛαι ἐναντίον σȣ ἐξαϖοϛελλομένων αὐτῶν ἐλευϑέϱων ἀϖὸ σȣ̃, ὅτι ἐφέτιον μισϑὸν τȣ̃ μισϑωτȣ̃ ἐδȣ́λευσέν σοι ἓξ ἔτη· ϗ εὐλογήσει σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν ϖᾶσιν, οἷς ἐὰν ϖοιῇς.
15:19 Πᾶν ϖϱωτότοϰον, ὃ ἐὰν τεχϑῇ ἐν τοῖς ϐȣσίν σȣ ϗ ἐν τοῖς ϖϱοϐάτοις σȣ, τὰ ἀϱσενιϰά, ἁγιάσεις ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ· ȣ̓ϰ ἐϱγᾷ ἐν τῷ ϖϱωτοτόϰῳ μόσχῳ σȣ ϗ ȣ̓ μὴ ϰείϱῃς τὸ ϖϱωτότοϰον τῶν ϖϱοϐάτων σȣ·
15:20 ἔναντι ϰυϱίȣ φάγῃ αὐτὸ ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτȣ̃ ἐν τῷ τόϖῳ, ᾧ ἐὰν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, σὺ ϗ ὁ οἶϰός σȣ.
15:21 ἐὰν δὲ ᾖ ἐν αὐτῷ μῶμος, χωλὸν ἢ τυφλὸν ἢ ϗ ϖᾶς μῶμος ϖονηϱός, ȣ̓ ϑύσεις αὐτὸ ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ·
15:22 ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ φάγῃ αὐτό, ὁ ἀϰάϑαϱτος ἐν σοὶ ϗ ὁ ϰαϑαϱὸς ὡσαύτως ἔδεται ὡς δοϱϰάδα ἢ ἔλαφον·
15:23 ϖλὴν τὸ αἷμα ȣ̓ φάγεσϑε, ἐϖὶ τὴν γῆν ἐϰχεεῖς αὐτὸ ὡς ὕδωϱ.
16:1 Φύλαξαι τὸν μῆνα τῶν νέων ϗ ϖοιήσεις τὸ ϖασχα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ, ὅτι ἐν τῷ μηνὶ τῶν νέων ἐξῆλϑες ἐξ Αἰγύϖτȣ νυϰτός.
16:2 ϗ ϑύσεις τὸ ϖασχα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ ϖϱόϐατα ϗ ϐόας ἐν τῷ τόϖῳ, ᾧ ἐὰν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ αὐτὸν ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ.
16:3 ȣ̓ φάγῃ ἐϖ’ αὐτȣ̃ ζύμην· ἑϖτὰ ἡμέϱας φάγῃ ἐϖ’ αὐτȣ̃ ἄζυμα, ἄϱτον ϰαϰώσεως, ὅτι ἐν σϖȣδῇ ἐξήλϑετε ἐξ Αἰγύϖτȣ· ἵνα μνησϑῆτε τὴν ἡμέϱαν τῆς ἐξοδίας ὑμῶν ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ϖάσας τὰς ἡμέϱας τῆς ζωῆς ὑμῶν.
16:4 ȣ̓ϰ ὀφϑήσεταί σοι ζύμη ἐν ϖᾶσι τοῖς ὁϱίοις σȣ ἑϖτὰ ἡμέϱας, ϗ ȣ̓ ϰοιμηϑήσεται ἀϖὸ τῶν ϰϱεῶν, ὧν ἐὰν ϑύσῃς τὸ ἑσϖέϱας τῇ ἡμέϱᾳ τῇ ϖϱώτῃ, εἰς τὸ ϖϱωί.
16:5 ȣ̓ δυνήσῃ ϑῦσαι τὸ ϖασχα ἐν ȣ̓δεμιᾷ τῶν ϖόλεών σȣ, ὧν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι,
16:6 ἀλλ’ ἢ εἰς τὸν τόϖον, ὃν ἐὰν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ, ϑύσεις τὸ ϖασχα ἑσϖέϱας ϖϱὸς δυσμὰς ἡλίȣ ἐν τῷ ϰαιϱῷ, ᾧ ἐξῆλϑες ἐξ Αἰγύϖτȣ,
16:7 ϗ ἑψήσεις ϗ ὀϖτήσεις ϗ φάγῃ ἐν τῷ τόϖῳ, ᾧ ἐὰν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ αὐτόν, ϗ ἀϖοϛϱαφήσῃ τὸ ϖϱωῒ ϗ ἀϖελεύσῃ εἰς τȣ̀ς οἴϰȣς σȣ.
16:8 ἓξ ἡμέϱας φάγῃ ἄζυμα, ϗ τῇ ἡμέϱᾳ τῇ ἑϐδόμῃ ἐξόδιον, ἑοϱτὴ ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ· ȣ̓ ϖοιήσεις ἐν αὐτῇ ϖᾶν ἔϱγον ϖλὴν ὅσα ϖοιηϑήσεται ψυχῇ. –
16:9 ἑϖτὰ ἑϐδομάδας ὁλοϰλήϱȣς ἐξαϱιϑμήσεις σεαυτῷ· ἀϱξαμένȣ σȣ δϱέϖανον ἐϖ’ ἀμητὸν ἄϱξῃ ἐξαϱιϑμῆσαι ἑϖτὰ ἑϐδομάδας.
16:10 ϗ ϖοιήσεις ἑοϱτὴν ἑϐδομάδων ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ ϰαϑότι ἡ χείϱ σȣ ἰσχύει, ὅσα ἂν δῷ σοι, ϰαϑότι ηὐλόγησέν σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ·
16:11 ϗ εὐφϱανϑήσῃ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, σὺ ϗ ὁ υἱός σȣ ϗ ἡ ϑυγάτηϱ σȣ, ὁ ϖαῖς σȣ ϗ ἡ ϖαιδίσϰη σȣ ϗ ὁ Λευίτης ὁ ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ ϗ ὁ ϖϱοσήλυτος ϗ ὁ ὀϱφανὸς ϗ ἡ χήϱα ἡ ἐν ὑμῖν, ἐν τῷ τόϖῳ, ᾧ ἐὰν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ,
16:12 ϗ μνησϑήσῃ ὅτι οἰϰέτης ἦσϑα ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ, ϗ φυλάξῃ ϗ ϖοιήσεις τὰς ἐντολὰς ταύτας. –
16:13 ἑοϱτὴν σϰηνῶν ϖοιήσεις σεαυτῷ ἑϖτὰ ἡμέϱας ἐν τῷ συναγαγεῖν σε ἐϰ τȣ̃ ἅλωνός σȣ ϗ ἀϖὸ τῆς ληνȣ̃ σȣ·
16:14 ϗ εὐφϱανϑήσῃ ἐν τῇ ἑοϱτῇ σȣ, σὺ ϗ ὁ υἱός σȣ ϗ ἡ ϑυγάτηϱ σȣ, ὁ ϖαῖς σȣ ϗ ἡ ϖαιδίσϰη σȣ ϗ ὁ Λευίτης ϗ ὁ ϖϱοσήλυτος ϗ ὁ ὀϱφανὸς ϗ ἡ χήϱα ἡ ȣ̓͂σα ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ.
16:15 ἑϖτὰ ἡμέϱας ἑοϱτάσεις ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ ἐν τῷ τόϖῳ, ᾧ ἐὰν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ αὐτῷ· ἐὰν δὲ εὐλογήσῃ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν ϖᾶσιν τοῖς γενήμασίν σȣ ϗ ἐν ϖαντὶ ἔϱγῳ τῶν χειϱῶν σȣ, ϗ ἔσῃ εὐφϱαινόμενος. –
16:16 τϱεῖς ϰαιϱȣ̀ς τȣ̃ ἐνιαυτȣ̃ ὀφϑήσεται ϖᾶν ἀϱσενιϰόν σȣ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ἐν τῷ τόϖῳ, ᾧ ἐὰν ἐϰλέξηται αὐτὸν ϰύϱιος, ἐν τῇ ἑοϱτῇ τῶν ἀζύμων ϗ ἐν τῇ ἑοϱτῇ τῶν ἑϐδομάδων ϗ ἐν τῇ ἑοϱτῇ τῆς σϰηνοϖηγίας. ȣ̓ϰ ὀφϑήσῃ ἐνώϖιον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϰενός·
16:17 ἕϰαϛος ϰατὰ δύναμιν τῶν χειϱῶν ὑμῶν ϰατὰ τὴν εὐλογίαν ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, ἣν ἔδωϰέν σοι.
16:18 Κϱιτὰς ϗ γϱαμματοεισαγωγεῖς ϰαταϛήσεις σεαυτῷ ἐν ϖάσαις ταῖς ϖόλεσίν σȣ, αἷς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι, ϰατὰ φυλάς, ϗ ϰϱινȣ̃σιν τὸν λαὸν ϰϱίσιν διϰαίαν.
16:19 ȣ̓ϰ ἐϰϰλινȣ̃σιν ϰϱίσιν, ȣ̓ϰ ἐϖιγνώσονται ϖϱόσωϖον ȣ̓δὲ λήμψονται δῶϱον· τὰ γὰϱ δῶϱα ἐϰτυφλοῖ ὀφϑαλμȣ̀ς σοφῶν ϗ ἐξαίϱει λόγȣς διϰαίων.
16:20 διϰαίως τὸ δίϰαιον διώξῃ, ἵνα ζῆτε ϗ εἰσελϑόντες ϰληϱονομήσητε τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι.
16:21 Ȣ̓ φυτεύσεις σεαυτῷ ἄλσος, ϖᾶν ξύλον, ϖαϱὰ τὸ ϑυσιαϛήϱιον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, ὃ ϖοιήσεις σεαυτῷ.
16:22 ȣ̓ ϛήσεις σεαυτῷ ϛήλην, ἃ ἐμίσησεν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ.
17:1 Ȣ̓ ϑύσεις ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ μόσχον ἢ ϖϱόϐατον, ἐν ᾧ ἐϛιν ἐν αὐτῷ μῶμος, ϖᾶν ῥῆμα ϖονηϱόν, ὅτι ϐδέλυγμα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ́ ἐϛιν.
17:2 Ἐὰν δὲ εὑϱεϑῇ ἐν σοὶ ἐν μιᾷ τῶν ϖόλεών σȣ, ὧν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι, ἀνὴϱ ἢ γυνή, ὅϛις ϖοιήσει τὸ ϖονηϱὸν ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϖαϱελϑεῖν τὴν διαϑήϰην αὐτȣ̃,
17:3 ϗ ἐλϑόντες λατϱεύσωσιν ϑεοῖς ἑτέϱοις ϗ ϖϱοσϰυνήσωσιν αὐτοῖς, τῷ ἡλίῳ ἢ τῇ σελήνῃ ἢ ϖαντὶ τῶν ἐϰ τȣ̃ ϰόσμȣ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ἃ ȣ̓ ϖϱοσέταξεν,
17:4 ϗ ἀναγγελῇ σοι, ϗ ἐϰζητήσεις σφόδϱα, ϗ ἰδȣ̀ ἀληϑῶς γέγονεν τὸ ῥῆμα, γεγένηται τὸ ϐδέλυγμα τȣ̃το ἐν Ισϱαηλ,
17:5 ϗ ἐξάξεις τὸν ἄνϑϱωϖον ἐϰεῖνον ἢ τὴν γυναῖϰα ἐϰείνην ϗ λιϑοϐολήσετε αὐτȣ̀ς ἐν λίϑοις, ϗ τελευτήσȣσιν.
17:6 ἐϖὶ δυσὶν μάϱτυσιν ἢ ἐϖὶ τϱισὶν μάϱτυσιν ἀϖοϑανεῖται ὁ ἀϖοϑνῄσϰων· ȣ̓ϰ ἀϖοϑανεῖται ἐφ’ ἑνὶ μάϱτυϱι.
17:7 ϗ ἡ χεὶϱ τῶν μαϱτύϱων ἔϛαι ἐϖ’ αὐτῷ ἐν ϖϱώτοις ϑανατῶσαι αὐτόν, ϗ ἡ χεὶϱ ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ ἐϖ’ ἐσχάτων· ϗ ἐξαϱεῖς τὸν ϖονηϱὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
17:8 Ἐὰν δὲ ἀδυνατήσῃ ἀϖὸ σȣ̃ ῥῆμα ἐν ϰϱίσει ἀνὰ μέσον αἷμα αἵματος ϗ ἀνὰ μέσον ϰϱίσις ϰϱίσεως ϗ ἀνὰ μέσον ἁφὴ ἁφῆς ϗ ἀνὰ μέσον ἀντιλογία ἀντιλογίας, ῥήματα ϰϱίσεως ἐν ταῖς ϖόλεσιν ὑμῶν, ϗ ἀναϛὰς ἀναϐήσῃ εἰς τὸν τόϖον, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ,
17:9 ϗ ἐλεύσῃ ϖϱὸς τȣ̀ς ἱεϱεῖς τȣ̀ς Λευίτας ϗ ϖϱὸς τὸν ϰϱιτήν, ὃς ἂν γένηται ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις, ϗ ἐϰζητήσαντες ἀναγγελȣ̃σίν σοι τὴν ϰϱίσιν.
17:10 ϗ ϖοιήσεις ϰατὰ τὸ ϖϱᾶγμα, ὃ ἐὰν ἀναγγείλωσίν σοι ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ, ȣ̔͂ ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ, ϗ φυλάξῃ σφόδϱα ϖοιῆσαι ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐὰν νομοϑετηϑῇ σοι·
17:11 ϰατὰ τὸν νόμον ϗ ϰατὰ τὴν ϰϱίσιν, ἣν ἂν εἴϖωσίν σοι, ϖοιήσεις, ȣ̓ϰ ἐϰϰλινεῖς ἀϖὸ τȣ̃ ῥήματος, ȣ̔͂ ἐὰν ἀναγγείλωσίν σοι, δεξιὰ ȣ̓δὲ ἀϱιϛεϱά.
17:12 ϗ ὁ ἄνϑϱωϖος, ὃς ἂν ϖοιήσῃ ἐν ὑϖεϱηφανίᾳ τȣ̃ μὴ ὑϖαϰȣ̃σαι τȣ̃ ἱεϱέως τȣ̃ ϖαϱεϛηϰότος λειτȣϱγεῖν ἐϖὶ τῷ ὀνόματι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ἢ τȣ̃ ϰϱιτȣ̃, ὃς ἂν ᾖ ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις, ϗ ἀϖοϑανεῖται ὁ ἄνϑϱωϖος ἐϰεῖνος, ϗ ἐξαϱεῖς τὸν ϖονηϱὸν ἐξ Ισϱαηλ·
17:13 ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς ἀϰȣ́σας φοϐηϑήσεται ϗ ȣ̓ϰ ἀσεϐήσει ἔτι.
17:14 Ἐὰν δὲ εἰσέλϑῃς εἰς τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ἐν ϰλήϱῳ, ϗ ϰληϱονομήσῃς αὐτὴν ϗ ϰατοιϰήσῃς ἐϖ’ αὐτῆς ϗ εἴϖῃς Καταϛήσω ἐϖ’ ἐμαυτὸν ἄϱχοντα ϰαϑὰ ϗ τὰ λοιϖὰ ἔϑνη τὰ ϰύϰλῳ μȣ,
17:15 ϰαϑιϛῶν ϰαταϛήσεις ἐϖὶ σεαυτὸν ἄϱχοντα, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ αὐτόν. ἐϰ τῶν ἀδελφῶν σȣ ϰαταϛήσεις ἐϖὶ σεαυτὸν ἄϱχοντα· ȣ̓ δυνήσῃ ϰαταϛῆσαι ἐϖὶ σεαυτὸν ἄνϑϱωϖον ἀλλότϱιον, ὅτι ȣ̓ϰ ἀδελφός σȣ́ ἐϛιν.
17:16 διότι ȣ̓ ϖληϑυνεῖ ἑαυτῷ ἵϖϖον ȣ̓δὲ μὴ ἀϖοϛϱέψῃ τὸν λαὸν εἰς Αἴγυϖτον, ὅϖως ϖληϑύνῃ ἑαυτῷ ἵϖϖον, ὁ δὲ ϰύϱιος εἶϖεν Ȣ̓ ϖϱοσϑήσετε ἀϖοϛϱέψαι τῇ ὁδῷ ταύτῃ ἔτι.
17:17 ϗ ȣ̓ ϖληϑυνεῖ ἑαυτῷ γυναῖϰας, ȣ̓δὲ μεταϛήσεται αὐτȣ̃ ἡ ϰαϱδία· ϗ ἀϱγύϱιον ϗ χϱυσίον ȣ̓ ϖληϑυνεῖ ἑαυτῷ σφόδϱα.
17:18 ϗ ἔϛαι ὅταν ϰαϑίσῃ ἐϖὶ τῆς ἀϱχῆς αὐτȣ̃, ϗ γϱάψει ἑαυτῷ τὸ δευτεϱονόμιον τȣ̃το εἰς ϐιϐλίον ϖαϱὰ τῶν ἱεϱέων τῶν Λευιτῶν,
17:19 ϗ ἔϛαι μετ’ αὐτȣ̃, ϗ ἀναγνώσεται ἐν αὐτῷ ϖάσας τὰς ἡμέϱας τῆς ζωῆς αὐτȣ̃, ἵνα μάϑῃ φοϐεῖσϑαι ϰύϱιον τὸν ϑεὸν αὐτȣ̃ φυλάσσεσϑαι ϖάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ϗ τὰ διϰαιώματα ταῦτα ϖοιεῖν,
17:20 ἵνα μὴ ὑψωϑῇ ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃ ἀϖὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτȣ̃, ἵνα μὴ ϖαϱαϐῇ ἀϖὸ τῶν ἐντολῶν δεξιὰ ἢ ἀϱιϛεϱά, ὅϖως ἂν μαϰϱοχϱονίσῃ ἐϖὶ τῆς ἀϱχῆς αὐτȣ̃, αὐτὸς ϗ οἱ υἱοὶ αὐτȣ̃ ἐν τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ.
18:1 Ȣ̓ϰ ἔϛαι τοῖς ἱεϱεῦσιν τοῖς Λευίταις, ὅλῃ φυλῇ Λευι, μεϱὶς ȣ̓δὲ ϰλῆϱος μετὰ Ισϱαηλ· ϰαϱϖώματα ϰυϱίȣ ὁ ϰλῆϱος αὐτῶν, φάγονται αὐτά.
18:2 ϰλῆϱος δὲ ȣ̓ϰ ἔϛαι αὐτοῖς ἐν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν· ϰύϱιος αὐτὸς ϰλῆϱος αὐτȣ̃, ϰαϑότι εἶϖεν αὐτῷ.
18:3 ϗ αὕτη ἡ ϰϱίσις τῶν ἱεϱέων, τὰ ϖαϱὰ τȣ̃ λαȣ̃, ϖαϱὰ τῶν ϑυόντων τὰ ϑύματα, ἐάν τε μόσχον ἐάν τε ϖϱόϐατον· ϗ δώσει τῷ ἱεϱεῖ τὸν ϐϱαχίονα ϗ τὰ σιαγόνια ϗ τὸ ἔνυϛϱον.
18:4 ϗ τὰς ἀϖαϱχὰς τȣ̃ σίτȣ σȣ ϗ τȣ̃ οἴνȣ σȣ ϗ τȣ̃ ἐλαίȣ σȣ ϗ τὴν ἀϖαϱχὴν τῶν ϰȣϱῶν τῶν ϖϱοϐάτων σȣ δώσεις αὐτῷ·
18:5 ὅτι αὐτὸν ἐξελέξατο ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϰ ϖασῶν τῶν φυλῶν σȣ ϖαϱεϛάναι ἔναντι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ λειτȣϱγεῖν ϗ εὐλογεῖν ἐϖὶ τῷ ὀνόματι αὐτȣ̃, αὐτὸς ϗ οἱ υἱοὶ αὐτȣ̃ ἐν τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ. –
18:6 ἐὰν δὲ ϖαϱαγένηται ὁ Λευίτης ἐϰ μιᾶς τῶν ϖόλεων ὑμῶν ἐϰ ϖάντων τῶν υἱῶν Ισϱαηλ, ȣ̔͂ αὐτὸς ϖαϱοιϰεῖ, ϰαϑότι ἐϖιϑυμεῖ ἡ ψυχὴ αὐτȣ̃, εἰς τὸν τόϖον, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος,
18:7 ϗ λειτȣϱγήσει τῷ ὀνόματι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ αὐτȣ̃ ὥσϖεϱ ϖάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτȣ̃ οἱ Λευῖται οἱ ϖαϱεϛηϰότες ἐϰεῖ ἔναντι ϰυϱίȣ·
18:8 μεϱίδα μεμεϱισμένην φάγεται ϖλὴν τῆς ϖϱάσεως τῆς ϰατὰ ϖατϱιάν.
18:9 Ἐὰν δὲ εἰσέλϑῃς εἰς τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι, ȣ̓ μαϑήσῃ ϖοιεῖν ϰατὰ τὰ ϐδελύγματα τῶν ἐϑνῶν ἐϰείνων.
18:10 ȣ̓χ εὑϱεϑήσεται ἐν σοὶ ϖεϱιϰαϑαίϱων τὸν υἱὸν αὐτȣ̃ ἢ τὴν ϑυγατέϱα αὐτȣ̃ ἐν ϖυϱί, μαντευόμενος μαντείαν, ϰληδονιζόμενος ϗ οἰωνιζόμενος, φαϱμαϰός,
18:11 ἐϖαείδων ἐϖαοιδήν, ἐγγαϛϱίμυϑος ϗ τεϱατοσϰόϖος, ἐϖεϱωτῶν τȣ̀ς νεϰϱȣ́ς.
18:12 ἔϛιν γὰϱ ϐδέλυγμα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ ϖᾶς ϖοιῶν ταῦτα· ἕνεϰεν γὰϱ τῶν ϐδελυγμάτων τȣ́των ϰύϱιος ἐξολεϑϱεύσει αὐτȣ̀ς ἀϖὸ σȣ̃.
18:13 τέλειος ἔσῃ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ·
18:14 τὰ γὰϱ ἔϑνη ταῦτα, ȣ̔̀ς σὺ ϰαταϰληϱονομεῖς αὐτȣ́ς, ȣ̔͂τοι ϰληδόνων ϗ μαντειῶν ἀϰȣ́σονται, σοὶ δὲ ȣ̓χ ȣ̔́τως ἔδωϰεν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ.
18:15 ϖϱοφήτην ἐϰ τῶν ἀδελφῶν σȣ ὡς ἐμὲ ἀναϛήσει σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, αὐτȣ̃ ἀϰȣ́σεσϑε
18:16 ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ᾐτήσω ϖαϱὰ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ἐν Χωϱηϐ τῇ ἡμέϱᾳ τῆς ἐϰϰλησίας λέγοντες Ȣ̓ ϖϱοσϑήσομεν ἀϰȣ̃σαι τὴν φωνὴν ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν ϗ τὸ ϖῦϱ τὸ μέγα τȣ̃το ȣ̓ϰ ὀψόμεϑα ἔτι ȣ̓δὲ μὴ ἀϖοϑάνωμεν,
18:17 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ὀϱϑῶς ϖάντα, ὅσα ἐλάλησαν·
18:18 ϖϱοφήτην ἀναϛήσω αὐτοῖς ἐϰ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ὥσϖεϱ σὲ ϗ δώσω τὸ ῥῆμά μȣ ἐν τῷ ϛόματι αὐτȣ̃, ϗ λαλήσει αὐτοῖς ϰαϑότι ἂν ἐντείλωμαι αὐτῷ·
18:19 ϗ ὁ ἄνϑϱωϖος, ὃς ἐὰν μὴ ἀϰȣ́σῃ ὅσα ἐὰν λαλήσῃ ὁ ϖϱοφήτης ἐϖὶ τῷ ὀνόματί μȣ, ἐγὼ ἐϰδιϰήσω ἐξ αὐτȣ̃.
18:20 ϖλὴν ὁ ϖϱοφήτης, ὃς ἂν ἀσεϐήσῃ λαλῆσαι ἐϖὶ τῷ ὀνόματί μȣ ῥῆμα, ὃ ȣ̓ ϖϱοσέταξα λαλῆσαι, ϗ ὃς ἂν λαλήσῃ ἐϖ’ ὀνόματι ϑεῶν ἑτέϱων, ἀϖοϑανεῖται ὁ ϖϱοφήτης ἐϰεῖνος.
18:21 ἐὰν δὲ εἴϖῃς ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ Πῶς γνωσόμεϑα τὸ ῥῆμα, ὃ ȣ̓ϰ ἐλάλησεν ϰύϱιος;
18:22 ὅσα ἐὰν λαλήσῃ ὁ ϖϱοφήτης ἐϖὶ τῷ ὀνόματι ϰυϱίȣ, ϗ μὴ γένηται τὸ ῥῆμα ϗ μὴ συμϐῇ, τȣ̃το τὸ ῥῆμα, ὃ ȣ̓ϰ ἐλάλησεν ϰύϱιος· ἐν ἀσεϐείᾳ ἐλάλησεν ὁ ϖϱοφήτης ἐϰεῖνος, ȣ̓ϰ ἀφέξεσϑε αὐτȣ̃.
19:1 Ἐὰν δὲ ἀφανίσῃ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τὰ ἔϑνη, ἃ ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι τὴν γῆν αὐτῶν, ϗ ϰαταϰληϱονομήσητε αὐτȣ̀ς ϗ ϰατοιϰήσητε ἐν ταῖς ϖόλεσιν αὐτῶν ϗ ἐν τοῖς οἴϰοις αὐτῶν,
19:2 τϱεῖς ϖόλεις διαϛελεῖς σεαυτῷ ἐν μέσῳ τῆς γῆς σȣ, ἧς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι.
19:3 ϛόχασαί σοι τὴν ὁδὸν ϗ τϱιμεϱιεῖς τὰ ὅϱια τῆς γῆς σȣ, ἣν ϰαταμεϱίζει σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ϗ ἔϛαι ϰαταφυγὴ ἐϰεῖ ϖαντὶ φονευτῇ.
19:4 τȣ̃το δὲ ἔϛαι τὸ ϖϱόϛαγμα τȣ̃ φονευτȣ̃, ὃς ἂν φύγῃ ἐϰεῖ ϗ ζήσεται· ὃς ἂν ϖατάξῃ τὸν ϖλησίον αὐτȣ̃ ἀϰȣσίως ϗ ȣ̔͂τος ȣ̓ μισῶν αὐτὸν ϖϱὸ τῆς ἐχϑὲς ϗ ϖϱὸ τῆς τϱίτης,
19:5 ϗ ὃς ἂν εἰσέλϑῃ μετὰ τȣ̃ ϖλησίον εἰς τὸν δϱυμὸν συναγαγεῖν ξύλα, ϗ ἐϰϰϱȣσϑῇ ἡ χεὶϱ αὐτȣ̃ τῇ ἀξίνῃ ϰόϖτοντος τὸ ξύλον, ϗ ἐϰϖεσὸν τὸ σιδήϱιον ἀϖὸ τȣ̃ ξύλȣ τύχῃ τȣ̃ ϖλησίον, ϗ ἀϖοϑάνῃ, ȣ̔͂τος ϰαταφεύξεται εἰς μίαν τῶν ϖόλεων τȣ́των ϗ ζήσεται,
19:6 ἵνα μὴ διώξας ὁ ἀγχιϛεύων τȣ̃ αἵματος ὀϖίσω τȣ̃ φονεύσαντος, ὅτι ϖαϱατεϑέϱμανται τῇ ϰαϱδίᾳ, ϗ ϰαταλάϐῃ αὐτόν, ἐὰν μαϰϱοτέϱα ᾖ ἡ ὁδός, ϗ ϖατάξῃ αὐτȣ̃ τὴν ψυχήν, ϗ ἀϖοϑάνῃ, ϗ τȣ́τῳ ȣ̓ϰ ἔϛιν ϰϱίσις ϑανάτȣ, ὅτι ȣ̓ μισῶν ἦν αὐτὸν ϖϱὸ τῆς ἐχϑὲς ϗ ϖϱὸ τῆς τϱίτης.
19:7 διὰ τȣ̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι τὸ ῥῆμα τȣ̃το λέγων Τϱεῖς ϖόλεις διαϛελεῖς σεαυτῷ·
19:8 ἐὰν δὲ ἐμϖλατύνῃ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τὰ ὅϱιά σȣ, ὃν τϱόϖον ὤμοσεν τοῖς ϖατϱάσιν σȣ, ϗ δῷ σοι ϰύϱιος ϖᾶσαν τὴν γῆν, ἣν εἶϖεν δȣ̃ναι τοῖς ϖατϱάσιν σȣ,
19:9 ἐὰν ἀϰȣ́σῃς ϖοιεῖν ϖάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ἀγαϖᾶν ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ, ϖοϱεύεσϑαι ἐν ϖάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτȣ̃ ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ϗ ϖϱοσϑήσεις σεαυτῷ ἔτι τϱεῖς ϖόλεις ϖϱὸς τὰς τϱεῖς ταύτας,
19:10 ϗ ȣ̓ϰ ἐϰχυϑήσεται αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ γῇ σȣ, ᾗ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ἐν ϰλήϱῳ, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ἐν σοὶ αἵματι ἔνοχος. –
19:11 ἐὰν δὲ γένηται ἄνϑϱωϖος μισῶν τὸν ϖλησίον ϗ ἐνεδϱεύσῃ αὐτὸν ϗ ἐϖαναϛῇ ἐϖ’ αὐτὸν ϗ ϖατάξῃ αὐτȣ̃ ψυχήν, ϗ ἀϖεϑάνῃ, ϗ φύγῃ εἰς μίαν τῶν ϖόλεων τȣ́των,
19:12 ϗ ἀϖοϛελȣ̃σιν ἡ γεϱȣσία τῆς ϖόλεως αὐτȣ̃ ϗ λήμψονται αὐτὸν ἐϰεῖϑεν ϗ ϖαϱαδώσȣσιν αὐτὸν εἰς χεῖϱας τῷ ἀγχιϛεύοντι τȣ̃ αἵματος, ϗ ἀϖοϑανεῖται·
19:13 ȣ̓ φείσεται ὁ ὀφϑαλμός σȣ ἐϖ’ αὐτῷ, ϗ ϰαϑαϱιεῖς τὸ αἷμα τὸ ἀναίτιον ἐξ Ισϱαηλ, ϗ εὖ σοι ἔϛαι.
19:14 Ȣ̓ μεταϰινήσεις ὅϱια τȣ̃ ϖλησίον σȣ, ἃ ἔϛησαν οἱ ϖατέϱες σȣ ἐν τῇ ϰληϱονομίᾳ σȣ, ᾗ ϰατεϰληϱονομήϑης ἐν τῇ γῇ, ᾗ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ἐν ϰλήϱῳ.
19:15 Ȣ̓ϰ ἐμμενεῖ μάϱτυς εἷς μαϱτυϱῆσαι ϰατὰ ἀνϑϱώϖȣ ϰατὰ ϖᾶσαν ἀδιϰίαν ϗ ϰατὰ ϖᾶν ἁμάϱτημα ϗ ϰατὰ ϖᾶσαν ἁμαϱτίαν, ἣν ἂν ἁμάϱτῃ· ἐϖὶ ϛόματος δύο μαϱτύϱων ϗ ἐϖὶ ϛόματος τϱιῶν μαϱτύϱων ϛαϑήσεται ϖᾶν ῥῆμα.
19:16 ἐὰν δὲ ϰαταϛῇ μάϱτυς ἄδιϰος ϰατὰ ἀνϑϱώϖȣ ϰαταλέγων αὐτȣ̃ ἀσέϐειαν,
19:17 ϗ ϛήσονται οἱ δύο ἄνϑϱωϖοι, οἷς ἐϛιν αὐτοῖς ἡ ἀντιλογία, ἔναντι ϰυϱίȣ ϗ ἔναντι τῶν ἱεϱέων ϗ ἔναντι τῶν ϰϱιτῶν, οἳ ἐὰν ὦσιν ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις,
19:18 ϗ ἐξετάσωσιν οἱ ϰϱιταὶ ἀϰϱιϐῶς, ϗ ἰδȣ̀ μάϱτυς ἄδιϰος ἐμαϱτύϱησεν ἄδιϰα, ἀντέϛη ϰατὰ τȣ̃ ἀδελφȣ̃ αὐτȣ̃,
19:19 ϗ ϖοιήσετε αὐτῷ ὃν τϱόϖον ἐϖονηϱεύσατο ϖοιῆσαι ϰατὰ τȣ̃ ἀδελφȣ̃ αὐτȣ̃, ϗ ἐξαϱεῖς τὸν ϖονηϱὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
19:20 ϗ οἱ ἐϖίλοιϖοι ἀϰȣ́σαντες φοϐηϑήσονται ϗ ȣ̓ ϖϱοσϑήσȣσιν ἔτι ϖοιῆσαι ϰατὰ τὸ ῥῆμα τὸ ϖονηϱὸν τȣ̃το ἐν ὑμῖν.
19:21 ȣ̓ φείσεται ὁ ὀφϑαλμός σȣ ἐϖ’ αὐτῷ· ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς, ὀφϑαλμὸν ἀντὶ ὀφϑαλμȣ̃, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, χεῖϱα ἀντὶ χειϱός, ϖόδα ἀντὶ ϖοδός.
20:1 Ἐὰν δὲ ἐξέλϑῃς εἰς ϖόλεμον ἐϖὶ τȣ̀ς ἐχϑϱȣ́ς σȣ ϗ ἴδῃς ἵϖϖον ϗ ἀναϐάτην ϗ λαὸν ϖλείονά σȣ, ȣ̓ φοϐηϑήσῃ ἀϖ’ αὐτῶν, ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ μετὰ σȣ̃ ὁ ἀναϐιϐάσας σε ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ.
20:2 ϗ ἔϛαι ὅταν ἐγγίσῃς τῷ ϖολέμῳ, ϗ ϖϱοσεγγίσας ὁ ἱεϱεὺς λαλήσει τῷ λαῷ
20:3 ϗ ἐϱεῖ ϖϱὸς αὐτȣ́ς Ἄϰȣε, Ισϱαηλ· ὑμεῖς ϖϱοσϖοϱεύεσϑε σήμεϱον εἰς ϖόλεμον ἐϖὶ τȣ̀ς ἐχϑϱȣ̀ς ὑμῶν, μὴ ἐϰλυέσϑω ἡ ϰαϱδία ὑμῶν, μὴ φοϐεῖσϑε μηδὲ ϑϱαύεσϑε μηδὲ ἐϰϰλίνητε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν,
20:4 ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν ὁ ϖϱοϖοϱευόμενος μεϑ’ ὑμῶν συνεϰϖολεμῆσαι ὑμῖν τȣ̀ς ἐχϑϱȣ̀ς ὑμῶν διασῶσαι ὑμᾶς.
20:5 ϗ λαλήσȣσιν οἱ γϱαμματεῖς ϖϱὸς τὸν λαὸν λέγοντες Τίς ὁ ἄνϑϱωϖος ὁ οἰϰοδομήσας οἰϰίαν ϰαινὴν ϗ ȣ̓ϰ ἐνεϰαίνισεν αὐτήν; ϖοϱευέσϑω ϗ ἀϖοϛϱαφήτω εἰς τὴν οἰϰίαν αὐτȣ̃, μὴ ἀϖοϑάνῃ ἐν τῷ ϖολέμῳ ϗ ἄνϑϱωϖος ἕτεϱος ἐγϰαινιεῖ αὐτήν.
20:6 ϗ τίς ὁ ἄνϑϱωϖος, ὅϛις ἐφύτευσεν ἀμϖελῶνα ϗ ȣ̓ϰ εὐφϱάνϑη ἐξ αὐτȣ̃; ϖοϱευέσϑω ϗ ἀϖοϛϱαφήτω εἰς τὴν οἰϰίαν αὐτȣ̃, μὴ ἀϖοϑάνῃ ἐν τῷ ϖολέμῳ ϗ ἄνϑϱωϖος ἕτεϱος εὐφϱανϑήσεται ἐξ αὐτȣ̃.
20:7 ϗ τίς ὁ ἄνϑϱωϖος, ὅϛις μεμνήϛευται γυναῖϰα ϗ ȣ̓ϰ ἔλαϐεν αὐτήν; ϖοϱευέσϑω ϗ ἀϖοϛϱαφήτω εἰς τὴν οἰϰίαν αὐτȣ̃, μὴ ἀϖοϑάνῃ ἐν τῷ ϖολέμῳ ϗ ἄνϑϱωϖος ἕτεϱος λήμψεται αὐτήν.
20:8 ϗ ϖϱοσϑήσȣσιν οἱ γϱαμματεῖς λαλῆσαι ϖϱὸς τὸν λαὸν ϗ ἐϱȣ̃σιν Τίς ὁ ἄνϑϱωϖος ὁ φοϐȣ́μενος ϗ δειλὸς τῇ ϰαϱδίᾳ; ϖοϱευέσϑω ϗ ἀϖοϛϱαφήτω εἰς τὴν οἰϰίαν αὐτȣ̃, ἵνα μὴ δειλιάνῃ τὴν ϰαϱδίαν τȣ̃ ἀδελφȣ̃ αὐτȣ̃ ὥσϖεϱ ἡ αὐτȣ̃.
20:9 ϗ ἔϛαι ὅταν ϖαύσωνται οἱ γϱαμματεῖς λαλȣ̃ντες ϖϱὸς τὸν λαόν, ϗ ϰαταϛήσȣσιν ἄϱχοντας τῆς ϛϱατιᾶς ϖϱοηγȣμένȣς τȣ̃ λαȣ̃.
20:10 Ἐὰν δὲ ϖϱοσέλϑῃς ϖϱὸς ϖόλιν ἐϰϖολεμῆσαι αὐτήν, ϗ ἐϰϰαλέσῃ αὐτȣ̀ς μετ’ εἰϱήνης·
20:11 ἐὰν μὲν εἰϱηνιϰὰ ἀϖοϰϱιϑῶσίν σοι ϗ ἀνοίξωσίν σοι, ἔϛαι ϖᾶς ὁ λαὸς οἱ εὑϱεϑέντες ἐν αὐτῇ ἔσονταί σοι φοϱολόγητοι ϗ ὑϖήϰοοί σȣ·
20:12 ἐὰν δὲ μὴ ὑϖαϰȣ́σωσίν σοι ϗ ϖοιήσωσιν ϖϱὸς σὲ ϖόλεμον, ϖεϱιϰαϑιεῖς αὐτήν,
20:13 ϗ ϖαϱαδώσει αὐτὴν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς τὰς χεῖϱάς σȣ, ϗ ϖατάξεις ϖᾶν ἀϱσενιϰὸν αὐτῆς ἐν φόνῳ μαχαίϱας,
20:14 ϖλὴν τῶν γυναιϰῶν ϗ τῆς ἀϖοσϰευῆς ϗ ϖάντα τὰ ϰτήνη ϗ ϖάντα, ὅσα ἂν ὑϖάϱχῃ ἐν τῇ ϖόλει, ϗ ϖᾶσαν τὴν ἀϖαϱτίαν ϖϱονομεύσεις σεαυτῷ ϗ φάγῃ ϖᾶσαν τὴν ϖϱονομὴν τῶν ἐχϑϱῶν σȣ, ὧν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι.
20:15 ȣ̔́τως ϖοιήσεις ϖάσας τὰς ϖόλεις τὰς μαϰϱὰν ȣ̓́σας ἀϖὸ σȣ̃ σφόδϱα, αἳ ȣ̓χὶ ἐϰ τῶν ϖόλεων τῶν ἐϑνῶν τȣ́των,
20:16 ἰδȣ̀ δὲ ἀϖὸ τῶν ϖόλεων τῶν ἐϑνῶν τȣ́των, ὧν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ϰληϱονομεῖν τὴν γῆν αὐτῶν, ȣ̓ ζωγϱήσετε ἀϖ’ αὐτῶν ϖᾶν ἐμϖνέον,
20:17 ἀλλ’ ἢ ἀναϑέματι ἀναϑεματιεῖτε αὐτȣ́ς, τὸν Χετταῖον ϗ Αμοϱϱαῖον ϗ Χαναναῖον ϗ Φεϱεζαῖον ϗ Ευαῖον ϗ Ιεϐȣσαῖον ϗ Γεϱγεσαῖον, ὃν τϱόϖον ἐνετείλατό σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ,
20:18 ἵνα μὴ διδάξωσιν ὑμᾶς ϖοιεῖν ϖάντα τὰ ϐδελύγματα αὐτῶν, ὅσα ἐϖοίησαν τοῖς ϑεοῖς αὐτῶν, ϗ ἁμαϱτήσεσϑε ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν.
20:19 Ἐὰν δὲ ϖεϱιϰαϑίσῃς ϖεϱὶ ϖόλιν ἡμέϱας ϖλείȣς ἐϰϖολεμῆσαι αὐτὴν εἰς ϰατάλημψιν αὐτῆς, ȣ̓χὶ ἐξολεϑϱεύσεις τὰ δένδϱα αὐτῆς ἐϖιϐαλεῖν ἐϖ’ αὐτὰ σίδηϱον, ἀλλ’ ἢ ἀϖ’ αὐτȣ̃ φάγῃ, αὐτὸ δὲ ȣ̓ϰ ἐϰϰόψεις. μὴ ἄνϑϱωϖος τὸ ξύλον τὸ ἐν τῷ ἀγϱῷ εἰσελϑεῖν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ εἰς τὸν χάϱαϰα;
20:20 ἀλλὰ ξύλον, ὃ ἐϖίϛασαι ὅτι ȣ̓ ϰαϱϖόϐϱωτόν ἐϛιν, τȣ̃το ἐξολεϑϱεύσεις ϗ ἐϰϰόψεις ϗ οἰϰοδομήσεις χαϱάϰωσιν ἐϖὶ τὴν ϖόλιν, ἥτις ϖοιεῖ ϖϱὸς σὲ τὸν ϖόλεμον, ἕως ἂν ϖαϱαδοϑῇ.
21:1 Ἐὰν δὲ εὑϱεϑῇ τϱαυματίας ἐν τῇ γῇ, ᾗ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ϰληϱονομῆσαι, ϖεϖτωϰὼς ἐν τῷ ϖεδίῳ ϗ ȣ̓ϰ οἴδασιν τὸν ϖατάξαντα,
21:2 ἐξελεύσεται ἡ γεϱȣσία σȣ ϗ οἱ ϰϱιταί σȣ ϗ ἐϰμετϱήσȣσιν ἐϖὶ τὰς ϖόλεις τὰς ϰύϰλῳ τȣ̃ τϱαυματίȣ,
21:3 ϗ ἔϛαι ἡ ϖόλις ἡ ἐγγίζȣσα τῷ τϱαυματίᾳ ϗ λήμψεται ἡ γεϱȣσία τῆς ϖόλεως ἐϰείνης δάμαλιν ἐϰ ϐοῶν, ἥτις ȣ̓ϰ εἴϱγαϛαι ϗ ἥτις ȣ̓χ εἵλϰυσεν ζυγόν,
21:4 ϗ ϰαταϐιϐάσȣσιν ἡ γεϱȣσία τῆς ϖόλεως ἐϰείνης τὴν δάμαλιν εἰς φάϱαγγα τϱαχεῖαν, ἥτις ȣ̓ϰ εἴϱγαϛαι ȣ̓δὲ σϖείϱεται, ϗ νευϱοϰοϖήσȣσιν τὴν δάμαλιν ἐν τῇ φάϱαγγι.
21:5 ϗ ϖϱοσελεύσονται οἱ ἱεϱεῖς οἱ Λευῖται – ὅτι αὐτȣ̀ς ἐϖέλεξεν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ϖαϱεϛηϰέναι αὐτῷ ϗ εὐλογεῖν ἐϖὶ τῷ ὀνόματι αὐτȣ̃, ϗ ἐϖὶ τῷ ϛόματι αὐτῶν ἔϛαι ϖᾶσα ἀντιλογία ϗ ϖᾶσα ἁφή – ,
21:6 ϗ ϖᾶσα ἡ γεϱȣσία τῆς ϖόλεως ἐϰείνης οἱ ἐγγίζοντες τῷ τϱαυματίᾳ νίψονται τὰς χεῖϱας ἐϖὶ τὴν ϰεφαλὴν τῆς δαμάλεως τῆς νενευϱοϰοϖημένης ἐν τῇ φάϱαγγι
21:7 ϗ ἀϖοϰϱιϑέντες ἐϱȣ̃σιν Αἱ χεῖϱες ἡμῶν ȣ̓ϰ ἐξέχεαν τὸ αἷμα τȣ̃το, ϗ οἱ ὀφϑαλμοὶ ἡμῶν ȣ̓χ ἑωϱάϰασιν·
21:8 ἵλεως γενȣ̃ τῷ λαῷ σȣ Ισϱαηλ, ȣ̔̀ς ἐλυτϱώσω, ϰύϱιε, ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ, ἵνα μὴ γένηται αἷμα ἀναίτιον ἐν τῷ λαῷ σȣ Ισϱαηλ. ϗ ἐξιλασϑήσεται αὐτοῖς τὸ αἷμα.
21:9 σὺ δὲ ἐξαϱεῖς τὸ αἷμα τὸ ἀναίτιον ἐξ ὑμῶν αὐτῶν, ἐὰν ϖοιήσῃς τὸ ϰαλὸν ϗ τὸ ἀϱεϛὸν ἔναντι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ.
21:10 Ἐὰν δὲ ἐξελϑὼν εἰς ϖόλεμον ἐϖὶ τȣ̀ς ἐχϑϱȣ́ς σȣ ϗ ϖαϱαδῷ σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς τὰς χεῖϱάς σȣ ϗ ϖϱονομεύσεις τὴν ϖϱονομὴν αὐτῶν
21:11 ϗ ἴδῃς ἐν τῇ ϖϱονομῇ γυναῖϰα ϰαλὴν τῷ εἴδει ϗ ἐνϑυμηϑῇς αὐτῆς ϗ λάϐῃς αὐτὴν σαυτῷ γυναῖϰα,
21:12 ϗ εἰσάξεις αὐτὴν ἔνδον εἰς τὴν οἰϰίαν σȣ ϗ ξυϱήσεις τὴν ϰεφαλὴν αὐτῆς ϗ ϖεϱιονυχιεῖς αὐτὴν
21:13 ϗ ϖεϱιελεῖς τὰ ἱμάτια τῆς αἰχμαλωσίας αὐτῆς ἀϖ’ αὐτῆς, ϗ ϰαϑίεται ἐν τῇ οἰϰίᾳ σȣ ϗ ϰλαύσεται τὸν ϖατέϱα ϗ τὴν μητέϱα μηνὸς ἡμέϱας, ϗ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσῃ ϖϱὸς αὐτὴν ϗ συνοιϰισϑήσῃ αὐτῇ, ϗ ἔϛαι σȣ γυνή.
21:14 ϗ ἔϛαι ἐὰν μὴ ϑέλῃς αὐτήν, ἐξαϖοϛελεῖς αὐτὴν ἐλευϑέϱαν, ϗ ϖϱάσει ȣ̓ ϖϱαϑήσεται ἀϱγυϱίȣ· ȣ̓ϰ ἀϑετήσεις αὐτήν, διότι ἐταϖείνωσας αὐτήν.
21:15 Ἐὰν δὲ γένωνται ἀνϑϱώϖῳ δύο γυναῖϰες, μία αὐτῶν ἠγαϖημένη ϗ μία αὐτῶν μισȣμένη, ϗ τέϰωσιν αὐτῷ ἡ ἠγαϖημένη ϗ ἡ μισȣμένη, ϗ γένηται υἱὸς ϖϱωτότοϰος τῆς μισȣμένης,
21:16 ϗ ἔϛαι ᾗ ἂν ἡμέϱᾳ ϰαταϰληϱοδοτῇ τοῖς υἱοῖς αὐτȣ̃ τὰ ὑϖάϱχοντα αὐτȣ̃, ȣ̓ δυνήσεται ϖϱωτοτοϰεῦσαι τῷ υἱῷ τῆς ἠγαϖημένης ὑϖεϱιδὼν τὸν υἱὸν τῆς μισȣμένης τὸν ϖϱωτότοϰον,
21:17 ἀλλὰ τὸν ϖϱωτότοϰον υἱὸν τῆς μισȣμένης ἐϖιγνώσεται δȣ̃ναι αὐτῷ διϖλᾶ ἀϖὸ ϖάντων, ὧν ἂν εὑϱεϑῇ αὐτῷ, ὅτι ȣ̔͂τός ἐϛιν ἀϱχὴ τέϰνων αὐτȣ̃, ϗ τȣ́τῳ ϰαϑήϰει τὰ ϖϱωτοτόϰια.
21:18 Ἐὰν δέ τινι ᾖ υἱὸς ἀϖειϑὴς ϗ ἐϱεϑιϛὴς ȣ̓χ ὑϖαϰȣ́ων φωνὴν ϖατϱὸς ϗ φωνὴν μητϱὸς ϗ ϖαιδεύσωσιν αὐτὸν ϗ μὴ εἰσαϰȣ́ῃ αὐτῶν,
21:19 ϗ συλλαϐόντες αὐτὸν ὁ ϖατὴϱ αὐτȣ̃ ϗ ἡ μήτηϱ αὐτȣ̃ ϗ ἐξάξȣσιν αὐτὸν ἐϖὶ τὴν γεϱȣσίαν τῆς ϖόλεως αὐτȣ̃ ϗ ἐϖὶ τὴν ϖύλην τȣ̃ τόϖȣ αὐτȣ̃
21:20 ϗ ἐϱȣ̃σιν τοῖς ἀνδϱάσιν τῆς ϖόλεως αὐτῶν Ὁ υἱὸς ἡμῶν ȣ̔͂τος ἀϖειϑεῖ ϗ ἐϱεϑίζει, ȣ̓χ ὑϖαϰȣ́ει τῆς φωνῆς ἡμῶν, συμϐολοϰοϖῶν οἰνοφλυγεῖ·
21:21 ϗ λιϑοϐολήσȣσιν αὐτὸν οἱ ἄνδϱες τῆς ϖόλεως αὐτȣ̃ ἐν λίϑοις, ϗ ἀϖοϑανεῖται· ϗ ἐξαϱεῖς τὸν ϖονηϱὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν, ϗ οἱ ἐϖίλοιϖοι ἀϰȣ́σαντες φοϐηϑήσονται.
21:22 Ἐὰν δὲ γένηται ἔν τινι ἁμαϱτία ϰϱίμα ϑανάτȣ ϗ ἀϖοϑάνῃ ϗ ϰϱεμάσητε αὐτὸν ἐϖὶ ξύλȣ,
21:23 ȣ̓ϰ ἐϖιϰοιμηϑήσεται τὸ σῶμα αὐτȣ̃ ἐϖὶ τȣ̃ ξύλȣ, ἀλλὰ ταφῇ ϑάψετε αὐτὸν ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ, ὅτι ϰεϰατηϱαμένος ὑϖὸ ϑεȣ̃ ϖᾶς ϰϱεμάμενος ἐϖὶ ξύλȣ· ϗ ȣ̓ μιανεῖτε τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ἐν ϰλήϱῳ.
22:1 Μὴ ἰδὼν τὸν μόσχον τȣ̃ ἀδελφȣ̃ σȣ ἢ τὸ ϖϱόϐατον αὐτȣ̃ ϖλανώμενα ἐν τῇ ὁδῷ ὑϖεϱίδῃς αὐτά· ἀϖοϛϱοφῇ ἀϖοϛϱέψεις αὐτὰ τῷ ἀδελφῷ σȣ ϗ ἀϖοδώσεις αὐτῷ.
22:2 ἐὰν δὲ μὴ ἐγγίζῃ ὁ ἀδελφός σȣ ϖϱὸς σὲ μηδὲ ἐϖίϛῃ αὐτόν, συνάξεις αὐτὰ ἔνδον εἰς τὴν οἰϰίαν σȣ, ϗ ἔϛαι μετὰ σȣ̃, ἕως ἂν ζητήσῃ αὐτὰ ὁ ἀδελφός σȣ, ϗ ἀϖοδώσεις αὐτῷ.
22:3 ȣ̔́τως ϖοιήσεις τὸν ὄνον αὐτȣ̃ ϗ ȣ̔́τως ϖοιήσεις τὸ ἱμάτιον αὐτȣ̃ ϗ ȣ̔́τως ϖοιήσεις ϰατὰ ϖᾶσαν ἀϖώλειαν τȣ̃ ἀδελφȣ̃ σȣ, ὅσα ἐὰν ἀϖόληται ϖαϱ’ αὐτȣ̃ ϗ εὕϱῃς· ȣ̓ δυνήσῃ ὑϖεϱιδεῖν. –
22:4 ȣ̓ϰ ὄψῃ τὸν ὄνον τȣ̃ ἀδελφȣ̃ σȣ ἢ τὸν μόσχον αὐτȣ̃ ϖεϖτωϰότας ἐν τῇ ὁδῷ, μὴ ὑϖεϱίδῃς αὐτȣ́ς· ἀνιϛῶν ἀναϛήσεις μετ’ αὐτȣ̃.
22:5 Ȣ̓ϰ ἔϛαι σϰεύη ἀνδϱὸς ἐϖὶ γυναιϰί, ȣ̓δὲ μὴ ἐνδύσηται ἀνὴϱ ϛολὴν γυναιϰείαν, ὅτι ϐδέλυγμα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ́ ἐϛιν ϖᾶς ϖοιῶν ταῦτα.
22:6 Ἐὰν δὲ συναντήσῃς νοσσιᾷ ὀϱνέων ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ ἐν τῇ ὁδῷ ἢ ἐϖὶ ϖαντὶ δένδϱει ἢ ἐϖὶ τῆς γῆς, νεοσσοῖς ἢ ᾠοῖς, ϗ ἡ μήτηϱ ϑάλϖῃ ἐϖὶ τῶν νεοσσῶν ἢ ἐϖὶ τῶν ᾠῶν, ȣ̓ λήμψῃ τὴν μητέϱα μετὰ τῶν τέϰνων·
22:7 ἀϖοϛολῇ ἀϖοϛελεῖς τὴν μητέϱα, τὰ δὲ ϖαιδία λήμψῃ σεαυτῷ, ἵνα εὖ σοι γένηται ϗ ϖολυήμεϱος ἔσῃ.
22:8 Ἐὰν δὲ οἰϰοδομήσῃς οἰϰίαν ϰαινήν, ϗ ϖοιήσεις ϛεφάνην τῷ δώματί σȣ· ϗ ȣ̓ ϖοιήσεις φόνον ἐν τῇ οἰϰίᾳ σȣ, ἐὰν ϖέσῃ ὁ ϖεσὼν ἀϖ’ αὐτȣ̃.
22:9 Ȣ̓ ϰατασϖεϱεῖς τὸν ἀμϖελῶνά σȣ διάφοϱον, ἵνα μὴ ἁγιασϑῇ τὸ γένημα ϗ τὸ σϖέϱμα, ὃ ἐὰν σϖείϱῃς μετὰ τȣ̃ γενήματος τȣ̃ ἀμϖελῶνός σȣ. –
22:10 ȣ̓ϰ ἀϱοτϱιάσεις ἐν μόσχῳ ϗ ὄνῳ ἐϖὶ τὸ αὐτό. –
22:11 ȣ̓ϰ ἐνδύσῃ ϰίϐδηλον, ἔϱια ϗ λίνον, ἐν τῷ αὐτῷ.
22:12 Ϛϱεϖτὰ ϖοιήσεις σεαυτῷ ἐϖὶ τῶν τεσσάϱων ϰϱασϖέδων τῶν ϖεϱιϐολαίων σȣ, ἃ ἐὰν ϖεϱιϐάλῃ ἐν αὐτοῖς.
22:13 Ἐὰν δέ τις λάϐῃ γυναῖϰα ϗ συνοιϰήσῃ αὐτῇ ϗ μισήσῃ αὐτὴν
22:14 ϗ ἐϖιϑῇ αὐτῇ ϖϱοφασιϛιϰȣ̀ς λόγȣς ϗ ϰατενέγϰῃ αὐτῆς ὄνομα ϖονηϱὸν ϗ λέγῃ Τὴν γυναῖϰα ταύτην εἴληφα ϗ ϖϱοσελϑὼν αὐτῇ ȣ̓χ εὕϱηϰα αὐτῆς ϖαϱϑένια,
22:15 ϗ λαϐὼν ὁ ϖατὴϱ τῆς ϖαιδὸς ϗ ἡ μήτηϱ ἐξοίσȣσιν τὰ ϖαϱϑένια τῆς ϖαιδὸς ϖϱὸς τὴν γεϱȣσίαν ἐϖὶ τὴν ϖύλην,
22:16 ϗ ἐϱεῖ ὁ ϖατὴϱ τῆς ϖαιδὸς τῇ γεϱȣσίᾳ Τὴν ϑυγατέϱα μȣ ταύτην δέδωϰα τῷ ἀνϑϱώϖῳ τȣ́τῳ γυναῖϰα, ϗ μισήσας αὐτὴν
22:17 αὐτὸς νῦν ἐϖιτίϑησιν αὐτῇ ϖϱοφασιϛιϰȣ̀ς λόγȣς λέγων Ȣ̓χ εὕϱηϰα τῇ ϑυγατϱί σȣ ϖαϱϑένια, ϗ ταῦτα τὰ ϖαϱϑένια τῆς ϑυγατϱός μȣ· ϗ ἀναϖτύξȣσιν τὸ ἱμάτιον ἐναντίον τῆς γεϱȣσίας τῆς ϖόλεως.
22:18 ϗ λήμψεται ἡ γεϱȣσία τῆς ϖόλεως ἐϰείνης τὸν ἄνϑϱωϖον ἐϰεῖνον ϗ ϖαιδεύσȣσιν αὐτὸν
22:19 ϗ ζημιώσȣσιν αὐτὸν ἑϰατὸν σίϰλȣς ϗ δώσȣσιν τῷ ϖατϱὶ τῆς νεάνιδος, ὅτι ἐξήνεγϰεν ὄνομα ϖονηϱὸν ἐϖὶ ϖαϱϑένον Ισϱαηλῖτιν· ϗ αὐτȣ̃ ἔϛαι γυνή, ȣ̓ δυνήσεται ἐξαϖοϛεῖλαι αὐτὴν τὸν ἅϖαντα χϱόνον.
22:20 ἐὰν δὲ ἐϖ’ ἀληϑείας γένηται ὁ λόγος ȣ̔͂τος ϗ μὴ εὑϱεϑῇ ϖαϱϑένια τῇ νεάνιδι,
22:21 ϗ ἐξάξȣσιν τὴν νεᾶνιν ἐϖὶ τὰς ϑύϱας οἴϰȣ ϖατϱὸς αὐτῆς, ϗ λιϑοϐολήσȣσιν αὐτὴν οἱ ἄνδϱες τῆς ϖόλεως αὐτῆς ἐν λίϑοις, ϗ ἀϖοϑανεῖται, ὅτι ἐϖοίησεν ἀφϱοσύνην ἐν υἱοῖς Ισϱαηλ ἐϰϖοϱνεῦσαι τὸν οἶϰον τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτῆς· ϗ ἐξαϱεῖς τὸν ϖονηϱὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
22:22 Ἐὰν δὲ εὑϱεϑῇ ἄνϑϱωϖος ϰοιμώμενος μετὰ γυναιϰὸς συνῳϰισμένης ἀνδϱί, ἀϖοϰτενεῖτε ἀμφοτέϱȣς, τὸν ἄνδϱα τὸν ϰοιμώμενον μετὰ τῆς γυναιϰὸς ϗ τὴν γυναῖϰα· ϗ ἐξαϱεῖς τὸν ϖονηϱὸν ἐξ Ισϱαηλ.
22:23 Ἐὰν δὲ γένηται ϖαῖς ϖαϱϑένος μεμνηϛευμένη ἀνδϱὶ ϗ εὑϱὼν αὐτὴν ἄνϑϱωϖος ἐν ϖόλει ϰοιμηϑῇ μετ’ αὐτῆς,
22:24 ἐξάξετε ἀμφοτέϱȣς ἐϖὶ τὴν ϖύλην τῆς ϖόλεως αὐτῶν, ϗ λιϑοϐοληϑήσονται ἐν λίϑοις ϗ ἀϖοϑανȣ̃νται· τὴν νεᾶνιν, ὅτι ȣ̓ϰ ἐϐόησεν ἐν τῇ ϖόλει, ϗ τὸν ἄνϑϱωϖον, ὅτι ἐταϖείνωσεν τὴν γυναῖϰα τȣ̃ ϖλησίον· ϗ ἐξαϱεῖς τὸν ϖονηϱὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν. –
22:25 ἐὰν δὲ ἐν ϖεδίῳ εὕϱῃ ἄνϑϱωϖος τὴν ϖαῖδα τὴν μεμνηϛευμένην ϗ ϐιασάμενος ϰοιμηϑῇ μετ’ αὐτῆς, ἀϖοϰτενεῖτε τὸν ἄνϑϱωϖον τὸν ϰοιμώμενον μετ’ αὐτῆς μόνον
22:26 ϗ τῇ νεάνιδι ȣ̓ ϖοιήσετε ȣ̓δέν· ȣ̓ϰ ἔϛιν τῇ νεάνιδι ἁμάϱτημα ϑανάτȣ, ὅτι ὡς εἴ τις ἐϖαναϛῇ ἄνϑϱωϖος ἐϖὶ τὸν ϖλησίον ϗ φονεύσῃ αὐτȣ̃ ψυχήν, ȣ̔́τως τὸ ϖϱᾶγμα τȣ̃το,
22:27 ὅτι ἐν τῷ ἀγϱῷ εὗϱεν αὐτήν, ἐϐόησεν ἡ νεᾶνις ἡ μεμνηϛευμένη, ϗ ὁ ϐοηϑήσων ȣ̓ϰ ἦν αὐτῇ.
22:28 Ἐὰν δέ τις εὕϱῃ τὴν ϖαῖδα τὴν ϖαϱϑένον, ἥτις ȣ̓ μεμνήϛευται, ϗ ϐιασάμενος ϰοιμηϑῇ μετ’ αὐτῆς ϗ εὑϱεϑῇ,
22:29 δώσει ὁ ἄνϑϱωϖος ὁ ϰοιμηϑεὶς μετ’ αὐτῆς τῷ ϖατϱὶ τῆς νεάνιδος ϖεντήϰοντα δίδϱαχμα ἀϱγυϱίȣ, ϗ αὐτȣ̃ ἔϛαι γυνή, ἀνϑ’ ὧν ἐταϖείνωσεν αὐτήν· ȣ̓ δυνήσεται ἐξαϖοϛεῖλαι αὐτὴν τὸν ἅϖαντα χϱόνον.
23:1 Ȣ̓ λήμψεται ἄνϑϱωϖος τὴν γυναῖϰα τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃ ϗ ȣ̓ϰ ἀϖοϰαλύψει συγϰάλυμμα τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃.
23:2 Ȣ̓ϰ εἰσελεύσεται ϑλαδίας ϗ ἀϖοϰεϰομμένος εἰς ἐϰϰλησίαν ϰυϱίȣ.
23:3 ȣ̓ϰ εἰσελεύσεται ἐϰ ϖόϱνης εἰς ἐϰϰλησίαν ϰυϱίȣ.
23:4 ȣ̓ϰ εἰσελεύσεται Αμμανίτης ϗ Μωαϐίτης εἰς ἐϰϰλησίαν ϰυϱίȣ· ϗ ἕως δεϰάτης γενεᾶς ȣ̓ϰ εἰσελεύσεται εἰς ἐϰϰλησίαν ϰυϱίȣ ϗ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα
23:5 ϖαϱὰ τὸ μὴ συναντῆσαι αὐτȣ̀ς ὑμῖν μετὰ ἄϱτων ϗ ὕδατος ἐν τῇ ὁδῷ ἐϰϖοϱευομένων ὑμῶν ἐξ Αἰγύϖτȣ, ϗ ὅτι ἐμισϑώσαντο ἐϖὶ σὲ τὸν Βαλααμ υἱὸν Βεωϱ ἐϰ τῆς Μεσοϖοταμίας ϰαταϱάσασϑαί σε·
23:6 ϗ ȣ̓ϰ ἠϑέλησεν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰσαϰȣ̃σαι τȣ̃ Βαλααμ, ϗ μετέϛϱεψεν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τὰς ϰατάϱας εἰς εὐλογίαν, ὅτι ἠγάϖησέν σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ.
23:7 ȣ̓ ϖϱοσαγοϱεύσεις εἰϱηνιϰὰ αὐτοῖς ϗ συμφέϱοντα αὐτοῖς ϖάσας τὰς ἡμέϱας σȣ εἰς τὸν αἰῶνα.
23:8 ȣ̓ ϐδελύξῃ Ιδȣμαῖον, ὅτι ἀδελφός σȣ́ ἐϛιν· ȣ̓ ϐδελύξῃ Αἰγύϖτιον, ὅτι ϖάϱοιϰος ἐγένȣ ἐν τῇ γῇ αὐτȣ̃·
23:9 υἱοὶ ἐὰν γενηϑῶσιν αὐτοῖς, γενεὰ τϱίτη εἰσελεύσονται εἰς ἐϰϰλησίαν ϰυϱίȣ.
23:10 Ἐὰν δὲ ἐξέλϑῃς ϖαϱεμϐαλεῖν ἐϖὶ τȣ̀ς ἐχϑϱȣ́ς σȣ, ϗ φυλάξῃ ἀϖὸ ϖαντὸς ῥήματος ϖονηϱȣ̃.
23:11 ἐὰν ᾖ ἐν σοὶ ἄνϑϱωϖος, ὃς ȣ̓ϰ ἔϛαι ϰαϑαϱὸς ἐϰ ῥύσεως αὐτȣ̃ νυϰτός, ϗ ἐξελεύσεται ἔξω τῆς ϖαϱεμϐολῆς ϗ ȣ̓ϰ εἰσελεύσεται εἰς τὴν ϖαϱεμϐολήν·
23:12 ϗ ἔϛαι τὸ ϖϱὸς ἑσϖέϱαν λȣ́σεται τὸ σῶμα αὐτȣ̃ ὕδατι ϗ δεδυϰότος ἡλίȣ εἰσελεύσεται εἰς τὴν ϖαϱεμϐολήν.
23:13 ϗ τόϖος ἔϛαι σοι ἔξω τῆς ϖαϱεμϐολῆς, ϗ ἐξελεύσῃ ἐϰεῖ ἔξω·
23:14 ϗ ϖάσσαλος ἔϛαι σοι ἐϖὶ τῆς ζώνης σȣ, ϗ ἔϛαι ὅταν διαϰαϑιζάνῃς ἔξω, ϗ ὀϱύξεις ἐν αὐτῷ ϗ ἐϖαγαγὼν ϰαλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην σȣ ἐν αὐτῷ·
23:15 ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐμϖεϱιϖατεῖ ἐν τῇ ϖαϱεμϐολῇ σȣ ἐξελέσϑαι σε ϗ ϖαϱαδȣ̃ναι τὸν ἐχϑϱόν σȣ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ, ϗ ἔϛαι ἡ ϖαϱεμϐολή σȣ ἁγία, ϗ ȣ̓ϰ ὀφϑήσεται ἐν σοὶ ἀσχημοσύνη ϖϱάγματος ϗ ἀϖοϛϱέψει ἀϖὸ σȣ̃.
23:16 Ȣ̓ ϖαϱαδώσεις ϖαῖδα τῷ ϰυϱίῳ αὐτȣ̃ ὃς ϖϱοϛέϑειταί σοι ϖαϱὰ τȣ̃ ϰυϱίȣ αὐτȣ̃·
23:17 μετὰ σȣ̃ ϰατοιϰήσει, ἐν ὑμῖν ϰατοιϰήσει ἐν ϖαντὶ τόϖῳ, ȣ̔͂ ἐὰν ἀϱέσῃ αὐτῷ, ȣ̓ ϑλίψεις αὐτόν.
23:18 Ȣ̓ϰ ἔϛαι ϖόϱνη ἀϖὸ ϑυγατέϱων Ισϱαηλ, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ϖοϱνεύων ἀϖὸ υἱῶν Ισϱαηλ· ȣ̓ϰ ἔϛαι τελεσφόϱος ἀϖὸ ϑυγατέϱων Ισϱαηλ, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι τελισϰόμενος ἀϖὸ υἱῶν Ισϱαηλ.
23:19 ȣ̓ ϖϱοσοίσεις μίσϑωμα ϖόϱνης ȣ̓δὲ ἄλλαγμα ϰυνὸς εἰς τὸν οἶϰον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϖϱὸς ϖᾶσαν εὐχήν, ὅτι ϐδέλυγμα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ́ ἐϛιν ϗ ἀμφότεϱα.
23:20 Ȣ̓ϰ ἐϰτοϰιεῖς τῷ ἀδελφῷ σȣ τόϰον ἀϱγυϱίȣ ϗ τόϰον ϐϱωμάτων ϗ τόϰον ϖαντὸς ϖϱάγματος, ȣ̔͂ ἂν ἐϰδανείσῃς·
23:21 τῷ ἀλλοτϱίῳ ἐϰτοϰιεῖς, τῷ δὲ ἀδελφῷ σȣ ȣ̓ϰ ἐϰτοϰιεῖς, ἵνα εὐλογήσῃ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν ϖᾶσι τοῖς ἔϱγοις σȣ ἐϖὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν εἰσϖοϱεύῃ ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν.
23:22 Ἐὰν δὲ εὔξῃ εὐχὴν ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ, ȣ̓ χϱονιεῖς ἀϖοδȣ̃ναι αὐτήν, ὅτι ἐϰζητῶν ἐϰζητήσει ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ϖαϱὰ σȣ̃, ϗ ἔϛαι ἐν σοὶ ἁμαϱία·
23:23 ἐὰν δὲ μὴ ϑέλῃς εὔξασϑαι, ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν σοὶ ἁμαϱτία.
23:24 τὰ ἐϰϖοϱευόμενα διὰ τῶν χειλέων σȣ φυλάξῃ ϗ ϖοιήσεις ὃν τϱόϖον εὔξω ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ δόμα, ὃ ἐλάλησας τῷ ϛόματί σȣ.
23:25 Ἐὰν δὲ εἰσέλϑῃς εἰς ἀμητὸν τȣ̃ ϖλησίον σȣ, ϗ συλλέξεις ἐν ταῖς χεϱσίν σȣ ϛάχυς ϗ δϱέϖανον ȣ̓ μὴ ἐϖιϐάλῃς ἐϖὶ τὸν ἀμητὸν τȣ̃ ϖλησίον σȣ. –
23:26 ἐὰν δὲ εἰσέλϑῃς εἰς τὸν ἀμϖελῶνα τȣ̃ ϖλησίον σȣ, φάγῃ ϛαφυλὴν ὅσον ψυχήν σȣ ἐμϖλησϑῆναι, εἰς δὲ ἄγγος ȣ̓ϰ ἐμϐαλεῖς.
24:1 Ἐὰν δέ τις λάϐῃ γυναῖϰα ϗ συνοιϰήσῃ αὐτῇ, ϗ ἔϛαι ἐὰν μὴ εὕϱῃ χάϱιν ἐναντίον αὐτȣ̃, ὅτι εὗϱεν ἐν αὐτῇ ἄσχημον ϖϱᾶγμα, ϗ γϱάψει αὐτῇ ϐιϐλίον ἀϖοϛασίȣ ϗ δώσει εἰς τὰς χεῖϱας αὐτῆς ϗ ἐξαϖοϛελεῖ αὐτὴν ἐϰ τῆς οἰϰίας αὐτȣ̃,
24:2 ϗ ἀϖελϑȣ̃σα γένηται ἀνδϱὶ ἑτέϱῳ,
24:3 ϗ μισήσῃ αὐτὴν ὁ ἀνὴϱ ὁ ἔσχατος ϗ γϱάψει αὐτῇ ϐιϐλίον ἀϖοϛασίȣ ϗ δώσει εἰς τὰς χεῖϱας αὐτῆς ϗ ἐξαϖοϛελεῖ αὐτὴν ἐϰ τῆς οἰϰίας αὐτȣ̃, ἢ ἀϖοϑάνῃ ὁ ἀνὴϱ ὁ ἔσχατος, ὃς ἔλαϐεν αὐτὴν ἑαυτῷ γυναῖϰα,
24:4 ȣ̓ δυνήσεται ὁ ἀνὴϱ ὁ ϖϱότεϱος ὁ ἐξαϖοϛείλας αὐτὴν ἐϖαναϛϱέψας λαϐεῖν αὐτὴν ἑαυτῷ γυναῖϰα μετὰ τὸ μιανϑῆναι αὐτήν, ὅτι ϐδέλυγμά ἐϛιν ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ· ϗ ȣ̓ μιανεῖτε τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν ἐν ϰλήϱῳ.
24:5 Ἐὰν δέ τις λάϐῃ γυναῖϰα ϖϱοσφάτως, ȣ̓ϰ ἐξελεύσεται εἰς τὸν ϖόλεμον, ϗ ȣ̓ϰ ἐϖιϐληϑήσεται αὐτῷ ȣ̓δὲν ϖϱᾶγμα· ἀϑῷος ἔϛαι ἐν τῇ οἰϰίᾳ αὐτȣ̃ ἐνιαυτὸν ἕνα, εὐφϱανεῖ τὴν γυναῖϰα αὐτȣ̃, ἣν ἔλαϐεν.
24:6 Ȣ̓ϰ ἐνεχυϱάσεις μύλον ȣ̓δὲ ἐϖιμύλιον, ὅτι ψυχὴν ȣ̔͂τος ἐνεχυϱάζει.
24:7 Ἐὰν δὲ ἁλῷ ἄνϑϱωϖος ϰλέϖτων ψυχὴν τῶν ἀδελφῶν αὐτȣ̃ τῶν υἱῶν Ισϱαηλ ϗ ϰαταδυναϛεύσας αὐτὸν ἀϖοδῶται, ἀϖοϑανεῖται ὁ ϰλέϖτης ἐϰεῖνος· ϗ ἐξαϱεῖς τὸν ϖονηϱὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
24:8 Πϱόσεχε σεαυτῷ ἐν τῇ ἁφῇ τῆς λέϖϱας· φυλάξῃ σφόδϱα ϖοιεῖν ϰατὰ ϖάντα τὸν νόμον, ὃν ἐὰν ἀναγγείλωσιν ὑμῖν οἱ ἱεϱεῖς οἱ Λευῖται· ὃν τϱόϖον ἐνετειλάμην ὑμῖν, φυλάξασϑε ϖοιεῖν.
24:9 μνήσϑητι ὅσα ἐϖοίησεν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τῇ Μαϱιαμ ἐν τῇ ὁδῷ ἐϰϖοϱευομένων ὑμῶν ἐξ Αἰγύϖτȣ.
24:10 Ἐὰν ὀφείλημα ᾖ ἐν τῷ ϖλησίον σȣ, ὀφείλημα ὁτιȣ̃ν, ȣ̓ϰ εἰσελεύσῃ εἰς τὴν οἰϰίαν αὐτȣ̃ ἐνεχυϱάσαι τὸ ἐνέχυϱον·
24:11 ἔξω ϛήσῃ, ϗ ὁ ἄνϑϱωϖος, ȣ̔͂ τὸ δάνειόν σȣ́ ἐϛιν ἐν αὐτῷ, ἐξοίσει σοι τὸ ἐνέχυϱον ἔξω.
24:12 ἐὰν δὲ ὁ ἄνϑϱωϖος ϖένηται, ȣ̓ ϰοιμηϑήσῃ ἐν τῷ ἐνεχύϱῳ αὐτȣ̃·
24:13 ἀϖοδόσει ἀϖοδώσεις τὸ ἐνέχυϱον αὐτȣ̃ ϖεϱὶ δυσμὰς ἡλίȣ, ϗ ϰοιμηϑήσεται ἐν τῷ ἱματίῳ αὐτȣ̃ ϗ εὐλογήσει σε, ϗ ἔϛαι σοι ἐλεημοσύνη ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ.
24:14 Ȣ̓ϰ ἀϖαδιϰήσεις μισϑὸν ϖένητος ϗ ἐνδεȣ̃ς ἐϰ τῶν ἀδελφῶν σȣ ἢ ἐϰ τῶν ϖϱοσηλύτων τῶν ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ·
24:15 αὐϑημεϱὸν ἀϖοδώσεις τὸν μισϑὸν αὐτȣ̃, ȣ̓ϰ ἐϖιδύσεται ὁ ἥλιος ἐϖ’ αὐτῷ, ὅτι ϖένης ἐϛὶν ϗ ἐν αὐτῷ ἔχει τὴν ἐλϖίδα· ϗ ȣ̓ ϰαταϐοήσεται ϰατὰ σȣ̃ ϖϱὸς ϰύϱιον, ϗ ἔϛαι ἐν σοὶ ἁμαϱτία.
24:16 Ȣ̓ϰ ἀϖοϑανȣ̃νται ϖατέϱες ὑϖὲϱ τέϰνων, ϗ υἱοὶ ȣ̓ϰ ἀϖοϑανȣ̃νται ὑϖὲϱ ϖατέϱων· ἕϰαϛος τῇ ἑαυτȣ̃ ἁμαϱτίᾳ ἀϖοϑανεῖται.
24:17 Ȣ̓ϰ ἐϰϰλινεῖς ϰϱίσιν ϖϱοσηλύτȣ ϗ ὀϱφανȣ̃ ϗ χήϱας ϗ ȣ̓ϰ ἐνεχυϱάσεις ἱμάτιον χήϱας·
24:18 ϗ μνησϑήσῃ ὅτι οἰϰέτης ἦσϑα ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ϗ ἐλυτϱώσατό σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϰεῖϑεν· διὰ τȣ̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ϖοιεῖν τὸ ῥῆμα τȣ̃το.
24:19 Ἐὰν δὲ ἀμήσῃς ἀμητὸν ἐν τῷ ἀγϱῷ σȣ ϗ ἐϖιλάϑῃ δϱάγμα ἐν τῷ ἀγϱῷ σȣ, ȣ̓ϰ ἐϖαναϛϱαφήσῃ λαϐεῖν αὐτό· τῷ ϖτωχῷ ϗ τῷ ϖϱοσηλύτῳ ϗ τῷ ὀϱφανῷ ϗ τῇ χήϱᾳ ἔϛαι, ἵνα εὐλογήσῃ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν ϖᾶσι τοῖς ἔϱγοις τῶν χειϱῶν σȣ.
24:20 ἐὰν δὲ ἐλαιαλογήσῃς, ȣ̓ϰ ἐϖαναϛϱέψεις ϰαλαμήσασϑαι τὰ ὀϖίσω σȣ· τῷ ϖϱοσηλύτῳ ϗ τῷ ὀϱφανῷ ϗ τῇ χήϱᾳ ἔϛαι· ϗ μνησϑήσῃ ὅτι οἰϰέτης ἦσϑα ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ, διὰ τȣ̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ϖοιεῖν τὸ ῥῆμα τȣ̃το.
24:21 ἐὰν δὲ τϱυγήσῃς τὸν ἀμϖελῶνά σȣ, ȣ̓ϰ ἐϖανατϱυγήσεις αὐτὸν τὰ ὀϖίσω σȣ· τῷ ϖϱοσηλύτῳ ϗ τῷ ὀϱφανῷ ϗ τῇ χήϱᾳ ἔϛαι·
24:22 ϗ μνησϑήσῃ ὅτι οἰϰέτης ἦσϑα ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ, διὰ τȣ̃το ἐγώ σοι ἐντέλλομαι ϖοιεῖν τὸ ῥῆμα τȣ̃το.
25:1 Ἐὰν δὲ γένηται ἀντιλογία ἀνὰ μέσον ἀνϑϱώϖων ϗ ϖϱοσέλϑωσιν εἰς ϰϱίσιν ϗ ϰϱίνωσιν ϗ διϰαιώσωσιν τὸν δίϰαιον ϗ ϰαταγνῶσιν τȣ̃ ἀσεϐȣ̃ς,
25:2 ϗ ἔϛαι ἐὰν ἄξιος ᾖ ϖληγῶν ὁ ἀσεϐῶν, ϗ ϰαϑιεῖς αὐτὸν ἔναντι τῶν ϰϱιτῶν ϗ μαϛιγώσȣσιν αὐτὸν ἐναντίον αὐτῶν ϰατὰ τὴν ἀσέϐειαν αὐτȣ̃ ἀϱιϑμῷ.
25:3 τεσσαϱάϰοντα μαϛιγώσȣσιν αὐτόν, ȣ̓ ϖϱοσϑήσȣσιν· ἐὰν δὲ ϖϱοσϑῶσιν μαϛιγῶσαι αὐτὸν ὑϖὲϱ ταύτας τὰς ϖληγὰς ϖλείȣς, ἀσχημονήσει ὁ ἀδελφός σȣ ἐναντίον σȣ.
25:4 Ȣ̓ φιμώσεις ϐȣ̃ν ἀλοῶντα.
25:5 Ἐὰν δὲ ϰατοιϰῶσιν ἀδελφοὶ ἐϖὶ τὸ αὐτὸ ϗ ἀϖοϑάνῃ εἷς ἐξ αὐτῶν, σϖέϱμα δὲ μὴ ᾖ αὐτῷ, ȣ̓ϰ ἔϛαι ἡ γυνὴ τȣ̃ τεϑνηϰότος ἔξω ἀνδϱὶ μὴ ἐγγίζοντι· ὁ ἀδελφὸς τȣ̃ ἀνδϱὸς αὐτῆς εἰσελεύσεται ϖϱὸς αὐτὴν ϗ λήμψεται αὐτὴν ἑαυτῷ γυναῖϰα ϗ συνοιϰήσει αὐτῇ.
25:6 ϗ ἔϛαι τὸ ϖαιδίον, ὃ ἐὰν τέϰῃ, ϰαταϛαϑήσεται ἐϰ τȣ̃ ὀνόματος τȣ̃ τετελευτηϰότος, ϗ ȣ̓ϰ ἐξαλειφϑήσεται τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐξ Ισϱαηλ.
25:7 ἐὰν δὲ μὴ ϐȣ́ληται ὁ ἄνϑϱωϖος λαϐεῖν τὴν γυναῖϰα τȣ̃ ἀδελφȣ̃ αὐτȣ̃, ϗ ἀναϐήσεται ἡ γυνὴ ἐϖὶ τὴν ϖύλην ἐϖὶ τὴν γεϱȣσίαν ϗ ἐϱεῖ Ȣ̓ ϑέλει ὁ ἀδελφὸς τȣ̃ ἀνδϱός μȣ ἀναϛῆσαι τὸ ὄνομα τȣ̃ ἀδελφȣ̃ αὐτȣ̃ ἐν Ισϱαηλ, ȣ̓ϰ ἠϑέλησεν ὁ ἀδελφὸς τȣ̃ ἀνδϱός μȣ.
25:8 ϗ ϰαλέσȣσιν αὐτὸν ἡ γεϱȣσία τῆς ϖόλεως αὐτȣ̃ ϗ ἐϱȣ̃σιν αὐτῷ, ϗ ϛὰς εἴϖῃ Ȣ̓ ϐȣ́λομαι λαϐεῖν αὐτήν,
25:9 ϗ ϖϱοσελϑȣ̃σα ἡ γυνὴ τȣ̃ ἀδελφȣ̃ αὐτȣ̃ ἔναντι τῆς γεϱȣσίας ϗ ὑϖολύσει τὸ ὑϖόδημα αὐτȣ̃ τὸ ἓν ἀϖὸ τȣ̃ ϖοδὸς αὐτȣ̃ ϗ ἐμϖτύσεται εἰς τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ϗ ἀϖοϰϱιϑεῖσα ἐϱεῖ ȣ̔́τως ϖοιήσȣσιν τῷ ἀνϑϱώϖῳ, ὃς ȣ̓ϰ οἰϰοδομήσει τὸν οἶϰον τȣ̃ ἀδελφȣ̃ αὐτȣ̃·
25:10 ϗ ϰληϑήσεται τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐν Ισϱαηλ Οἶϰος τȣ̃ ὑϖολυϑέντος τὸ ὑϖόδημα.
25:11 Ἐὰν δὲ μάχωνται ἄνϑϱωϖοι ἐϖὶ τὸ αὐτό, ἄνϑϱωϖος μετὰ τȣ̃ ἀδελφȣ̃ αὐτȣ̃, ϗ ϖϱοσέλϑῃ γυνὴ ἑνὸς αὐτῶν ἐξελέσϑαι τὸν ἄνδϱα αὐτῆς ἐϰ χειϱὸς τȣ̃ τύϖτοντος αὐτὸν ϗ ἐϰτείνασα τὴν χεῖϱα ἐϖιλάϐηται τῶν διδύμων αὐτȣ̃,
25:12 ἀϖοϰόψεις τὴν χεῖϱα αὐτῆς· ȣ̓ φείσεται ὁ ὀφϑαλμός σȣ ἐϖ’ αὐτῇ.
25:13 Ȣ̓ϰ ἔϛαι ἐν τῷ μαϱσίϖϖῳ σȣ ϛάϑμιον ϗ ϛάϑμιον, μέγα ἢ μιϰϱόν·
25:14 ȣ̓ϰ ἔϛαι ἐν τῇ οἰϰίᾳ σȣ μέτϱον ϗ μέτϱον, μέγα ἢ μιϰϱόν·
25:15 ϛάϑμιον ἀληϑινὸν ϗ δίϰαιον ἔϛαι σοι, ϗ μέτϱον ἀληϑινὸν ϗ δίϰαιον ἔϛαι σοι, ἵνα ϖολυήμεϱος γένῃ ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ἐν ϰλήϱῳ·
25:16 ὅτι ϐδέλυγμα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ ϖᾶς ϖοιῶν ταῦτα, ϖᾶς ϖοιῶν ἄδιϰον.
25:17 Μνήσϑητι ὅσα ἐϖοίησέν σοι Αμαληϰ ἐν τῇ ὁδῷ ἐϰϖοϱευομένȣ σȣ ἐξ Αἰγύϖτȣ,
25:18 ϖῶς ἀντέϛη σοι ἐν τῇ ὁδῷ ϗ ἔϰοψέν σȣ τὴν ȣ̓ϱαγίαν, τȣ̀ς ϰοϖιῶντας ὀϖίσω σȣ, σὺ δὲ ἐϖείνας ϗ ἐϰοϖίας, ϗ ȣ̓ϰ ἐφοϐήϑη τὸν ϑεόν·
25:19 ϗ ἔϛαι ἡνίϰα ἐὰν ϰαταϖαύσῃ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἀϖὸ ϖάντων τῶν ἐχϑϱῶν σȣ τῶν ϰύϰλῳ σȣ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ἐν ϰλήϱῳ ϰαταϰληϱονομῆσαι, ἐξαλείψεις τὸ ὄνομα Αμαληϰ ἐϰ τῆς ὑϖὸ τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ ȣ̓ μὴ ἐϖιλάϑῃ.
26:1 Ϗ ἔϛαι ἐὰν εἰσέλϑῃς εἰς τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι ἐν ϰλήϱῳ, ϗ ϰαταϰληϱονομήσῃς αὐτὴν ϗ ϰατοιϰήσῃς ἐϖ’ αὐτῆς,
26:2 ϗ λήμψῃ ἀϖὸ τῆς ἀϖαϱχῆς τῶν ϰαϱϖῶν τῆς γῆς σȣ, ἧς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι, ϗ ἐμϐαλεῖς εἰς ϰάϱταλλον ϗ ϖοϱεύσῃ εἰς τὸν τόϖον, ὃν ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐϖιϰληϑῆναι τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰεῖ,
26:3 ϗ ἐλεύσῃ ϖϱὸς τὸν ἱεϱέα, ὃς ἐὰν ᾖ ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις, ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτόν Ἀναγγέλλω σήμεϱον ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ μȣ ὅτι εἰσελήλυϑα εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν ἡμῶν δȣ̃ναι ἡμῖν.
26:4 ϗ λήμψεται ὁ ἱεϱεὺς τὸν ϰάϱταλλον ἐϰ τῶν χειϱῶν σȣ ϗ ϑήσει αὐτὸν ἀϖέναντι τȣ̃ ϑυσιαϛηϱίȣ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ,
26:5 ϗ ἀϖοϰϱιϑήσῃ ϗ ἐϱεῖς ἔναντι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ Συϱίαν ἀϖέϐαλεν ὁ ϖατήϱ μȣ ϗ ϰατέϐη εἰς Αἴγυϖτον ϗ ϖαϱῴϰησεν ἐϰεῖ ἐν ἀϱιϑμῷ ϐϱαχεῖ ϗ ἐγένετο ἐϰεῖ εἰς ἔϑνος μέγα ϗ ϖλῆϑος ϖολὺ ϗ μέγα·
26:6 ϗ ἐϰάϰωσαν ἡμᾶς οἱ Αἰγύϖτιοι ϗ ἐταϖείνωσαν ἡμᾶς ϗ ἐϖέϑηϰαν ἡμῖν ἔϱγα σϰληϱά·
26:7 ϗ ἀνεϐοήσαμεν ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεὸν τῶν ϖατέϱων ἡμῶν, ϗ εἰσήϰȣσεν ϰύϱιος τῆς φωνῆς ἡμῶν ϗ εἶδεν τὴν ταϖείνωσιν ἡμῶν ϗ τὸν μόχϑον ἡμῶν ϗ τὸν ϑλιμμὸν ἡμῶν·
26:8 ϗ ἐξήγαγεν ἡμᾶς ϰύϱιος ἐξ Αἰγύϖτȣ αὐτὸς ἐν ἰσχύι μεγάλῃ ϗ ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν ϐϱαχίονι αὐτȣ̃ τῷ ὑψηλῷ ϗ ἐν ὁϱάμασιν μεγάλοις ϗ ἐν σημείοις ϗ ἐν τέϱασιν
26:9 ϗ εἰσήγαγεν ἡμᾶς εἰς τὸν τόϖον τȣ̃τον ϗ ἔδωϰεν ἡμῖν τὴν γῆν ταύτην, γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι·
26:10 ϗ νῦν ἰδȣ̀ ἐνήνοχα τὴν ἀϖαϱχὴν τῶν γενημάτων τῆς γῆς, ἧς ἔδωϰάς μοι, ϰύϱιε, γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι. ϗ ἀφήσεις αὐτὰ ἀϖέναντι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϗ ϖϱοσϰυνήσεις ἐϰεῖ ἔναντι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ·
26:11 ϗ εὐφϱανϑήσῃ ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἀγαϑοῖς, οἷς ἔδωϰέν σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ϗ τῇ οἰϰίᾳ σȣ, σὺ ϗ ὁ Λευίτης ϗ ὁ ϖϱοσήλυτος ὁ ἐν σοί.
26:12 Ἐὰν δὲ συντελέσῃς ἀϖοδεϰατῶσαι ϖᾶν τὸ ἐϖιδέϰατον τῶν γενημάτων τῆς γῆς σȣ ἐν τῷ ἔτει τῷ τϱίτῳ, τὸ δεύτεϱον ἐϖιδέϰατον δώσεις τῷ Λευίτῃ ϗ τῷ ϖϱοσηλύτῳ ϗ τῷ ὀϱφανῷ ϗ τῇ χήϱᾳ, ϗ φάγονται ἐν ταῖς ϖόλεσίν σȣ ϗ ἐμϖλησϑήσονται.
26:13 ϗ ἐϱεῖς ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ Ἐξεϰάϑαϱα τὰ ἅγια ἐϰ τῆς οἰϰίας μȣ ϗ ἔδωϰα αὐτὰ τῷ Λευίτῃ ϗ τῷ ϖϱοσηλύτῳ ϗ τῷ ὀϱφανῷ ϗ τῇ χήϱᾳ ϰατὰ ϖάσας τὰς ἐντολάς, ἃς ἐνετείλω μοι· ȣ̓ ϖαϱῆλϑον τὴν ἐντολήν σȣ ϗ ȣ̓ϰ ἐϖελαϑόμην·
26:14 ϗ ȣ̓ϰ ἔφαγον ἐν ὀδύνῃ μȣ ἀϖ’ αὐτῶν, ȣ̓ϰ ἐϰάϱϖωσα ἀϖ’ αὐτῶν εἰς ἀϰάϑαϱτον, ȣ̓ϰ ἔδωϰα ἀϖ’ αὐτῶν τῷ τεϑνηϰότι· ὑϖήϰȣσα τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ μȣ, ἐϖοίησα ϰαϑὰ ἐνετείλω μοι.
26:15 ϰάτιδε ἐϰ τȣ̃ οἴϰȣ τȣ̃ ἁγίȣ σȣ ἐϰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ εὐλόγησον τὸν λαόν σȣ τὸν Ισϱαηλ ϗ τὴν γῆν, ἣν ἔδωϰας αὐτοῖς, ϰαϑὰ ὤμοσας τοῖς ϖατϱάσιν ἡμῶν δȣ̃ναι ἡμῖν γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι.
26:16 Ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ταύτῃ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐνετείλατό σοι ϖοιῆσαι ϖάντα τὰ διϰαιώματα ταῦτα ϗ τὰ ϰϱίματα, ϗ φυλάξεσϑε ϗ ϖοιήσετε αὐτὰ ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας ὑμῶν ϗ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὑμῶν.
26:17 τὸν ϑεὸν εἵλȣ σήμεϱον εἶναί σȣ ϑεὸν ϗ ϖοϱεύεσϑαι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτȣ̃ ϗ φυλάσσεσϑαι τὰ διϰαιώματα ϗ τὰ ϰϱίματα αὐτȣ̃ ϗ ὑϖαϰȣ́ειν τῆς φωνῆς αὐτȣ̃·
26:18 ϗ ϰύϱιος εἵλατό σε σήμεϱον γενέσϑαι σε αὐτῷ λαὸν ϖεϱιȣ́σιον, ϰαϑάϖεϱ εἶϖέν σοι, φυλάσσειν ϖάσας τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃
26:19 ϗ εἶναί σε ὑϖεϱάνω ϖάντων τῶν ἐϑνῶν, ὡς ἐϖοίησέν σε ὀνομαϛὸν ϗ ϰαύχημα ϗ δόξαϛόν, εἶναί σε λαὸν ἅγιον ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ, ϰαϑὼς ἐλάλησεν.
27:1 Ϗ ϖϱοσέταξεν Μωϋσῆς ϗ ἡ γεϱȣσία Ισϱαηλ λέγων Φυλάσσεσϑε ϖάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμεϱον.
27:2 ϗ ἔϛαι ᾗ ἂν ἡμέϱᾳ διαϐῆτε τὸν Ιοϱδάνην εἰς τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι, ϗ ϛήσεις σεαυτῷ λίϑȣς μεγάλȣς ϗ ϰονιάσεις αὐτȣ̀ς ϰονίᾳ
27:3 ϗ γϱάψεις ἐϖὶ τῶν λίϑων ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ, ὡς ἂν διαϐῆτε τὸν Ιοϱδάνην, ἡνίϰα ἐὰν εἰσέλϑητε εἰς τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων σȣ δίδωσίν σοι, γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι, ὃν τϱόϖον εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων σȣ́ σοι·
27:4 ϗ ἔϛαι ὡς ἂν διαϐῆτε τὸν Ιοϱδάνην, ϛήσετε τȣ̀ς λίϑȣς τȣ́τȣς, ȣ̔̀ς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ἐν ὄϱει Γαιϐαλ ϗ ϰονιάσεις αὐτȣ̀ς ϰονίᾳ.
27:5 ϗ οἰϰοδομήσεις ἐϰεῖ ϑυσιαϛήϱιον ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ, ϑυσιαϛήϱιον ἐϰ λίϑων, ȣ̓ϰ ἐϖιϐαλεῖς ἐϖ’ αὐτȣ̀ς σίδηϱον·
27:6 λίϑȣς ὁλοϰλήϱȣς οἰϰοδομήσεις ϑυσιαϛήϱιον ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ ϗ ἀνοίσεις ἐϖ’ αὐτὸ ὁλοϰαυτώματα ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ
27:7 ϗ ϑύσεις ἐϰεῖ ϑυσίαν σωτηϱίȣ ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ ϗ φάγῃ ϗ ἐμϖλησϑήσῃ ϗ εὐφϱανϑήσῃ ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ.
27:8 ϗ γϱάψεις ἐϖὶ τῶν λίϑων ϖάντα τὸν νόμον τȣ̃τον σαφῶς σφόδϱα.
27:9 Ϗ ἐλάλησεν Μωϋσῆς ϗ οἱ ἱεϱεῖς οἱ Λευῖται ϖαντὶ Ισϱαηλ λέγοντες Σιώϖα ϗ ἄϰȣε, Ισϱαηλ· ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ταύτῃ γέγονας εἰς λαὸν ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ·
27:10 ϗ εἰσαϰȣ́σῃ τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϗ ϖοιήσεις ϖάσας τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃ ϗ τὰ διϰαιώματα αὐτȣ̃, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον.
27:11 Ϗ ἐνετείλατο Μωϋσῆς τῷ λαῷ ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ λέγων
27:12 Ȣ̔͂τοι ϛήσονται εὐλογεῖν τὸν λαὸν ἐν ὄϱει Γαϱιζιν διαϐάντες τὸν Ιοϱδάνην· Συμεων, Λευι, Ιȣδας, Ισσαχαϱ, Ιωσηφ ϗ Βενιαμιν.
27:13 ϗ ȣ̔͂τοι ϛήσονται ἐϖὶ τῆς ϰατάϱας ἐν ὄϱει Γαιϐαλ· Ρȣϐην, Γαδ ϗ Ασηϱ, Ζαϐȣλων, Δαν ϗ Νεφϑαλι.
27:14 ϗ ἀϖοϰϱιϑέντες οἱ Λευῖται ἐϱȣ̃σιν ϖαντὶ Ισϱαηλ φωνῇ μεγάλῃ
27:15 Ἐϖιϰατάϱατος ἄνϑϱωϖος, ὅϛις ϖοιήσει γλυϖτὸν ϗ χωνευτόν, ϐδέλυγμα ϰυϱίῳ, ἔϱγον χειϱῶν τεχνίτȣ, ϗ ϑήσει αὐτὸ ἐν ἀϖοϰϱύφῳ· ϗ ἀϖοϰϱιϑεὶς ϖᾶς ὁ λαὸς ἐϱȣ̃σιν Γένοιτο.
27:16 Ἐϖιϰατάϱατος ὁ ἀτιμάζων ϖατέϱα αὐτȣ̃ ἢ μητέϱα αὐτȣ̃· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:17 Ἐϖιϰατάϱατος ὁ μετατιϑεὶς ὅϱια τȣ̃ ϖλησίον· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:18 Ἐϖιϰατάϱατος ὁ ϖλανῶν τυφλὸν ἐν ὁδῷ· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:19 Ἐϖιϰατάϱατος ὃς ἂν ἐϰϰλίνῃ ϰϱίσιν ϖϱοσηλύτȣ ϗ ὀϱφανȣ̃ ϗ χήϱας· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:20 Ἐϖιϰατάϱατος ὁ ϰοιμώμενος μετὰ γυναιϰὸς τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃, ὅτι ἀϖεϰάλυψεν συγϰάλυμμα τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:21 Ἐϖιϰατάϱατος ὁ ϰοιμώμενος μετὰ ϖαντὸς ϰτήνȣς· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:22 Ἐϖιϰατάϱατος ὁ ϰοιμώμενος μετὰ ἀδελφῆς ἐϰ ϖατϱὸς ἢ ἐϰ μητϱὸς αὐτȣ̃· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:23 Ἐϖιϰατάϱατος ὁ ϰοιμώμενος μετὰ ϖενϑεϱᾶς αὐτȣ̃· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο. Ἐϖιϰατάϱατος ὁ ϰοιμώμενος μετὰ ἀδελφῆς γυναιϰὸς αὐτȣ̃· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:24 Ἐϖιϰατάϱατος ὁ τύϖτων τὸν ϖλησίον αὐτȣ̃ δόλῳ· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:25 Ἐϖιϰατάϱατος ὃς ἂν λάϐῃ δῶϱα ϖατάξαι ψυχὴν αἵματος ἀϑῴȣ· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
27:26 Ἐϖιϰατάϱατος ϖᾶς ἄνϑϱωϖος, ὃς ȣ̓ϰ ἐμμενεῖ ἐν ϖᾶσιν τοῖς λόγοις τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ τȣ̃ ϖοιῆσαι αὐτȣ́ς· ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶς ὁ λαός Γένοιτο.
28:1 Ϗ ἔϛαι ὡς ἂν διαϐῆτε τὸν Ιοϱδάνην εἰς τὴν γῆν, ἣν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν, ἐὰν ἀϰοῇ εἰσαϰȣ́σητε τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν φυλάσσειν ϗ ϖοιεῖν ϖάσας τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ϗ δώσει σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ὑϖεϱάνω ϖάντων τῶν ἐϑνῶν τῆς γῆς,
28:2 ϗ ἥξȣσιν ἐϖὶ σὲ ϖᾶσαι αἱ εὐλογίαι αὗται ϗ εὑϱήσȣσίν σε, ἐὰν ἀϰοῇ ἀϰȣ́σῃς τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ.
28:3 εὐλογημένος σὺ ἐν ϖόλει, ϗ εὐλογημένος σὺ ἐν ἀγϱῷ·
28:4 εὐλογημένα τὰ ἔϰγονα τῆς ϰοιλίας σȣ ϗ τὰ γενήματα τῆς γῆς σȣ, τὰ ϐȣϰόλια τῶν ϐοῶν σȣ ϗ τὰ ϖοίμνια τῶν ϖϱοϐάτων σȣ·
28:5 εὐλογημέναι αἱ ἀϖοϑῆϰαί σȣ ϗ τὰ ἐγϰαταλείμματά σȣ·
28:6 εὐλογημένος σὺ ἐν τῷ εἰσϖοϱεύεσϑαί σε, ϗ εὐλογημένος σὺ ἐν τῷ ἐϰϖοϱεύεσϑαί σε.
28:7 ϖαϱαδῷ ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τȣ̀ς ἐχϑϱȣ́ς σȣ τȣ̀ς ἀνϑεϛηϰότας σοι συντετϱιμμένȣς ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ· ὁδῷ μιᾷ ἐξελεύσονται ϖϱὸς σὲ ϗ ἐν ἑϖτὰ ὁδοῖς φεύξονται ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ.
28:8 ἀϖοϛείλαι ϰύϱιος ἐϖὶ σὲ τὴν εὐλογίαν ἐν τοῖς ταμιείοις σȣ ϗ ἐν ϖᾶσιν, ȣ̔͂ ἂν ἐϖιϐάλῃς τὴν χεῖϱά σȣ, ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι.
28:9 ἀναϛήσαι σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἑαυτῷ λαὸν ἅγιον, ὃν τϱόϖον ὤμοσεν τοῖς ϖατϱάσιν σȣ, ἐὰν εἰσαϰȣ́σῃς τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϗ ϖοϱευϑῇς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτȣ̃·
28:10 ϗ ὄψονταί σε ϖάντα τὰ ἔϑνη τῆς γῆς ὅτι τὸ ὄνομα ϰυϱίȣ ἐϖιϰέϰληταί σοι, ϗ φοϐηϑήσονταί σε.
28:11 ϗ ϖληϑυνεῖ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς ἀγαϑὰ ἐϖὶ τοῖς ἐϰγόνοις τῆς ϰοιλίας σȣ ϗ ἐϖὶ τοῖς γενήμασιν τῆς γῆς σȣ ϗ ἐϖὶ τοῖς ἐϰγόνοις τῶν ϰτηνῶν σȣ ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν σȣ δȣ̃ναί σοι.
28:12 ἀνοίξαι σοι ϰύϱιος τὸν ϑησαυϱὸν αὐτȣ̃ τὸν ἀγαϑόν, τὸν ȣ̓ϱανόν, δȣ̃ναι τὸν ὑετὸν τῇ γῇ σȣ ἐϖὶ ϰαιϱȣ̃ αὐτȣ̃ εὐλογῆσαι ϖάντα τὰ ἔϱγα τῶν χειϱῶν σȣ, ϗ δανιεῖς ἔϑνεσιν ϖολλοῖς, σὺ δὲ ȣ̓ δανιῇ, ϗ ἄϱξεις σὺ ἐϑνῶν ϖολλῶν, σȣ̃ δὲ ȣ̓ϰ ἄϱξȣσιν.
28:13 ϰαταϛήσαι σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς ϰεφαλὴν ϗ μὴ εἰς ȣ̓ϱάν, ϗ ἔσῃ τότε ἐϖάνω ϗ ȣ̓ϰ ἔσῃ ὑϖοϰάτω, ἐὰν ἀϰȣ́σῃς τῶν ἐντολῶν ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον φυλάσσειν ϗ ϖοιεῖν·
28:14 ȣ̓ ϖαϱαϐήσῃ ἀϖὸ ϖάντων τῶν λόγων, ὧν ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, δεξιὰ ȣ̓δὲ ἀϱιϛεϱὰ ϖοϱεύεσϑαι ὀϖίσω ϑεῶν ἑτέϱων λατϱεύειν αὐτοῖς.
28:15 Ϗ ἔϛαι ἐὰν μὴ εἰσαϰȣ́σῃς τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ φυλάσσειν ϗ ϖοιεῖν ϖάσας τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ϗ ἐλεύσονται ἐϖὶ σὲ ϖᾶσαι αἱ ϰατάϱαι αὗται ϗ ϰαταλήμψονταί σε.
28:16 ἐϖιϰατάϱατος σὺ ἐν ϖόλει, ϗ ἐϖιϰατάϱατος σὺ ἐν ἀγϱῷ·
28:17 ἐϖιϰατάϱατοι αἱ ἀϖοϑῆϰαί σȣ ϗ τὰ ἐγϰαταλείμματά σȣ·
28:18 ἐϖιϰατάϱατα τὰ ἔϰγονα τῆς ϰοιλίας σȣ ϗ τὰ γενήματα τῆς γῆς σȣ, τὰ ϐȣϰόλια τῶν ϐοῶν σȣ ϗ τὰ ϖοίμνια τῶν ϖϱοϐάτων σȣ·
28:19 ἐϖιϰατάϱατος σὺ ἐν τῷ ἐϰϖοϱεύεσϑαί σε, ϗ ἐϖιϰατάϱατος σὺ ἐν τῷ εἰσϖοϱεύεσϑαί σε.
28:20 ἐξαϖοϛείλαι ϰύϱιός σοι τὴν ἔνδειαν ϗ τὴν ἐϰλιμίαν ϗ τὴν ἀνάλωσιν ἐϖὶ ϖάντα, ȣ̔͂ ἂν ἐϖιϐάλῃς τὴν χεῖϱά σȣ, ὅσα ἐὰν ϖοιήσῃς, ἕως ἂν ἐξολεϑϱεύσῃ σε ϗ ἕως ἂν ἀϖολέσῃ σε ἐν τάχει διὰ τὰ ϖονηϱὰ ἐϖιτηδεύματά σȣ, διότι ἐγϰατέλιϖές με.
28:21 ϖϱοσϰολλήσαι ϰύϱιος εἰς σὲ τὸν ϑάνατον, ἕως ἂν ἐξαναλώσῃ σε ἀϖὸ τῆς γῆς, εἰς ἣν σὺ εἰσϖοϱεύῃ ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν.
28:22 ϖατάξαι σε ϰύϱιος ἀϖοϱίᾳ ϗ ϖυϱετῷ ϗ ῥίγει ϗ ἐϱεϑισμῷ ϗ φόνῳ ϗ ἀνεμοφϑοϱίᾳ ϗ τῇ ὤχϱᾳ, ϗ ϰαταδιώξονταί σε, ἕως ἂν ἀϖολέσωσίν σε.
28:23 ϗ ἔϛαι σοι ὁ ȣ̓ϱανὸς ὁ ὑϖὲϱ ϰεφαλῆς σȣ χαλϰȣ̃ς ϗ ἡ γῆ ἡ ὑϖοϰάτω σȣ σιδηϱᾶ.
28:24 δῴη ϰύϱιος τὸν ὑετὸν τῇ γῇ σȣ ϰονιοϱτόν, ϗ χȣ̃ς ἐϰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϰαταϐήσεται ἐϖὶ σέ, ἕως ἂν ἐϰτϱίψῃ σε ϗ ἕως ἂν ἀϖολέσῃ σε.
28:25 δῴη σε ϰύϱιος ἐϖιϰοϖὴν ἐναντίον τῶν ἐχϑϱῶν σȣ· ἐν ὁδῷ μιᾷ ἐξελεύσῃ ϖϱὸς αὐτȣ̀ς ϗ ἐν ἑϖτὰ ὁδοῖς φεύξῃ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν· ϗ ἔσῃ ἐν διασϖοϱᾷ ἐν ϖάσαις ταῖς ϐασιλείαις τῆς γῆς.
28:26 ϗ ἔσονται οἱ νεϰϱοὶ ὑμῶν ϰατάϐϱωμα τοῖς ϖετεινοῖς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τοῖς ϑηϱίοις τῆς γῆς, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ἀϖοσοϐῶν.
28:27 ϖατάξαι σε ϰύϱιος ἐν ἕλϰει Αἰγυϖτίῳ ἐν ταῖς ἕδϱαις ϗ ψώϱᾳ ἀγϱίᾳ ϗ ϰνήφῃ ὥϛε μὴ δύνασϑαί σε ἰαϑῆναι.
28:28 ϖατάξαι σε ϰύϱιος ϖαϱαϖληξίᾳ ϗ ἀοϱασίᾳ ϗ ἐϰϛάσει διανοίας,
28:29 ϗ ἔσῃ ψηλαφῶν μεσημϐϱίας, ὡσεὶ ψηλαφήσαι ὁ τυφλὸς ἐν τῷ σϰότει, ϗ ȣ̓ϰ εὐοδώσει τὰς ὁδȣ́ς σȣ· ϗ ἔσῃ τότε ἀδιϰȣ́μενος ϗ διαϱϖαζόμενος ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι σοι ὁ ϐοηϑῶν.
28:30 γυναῖϰα λήμψῃ, ϗ ἀνὴϱ ἕτεϱος ἕξει αὐτήν· οἰϰίαν οἰϰοδομήσεις ϗ ȣ̓ϰ οἰϰήσεις ἐν αὐτῇ· ἀμϖελῶνα φυτεύσεις ϗ ȣ̓ τϱυγήσεις αὐτόν·
28:31 ὁ μόσχος σȣ ἐσφαγμένος ἐναντίον σȣ, ϗ ȣ̓ φάγῃ ἐξ αὐτȣ̃· ὁ ὄνος σȣ ἡϱϖασμένος ἀϖὸ σȣ̃ ϗ ȣ̓ϰ ἀϖοδοϑήσεταί σοι· τὰ ϖϱόϐατά σȣ δεδομένα τοῖς ἐχϑϱοῖς σȣ, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι σοι ὁ ϐοηϑῶν·
28:32 οἱ υἱοί σȣ ϗ αἱ ϑυγατέϱες σȣ δεδομέναι ἔϑνει ἑτέϱῳ, ϗ οἱ ὀφϑαλμοί σȣ ϐλέψονται σφαϰελίζοντες εἰς αὐτά, ϗ ȣ̓ϰ ἰσχύσει ἡ χείϱ σȣ·
28:33 τὰ ἐϰφόϱια τῆς γῆς σȣ ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϖόνȣς σȣ φάγεται ἔϑνος, ὃ ȣ̓ϰ ἐϖίϛασαι, ϗ ἔσῃ ἀδιϰȣ́μενος ϗ τεϑϱαυσμένος ϖάσας τὰς ἡμέϱας·
28:34 ϗ ἔσῃ ϖαϱάϖληϰτος διὰ τὰ ὁϱάματα τῶν ὀφϑαλμῶν σȣ, ἃ ϐλέψῃ.
28:35 ϖατάξαι σε ϰύϱιος ἐν ἕλϰει ϖονηϱῷ ἐϖὶ τὰ γόνατα ϗ ἐϖὶ τὰς ϰνήμας ὥϛε μὴ δύνασϑαί σε ἰαϑῆναι ἀϖὸ ἴχνȣς τῶν ϖοδῶν σȣ ἕως τῆς ϰοϱυφῆς σȣ.
28:36 ἀϖαγάγοι ϰύϱιός σε ϗ τȣ̀ς ἄϱχοντάς σȣ, ȣ̔̀ς ἐὰν ϰαταϛήσῃς ἐϖὶ σεαυτόν, εἰς ἔϑνος, ὃ ȣ̓ϰ ἐϖίϛασαι σὺ ϗ οἱ ϖατέϱες σȣ, ϗ λατϱεύσεις ἐϰεῖ ϑεοῖς ἑτέϱοις, ξύλοις ϗ λίϑοις.
28:37 ϗ ἔσῃ ἐϰεῖ ἐν αἰνίγματι ϗ ϖαϱαϐολῇ ϗ διηγήματι ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἔϑνεσιν, εἰς ȣ̔̀ς ἂν ἀϖαγάγῃ σε ϰύϱιος ἐϰεῖ.
28:38 σϖέϱμα ϖολὺ ἐξοίσεις εἰς τὸ ϖεδίον ϗ ὀλίγα εἰσοίσεις, ὅτι ϰατέδεται αὐτὰ ἡ ἀϰϱίς.
28:39 ἀμϖελῶνα φυτεύσεις ϗ ϰατεϱγᾷ ϗ οἶνον ȣ̓ ϖίεσαι ȣ̓δὲ εὐφϱανϑήσῃ ἐξ αὐτȣ̃, ὅτι ϰαταφάγεται αὐτὰ ὁ σϰώληξ.
28:40 ἐλαῖαι ἔσονταί σοι ἐν ϖᾶσι τοῖς ὁϱίοις σȣ, ϗ ἔλαιον ȣ̓ χϱίσῃ, ὅτι ἐϰϱυήσεται ἡ ἐλαία σȣ.
28:41 υἱȣ̀ς ϗ ϑυγατέϱας γεννήσεις, ϗ ȣ̓ϰ ἔσονταί σοι· ἀϖελεύσονται γὰϱ ἐν αἰχμαλωσίᾳ.
28:42 ϖάντα τὰ ξύλινά σȣ ϗ τὰ γενήματα τῆς γῆς σȣ ἐξαναλώσει ἡ ἐϱυσίϐη.
28:43 ὁ ϖϱοσήλυτος, ὅς ἐϛιν ἐν σοί, ἀναϐήσεται ἐϖὶ σὲ ἄνω ἄνω, σὺ δὲ ϰαταϐήσῃ ϰάτω ϰάτω·
28:44 ȣ̔͂τος δανιεῖ σοι, σὺ δὲ τȣ́τῳ ȣ̓ δανιεῖς· ȣ̔͂τος ἔϛαι ϰεφαλή, σὺ δὲ ἔσῃ ȣ̓ϱά.
28:45 ϗ ἐλεύσονται ἐϖὶ σὲ ϖᾶσαι αἱ ϰατάϱαι αὗται ϗ ϰαταδιώξονταί σε ϗ ϰαταλήμψονταί σε, ἕως ἂν ἐξολεϑϱεύσῃ σε ϗ ἕως ἂν ἀϖολέσῃ σε, ὅτι ȣ̓ϰ εἰσήϰȣσας τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ φυλάξαι τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃ ϗ τὰ διϰαιώματα αὐτȣ̃, ὅσα ἐνετείλατό σοι.
28:46 ϗ ἔϛαι ἐν σοὶ σημεῖα ϗ τέϱατα ϗ ἐν τῷ σϖέϱματί σȣ ἕως τȣ̃ αἰῶνος,
28:47 ἀνϑ’ ὧν ȣ̓ϰ ἐλάτϱευσας ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ σȣ ἐν εὐφϱοσύνῃ ϗ ἀγαϑῇ ϰαϱδίᾳ διὰ τὸ ϖλῆϑος ϖάντων.
28:48 ϗ λατϱεύσεις τοῖς ἐχϑϱοῖς σȣ, ȣ̔̀ς ἐϖαϖοϛελεῖ ϰύϱιος ἐϖὶ σέ, ἐν λιμῷ ϗ ἐν δίψει ϗ ἐν γυμνότητι ϗ ἐν ἐϰλείψει ϖάντων· ϗ ἐϖιϑήσει ϰλοιὸν σιδηϱȣ̃ν ἐϖὶ τὸν τϱάχηλόν σȣ, ἕως ἂν ἐξολεϑϱεύσῃ σε.
28:49 ἐϖάξει ϰύϱιος ἐϖὶ σὲ ἔϑνος μαϰϱόϑεν ἀϖ’ ἐσχάτȣ τῆς γῆς ὡσεὶ ὅϱμημα ἀετȣ̃, ἔϑνος, ὃ ȣ̓ϰ ἀϰȣ́σῃ τῆς φωνῆς αὐτȣ̃,
28:50 ἔϑνος ἀναιδὲς ϖϱοσώϖῳ, ὅϛις ȣ̓ ϑαυμάσει ϖϱόσωϖον ϖϱεσϐύτȣ ϗ νέον ȣ̓ϰ ἐλεήσει,
28:51 ϗ ϰατέδεται τὰ ἔϰγονα τῶν ϰτηνῶν σȣ ϗ τὰ γενήματα τῆς γῆς σȣ ὥϛε μὴ ϰαταλιϖεῖν σοι σῖτον, οἶνον, ἔλαιον, τὰ ϐȣϰόλια τῶν ϐοῶν σȣ ϗ τὰ ϖοίμνια τῶν ϖϱοϐάτων σȣ, ἕως ἂν ἀϖολέσῃ σε
28:52 ϗ ἐϰτϱίψῃ σε ἐν ϖάσαις ταῖς ϖόλεσίν σȣ, ἕως ἂν ϰαϑαιϱεϑῶσιν τὰ τείχη σȣ τὰ ὑψηλὰ ϗ τὰ ὀχυϱά, ἐφ’ οἷς σὺ ϖέϖοιϑας ἐϖ’ αὐτοῖς, ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ σȣ, ϗ ϑλίψει σε ἐν ϖάσαις ταῖς ϖόλεσίν σȣ, αἷς ἔδωϰέν σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ.
28:53 ϗ φάγῃ τὰ ἔϰγονα τῆς ϰοιλίας σȣ, ϰϱέα υἱῶν σȣ ϗ ϑυγατέϱων σȣ, ὅσα ἔδωϰέν σοι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ἐν τῇ ϛενοχωϱίᾳ σȣ ϗ ἐν τῇ ϑλίψει σȣ, ᾗ ϑλίψει σε ὁ ἐχϑϱός σȣ.
28:54 ὁ ἁϖαλὸς ἐν σοὶ ϗ ὁ τϱυφεϱὸς σφόδϱα ϐασϰανεῖ τῷ ὀφϑαλμῷ τὸν ἀδελφὸν ϗ τὴν γυναῖϰα τὴν ἐν τῷ ϰόλϖῳ αὐτȣ̃ ϗ τὰ ϰαταλελειμμένα τέϰνα, ἃ ἂν ϰαταλειφϑῇ,
28:55 ὥϛε δȣ̃ναι ἑνὶ αὐτῶν ἀϖὸ τῶν σαϱϰῶν τῶν τέϰνων αὐτȣ̃, ὧν ἂν ϰατέσϑῃ, διὰ τὸ μὴ ϰαταλειφϑῆναι αὐτῷ μηϑὲν ἐν τῇ ϛενοχωϱίᾳ σȣ ϗ ἐν τῇ ϑλίψει σȣ, ᾗ ἂν ϑλίψωσίν σε οἱ ἐχϑϱοί σȣ ἐν ϖάσαις ταῖς ϖόλεσίν σȣ.
28:56 ϗ ἡ ἁϖαλὴ ἐν ὑμῖν ϗ ἡ τϱυφεϱὰ σφόδϱα, ἧς ȣ̓χὶ ϖεῖϱαν ἔλαϐεν ὁ ϖȣ̀ς αὐτῆς ϐαίνειν ἐϖὶ τῆς γῆς διὰ τὴν τϱυφεϱότητα ϗ διὰ τὴν ἁϖαλότητα, ϐασϰανεῖ τῷ ὀφϑαλμῷ αὐτῆς τὸν ἄνδϱα αὐτῆς τὸν ἐν τῷ ϰόλϖῳ αὐτῆς ϗ τὸν υἱὸν ϗ τὴν ϑυγατέϱα αὐτῆς
28:57 ϗ τὸ χόϱιον αὐτῆς τὸ ἐξελϑὸν διὰ τῶν μηϱῶν αὐτῆς ϗ τὸ τέϰνον, ὃ ἂν τέϰῃ· ϰαταφάγεται γὰϱ αὐτὰ διὰ τὴν ἔνδειαν ϖάντων ϰϱυφῇ ἐν τῇ ϛενοχωϱίᾳ σȣ ϗ ἐν τῇ ϑλίψει σȣ, ᾗ ϑλίψει σε ὁ ἐχϑϱός σȣ ἐν ϖάσαις ταῖς ϖόλεσίν σȣ.
28:58 ἐὰν μὴ εἰσαϰȣ́σητε ϖοιεῖν ϖάντα τὰ ῥήματα τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ τὰ γεγϱαμμένα ἐν τῷ ϐιϐλίῳ τȣ́τῳ φοϐεῖσϑαι τὸ ὄνομα τὸ ἔντιμον ϗ τὸ ϑαυμαϛὸν τȣ̃το, ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ,
28:59 ϗ ϖαϱαδοξάσει ϰύϱιος τὰς ϖληγάς σȣ ϗ τὰς ϖληγὰς τȣ̃ σϖέϱματός σȣ, ϖληγὰς μεγάλας ϗ ϑαυμαϛάς, ϗ νόσȣς ϖονηϱὰς ϗ ϖιϛὰς
28:60 ϗ ἐϖιϛϱέψει ἐϖὶ σὲ ϖᾶσαν τὴν ὀδύνην Αἰγύϖτȣ τὴν ϖονηϱάν, ἣν διευλαϐȣ̃ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, ϗ ϰολληϑήσονται ἐν σοί.
28:61 ϗ ϖᾶσαν μαλαϰίαν ϗ ϖᾶσαν ϖληγὴν τὴν μὴ γεγϱαμμένην ἐν τῷ ϐιϐλίῳ τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ ἐϖάξει ϰύϱιος ἐϖὶ σέ, ἕως ἂν ἐξολεϑϱεύσῃ σε.
28:62 ϗ ϰαταλειφϑήσεσϑε ἐν ἀϱιϑμῷ ϐϱαχεῖ ἀνϑ’ ὧν ὅτι ἦτε ὡσεὶ τὰ ἄϛϱα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τῷ ϖλήϑει, ὅτι ȣ̓ϰ εἰσηϰȣ́σατε τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν.
28:63 ϗ ἔϛαι ὃν τϱόϖον εὐφϱάνϑη ϰύϱιος ἐφ’ ὑμῖν εὖ ϖοιῆσαι ὑμᾶς ϗ ϖληϑῦναι ὑμᾶς, ȣ̔́τως εὐφϱανϑήσεται ϰύϱιος ἐφ’ ὑμῖν ἐξολεϑϱεῦσαι ὑμᾶς, ϗ ἐξαϱϑήσεσϑε ἀϖὸ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσϖοϱεύεσϑε ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν.
28:64 ϗ διασϖεϱεῖ σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς ϖάντα τὰ ἔϑνη ἀϖ’ ἄϰϱȣ τῆς γῆς ἕως ἄϰϱȣ τῆς γῆς, ϗ δȣλεύσεις ἐϰεῖ ϑεοῖς ἑτέϱοις, ξύλοις ϗ λίϑοις, ȣ̔̀ς ȣ̓ϰ ἠϖίϛω σὺ ϗ οἱ ϖατέϱες σȣ.
28:65 ἀλλὰ ϗ ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ἐϰείνοις ȣ̓ϰ ἀναϖαύσει σε, ȣ̓δ’ ȣ̓ μὴ γένηται ϛάσις τῷ ἴχνει τȣ̃ ϖοδός σȣ, ϗ δώσει σοι ϰύϱιος ἐϰεῖ ϰαϱδίαν ἀϑυμȣ̃σαν ϗ ἐϰλείϖοντας ὀφϑαλμȣ̀ς ϗ τηϰομένην ψυχήν.
28:66 ϗ ἔϛαι ἡ ζωή σȣ ϰϱεμαμένη ἀϖέναντι τῶν ὀφϑαλμῶν σȣ, ϗ φοϐηϑήσῃ ἡμέϱας ϗ νυϰτὸς ϗ ȣ̓ ϖιϛεύσεις τῇ ζωῇ σȣ·
28:67 τὸ ϖϱωῒ ἐϱεῖς Πῶς ἂν γένοιτο ἑσϖέϱα; ϗ τὸ ἑσϖέϱας ἐϱεῖς Πῶς ἂν γένοιτο ϖϱωί; ἀϖὸ τȣ̃ φόϐȣ τῆς ϰαϱδίας σȣ, ἃ φοϐηϑήσῃ, ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱαμάτων τῶν ὀφϑαλμῶν σȣ, ὧν ὄψῃ.
28:68 ϗ ἀϖοϛϱέψει σε ϰύϱιος εἰς Αἴγυϖτον ἐν ϖλοίοις ϗ ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ εἶϖα Ȣ̓ ϖϱοσϑήσεσϑε ἔτι ἰδεῖν αὐτήν· ϗ ϖϱαϑήσεσϑε ἐϰεῖ τοῖς ἐχϑϱοῖς ὑμῶν εἰς ϖαῖδας ϗ ϖαιδίσϰας, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ϰτώμενος.
28:69 Ȣ̔͂τοι οἱ λόγοι τῆς διαϑήϰης, ȣ̔̀ς ἐνετείλατο ϰύϱιος Μωυσῇ ϛῆσαι τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ ἐν γῇ Μωαϐ, ϖλὴν τῆς διαϑήϰης, ἧς διέϑετο αὐτοῖς ἐν Χωϱηϐ.
29:1 Ϗ ἐϰάλεσεν Μωϋσῆς ϖάντας τȣ̀ς υἱȣ̀ς Ισϱαηλ ϗ εἶϖεν ϖϱὸς αὐτȣ́ς Ὑμεῖς ἑωϱάϰατε ϖάντα, ὅσα ἐϖοίησεν ϰύϱιος ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ἐνώϖιον ὑμῶν Φαϱαω ϗ τοῖς ϑεϱάϖȣσιν αὐτȣ̃ ϗ ϖάσῃ τῇ γῇ αὐτȣ̃,
29:2 τȣ̀ς ϖειϱασμȣ̀ς τȣ̀ς μεγάλȣς, ȣ̔̀ς ἑωϱάϰασιν οἱ ὀφϑαλμοί σȣ, τὰ σημεῖα ϗ τὰ τέϱατα τὰ μεγάλα ἐϰεῖνα·
29:3 ϗ ȣ̓ϰ ἔδωϰεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῖν ϰαϱδίαν εἰδέναι ϗ ὀφϑαλμȣ̀ς ϐλέϖειν ϗ ὦτα ἀϰȣ́ειν ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης.
29:4 ϗ ἤγαγεν ὑμᾶς τεσσαϱάϰοντα ἔτη ἐν τῇ ἐϱήμῳ· ȣ̓ϰ ἐϖαλαιώϑη τὰ ἱμάτια ὑμῶν, ϗ τὰ ὑϖοδήματα ὑμῶν ȣ̓ ϰατετϱίϐη ἀϖὸ τῶν ϖοδῶν ὑμῶν·
29:5 ἄϱτον ȣ̓ϰ ἐφάγετε, οἶνον ϗ σιϰεϱα ȣ̓ϰ ἐϖίετε, ἵνα γνῶτε ὅτι ȣ̔͂τος ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν.
29:6 ϗ ἤλϑετε ἕως τȣ̃ τόϖȣ τȣ́τȣ, ϗ ἐξῆλϑεν Σηων ϐασιλεὺς Εσεϐων ϗ Ωγ ϐασιλεὺς τῆς Βασαν εἰς συνάντησιν ἡμῖν ἐν ϖολέμῳ, ϗ ἐϖατάξαμεν αὐτȣ̀ς
29:7 ϗ ἐλάϐομεν τὴν γῆν αὐτῶν, ϗ ἔδωϰα αὐτὴν ἐν ϰλήϱῳ τῷ Ρȣϐην ϗ τῷ Γαδδι ϗ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασση.
29:8 ϗ φυλάξεσϑε ϖοιεῖν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τῆς διαϑήϰης ταύτης, ἵνα συνῆτε ϖάντα, ὅσα ϖοιήσετε.
29:9 Ὑμεῖς ἑϛήϰατε ϖάντες σήμεϱον ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν, οἱ ἀϱχίφυλοι ὑμῶν ϗ ἡ γεϱȣσία ὑμῶν ϗ οἱ ϰϱιταὶ ὑμῶν ϗ οἱ γϱαμματοεισαγωγεῖς ὑμῶν, ϖᾶς ἀνὴϱ Ισϱαηλ,
29:10 αἱ γυναῖϰες ὑμῶν ϗ τὰ ἔϰγονα ὑμῶν ϗ ὁ ϖϱοσήλυτος ὁ ἐν μέσῳ τῆς ϖαϱεμϐολῆς ὑμῶν ἀϖὸ ξυλοϰόϖȣ ὑμῶν ϗ ἕως ὑδϱοφόϱȣ ὑμῶν,
29:11 ϖαϱελϑεῖν ἐν τῇ διαϑήϰῃ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϗ ἐν ταῖς ἀϱαῖς αὐτȣ̃, ὅσα ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ διατίϑεται ϖϱὸς σὲ σήμεϱον,
29:12 ἵνα ϛήσῃ σε αὐτῷ εἰς λαόν, ϗ αὐτὸς ἔϛαι σȣ ϑεός, ὃν τϱόϖον εἶϖέν σοι, ϗ ὃν τϱόϖον ὤμοσεν τοῖς ϖατϱάσιν σȣ Αϐϱααμ ϗ Ισααϰ ϗ Ιαϰωϐ.
29:13 ϗ ȣ̓χ ὑμῖν μόνοις ἐγὼ διατίϑεμαι τὴν διαϑήϰην ταύτην ϗ τὴν ἀϱὰν ταύτην,
29:14 ἀλλὰ ϗ τοῖς ὧδε ȣ̓͂σι μεϑ’ ἡμῶν σήμεϱον ἐναντίον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν ϗ τοῖς μὴ ȣ̓͂σιν μεϑ’ ἡμῶν ὧδε σήμεϱον.
29:15 ὅτι ὑμεῖς οἴδατε ὡς ϰατῳϰήσαμεν ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ϗ ϖαϱήλϑομεν ἐν μέσῳ τῶν ἐϑνῶν, ȣ̔̀ς ϖαϱήλϑετε,
29:16 ϗ εἴδετε τὰ ϐδελύγματα αὐτῶν ϗ τὰ εἴδωλα αὐτῶν, ξύλον ϗ λίϑον, ἀϱγύϱιον ϗ χϱυσίον, ἅ ἐϛιν ϖαϱ’ αὐτοῖς.
29:17 μή τίς ἐϛιν ἐν ὑμῖν ἀνὴϱ ἢ γυνὴ ἢ ϖατϱιὰ ἢ φυλή, τίνος ἡ διάνοια ἐξέϰλινεν ἀϖὸ ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν ϖοϱεύεσϑαι λατϱεύειν τοῖς ϑεοῖς τῶν ἐϑνῶν ἐϰείνων; μή τίς ἐϛιν ἐν ὑμῖν ῥίζα ἄνω φύȣσα ἐν χολῇ ϗ ϖιϰϱίᾳ;
29:18 ϗ ἔϛαι ἐὰν ἀϰȣ́σῃ τὰ ῥήματα τῆς ἀϱᾶς ταύτης ϗ ἐϖιφημίσηται ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ αὐτȣ̃ λέγων Ὅσιά μοι γένοιτο ὅτι ἐν τῇ ἀϖοϖλανήσει τῆς ϰαϱδίας μȣ ϖοϱεύσομαι, ἵνα μὴ συναϖολέσῃ ὁ ἁμαϱτωλὸς τὸν ἀναμάϱτητον,
29:19 ȣ̓ μὴ ϑελήσῃ ὁ ϑεὸς εὐιλατεῦσαι αὐτῷ, ἀλλ’ ἢ τότε ἐϰϰαυϑήσεται ὀϱγὴ ϰυϱίȣ ϗ ὁ ζῆλος αὐτȣ̃ ἐν τῷ ἀνϑϱώϖῳ ἐϰείνῳ, ϗ ϰολληϑήσονται ἐν αὐτῷ ϖᾶσαι αἱ ἀϱαὶ τῆς διαϑήϰης ταύτης αἱ γεγϱαμμέναι ἐν τῷ ϐιϐλίῳ τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ, ϗ ἐξαλείψει ϰύϱιος τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ἐϰ τῆς ὑϖὸ τὸν ȣ̓ϱανόν·
29:20 ϗ διαϛελεῖ αὐτὸν ϰύϱιος εἰς ϰαϰὰ ἐϰ ϖάντων τῶν υἱῶν Ισϱαηλ ϰατὰ ϖάσας τὰς ἀϱὰς τῆς διαϑήϰης τὰς γεγϱαμμένας ἐν τῷ ϐιϐλίῳ τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ.
29:21 ϗ ἐϱȣ̃σιν ἡ γενεὰ ἡ ἑτέϱα, οἱ υἱοὶ ὑμῶν, οἳ ἀναϛήσονται μεϑ’ ὑμᾶς, ϗ ὁ ἀλλότϱιος, ὃς ἂν ἔλϑῃ ἐϰ γῆς μαϰϱόϑεν, ϗ ὄψονται τὰς ϖληγὰς τῆς γῆς ἐϰείνης ϗ τὰς νόσȣς αὐτῆς, ἃς ἀϖέϛειλεν ϰύϱιος ἐϖ’ αὐτήν –
29:22 ϑεῖον ϗ ἅλα ϰαταϰεϰαυμένον, ϖᾶσα ἡ γῆ αὐτῆς ȣ̓ σϖαϱήσεται ȣ̓δὲ ἀνατελεῖ, ȣ̓δὲ μὴ ἀναϐῇ ἐϖ’ αὐτὴν ϖᾶν χλωϱόν, ὥσϖεϱ ϰατεϛϱάφη Σοδομα ϗ Γομοϱϱα, Αδαμα ϗ Σεϐωιμ, ἃς ϰατέϛϱεψεν ϰύϱιος ἐν ϑυμῷ ϗ ὀϱγῇ – ,
29:23 ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖάντα τὰ ἔϑνη Διὰ τί ἐϖοίησεν ϰύϱιος ȣ̔́τως τῇ γῇ ταύτῃ; τίς ὁ ϑυμὸς τῆς ὀϱγῆς ὁ μέγας ȣ̔͂τος;
29:24 ϗ ἐϱȣ̃σιν Ὅτι ϰατελίϖοσαν τὴν διαϑήϰην ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ τῶν ϖατέϱων αὐτῶν, ἃ διέϑετο τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν, ὅτε ἐξήγαγεν αὐτȣ̀ς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ,
29:25 ϗ ϖοϱευϑέντες ἐλάτϱευσαν ϑεοῖς ἑτέϱοις ϗ ϖϱοσεϰύνησαν αὐτοῖς, οἷς ȣ̓ϰ ἠϖίϛαντο ȣ̓δὲ διένειμεν αὐτοῖς·
29:26 ϗ ὠϱγίσϑη ϑυμῷ ϰύϱιος ἐϖὶ τὴν γῆν ἐϰείνην ἐϖαγαγεῖν ἐϖ’ αὐτὴν ϰατὰ ϖάσας τὰς ϰατάϱας τὰς γεγϱαμμένας ἐν τῷ ϐιϐλίῳ τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ,
29:27 ϗ ἐξῆϱεν αὐτȣ̀ς ϰύϱιος ἀϖὸ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν ϑυμῷ ϗ ὀϱγῇ ϗ ϖαϱοξυσμῷ μεγάλῳ σφόδϱα ϗ ἐξέϐαλεν αὐτȣ̀ς εἰς γῆν ἑτέϱαν ὡσεὶ νῦν.
29:28 τὰ ϰϱυϖτὰ ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ ἡμῶν, τὰ δὲ φανεϱὰ ἡμῖν ϗ τοῖς τέϰνοις ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα ϖοιεῖν ϖάντα τὰ ῥήματα τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ.
30:1 Ϗ ἔϛαι ὡς ἂν ἔλϑωσιν ἐϖὶ σὲ ϖάντα τὰ ῥήματα ταῦτα, ἡ εὐλογία ϗ ἡ ϰατάϱα, ἣν ἔδωϰα ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ, ϗ δέξῃ εἰς τὴν ϰαϱδίαν σȣ ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἔϑνεσιν, ȣ̔͂ ἐάν σε διασϰοϱϖίσῃ ϰύϱιος ἐϰεῖ,
30:2 ϗ ἐϖιϛϱαφήσῃ ἐϖὶ ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ϗ ὑϖαϰȣ́σῃ τῆς φωνῆς αὐτȣ̃ ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας σȣ ϗ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σȣ,
30:3 ϗ ἰάσεται ϰύϱιος τὰς ἁμαϱτίας σȣ ϗ ἐλεήσει σε ϗ ϖάλιν συνάξει σε ἐϰ ϖάντων τῶν ἐϑνῶν, εἰς ȣ̔̀ς διεσϰόϱϖισέν σε ϰύϱιος ἐϰεῖ.
30:4 ἐὰν ᾖ ἡ διασϖοϱά σȣ ἀϖ’ ἄϰϱȣ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἕως ἄϰϱȣ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ἐϰεῖϑεν συνάξει σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ϗ ἐϰεῖϑεν λήμψεταί σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ·
30:5 ϗ εἰσάξει σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐϰληϱονόμησαν οἱ ϖατέϱες σȣ, ϗ ϰληϱονομήσεις αὐτήν· ϗ εὖ σε ϖοιήσει ϗ ϖλεοναϛόν σε ϖοιήσει ὑϖὲϱ τȣ̀ς ϖατέϱας σȣ.
30:6 ϗ ϖεϱιϰαϑαϱιεῖ ϰύϱιος τὴν ϰαϱδίαν σȣ ϗ τὴν ϰαϱδίαν τȣ̃ σϖέϱματός σȣ ἀγαϖᾶν ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας σȣ ϗ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σȣ, ἵνα ζῇς σύ.
30:7 ϗ δώσει ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τὰς ἀϱὰς ταύτας ἐϖὶ τȣ̀ς ἐχϑϱȣ́ς σȣ ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς μισȣ̃ντάς σε, οἳ ἐδίωξάν σε.
30:8 ϗ σὺ ἐϖιϛϱαφήσῃ ϗ εἰσαϰȣ́σῃ τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ϗ ϖοιήσεις τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃, ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον,
30:9 ϗ ϖολυωϱήσει σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν ϖαντὶ ἔϱγῳ τῶν χειϱῶν σȣ, ἐν τοῖς ἐϰγόνοις τῆς ϰοιλίας σȣ ϗ ἐν τοῖς γενήμασιν τῆς γῆς σȣ ϗ ἐν τοῖς ἐϰγόνοις τῶν ϰτηνῶν σȣ· ὅτι ἐϖιϛϱέψει ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ εὐφϱανϑῆναι ἐϖὶ σὲ εἰς ἀγαϑά, ϰαϑότι ηὐφϱάνϑη ἐϖὶ τοῖς ϖατϱάσιν σȣ,
30:10 ἐὰν εἰσαϰȣ́σῃς τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ φυλάσσεσϑαι ϗ ϖοιεῖν ϖάσας τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃ ϗ τὰ διϰαιώματα αὐτȣ̃ ϗ τὰς ϰϱίσεις αὐτȣ̃ τὰς γεγϱαμμένας ἐν τῷ ϐιϐλίῳ τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ, ἐὰν ἐϖιϛϱαφῇς ἐϖὶ ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας σȣ ϗ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σȣ.
30:11 Ὅτι ἡ ἐντολὴ αὕτη, ἣν ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ȣ̓χ ὑϖέϱογϰός ἐϛιν ȣ̓δὲ μαϰϱὰν ἀϖὸ σȣ̃.
30:12 ȣ̓ϰ ἐν τῷ ȣ̓ϱανῷ ἄνω ἐϛὶν λέγων Τίς ἀναϐήσεται ἡμῖν εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ λήμψεται αὐτὴν ἡμῖν; ϗ ἀϰȣ́σαντες αὐτὴν ϖοιήσομεν.
30:13 ȣ̓δὲ ϖέϱαν τῆς ϑαλάσσης ἐϛὶν λέγων Τίς διαϖεϱάσει ἡμῖν εἰς τὸ ϖέϱαν τῆς ϑαλάσσης ϗ λήμψεται ἡμῖν αὐτήν; ϗ ἀϰȣϛὴν ἡμῖν ϖοιήσει αὐτήν, ϗ ϖοιήσομεν.
30:14 ἔϛιν σȣ ἐγγὺς τὸ ῥῆμα σφόδϱα ἐν τῷ ϛόματί σȣ ϗ ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ ϗ ἐν ταῖς χεϱσίν σȣ αὐτὸ ϖοιεῖν.
30:15 Ἰδȣ̀ δέδωϰα ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ σήμεϱον τὴν ζωὴν ϗ τὸν ϑάνατον, τὸ ἀγαϑὸν ϗ τὸ ϰαϰόν.
30:16 ἐὰν εἰσαϰȣ́σῃς τὰς ἐντολὰς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ, ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμεϱον, ἀγαϖᾶν ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ, ϖοϱεύεσϑαι ἐν ϖάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτȣ̃, φυλάσσεσϑαι τὰ διϰαιώματα αὐτȣ̃ ϗ τὰς ϰϱίσεις αὐτȣ̃, ϗ ζήσεσϑε ϗ ϖολλοὶ ἔσεσϑε, ϗ εὐλογήσει σε ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ, εἰς ἣν εἰσϖοϱεύῃ ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν.
30:17 ϗ ἐὰν μεταϛῇ ἡ ϰαϱδία σȣ ϗ μὴ εἰσαϰȣ́σῃς ϗ ϖλανηϑεὶς ϖϱοσϰυνήσῃς ϑεοῖς ἑτέϱοις ϗ λατϱεύσῃς αὐτοῖς,
30:18 ἀναγγέλλω σοι σήμεϱον ὅτι ἀϖωλείᾳ ἀϖολεῖσϑε ϗ ȣ̓ μὴ ϖολυήμεϱοι γένησϑε ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ δίδωσίν σοι, εἰς ἣν ὑμεῖς διαϐαίνετε τὸν Ιοϱδάνην ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν.
30:19 διαμαϱτύϱομαι ὑμῖν σήμεϱον τόν τε ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν Τὴν ζωὴν ϗ τὸν ϑάνατον δέδωϰα ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ ὑμῶν, τὴν εὐλογίαν ϗ τὴν ϰατάϱαν· ἔϰλεξαι τὴν ζωήν, ἵνα ζῇς σὺ ϗ τὸ σϖέϱμα σȣ,
30:20 ἀγαϖᾶν ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ, εἰσαϰȣ́ειν τῆς φωνῆς αὐτȣ̃ ϗ ἔχεσϑαι αὐτȣ̃· ὅτι τȣ̃το ἡ ζωή σȣ ϗ ἡ μαϰϱότης τῶν ἡμεϱῶν σȣ ϰατοιϰεῖν σε ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν σȣ Αϐϱααμ ϗ Ισααϰ ϗ Ιαϰωϐ δȣ̃ναι αὐτοῖς.
31:1 Ϗ συνετέλεσεν Μωϋσῆς λαλῶν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς ϖϱὸς ϖάντας υἱȣ̀ς Ισϱαηλ·
31:2 ϗ εἶϖεν ϖϱὸς αὐτȣ́ς Ἑϰατὸν ϗ εἴϰοσι ἐτῶν ἐγώ εἰμι σήμεϱον, ȣ̓ δυνήσομαι ἔτι εἰσϖοϱεύεσϑαι ϗ ἐϰϖοϱεύεσϑαι, ϰύϱιος δὲ εἶϖεν ϖϱός με Ȣ̓ διαϐήσῃ τὸν Ιοϱδάνην τȣ̃τον.
31:3 ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ὁ ϖϱοϖοϱευόμενος ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ αὐτὸς ἐξολεϑϱεύσει τὰ ἔϑνη ταῦτα ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ, ϗ ϰαταϰληϱονομήσεις αὐτȣ́ς· ϗ Ἰησȣ̃ς ὁ ϖϱοϖοϱευόμενος ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ, ϰαϑὰ ἐλάλησεν ϰύϱιος.
31:4 ϗ ϖοιήσει ϰύϱιος αὐτοῖς ϰαϑὰ ἐϖοίησεν Σηων ϗ Ωγ, τοῖς δυσὶ ϐασιλεῦσιν τῶν Αμοϱϱαίων, οἳ ἦσαν ϖέϱαν τȣ̃ Ιοϱδάνȣ, ϗ τῇ γῇ αὐτῶν, ϰαϑότι ἐξωλέϑϱευσεν αὐτȣ́ς.
31:5 ϗ ϖαϱέδωϰεν αὐτȣ̀ς ϰύϱιος ὑμῖν, ϗ ϖοιήσετε αὐτοῖς ϰαϑότι ἐνετειλάμην ὑμῖν.
31:6 ἀνδϱίζȣ ϗ ἴσχυε, μὴ φοϐȣ̃ μηδὲ δειλία μηδὲ ϖτοηϑῇς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ ὁ ϖϱοϖοϱευόμενος μεϑ’ ὑμῶν ἐν ὑμῖν ȣ̓ μή σε ἀνῇ ȣ̓́τε μή σε ἐγϰαταλίϖῃ.
31:7 Ϗ ἐϰάλεσεν Μωϋσῆς Ἰησȣ̃ν ϗ εἶϖεν αὐτῷ ἔναντι ϖαντὸς Ισϱαηλ Ἀνδϱίζȣ ϗ ἴσχυε· σὺ γὰϱ εἰσελεύσῃ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν ϰύϱιος τοῖς ϖατϱάσιν ἡμῶν δȣ̃ναι αὐτοῖς, ϗ σὺ ϰαταϰληϱονομήσεις αὐτὴν αὐτοῖς·
31:8 ϗ ϰύϱιος ὁ συμϖοϱευόμενος μετὰ σȣ̃ ȣ̓ϰ ἀνήσει σε ȣ̓δὲ μὴ ἐγϰαταλίϖῃ σε· μὴ φοϐȣ̃ μηδὲ δειλία.
31:9 Ϗ ἔγϱαψεν Μωϋσῆς τὰ ῥήματα τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ εἰς ϐιϐλίον ϗ ἔδωϰεν τοῖς ἱεϱεῦσιν τοῖς υἱοῖς Λευι τοῖς αἴϱȣσιν τὴν ϰιϐωτὸν τῆς διαϑήϰης ϰυϱίȣ ϗ τοῖς ϖϱεσϐυτέϱοις τῶν υἱῶν Ισϱαηλ.
31:10 ϗ ἐνετείλατο αὐτοῖς Μωϋσῆς ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ λέγων Μετὰ ἑϖτὰ ἔτη ἐν ϰαιϱῷ ἐνιαυτȣ̃ ἀφέσεως ἐν ἑοϱτῇ σϰηνοϖηγίας
31:11 ἐν τῷ συμϖοϱεύεσϑαι ϖάντα Ισϱαηλ ὀφϑῆναι ἐνώϖιον ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ σȣ ἐν τῷ τόϖῳ, ᾧ ἂν ἐϰλέξηται ϰύϱιος, ἀναγνώσεσϑε τὸν νόμον τȣ̃τον ἐναντίον ϖαντὸς Ισϱαηλ εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν·
31:12 ἐϰϰλησιάσας τὸν λαόν, τȣ̀ς ἄνδϱας ϗ τὰς γυναῖϰας ϗ τὰ ἔϰγονα ϗ τὸν ϖϱοσήλυτον τὸν ἐν ταῖς ϖόλεσιν ὑμῶν, ἵνα ἀϰȣ́σωσιν ϗ ἵνα μάϑωσιν φοϐεῖσϑαι ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ὑμῶν, ϗ ἀϰȣ́σονται ϖοιεῖν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ·
31:13 ϗ οἱ υἱοὶ αὐτῶν, οἳ ȣ̓ϰ οἴδασιν, ἀϰȣ́σονται ϗ μαϑήσονται φοϐεῖσϑαι ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ὑμῶν ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ὅσας αὐτοὶ ζῶσιν ἐϖὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαϐαίνετε τὸν Ιοϱδάνην ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν.
31:14 Ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱὸς Μωυσῆν Ἰδȣ̀ ἠγγίϰασιν αἱ ἡμέϱαι τȣ̃ ϑανάτȣ σȣ· ϰάλεσον Ἰησȣ̃ν ϗ ϛῆτε ϖαϱὰ τὰς ϑύϱας τῆς σϰηνῆς τȣ̃ μαϱτυϱίȣ, ϗ ἐντελȣ̃μαι αὐτῷ. ϗ ἐϖοϱεύϑη Μωϋσῆς ϗ Ἰησȣ̃ς εἰς τὴν σϰηνὴν τȣ̃ μαϱτυϱίȣ ϗ ἔϛησαν ϖαϱὰ τὰς ϑύϱας τῆς σϰηνῆς τȣ̃ μαϱτυϱίȣ.
31:15 ϗ ϰατέϐη ϰύϱιος ἐν νεφέλῃ ϗ ἔϛη ϖαϱὰ τὰς ϑύϱας τῆς σϰηνῆς τȣ̃ μαϱτυϱίȣ, ϗ ἔϛη ὁ ϛῦλος τῆς νεφέλης ϖαϱὰ τὰς ϑύϱας τῆς σϰηνῆς.
31:16 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱὸς Μωυσῆν Ἰδȣ̀ σὺ ϰοιμᾷ μετὰ τῶν ϖατέϱων σȣ, ϗ ἀναϛὰς ὁ λαὸς ȣ̔͂τος ἐϰϖοϱνεύσει ὀϖίσω ϑεῶν ἀλλοτϱίων τῆς γῆς, εἰς ἣν ȣ̔͂τος εἰσϖοϱεύεται ἐϰεῖ εἰς αὐτήν, ϗ ἐγϰαταλείψȣσίν με ϗ διασϰεδάσȣσιν τὴν διαϑήϰην μȣ, ἣν διεϑέμην αὐτοῖς.
31:17 ϗ ὀϱγισϑήσομαι ϑυμῷ εἰς αὐτȣ̀ς ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ϗ ϰαταλείψω αὐτȣ̀ς ϗ ἀϖοϛϱέψω τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἀϖ’ αὐτῶν, ϗ ἔϛαι ϰατάϐϱωμα, ϗ εὑϱήσȣσιν αὐτὸν ϰαϰὰ ϖολλὰ ϗ ϑλίψεις, ϗ ἐϱεῖ ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ Διότι ȣ̓ϰ ἔϛιν ϰύϱιος ὁ ϑεός μȣ ἐν ἐμοί, εὕϱοσάν με τὰ ϰαϰὰ ταῦτα.
31:18 ἐγὼ δὲ ἀϖοϛϱοφῇ ἀϖοϛϱέψω τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἀϖ’ αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ διὰ ϖάσας τὰς ϰαϰίας, ἃς ἐϖοίησαν, ὅτι ἐϖέϛϱεψαν ἐϖὶ ϑεȣ̀ς ἀλλοτϱίȣς.
31:19 ϗ νῦν γϱάψατε τὰ ῥήματα τῆς ᾠδῆς ταύτης ϗ διδάξετε αὐτὴν τȣ̀ς υἱȣ̀ς Ισϱαηλ ϗ ἐμϐαλεῖτε αὐτὴν εἰς τὸ ϛόμα αὐτῶν, ἵνα γένηταί μοι ἡ ᾠδὴ αὕτη εἰς μαϱτύϱιον ἐν υἱοῖς Ισϱαηλ.
31:20 εἰσάξω γὰϱ αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαϑήν, ἣν ὤμοσα τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν δȣ̃ναι αὐτοῖς, γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι, ϗ φάγονται ϗ ἐμϖλησϑέντες ϰοϱήσȣσιν· ϗ ἐϖιϛϱαφήσονται ἐϖὶ ϑεȣ̀ς ἀλλοτϱίȣς ϗ λατϱεύσȣσιν αὐτοῖς ϗ ϖαϱοξυνȣ̃σίν με ϗ διασϰεδάσȣσιν τὴν διαϑήϰην μȣ.
31:21 ϗ ἀντιϰαταϛήσεται ἡ ᾠδὴ αὕτη ϰατὰ ϖϱόσωϖον μαϱτυϱȣ̃σα, ȣ̓ γὰϱ μὴ ἐϖιλησϑῇ ἀϖὸ ϛόματος αὐτῶν ϗ ἀϖὸ ϛόματος τȣ̃ σϖέϱματος αὐτῶν· ἐγὼ γὰϱ οἶδα τὴν ϖονηϱίαν αὐτῶν, ὅσα ϖοιȣ̃σιν ὧδε σήμεϱον ϖϱὸ τȣ̃ εἰσαγαγεῖν με αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαϑήν, ἣν ὤμοσα τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν.
31:22 ϗ ἔγϱαψεν Μωϋσῆς τὴν ᾠδὴν ταύτην ἐν ἐϰείνῃ τῇ ἡμέϱᾳ ϗ ἐδίδαξεν αὐτὴν τȣ̀ς υἱȣ̀ς Ισϱαηλ.
31:23 ϗ ἐνετείλατο Μωϋσῆς Ἰησοῖ ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ἀνδϱίζȣ ϗ ἴσχυε· σὺ γὰϱ εἰσάξεις τȣ̀ς υἱȣ̀ς Ισϱαηλ εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν ϰύϱιος αὐτοῖς, ϗ αὐτὸς ἔϛαι μετὰ σȣ̃.
31:24 Ἡνίϰα δὲ συνετέλεσεν Μωϋσῆς γϱάφων ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ εἰς ϐιϐλίον ἕως εἰς τέλος,
31:25 ϗ ἐνετείλατο τοῖς Λευίταις τοῖς αἴϱȣσιν τὴν ϰιϐωτὸν τῆς διαϑήϰης ϰυϱίȣ λέγων
31:26 Λαϐόντες τὸ ϐιϐλίον τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ ϑήσετε αὐτὸ ἐϰ ϖλαγίων τῆς ϰιϐωτȣ̃ τῆς διαϑήϰης ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν, ϗ ἔϛαι ἐϰεῖ ἐν σοὶ εἰς μαϱτύϱιον.
31:27 ὅτι ἐγὼ ἐϖίϛαμαι τὸν ἐϱεϑισμόν σȣ ϗ τὸν τϱάχηλόν σȣ τὸν σϰληϱόν· ἔτι γὰϱ ἐμȣ̃ ζῶντος μεϑ’ ὑμῶν σήμεϱον ϖαϱαϖιϰϱαίνοντες ἦτε τὰ ϖϱὸς τὸν ϑεόν, ϖῶς ȣ̓χὶ ϗ ἔσχατον τȣ̃ ϑανάτȣ μȣ;
31:28 ἐϰϰλησιάσατε ϖϱός με τȣ̀ς φυλάϱχȣς ὑμῶν ϗ τȣ̀ς ϖϱεσϐυτέϱȣς ὑμῶν ϗ τȣ̀ς ϰϱιτὰς ὑμῶν ϗ τȣ̀ς γϱαμματοεισαγωγεῖς ὑμῶν, ἵνα λαλήσω εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς ϗ διαμαϱτύϱωμαι αὐτοῖς τόν τε ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν·
31:29 οἶδα γὰϱ ὅτι ἔσχατον τῆς τελευτῆς μȣ ἀνομίᾳ ἀνομήσετε ϗ ἐϰϰλινεῖτε ἐϰ τῆς ὁδȣ̃, ἧς ἐνετειλάμην ὑμῖν, ϗ συναντήσεται ὑμῖν τὰ ϰαϰὰ ἔσχατον τῶν ἡμεϱῶν, ὅτι ϖοιήσετε τὸ ϖονηϱὸν ἐναντίον ϰυϱίȣ ϖαϱοϱγίσαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔϱγοις τῶν χειϱῶν ὑμῶν.
31:30 Ϗ ἐλάλησεν Μωϋσῆς εἰς τὰ ὦτα ϖάσης ἐϰϰλησίας Ισϱαηλ τὰ ῥήματα τῆς ᾠδῆς ταύτης ἕως εἰς τέλος
32:1 Πϱόσεχε, ȣ̓ϱανέ, ϗ λαλήσω, ϗ ἀϰȣέτω γῆ ῥήματα ἐϰ ϛόματός μȣ.
32:2 ϖϱοσδοϰάσϑω ὡς ὑετὸς τὸ ἀϖόφϑεγμά μȣ, ϗ ϰαταϐήτω ὡς δϱόσος τὰ ῥήματά μȣ, ὡσεὶ ὄμϐϱος ἐϖ’ ἄγϱωϛιν ϗ ὡσεὶ νιφετὸς ἐϖὶ χόϱτον.
32:3 ὅτι ὄνομα ϰυϱίȣ ἐϰάλεσα· δότε μεγαλωσύνην τῷ ϑεῷ ἡμῶν.
32:4 ϑεός, ἀληϑινὰ τὰ ἔϱγα αὐτȣ̃, ϗ ϖᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτȣ̃ ϰϱίσεις· ϑεὸς ϖιϛός, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἀδιϰία, δίϰαιος ϗ ὅσιος ϰύϱιος.
32:5 ἡμάϱτοσαν ȣ̓ϰ αὐτῷ τέϰνα μωμητά, γενεὰ σϰολιὰ ϗ διεϛϱαμμένη.
32:6 ταῦτα ϰυϱίῳ ἀνταϖοδίδοτε ȣ̔́τω, λαὸς μωϱὸς ϗ ȣ̓χὶ σοφός; ȣ̓ϰ αὐτὸς ȣ̔͂τός σȣ ϖατὴϱ ἐϰτήσατό σε ϗ ἐϖοίησέν σε ϗ ἔϰτισέν σε;
32:7 μνήσϑητε ἡμέϱας αἰῶνος, σύνετε ἔτη γενεᾶς γενεῶν· ἐϖεϱώτησον τὸν ϖατέϱα σȣ, ϗ ἀναγγελεῖ σοι, τȣ̀ς ϖϱεσϐυτέϱȣς σȣ, ϗ ἐϱȣ̃σίν σοι.
32:8 ὅτε διεμέϱιζεν ὁ ὕψιϛος ἔϑνη, ὡς διέσϖειϱεν υἱȣ̀ς Αδαμ, ἔϛησεν ὅϱια ἐϑνῶν ϰατὰ ἀϱιϑμὸν ἀγγέλων ϑεȣ̃,
32:9 ϗ ἐγενήϑη μεϱὶς ϰυϱίȣ λαὸς αὐτȣ̃ Ιαϰωϐ, σχοίνισμα ϰληϱονομίας αὐτȣ̃ Ισϱαηλ.
32:10 αὐτάϱϰησεν αὐτὸν ἐν γῇ ἐϱήμῳ, ἐν δίψει ϰαύματος ἐν ἀνύδϱῳ· ἐϰύϰλωσεν αὐτὸν ϗ ἐϖαίδευσεν αὐτὸν ϗ διεφύλαξεν αὐτὸν ὡς ϰόϱαν ὀφϑαλμȣ̃
32:11 ὡς ἀετὸς σϰεϖάσαι νοσσιὰν αὐτȣ̃ ϗ ἐϖὶ τοῖς νεοσσοῖς αὐτȣ̃ ἐϖεϖόϑησεν, διεὶς τὰς ϖτέϱυγας αὐτȣ̃ ἐδέξατο αὐτȣ̀ς ϗ ἀνέλαϐεν αὐτȣ̀ς ἐϖὶ τῶν μεταφϱένων αὐτȣ̃.
32:12 ϰύϱιος μόνος ἦγεν αὐτȣ́ς, ϗ ȣ̓ϰ ἦν μετ’ αὐτῶν ϑεὸς ἀλλότϱιος.
32:13 ἀνεϐίϐασεν αὐτȣ̀ς ἐϖὶ τὴν ἰσχὺν τῆς γῆς, ἐψώμισεν αὐτȣ̀ς γενήματα ἀγϱῶν· ἐϑήλασαν μέλι ἐϰ ϖέτϱας ϗ ἔλαιον ἐϰ ϛεϱεᾶς ϖέτϱας,
32:14 ϐȣ́τυϱον ϐοῶν ϗ γάλα ϖϱοϐάτων μετὰ ϛέατος ἀϱνῶν ϗ ϰϱιῶν, υἱῶν ταύϱων ϗ τϱάγων μετὰ ϛέατος νεφϱῶν ϖυϱȣ̃, ϗ αἷμα ϛαφυλῆς ἔϖιον οἶνον.
32:15 ϗ ἔφαγεν Ιαϰωϐ ϗ ἐνεϖλήσϑη, ϗ ἀϖελάϰτισεν ὁ ἠγαϖημένος, ἐλιϖάνϑη, ἐϖαχύνϑη, ἐϖλατύνϑη· ϗ ἐγϰατέλιϖεν ϑεὸν τὸν ϖοιήσαντα αὐτὸν ϗ ἀϖέϛη ἀϖὸ ϑεȣ̃ σωτῆϱος αὐτȣ̃.
32:16 ϖαϱώξυνάν με ἐϖ’ ἀλλοτϱίοις, ἐν ϐδελύγμασιν αὐτῶν ἐξεϖίϰϱανάν με·
32:17 ἔϑυσαν δαιμονίοις ϗ ȣ̓ ϑεῷ, ϑεοῖς, οἷς ȣ̓ϰ ᾔδεισαν· ϰαινοὶ ϖϱόσφατοι ἥϰασιν, ȣ̔̀ς ȣ̓ϰ ᾔδεισαν οἱ ϖατέϱες αὐτῶν.
32:18 ϑεὸν τὸν γεννήσαντά σε ἐγϰατέλιϖες ϗ ἐϖελάϑȣ ϑεȣ̃ τȣ̃ τϱέφοντός σε.
32:19 ϗ εἶδεν ϰύϱιος ϗ ἐζήλωσεν ϗ ϖαϱωξύνϑη δι’ ὀϱγὴν υἱῶν αὐτȣ̃ ϗ ϑυγατέϱων
32:20 ϗ εἶϖεν Ἀϖοϛϱέψω τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἀϖ’ αὐτῶν ϗ δείξω τί ἔϛαι αὐτοῖς ἐϖ’ ἐσχάτων· ὅτι γενεὰ ἐξεϛϱαμμένη ἐϛίν, υἱοί, οἷς ȣ̓ϰ ἔϛιν ϖίϛις ἐν αὐτοῖς.
32:21 αὐτοὶ ϖαϱεζήλωσάν με ἐϖ’ ȣ̓ ϑεῷ, ϖαϱώϱγισάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν· ϰἀγὼ ϖαϱαζηλώσω αὐτȣ̀ς ἐϖ’ ȣ̓ϰ ἔϑνει, ἐϖ’ ἔϑνει ἀσυνέτῳ ϖαϱοϱγιῶ αὐτȣ́ς.
32:22 ὅτι ϖῦϱ ἐϰϰέϰαυται ἐϰ τȣ̃ ϑυμȣ̃ μȣ, ϰαυϑήσεται ἕως ᾅδȣ ϰάτω, ϰαταφάγεται γῆν ϗ τὰ γενήματα αὐτῆς, φλέξει ϑεμέλια ὀϱέων.
32:23 συνάξω εἰς αὐτȣ̀ς ϰαϰὰ ϗ τὰ ϐέλη μȣ συντελέσω εἰς αὐτȣ́ς.
32:24 τηϰόμενοι λιμῷ ϗ ϐϱώσει ὀϱνέων ϗ ὀϖισϑότονος ἀνίατος· ὀδόντας ϑηϱίων ἀϖοϛελῶ εἰς αὐτȣ̀ς μετὰ ϑυμȣ̃ συϱόντων ἐϖὶ γῆς.
32:25 ἔξωϑεν ἀτεϰνώσει αὐτȣ̀ς μάχαιϱα ϗ ἐϰ τῶν ταμιείων φόϐος· νεανίσϰος σὺν ϖαϱϑένῳ, ϑηλάζων μετὰ ϰαϑεϛηϰότος ϖϱεσϐύτȣ.
32:26 εἶϖα Διασϖεϱῶ αὐτȣ́ς, ϖαύσω δὴ ἐξ ἀνϑϱώϖων τὸ μνημόσυνον αὐτῶν,
32:27 εἰ μὴ δι’ ὀϱγὴν ἐχϑϱῶν, ἵνα μὴ μαϰϱοχϱονίσωσιν, ϗ ἵνα μὴ συνεϖιϑῶνται οἱ ὑϖεναντίοι, μὴ εἴϖωσιν Ἡ χεὶϱ ἡμῶν ἡ ὑψηλὴ ϗ ȣ̓χὶ ϰύϱιος ἐϖοίησεν ταῦτα ϖάντα.
32:28 ὅτι ἔϑνος ἀϖολωλεϰὸς ϐȣλήν ἐϛιν, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν αὐτοῖς ἐϖιϛήμη.
32:29 ȣ̓ϰ ἐφϱόνησαν συνιέναι ταῦτα· ϰαταδεξάσϑωσαν εἰς τὸν ἐϖιόντα χϱόνον.
32:30 ϖῶς διώξεται εἷς χιλίȣς ϗ δύο μεταϰινήσȣσιν μυϱιάδας, εἰ μὴ ὁ ϑεὸς ἀϖέδοτο αὐτȣ̀ς ϗ ϰύϱιος ϖαϱέδωϰεν αὐτȣ́ς;
32:31 ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛιν ὡς ὁ ϑεὸς ἡμῶν οἱ ϑεοὶ αὐτῶν· οἱ δὲ ἐχϑϱοὶ ἡμῶν ἀνόητοι.
32:32 ἐϰ γὰϱ ἀμϖέλȣ Σοδομων ἡ ἄμϖελος αὐτῶν, ϗ ἡ ϰληματὶς αὐτῶν ἐϰ Γομοϱϱας· ἡ ϛαφυλὴ αὐτῶν ϛαφυλὴ χολῆς, ϐότϱυς ϖιϰϱίας αὐτοῖς·
32:33 ϑυμὸς δϱαϰόντων ὁ οἶνος αὐτῶν ϗ ϑυμὸς ἀσϖίδων ἀνίατος.
32:34 ȣ̓ϰ ἰδȣ̀ ταῦτα συνῆϰται ϖαϱ’ ἐμοὶ ϗ ἐσφϱάγιϛαι ἐν τοῖς ϑησαυϱοῖς μȣ;
32:35 ἐν ἡμέϱᾳ ἐϰδιϰήσεως ἀνταϖοδώσω, ἐν ϰαιϱῷ, ὅταν σφαλῇ ὁ ϖȣ̀ς αὐτῶν· ὅτι ἐγγὺς ἡμέϱα ἀϖωλείας αὐτῶν, ϗ ϖάϱεϛιν ἕτοιμα ὑμῖν.
32:36 ὅτι ϰϱινεῖ ϰύϱιος τὸν λαὸν αὐτȣ̃ ϗ ἐϖὶ τοῖς δȣ́λοις αὐτȣ̃ ϖαϱαϰληϑήσεται· εἶδεν γὰϱ ϖαϱαλελυμένȣς αὐτȣ̀ς ϗ ἐϰλελοιϖότας ἐν ἐϖαγωγῇ ϗ ϖαϱειμένȣς.
32:37 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος Πȣ̃ εἰσιν οἱ ϑεοὶ αὐτῶν, ἐφ’ οἷς ἐϖεϖοίϑεισαν ἐϖ’ αὐτοῖς,
32:38 ὧν τὸ ϛέαϱ τῶν ϑυσιῶν αὐτῶν ἠσϑίετε ϗ ἐϖίνετε τὸν οἶνον τῶν σϖονδῶν αὐτῶν; ἀναϛήτωσαν ϗ ϐοηϑησάτωσαν ὑμῖν ϗ γενηϑήτωσαν ὑμῖν σϰεϖαϛαί.
32:39 ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ϑεὸς ϖλὴν ἐμȣ̃· ἐγὼ ἀϖοϰτενῶ ϗ ζῆν ϖοιήσω, ϖατάξω ϰἀγὼ ἰάσομαι, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ὃς ἐξελεῖται ἐϰ τῶν χειϱῶν μȣ.
32:40 ὅτι ἀϱῶ εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν τὴν χεῖϱά μȣ ϗ ὀμȣ̃μαι τῇ δεξιᾷ μȣ ϗ ἐϱῶ Ζῶ ἐγὼ εἰς τὸν αἰῶνα,
32:41 ὅτι ϖαϱοξυνῶ ὡς ἀϛϱαϖὴν τὴν μάχαιϱάν μȣ, ϗ ἀνϑέξεται ϰϱίματος ἡ χείϱ μȣ, ϗ ἀνταϖοδώσω δίϰην τοῖς ἐχϑϱοῖς ϗ τοῖς μισȣ̃σίν με ἀνταϖοδώσω·
32:42 μεϑύσω τὰ ϐέλη μȣ ἀφ’ αἵματος, ϗ ἡ μάχαιϱά μȣ ϰαταφάγεται ϰϱέα, ἀφ’ αἵματος τϱαυματιῶν ϗ αἰχμαλωσίας, ἀϖὸ ϰεφαλῆς ἀϱχόντων ἐχϑϱῶν.
32:43 εὐφϱάνϑητε, ȣ̓ϱανοί, ἅμα αὐτῷ, ϗ ϖϱοσϰυνησάτωσαν αὐτῷ ϖάντες υἱοὶ ϑεȣ̃· εὐφϱάνϑητε, ἔϑνη, μετὰ τȣ̃ λαȣ̃ αὐτȣ̃, ϗ ἐνισχυσάτωσαν αὐτῷ ϖάντες ἄγγελοι ϑεȣ̃· ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτȣ̃ ἐϰδιϰᾶται, ϗ ἐϰδιϰήσει ϗ ἀνταϖοδώσει δίϰην τοῖς ἐχϑϱοῖς ϗ τοῖς μισȣ̃σιν ἀνταϖοδώσει, ϗ ἐϰϰαϑαϱιεῖ ϰύϱιος τὴν γῆν τȣ̃ λαȣ̃ αὐτȣ̃.
32:44 Ϗ ἔγϱαψεν Μωϋσῆς τὴν ᾠδὴν ταύτην ἐν ἐϰείνῃ τῇ ἡμέϱᾳ ϗ ἐδίδαξεν αὐτὴν τȣ̀ς υἱȣ̀ς Ισϱαηλ. ϗ εἰσῆλϑεν Μωϋσῆς ϗ ἐλάλησεν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ εἰς τὰ ὦτα τȣ̃ λαȣ̃, αὐτὸς ϗ Ἰησȣ̃ς ὁ τȣ̃ Ναυη.
32:45 ϗ συνετέλεσεν Μωϋσῆς λαλῶν ϖαντὶ Ισϱαηλ
32:46 ϗ εἶϖεν ϖϱὸς αὐτȣ́ς Πϱοσέχετε τῇ ϰαϱδίᾳ ἐϖὶ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς, ȣ̔̀ς ἐγὼ διαμαϱτύϱομαι ὑμῖν σήμεϱον, ἃ ἐντελεῖσϑε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν φυλάσσειν ϗ ϖοιεῖν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ̃ νόμȣ τȣ́τȣ·
32:47 ὅτι ȣ̓χὶ λόγος ϰενὸς ȣ̔͂τος ὑμῖν, ὅτι αὕτη ἡ ζωὴ ὑμῶν, ϗ ἕνεϰεν τȣ̃ λόγȣ τȣ́τȣ μαϰϱοημεϱεύσετε ἐϖὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν ὑμεῖς διαϐαίνετε τὸν Ιοϱδάνην ἐϰεῖ ϰληϱονομῆσαι αὐτήν.
32:48 Ϗ ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱὸς Μωυσῆν ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ταύτῃ λέγων
32:49 Ἀνάϐηϑι εἰς τὸ ὄϱος τὸ Αϐαϱιν τȣ̃το, ὄϱος Ναϐαυ, ὅ ἐϛιν ἐν γῇ Μωαϐ ϰατὰ ϖϱόσωϖον Ιεϱιχω, ϗ ἰδὲ τὴν γῆν Χανααν, ἣν ἐγὼ δίδωμι τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ εἰς ϰατάσχεσιν,
32:50 ϗ τελεύτα ἐν τῷ ὄϱει, εἰς ὃ ἀναϐαίνεις ἐϰεῖ, ϗ ϖϱοϛέϑητι ϖϱὸς τὸν λαόν σȣ, ὃν τϱόϖον ἀϖέϑανεν Ααϱων ὁ ἀδελφός σȣ ἐν Ωϱ τῷ ὄϱει ϗ ϖϱοσετέϑη ϖϱὸς τὸν λαὸν αὐτȣ̃,
32:51 διότι ἠϖειϑήσατε τῷ ῥήματί μȣ ἐν τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ ἐϖὶ τȣ̃ ὕδατος ἀντιλογίας Καδης ἐν τῇ ἐϱήμῳ Σιν, διότι ȣ̓χ ἡγιάσατέ με ἐν τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ·
32:52 ὅτι ἀϖέναντι ὄψῃ τὴν γῆν ϗ ἐϰεῖ ȣ̓ϰ εἰσελεύσῃ.
33:1 Ϗ αὕτη ἡ εὐλογία, ἣν εὐλόγησεν Μωϋσῆς ἄνϑϱωϖος τȣ̃ ϑεȣ̃ τȣ̀ς υἱȣ̀ς Ισϱαηλ ϖϱὸ τῆς τελευτῆς αὐτȣ̃·
33:2 ϗ εἶϖεν Κύϱιος ἐϰ Σινα ἥϰει ϗ ἐϖέφανεν ἐϰ Σηιϱ ἡμῖν ϗ ϰατέσϖευσεν ἐξ ὄϱȣς Φαϱαν σὺν μυϱιάσιν Καδης, ἐϰ δεξιῶν αὐτȣ̃ ἄγγελοι μετ’ αὐτȣ̃.
33:3 ϗ ἐφείσατο τȣ̃ λαȣ̃ αὐτȣ̃, ϗ ϖάντες οἱ ἡγιασμένοι ὑϖὸ τὰς χεῖϱάς σȣ· ϗ ȣ̔͂τοι ὑϖὸ σέ εἰσιν, ϗ ἐδέξατο ἀϖὸ τῶν λόγων αὐτȣ̃
33:4 νόμον, ὃν ἐνετείλατο ἡμῖν Μωϋσῆς, ϰληϱονομίαν συναγωγαῖς Ιαϰωϐ.
33:5 ϗ ἔϛαι ἐν τῷ ἠγαϖημένῳ ἄϱχων συναχϑέντων ἀϱχόντων λαῶν ἅμα φυλαῖς Ισϱαηλ.
33:6 Ζήτω Ρȣϐην ϗ μὴ ἀϖοϑανέτω ϗ ἔϛω ϖολὺς ἐν ἀϱιϑμῷ.
33:7 Ϗ αὕτη Ιȣδα Εἰσάϰȣσον, ϰύϱιε, φωνῆς Ιȣδα, ϗ εἰς τὸν λαὸν αὐτȣ̃ εἰσέλϑοισαν· αἱ χεῖϱες αὐτȣ̃ διαϰϱινȣ̃σιν αὐτῷ, ϗ ϐοηϑὸς ἐϰ τῶν ἐχϑϱῶν αὐτȣ̃ ἔσῃ.
33:8 Ϗ τῷ Λευι εἶϖεν Δότε Λευι δήλȣς αὐτȣ̃ ϗ ἀλήϑειαν αὐτȣ̃ τῷ ἀνδϱὶ τῷ ὁσίῳ, ὃν ἐϖείϱασαν αὐτὸν ἐν ϖείϱᾳ, ἐλοιδόϱησαν αὐτὸν ἐϖὶ ὕδατος ἀντιλογίας·
33:9 ὁ λέγων τῷ ϖατϱὶ ϗ τῇ μητϱί Ȣ̓χ ἑόϱαϰά σε, ϗ τȣ̀ς ἀδελφȣ̀ς αὐτȣ̃ ȣ̓ϰ ἐϖέγνω ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτȣ̃ ἀϖέγνω· ἐφύλαξεν τὰ λόγιά σȣ ϗ τὴν διαϑήϰην σȣ διετήϱησεν.
33:10 δηλώσȣσιν τὰ διϰαιώματά σȣ τῷ Ιαϰωϐ ϗ τὸν νόμον σȣ τῷ Ισϱαηλ· ἐϖιϑήσȣσιν ϑυμίαμα ἐν ὀϱγῇ σȣ διὰ ϖαντὸς ἐϖὶ τὸ ϑυσιαϛήϱιόν σȣ.
33:11 εὐλόγησον, ϰύϱιε, τὴν ἰσχὺν αὐτȣ̃ ϗ τὰ ἔϱγα τῶν χειϱῶν αὐτȣ̃ δέξαι· ϰάταξον ὀσφὺν ἐχϑϱῶν ἐϖανεϛηϰότων αὐτῷ, ϗ οἱ μισȣ̃ντες αὐτὸν μὴ ἀναϛήτωσαν.
33:12 Ϗ τῷ Βενιαμιν εἶϖεν Ἠγαϖημένος ὑϖὸ ϰυϱίȣ ϰατασϰηνώσει ϖεϖοιϑώς, ϗ ὁ ϑεὸς σϰιάζει ἐϖ’ αὐτῷ ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ϗ ἀνὰ μέσον τῶν ὤμων αὐτȣ̃ ϰατέϖαυσεν.
33:13 Ϗ τῷ Ιωσηφ εἶϖεν Ἀϖ εὐλογίας ϰυϱίȣ ἡ γῆ αὐτȣ̃ ἀϖὸ ὡϱῶν ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ δϱόσȣ ϗ ἀϖὸ ἀϐύσσων ϖηγῶν ϰάτωϑεν
33:14 ϗ ϰαϑ’ ὥϱαν γενημάτων ἡλίȣ τϱοϖῶν ϗ ἀϖὸ συνόδων μηνῶν
33:15 ϗ ἀϖὸ ϰοϱυφῆς ὀϱέων ἀϱχῆς ϗ ἀϖὸ ϰοϱυφῆς ϐȣνῶν ἀενάων
33:16 ϗ ϰαϑ’ ὥϱαν γῆς ϖληϱώσεως. ϗ τὰ δεϰτὰ τῷ ὀφϑέντι ἐν τῷ ϐάτῳ ἔλϑοισαν ἐϖὶ ϰεφαλὴν Ιωσηφ, ϗ ἐϖὶ ϰοϱυφῆς δοξασϑεὶς ἐν ἀδελφοῖς.
33:17 ϖϱωτότοϰος ταύϱȣ τὸ ϰάλλος αὐτȣ̃, ϰέϱατα μονοϰέϱωτος τὰ ϰέϱατα αὐτȣ̃· ἐν αὐτοῖς ἔϑνη ϰεϱατιεῖ ἅμα ἕως ἐϖ’ ἄϰϱȣ γῆς. αὗται μυϱιάδες Εφϱαιμ, ϗ αὗται χιλιάδες Μανασση.
33:18 Ϗ τῷ Ζαϐȣλων εἶϖεν Εὐφϱάνϑητι, Ζαϐȣλων, ἐν ἐξοδίᾳ σȣ ϰαί, Ισσαχαϱ, ἐν τοῖς σϰηνώμασιν αὐτȣ̃.
33:19 ἔϑνη ἐξολεϑϱεύσȣσιν, ϗ ἐϖιϰαλέσεσϑε ἐϰεῖ ϗ ϑύσετε ϑυσίαν διϰαιοσύνης, ὅτι ϖλȣ̃τος ϑαλάσσης ϑηλάσει σε ϗ ἐμϖόϱια ϖαϱάλιον ϰατοιϰȣ́ντων.
33:20 Ϗ τῷ Γαδ εἶϖεν Εὐλογημένος ἐμϖλατύνων Γαδ· ὡς λέων ἀνεϖαύσατο συντϱίψας ϐϱαχίονα ϗ ἄϱχοντα.
33:21 ϗ εἶδεν ἀϖαϱχὴν αὐτȣ̃, ὅτι ἐϰεῖ ἐμεϱίσϑη γῆ ἀϱχόντων συνηγμένων ἅμα ἀϱχηγοῖς λαῶν· διϰαιοσύνην ϰύϱιος ἐϖοίησεν ϗ ϰϱίσιν αὐτȣ̃ μετὰ Ισϱαηλ.
33:22 Ϗ τῷ Δαν εἶϖεν Δαν σϰύμνος λέοντος ϗ ἐϰϖηδήσεται ἐϰ τȣ̃ Βασαν.
33:23 Ϗ τῷ Νεφϑαλι εἶϖεν Νεφϑαλι ϖλησμονὴ δεϰτῶν ϗ ἐμϖλησϑήτω εὐλογίαν ϖαϱὰ ϰυϱίȣ ϑάλασσαν ϗ λίϐα ϰληϱονομήσει.
33:24 Ϗ τῷ Ασηϱ εἶϖεν Εὐλογητὸς ἀϖὸ τέϰνων Ασηϱ ϗ ἔϛαι δεϰτὸς τοῖς ἀδελφοῖς αὐτȣ̃. ϐάψει ἐν ἐλαίῳ τὸν ϖόδα αὐτȣ̃·
33:25 σίδηϱος ϗ χαλϰὸς τὸ ὑϖόδημα αὐτȣ̃ ἔϛαι, ϗ ὡς αἱ ἡμέϱαι σȣ ἡ ἰσχύς σȣ.
33:26 Ȣ̓ϰ ἔϛιν ὥσϖεϱ ὁ ϑεὸς τȣ̃ ἠγαϖημένȣ· ὁ ἐϖιϐαίνων ἐϖὶ τὸν ȣ̓ϱανὸν ϐοηϑός σȣ ϗ ὁ μεγαλοϖϱεϖὴς τȣ̃ ϛεϱεώματος.
33:27 ϗ σϰέϖασις ϑεȣ̃ ἀϱχῆς ϗ ὑϖὸ ἰσχὺν ϐϱαχιόνων ἀενάων ϗ ἐϰϐαλεῖ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ ἐχϑϱὸν λέγων Ἀϖόλοιο.
33:28 ϗ ϰατασϰηνώσει Ισϱαηλ ϖεϖοιϑὼς μόνος ἐϖὶ γῆς Ιαϰωϐ ἐϖὶ σίτῳ ϗ οἴνῳ, ϗ ὁ ȣ̓ϱανὸς αὐτῷ συννεφὴς δϱόσῳ.
33:29 μαϰάϱιος σύ, Ισϱαηλ· τίς ὅμοιός σοι λαὸς σῳζόμενος ὑϖὸ ϰυϱίȣ; ὑϖεϱασϖιεῖ ὁ ϐοηϑός σȣ, ϗ ἡ μάχαιϱα ϰαύχημά σȣ· ϗ ψεύσονταί σε οἱ ἐχϑϱοί σȣ, ϗ σὺ ἐϖὶ τὸν τϱάχηλον αὐτῶν ἐϖιϐήσῃ.
34:1 Ϗ ἀνέϐη Μωϋσῆς ἀϖὸ Αϱαϐωϑ Μωαϐ ἐϖὶ τὸ ὄϱος Ναϐαυ ἐϖὶ ϰοϱυφὴν Φασγα, ἥ ἐϛιν ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ Ιεϱιχω, ϗ ἔδειξεν αὐτῷ ϰύϱιος ϖᾶσαν τὴν γῆν Γαλααδ ἕως Δαν
34:2 ϗ ϖᾶσαν τὴν γῆν Νεφϑαλι ϗ ϖᾶσαν τὴν γῆν Εφϱαιμ ϗ Μανασση ϗ ϖᾶσαν τὴν γῆν Ιȣδα ἕως τῆς ϑαλάσσης τῆς ἐσχάτης
34:3 ϗ τὴν ἔϱημον ϗ τὰ ϖεϱίχωϱα Ιεϱιχω, ϖόλιν φοινίϰων, ἕως Σηγωϱ.
34:4 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱὸς Μωυσῆν Αὕτη ἡ γῆ, ἣν ὤμοσα Αϐϱααμ ϗ Ισααϰ ϗ Ιαϰωϐ λέγων Τῷ σϖέϱματι ὑμῶν δώσω αὐτήν· ϗ ἔδειξα αὐτὴν τοῖς ὀφϑαλμοῖς σȣ, ϗ ἐϰεῖ ȣ̓ϰ εἰσελεύσῃ.
34:5 ϗ ἐτελεύτησεν Μωϋσῆς οἰϰέτης ϰυϱίȣ ἐν γῇ Μωαϐ διὰ ῥήματος ϰυϱίȣ.
34:6 ϗ ἔϑαψαν αὐτὸν ἐν Γαι ἐν γῇ Μωαϐ ἐγγὺς οἴϰȣ Φογωϱ· ϗ ȣ̓ϰ οἶδεν ȣ̓δεὶς τὴν ταφὴν αὐτȣ̃ ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης.
34:7 Μωϋσῆς δὲ ἦν ἑϰατὸν ϗ εἴϰοσι ἐτῶν ἐν τῷ τελευτᾶν αὐτόν· ȣ̓ϰ ἠμαυϱώϑησαν οἱ ὀφϑαλμοὶ αὐτȣ̃, ȣ̓δὲ ἐφϑάϱησαν τὰ χελύνια αὐτȣ̃.
34:8 ϗ ἔϰλαυσαν οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ τὸν Μωυσῆν ἐν Αϱαϐωϑ Μωαϐ ἐϖὶ τȣ̃ Ιοϱδάνȣ ϰατὰ Ιεϱιχω τϱιάϰοντα ἡμέϱας· ϗ συνετελέσϑησαν αἱ ἡμέϱαι ϖένϑȣς ϰλαυϑμȣ̃ Μωυσῆ.
34:9 ϗ Ἰησȣ̃ς υἱὸς Ναυη ἐνεϖλήσϑη ϖνεύματος συνέσεως, ἐϖέϑηϰεν γὰϱ Μωϋσῆς τὰς χεῖϱας αὐτȣ̃ ἐϖ’ αὐτόν· ϗ εἰσήϰȣσαν αὐτȣ̃ οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ ϗ ἐϖοίησαν ϰαϑότι ἐνετείλατο ϰύϱιος τῷ Μωυσῇ.
34:10 ϗ ȣ̓ϰ ἀνέϛη ἔτι ϖϱοφήτης ἐν Ισϱαηλ ὡς Μωϋσῆς, ὃν ἔγνω ϰύϱιος αὐτὸν ϖϱόσωϖον ϰατὰ ϖϱόσωϖον,
34:11 ἐν ϖᾶσι τοῖς σημείοις ϗ τέϱασιν, ὃν ἀϖέϛειλεν αὐτὸν ϰύϱιος ϖοιῆσαι αὐτὰ ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ Φαϱαω ϗ τοῖς ϑεϱάϖȣσιν αὐτȣ̃ ϗ ϖάσῃ τῇ γῇ αὐτȣ̃,
34:12 τὰ ϑαυμάσια τὰ μεγάλα ϗ τὴν χεῖϱα τὴν ϰϱαταιάν, ἃ ἐϖοίησεν Μωϋσῆς ἔναντι ϖαντὸς Ισϱαηλ.