1:1 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ τϱιαϰοϛῷ ἔτει ἐν τῷ τετάϱτῳ μηνὶ ϖέμϖτῃ τȣ̃ μηνὸς ϗ ἐγὼ ἤμην ἐν μέσῳ τῆς αἰχμαλωσίας ἐϖὶ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ Χοϐαϱ, ϗ ἠνοίχϑησαν οἱ ȣ̓ϱανοί, ϗ εἶδον ὁϱάσεις ϑεȣ̃·
1:2 ϖέμϖτῃ τȣ̃ μηνός [τȣ̃το τὸ ἔτος τὸ ϖέμϖτον τῆς αἰχμαλωσίας τȣ̃ ϐασιλέως Ιωαϰιμ]
1:3 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεζεϰιηλ υἱὸν Βȣζι τὸν ἱεϱέα ἐν γῇ Χαλδαίων ἐϖὶ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ Χοϐαϱ· ϗ ἐγένετο ἐϖ’ ἐμὲ χεὶϱ ϰυϱίȣ,
1:4 ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ ϖνεῦμα ἐξαῖϱον ἤϱχετο ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ, ϗ νεφέλη μεγάλη ἐν αὐτῷ, ϗ φέγγος ϰύϰλῳ αὐτȣ̃ ϗ ϖῦϱ ἐξαϛϱάϖτον, ϗ ἐν τῷ μέσῳ αὐτȣ̃ ὡς ὅϱασις ἠλέϰτϱȣ ἐν μέσῳ τȣ̃ ϖυϱὸς ϗ φέγγος ἐν αὐτῷ.
1:5 ϗ ἐν τῷ μέσῳ ὡς ὁμοίωμα τεσσάϱων ζῴων· ϗ αὕτη ἡ ὅϱασις αὐτῶν· ὁμοίωμα ἀνϑϱώϖȣ ἐϖ’ αὐτοῖς,
1:6 ϗ τέσσαϱα ϖϱόσωϖα τῷ ἑνί, ϗ τέσσαϱες ϖτέϱυγες τῷ ἑνί.
1:7 ϗ τὰ σϰέλη αὐτῶν ὀϱϑά, ϗ ϖτεϱωτοὶ οἱ ϖόδες αὐτῶν, ϗ σϖινϑῆϱες ὡς ἐξαϛϱάϖτων χαλϰός, ϗ ἐλαφϱαὶ αἱ ϖτέϱυγες αὐτῶν.
1:8 ϗ χεὶϱ ἀνϑϱώϖȣ ὑϖοϰάτωϑεν τῶν ϖτεϱύγων αὐτῶν ἐϖὶ τὰ τέσσαϱα μέϱη αὐτῶν· ϗ τὰ ϖϱόσωϖα αὐτῶν τῶν τεσσάϱων
1:9 ȣ̓ϰ ἐϖεϛϱέφοντο ἐν τῷ ϐαδίζειν αὐτά, ἕϰαϛον ϰατέναντι τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν ἐϖοϱεύοντο.
1:10 ϗ ὁμοίωσις τῶν ϖϱοσώϖων αὐτῶν· ϖϱόσωϖον ἀνϑϱώϖȣ ϗ ϖϱόσωϖον λέοντος ἐϰ δεξιῶν τοῖς τέσσαϱσιν ϗ ϖϱόσωϖον μόσχȣ ἐξ ἀϱιϛεϱῶν τοῖς τέσσαϱσιν ϗ ϖϱόσωϖον ἀετȣ̃ τοῖς τέσσαϱσιν.
1:11 ϗ αἱ ϖτέϱυγες αὐτῶν ἐϰτεταμέναι ἄνωϑεν τοῖς τέσσαϱσιν, ἑϰατέϱῳ δύο συνεζευγμέναι ϖϱὸς ἀλλήλας, ϗ δύο ἐϖεϰάλυϖτον ἐϖάνω τȣ̃ σώματος αὐτῶν.
1:12 ϗ ἑϰάτεϱον ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ἐϖοϱεύετο· ȣ̔͂ ἂν ἦν τὸ ϖνεῦμα ϖοϱευόμενον, ἐϖοϱεύοντο ϗ ȣ̓ϰ ἐϖέϛϱεφον.
1:13 ϗ ἐν μέσῳ τῶν ζῴων ὅϱασις ὡς ἀνϑϱάϰων ϖυϱὸς ϰαιομένων, ὡς ὄψις λαμϖάδων συϛϱεφομένων ἀνὰ μέσον τῶν ζῴων ϗ φέγγος τȣ̃ ϖυϱός, ϗ ἐϰ τȣ̃ ϖυϱὸς ἐξεϖοϱεύετο ἀϛϱαϖή.
1:15 ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ τϱοχὸς εἷς ἐϖὶ τῆς γῆς ἐχόμενος τῶν ζῴων τοῖς τέσσαϱσιν·
1:16 ϗ τὸ εἶδος τῶν τϱοχῶν ὡς εἶδος ϑαϱσις, ϗ ὁμοίωμα ἓν τοῖς τέσσαϱσιν, ϗ τὸ ἔϱγον αὐτῶν ἦν ϰαϑὼς ἂν εἴη τϱοχὸς ἐν τϱοχῷ.
1:17 ἐϖὶ τὰ τέσσαϱα μέϱη αὐτῶν ἐϖοϱεύοντο, ȣ̓ϰ ἐϖέϛϱεφον ἐν τῷ ϖοϱεύεσϑαι αὐτὰ
1:18 ȣ̓δ’ οἱ νῶτοι αὐτῶν, ϗ ὕψος ἦν αὐτοῖς· ϗ εἶδον αὐτά, ϗ οἱ νῶτοι αὐτῶν ϖλήϱεις ὀφϑαλμῶν ϰυϰλόϑεν τοῖς τέσσαϱσιν.
1:19 ϗ ἐν τῷ ϖοϱεύεσϑαι τὰ ζῷα ἐϖοϱεύοντο οἱ τϱοχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, ϗ ἐν τῷ ἐξαίϱειν τὰ ζῷα ἀϖὸ τῆς γῆς ἐξῄϱοντο οἱ τϱοχοί.
1:20 ȣ̔͂ ἂν ἦν ἡ νεφέλη, ἐϰεῖ τὸ ϖνεῦμα τȣ̃ ϖοϱεύεσϑαι· ἐϖοϱεύοντο τὰ ζῷα ϗ οἱ τϱοχοὶ ϗ ἐξῄϱοντο σὺν αὐτοῖς, διότι ϖνεῦμα ζωῆς ἦν ἐν τοῖς τϱοχοῖς.
1:21 ἐν τῷ ϖοϱεύεσϑαι αὐτὰ ἐϖοϱεύοντο ϗ ἐν τῷ ἑϛάναι αὐτὰ εἱϛήϰεισαν ϗ ἐν τῷ ἐξαίϱειν αὐτὰ ἀϖὸ τῆς γῆς ἐξῄϱοντο σὺν αὐτοῖς, ὅτι ϖνεῦμα ζωῆς ἦν ἐν τοῖς τϱοχοῖς.
1:22 ϗ ὁμοίωμα ὑϖὲϱ ϰεφαλῆς αὐτοῖς τῶν ζῴων ὡσεὶ ϛεϱέωμα ὡς ὅϱασις ϰϱυϛάλλȣ ἐϰτεταμένον ἐϖὶ τῶν ϖτεϱύγων αὐτῶν ἐϖάνωϑεν·
1:23 ϗ ὑϖοϰάτω τȣ̃ ϛεϱεώματος αἱ ϖτέϱυγες αὐτῶν ἐϰτεταμέναι, ϖτεϱυσσόμεναι ἑτέϱα τῇ ἑτέϱᾳ, ἑϰάϛῳ δύο συνεζευγμέναι ἐϖιϰαλύϖτȣσαι τὰ σώματα αὐτῶν.
1:24 ϗ ἤϰȣον τὴν φωνὴν τῶν ϖτεϱύγων αὐτῶν ἐν τῷ ϖοϱεύεσϑαι αὐτὰ ὡς φωνὴν ὕδατος ϖολλȣ̃· ϗ ἐν τῷ ἑϛάναι αὐτὰ ϰατέϖαυον αἱ ϖτέϱυγες αὐτῶν.
1:25 ϗ ἰδȣ̀ φωνὴ ὑϖεϱάνωϑεν τȣ̃ ϛεϱεώματος τȣ̃ ὄντος ὑϖὲϱ ϰεφαλῆς αὐτῶν.
1:26 ὡς ὅϱασις λίϑȣ σαϖφείϱȣ ὁμοίωμα ϑϱόνȣ ἐϖ’ αὐτȣ̃, ϗ ἐϖὶ τȣ̃ ὁμοιώματος τȣ̃ ϑϱόνȣ ὁμοίωμα ὡς εἶδος ἀνϑϱώϖȣ ἄνωϑεν.
1:27 ϗ εἶδον ὡς ὄψιν ἠλέϰτϱȣ ἀϖὸ ὁϱάσεως ὀσφύος ϗ ἐϖάνω, ϗ ἀϖὸ ὁϱάσεως ὀσφύος ϗ ἕως ϰάτω εἶδον ὡς ὅϱασιν ϖυϱὸς ϗ τὸ φέγγος αὐτȣ̃ ϰύϰλῳ.
1:28 ὡς ὅϱασις τόξȣ, ὅταν ᾖ ἐν τῇ νεφέλῃ ἐν ἡμέϱᾳ ὑετȣ̃, ȣ̔́τως ἡ ϛάσις τȣ̃ φέγγȣς ϰυϰλόϑεν. αὕτη ἡ ὅϱασις ὁμοιώματος δόξης ϰυϱίȣ· ϗ εἶδον ϗ ϖίϖτω ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ ϗ ἤϰȣσα φωνὴν λαλȣ̃ντος.
2:1 Ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϛῆϑι ἐϖὶ τȣ̀ς ϖόδας σȣ, ϗ λαλήσω ϖϱὸς σέ.
2:2 ϗ ἦλϑεν ἐϖ’ ἐμὲ ϖνεῦμα ϗ ἀνέλαϐέν με ϗ ἐξῆϱέν με ϗ ἔϛησέν με ἐϖὶ τȣ̀ς ϖόδας μȣ, ϗ ἤϰȣον αὐτȣ̃ λαλȣ̃ντος ϖϱός με,
2:3 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἐξαϖοϛέλλω ἐγώ σε ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ τȣ̀ς ϖαϱαϖιϰϱαίνοντάς με, οἵτινες ϖαϱεϖίϰϱανάν με αὐτοὶ ϗ οἱ ϖατέϱες αὐτῶν ἕως τῆς σήμεϱον ἡμέϱας,
2:4 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος
2:5 Ἐὰν ἄϱα ἀϰȣ́σωσιν ἢ ϖτοηϑῶσιν – διότι οἶϰος ϖαϱαϖιϰϱαίνων ἐϛίν – , ϗ γνώσονται ὅτι ϖϱοφήτης εἶ σὺ ἐν μέσῳ αὐτῶν.
2:6 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, μὴ φοϐηϑῇς αὐτȣ̀ς μηδὲ ἐϰϛῇς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, διότι ϖαϱοιϛϱήσȣσι ϗ ἐϖισυϛήσονται ἐϖὶ σὲ ϰύϰλῳ, ϗ ἐν μέσῳ σϰοϱϖίων σὺ ϰατοιϰεῖς· τȣ̀ς λόγȣς αὐτῶν μὴ φοϐηϑῇς ϗ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν μὴ ἐϰϛῇς, διότι οἶϰος ϖαϱαϖιϰϱαίνων ἐϛίν.
2:7 ϗ λαλήσεις τȣ̀ς λόγȣς μȣ ϖϱὸς αὐτȣ́ς, ἐὰν ἄϱα ἀϰȣ́σωσιν ἢ ϖτοηϑῶσιν, διότι οἶϰος ϖαϱαϖιϰϱαίνων ἐϛίν.
2:8 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἄϰȣε τȣ̃ λαλȣ̃ντος ϖϱὸς σέ, μὴ γίνȣ ϖαϱαϖιϰϱαίνων ϰαϑὼς ὁ οἶϰος ὁ ϖαϱαϖιϰϱαίνων· χάνε τὸ ϛόμα σȣ ϗ φάγε ἃ ἐγὼ δίδωμί σοι.
2:9 ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ χεὶϱ ἐϰτεταμένη ϖϱός με, ϗ ἐν αὐτῇ ϰεφαλὶς ϐιϐλίȣ·
2:10 ϗ ἀνείλησεν αὐτὴν ἐνώϖιον ἐμȣ̃, ϗ ἐν αὐτῇ γεγϱαμμένα ἦν τὰ ὄϖισϑεν ϗ τὰ ἔμϖϱοσϑεν, ϗ ἐγέγϱαϖτο εἰς αὐτὴν ϑϱῆνος ϗ μέλος ϗ ȣ̓αί.
3:1 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϰατάφαγε τὴν ϰεφαλίδα ταύτην ϗ ϖοϱεύϑητι ϗ λάλησον τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ.
3:2 ϗ διήνοιξα τὸ ϛόμα μȣ, ϗ ἐψώμισέν με τὴν ϰεφαλίδα.
3:3 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τὸ ϛόμα σȣ φάγεται, ϗ ἡ ϰοιλία σȣ ϖλησϑήσεται τῆς ϰεφαλίδος ταύτης τῆς δεδομένης εἰς σέ. ϗ ἔφαγον αὐτήν, ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ϛόματί μȣ ὡς μέλι γλυϰάζον.
3:4 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϐάδιζε εἴσελϑε ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ ϗ λάλησον τȣ̀ς λόγȣς μȣ ϖϱὸς αὐτȣ́ς·
3:5 διότι ȣ̓ ϖϱὸς λαὸν ϐαϑύχειλον ϗ ϐαϱύγλωσσον σὺ ἐξαϖοϛέλλῃ ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ
3:6 ȣ̓δὲ ϖϱὸς λαȣ̀ς ϖολλȣ̀ς ἀλλοφώνȣς ἢ ἀλλογλώσσȣς ȣ̓δὲ ϛιϐαϱȣ̀ς τῇ γλώσσῃ ὄντας, ὧν ȣ̓ϰ ἀϰȣ́σῃ τȣ̀ς λόγȣς αὐτῶν· ϗ εἰ ϖϱὸς τοιȣ́τȣς ἐξαϖέϛειλά σε, ȣ̔͂τοι ἂν εἰσήϰȣσάν σȣ.
3:7 ὁ δὲ οἶϰος τȣ̃ Ισϱαηλ ȣ̓ μὴ ϑελήσωσιν εἰσαϰȣ̃σαί σȣ, διότι ȣ̓ ϐȣ́λονται εἰσαϰȣ́ειν μȣ· ὅτι ϖᾶς ὁ οἶϰος Ισϱαηλ φιλόνειϰοί εἰσιν ϗ σϰληϱοϰάϱδιοι.
3:8 ϗ ἰδȣ̀ δέδωϰα τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ δυνατὸν ϰατέναντι τῶν ϖϱοσώϖων αὐτῶν ϗ τὸ νεῖϰός σȣ ϰατισχύσω ϰατέναντι τȣ̃ νείϰȣς αὐτῶν,
3:9 ϗ ἔϛαι διὰ ϖαντὸς ϰϱαταιότεϱον ϖέτϱας· μὴ φοϐηϑῇς ἀϖ’ αὐτῶν μηδὲ ϖτοηϑῇς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, διότι οἶϰος ϖαϱαϖιϰϱαίνων ἐϛίν.
3:10 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς λελάληϰα μετὰ σȣ̃, λαϐὲ εἰς τὴν ϰαϱδίαν σȣ ϗ τοῖς ὠσίν σȣ ἄϰȣε
3:11 ϗ ϐάδιζε εἴσελϑε εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν ϖϱὸς τȣ̀ς υἱȣ̀ς τȣ̃ λαȣ̃ σȣ ϗ λαλήσεις ϖϱὸς αὐτȣ̀ς ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος, ἐὰν ἄϱα ἀϰȣ́σωσιν, ἐὰν ἄϱα ἐνδῶσιν.
3:12 ϗ ἀνέλαϐέν με ϖνεῦμα, ϗ ἤϰȣσα ϰατόϖισϑέν μȣ φωνὴν σεισμȣ̃ μεγάλȣ Εὐλογημένη ἡ δόξα ϰυϱίȣ ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ αὐτȣ̃.
3:13 ϗ εἶδον φωνὴν ϖτεϱύγων τῶν ζῴων ϖτεϱυσσομένων ἑτέϱα ϖϱὸς τὴν ἑτέϱαν, ϗ φωνὴ τῶν τϱοχῶν ἐχομένη αὐτῶν ϗ φωνὴ τȣ̃ σεισμȣ̃.
3:14 ϗ τὸ ϖνεῦμα ἐξῆϱέν με ϗ ἀνέλαϐέν με, ϗ ἐϖοϱεύϑην ἐν ὁϱμῇ τȣ̃ ϖνεύματός μȣ, ϗ χεὶϱ ϰυϱίȣ ἐγένετο ἐϖ’ ἐμὲ ϰϱαταιά.
3:15 ϗ εἰσῆλϑον εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μετέωϱος ϗ ϖεϱιῆλϑον τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐϖὶ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ Χοϐαϱ τȣ̀ς ὄντας ἐϰεῖ ϗ ἐϰάϑισα ἐϰεῖ ἑϖτὰ ἡμέϱας ἀναϛϱεφόμενος ἐν μέσῳ αὐτῶν.
3:16 Ϗ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑϖτὰ ἡμέϱας λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
3:17 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, σϰοϖὸν δέδωϰά σε τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ, ϗ ἀϰȣ́σῃ ἐϰ ϛόματός μȣ λόγον ϗ διαϖειλήσῃ αὐτοῖς ϖαϱ’ ἐμȣ̃.
3:18 ἐν τῷ λέγειν με τῷ ἀνόμῳ Θανάτῳ ϑανατωϑήσῃ, ϗ ȣ̓ διεϛείλω αὐτῷ ȣ̓δὲ ἐλάλησας τȣ̃ διαϛείλασϑαι τῷ ἀνόμῳ ἀϖοϛϱέψαι ἀϖὸ τῶν ὁδῶν αὐτȣ̃ τȣ̃ ζῆσαι αὐτόν, ὁ ἄνομος ἐϰεῖνος τῇ ἀδιϰίᾳ αὐτȣ̃ ἀϖοϑανεῖται, ϗ τὸ αἷμα αὐτȣ̃ ἐϰ χειϱός σȣ ἐϰζητήσω.
3:19 ϗ σὺ ἐὰν διαϛείλῃ τῷ ἀνόμῳ, ϗ μὴ ἀϖοϛϱέψῃ ἀϖὸ τῆς ἀνομίας αὐτȣ̃ ϗ τῆς ὁδȣ̃ αὐτȣ̃, ὁ ἄνομος ἐϰεῖνος ἐν τῇ ἀδιϰίᾳ αὐτȣ̃ ἀϖοϑανεῖται, ϗ σὺ τὴν ψυχήν σȣ ῥύσῃ.
3:20 ϗ ἐν τῷ ἀϖοϛϱέφειν δίϰαιον ἀϖὸ τῶν διϰαιοσυνῶν αὐτȣ̃ ϗ ϖοιήσῃ ϖαϱάϖτωμα ϗ δώσω τὴν ϐάσανον εἰς ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃, αὐτὸς ἀϖοϑανεῖται, ὅτι ȣ̓ διεϛείλω αὐτῷ, ϗ ἐν ταῖς ἁμαϱτίαις αὐτȣ̃ ἀϖοϑανεῖται, διότι ȣ̓ μὴ μνησϑῶσιν αἱ διϰαιοσύναι αὐτȣ̃, ἃς ἐϖοίησεν, ϗ τὸ αἷμα αὐτȣ̃ ἐϰ τῆς χειϱός σȣ ἐϰζητήσω.
3:21 σὺ δὲ ἐὰν διαϛείλῃ τῷ διϰαίῳ τȣ̃ μὴ ἁμαϱτεῖν, ϗ αὐτὸς μὴ ἁμάϱτῃ, ὁ δίϰαιος ζωῇ ζήσεται, ὅτι διεϛείλω αὐτῷ, ϗ σὺ τὴν σεαυτȣ̃ ψυχὴν ῥύσῃ.
3:22 Ϗ ἐγένετο ἐϖ’ ἐμὲ χεὶϱ ϰυϱίȣ, ϗ εἶϖεν ϖϱός με Ἀνάϛηϑι ϗ ἔξελϑε εἰς τὸ ϖεδίον, ϗ ἐϰεῖ λαληϑήσεται ϖϱὸς σέ.
3:23 ϗ ἀνέϛην ϗ ἐξῆλϑον εἰς τὸ ϖεδίον, ϗ ἰδȣ̀ ἐϰεῖ δόξα ϰυϱίȣ εἱϛήϰει ϰαϑὼς ἡ ὅϱασις ϗ ϰαϑὼς ἡ δόξα, ἣν εἶδον ἐϖὶ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ Χοϐαϱ, ϗ ϖίϖτω ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ.
3:24 ϗ ἦλϑεν ἐϖ’ ἐμὲ ϖνεῦμα ϗ ἔϛησέν με ἐϖὶ ϖόδας μȣ, ϗ ἐλάλησεν ϖϱός με ϗ εἶϖέν μοι Εἴσελϑε ϗ ἐγϰλείσϑητι ἐν μέσῳ τȣ̃ οἴϰȣ σȣ.
3:25 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἰδȣ̀ δέδονται ἐϖὶ σὲ δεσμοί, ϗ δήσȣσίν σε ἐν αὐτοῖς, ϗ ȣ̓ μὴ ἐξέλϑῃς ἐϰ μέσȣ αὐτῶν.
3:26 ϗ τὴν γλῶσσάν σȣ συνδήσω, ϗ ἀϖοϰωφωϑήσῃ ϗ ȣ̓ϰ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς ἄνδϱα ἐλέγχοντα, διότι οἶϰος ϖαϱαϖιϰϱαίνων ἐϛίν.
3:27 ϗ ἐν τῷ λαλεῖν με ϖϱὸς σὲ ἀνοίξω τὸ ϛόμα σȣ, ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ὁ ἀϰȣ́ων ἀϰȣέτω, ϗ ὁ ἀϖειϑῶν ἀϖειϑείτω, διότι οἶϰος ϖαϱαϖιϰϱαίνων ἐϛίν.
4:1 Ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, λαϐὲ σεαυτῷ ϖλίνϑον ϗ ϑήσεις αὐτὴν ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ ϗ διαγϱάψεις ἐϖ’ αὐτὴν ϖόλιν τὴν Ιεϱȣσαλημ
4:2 ϗ δώσεις ἐϖ’ αὐτὴν ϖεϱιοχὴν ϗ οἰϰοδομήσεις ἐϖ’ αὐτὴν ϖϱομαχῶνας ϗ ϖεϱιϐαλεῖς ἐϖ’ αὐτὴν χάϱαϰα ϗ δώσεις ἐϖ’ αὐτὴν ϖαϱεμϐολὰς ϗ τάξεις τὰς ϐελοϛάσεις ϰύϰλῳ·
4:3 ϗ σὺ λαϐὲ σεαυτῷ τήγανον σιδηϱȣ̃ν ϗ ϑήσεις αὐτὸ τοῖχον σιδηϱȣ̃ν ἀνὰ μέσον σȣ̃ ϗ ἀνὰ μέσον τῆς ϖόλεως ϗ ἑτοιμάσεις τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖ’ αὐτήν, ϗ ἔϛαι ἐν συγϰλεισμῷ, ϗ συγϰλείσεις αὐτήν· σημεῖόν ἐϛιν τȣ̃το τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ. –
4:4 ϗ σὺ ϰοιμηϑήσῃ ἐϖὶ τὸ ϖλευϱόν σȣ τὸ ἀϱιϛεϱὸν ϗ ϑήσεις τὰς ἀδιϰίας τȣ̃ οἴϰȣ Ισϱαηλ ἐϖ’ αὐτȣ̃ ϰατὰ ἀϱιϑμὸν τῶν ἡμεϱῶν ϖεντήϰοντα ϗ ἑϰατόν, ἃς ϰοιμηϑήσῃ ἐϖ’ αὐτȣ̃, ϗ λήμψῃ τὰς ἀδιϰίας αὐτῶν.
4:5 ϗ ἐγὼ δέδωϰά σοι τὰς δύο ἀδιϰίας αὐτῶν εἰς ἀϱιϑμὸν ἡμεϱῶν ἐνενήϰοντα ϗ ἑϰατὸν ἡμέϱας. ϗ λήμψῃ τὰς ἀδιϰίας τȣ̃ οἴϰȣ Ισϱαηλ
4:6 ϗ συντελέσεις ταῦτα ϖάντα· ϗ ϰοιμηϑήσῃ ἐϖὶ τὸ ϖλευϱόν σȣ τὸ δεξιὸν ϗ λήμψῃ τὰς ἀδιϰίας τȣ̃ οἴϰȣ Ιȣδα τεσσαϱάϰοντα ἡμέϱας. ἡμέϱαν εἰς ἐνιαυτὸν τέϑειϰά σοι.
4:7 ϗ εἰς τὸν συγϰλεισμὸν Ιεϱȣσαλημ ἑτοιμάσεις τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ϗ τὸν ϐϱαχίονά σȣ ϛεϱεώσεις ϗ ϖϱοφητεύσεις ἐϖ’ αὐτήν.
4:8 ϗ ἐγὼ ἰδȣ̀ δέδωϰα ἐϖὶ σὲ δεσμȣ́ς, ϗ μὴ ϛϱαφῇς ἀϖὸ τȣ̃ ϖλευϱȣ̃ σȣ ἐϖὶ τὸ ϖλευϱόν σȣ, ἕως ȣ̔͂ συντελεσϑῶσιν αἱ ἡμέϱαι τȣ̃ συγϰλεισμȣ̃ σȣ. –
4:9 ϗ σὺ λαϐὲ σεαυτῷ ϖυϱȣ̀ς ϗ ϰϱιϑὰς ϗ ϰύαμον ϗ φαϰὸν ϗ ϰέγχϱον ϗ ὄλυϱαν ϗ ἐμϐαλεῖς αὐτὰ εἰς ἄγγος ἓν ὀϛϱάϰινον ϗ ϖοιήσεις αὐτὰ σαυτῷ εἰς ἄϱτȣς, ϗ ϰατ’ ἀϱιϑμὸν τῶν ἡμεϱῶν, ἃς σὺ ϰαϑεύδεις ἐϖὶ τȣ̃ ϖλευϱȣ̃ σȣ, ἐνενήϰοντα ϗ ἑϰατὸν ἡμέϱας φάγεσαι αὐτά.
4:10 ϗ τὸ ϐϱῶμά σȣ, ὃ φάγεσαι, ἐν ϛαϑμῷ εἴϰοσι σίϰλȣς τὴν ἡμέϱαν· ἀϖὸ ϰαιϱȣ̃ ἕως ϰαιϱȣ̃ φάγεσαι αὐτά.
4:11 ϗ ὕδωϱ ἐν μέτϱῳ ϖίεσαι τὸ ἕϰτον τȣ̃ ιν· ἀϖὸ ϰαιϱȣ̃ ἕως ϰαιϱȣ̃ ϖίεσαι.
4:12 ϗ ἐγϰϱυφίαν ϰϱίϑινον φάγεσαι αὐτά· ἐν ϐολϐίτοις ϰόϖϱȣ ἀνϑϱωϖίνης ἐγϰϱύψεις αὐτὰ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν
4:13 ϗ ἐϱεῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τȣ̃ Ισϱαηλ ȣ̔́τως φάγονται οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ ἀϰάϑαϱτα ἐν τοῖς ἔϑνεσιν.
4:14 ϗ εἶϖα Μηδαμῶς, ϰύϱιε ϑεὲ τȣ̃ Ισϱαηλ· ἰδȣ̀ ἡ ψυχή μȣ ȣ̓ μεμίανται ἐν ἀϰαϑαϱσίᾳ, ϗ ϑνησιμαῖον ϗ ϑηϱιάλωτον ȣ̓ ϐέϐϱωϰα ἀϖὸ γενέσεώς μȣ ἕως τȣ̃ νῦν, ȣ̓δὲ εἰσελήλυϑεν εἰς τὸ ϛόμα μȣ ϖᾶν ϰϱέας ἕωλον.
4:15 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Ἰδȣ̀ δέδωϰά σοι ϐόλϐιτα ϐοῶν ἀντὶ τῶν ϐολϐίτων τῶν ἀνϑϱωϖίνων, ϗ ϖοιήσεις τȣ̀ς ἄϱτȣς σȣ ἐϖ’ αὐτῶν.
4:16 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἰδȣ̀ ἐγὼ συντϱίϐω ϛήϱιγμα ἄϱτȣ ἐν Ιεϱȣσαλημ, ϗ φάγονται ἄϱτον ἐν ϛαϑμῷ ϗ ἐν ἐνδείᾳ ϗ ὕδωϱ ἐν μέτϱῳ ϗ ἐν ἀφανισμῷ ϖίονται,
4:17 ὅϖως ἐνδεεῖς γένωνται ἄϱτȣ ϗ ὕδατος· ϗ ἀφανισϑήσεται ἄνϑϱωϖος ϗ ἀδελφὸς αὐτȣ̃ ϗ ταϰήσονται ἐν ταῖς ἀδιϰίαις αὐτῶν. –
5:1 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, λαϐὲ σεαυτῷ ῥομφαίαν ὀξεῖαν ὑϖὲϱ ξυϱὸν ϰȣϱέως· ϰτήσῃ αὐτὴν σεαυτῷ ϗ ἐϖάξεις αὐτὴν ἐϖὶ τὴν ϰεφαλήν σȣ ϗ ἐϖὶ τὸν ϖώγωνά σȣ. ϗ λήμψῃ ζυγὸν ϛαϑμίων ϗ διαϛήσεις αὐτȣ́ς·
5:2 τὸ τέταϱτον ἐν ϖυϱὶ ἀναϰαύσεις ἐν μέσῃ τῇ ϖόλει ϰατὰ τὴν ϖλήϱωσιν τῶν ἡμεϱῶν τȣ̃ συγϰλεισμȣ̃· ϗ λήμψῃ τὸ τέταϱτον ϗ ϰαταϰαύσεις αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῆς· ϗ τὸ τέταϱτον ϰαταϰόψεις ἐν ῥομφαίᾳ ϰύϰλῳ αὐτῆς· ϗ τὸ τέταϱτον διασϰοϱϖίσεις τῷ ϖνεύματι, ϗ μάχαιϱαν ἐϰϰενώσω ὀϖίσω αὐτῶν.
5:3 ϗ λήμψῃ ἐϰεῖϑεν ὀλίγȣς ἐν ἀϱιϑμῷ ϗ συμϖεϱιλήμψῃ αὐτȣ̀ς τῇ ἀναϐολῇ σȣ.
5:4 ϗ ἐϰ τȣ́των λήμψῃ ἔτι ϗ ῥίψεις αὐτȣ̀ς εἰς μέσον τȣ̃ ϖυϱὸς ϗ ϰαταϰαύσεις αὐτȣ̀ς ἐν ϖυϱί· ἐξ αὐτῆς ἐξελεύσεται ϖῦϱ. Ϗ ἐϱεῖς ϖαντὶ οἴϰῳ Ισϱαηλ
5:5 Τάδε λέγει ϰύϱιος Αὕτη ἡ Ιεϱȣσαλημ ἐν μέσῳ τῶν ἐϑνῶν τέϑειϰα αὐτὴν ϗ τὰς ϰύϰλῳ αὐτῆς χώϱας.
5:6 ϗ ἐϱεῖς τὰ διϰαιώματά μȣ τῇ ἀνόμῳ ἐϰ τῶν ἐϑνῶν ϗ τὰ νόμιμά μȣ ἐϰ τῶν χωϱῶν τῶν ϰύϰλῳ αὐτῆς, διότι τὰ διϰαιώματά μȣ ἀϖώσαντο ϗ ἐν τοῖς νομίμοις μȣ ȣ̓ϰ ἐϖοϱεύϑησαν ἐν αὐτοῖς.
5:7 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἡ ἀφοϱμὴ ὑμῶν ἐϰ τῶν ἐϑνῶν τῶν ϰύϰλῳ ὑμῶν ϗ ἐν τοῖς νομίμοις μȣ ȣ̓ϰ ἐϖοϱεύϑητε ϗ τὰ διϰαιώματά μȣ ȣ̓ϰ ἐϖοιήσατε, ἀλλ’ ȣ̓δὲ ϰατὰ τὰ διϰαιώματα τῶν ἐϑνῶν τῶν ϰύϰλῳ ὑμῶν ȣ̓ ϖεϖοιήϰατε,
5:8 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ σὲ ϗ ϖοιήσω ἐν μέσῳ σȣ ϰϱίμα ἐνώϖιον τῶν ἐϑνῶν
5:9 ϗ ϖοιήσω ἐν σοὶ ἃ ȣ̓ ϖεϖοίηϰα ϗ ἃ ȣ̓ ϖοιήσω ὅμοια αὐτοῖς ἔτι ϰατὰ ϖάντα τὰ ϐδελύγματά σȣ.
5:10 διὰ τȣ̃το ϖατέϱες φάγονται τέϰνα ἐν μέσῳ σȣ, ϗ τέϰνα φάγονται ϖατέϱας· ϗ ϖοιήσω ἐν σοὶ ϰϱίματα ϗ διασϰοϱϖιῶ ϖάντας τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς σȣ εἰς ϖάντα ἄνεμον.
5:11 διὰ τȣ̃το Ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, εἰ μὴ ἀνϑ’ ὧν τὰ ἅγιά μȣ ἐμίανας ἐν ϖᾶσιν τοῖς ϐδελύγμασίν σȣ, ϰἀγὼ ἀϖώσομαί σε, ȣ̓ φείσεταί μȣ ὁ ὀφϑαλμός, ϰἀγὼ ȣ̓ϰ ἐλεήσω.
5:12 τὸ τέταϱτόν σȣ ἐν ϑανάτῳ ἀναλωϑήσεται· ϗ τὸ τέταϱτόν σȣ ἐν λιμῷ συντελεσϑήσεται ἐν μέσῳ σȣ· ϗ τὸ τέταϱτόν σȣ εἰς ϖάντα ἄνεμον σϰοϱϖιῶ αὐτȣ́ς· ϗ τὸ τέταϱτόν σȣ ἐν ῥομφαίᾳ ϖεσȣ̃νται ϰύϰλῳ σȣ, ϗ μάχαιϱαν ἐϰϰενώσω ὀϖίσω αὐτῶν.
5:13 ϗ συντελεσϑήσεται ὁ ϑυμός μȣ ϗ ἡ ὀϱγή μȣ ἐϖ’ αὐτȣ́ς, ϗ ἐϖιγνώσῃ διότι ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα ἐν ζήλῳ μȣ ἐν τῷ συντελέσαι με τὴν ὀϱγήν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ́ς.
5:14 ϗ ϑήσομαί σε εἰς ἔϱημον ϗ τὰς ϑυγατέϱας σȣ ϰύϰλῳ σȣ ἐνώϖιον ϖαντὸς διοδεύοντος,
5:15 ϗ ἔσῃ ϛεναϰτὴ ϗ δηλαιϛὴ ἐν τοῖς ἔϑνεσιν τοῖς ϰύϰλῳ σȣ ἐν τῷ ϖοιῆσαί με ἐν σοὶ ϰϱίματα ἐν ἐϰδιϰήσει ϑυμȣ̃ μȣ· ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα.
5:16 ἐν τῷ ἐξαϖοϛεῖλαί με τὰς ϐολίδας μȣ τȣ̃ λιμȣ̃ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϗ ἔσονται εἰς ἔϰλειψιν, ϗ συντϱίψω ϛήϱιγμα ἄϱτȣ σȣ.
5:17 ϗ ἐξαϖοϛελῶ ἐϖὶ σὲ λιμὸν ϗ ϑηϱία ϖονηϱὰ ϗ τιμωϱήσομαί σε, ϗ ϑάνατος ϗ αἷμα διελεύσονται ἐϖὶ σέ, ϗ ῥομφαίαν ἐϖάξω ἐϖὶ σὲ ϰυϰλόϑεν· ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα.
6:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
6:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϛήϱισον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ τὰ ὄϱη Ισϱαηλ ϗ ϖϱοφήτευσον ἐϖ’ αὐτὰ
6:3 ϗ ἐϱεῖς Τὰ ὄϱη Ισϱαηλ, ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ Τάδε λέγει ϰύϱιος τοῖς ὄϱεσιν ϗ τοῖς ϐȣνοῖς ϗ ταῖς φάϱαγξιν ϗ ταῖς νάϖαις Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ἐφ’ ὑμᾶς ῥομφαίαν, ϗ ἐξολεϑϱευϑήσεται τὰ ὑψηλὰ ὑμῶν,
6:4 ϗ συντϱιϐήσονται τὰ ϑυσιαϛήϱια ὑμῶν ϗ τὰ τεμένη ὑμῶν, ϗ ϰαταϐαλῶ τϱαυματίας ὑμῶν ἐνώϖιον τῶν εἰδώλων ὑμῶν
6:5 ϗ διασϰοϱϖιῶ τὰ ὀϛᾶ ὑμῶν ϰύϰλῳ τῶν ϑυσιαϛηϱίων ὑμῶν.
6:6 ἐν ϖάσῃ τῇ ϰατοιϰίᾳ ὑμῶν αἱ ϖόλεις ἐξεϱημωϑήσονται ϗ τὰ ὑψηλὰ ἀφανισϑήσεται, ὅϖως ἐξολεϑϱευϑῇ τὰ ϑυσιαϛήϱια ὑμῶν, ϗ συντϱιϐήσονται τὰ εἴδωλα ὑμῶν, ϗ ἐξαϱϑήσεται τὰ τεμένη ὑμῶν,
6:7 ϗ ϖεσȣ̃νται τϱαυματίαι ἐν μέσῳ ὑμῶν, ϗ ἐϖιγνώσεσϑε ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος.
6:8 ἐν τῷ γενέσϑαι ἐξ ὑμῶν ἀνασῳζομένȣς ἐϰ ῥομφαίας ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ϗ ἐν τῷ διασϰοϱϖισμῷ ὑμῶν ἐν ταῖς χώϱαις
6:9 ϗ μνησϑήσονταί μȣ οἱ ἀνασῳζόμενοι ἐξ ὑμῶν ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, ȣ̔͂ ᾐχμαλωτεύϑησαν ἐϰεῖ· ὀμώμοϰα τῇ ϰαϱδίᾳ αὐτῶν τῇ ἐϰϖοϱνευȣ́σῃ ἀϖ’ ἐμȣ̃ ϗ τοῖς ὀφϑαλμοῖς αὐτῶν τοῖς ϖοϱνεύȣσιν ὀϖίσω τῶν ἐϖιτηδευμάτων αὐτῶν, ϗ ϰόψονται ϖϱόσωϖα αὐτῶν ἐν ϖᾶσι τοῖς ϐδελύγμασιν αὐτῶν·
6:10 ϗ ἐϖιγνώσονται διότι ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα.
6:11 τάδε λέγει ϰύϱιος Κϱότησον τῇ χειϱὶ ϗ ψόφησον τῷ ϖοδὶ ϗ εἰϖόν Εὖγε εὖγε ἐϖὶ ϖᾶσιν τοῖς ϐδελύγμασιν οἴϰȣ Ισϱαηλ· ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν ϑανάτῳ ϗ ἐν λιμῷ ϖεσȣ̃νται.
6:12 ὁ ἐγγὺς ἐν ῥομφαίᾳ ϖεσεῖται, ὁ δὲ μαϰϱὰν ἐν ϑανάτῳ τελευτήσει, ϗ ὁ ϖεϱιεχόμενος ἐν λιμῷ συντελεσϑήσεται, ϗ συντελέσω τὴν ὀϱγήν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ́ς.
6:13 ϗ γνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος ἐν τῷ εἶναι τȣ̀ς τϱαυματίας ὑμῶν ἐν μέσῳ τῶν εἰδώλων ὑμῶν ϰύϰλῳ τῶν ϑυσιαϛηϱίων ὑμῶν ἐϖὶ ϖάντα ϐȣνὸν ὑψηλὸν ϗ ὑϖοϰάτω δένδϱȣ συσϰίȣ, ȣ̔͂ ἔδωϰαν ἐϰεῖ ὀσμὴν εὐωδίας ϖᾶσι τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν.
6:14 ϗ ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϗ ϑήσομαι τὴν γῆν εἰς ἀφανισμὸν ϗ εἰς ὄλεϑϱον ἀϖὸ τῆς ἐϱήμȣ Δεϐλαϑα ἐϰ ϖάσης τῆς ϰατοιϰίας· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος.
7:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
7:2 Ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος τῇ γῇ τȣ̃ Ισϱαηλ Πέϱας ἥϰει, τὸ ϖέϱας ἥϰει ἐϖὶ τὰς τέσσαϱας ϖτέϱυγας τῆς γῆς·
7:3 ἥϰει τὸ ϖέϱας
7:4 ἐϖὶ σὲ τὸν ϰατοιϰȣ̃ντα τὴν γῆν, ἥϰει ὁ ϰαιϱός, ἤγγιϰεν ἡ ἡμέϱα, ȣ̓ μετὰ ϑοϱύϐων ȣ̓δὲ μετὰ ὠδίνων.
7:5 νῦν ἐγγύϑεν ἐϰχεῶ τὴν ὀϱγήν μȣ ἐϖὶ σὲ ϗ συντελέσω τὸν ϑυμόν μȣ ἐν σοὶ ϗ ϰϱινῶ σε ἐν ταῖς ὁδοῖς σȣ ϗ δώσω ἐϖὶ σὲ ϖάντα τὰ ϐδελύγματά σȣ·
7:6 ȣ̓ φείσεται ὁ ὀφϑαλμός μȣ, ȣ̓δὲ μὴ ἐλεήσω, διότι τὰς ὁδȣ́ς σȣ ἐϖὶ σὲ δώσω, ϗ τὰ ϐδελύγματά σȣ ἐν μέσῳ σȣ ἔσονται, ϗ ἐϖιγνώσῃ διότι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ὁ τύϖτων.
7:7 νῦν τὸ ϖέϱας ϖϱὸς σέ, ϗ ἀϖοϛελῶ ἐγὼ ἐϖὶ σὲ ϗ ἐϰδιϰήσω σε ἐν ταῖς ὁδοῖς σȣ ϗ δώσω ἐϖὶ σὲ ϖάντα τὰ ϐδελύγματά σȣ·
7:8 ȣ̓ φείσεται ὁ ὀφϑαλμός μȣ ἐϖὶ σέ, ȣ̓δὲ μὴ ἐλεήσω, διότι τὴν ὁδόν σȣ ἐϖὶ σὲ δώσω, ϗ τὰ ϐδελύγματά σȣ ἐν μέσῳ σȣ ἔϛαι· ϗ ἐϖιγνώσῃ διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
7:9 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος
7:10 Ἰδȣ̀ τὸ ϖέϱας ἥϰει, ἰδȣ̀ ἡμέϱα ϰυϱίȣ· εἰ ϗ ἡ ῥάϐδος ἤνϑηϰεν, ἡ ὕϐϱις ἐξανέϛηϰεν.
7:11 ϗ συντϱίψει ϛήϱιγμα ἀνόμȣ ϗ ȣ̓ μετὰ ϑοϱύϐȣ ȣ̓δὲ μετὰ σϖȣδῆς.
7:12 ἥϰει ὁ ϰαιϱός, ἰδȣ̀ ἡ ἡμέϱα· ὁ ϰτώμενος μὴ χαιϱέτω, ϗ ὁ ϖωλῶν μὴ ϑϱηνείτω·
7:13 διότι ὁ ϰτώμενος ϖϱὸς τὸν ϖωλȣ̃ντα ȣ̓ϰέτι μὴ ἐϖιϛϱέψῃ, ϗ ἄνϑϱωϖος ἐν ὀφϑαλμῷ ζωῆς αὐτȣ̃ ȣ̓ ϰϱατήσει.
7:14 σαλϖίσατε ἐν σάλϖιγγι ϗ ϰϱίνατε τὰ σύμϖαντα.
7:15 ὁ ϖόλεμος ἐν ῥομφαίᾳ ἔξωϑεν, ϗ ὁ λιμὸς ϗ ὁ ϑάνατος ἔσωϑεν· ὁ ἐν τῷ ϖεδίῳ ἐν ῥομφαίᾳ τελευτήσει, τȣ̀ς δὲ ἐν τῇ ϖόλει λιμὸς ϗ ϑάνατος συντελέσει.
7:16 ϗ ἀνασωϑήσονται οἱ ἀνασῳζόμενοι ἐξ αὐτῶν ϗ ἔσονται ἐϖὶ τῶν ὀϱέων· ϖάντας ἀϖοϰτενῶ, ἕϰαϛον ἐν ταῖς ἀδιϰίαις αὐτȣ̃.
7:17 ϖᾶσαι χεῖϱες ἐϰλυϑήσονται, ϗ ϖάντες μηϱοὶ μολυνϑήσονται ὑγϱασίᾳ,
7:18 ϗ ϖεϱιζώσονται σάϰϰȣς, ϗ ϰαλύψει αὐτȣ̀ς ϑάμϐος, ϗ ἐϖὶ ϖᾶν ϖϱόσωϖον αἰσχύνη ἐϖ’ αὐτȣ́ς, ϗ ἐϖὶ ϖᾶσαν ϰεφαλὴν φαλάϰϱωμα.
7:19 τὸ ἀϱγύϱιον αὐτῶν ῥιφήσεται ἐν ταῖς ϖλατείαις, ϗ τὸ χϱυσίον αὐτῶν ὑϖεϱοφϑήσεται· αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ȣ̓ μὴ ἐμϖλησϑῶσιν, ϗ αἱ ϰοιλίαι αὐτῶν ȣ̓ μὴ ϖληϱωϑῶσιν· διότι ϐάσανος τῶν ἀδιϰιῶν αὐτῶν ἐγένετο.
7:20 ἐϰλεϰτὰ ϰόσμȣ εἰς ὑϖεϱηφανίαν ἔϑεντο αὐτὰ ϗ εἰϰόνας τῶν ϐδελυγμάτων αὐτῶν ἐϖοίησαν ἐξ αὐτῶν· ἕνεϰεν τȣ́τȣ δέδωϰα αὐτὰ αὐτοῖς εἰς ἀϰαϑαϱσίαν.
7:21 ϗ ϖαϱαδώσω αὐτὰ εἰς χεῖϱας ἀλλοτϱίων τȣ̃ διαϱϖάσαι αὐτὰ ϗ τοῖς λοιμοῖς τῆς γῆς εἰς σϰῦλα, ϗ ϐεϐηλώσȣσιν αὐτά.
7:22 ϗ ἀϖοϛϱέψω τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἀϖ’ αὐτῶν, ϗ μιανȣ̃σιν τὴν ἐϖισϰοϖήν μȣ ϗ εἰσελεύσονται εἰς αὐτὰ ἀφυλάϰτως ϗ ϐεϐηλώσȣσιν αὐτά·
7:23 ϗ ϖοιήσȣσι φυϱμόν, διότι ἡ γῆ ϖλήϱης λαῶν, ϗ ἡ ϖόλις ϖλήϱης ἀνομίας.
7:24 ϗ ἀϖοϛϱέψω τὸ φϱύαγμα τῆς ἰσχύος αὐτῶν, ϗ μιανϑήσεται τὰ ἅγια αὐτῶν.
7:25 ἐξιλασμὸς ἥξει ϗ ζητήσει εἰϱήνην, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι.
7:26 ȣ̓αὶ ἐϖὶ ȣ̓αὶ ἔϛαι, ϗ ἀγγελία ἐϖ’ ἀγγελίαν ἔϛαι, ϗ ζητηϑήσεται ὅϱασις ἐϰ ϖϱοφήτȣ, ϗ νόμος ἀϖολεῖται ἐξ ἱεϱέως ϗ ϐȣλὴ ἐϰ ϖϱεσϐυτέϱων.
7:27 ἄϱχων ἐνδύσεται ἀφανισμόν, ϗ αἱ χεῖϱες τȣ̃ λαȣ̃ τῆς γῆς ϖαϱαλυϑήσονται· ϰατὰ τὰς ὁδȣ̀ς αὐτῶν ϖοιήσω αὐτοῖς ϗ ἐν τοῖς ϰϱίμασιν αὐτῶν ἐϰδιϰήσω αὐτȣ́ς· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος.
8:1 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἕϰτῳ ἔτει ἐν τῷ ϖέμϖτῳ μηνὶ ϖέμϖτῃ τȣ̃ μηνὸς ἐγὼ ἐϰαϑήμην ἐν τῷ οἴϰῳ, ϗ οἱ ϖϱεσϐύτεϱοι Ιȣδα ἐϰάϑηντο ἐνώϖιόν μȣ, ϗ ἐγένετο ἐϖ’ ἐμὲ χεὶϱ ϰυϱίȣ,
8:2 ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ ὁμοίωμα ἀνδϱός, ἀϖὸ τῆς ὀσφύος αὐτȣ̃ ϗ ἕως ϰάτω ϖῦϱ, ϗ ἀϖὸ τῆς ὀσφύος αὐτȣ̃ ὑϖεϱάνω ὡς ὅϱασις ἠλέϰτϱȣ.
8:3 ϗ ἐξέτεινεν ὁμοίωμα χειϱὸς ϗ ἀνέλαϐέν με τῆς ϰοϱυφῆς μȣ, ϗ ἀνέλαϐέν με ϖνεῦμα ἀνὰ μέσον τῆς γῆς ϗ ἀνὰ μέσον τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἤγαγέν με εἰς Ιεϱȣσαλημ ἐν ὁϱάσει ϑεȣ̃ ἐϖὶ τὰ ϖϱόϑυϱα τῆς ϖύλης τῆς ἐσωτέϱας τῆς ϐλεϖȣ́σης ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν, ȣ̔͂ ἦν ἡ ϛήλη τȣ̃ ϰτωμένȣ.
8:4 ϗ ἰδȣ̀ ἐϰεῖ ἦν δόξα ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ Ισϱαηλ ϰατὰ τὴν ὅϱασιν, ἣν εἶδον ἐν τῷ ϖεδίῳ.
8:5 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἀνάϐλεψον τοῖς ὀφϑαλμοῖς σȣ ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν· ϗ ἀνέϐλεψα τοῖς ὀφϑαλμοῖς μȣ ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν, ϗ ἰδȣ̀ ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ ἐϖὶ τὴν ϖύλην τὴν ϖϱὸς ἀνατολάς.
8:6 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἑώϱαϰας τί ȣ̔͂τοι ϖοιȣ̃σιν; ἀνομίας μεγάλας ϖοιȣ̃σιν ὧδε τȣ̃ ἀϖέχεσϑαι ἀϖὸ τῶν ἁγίων μȣ· ϗ ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας.
8:7 ϗ εἰσήγαγέν με ἐϖὶ τὰ ϖϱόϑυϱα τῆς αὐλῆς
8:8 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ὄϱυξον· ϗ ὤϱυξα, ϗ ἰδȣ̀ ϑύϱα μία.
8:9 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Εἴσελϑε ϗ ἰδὲ τὰς ἀνομίας, ἃς ȣ̔͂τοι ϖοιȣ̃σιν ὧδε·
8:10 ϗ εἰσῆλϑον ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ μάταια ϐδελύγματα ϗ ϖάντα τὰ εἴδωλα οἴϰȣ Ισϱαηλ διαγεγϱαμμένα ἐϖ’ αὐτȣ̃ ϰύϰλῳ,
8:11 ϗ ἑϐδομήϰοντα ἄνδϱες ἐϰ τῶν ϖϱεσϐυτέϱων οἴϰȣ Ισϱαηλ, ϗ Ιεζονιας ὁ τȣ̃ Σαφαν ἐν μέσῳ αὐτῶν εἱϛήϰει ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, ϗ ἕϰαϛος ϑυμιατήϱιον αὐτȣ̃ εἶχεν ἐν τῇ χειϱί, ϗ ἡ ἀτμὶς τȣ̃ ϑυμιάματος ἀνέϐαινεν.
8:12 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἑώϱαϰας ἃ οἱ ϖϱεσϐύτεϱοι τȣ̃ οἴϰȣ Ισϱαηλ ϖοιȣ̃σιν, ἕϰαϛος αὐτῶν ἐν τῷ ϰοιτῶνι τῷ ϰϱυϖτῷ αὐτῶν; διότι εἶϖαν Ȣ̓χ ὁϱᾷ ὁ ϰύϱιος, ἐγϰαταλέλοιϖεν ϰύϱιος τὴν γῆν.
8:13 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας, ἃς ȣ̔͂τοι ϖοιȣ̃σιν.
8:14 ϗ εἰσήγαγέν με ἐϖὶ τὰ ϖϱόϑυϱα τῆς ϖύλης οἴϰȣ ϰυϱίȣ τῆς ϐλεϖȣ́σης ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν, ϗ ἰδȣ̀ ἐϰεῖ γυναῖϰες ϰαϑήμεναι ϑϱηνȣ̃σαι τὸν Θαμμȣζ,
8:15 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἑώϱαϰας; ϗ ἔτι ὄψει ἐϖιτηδεύματα μείζονα τȣ́των.
8:16 ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὴν αὐλὴν οἴϰȣ ϰυϱίȣ τὴν ἐσωτέϱαν, ϗ ἰδȣ̀ ἐϖὶ τῶν ϖϱοϑύϱων τȣ̃ ναȣ̃ ϰυϱίȣ ἀνὰ μέσον τῶν αιλαμ ϗ ἀνὰ μέσον τȣ̃ ϑυσιαϛηϱίȣ ὡς εἴϰοσι ἄνδϱες, τὰ ὀϖίσϑια αὐτῶν ϖϱὸς τὸν ναὸν τȣ̃ ϰυϱίȣ ϗ τὰ ϖϱόσωϖα αὐτῶν ἀϖέναντι, ϗ ȣ̔͂τοι ϖϱοσϰυνȣ̃σιν τῷ ἡλίῳ·
8:17 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Ἑώϱαϰας, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ; μὴ μιϰϱὰ τῷ οἴϰῳ Ιȣδα τȣ̃ ϖοιεῖν τὰς ἀνομίας, ἃς ϖεϖοιήϰασιν ὧδε; διότι ἔϖλησαν τὴν γῆν ἀνομίας, ϗ ἰδȣ̀ αὐτοὶ ὡς μυϰτηϱίζοντες.
8:18 ϗ ἐγὼ ϖοιήσω αὐτοῖς μετὰ ϑυμȣ̃· ȣ̓ φείσεται ὁ ὀφϑαλμός μȣ, ȣ̓δὲ μὴ ἐλεήσω.
9:1 Ϗ ἀνέϰϱαγεν εἰς τὰ ὦτά μȣ φωνῇ μεγάλῃ λέγων Ἤγγιϰεν ἡ ἐϰδίϰησις τῆς ϖόλεως· ϗ ἕϰαϛος εἶχεν τὰ σϰεύη τῆς ἐξολεϑϱεύσεως ἐν χειϱὶ αὐτȣ̃.
9:2 ϗ ἰδȣ̀ ἓξ ἄνδϱες ἤϱχοντο ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ τῆς ϖύλης τῆς ὑψηλῆς τῆς ϐλεϖȣ́σης ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν, ϗ ἑϰάϛȣ ϖέλυξ ἐν τῇ χειϱὶ αὐτȣ̃· ϗ εἷς ἀνὴϱ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐνδεδυϰὼς ϖοδήϱη, ϗ ζώνη σαϖφείϱȣ ἐϖὶ τῆς ὀσφύος αὐτȣ̃· ϗ εἰσήλϑοσαν ϗ ἔϛησαν ἐχόμενοι τȣ̃ ϑυσιαϛηϱίȣ τȣ̃ χαλϰȣ̃.
9:3 ϗ δόξα ϑεȣ̃ τȣ̃ Ισϱαηλ ἀνέϐη ἀϖὸ τῶν χεϱȣϐιν ἡ ȣ̓͂σα ἐϖ’ αὐτῶν εἰς τὸ αἴϑϱιον τȣ̃ οἴϰȣ. ϗ ἐϰάλεσεν τὸν ἄνδϱα τὸν ἐνδεδυϰότα τὸν ϖοδήϱη, ὃς εἶχεν ἐϖὶ τῆς ὀσφύος αὐτȣ̃ τὴν ζώνην,
9:4 ϗ εἶϖεν ϖϱὸς αὐτόν Δίελϑε μέσην τὴν Ιεϱȣσαλημ ϗ δὸς τὸ σημεῖον ἐϖὶ τὰ μέτωϖα τῶν ἀνδϱῶν τῶν ϰαταϛεναζόντων ϗ τῶν ϰατωδυνωμένων ἐϖὶ ϖάσαις ταῖς ἀνομίαις ταῖς γινομέναις ἐν μέσῳ αὐτῆς.
9:5 ϗ τȣ́τοις εἶϖεν ἀϰȣ́οντός μȣ Ποϱεύεσϑε ὀϖίσω αὐτȣ̃ εἰς τὴν ϖόλιν ϗ ϰόϖτετε ϗ μὴ φείδεσϑε τοῖς ὀφϑαλμοῖς ὑμῶν ϗ μὴ ἐλεήσητε·
9:6 ϖϱεσϐύτεϱον ϗ νεανίσϰον ϗ ϖαϱϑένον ϗ νήϖια ϗ γυναῖϰας ἀϖοϰτείνατε εἰς ἐξάλειψιν, ἐϖὶ δὲ ϖάντας, ἐφ’ ȣ̔́ς ἐϛιν τὸ σημεῖον, μὴ ἐγγίσητε· ϗ ἀϖὸ τῶν ἁγίων μȣ ἄϱξασϑε. ϗ ἤϱξαντο ἀϖὸ τῶν ἀνδϱῶν τῶν ϖϱεσϐυτέϱων, οἳ ἦσαν ἔσω ἐν τῷ οἴϰῳ.
9:7 ϗ εἶϖεν ϖϱὸς αὐτȣ́ς Μιάνατε τὸν οἶϰον ϗ ϖλήσατε τὰς ὁδȣ̀ς νεϰϱῶν ἐϰϖοϱευόμενοι ϗ ϰόϖτετε.
9:8 ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ϰόϖτειν αὐτȣ̀ς ϗ ϖίϖτω ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ ϗ ἀνεϐόησα ϗ εἶϖα Οἴμμοι, ϰύϱιε, ἐξαλείφεις σὺ τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς τȣ̃ Ισϱαηλ ἐν τῷ ἐϰχέαι σε τὸν ϑυμόν σȣ ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ;
9:9 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Ἀδιϰία τȣ̃ οἴϰȣ Ισϱαηλ ϗ Ιȣδα μεμεγάλυνται σφόδϱα σφόδϱα, ὅτι ἐϖλήσϑη ἡ γῆ λαῶν ϖολλῶν, ϗ ἡ ϖόλις ἐϖλήσϑη ἀδιϰίας ϗ ἀϰαϑαϱσίας· ὅτι εἶϖαν Ἐγϰαταλέλοιϖεν ϰύϱιος τὴν γῆν, ȣ̓ϰ ἐφοϱᾷ ὁ ϰύϱιος.
9:10 ϗ ȣ̓ φείσεταί μȣ ὁ ὀφϑαλμός, ȣ̓δὲ μὴ ἐλεήσω· τὰς ὁδȣ̀ς αὐτῶν εἰς ϰεφαλὰς αὐτῶν δέδωϰα.
9:11 ϗ ἰδȣ̀ ὁ ἀνὴϱ ὁ ἐνδεδυϰὼς τὸν ϖοδήϱη ϗ ἐζωσμένος τῇ ζώνῃ τὴν ὀσφὺν αὐτȣ̃ ϗ ἀϖεϰϱίνατο λέγων Πεϖοίηϰα ϰαϑὼς ἐνετείλω μοι.
10:1 Ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ ἐϖάνω τȣ̃ ϛεϱεώματος τȣ̃ ὑϖὲϱ ϰεφαλῆς τῶν χεϱȣϐιν ὡς λίϑος σαϖφείϱȣ ὁμοίωμα ϑϱόνȣ ἐϖ’ αὐτῶν.
10:2 ϗ εἶϖεν ϖϱὸς τὸν ἄνδϱα τὸν ἐνδεδυϰότα τὴν ϛολήν Εἴσελϑε εἰς τὸ μέσον τῶν τϱοχῶν τῶν ὑϖοϰάτω τῶν χεϱȣϐιν ϗ ϖλῆσον τὰς δϱάϰας σȣ ἀνϑϱάϰων ϖυϱὸς ἐϰ μέσȣ τῶν χεϱȣϐιν ϗ διασϰόϱϖισον ἐϖὶ τὴν ϖόλιν· ϗ εἰσῆλϑεν ἐνώϖιόν μȣ.
10:3 ϗ τὰ χεϱȣϐιν εἱϛήϰει ἐϰ δεξιῶν τȣ̃ οἴϰȣ ἐν τῷ εἰσϖοϱεύεσϑαι τὸν ἄνδϱα, ϗ ἡ νεφέλη ἔϖλησεν τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέϱαν.
10:4 ϗ ἀϖῆϱεν ἡ δόξα ϰυϱίȣ ἀϖὸ τῶν χεϱȣϐιν εἰς τὸ αἴϑϱιον τȣ̃ οἴϰȣ, ϗ ἔϖλησεν τὸν οἶϰον ἡ νεφέλη, ϗ ἡ αὐλὴ ἐϖλήσϑη τȣ̃ φέγγȣς τῆς δόξης ϰυϱίȣ·
10:5 ϗ φωνὴ τῶν ϖτεϱύγων τῶν χεϱȣϐιν ἠϰȣ́ετο ἕως τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέϱας ὡς φωνὴ ϑεȣ̃ Σαδδαι λαλȣ̃ντος.
10:6 ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἐντέλλεσϑαι αὐτὸν τῷ ἀνδϱὶ τῷ ἐνδεδυϰότι τὴν ϛολὴν τὴν ἁγίαν λέγων Λαϐὲ ϖῦϱ ἐϰ μέσȣ τῶν τϱοχῶν ἐϰ μέσȣ τῶν χεϱȣϐιν, ϗ εἰσῆλϑεν ϗ ἔϛη ἐχόμενος τῶν τϱοχῶν,
10:7 ϗ ἐξέτεινεν τὴν χεῖϱα αὐτȣ̃ εἰς μέσον τȣ̃ ϖυϱὸς τȣ̃ ὄντος ἐν μέσῳ τῶν χεϱȣϐιν ϗ ἔλαϐεν ϗ ἔδωϰεν εἰς τὰς χεῖϱας τȣ̃ ἐνδεδυϰότος τὴν ϛολὴν τὴν ἁγίαν, ϗ ἔλαϐεν ϗ ἐξῆλϑεν.
10:8 ϗ εἶδον τὰ χεϱȣϐιν, ὁμοίωμα χειϱῶν ἀνϑϱώϖων ὑϖοϰάτωϑεν τῶν ϖτεϱύγων αὐτῶν.
10:9 ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ τϱοχοὶ τέσσαϱες εἱϛήϰεισαν ἐχόμενοι τῶν χεϱȣϐιν, τϱοχὸς εἷς ἐχόμενος χεϱȣϐ ἑνός, ϗ ἡ ὄψις τῶν τϱοχῶν ὡς ὄψις λίϑȣ ἄνϑϱαϰος.
10:10 ϗ ἡ ὄψις αὐτῶν ὁμοίωμα ἓν τοῖς τέσσαϱσιν, ὃν τϱόϖον ὅταν ᾖ τϱοχὸς ἐν μέσῳ τϱοχȣ̃.
10:11 ἐν τῷ ϖοϱεύεσϑαι αὐτὰ εἰς τὰ τέσσαϱα μέϱη αὐτῶν ἐϖοϱεύοντο, ȣ̓ϰ ἐϖέϛϱεφον ἐν τῷ ϖοϱεύεσϑαι αὐτά, ὅτι εἰς ὃν ἂν τόϖον ἐϖέϐλεψεν ἡ ἀϱχὴ ἡ μία, ἐϖοϱεύοντο ϗ ȣ̓ϰ ἐϖέϛϱεφον ἐν τῷ ϖοϱεύεσϑαι αὐτά.
10:12 ϗ οἱ νῶτοι αὐτῶν ϗ αἱ χεῖϱες αὐτῶν ϗ αἱ ϖτέϱυγες αὐτῶν ϗ οἱ τϱοχοὶ ϖλήϱεις ὀφϑαλμῶν ϰυϰλόϑεν τοῖς τέσσαϱσιν τϱοχοῖς αὐτῶν·
10:13 τοῖς δὲ τϱοχοῖς τȣ́τοις ἐϖεϰλήϑη Γελγελ ἀϰȣ́οντός μȣ·
10:15 ϗ ἦϱαν τὰ χεϱȣϐιν. τȣ̃το τὸ ζῷον, ὃ εἶδον ἐϖὶ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ Χοϐαϱ.
10:16 ϗ ἐν τῷ ϖοϱεύεσϑαι τὰ χεϱȣϐιν ἐϖοϱεύοντο οἱ τϱοχοί, ϗ ȣ̔͂τοι ἐχόμενοι αὐτῶν· ϗ ἐν τῷ ἐξαίϱειν τὰ χεϱȣϐιν τὰς ϖτέϱυγας αὐτῶν τȣ̃ μετεωϱίζεσϑαι ἀϖὸ τῆς γῆς ȣ̓ϰ ἐϖέϛϱεφον οἱ τϱοχοὶ αὐτῶν·
10:17 ἐν τῷ ἑϛάναι αὐτὰ εἱϛήϰεισαν ϗ ἐν τῷ μετεωϱίζεσϑαι αὐτὰ ἐμετεωϱίζοντο μετ’ αὐτῶν, διότι ϖνεῦμα ζωῆς ἐν αὐτοῖς ἦν.
10:18 ϗ ἐξῆλϑεν δόξα ϰυϱίȣ ἀϖὸ τȣ̃ οἴϰȣ ϗ ἐϖέϐη ἐϖὶ τὰ χεϱȣϐιν,
10:19 ϗ ἀνέλαϐον τὰ χεϱȣϐιν τὰς ϖτέϱυγας αὐτῶν ϗ ἐμετεωϱίσϑησαν ἀϖὸ τῆς γῆς ἐνώϖιον ἐμȣ̃ ἐν τῷ ἐξελϑεῖν αὐτὰ ϗ οἱ τϱοχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν ϗ ἔϛησαν ἐϖὶ τὰ ϖϱόϑυϱα τῆς ϖύλης οἴϰȣ ϰυϱίȣ τῆς ἀϖέναντι, ϗ δόξα ϑεȣ̃ Ισϱαηλ ἦν ἐϖ’ αὐτῶν ὑϖεϱάνω.
10:20 τȣ̃το τὸ ζῷόν ἐϛιν, ὃ εἶδον ὑϖοϰάτω ϑεȣ̃ Ισϱαηλ ἐϖὶ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ Χοϐαϱ, ϗ ἔγνων ὅτι χεϱȣϐιν ἐϛίν.
10:21 τέσσαϱα ϖϱόσωϖα τῷ ἑνί, ϗ ὀϰτὼ ϖτέϱυγες τῷ ἑνί, ϗ ὁμοίωμα χειϱῶν ἀνϑϱώϖȣ ὑϖοϰάτωϑεν τῶν ϖτεϱύγων αὐτῶν.
10:22 ϗ ὁμοίωσις τῶν ϖϱοσώϖων αὐτῶν, ταῦτα τὰ ϖϱόσωϖά ἐϛιν, ἃ εἶδον ὑϖοϰάτω τῆς δόξης ϑεȣ̃ Ισϱαηλ ἐϖὶ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ Χοϐαϱ, ϗ αὐτὰ ἕϰαϛον ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτῶν ἐϖοϱεύοντο.
11:1 Ϗ ἀνέλαϐέν με ϖνεῦμα ϗ ἤγαγέν με ἐϖὶ τὴν ϖύλην τȣ̃ οἴϰȣ ϰυϱίȣ τὴν ϰατέναντι τὴν ϐλέϖȣσαν ϰατὰ ἀνατολάς· ϗ ἰδȣ̀ ἐϖὶ τῶν ϖϱοϑύϱων τῆς ϖύλης ὡς εἴϰοσι ϗ ϖέντε ἄνδϱες, ϗ εἶδον ἐν μέσῳ αὐτῶν τὸν Ιεζονιαν τὸν τȣ̃ Εζεϱ ϗ Φαλτιαν τὸν τȣ̃ Βαναιȣ τȣ̀ς ἀφηγȣμένȣς τȣ̃ λαȣ̃.
11:2 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ȣ̔͂τοι οἱ ἄνδϱες οἱ λογιζόμενοι μάταια ϗ ϐȣλευόμενοι ϐȣλὴν ϖονηϱὰν ἐν τῇ ϖόλει ταύτῃ
11:3 οἱ λέγοντες Ȣ̓χὶ ϖϱοσφάτως ᾠϰοδόμηνται αἱ οἰϰίαι; αὕτη ἐϛὶν ὁ λέϐης, ἡμεῖς δὲ τὰ ϰϱέα.
11:4 διὰ τȣ̃το ϖϱοφήτευσον ἐϖ’ αὐτȣ́ς, ϖϱοφήτευσον, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ.
11:5 ϗ ἔϖεσεν ἐϖ’ ἐμὲ ϖνεῦμα ϰυϱίȣ ϗ εἶϖεν ϖϱός με Λέγε Τάδε λέγει ϰύϱιος ȣ̔́τως εἴϖατε, οἶϰος Ισϱαηλ, ϗ τὰ διαϐȣ́λια τȣ̃ ϖνεύματος ὑμῶν ἐγὼ ἐϖίϛαμαι.
11:6 ἐϖληϑύνατε νεϰϱȣ̀ς ὑμῶν ἐν τῇ ϖόλει ταύτῃ ϗ ἐνεϖλήσατε τὰς ὁδȣ̀ς αὐτῆς τϱαυματιῶν.
11:7 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Τȣ̀ς νεϰϱȣ̀ς ὑμῶν ȣ̔̀ς ἐϖατάξατε ἐν μέσῳ αὐτῆς, ȣ̔͂τοί εἰσιν τὰ ϰϱέα, αὐτὴ δὲ ὁ λέϐης ἐϛίν, ϗ ὑμᾶς ἐξάξω ἐϰ μέσȣ αὐτῆς.
11:8 ῥομφαίαν φοϐεῖσϑε, ϗ ῥομφαίαν ἐϖάξω ἐφ’ ὑμᾶς, λέγει ϰύϱιος.
11:9 ϗ ἐξάξω ὑμᾶς ἐϰ μέσȣ αὐτῆς ϗ ϖαϱαδώσω ὑμᾶς εἰς χεῖϱας ἀλλοτϱίων ϗ ϖοιήσω ἐν ὑμῖν ϰϱίματα.
11:10 ἐν ῥομφαίᾳ ϖεσεῖσϑε, ἐϖὶ τῶν ὁϱίων τȣ̃ Ισϱαηλ ϰϱινῶ ὑμᾶς· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος.
11:11 αὐτὴ ὑμῖν ȣ̓ϰ ἔϛαι εἰς λέϐητα, ϗ ὑμεῖς ȣ̓ μὴ γένησϑε ἐν μέσῳ αὐτῆς εἰς ϰϱέα· ἐϖὶ τῶν ὁϱίων τȣ̃ Ισϱαηλ ϰϱινῶ ὑμᾶς,
11:12 ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος. –
11:13 ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ϖϱοφητεύειν με ϗ Φαλτιας ὁ τȣ̃ Βαναιȣ ἀϖέϑανεν, ϗ ϖίϖτω ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ ϗ ἀνεϐόησα φωνῇ μεγάλῃ ϗ εἶϖα Οἴμμοι οἴμμοι, ϰύϱιε, εἰς συντέλειαν σὺ ϖοιεῖς τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς τȣ̃ Ισϱαηλ.
11:14 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
11:15 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, οἱ ἀδελφοί σȣ ϗ οἱ ἄνδϱες τῆς αἰχμαλωσίας σȣ ϗ ϖᾶς ὁ οἶϰος τȣ̃ Ισϱαηλ συντετέλεϛαι, οἷς εἶϖαν αὐτοῖς οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες Ιεϱȣσαλημ Μαϰϱὰν ἀϖέχετε ἀϖὸ τȣ̃ ϰυϱίȣ, ἡμῖν δέδοται ἡ γῆ εἰς ϰληϱονομίαν.
11:16 διὰ τȣ̃το εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος ὅτι Ἀϖώσομαι αὐτȣ̀ς εἰς τὰ ἔϑνη ϗ διασϰοϱϖιῶ αὐτȣ̀ς εἰς ϖᾶσαν τὴν γῆν, ϗ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ἁγίασμα μιϰϱὸν ἐν ταῖς χώϱαις, ȣ̔͂ ἂν εἰσέλϑωσιν ἐϰεῖ.
11:17 διὰ τȣ̃το εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ϗ εἰσδέξομαι αὐτȣ̀ς ἐϰ τῶν ἐϑνῶν ϗ συνάξω αὐτȣ̀ς ἐϰ τῶν χωϱῶν, ȣ̔͂ διέσϖειϱα αὐτȣ̀ς ἐν αὐταῖς, ϗ δώσω αὐτοῖς τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ.
11:18 ϗ εἰσελεύσονται ἐϰεῖ ϗ ἐξαϱȣ̃σιν ϖάντα τὰ ϐδελύγματα αὐτῆς ϗ ϖάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς ἐξ αὐτῆς.
11:19 ϗ δώσω αὐτοῖς ϰαϱδίαν ἑτέϱαν ϗ ϖνεῦμα ϰαινὸν δώσω ἐν αὐτοῖς ϗ ἐϰσϖάσω τὴν ϰαϱδίαν τὴν λιϑίνην ἐϰ τῆς σαϱϰὸς αὐτῶν ϗ δώσω αὐτοῖς ϰαϱδίαν σαϱϰίνην,
11:20 ὅϖως ἐν τοῖς ϖϱοϛάγμασίν μȣ ϖοϱεύωνται ϗ τὰ διϰαιώματά μȣ φυλάσσωνται ϗ ϖοιῶσιν αὐτά· ϗ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, ϗ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ϑεόν.
11:21 ϗ εἰς τὴν ϰαϱδίαν τῶν ϐδελυγμάτων αὐτῶν ϗ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὡς ἡ ϰαϱδία αὐτῶν ἐϖοϱεύετο, τὰς ὁδȣ̀ς αὐτῶν εἰς ϰεφαλὰς αὐτῶν δέδωϰα, λέγει ϰύϱιος.
11:22 Ϗ ἐξῆϱαν τὰ χεϱȣϐιν τὰς ϖτέϱυγας αὐτῶν, ϗ οἱ τϱοχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, ϗ ἡ δόξα ϑεȣ̃ Ισϱαηλ ἐϖ’ αὐτὰ ὑϖεϱάνω αὐτῶν·
11:23 ϗ ἀνέϐη ἡ δόξα ϰυϱίȣ ἐϰ μέσης τῆς ϖόλεως ϗ ἔϛη ἐϖὶ τȣ̃ ὄϱȣς, ὃ ἦν ἀϖέναντι τῆς ϖόλεως.
11:24 ϗ ἀνέλαϐέν με ϖνεῦμα ϗ ἤγαγέν με εἰς γῆν Χαλδαίων εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν ὁϱάσει ἐν ϖνεύματι ϑεȣ̃· ϗ ἀνέϐην ἀϖὸ τῆς ὁϱάσεως, ἧς εἶδον,
11:25 ϗ ἐλάλησα ϖϱὸς τὴν αἰχμαλωσίαν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ̃ ϰυϱίȣ, ȣ̔̀ς ἔδειξέν μοι.
12:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
12:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἐν μέσῳ τῶν ἀδιϰιῶν αὐτῶν σὺ ϰατοιϰεῖς, οἳ ἔχȣσιν ὀφϑαλμȣ̀ς τȣ̃ ϐλέϖειν ϗ ȣ̓ ϐλέϖȣσιν ϗ ὦτα ἔχȣσιν τȣ̃ ἀϰȣ́ειν ϗ ȣ̓ϰ ἀϰȣ́ȣσιν, διότι οἶϰος ϖαϱαϖιϰϱαίνων ἐϛίν.
12:3 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖοίησον σεαυτῷ σϰεύη αἰχμαλωσίας ἡμέϱας ἐνώϖιον αὐτῶν ϗ αἰχμαλωτευϑήσῃ ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ σȣ εἰς ἕτεϱον τόϖον ἐνώϖιον αὐτῶν, ὅϖως ἴδωσιν, διότι οἶϰος ϖαϱαϖιϰϱαίνων ἐϛίν.
12:4 ϗ ἐξοίσεις τὰ σϰεύη σȣ ὡς σϰεύη αἰχμαλωσίας ἡμέϱας ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν, ϗ σὺ ἐξελεύσῃ ἑσϖέϱας ὡς ἐϰϖοϱεύεται αἰχμάλωτος·
12:5 ἐνώϖιον αὐτῶν διόϱυξον σεαυτῷ εἰς τὸν τοῖχον ϗ διεξελεύσῃ δι’ αὐτȣ̃·
12:6 ἐνώϖιον αὐτῶν ἐϖ’ ὤμων ἀναλημφϑήσῃ ϗ ϰεϰϱυμμένος ἐξελεύσῃ, τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ συγϰαλύψεις ϗ ȣ̓ μὴ ἴδῃς τὴν γῆν· διότι τέϱας δέδωϰά σε τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ.
12:7 ϗ ἐϖοίησα ȣ̔́τως ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐνετείλατό μοι, ϗ σϰεύη ἐξήνεγϰα ὡς σϰεύη αἰχμαλωσίας ἡμέϱας ϗ ἑσϖέϱας διώϱυξα ἐμαυτῷ τὸν τοῖχον ϗ ϰεϰϱυμμένος ἐξῆλϑον, ἐϖ’ ὤμων ἀνελήμφϑην ἐνώϖιον αὐτῶν. –
12:8 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με τὸ ϖϱωῒ λέγων
12:9 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ȣ̓ϰ εἶϖαν ϖϱὸς σὲ ὁ οἶϰος τȣ̃ Ισϱαηλ οἶϰος ὁ ϖαϱαϖιϰϱαίνων Τί σὺ ϖοιεῖς;
12:10 εἰϖὸν ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ὁ ἄϱχων ϗ ὁ ἀφηγȣ́μενος ἐν Ιεϱȣσαλημ ϗ ϖαντὶ οἴϰῳ Ισϱαηλ, οἵ εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν,
12:11 εἰϖὸν ὅτι ἐγὼ τέϱατα ϖοιῶ ἐν μέσῳ αὐτῆς· ὃν τϱόϖον ϖεϖοίηϰα, ȣ̔́τως ἔϛαι αὐτοῖς· ἐν μετοιϰεσίᾳ ϗ ἐν αἰχμαλωσίᾳ ϖοϱεύσονται,
12:12 ϗ ὁ ἄϱχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐϖ’ ὤμων ἀϱϑήσεται ϗ ϰεϰϱυμμένος ἐξελεύσεται διὰ τȣ̃ τοίχȣ, ϗ διοϱύξει τȣ̃ ἐξελϑεῖν αὐτὸν δι’ αὐτȣ̃· τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ συγϰαλύψει, ὅϖως μὴ ὁϱαϑῇ ὀφϑαλμῷ, ϗ αὐτὸς τὴν γῆν ȣ̓ϰ ὄψεται.
12:13 ϗ ἐϰϖετάσω τὸ δίϰτυόν μȣ ἐϖ’ αὐτόν, ϗ συλλημφϑήσεται ἐν τῇ ϖεϱιοχῇ μȣ, ϗ ἄξω αὐτὸν εἰς Βαϐυλῶνα εἰς γῆν Χαλδαίων, ϗ αὐτὴν ȣ̓ϰ ὄψεται ϗ ἐϰεῖ τελευτήσει.
12:14 ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϰύϰλῳ αὐτȣ̃ τȣ̀ς ϐοηϑȣ̀ς αὐτȣ̃ ϗ ϖάντας τȣ̀ς ἀντιλαμϐανομένȣς αὐτȣ̃ διασϖεϱῶ εἰς ϖάντα ἄνεμον ϗ ῥομφαίαν ἐϰϰενώσω ὀϖίσω αὐτῶν·
12:15 ϗ γνώσονται διότι ἐγὼ ϰύϱιος ἐν τῷ διασϰοϱϖίσαι με αὐτȣ̀ς ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, ϗ διασϖεϱῶ αὐτȣ̀ς ἐν ταῖς χώϱαις.
12:16 ϗ ὑϖολείψομαι ἐξ αὐτῶν ἄνδϱας ἀϱιϑμῷ ἐϰ ῥομφαίας ϗ ἐϰ λιμȣ̃ ϗ ἐϰ ϑανάτȣ, ὅϖως ἐϰδιηγῶνται ϖάσας τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, ȣ̔͂ εἰσήλϑοσαν ἐϰεῖ· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος. –
12:17 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
12:18 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τὸν ἄϱτον σȣ μετ’ ὀδύνης φάγεσαι ϗ τὸ ὕδωϱ σȣ μετὰ ϐασάνȣ ϗ ϑλίψεως ϖίεσαι
12:19 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς τὸν λαὸν τῆς γῆς Τάδε λέγει ϰύϱιος τοῖς ϰατοιϰȣ̃σιν Ιεϱȣσαλημ ἐϖὶ τῆς γῆς τȣ̃ Ισϱαηλ Τȣ̀ς ἄϱτȣς αὐτῶν μετ’ ἐνδείας φάγονται ϗ τὸ ὕδωϱ αὐτῶν μετὰ ἀφανισμȣ̃ ϖίονται, ὅϖως ἀφανισϑῇ ἡ γῆ σὺν ϖληϱώματι αὐτῆς, ἐν ἀσεϐείᾳ γὰϱ ϖάντες οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες ἐν αὐτῇ·
12:20 ϗ αἱ ϖόλεις αὐτῶν αἱ ϰατοιϰȣ́μεναι ἐξεϱημωϑήσονται, ϗ ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν ἔϛαι· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
12:21 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
12:22 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τίς ὑμῖν ἡ ϖαϱαϐολὴ αὕτη ἐϖὶ τῆς γῆς τȣ̃ Ισϱαηλ λέγοντες Μαϰϱὰν αἱ ἡμέϱαι ἀϖόλωλεν ὅϱασις;
12:23 διὰ τȣ̃το εἰϖὸν ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀϖοϛϱέψω τὴν ϖαϱαϐολὴν ταύτην, ϗ ȣ̓ϰέτι μὴ εἴϖωσιν τὴν ϖαϱαϐολὴν ταύτην οἶϰος τȣ̃ Ισϱαηλ, ὅτι λαλήσεις ϖϱὸς αὐτȣ́ς Ἠγγίϰασιν αἱ ἡμέϱαι ϗ λόγος ϖάσης ὁϱάσεως·
12:24 ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛαι ἔτι ϖᾶσα ὅϱασις ψευδὴς ϗ μαντευόμενος τὰ ϖϱὸς χάϱιν ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ισϱαηλ,
12:25 διότι ἐγὼ ϰύϱιος λαλήσω τȣ̀ς λόγȣς μȣ, λαλήσω ϗ ϖοιήσω ϗ ȣ̓ μὴ μηϰύνω ἔτι, ὅτι ἐν ταῖς ἡμέϱαις ὑμῶν, οἶϰος ὁ ϖαϱαϖιϰϱαίνων, λαλήσω λόγον ϗ ϖοιήσω, λέγει ϰύϱιος. –
12:26 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
12:27 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἰδȣ̀ οἶϰος Ισϱαηλ ὁ ϖαϱαϖιϰϱαίνων λέγοντες λέγȣσιν Ἡ ὅϱασις, ἣν ȣ̔͂τος ὁϱᾷ, εἰς ἡμέϱας ϖολλάς, ϗ εἰς ϰαιϱȣ̀ς μαϰϱȣ̀ς ȣ̔͂τος ϖϱοφητεύει.
12:28 διὰ τȣ̃το εἰϖὸν ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ȣ̓ μὴ μηϰύνωσιν ȣ̓ϰέτι ϖάντες οἱ λόγοι μȣ, ȣ̔̀ς ἂν λαλήσω· λαλήσω ϗ ϖοιήσω, λέγει ϰύϱιος.
13:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
13:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖϱοφήτευσον ἐϖὶ τȣ̀ς ϖϱοφήτας τȣ̃ Ισϱαηλ ϗ ϖϱοφητεύσεις ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ
13:3 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ȣ̓αὶ τοῖς ϖϱοφητεύȣσιν ἀϖὸ ϰαϱδίας αὐτῶν ϗ τὸ ϰαϑόλȣ μὴ ϐλέϖȣσιν.
13:4 οἱ ϖϱοφῆταί σȣ, Ισϱαηλ, ὡς ἀλώϖεϰες ἐν ταῖς ἐϱήμοις·
13:5 ȣ̓ϰ ἔϛησαν ἐν ϛεϱεώματι ϗ συνήγαγον ϖοίμνια ἐϖὶ τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ, ȣ̓ϰ ἀνέϛησαν οἱ λέγοντες Ἐν ἡμέϱᾳ ϰυϱίȣ·
13:6 ϐλέϖοντες ψευδῆ, μαντευόμενοι μάταια οἱ λέγοντες Λέγει ϰύϱιος, ϗ ϰύϱιος ȣ̓ϰ ἀϖέϛαλϰεν αὐτȣ́ς, ϗ ἤϱξαντο τȣ̃ ἀναϛῆσαι λόγον.
13:7 ȣ̓χ ὅϱασιν ψευδῆ ἑωϱάϰατε ϗ μαντείας ματαίας εἰϱήϰατε;
13:8 διὰ τȣ̃το εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν οἱ λόγοι ὑμῶν ψευδεῖς ϗ αἱ μαντεῖαι ὑμῶν μάταιαι, διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐφ’ ὑμᾶς, λέγει ϰύϱιος,
13:9 ϗ ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖὶ τȣ̀ς ϖϱοφήτας τȣ̀ς ὁϱῶντας ψευδῆ ϗ τȣ̀ς ἀϖοφϑεγγομένȣς μάταια· ἐν ϖαιδείᾳ τȣ̃ λαȣ̃ μȣ ȣ̓ϰ ἔσονται ȣ̓δὲ ἐν γϱαφῇ οἴϰȣ Ισϱαηλ ȣ̓ γϱαφήσονται ϗ εἰς τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ ȣ̓ϰ εἰσελεύσονται· ϗ γνώσονται διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
13:10 ἀνϑ’ ὧν τὸν λαόν μȣ ἐϖλάνησαν λέγοντες Εἰϱήνη εἰϱήνη, ϗ ȣ̓ϰ ἦν εἰϱήνη, ϗ ȣ̔͂τος οἰϰοδομεῖ τοῖχον, ϗ αὐτοὶ ἀλείφȣσιν αὐτόν, εἰ ϖεσεῖται,
13:11 εἰϖὸν ϖϱὸς τȣ̀ς ἀλείφοντας Πεσεῖται, ϗ ἔϛαι ὑετὸς ϰαταϰλύζων, ϗ δώσω λίϑȣς ϖετϱοϐόλȣς εἰς τȣ̀ς ἐνδέσμȣς αὐτῶν, ϗ ϖεσȣ̃νται, ϗ ϖνεῦμα ἐξαῖϱον, ϗ ῥαγήσεται.
13:12 ϗ ἰδȣ̀ ϖέϖτωϰεν ὁ τοῖχος, ϗ ȣ̓ϰ ἐϱȣ̃σιν ϖϱὸς ὑμᾶς Πȣ̃ ἐϛιν ἡ ἀλοιφὴ ὑμῶν, ἣν ἠλείψατε;
13:13 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ϗ ῥήξω ϖνοὴν ἐξαίϱȣσαν μετὰ ϑυμȣ̃, ϗ ὑετὸς ϰαταϰλύζων ἐν ὀϱγῇ μȣ ἔϛαι, ϗ τȣ̀ς λίϑȣς τȣ̀ς ϖετϱοϐόλȣς ἐν ϑυμῷ ἐϖάξω εἰς συντέλειαν
13:14 ϗ ϰατασϰάψω τὸν τοῖχον, ὃν ἠλείψατε, ϗ ϖεσεῖται· ϗ ϑήσω αὐτὸν ἐϖὶ τὴν γῆν, ϗ ἀϖοϰαλυφϑήσεται τὰ ϑεμέλια αὐτȣ̃, ϗ ϖεσεῖται, ϗ συντελεσϑήσεσϑε μετ’ ἐλέγχων· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
13:15 ϗ συντελέσω τὸν ϑυμόν μȣ ἐϖὶ τὸν τοῖχον ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ἀλείφοντας αὐτόν, ϗ ϖεσεῖται. ϗ εἶϖα ϖϱὸς ὑμᾶς Ȣ̓ϰ ἔϛιν ὁ τοῖχος ȣ̓δὲ οἱ ἀλείφοντες αὐτὸν
13:16 ϖϱοφῆται τȣ̃ Ισϱαηλ οἱ ϖϱοφητεύοντες ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ϗ οἱ ὁϱῶντες αὐτῇ εἰϱήνην, ϗ εἰϱήνη ȣ̓ϰ ἔϛιν, λέγει ϰύϱιος. –
13:17 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϛήϱισον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ τὰς ϑυγατέϱας τȣ̃ λαȣ̃ σȣ τὰς ϖϱοφητευȣ́σας ἀϖὸ ϰαϱδίας αὐτῶν ϗ ϖϱοφήτευσον ἐϖ’ αὐτὰς
13:18 ϗ ἐϱεῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ȣ̓αὶ ταῖς συϱϱαϖτȣ́σαις ϖϱοσϰεφάλαια ἐϖὶ ϖάντα ἀγϰῶνα χειϱὸς ϗ ϖοιȣ́σαις ἐϖιϐόλαια ἐϖὶ ϖᾶσαν ϰεφαλὴν ϖάσης ἡλιϰίας τȣ̃ διαϛϱέφειν ψυχάς· αἱ ψυχαὶ διεϛϱάφησαν τȣ̃ λαȣ̃ μȣ, ϗ ψυχὰς ϖεϱιεϖοιȣ̃ντο.
13:19 ϗ ἐϐεϐήλȣν με ϖϱὸς τὸν λαόν μȣ ἕνεϰεν δϱαϰὸς ϰϱιϑῶν ϗ ἕνεϰεν ϰλασμάτων ἄϱτȣ τȣ̃ ἀϖοϰτεῖναι ψυχάς, ἃς ȣ̓ϰ ἔδει ἀϖοϑανεῖν, ϗ τȣ̃ ϖεϱιϖοιήσασϑαι ψυχάς, ἃς ȣ̓ϰ ἔδει ζῆσαι, ἐν τῷ ἀϖοφϑέγγεσϑαι ὑμᾶς λαῷ εἰσαϰȣ́οντι μάταια ἀϖοφϑέγματα.
13:20 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ τὰ ϖϱοσϰεφάλαια ὑμῶν, ἐφ’ ἃ ὑμεῖς συϛϱέφετε ἐϰεῖ ψυχάς, ϗ διαϱϱήξω αὐτὰ ἀϖὸ τῶν ϐϱαχιόνων ὑμῶν ϗ ἐξαϖοϛελῶ τὰς ψυχάς, ἃς ὑμεῖς ἐϰϛϱέφετε τὰς ψυχὰς αὐτῶν, εἰς διασϰοϱϖισμόν·
13:21 ϗ διαϱϱήξω τὰ ἐϖιϐόλαια ὑμῶν ϗ ῥύσομαι τὸν λαόν μȣ ἐϰ χειϱὸς ὑμῶν, ϗ ȣ̓ϰέτι ἔσονται ἐν χεϱσὶν ὑμῶν εἰς συϛϱοφήν· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
13:22 ἀνϑ’ ὧν διεϛϱέφετε ϰαϱδίαν διϰαίȣ ἀδίϰως ϗ ἐγὼ ȣ̓ διέϛϱεφον αὐτὸν ϗ τȣ̃ ϰατισχῦσαι χεῖϱας ἀνόμȣ τὸ ϰαϑόλȣ μὴ ἀϖοϛϱέψαι ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ αὐτȣ̃ τῆς ϖονηϱᾶς ϗ ζῆσαι αὐτόν,
13:23 διὰ τȣ̃το ψευδῆ ȣ̓ μὴ ἴδητε ϗ μαντείας ȣ̓ μὴ μαντεύσησϑε ἔτι, ϗ ῥύσομαι τὸν λαόν μȣ ἐϰ χειϱὸς ὑμῶν· ϗ γνώσεσϑε ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος.
14:1 Ϗ ἦλϑον ϖϱός με ἄνδϱες ἐϰ τῶν ϖϱεσϐυτέϱων τȣ̃ Ισϱαηλ ϗ ἐϰάϑισαν ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ.
14:2 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
14:3 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, οἱ ἄνδϱες ȣ̔͂τοι ἔϑεντο τὰ διανοήματα αὐτῶν ἐϖὶ τὰς ϰαϱδίας αὐτῶν ϗ τὴν ϰόλασιν τῶν ἀδιϰιῶν αὐτῶν ἔϑηϰαν ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν· εἰ ἀϖοϰϱινόμενος ἀϖοϰϱιϑῶ αὐτοῖς;
14:4 διὰ τȣ̃το λάλησον αὐτοῖς ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἄνϑϱωϖος ἄνϑϱωϖος ἐϰ τȣ̃ οἴϰȣ Ισϱαηλ, ὃς ἂν ϑῇ τὰ διανοήματα αὐτȣ̃ ἐϖὶ τὴν ϰαϱδίαν αὐτȣ̃ ϗ τὴν ϰόλασιν τῆς ἀδιϰίας αὐτȣ̃ τάξῃ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃ ϗ ἔλϑῃ ϖϱὸς τὸν ϖϱοφήτην, ἐγὼ ϰύϱιος ἀϖοϰϱιϑήσομαι αὐτῷ ἐν οἷς ἐνέχεται ἡ διάνοια αὐτȣ̃,
14:5 ὅϖως ϖλαγιάσῃ τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ ϰατὰ τὰς ϰαϱδίας αὐτῶν τὰς ἀϖηλλοτϱιωμένας ἀϖ’ ἐμȣ̃ ἐν τοῖς ἐνϑυμήμασιν αὐτῶν.
14:6 διὰ τȣ̃το εἰϖὸν ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἐϖιϛϱάφητε ϗ ἀϖοϛϱέψατε ἀϖὸ τῶν ἐϖιτηδευμάτων ὑμῶν ϗ ἀϖὸ ϖασῶν τῶν ἀσεϐειῶν ὑμῶν ϗ ἐϖιϛϱέψατε τὰ ϖϱόσωϖα ὑμῶν.
14:7 διότι ἄνϑϱωϖος ἄνϑϱωϖος ἐϰ τȣ̃ οἴϰȣ Ισϱαηλ ϗ ἐϰ τῶν ϖϱοσηλύτων τῶν ϖϱοσηλυτευόντων ἐν τῷ Ισϱαηλ, ὃς ἂν ἀϖαλλοτϱιωϑῇ ἀϖ’ ἐμȣ̃ ϗ ϑῆται τὰ ἐνϑυμήματα αὐτȣ̃ ἐϖὶ τὴν ϰαϱδίαν αὐτȣ̃ ϗ τὴν ϰόλασιν τῆς ἀδιϰίας αὐτȣ̃ τάξῃ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃ ϗ ἔλϑῃ ϖϱὸς τὸν ϖϱοφήτην τȣ̃ ἐϖεϱωτῆσαι αὐτὸν ἐν ἐμοί, ἐγὼ ϰύϱιος ἀϖοϰϱιϑήσομαι αὐτῷ ἐν ᾧ ἐνέχεται ἐν αὐτῷ·
14:8 ϗ ϛηϱιῶ τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖὶ τὸν ἄνϑϱωϖον ἐϰεῖνον ϗ ϑήσομαι αὐτὸν εἰς ἔϱημον ϗ εἰς ἀφανισμὸν ϗ ἐξαϱῶ αὐτὸν ἐϰ μέσȣ τȣ̃ λαȣ̃ μȣ· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος.
14:9 ϗ ὁ ϖϱοφήτης ἐὰν ϖλανηϑῇ ϗ λαλήσῃ, ἐγὼ ϰύϱιος ϖεϖλάνηϰα τὸν ϖϱοφήτην ἐϰεῖνον ϗ ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖ’ αὐτὸν ϗ ἀφανιῶ αὐτὸν ἐϰ μέσȣ τȣ̃ λαȣ̃ μȣ Ισϱαηλ.
14:10 ϗ λήμψονται τὴν ἀδιϰίαν αὐτῶν· ϰατὰ τὸ ἀδίϰημα τȣ̃ ἐϖεϱωτῶντος ϗ ϰατὰ τὸ ἀδίϰημα ὁμοίως τῷ ϖϱοφήτῃ ἔϛαι,
14:11 ὅϖως μὴ ϖλανᾶται ἔτι ὁ οἶϰος τȣ̃ Ισϱαηλ ἀϖ’ ἐμȣ̃, ϗ ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν ϖᾶσιν τοῖς ϖαϱαϖτώμασιν αὐτῶν· ϗ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, ϗ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ϑεόν, λέγει ϰύϱιος.
14:12 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
14:13 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, γῆ ἐὰν ἁμάϱτῃ μοι τȣ̃ ϖαϱαϖεσεῖν ϖαϱάϖτωμα ϗ ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖ’ αὐτὴν ϗ συντϱίψω αὐτῆς ϛήϱιγμα ἄϱτȣ ϗ ἐξαϖοϛελῶ ἐϖ’ αὐτὴν λιμὸν ϗ ἐξαϱῶ ἐξ αὐτῆς ἄνϑϱωϖον ϗ ϰτήνη,
14:14 ϗ ἐὰν ὦσιν οἱ τϱεῖς ἄνδϱες ȣ̔͂τοι ἐν μέσῳ αὐτῆς, Νωε ϗ Δανιηλ ϗ Ιωϐ, αὐτοὶ ἐν τῇ διϰαιοσύνῃ αὐτῶν σωϑήσονται, λέγει ϰύϱιος.
14:15 ἐὰν ϗ ϑηϱία ϖονηϱὰ ἐϖάγω ἐϖὶ τὴν γῆν ϗ τιμωϱήσομαι αὐτὴν ϗ ἔϛαι εἰς ἀφανισμὸν ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ διοδεύων ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῶν ϑηϱίων,
14:16 ϗ οἱ τϱεῖς ἄνδϱες ȣ̔͂τοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὦσι, ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, εἰ υἱοὶ ἢ ϑυγατέϱες σωϑήσονται, ἀλλ’ ἢ αὐτοὶ μόνοι σωϑήσονται, ἡ δὲ γῆ ἔϛαι εἰς ὄλεϑϱον.
14:17 ἢ ϗ ῥομφαίαν ἐὰν ἐϖάγω ἐϖὶ τὴν γῆν ἐϰείνην ϗ εἴϖω Ῥομφαία διελϑάτω διὰ τῆς γῆς, ϗ ἐξαϱῶ ἐξ αὐτῆς ἄνϑϱωϖον ϗ ϰτῆνος,
14:18 ϗ οἱ τϱεῖς ἄνδϱες ȣ̔͂τοι ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, ȣ̓ μὴ ῥύσωνται υἱȣ̀ς ȣ̓δὲ ϑυγατέϱας, αὐτοὶ μόνοι σωϑήσονται.
14:19 ἢ ϗ ϑάνατον ἐϖαϖοϛείλω ἐϖὶ τὴν γῆν ἐϰείνην ϗ ἐϰχεῶ τὸν ϑυμόν μȣ ἐϖ’ αὐτὴν ἐν αἵματι τȣ̃ ἐξολεϑϱεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνϑϱωϖον ϗ ϰτῆνος,
14:20 ϗ Νωε ϗ Δανιηλ ϗ Ιωϐ ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, ἐὰν υἱοὶ ἢ ϑυγατέϱες ὑϖολειφϑῶσιν, αὐτοὶ ἐν τῇ διϰαιοσύνῃ αὐτῶν ῥύσονται τὰς ψυχὰς αὐτῶν.
14:21 τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐὰν δὲ ϗ τὰς τέσσαϱας ἐϰδιϰήσεις μȣ τὰς ϖονηϱάς, ῥομφαίαν ϗ λιμὸν ϗ ϑηϱία ϖονηϱὰ ϗ ϑάνατον, ἐξαϖοϛείλω ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ τȣ̃ ἐξολεϑϱεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνϑϱωϖον ϗ ϰτῆνος
14:22 ϗ ἰδȣ̀ ὑϖολελειμμένοι ἐν αὐτῇ οἱ ἀνασεσῳσμένοι αὐτῆς, οἳ ἐξάγȣσιν ἐξ αὐτῆς υἱȣ̀ς ϗ ϑυγατέϱας, ἰδȣ̀ αὐτοὶ ἐϰϖοϱεύονται ϖϱὸς ὑμᾶς, ϗ ὄψεσϑε τὰς ὁδȣ̀ς αὐτῶν ϗ τὰ ἐνϑυμήματα αὐτῶν ϗ μεταμεληϑήσεσϑε ἐϖὶ τὰ ϰαϰά, ἃ ἐϖήγαγον ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ, ϖάντα τὰ ϰαϰὰ ἃ ἐϖήγαγον ἐϖ’ αὐτήν,
14:23 ϗ ϖαϱαϰαλέσȣσιν ὑμᾶς, διότι ὄψεσϑε τὰς ὁδȣ̀ς αὐτῶν ϗ τὰ ἐνϑυμήματα αὐτῶν, ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ȣ̓ μάτην ϖεϖοίηϰα ϖάντα, ὅσα ἐϖοίησα ἐν αὐτῇ, λέγει ϰύϱιος.
15:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
15:2 Ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τί ἂν γένοιτο τὸ ξύλον τῆς ἀμϖέλȣ ἐϰ ϖάντων τῶν ξύλων τῶν ϰλημάτων τῶν ὄντων ἐν τοῖς ξύλοις τȣ̃ δϱυμȣ̃;
15:3 εἰ λήμψονται ἐξ αὐτῆς ξύλον τȣ̃ ϖοιῆσαι εἰς ἐϱγασίαν; εἰ λήμψονται ἐξ αὐτῆς ϖάσσαλον τȣ̃ ϰϱεμάσαι ἐϖ’ αὐτὸν ϖᾶν σϰεῦος;
15:4 ϖάϱεξ ϖυϱὶ δέδοται εἰς ἀνάλωσιν, τὴν ϰατ’ ἐνιαυτὸν ϰάϑαϱσιν ἀϖ’ αὐτῆς ἀναλίσϰει τὸ ϖῦϱ, ϗ ἐϰλείϖει εἰς τέλος· μὴ χϱήσιμον ἔϛαι εἰς ἐϱγασίαν;
15:5 ȣ̓δὲ ἔτι αὐτȣ̃ ὄντος ὁλοϰλήϱȣ ȣ̓ϰ ἔϛαι εἰς ἐϱγασίαν. μὴ ὅτι ἐὰν ϗ ϖῦϱ αὐτὸ ἀναλώσῃ εἰς τέλος, εἰ ἔϛαι ἔτι εἰς ἐϱγασίαν;
15:6 διὰ τȣ̃το εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ὃν τϱόϖον τὸ ξύλον τῆς ἀμϖέλȣ ἐν τοῖς ξύλοις τȣ̃ δϱυμȣ̃, ὃ δέδωϰα αὐτὸ τῷ ϖυϱὶ εἰς ἀνάλωσιν, ȣ̔́τως δέδωϰα τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Ιεϱȣσαλημ.
15:7 ϗ δώσω τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ́ς· ἐϰ τȣ̃ ϖυϱὸς ἐξελεύσονται, ϗ ϖῦϱ αὐτȣ̀ς ϰαταφάγεται, ϗ ἐϖιγνώσονται ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος ἐν τῷ ϛηϱίσαι με τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ́ς.
15:8 ϗ δώσω τὴν γῆν εἰς ἀφανισμὸν ἀνϑ’ ὧν ϖαϱέϖεσον ϖαϱαϖτώματι, λέγει ϰύϱιος.
16:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
16:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, διαμάϱτυϱαι τῇ Ιεϱȣσαλημ τὰς ἀνομίας αὐτῆς
16:3 ϗ ἐϱεῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος τῇ Ιεϱȣσαλημ Ἡ ῥίζα σȣ ϗ ἡ γένεσίς σȣ ἐϰ γῆς Χανααν, ὁ ϖατήϱ σȣ Αμοϱϱαῖος, ϗ ἡ μήτηϱ σȣ Χετταία.
16:4 ϗ ἡ γένεσίς σȣ· ἐν ᾗ ἡμέϱᾳ ἐτέχϑης, ȣ̓ϰ ἔδησαν τȣ̀ς μαϛȣ́ς σȣ, ϗ ἐν ὕδατι ȣ̓ϰ ἐλȣ́σϑης ȣ̓δὲ ἁλὶ ἡλίσϑης ϗ σϖαϱγάνοις ȣ̓ϰ ἐσϖαϱγανώϑης,
16:5 ȣ̓δὲ ἐφείσατο ὁ ὀφϑαλμός μȣ ἐϖὶ σοὶ τȣ̃ ϖοιῆσαί σοι ἓν ἐϰ ϖάντων τȣ́των τȣ̃ ϖαϑεῖν τι ἐϖὶ σοί, ϗ ἀϖεϱϱίφης ἐϖὶ ϖϱόσωϖον τȣ̃ ϖεδίȣ τῇ σϰολιότητι τῆς ψυχῆς σȣ ἐν ᾗ ἡμέϱᾳ ἐτέχϑης.
16:6 ϗ διῆλϑον ἐϖὶ σὲ ϗ εἶδόν σε ϖεφυϱμένην ἐν τῷ αἵματί σȣ ϗ εἶϖά σοι Ἐϰ τȣ̃ αἵματός σȣ ζωή·
16:7 ϖληϑύνȣ· ϰαϑὼς ἡ ἀνατολὴ τȣ̃ ἀγϱȣ̃ δέδωϰά σε. ϗ ἐϖληϑύνϑης ϗ ἐμεγαλύνϑης ϗ εἰσῆλϑες εἰς ϖόλεις ϖόλεων· οἱ μαϛοί σȣ ἀνωϱϑώϑησαν, ϗ ἡ ϑϱίξ σȣ ἀνέτειλεν, σὺ δὲ ἦσϑα γυμνὴ ϗ ἀσχημονȣ̃σα.
16:8 ϗ διῆλϑον διὰ σȣ̃ ϗ εἶδόν σε, ϗ ἰδȣ̀ ϰαιϱός σȣ ϰαιϱὸς ϰαταλυόντων, ϗ διεϖέτασα τὰς ϖτέϱυγάς μȣ ἐϖὶ σὲ ϗ ἐϰάλυψα τὴν ἀσχημοσύνην σȣ· ϗ ὤμοσά σοι ϗ εἰσῆλϑον ἐν διαϑήϰῃ μετὰ σȣ̃, λέγει ϰύϱιος, ϗ ἐγένȣ μοι.
16:9 ϗ ἔλȣσά σε ἐν ὕδατι ϗ ἀϖέϖλυνα τὸ αἷμά σȣ ἀϖὸ σȣ̃ ϗ ἔχϱισά σε ἐν ἐλαίῳ
16:10 ϗ ἐνέδυσά σε ϖοιϰίλα ϗ ὑϖέδησά σε ὑάϰινϑον ϗ ἔζωσά σε ϐύσσῳ ϗ ϖεϱιέϐαλόν σε τϱιχάϖτῳ
16:11 ϗ ἐϰόσμησά σε ϰόσμῳ ϗ ϖεϱιέϑηϰα ψέλια ϖεϱὶ τὰς χεῖϱάς σȣ ϗ ϰάϑεμα ϖεϱὶ τὸν τϱάχηλόν σȣ
16:12 ϗ ἔδωϰα ἐνώτιον ϖεϱὶ τὸν μυϰτῆϱά σȣ ϗ τϱοχίσϰȣς ἐϖὶ τὰ ὦτά σȣ ϗ ϛέφανον ϰαυχήσεως ἐϖὶ τὴν ϰεφαλήν σȣ·
16:13 ϗ ἐϰοσμήϑης χϱυσίῳ ϗ ἀϱγυϱίῳ, ϗ τὰ ϖεϱιϐόλαιά σȣ ϐύσσινα ϗ τϱίχαϖτα ϗ ϖοιϰίλα· σεμίδαλιν ϗ ἔλαιον ϗ μέλι ἔφαγες ϗ ἐγένȣ ϰαλὴ σφόδϱα.
16:14 ϗ ἐξῆλϑέν σȣ ὄνομα ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ἐν τῷ ϰάλλει σȣ, διότι συντετελεσμένον ἦν ἐν εὐϖϱεϖείᾳ ἐν τῇ ὡϱαιότητι, ᾗ ἔταξα ἐϖὶ σέ, λέγει ϰύϱιος. –
16:15 ϗ ἐϖεϖοίϑεις ἐν τῷ ϰάλλει σȣ ϗ ἐϖόϱνευσας ἐϖὶ τῷ ὀνόματί σȣ ϗ ἐξέχεας τὴν ϖοϱνείαν σȣ ἐϖὶ ϖάντα ϖάϱοδον, ὃ ȣ̓ϰ ἔϛαι.
16:16 ϗ ἔλαϐες ἐϰ τῶν ἱματίων σȣ ϗ ἐϖοίησας σεαυτῇ εἴδωλα ῥαϖτὰ ϗ ἐξεϖόϱνευσας ἐϖ’ αὐτά· ϗ ȣ̓ μὴ εἰσέλϑῃς, ȣ̓δὲ μὴ γένηται.
16:17 ϗ ἔλαϐες τὰ σϰεύη τῆς ϰαυχήσεώς σȣ ἐϰ τȣ̃ χϱυσίȣ μȣ ϗ ἐϰ τȣ̃ ἀϱγυϱίȣ μȣ, ἐξ ὧν ἔδωϰά σοι, ϗ ἐϖοίησας σεαυτῇ εἰϰόνας ἀϱσενιϰὰς ϗ ἐξεϖόϱνευσας ἐν αὐταῖς·
16:18 ϗ ἔλαϐες τὸν ἱματισμὸν τὸν ϖοιϰίλον σȣ ϗ ϖεϱιέϐαλες αὐτὰ ϗ τὸ ἔλαιόν μȣ ϗ τὸ ϑυμίαμά μȣ ἔϑηϰας ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν·
16:19 ϗ τȣ̀ς ἄϱτȣς μȣ, ȣ̔̀ς ἔδωϰά σοι, σεμίδαλιν ϗ ἔλαιον ϗ μέλι ἐψώμισά σε ϗ ἔϑηϰας αὐτὰ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας· ϗ ἐγένετο, λέγει ϰύϱιος.
16:20 ϗ ἔλαϐες τȣ̀ς υἱȣ́ς σȣ ϗ τὰς ϑυγατέϱας σȣ, ἃς ἐγέννησας, ϗ ἔϑυσας αὐτὰ αὐτοῖς εἰς ἀνάλωσιν, ὡς μιϰϱὰ ἐξεϖόϱνευσας,
16:21 ϗ ἔσφαξας τὰ τέϰνα σȣ ϗ ἔδωϰας αὐτὰ ἐν τῷ ἀϖοτϱοϖιάζεσϑαί σε ἐν αὐτοῖς.
16:22 τȣ̃το ϖαϱὰ ϖᾶσαν τὴν ϖοϱνείαν σȣ, ϗ ȣ̓ϰ ἐμνήσϑης τὰς ἡμέϱας τῆς νηϖιότητός σȣ, ὅτε ἦσϑα γυμνὴ ϗ ἀσχημονȣ̃σα ϗ ϖεφυϱμένη ἐν τῷ αἵματί σȣ ἔζησας.
16:23 ϗ ἐγένετο μετὰ ϖάσας τὰς ϰαϰίας σȣ, λέγει ϰύϱιος,
16:24 ϗ ᾠϰοδόμησας σεαυτῇ οἴϰημα ϖοϱνιϰὸν ϗ ἐϖοίησας σεαυτῇ ἔϰϑεμα ἐν ϖάσῃ ϖλατείᾳ
16:25 ϗ ἐϖ’ ἀϱχῆς ϖάσης ὁδȣ̃ ᾠϰοδόμησας τὰ ϖοϱνεῖά σȣ ϗ ἐλυμήνω τὸ ϰάλλος σȣ ϗ διήγαγες τὰ σϰέλη σȣ ϖαντὶ ϖαϱόδῳ ϗ ἐϖλήϑυνας τὴν ϖοϱνείαν σȣ·
16:26 ϗ ἐξεϖόϱνευσας ἐϖὶ τȣ̀ς υἱȣ̀ς Αἰγύϖτȣ τȣ̀ς ὁμοϱȣ̃ντάς σοι τȣ̀ς μεγαλοσάϱϰȣς ϗ ϖολλαχῶς ἐξεϖόϱνευσας τȣ̃ ϖαϱοϱγίσαι με.
16:27 ἐὰν δὲ ἐϰτείνω τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖὶ σέ, ϗ ἐξαϱῶ τὰ νόμιμά σȣ ϗ ϖαϱαδώσω σε εἰς ψυχὰς μισȣ́ντων σε, ϑυγατέϱας ἀλλοφύλων τὰς ἐϰϰλινȣ́σας σε ἐϰ τῆς ὁδȣ̃ σȣ, ἧς ἠσέϐησας.
16:28 ϗ ἐξεϖόϱνευσας ἐϖὶ τὰς ϑυγατέϱας Ασσȣϱ ϗ ȣ̓δ’ ȣ̔́τως ἐνεϖλήσϑης· ϗ ἐξεϖόϱνευσας ϗ ȣ̓ϰ ἐνεϖίϖλω.
16:29 ϗ ἐϖλήϑυνας τὰς διαϑήϰας σȣ ϖϱὸς γῆν Χαλδαίων ϗ ȣ̓δὲ ἐν τȣ́τοις ἐνεϖλήσϑης.
16:30 τί διαϑῶ τὴν ϑυγατέϱα σȣ, λέγει ϰύϱιος, ἐν τῷ ϖοιῆσαί σε ταῦτα ϖάντα, ἔϱγα γυναιϰὸς ϖόϱνης; ϗ ἐξεϖόϱνευσας τϱισσῶς
16:31 ἐν ταῖς ϑυγατϱάσιν σȣ· τὸ ϖοϱνεῖόν σȣ ᾠϰοδόμησας ἐϖὶ ϖάσης ἀϱχῆς ὁδȣ̃ ϗ τὴν ϐάσιν σȣ ἐϖοίησας ἐν ϖάσῃ ϖλατείᾳ ϗ ἐγένȣ ὡς ϖόϱνη συνάγȣσα μισϑώματα.
16:32 ἡ γυνὴ ἡ μοιχωμένη ὁμοία σοι ϖαϱὰ τȣ̃ ἀνδϱὸς αὐτῆς λαμϐάνȣσα μισϑώματα·
16:33 ϖᾶσι τοῖς ἐϰϖοϱνεύσασιν αὐτὴν ϖϱοσεδίδȣ μισϑώματα, ϗ σὺ δέδωϰας μισϑώματα ϖᾶσι τοῖς ἐϱαϛαῖς σȣ ϗ ἐφόϱτιζες αὐτȣ̀ς τȣ̃ ἔϱχεσϑαι ϖϱὸς σὲ ϰυϰλόϑεν ἐν τῇ ϖοϱνείᾳ σȣ.
16:34 ϗ ἐγένετο ἐν σοὶ διεϛϱαμμένον ϖαϱὰ τὰς γυναῖϰας ἐν τῇ ϖοϱνείᾳ σȣ, ϗ μετὰ σȣ̃ ϖεϖοϱνεύϰασιν ἐν τῷ ϖϱοσδιδόναι σε μισϑώματα, ϗ σοὶ μισϑώματα ȣ̓ϰ ἐδόϑη, ϗ ἐγένετο ἐν σοὶ διεϛϱαμμένα. –
16:35 διὰ τȣ̃το, ϖόϱνη, ἄϰȣε λόγον ϰυϱίȣ
16:36 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἐξέχεας τὸν χαλϰόν σȣ, ϗ ἀϖοϰαλυφϑήσεται ἡ αἰσχύνη σȣ ἐν τῇ ϖοϱνείᾳ σȣ ϖϱὸς τȣ̀ς ἐϱαϛάς σȣ ϗ εἰς ϖάντα τὰ ἐνϑυμήματα τῶν ἀνομιῶν σȣ ϗ ἐν τοῖς αἵμασιν τῶν τέϰνων σȣ, ὧν ἔδωϰας αὐτοῖς.
16:37 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ σὲ συνάγω ϖάντας τȣ̀ς ἐϱαϛάς σȣ, ἐν οἷς ἐϖεμίγης ἐν αὐτοῖς, ϗ ϖάντας, ȣ̔̀ς ἠγάϖησας, σὺν ϖᾶσιν, οἷς ἐμίσεις· ϗ συνάξω αὐτȣ̀ς ἐϖὶ σὲ ϰυϰλόϑεν ϗ ἀϖοϰαλύψω τὰς ϰαϰίας σȣ ϖϱὸς αὐτȣ́ς, ϗ ὄψονται ϖᾶσαν τὴν αἰσχύνην σȣ·
16:38 ϗ ἐϰδιϰήσω σε ἐϰδιϰήσει μοιχαλίδος ϗ ἐϰχεȣ́σης αἷμα ϗ ϑήσω σε ἐν αἵματι ϑυμȣ̃ ϗ ζήλȣ.
16:39 ϗ ϖαϱαδώσω σε εἰς χεῖϱας αὐτῶν, ϗ ϰατασϰάψȣσιν τὸ ϖοϱνεῖόν σȣ ϗ ϰαϑελȣ̃σιν τὴν ϐάσιν σȣ ϗ ἐϰδύσȣσίν σε τὸν ἱματισμόν σȣ ϗ λήμψονται τὰ σϰεύη τῆς ϰαυχήσεώς σȣ ϗ ἀφήσȣσίν σε γυμνὴν ϗ ἀσχημονȣ̃σαν.
16:40 ϗ ἄξȣσιν ἐϖὶ σὲ ὄχλȣς ϗ λιϑοϐολήσȣσίν σε ἐν λίϑοις ϗ ϰατασφάξȣσίν σε ἐν τοῖς ξίφεσιν αὐτῶν.
16:41 ϗ ἐμϖϱήσȣσιν τȣ̀ς οἴϰȣς σȣ ϖυϱὶ ϗ ϖοιήσȣσιν ἐν σοὶ ἐϰδιϰήσεις ἐνώϖιον γυναιϰῶν ϖολλῶν· ϗ ἀϖοϛϱέψω σε ἐϰ τῆς ϖοϱνείας σȣ, ϗ μισϑώματα ȣ̓ μὴ δῷς ȣ̓ϰέτι.
16:42 ϗ ἐϖαφήσω τὸν ϑυμόν μȣ ἐϖὶ σέ, ϗ ἐξαϱϑήσεται ὁ ζῆλός μȣ ἐϰ σȣ̃, ϗ ἀναϖαύσομαι ϗ ȣ̓ μὴ μεϱιμνήσω ȣ̓ϰέτι.
16:43 ἀνϑ’ ὧν ȣ̓ϰ ἐμνήσϑης τὴν ἡμέϱαν τῆς νηϖιότητός σȣ ϗ ἐλύϖεις με ἐν ϖᾶσι τȣ́τοις, ϗ ἐγὼ ἰδȣ̀ τὰς ὁδȣ́ς σȣ εἰς ϰεφαλήν σȣ δέδωϰα, λέγει ϰύϱιος· ϗ ȣ̔́τως ἐϖοίησας τὴν ἀσέϐειαν ἐϖὶ ϖάσαις ταῖς ἀνομίαις σȣ.
16:44 ταῦτά ἐϛιν ϖάντα, ὅσα εἶϖαν ϰατὰ σȣ̃ ἐν ϖαϱαϐολῇ λέγοντες Καϑὼς ἡ μήτηϱ, ϗ ἡ ϑυγάτηϱ.
16:45 ϑυγάτηϱ τῆς μητϱός σȣ σὺ εἶ ἡ ἀϖωσαμένη τὸν ἄνδϱα αὐτῆς ϗ τὰ τέϰνα αὐτῆς ϗ ἀδελφὴ τῶν ἀδελφῶν σȣ τῶν ἀϖωσαμένων τȣ̀ς ἄνδϱας αὐτῶν ϗ τὰ τέϰνα αὐτῶν· ἡ μήτηϱ ὑμῶν Χετταία, ϗ ὁ ϖατὴϱ ὑμῶν Αμοϱϱαῖος.
16:46 ἡ ἀδελφὴ ὑμῶν ἡ ϖϱεσϐυτέϱα Σαμάϱεια, αὐτὴ ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῆς, ἡ ϰατοιϰȣ̃σα ἐξ εὐωνύμων σȣ· ϗ ἡ ἀδελφή σȣ ἡ νεωτέϱα σȣ ἡ ϰατοιϰȣ̃σα ἐϰ δεξιῶν σȣ Σοδομα ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῆς.
16:47 ϗ ȣ̓δ’ ὧς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἐϖοϱεύϑης ȣ̓δὲ ϰατὰ τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐϖοίησας· ϖαϱὰ μιϰϱὸν ϗ ὑϖέϱϰεισαι αὐτὰς ἐν ϖάσαις ταῖς ὁδοῖς σȣ.
16:48 ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, εἰ ϖεϖοίηϰεν Σοδομα ἡ ἀδελφή σȣ, αὐτὴ ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῆς, ὃν τϱόϖον ἐϖοίησας σὺ ϗ αἱ ϑυγατέϱες σȣ.
16:49 ϖλὴν τȣ̃το τὸ ἀνόμημα Σοδομων τῆς ἀδελφῆς σȣ, ὑϖεϱηφανία· ἐν ϖλησμονῇ ἄϱτων ϗ ἐν εὐϑηνίᾳ οἴνȣ ἐσϖατάλων αὐτὴ ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῆς· τȣ̃το ὑϖῆϱχεν αὐτῇ ϗ ταῖς ϑυγατϱάσιν αὐτῆς, ϗ χεῖϱα ϖτωχȣ̃ ϗ ϖένητος ȣ̓ϰ ἀντελαμϐάνοντο.
16:50 ϗ ἐμεγαλαύχȣν ϗ ἐϖοίησαν ἀνομήματα ἐνώϖιόν μȣ, ϗ ἐξῆϱα αὐτάς, ϰαϑὼς εἶδον.
16:51 ϗ Σαμάϱεια ϰατὰ τὰς ἡμίσεις τῶν ἁμαϱτιῶν σȣ ȣ̓χ ἥμαϱτεν· ϗ ἐϖλήϑυνας τὰς ἀνομίας σȣ ὑϖὲϱ αὐτὰς ϗ ἐδιϰαίωσας τὰς ἀδελφάς σȣ ἐν ϖάσαις ταῖς ἀνομίαις σȣ, αἷς ἐϖοίησας.
16:52 ϗ σὺ ϰόμισαι ϐάσανόν σȣ, ἐν ᾗ ἔφϑειϱας τὰς ἀδελφάς σȣ ἐν ταῖς ἁμαϱτίαις σȣ, αἷς ἠνόμησας ὑϖὲϱ αὐτὰς ϗ ἐδιϰαίωσας αὐτὰς ὑϖὲϱ σεαυτήν· ϗ σὺ αἰσχύνϑητι ϗ λαϐὲ τὴν ἀτιμίαν σȣ ἐν τῷ διϰαιῶσαί σε τὰς ἀδελφάς σȣ.
16:53 ϗ ἀϖοϛϱέψω τὰς ἀϖοϛϱοφὰς αὐτῶν, τὴν ἀϖοϛϱοφὴν Σοδομων ϗ τῶν ϑυγατέϱων αὐτῆς, ϗ ἀϖοϛϱέψω τὴν ἀϖοϛϱοφὴν Σαμαϱείας ϗ τῶν ϑυγατέϱων αὐτῆς, ϗ ἀϖοϛϱέψω τὴν ἀϖοϛϱοφήν σȣ ἐν μέσῳ αὐτῶν,
16:54 ὅϖως ϰομίσῃ τὴν ϐάσανόν σȣ ϗ ἀτιμωϑήσῃ ἐϰ ϖάντων, ὧν ἐϖοίησας ἐν τῷ σε ϖαϱοϱγίσαι με.
16:55 ϗ ἡ ἀδελφή σȣ Σοδομα ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῆς ἀϖοϰαταϛαϑήσονται ϰαϑὼς ἦσαν ἀϖ’ ἀϱχῆς, ϗ Σαμάϱεια ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῆς ἀϖοϰαταϛαϑήσονται ϰαϑὼς ἦσαν ἀϖ’ ἀϱχῆς, ϗ σὺ ϗ αἱ ϑυγατέϱες σȣ ἀϖοϰαταϛαϑήσεσϑε ϰαϑὼς ἀϖ’ ἀϱχῆς ἦτε.
16:56 ϗ εἰ μὴ ἦν Σοδομα ἡ ἀδελφή σȣ εἰς ἀϰοὴν ἐν τῷ ϛόματί σȣ ἐν ταῖς ἡμέϱαις ὑϖεϱηφανίας σȣ
16:57 ϖϱὸ τȣ̃ ἀϖοϰαλυφϑῆναι τὰς ϰαϰίας σȣ, ὃν τϱόϖον νῦν ὄνειδος εἶ ϑυγατέϱων Συϱίας ϗ ϖάντων τῶν ϰύϰλῳ αὐτῆς, ϑυγατέϱων ἀλλοφύλων τῶν ϖεϱιεχȣσῶν σε ϰύϰλῳ;
16:58 τὰς ἀσεϐείας σȣ ϗ τὰς ἀνομίας σȣ, σὺ ϰεϰόμισαι αὐτάς, λέγει ϰύϱιος.
16:59 τάδε λέγει ϰύϱιος Ϗ ϖοιήσω ἐν σοὶ ϰαϑὼς ἐϖοίησας, ὡς ἠτίμωσας ταῦτα τȣ̃ ϖαϱαϐῆναι τὴν διαϑήϰην μȣ.
16:60 ϗ μνησϑήσομαι ἐγὼ τῆς διαϑήϰης μȣ τῆς μετὰ σȣ̃ ἐν ἡμέϱαις νηϖιότητός σȣ ϗ ἀναϛήσω σοι διαϑήϰην αἰώνιον.
16:61 ϗ μνησϑήσῃ τὴν ὁδόν σȣ ϗ ἐξατιμωϑήσῃ ἐν τῷ ἀναλαϐεῖν σε τὰς ἀδελφάς σȣ τὰς ϖϱεσϐυτέϱας σȣ σὺν ταῖς νεωτέϱαις σȣ, ϗ δώσω αὐτάς σοι εἰς οἰϰοδομὴν ϗ ȣ̓ϰ ἐϰ διαϑήϰης σȣ.
16:62 ϗ ἀναϛήσω ἐγὼ τὴν διαϑήϰην μȣ μετὰ σȣ̃, ϗ ἐϖιγνώσῃ ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος,
16:63 ὅϖως μνησϑῇς ϗ αἰσχυνϑῇς, ϗ μὴ ᾖ σοι ἔτι ἀνοῖξαι τὸ ϛόμα σȣ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῆς ἀτιμίας σȣ ἐν τῷ ἐξιλάσϰεσϑαί μέ σοι ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐϖοίησας, λέγει ϰύϱιος.
17:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
17:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, διήγησαι διήγημα ϗ εἰϖὸν ϖαϱαϐολὴν ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ
17:3 ϗ ἐϱεῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοϖτέϱυγος ὁ μαϰϱὸς τῇ ἐϰτάσει ϖλήϱης ὀνύχων, ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελϑεῖν εἰς τὸν Λίϐανον ϗ ἔλαϐε τὰ ἐϖίλεϰτα τῆς ϰέδϱȣ,
17:4 τὰ ἄϰϱα τῆς ἁϖαλότητος ἀϖέϰνισεν ϗ ἤνεγϰεν αὐτὰ εἰς γῆν Χανααν, εἰς ϖόλιν τετειχισμένην ἔϑετο αὐτά.
17:5 ϗ ἔλαϐεν ἀϖὸ τȣ̃ σϖέϱματος τῆς γῆς ϗ ἔδωϰεν αὐτὸ εἰς τὸ ϖεδίον φυτὸν ἐφ’ ὕδατι ϖολλῷ, ἐϖιϐλεϖόμενον ἔταξεν αὐτό.
17:6 ϗ ἀνέτειλεν ϗ ἐγένετο εἰς ἄμϖελον ἀσϑενȣ̃σαν ϗ μιϰϱὰν τῷ μεγέϑει τȣ̃ ἐϖιφαίνεσϑαι αὐτήν· τὰ ϰλήματα αὐτῆς ἐϖ’ αὐτὴν ϗ αἱ ῥίζαι αὐτῆς ὑϖοϰάτω αὐτῆς ἦσαν. ϗ ἐγένετο εἰς ἄμϖελον ϗ ἐϖοίησεν ἀϖώϱυγας ϗ ἐξέτεινεν τὴν ἀναδενδϱάδα αὐτῆς.
17:7 ϗ ἐγένετο ἀετὸς ἕτεϱος μέγας μεγαλοϖτέϱυγος ϖολὺς ὄνυξιν, ϗ ἰδȣ̀ ἡ ἄμϖελος αὕτη ϖεϱιϖεϖλεγμένη ϖϱὸς αὐτόν, ϗ αἱ ῥίζαι αὐτῆς ϖϱὸς αὐτόν, ϗ τὰ ϰλήματα αὐτῆς ἐξαϖέϛειλεν αὐτῷ τȣ̃ ϖοτίσαι αὐτὴν σὺν τῷ ϐώλῳ τῆς φυτείας αὐτῆς.
17:8 εἰς ϖεδίον ϰαλὸν ἐφ’ ὕδατι ϖολλῷ αὕτη ϖιαίνεται τȣ̃ ϖοιεῖν ϐλαϛȣ̀ς ϗ φέϱειν ϰαϱϖὸν τȣ̃ εἶναι εἰς ἄμϖελον μεγάλην.
17:9 διὰ τȣ̃το εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Εἰ ϰατευϑυνεῖ; ȣ̓χὶ αἱ ῥίζαι τῆς ἁϖαλότητος αὐτῆς ϗ ὁ ϰαϱϖὸς σαϖήσεται, ϗ ξηϱανϑήσεται ϖάντα τὰ ϖϱοανατέλλοντα αὐτῆς; ϗ ȣ̓ϰ ἐν ϐϱαχίονι μεγάλῳ ȣ̓δ’ ἐν λαῷ ϖολλῷ τȣ̃ ἐϰσϖάσαι αὐτὴν ἐϰ ῥιζῶν αὐτῆς.
17:10 ϗ ἰδȣ̀ ϖιαίνεται· μὴ ϰατευϑυνεῖ; ȣ̓χ ἅμα τῷ ἅψασϑαι αὐτῆς ἄνεμον τὸν ϰαύσωνα ξηϱανϑήσεται ξηϱασίᾳ; σὺν τῷ ϐώλῳ ἀνατολῆς αὐτῆς ξηϱανϑήσεται.
17:11 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
17:12 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, εἰϖὸν δὴ ϖϱὸς τὸν οἶϰον τὸν ϖαϱαϖιϰϱαίνοντα Ȣ̓ϰ ἐϖίϛασϑε τί ἦν ταῦτα; εἰϖόν Ὅταν ἔλϑῃ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ, ϗ λήμψεται τὸν ϐασιλέα αὐτῆς ϗ τȣ̀ς ἄϱχοντας αὐτῆς ϗ ἄξει αὐτȣ̀ς ϖϱὸς ἑαυτὸν εἰς Βαϐυλῶνα.
17:13 ϗ λήμψεται ἐϰ τȣ̃ σϖέϱματος τῆς ϐασιλείας ϗ διαϑήσεται ϖϱὸς αὐτὸν διαϑήϰην ϗ εἰσάξει αὐτὸν ἐν ἀϱᾷ· ϗ τȣ̀ς ἡγȣμένȣς τῆς γῆς λήμψεται
17:14 τȣ̃ γενέσϑαι εἰς ϐασιλείαν ἀσϑενῆ τὸ ϰαϑόλȣ μὴ ἐϖαίϱεσϑαι τȣ̃ φυλάσσειν τὴν διαϑήϰην αὐτȣ̃ ϗ ἱϛάνειν αὐτήν.
17:15 ϗ ἀϖοϛήσεται ἀϖ’ αὐτȣ̃ τȣ̃ ἐξαϖοϛέλλειν ἀγγέλȣς ἑαυτȣ̃ εἰς Αἴγυϖτον τȣ̃ δȣ̃ναι αὐτῷ ἵϖϖȣς ϗ λαὸν ϖολύν. εἰ ϰατευϑυνεῖ; εἰ διασωϑήσεται ὁ ϖοιῶν ἐναντία; ϗ ϖαϱαϐαίνων διαϑήϰην εἰ σωϑήσεται;
17:16 ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, ἐὰν μὴ ἐν ᾧ τόϖῳ ὁ ϐασιλεὺς ὁ ϐασιλεύσας αὐτόν, ὃς ἠτίμωσεν τὴν ἀϱάν μȣ ϗ ὃς ϖαϱέϐη τὴν διαϑήϰην μȣ, μετ’ αὐτȣ̃ ἐν μέσῳ Βαϐυλῶνος τελευτήσει.
17:17 ϗ ȣ̓ϰ ἐν δυνάμει μεγάλῃ ȣ̓δ’ ἐν ὄχλῳ ϖολλῷ ϖοιήσει ϖϱὸς αὐτὸν Φαϱαω ϖόλεμον, ἐν χαϱαϰοϐολίᾳ ϗ ἐν οἰϰοδομῇ ϐελοϛάσεων τȣ̃ ἐξᾶϱαι ψυχάς.
17:18 ϗ ἠτίμωσεν ὁϱϰωμοσίαν τȣ̃ ϖαϱαϐῆναι διαϑήϰην, ϗ ἰδȣ̀ δέδωϰεν τὴν χεῖϱα αὐτȣ̃ ϗ ϖάντα ταῦτα ἐϖοίησεν αὐτῷ· μὴ σωϑήσεται;
17:19 διὰ τȣ̃το εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ζῶ ἐγὼ ἐὰν μὴ τὴν διαϑήϰην μȣ, ἣν ϖαϱέϐη, ϗ τὴν ὁϱϰωμοσίαν μȣ, ἣν ἠτίμωσεν, ϗ δώσω αὐτὰ εἰς ϰεφαλὴν αὐτȣ̃.
17:20 ϗ ἐϰϖετάσω ἐϖ’ αὐτὸν τὸ δίϰτυόν μȣ, ϗ ἁλώσεται ἐν τῇ ϖεϱιοχῇ αὐτȣ̃.
17:21 ἐν ϖάσῃ ϖαϱατάξει αὐτȣ̃ ἐν ῥομφαίᾳ ϖεσȣ̃νται, ϗ τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς εἰς ϖάντα ἄνεμον διασϖεϱῶ· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα. –
17:22 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος Ϗ λήμψομαι ἐγὼ ἐϰ τῶν ἐϖιλέϰτων τῆς ϰέδϱȣ, ἐϰ ϰοϱυφῆς ϰαϱδίας αὐτῶν ἀϖοϰνιῶ ϗ ϰαταφυτεύσω ἐγὼ ἐϖ’ ὄϱος ὑψηλόν· ϗ ϰϱεμάσω αὐτὸν
17:23 ἐν ὄϱει μετεώϱῳ τȣ̃ Ισϱαηλ ϗ ϰαταφυτεύσω, ϗ ἐξοίσει ϐλαϛὸν ϗ ϖοιήσει ϰαϱϖὸν ϗ ἔϛαι εἰς ϰέδϱον μεγάλην, ϗ ἀναϖαύσεται ὑϖοϰάτω αὐτȣ̃ ϖᾶν ϑηϱίον, ϗ ϖᾶν ϖετεινὸν ὑϖὸ τὴν σϰιὰν αὐτȣ̃ ἀναϖαύσεται, τὰ ϰλήματα αὐτȣ̃ ἀϖοϰαταϛαϑήσεται.
17:24 ϗ γνώσονται ϖάντα τὰ ξύλα τȣ̃ ϖεδίȣ διότι ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ταϖεινῶν ξύλον ὑψηλὸν ϗ ὑψῶν ξύλον ταϖεινὸν ϗ ξηϱαίνων ξύλον χλωϱὸν ϗ ἀναϑάλλων ξύλον ξηϱόν· ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα ϗ ϖοιήσω.
18:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
18:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τί ὑμῖν ἡ ϖαϱαϐολὴ αὕτη ἐν τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ λέγοντες Οἱ ϖατέϱες ἔφαγον ὄμφαϰα, ϗ οἱ ὀδόντες τῶν τέϰνων ἐγομφίασαν;
18:3 ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, ἐὰν γένηται ἔτι λεγομένη ἡ ϖαϱαϐολὴ αὕτη ἐν τῷ Ισϱαηλ·
18:4 ὅτι ϖᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσιν· ὃν τϱόϖον ἡ ψυχὴ τȣ̃ ϖατϱός, ȣ̔́τως ϗ ἡ ψυχὴ τȣ̃ υἱȣ̃, ἐμαί εἰσιν· ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαϱτάνȣσα, αὕτη ἀϖοϑανεῖται. –
18:5 ὁ δὲ ἄνϑϱωϖος, ὃς ἔϛαι δίϰαιος, ὁ ϖοιῶν ϰϱίμα ϗ διϰαιοσύνην,
18:6 ἐϖὶ τῶν ὀϱέων ȣ̓ φάγεται ϗ τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτȣ̃ ȣ̓ μὴ ἐϖάϱῃ ϖϱὸς τὰ ἐνϑυμήματα οἴϰȣ Ισϱαηλ ϗ τὴν γυναῖϰα τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃ ȣ̓ μὴ μιάνῃ ϗ ϖϱὸς γυναῖϰα ἐν ἀφέδϱῳ ȣ̓͂σαν ȣ̓ ϖϱοσεγγιεῖ
18:7 ϗ ἄνϑϱωϖον ȣ̓ μὴ ϰαταδυναϛεύσῃ, ἐνεχυϱασμὸν ὀφείλοντος ἀϖοδώσει ϗ ἅϱϖαγμα ȣ̓χ ἁϱϖᾶται, τὸν ἄϱτον αὐτȣ̃ τῷ ϖεινῶντι δώσει ϗ γυμνὸν ϖεϱιϐαλεῖ
18:8 ϗ τὸ ἀϱγύϱιον αὐτȣ̃ ἐϖὶ τόϰῳ ȣ̓ δώσει ϗ ϖλεονασμὸν ȣ̓ λήμψεται ϗ ἐξ ἀδιϰίας ἀϖοϛϱέψει τὴν χεῖϱα αὐτȣ̃, ϰϱίμα δίϰαιον ϖοιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδϱὸς ϗ ἀνὰ μέσον τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃
18:9 ϗ τοῖς ϖϱοϛάγμασίν μȣ ϖεϖόϱευται ϗ τὰ διϰαιώματά μȣ ϖεφύλαϰται τȣ̃ ϖοιῆσαι αὐτά, δίϰαιος ȣ̔͂τός ἐϛιν, ζωῇ ζήσεται, λέγει ϰύϱιος. –
18:10 ϗ ἐὰν γεννήσῃ υἱὸν λοιμὸν ἐϰχέοντα αἷμα ϗ ϖοιȣ̃ντα ἁμαϱτήματα,
18:11 ἐν τῇ ὁδῷ τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃ τȣ̃ διϰαίȣ ȣ̓ϰ ἐϖοϱεύϑη, ἀλλὰ ϗ ἐϖὶ τῶν ὀϱέων ἔφαγεν ϗ τὴν γυναῖϰα τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃ ἐμίανεν
18:12 ϗ ϖτωχὸν ϗ ϖένητα ϰατεδυνάϛευσεν ϗ ἅϱϖαγμα ἥϱϖασεν ϗ ἐνεχυϱασμὸν ȣ̓ϰ ἀϖέδωϰεν ϗ εἰς τὰ εἴδωλα ἔϑετο τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτȣ̃, ἀνομίαν ϖεϖοίηϰεν,
18:13 μετὰ τόϰȣ ἔδωϰε ϗ ϖλεονασμὸν ἔλαϐεν, ȣ̔͂τος ζωῇ ȣ̓ ζήσεται, ϖάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐϖοίησεν, ϑανάτῳ ϑανατωϑήσεται, τὸ αἷμα αὐτȣ̃ ἐϖ’ αὐτὸν ἔϛαι. –
18:14 ἐὰν δὲ γεννήσῃ υἱόν, ϗ ἴδῃ ϖάσας τὰς ἁμαϱτίας τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃, ἃς ἐϖοίησεν, ϗ φοϐηϑῇ ϗ μὴ ϖοιήσῃ ϰατὰ ταύτας,
18:15 ἐϖὶ τῶν ὀϱέων ȣ̓ ϐέϐϱωϰεν ϗ τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτȣ̃ ȣ̓ϰ ἔϑετο εἰς τὰ ἐνϑυμήματα οἴϰȣ Ισϱαηλ ϗ τὴν γυναῖϰα τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃ ȣ̓ϰ ἐμίανεν
18:16 ϗ ἄνϑϱωϖον ȣ̓ ϰατεδυνάϛευσεν ϗ ἐνεχυϱασμὸν ȣ̓ϰ ἐνεχύϱασεν ϗ ἅϱϖαγμα ȣ̓χ ἥϱϖασεν, τὸν ἄϱτον αὐτȣ̃ τῷ ϖεινῶντι ἔδωϰεν ϗ γυμνὸν ϖεϱιέϐαλεν
18:17 ϗ ἀϖ’ ἀδιϰίας ἀϖέϛϱεψε τὴν χεῖϱα αὐτȣ̃, τόϰον ȣ̓δὲ ϖλεονασμὸν ȣ̓ϰ ἔλαϐεν, διϰαιοσύνην ἐϖοίησεν ϗ ἐν τοῖς ϖϱοϛάγμασίν μȣ ἐϖοϱεύϑη, ȣ̓ τελευτήσει ἐν ἀδιϰίαις ϖατϱὸς αὐτȣ̃, ζωῇ ζήσεται.
18:18 ὁ δὲ ϖατὴϱ αὐτȣ̃ ἐὰν ϑλίψει ϑλίψῃ ϗ ἁϱϖάσῃ ἅϱϖαγμα, ἐναντία ἐϖοίησεν ἐν μέσῳ τȣ̃ λαȣ̃ μȣ ϗ ἀϖοϑανεῖται ἐν τῇ ἀδιϰίᾳ αὐτȣ̃. –
18:19 ϗ ἐϱεῖτε Τί ὅτι ȣ̓ϰ ἔλαϐεν τὴν ἀδιϰίαν ὁ υἱὸς τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃; ὅτι ὁ υἱὸς διϰαιοσύνην ϗ ἔλεος ἐϖοίησεν, ϖάντα τὰ νόμιμά μȣ συνετήϱησεν ϗ ἐϖοίησεν αὐτά· ζωῇ ζήσεται.
18:20 ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ἁμαϱτάνȣσα ἀϖοϑανεῖται· ὁ δὲ υἱὸς ȣ̓ λήμψεται τὴν ἀδιϰίαν τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃, ȣ̓δὲ ὁ ϖατὴϱ λήμψεται τὴν ἀδιϰίαν τȣ̃ υἱȣ̃ αὐτȣ̃· διϰαιοσύνη διϰαίȣ ἐϖ’ αὐτὸν ἔϛαι, ϗ ἀνομία ἀνόμȣ ἐϖ’ αὐτὸν ἔϛαι.
18:21 ϗ ὁ ἄνομος ἐὰν ἀϖοϛϱέψῃ ἐϰ ϖασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτȣ̃, ὧν ἐϖοίησεν, ϗ φυλάξηται ϖάσας τὰς ἐντολάς μȣ ϗ ϖοιήσῃ διϰαιοσύνην ϗ ἔλεος, ζωῇ ζήσεται, ȣ̓ μὴ ἀϖοϑάνῃ.
18:22 ϖάντα τὰ ϖαϱαϖτώματα αὐτȣ̃, ὅσα ἐϖοίησεν, ȣ̓ μνησϑήσεται· ἐν τῇ διϰαιοσύνῃ αὐτȣ̃, ᾗ ἐϖοίησεν, ζήσεται.
18:23 μὴ ϑελήσει ϑελήσω τὸν ϑάνατον τȣ̃ ἀνόμȣ, λέγει ϰύϱιος, ὡς τὸ ἀϖοϛϱέψαι αὐτὸν ἐϰ τῆς ὁδȣ̃ τῆς ϖονηϱᾶς ϗ ζῆν αὐτόν;
18:24 ἐν δὲ τῷ ἀϖοϛϱέψαι δίϰαιον ἐϰ τῆς διϰαιοσύνης αὐτȣ̃ ϗ ϖοιήσῃ ἀδιϰίαν ϰατὰ ϖάσας τὰς ἀνομίας, ἃς ἐϖοίησεν ὁ ἄνομος, ϖᾶσαι αἱ διϰαιοσύναι αὐτȣ̃, ἃς ἐϖοίησεν, ȣ̓ μὴ μνησϑῶσιν· ἐν τῷ ϖαϱαϖτώματι αὐτȣ̃, ᾧ ϖαϱέϖεσεν, ϗ ἐν ταῖς ἁμαϱτίαις αὐτȣ̃, αἷς ἥμαϱτεν, ἐν αὐταῖς ἀϖοϑανεῖται. –
18:25 ϗ εἴϖατε Ȣ̓ ϰατευϑύνει ἡ ὁδὸς ϰυϱίȣ. ἀϰȣ́σατε δή, ϖᾶς οἶϰος Ισϱαηλ· μὴ ἡ ὁδός μȣ ȣ̓ ϰατευϑύνει; ȣ̓χὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν ȣ̓ ϰατευϑύνει;
18:26 ἐν τῷ ἀϖοϛϱέψαι τὸν δίϰαιον ἐϰ τῆς διϰαιοσύνης αὐτȣ̃ ϗ ϖοιήσῃ ϖαϱάϖτωμα ϗ ἀϖοϑάνῃ, ἐν τῷ ϖαϱαϖτώματι, ᾧ ἐϖοίησεν, ἐν αὐτῷ ἀϖοϑανεῖται.
18:27 ϗ ἐν τῷ ἀϖοϛϱέψαι ἄνομον ἀϖὸ τῆς ἀνομίας αὐτȣ̃, ἧς ἐϖοίησεν, ϗ ϖοιήσῃ ϰϱίμα ϗ διϰαιοσύνην, ȣ̔͂τος τὴν ψυχὴν αὐτȣ̃ ἐφύλαξεν
18:28 ϗ ἀϖέϛϱεψεν ἐϰ ϖασῶν τῶν ἀσεϐειῶν αὐτȣ̃, ὧν ἐϖοίησεν, ζωῇ ζήσεται, ȣ̓ μὴ ἀϖοϑάνῃ.
18:29 ϗ λέγȣσιν ὁ οἶϰος τȣ̃ Ισϱαηλ Ȣ̓ ϰατοϱϑοῖ ἡ ὁδὸς ϰυϱίȣ. μὴ ἡ ὁδός μȣ ȣ̓ ϰατοϱϑοῖ, οἶϰος Ισϱαηλ; ȣ̓χὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν ȣ̓ ϰατοϱϑοῖ;
18:30 ἕϰαϛον ϰατὰ τὴν ὁδὸν αὐτȣ̃ ϰϱινῶ ὑμᾶς, οἶϰος Ισϱαηλ, λέγει ϰύϱιος· ἐϖιϛϱάφητε ϗ ἀϖοϛϱέψατε ἐϰ ϖασῶν τῶν ἀσεϐειῶν ὑμῶν, ϗ ȣ̓ϰ ἔσονται ὑμῖν εἰς ϰόλασιν ἀδιϰίας.
18:31 ἀϖοϱϱίψατε ἀϖὸ ἑαυτῶν ϖάσας τὰς ἀσεϐείας ὑμῶν, ἃς ἠσεϐήσατε εἰς ἐμέ, ϗ ϖοιήσατε ἑαυτοῖς ϰαϱδίαν ϰαινὴν ϗ ϖνεῦμα ϰαινόν· ϗ ἵνα τί ἀϖοϑνῄσϰετε, οἶϰος Ισϱαηλ;
18:32 διότι ȣ̓ ϑέλω τὸν ϑάνατον τȣ̃ ἀϖοϑνῄσϰοντος, λέγει ϰύϱιος.
19:1 Ϗ σὺ λαϐὲ ϑϱῆνον ἐϖὶ τὸν ἄϱχοντα τȣ̃ Ισϱαηλ
19:2 ϗ ἐϱεῖς Τί ἡ μήτηϱ σȣ; σϰύμνος· ἐν μέσῳ λεόντων ἐγενήϑη, ἐν μέσῳ λεόντων ἐϖλήϑυνεν σϰύμνȣς αὐτῆς.
19:3 ϗ ἀϖεϖήδησεν εἷς τῶν σϰύμνων αὐτῆς, λέων ἐγένετο ϗ ἔμαϑεν τȣ̃ ἁϱϖάζειν ἁϱϖάγματα, ἀνϑϱώϖȣς ἔφαγεν.
19:4 ϗ ἤϰȣσαν ϰατ’ αὐτȣ̃ ἔϑνη, ἐν τῇ διαφϑοϱᾷ αὐτῶν συνελήμφϑη, ϗ ἤγαγον αὐτὸν ἐν ϰημῷ εἰς γῆν Αἰγύϖτȣ.
19:5 ϗ εἶδεν ὅτι ἀϖῶϛαι ἀϖ’ αὐτῆς ϗ ἀϖώλετο ἡ ὑϖόϛασις αὐτῆς, ϗ ἔλαϐεν ἄλλον ἐϰ τῶν σϰύμνων αὐτῆς, λέοντα ἔταξεν αὐτόν.
19:6 ϗ ἀνεϛϱέφετο ἐν μέσῳ λεόντων, λέων ἐγένετο ϗ ἔμαϑεν ἁϱϖάζειν ἁϱϖάγματα, ἀνϑϱώϖȣς ἔφαγεν·
19:7 ϗ ἐνέμετο τῷ ϑϱάσει αὐτȣ̃ ϗ τὰς ϖόλεις αὐτῶν ἐξηϱήμωσεν ϗ ἠφάνισεν γῆν ϗ τὸ ϖλήϱωμα αὐτῆς ἀϖὸ φωνῆς ὠϱύματος αὐτȣ̃.
19:8 ϗ ἔδωϰαν ἐϖ’ αὐτὸν ἔϑνη ἐϰ χωϱῶν ϰυϰλόϑεν ϗ ἐξεϖέτασαν ἐϖ’ αὐτὸν δίϰτυα αὐτῶν, ἐν διαφϑοϱᾷ αὐτῶν συνελήμφϑη·
19:9 ϗ ἔϑεντο αὐτὸν ἐν ϰημῷ ϗ ἐν γαλεάγϱᾳ, ἦλϑεν ϖϱὸς ϐασιλέα Βαϐυλῶνος, ϗ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς φυλαϰήν, ὅϖως μὴ ἀϰȣσϑῇ ἡ φωνὴ αὐτȣ̃ ἐϖὶ τὰ ὄϱη τȣ̃ Ισϱαηλ. –
19:10 ἡ μήτηϱ σȣ ὡς ἄμϖελος, ὡς ἄνϑος ἐν ῥόᾳ ἐν ὕδατι ϖεφυτευμένη, ὁ ϰαϱϖὸς αὐτῆς ϗ ὁ ϐλαϛὸς αὐτῆς ἐγένετο ἐξ ὕδατος ϖολλȣ̃.
19:11 ϗ ἐγένετο αὐτῇ ῥάϐδος ἰσχύος ἐϖὶ φυλὴν ἡγȣμένων, ϗ ὑψώϑη τῷ μεγέϑει αὐτῆς ἐν μέσῳ ϛελεχῶν ϗ εἶδεν τὸ μέγεϑος αὐτῆς ἐν ϖλήϑει ϰλημάτων αὐτῆς.
19:12 ϗ ϰατεϰλάσϑη ἐν ϑυμῷ, ἐϖὶ γῆν ἐϱϱίφη, ϗ ἄνεμος ὁ ϰαύσων ἐξήϱανεν τὰ ἐϰλεϰτὰ αὐτῆς· ἐξεδιϰήϑη ϗ ἐξηϱάνϑη ἡ ῥάϐδος ἰσχύος αὐτῆς, ϖῦϱ ἀνήλωσεν αὐτήν.
19:13 ϗ νῦν ϖεφύτευϰαν αὐτὴν ἐν τῇ ἐϱήμῳ, ἐν γῇ ἀνύδϱῳ·
19:14 ϗ ἐξῆλϑεν ϖῦϱ ἐϰ ῥάϐδȣ ἐϰλεϰτῶν αὐτῆς ϗ ϰατέφαγεν αὐτήν, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ἐν αὐτῇ ῥάϐδος ἰσχύος. φυλὴ εἰς ϖαϱαϐολὴν ϑϱήνȣ ἐϛὶν ϗ ἔϛαι εἰς ϑϱῆνον.
20:1 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑϐδόμῳ ἐν τῷ ϖέμϖτῳ μηνὶ δεϰάτῃ τȣ̃ μηνὸς ἦλϑον ἄνδϱες ἐϰ τῶν ϖϱεσϐυτέϱων οἴϰȣ Ισϱαηλ ἐϖεϱωτῆσαι τὸν ϰύϱιον ϗ ἐϰάϑισαν ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ.
20:2 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
20:3 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, λάλησον ϖϱὸς τȣ̀ς ϖϱεσϐυτέϱȣς τȣ̃ Ισϱαηλ ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Εἰ ἐϖεϱωτῆσαί με ὑμεῖς ἔϱχεσϑε; ζῶ ἐγὼ εἰ ἀϖοϰϱιϑήσομαι ὑμῖν, λέγει ϰύϱιος;
20:4 εἰ ἐϰδιϰήσω αὐτȣ̀ς ἐϰδιϰήσει; υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τὰς ἀνομίας τῶν ϖατέϱων αὐτῶν διαμάϱτυϱαι αὐτοῖς
20:5 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀφ ἧς ἡμέϱας ᾑϱέτισα τὸν οἶϰον Ισϱαηλ ϗ ἐγνωϱίσϑην τῷ σϖέϱματι οἴϰȣ Ιαϰωϐ ϗ ἐγνώσϑην αὐτοῖς ἐν γῇ Αἰγύϖτȣ ϗ ἀντελαϐόμην τῇ χειϱί μȣ αὐτῶν λέγων Ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν,
20:6 ἐν ἐϰείνῃ τῇ ἡμέϱᾳ ἀντελαϐόμην τῇ χειϱί μȣ αὐτῶν τȣ̃ ἐξαγαγεῖν αὐτȣ̀ς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ εἰς τὴν γῆν, ἣν ἡτοίμασα αὐτοῖς, γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι, ϰηϱίον ἐϛὶν ϖαϱὰ ϖᾶσαν τὴν γῆν.
20:7 ϗ εἶϖα ϖϱὸς αὐτȣ́ς Ἕϰαϛος τὰ ϐδελύγματα τῶν ὀφϑαλμῶν αὐτȣ̃ ἀϖοϱϱιψάτω, ϗ ἐν τοῖς ἐϖιτηδεύμασιν Αἰγύϖτȣ μὴ μιαίνεσϑε· ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν.
20:8 ϗ ἀϖέϛησαν ἀϖ’ ἐμȣ̃ ϗ ȣ̓ϰ ἠϑέλησαν εἰσαϰȣ̃σαί μȣ, τὰ ϐδελύγματα τῶν ὀφϑαλμῶν αὐτῶν ȣ̓ϰ ἀϖέϱϱιψαν ϗ τὰ ἐϖιτηδεύματα Αἰγύϖτȣ ȣ̓ϰ ἐγϰατέλιϖον. ϗ εἶϖα τȣ̃ ἐϰχέαι τὸν ϑυμόν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τȣ̃ συντελέσαι τὴν ὀϱγήν μȣ ἐν αὐτοῖς ἐν μέσῳ γῆς Αἰγύϖτȣ.
20:9 ϗ ἐϖοίησα ὅϖως τὸ ὄνομά μȣ τὸ ϖαϱάϖαν μὴ ϐεϐηλωϑῇ ἐνώϖιον τῶν ἐϑνῶν, ὧν αὐτοί εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν, ἐν οἷς ἐγνώσϑην ϖϱὸς αὐτȣ̀ς ἐνώϖιον αὐτῶν τȣ̃ ἐξαγαγεῖν αὐτȣ̀ς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ.
20:10 ϗ ἐξήγαγον αὐτȣ̀ς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ϗ ἤγαγον αὐτȣ̀ς εἰς τὴν ἔϱημον
20:11 ϗ ἔδωϰα αὐτοῖς τὰ ϖϱοϛάγματά μȣ ϗ τὰ διϰαιώματά μȣ ἐγνώϱισα αὐτοῖς, ὅσα ϖοιήσει αὐτὰ ἄνϑϱωϖος ϗ ζήσεται ἐν αὐτοῖς.
20:12 ϗ τὰ σάϐϐατά μȣ ἔδωϰα αὐτοῖς τȣ̃ εἶναι εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμȣ̃ ϗ ἀνὰ μέσον αὐτῶν τȣ̃ γνῶναι αὐτȣ̀ς διότι ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ἁγιάζων αὐτȣ́ς.
20:13 ϗ εἶϖα ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ ἐν τῇ ἐϱήμῳ Ἐν τοῖς ϖϱοϛάγμασίν μȣ ϖοϱεύεσϑε. ϗ ȣ̓ϰ ἐϖοϱεύϑησαν ϗ τὰ διϰαιώματά μȣ ἀϖώσαντο, ἃ ϖοιήσει αὐτὰ ἄνϑϱωϖος ϗ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, ϗ τὰ σάϐϐατά μȣ ἐϐεϐήλωσαν σφόδϱα. ϗ εἶϖα τȣ̃ ἐϰχέαι τὸν ϑυμόν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ἐν τῇ ἐϱήμῳ τȣ̃ ἐξαναλῶσαι αὐτȣ́ς.
20:14 ϗ ἐϖοίησα ὅϖως τὸ ὄνομά μȣ τὸ ϖαϱάϖαν μὴ ϐεϐηλωϑῇ ἐνώϖιον τῶν ἐϑνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτȣ̀ς ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν.
20:15 ϗ ἐγὼ ἐξῆϱα τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ἐν τῇ ἐϱήμῳ τὸ ϖαϱάϖαν τȣ̃ μὴ εἰσαγαγεῖν αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωϰα αὐτοῖς, γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι, ϰηϱίον ἐϛὶν ϖαϱὰ ϖᾶσαν τὴν γῆν,
20:16 ἀνϑ’ ὧν τὰ διϰαιώματά μȣ ἀϖώσαντο ϗ ἐν τοῖς ϖϱοϛάγμασίν μȣ ȣ̓ϰ ἐϖοϱεύϑησαν ἐν αὐτοῖς ϗ τὰ σάϐϐατά μȣ ἐϐεϐήλȣν ϗ ὀϖίσω τῶν ἐνϑυμημάτων τῶν ϰαϱδιῶν αὐτῶν ἐϖοϱεύοντο.
20:17 ϗ ἐφείσατο ὁ ὀφϑαλμός μȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τȣ̃ ἐξαλεῖψαι αὐτȣ̀ς ϗ ȣ̓ϰ ἐϖοίησα αὐτȣ̀ς εἰς συντέλειαν ἐν τῇ ἐϱήμῳ.
20:18 ϗ εἶϖα ϖϱὸς τὰ τέϰνα αὐτῶν ἐν τῇ ἐϱήμῳ Ἐν τοῖς νομίμοις τῶν ϖατέϱων ὑμῶν μὴ ϖοϱεύεσϑε ϗ τὰ διϰαιώματα αὐτῶν μὴ φυλάσσεσϑε ϗ ἐν τοῖς ἐϖιτηδεύμασιν αὐτῶν μὴ συναναμίσγεσϑε ϗ μὴ μιαίνεσϑε·
20:19 ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν, ἐν τοῖς ϖϱοϛάγμασίν μȣ ϖοϱεύεσϑε ϗ τὰ διϰαιώματά μȣ φυλάσσεσϑε ϗ ϖοιεῖτε αὐτὰ
20:20 ϗ τὰ σάϐϐατά μȣ ἁγιάζετε, ϗ ἔϛω εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμȣ̃ ϗ ὑμῶν τȣ̃ γινώσϰειν διότι ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν.
20:21 ϗ ϖαϱεϖίϰϱανάν με ϗ τὰ τέϰνα αὐτῶν, ἐν τοῖς ϖϱοϛάγμασίν μȣ ȣ̓ϰ ἐϖοϱεύϑησαν, ϗ τὰ διϰαιώματά μȣ ȣ̓ϰ ἐφυλάξαντο τȣ̃ ϖοιεῖν αὐτά, ἃ ϖοιήσει ἄνϑϱωϖος ϗ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, ϗ τὰ σάϐϐατά μȣ ἐϐεϐήλȣν. ϗ εἶϖα τȣ̃ ἐϰχέαι τὸν ϑυμόν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ἐν τῇ ἐϱήμῳ τȣ̃ συντελέσαι τὴν ὀϱγήν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ́ς·
20:22 ϗ ἐϖοίησα ὅϖως τὸ ὄνομά μȣ τὸ ϖαϱάϖαν μὴ ϐεϐηλωϑῇ ἐνώϖιον τῶν ἐϑνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτȣ̀ς ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν.
20:23 ϗ ἐξῆϱα τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ἐν τῇ ἐϱήμῳ τȣ̃ διασϰοϱϖίσαι αὐτȣ̀ς ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ϗ διασϖεῖϱαι αὐτȣ̀ς ἐν ταῖς χώϱαις,
20:24 ἀνϑ’ ὧν τὰ διϰαιώματά μȣ ȣ̓ϰ ἐϖοίησαν ϗ τὰ ϖϱοϛάγματά μȣ ἀϖώσαντο ϗ τὰ σάϐϐατά μȣ ἐϐεϐήλȣν, ϗ ὀϖίσω τῶν ἐνϑυμημάτων τῶν ϖατέϱων αὐτῶν ἦσαν οἱ ὀφϑαλμοὶ αὐτῶν.
20:25 ϗ ἐγὼ ἔδωϰα αὐτοῖς ϖϱοϛάγματα ȣ̓ ϰαλὰ ϗ διϰαιώματα ἐν οἷς ȣ̓ ζήσονται ἐν αὐτοῖς.
20:26 ϗ μιανῶ αὐτȣ̀ς ἐν τοῖς δόμασιν αὐτῶν ἐν τῷ διαϖοϱεύεσϑαί με ϖᾶν διανοῖγον μήτϱαν ὅϖως ἀφανίσω αὐτȣ́ς.
20:27 Διὰ τȣ̃το λάλησον ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἕως τȣ́τȣ ϖαϱώϱγισάν με οἱ ϖατέϱες ὑμῶν ἐν τοῖς ϖαϱαϖτώμασιν αὐτῶν, ἐν οἷς ϖαϱέϖεσον εἰς ἐμέ.
20:28 ϗ εἰσήγαγον αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἦϱα τὴν χεῖϱά μȣ τȣ̃ δȣ̃ναι αὐτοῖς, ϗ εἶδον ϖᾶν ϐȣνὸν ὑψηλὸν ϗ ϖᾶν ξύλον ϰατάσϰιον ϗ ἔϑυσαν ἐϰεῖ τοῖς ϑεοῖς αὐτῶν ϗ ἔταξαν ἐϰεῖ ὀσμὴν εὐωδίας ϗ ἔσϖεισαν ἐϰεῖ σϖονδὰς αὐτῶν.
20:29 ϗ εἶϖον ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τί ἐϛιν Αϐαμα, ὅτι ὑμεῖς εἰσϖοϱεύεσϑε ἐϰεῖ; ϗ ἐϖεϰάλεσαν τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ Αϐαμα ἕως τῆς σήμεϱον ἡμέϱας.
20:30 διὰ τȣ̃το εἰϖὸν ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ Τάδε λέγει ϰύϱιος Εἰ ἐν ταῖς ἀνομίαις τῶν ϖατέϱων ὑμῶν ὑμεῖς μιαίνεσϑε ϗ ὀϖίσω τῶν ϐδελυγμάτων αὐτῶν ὑμεῖς ἐϰϖοϱνεύετε;
20:31 ϗ ἐν ταῖς ἀϖαϱχαῖς τῶν δομάτων ὑμῶν ἐν τοῖς ἀφοϱισμοῖς ὑμεῖς μιαίνεσϑε ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἐνϑυμήμασιν ὑμῶν ἕως τῆς σήμεϱον ἡμέϱας. ϗ ἐγὼ ἀϖοϰϱιϑῶ ὑμῖν, οἶϰος τȣ̃ Ισϱαηλ; ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, εἰ ἀϖοϰϱιϑήσομαι ὑμῖν, ϗ εἰ ἀναϐήσεται ἐϖὶ τὸ ϖνεῦμα ὑμῶν τȣ̃το.
20:32 ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὃν τϱόϖον ὑμεῖς λέγετε Ἐσόμεϑα ὡς τὰ ἔϑνη ϗ ὡς αἱ φυλαὶ τῆς γῆς τȣ̃ λατϱεύειν ξύλοις ϗ λίϑοις.
20:33 διὰ τȣ̃το ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν ϐϱαχίονι ὑψηλῷ ϗ ἐν ϑυμῷ ϰεχυμένῳ ϐασιλεύσω ἐφ’ ὑμᾶς·
20:34 ϗ ἐξάξω ὑμᾶς ἐϰ τῶν λαῶν ϗ εἰσδέξομαι ὑμᾶς ἐϰ τῶν χωϱῶν, ȣ̔͂ διεσϰοϱϖίσϑητε ἐν αὐταῖς, ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν ϐϱαχίονι ὑψηλῷ ϗ ἐν ϑυμῷ ϰεχυμένῳ·
20:35 ϗ ἄξω ὑμᾶς εἰς τὴν ἔϱημον τῶν λαῶν ϗ διαϰϱιϑήσομαι ϖϱὸς ὑμᾶς ἐϰεῖ ϖϱόσωϖον ϰατὰ ϖϱόσωϖον.
20:36 ὃν τϱόϖον διεϰϱίϑην ϖϱὸς τȣ̀ς ϖατέϱας ὑμῶν ἐν τῇ ἐϱήμῳ γῆς Αἰγύϖτȣ, ȣ̔́τως ϰϱινῶ ὑμᾶς, λέγει ϰύϱιος·
20:37 ϗ διάξω ὑμᾶς ὑϖὸ τὴν ῥάϐδον μȣ ϗ εἰσάξω ὑμᾶς ἐν ἀϱιϑμῷ
20:38 ϗ ἐϰλέξω ἐξ ὑμῶν τȣ̀ς ἀσεϐεῖς ϗ τȣ̀ς ἀφεϛηϰότας, διότι ἐϰ τῆς ϖαϱοιϰεσίας αὐτῶν ἐξάξω αὐτȣ́ς, ϗ εἰς τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ ȣ̓ϰ εἰσελεύσονται· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
20:39 ϗ ὑμεῖς, οἶϰος Ισϱαηλ, τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἕϰαϛος τὰ ἐϖιτηδεύματα αὐτȣ̃ ἐξάϱατε· ϗ μετὰ ταῦτα εἰ μὴ ὑμεῖς εἰσαϰȣ́ετέ μȣ ϗ τὸ ὄνομά μȣ τὸ ἅγιον ȣ̓ ϐεϐηλώσετε ȣ̓ϰέτι ἐν τοῖς δώϱοις ὑμῶν ϗ ἐν τοῖς ἐϖιτηδεύμασιν ὑμῶν·
20:40 διότι ἐϖὶ τȣ̃ ὄϱȣς τȣ̃ ἁγίȣ μȣ, ἐϖ’ ὄϱȣς ὑψηλȣ̃, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος, ἐϰεῖ δȣλεύσȣσίν μοι ϖᾶς οἶϰος Ισϱαηλ εἰς τέλος, ϗ ἐϰεῖ ϖϱοσδέξομαι ϗ ἐϰεῖ ἐϖισϰέψομαι τὰς ἀϖαϱχὰς ὑμῶν ϗ τὰς ἀϖαϱχὰς τῶν ἀφοϱισμῶν ὑμῶν ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἁγιάσμασιν ὑμῶν·
20:41 ἐν ὀσμῇ εὐωδίας ϖϱοσδέξομαι ὑμᾶς ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με ὑμᾶς ἐϰ τῶν λαῶν ϗ εἰσδέχεσϑαι ὑμᾶς ἐϰ τῶν χωϱῶν, ἐν αἷς διεσϰοϱϖίσϑητε ἐν αὐταῖς, ϗ ἁγιασϑήσομαι ἐν ὑμῖν ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς τῶν λαῶν.
20:42 ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν με ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν ἦϱα τὴν χεῖϱά μȣ τȣ̃ δȣ̃ναι αὐτὴν τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν.
20:43 ϗ μνησϑήσεσϑε ἐϰεῖ τὰς ὁδȣ̀ς ὑμῶν ϗ τὰ ἐϖιτηδεύματα ὑμῶν, ἐν οἷς ἐμιαίνεσϑε ἐν αὐτοῖς, ϗ ϰόψεσϑε τὰ ϖϱόσωϖα ὑμῶν ἐν ϖᾶσαις ταῖς ϰαϰίαις ὑμῶν.
20:44 ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος ἐν τῷ ϖοιῆσαί με ȣ̔́τως ὑμῖν ὅϖως τὸ ὄνομά μȣ μὴ ϐεϐηλωϑῇ ϰατὰ τὰς ὁδȣ̀ς ὑμῶν τὰς ϰαϰὰς ϗ ϰατὰ τὰ ἐϖιτηδεύματα ὑμῶν τὰ διεφϑαϱμένα, λέγει ϰύϱιος.
21:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
21:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϛήϱισον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ Θαιμαν ϗ ἐϖίϐλεψον ἐϖὶ Δαϱωμ ϗ ϖϱοφήτευσον ἐϖὶ δϱυμὸν ἡγȣ́μενον Ναγεϐ
21:3 ϗ ἐϱεῖς τῷ δϱυμῷ Ναγεϐ Ἄϰȣε λόγον ϰυϱίȣ Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἀνάϖτω ἐν σοὶ ϖῦϱ, ϗ ϰαταφάγεται ἐν σοὶ ϖᾶν ξύλον χλωϱὸν ϗ ϖᾶν ξύλον ξηϱόν, ȣ̓ σϐεσϑήσεται ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφϑεῖσα, ϗ ϰαταϰαυϑήσεται ἐν αὐτῇ ϖᾶν ϖϱόσωϖον ἀϖὸ ἀϖηλιώτȣ ἕως ϐοϱϱᾶ·
21:4 ϗ ἐϖιγνώσονται ϖᾶσα σὰϱξ ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος ἐξέϰαυσα αὐτό, ϗ ȣ̓ σϐεσϑήσεται.
21:5 ϗ εἶϖα Μηδαμῶς, ϰύϱιε ϰύϱιε· αὐτοὶ λέγȣσιν ϖϱός με Ȣ̓χὶ ϖαϱαϐολή ἐϛιν λεγομένη αὕτη;
21:6 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
21:7 Διὰ τȣ̃το ϖϱοφήτευσον, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϗ ϛήϱισον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖίϐλεψον ἐϖὶ τὰ ἅγια αὐτῶν ϗ ϖϱοφητεύσεις ἐϖὶ τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ
21:8 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ Ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖϱὸς σὲ ϗ ἐϰσϖάσω τὸ ἐγχειϱίδιόν μȣ ἐϰ τȣ̃ ϰολεȣ̃ αὐτȣ̃ ϗ ἐξολεϑϱεύσω ἐϰ σȣ̃ ἄδιϰον ϗ ἄνομον·
21:9 ἀνϑ’ ὧν ἐξολεϑϱεύσω ἐϰ σȣ̃ ἄδιϰον ϗ ἄνομον, ȣ̔́τως ἐξελεύσεται τὸ ἐγχειϱίδιόν μȣ ἐϰ τȣ̃ ϰολεȣ̃ αὐτȣ̃ ἐϖὶ ϖᾶσαν σάϱϰα ἀϖὸ ἀϖηλιώτȣ ἕως ϐοϱϱᾶ·
21:10 ϗ ἐϖιγνώσεται ϖᾶσα σὰϱξ διότι ἐγὼ ϰύϱιος ἐξέσϖασα τὸ ἐγχειϱίδιόν μȣ ἐϰ τȣ̃ ϰολεȣ̃ αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἀϖοϛϱέψει ȣ̓ϰέτι.
21:11 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϰαταϛέναξον ἐν συντϱιϐῇ ὀσφύος σȣ ϗ ἐν ὀδύναις ϛενάξεις ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν.
21:12 ϗ ἔϛαι ἐὰν εἴϖωσιν ϖϱὸς σέ Ἕνεϰα τίνος σὺ ϛενάζεις; ϗ ἐϱεῖς Ἐϖὶ τῇ ἀγγελίᾳ, διότι ἔϱχεται, ϗ ϑϱαυσϑήσεται ϖᾶσα ϰαϱδία, ϗ ϖᾶσαι χεῖϱες ϖαϱαλυϑήσονται, ϗ ἐϰψύξει ϖᾶσα σὰϱξ ϗ ϖᾶν ϖνεῦμα, ϗ ϖάντες μηϱοὶ μολυνϑήσονται ὑγϱασίᾳ· ἰδȣ̀ ἔϱχεται ϗ ἔϛαι, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος. –
21:13 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
21:14 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖϱοφήτευσον ϗ ἐϱεῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος Εἰϖόν Ῥομφαία ῥομφαία, ὀξύνȣ ϗ ϑυμώϑητι,
21:15 ὅϖως σφάξῃς σφάγια, ὀξύνȣ ὅϖως γένῃ εἰς ϛίλϐωσιν, ἑτοίμη εἰς ϖαϱάλυσιν σφάζε, ἐξȣδένει ἀϖωϑȣ̃ ϖᾶν ξύλον.
21:16 ϗ ἔδωϰεν αὐτὴν ἑτοίμην τȣ̃ ϰϱατεῖν χεῖϱα αὐτȣ̃· ἐξηϰονήϑη ῥομφαία, ἔϛιν ἑτοίμη τȣ̃ δȣ̃ναι αὐτὴν εἰς χεῖϱα ἀϖοϰεντȣ̃ντος.
21:17 ἀνάϰϱαγε ϗ ὀλόλυξον, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ὅτι αὐτὴ ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μȣ, αὐτὴ ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἀφηγȣμένοις τȣ̃ Ισϱαηλ· ϖαϱοιϰήσȣσιν ἐϖὶ ῥομφαίᾳ, ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μȣ· διὰ τȣ̃το ϰϱότησον ἐϖὶ τὴν χεῖϱά σȣ.
21:18 ὅτι δεδιϰαίωται· ϗ τί, εἰ ϗ φυλὴ ἀϖώσϑη; ȣ̓ϰ ἔϛαι, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
21:19 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖϱοφήτευσον ϗ ϰϱότησον χεῖϱα ἐϖὶ χεῖϱα ϗ διϖλασίασον ῥομφαίαν· ἡ τϱίτη ῥομφαία τϱαυματιῶν ἐϛιν ῥομφαία τϱαυματιῶν ἡ μεγάλη ϗ ἐϰϛήσει αὐτȣ́ς,
21:20 ὅϖως ϑϱαυσϑῇ ἡ ϰαϱδία ϗ ϖληϑυνϑῶσιν οἱ ἀσϑενȣ̃ντες ἐϖὶ ϖᾶσαν ϖύλην αὐτῶν· ϖαϱαδέδονται εἰς σφάγια ῥομφαίας, εὖ γέγονεν εἰς σφαγήν, εὖ γέγονεν εἰς ϛίλϐωσιν.
21:21 διαϖοϱεύȣ ὀξύνȣ ἐϰ δεξιῶν ϗ ἐξ εὐωνύμων, ȣ̔͂ ἂν τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐξεγείϱηται.
21:22 ϗ ἐγὼ δὲ ϰϱοτήσω χεῖϱά μȣ ϖϱὸς χεῖϱά μȣ ϗ ἐναφήσω τὸν ϑυμόν μȣ· ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα. –
21:23 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
21:24 Ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, διάταξον σεαυτῷ δύο ὁδȣ̀ς τȣ̃ εἰσελϑεῖν ῥομφαίαν ϐασιλέως Βαϐυλῶνος· ἐϰ χώϱας μιᾶς ἐξελεύσονται αἱ δύο, ϗ χεὶϱ ἐν ἀϱχῇ ὁδȣ̃ ϖόλεως· ἐϖ’ ἀϱχῆς
21:25 ὁδȣ̃ διατάξεις τȣ̃ εἰσελϑεῖν ῥομφαίαν ἐϖὶ Ραϐϐαϑ υἱῶν Αμμων ϗ ἐϖὶ τὴν Ιȣδαίαν ϗ ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ἐν μέσῳ αὐτῆς.
21:26 διότι ϛήσεται ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐϖὶ τὴν ἀϱχαίαν ὁδὸν ἐϖ’ ἀϱχῆς τῶν δύο ὁδῶν τȣ̃ μαντεύσασϑαι μαντείαν, τȣ̃ ἀναϐϱάσαι ῥάϐδον ϗ ἐϖεϱωτῆσαι ἐν τοῖς γλυϖτοῖς ϗ ἡϖατοσϰοϖήσασϑαι ἐϰ δεξιῶν αὐτȣ̃.
21:27 ἐγένετο τὸ μαντεῖον ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ τȣ̃ ϐαλεῖν χάϱαϰα, τȣ̃ διανοῖξαι ϛόμα ἐν ϐοῇ, ὑψῶσαι φωνὴν μετὰ ϰϱαυγῆς, τȣ̃ ϐαλεῖν χάϱαϰα ἐϖὶ τὰς ϖύλας αὐτῆς ϗ ϐαλεῖν χῶμα ϗ οἰϰοδομῆσαι ϐελοϛάσεις.
21:28 ϗ αὐτὸς αὐτοῖς ὡς μαντευόμενος μαντείαν ἐνώϖιον αὐτῶν, ϗ αὐτὸς ἀναμιμνῄσϰων ἀδιϰίας αὐτȣ̃ μνησϑῆναι.
21:29 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἀνεμνήσατε τὰς ἀδιϰίας ὑμῶν ἐν τῷ ἀϖοϰαλυφϑῆναι τὰς ἀσεϐείας ὑμῶν τȣ̃ ὁϱαϑῆναι ἁμαϱτίας ὑμῶν ἐν ϖάσαις ταῖς ἀσεϐείαις ὑμῶν ϗ ἐν τοῖς ἐϖιτηδεύμασιν ὑμῶν, ἀνϑ’ ὧν ἀνεμνήσατε, ἐν τȣ́τοις ἁλώσεσϑε.
21:30 ϗ σύ, ϐέϐηλε ἄνομε ἀφηγȣ́μενε τȣ̃ Ισϱαηλ, ȣ̔͂ ἥϰει ἡ ἡμέϱα, ἐν ϰαιϱῷ ἀδιϰίας ϖέϱας,
21:31 τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀφείλȣ τὴν ϰίδαϱιν ϗ ἐϖέϑȣ τὸν ϛέφανον· αὕτη ȣ̓ τοιαύτη ἔϛαι· ἐταϖείνωσας τὸ ὑψηλὸν ϗ τὸ ταϖεινὸν ὕψωσας.
21:32 ἀδιϰίαν ἀδιϰίαν ϑήσομαι αὐτήν, ȣ̓δ’ αὕτη τοιαύτη ἔϛαι, ἕως ȣ̔͂ ἔλϑῃ ᾧ ϰαϑήϰει, ϗ ϖαϱαδώσω αὐτῷ. –
21:33 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖϱοφήτευσον ϗ ἐϱεῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος ϖϱὸς τȣ̀ς υἱȣ̀ς Αμμων ϗ ϖϱὸς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν ϗ ἐϱεῖς Ῥομφαία ῥομφαία ἐσϖασμένη εἰς σφάγια ϗ ἐσϖασμένη εἰς συντέλειαν, ἐγείϱȣ ὅϖως ϛίλϐῃς
21:34 ἐν τῇ ὁϱάσει σȣ τῇ ματαίᾳ ϗ ἐν τῷ μαντεύεσϑαί σε ψευδῆ τȣ̃ ϖαϱαδȣ̃ναί σε ἐϖὶ τϱαχήλȣς τϱαυματιῶν ἀνόμων, ὧν ἥϰει ἡ ἡμέϱα, ἐν ϰαιϱῷ ἀδιϰίας ϖέϱας.
21:35 ἀϖόϛϱεφε, μὴ ϰαταλύσῃς ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ, ᾧ γεγέννησαι· ἐν τῇ γῇ τῇ ἰδίᾳ σȣ ϰϱινῶ σε
21:36 ϗ ἐϰχεῶ ἐϖὶ σὲ ὀϱγήν μȣ, ἐν ϖυϱὶ ὀϱγῆς μȣ ἐμφυσήσω ἐϖὶ σὲ ϗ ϖαϱαδώσω σε εἰς χεῖϱας ἀνδϱῶν ϐαϱϐάϱων τεϰταινόντων διαφϑοϱάν.
21:37 ἐν ϖυϱὶ ἔσῃ ϰατάϐϱωμα, τὸ αἷμά σȣ ἔϛαι ἐν μέσῳ τῆς γῆς σȣ· ȣ̓ μὴ γένηταί σȣ μνεία, διότι ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα.
22:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
22:2 Ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, εἰ ϰϱινεῖς τὴν ϖόλιν τῶν αἱμάτων; ϗ ϖαϱάδειξον αὐτῇ ϖάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς
22:3 ϗ ἐϱεῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ὦ ϖόλις ἐϰχέȣσα αἵματα ἐν μέσῳ αὐτῆς τȣ̃ ἐλϑεῖν ϰαιϱὸν αὐτῆς ϗ ϖοιȣ̃σα ἐνϑυμήματα ϰαϑ’ αὑτῆς τȣ̃ μιαίνειν αὐτήν,
22:4 ἐν τοῖς αἵμασιν αὐτῶν, οἷς ἐξέχεας, ϖαϱαϖέϖτωϰας ϗ ἐν τοῖς ἐνϑυμήμασίν σȣ, οἷς ἐϖοίεις, ἐμιαίνȣ ϗ ἤγγισας τὰς ἡμέϱας σȣ ϗ ἤγαγες ϰαιϱὸν ἐτῶν σȣ. διὰ τȣ̃το δέδωϰά σε εἰς ὄνειδος τοῖς ἔϑνεσιν ϗ εἰς ἐμϖαιγμὸν ϖάσαις ταῖς χώϱαις
22:5 ταῖς ἐγγιζȣ́σαις ϖϱὸς σὲ ϗ ταῖς μαϰϱὰν ἀϖεχȣ́σαις ἀϖὸ σȣ̃, ϗ ἐμϖαίξονται ἐν σοί Ἀϰάϑαϱτος ἡ ὀνομαϛὴ ϗ ϖολλὴ ἐν ταῖς ἀνομίαις.
22:6 ἰδȣ̀ οἱ ἀφηγȣ́μενοι οἴϰȣ Ισϱαηλ ἕϰαϛος ϖϱὸς τȣ̀ς συγγενεῖς αὐτȣ̃ συνανεφύϱοντο ἐν σοί, ὅϖως ἐϰχέωσιν αἷμα·
22:7 ϖατέϱα ϗ μητέϱα ἐϰαϰολόγȣν ἐν σοὶ ϗ ϖϱὸς τὸν ϖϱοσήλυτον ἀνεϛϱέφοντο ἐν ἀδιϰίαις ἐν σοί, ὀϱφανὸν ϗ χήϱαν ϰατεδυνάϛευον ἐν σοί·
22:8 ϗ τὰ ἅγιά μȣ ἐξȣδένȣν ϗ τὰ σάϐϐατά μȣ ἐϐεϐήλȣν ἐν σοί.
22:9 ἄνδϱες λῃϛαὶ ἐν σοί, ὅϖως ἐϰχέωσιν ἐν σοὶ αἷμα, ϗ ἐϖὶ τῶν ὀϱέων ἤσϑοσαν ἐν σοί, ἀνόσια ἐϖοίȣν ἐν μέσῳ σȣ.
22:10 αἰσχύνην ϖατϱὸς ἀϖεϰάλυψαν ἐν σοὶ ϗ ἐν ἀϰαϑαϱσίαις ἀϖοϰαϑημένην ἐταϖείνȣν ἐν σοί·
22:11 ἕϰαϛος τὴν γυναῖϰα τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃ ἠνομȣ̃σαν, ϗ ἕϰαϛος τὴν νύμφην αὐτȣ̃ ἐμίαινεν ἐν ἀσεϐείᾳ, ϗ ἕϰαϛος τὴν ἀδελφὴν αὐτȣ̃ ϑυγατέϱα τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃ ἐταϖείνȣν ἐν σοί.
22:12 δῶϱα ἐλαμϐάνοσαν ἐν σοί, ὅϖως ἐϰχέωσιν αἷμα, τόϰον ϗ ϖλεονασμὸν ἐλαμϐάνοσαν ἐν σοί· ϗ συνετελέσω συντέλειαν ϰαϰίας σȣ τὴν ἐν ϰαταδυναϛείᾳ, ἐμȣ̃ δὲ ἐϖελάϑȣ, λέγει ϰύϱιος.
22:13 ἐὰν δὲ ϖατάξω χεῖϱά μȣ ϖϱὸς χεῖϱά μȣ ἐφ’ οἷς συντετέλεσαι, οἷς ἐϖοίησας, ϗ ἐϖὶ τοῖς αἵμασίν σȣ τοῖς γεγενημένοις ἐν μέσῳ σȣ,
22:14 εἰ ὑϖοϛήσεται ἡ ϰαϱδία σȣ; εἰ ϰϱατήσȣσιν αἱ χεῖϱές σȣ ἐν ταῖς ἡμέϱαις, αἷς ἐγὼ ϖοιῶ ἐν σοί; ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα ϗ ϖοιήσω.
22:15 ϗ διασϰοϱϖιῶ σε ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ϗ διασϖεϱῶ σε ἐν ταῖς χώϱαις, ϗ ἐϰλείψει ἡ ἀϰαϑαϱσία σȣ ἐϰ σȣ̃,
22:16 ϗ ϰαταϰληϱονομήσω ἐν σοὶ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς τῶν ἐϑνῶν· ϗ γνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος. –
22:17 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
22:18 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἰδȣ̀ γεγόνασί μοι ὁ οἶϰος Ισϱαηλ ἀναμεμειγμένοι ϖάντες χαλϰῷ ϗ σιδήϱῳ ϗ ϰασσιτέϱῳ ϗ μολίϐῳ, ἐν μέσῳ ἀϱγυϱίȣ ἀναμεμειγμένος ἐϛίν.
22:19 διὰ τȣ̃το εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἐγένεσϑε ϖάντες εἰς σύγϰϱασιν μίαν, διὰ τȣ̃το ἐγὼ εἰσδέχομαι ὑμᾶς εἰς μέσον Ιεϱȣσαλημ.
22:20 ϰαϑὼς εἰσδέχεται ἄϱγυϱος ϗ χαλϰὸς ϗ σίδηϱος ϗ ϰασσίτεϱος ϗ μόλιϐος εἰς μέσον ϰαμίνȣ τȣ̃ ἐϰφυσῆσαι εἰς αὐτὸ ϖῦϱ τȣ̃ χωνευϑῆναι, ȣ̔́τως εἰσδέξομαι ὑμᾶς ἐν ὀϱγῇ μȣ ϗ συνάξω ϗ χωνεύσω ὑμᾶς
22:21 ϗ ἐϰφυσήσω ἐφ’ ὑμᾶς ἐν ϖυϱὶ ὀϱγῆς μȣ, ϗ χωνευϑήσεσϑε ἐν μέσῳ αὐτῆς.
22:22 ὃν τϱόϖον χωνεύεται ἀϱγύϱιον ἐν μέσῳ ϰαμίνȣ, ȣ̔́τως χωνευϑήσεσϑε ἐν μέσῳ αὐτῆς· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος ἐξέχεα τὸν ϑυμόν μȣ ἐφ’ ὑμᾶς. –
22:23 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
22:24 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, εἰϖὸν αὐτῇ Σὺ εἶ γῆ ἡ ȣ̓ ϐϱεχομένη, ȣ̓δὲ ὑετὸς ἐγένετο ἐϖὶ σὲ ἐν ἡμέϱᾳ ὀϱγῆς·
22:25 ἧς οἱ ἀφηγȣ́μενοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λέοντες ὠϱυόμενοι ἁϱϖάζοντες ἁϱϖάγματα, ψυχὰς ϰατεσϑίοντες ἐν δυναϛείᾳ, τιμὰς λαμϐάνοντες ἐν ἀδιϰίᾳ, ϗ αἱ χῆϱαί σȣ ἐϖληϑύνϑησαν ἐν μέσῳ σȣ.
22:26 ϗ οἱ ἱεϱεῖς αὐτῆς ἠϑέτησαν νόμον μȣ ϗ ἐϐεϐήλȣν τὰ ἅγιά μȣ· ἀνὰ μέσον ἁγίȣ ϗ ϐεϐήλȣ ȣ̓ διέϛελλον ϗ ἀνὰ μέσον ἀϰαϑάϱτȣ ϗ τȣ̃ ϰαϑαϱȣ̃ ȣ̓ διέϛελλον ϗ ἀϖὸ τῶν σαϐϐάτων μȣ ϖαϱεϰάλυϖτον τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν, ϗ ἐϐεϐηλȣ́μην ἐν μέσῳ αὐτῶν.
22:27 οἱ ἄϱχοντες αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λύϰοι ἁϱϖάζοντες ἁϱϖάγματα τȣ̃ ἐϰχέαι αἷμα, ὅϖως ϖλεονεξίᾳ ϖλεονεϰτῶσιν.
22:28 ϗ οἱ ϖϱοφῆται αὐτῆς ἀλείφοντες αὐτȣ̀ς ϖεσȣ̃νται, ὁϱῶντες μάταια, μαντευόμενοι ψευδῆ, λέγοντες Τάδε λέγει ϰύϱιος, ϗ ϰύϱιος ȣ̓ λελάληϰεν·
22:29 λαὸν τῆς γῆς ἐϰϖιεζȣ̃ντες ἀδιϰίᾳ ϗ διαϱϖάζοντες ἁϱϖάγματα, ϖτωχὸν ϗ ϖένητα ϰαταδυναϛεύοντες ϗ ϖϱὸς τὸν ϖϱοσήλυτον ȣ̓ϰ ἀναϛϱεφόμενοι μετὰ ϰϱίματος.
22:30 ϗ ἐζήτȣν ἐξ αὐτῶν ἄνδϱα ἀναϛϱεφόμενον ὀϱϑῶς ϗ ἑϛῶτα ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ ὁλοσχεϱῶς ἐν ϰαιϱῷ τῆς γῆς τȣ̃ μὴ εἰς τέλος ἐξαλεῖψαι αὐτήν, ϗ ȣ̓χ εὗϱον.
22:31 ϗ ἐξέχεα ἐϖ’ αὐτὴν ϑυμόν μȣ ἐν ϖυϱὶ ὀϱγῆς μȣ τȣ̃ συντελέσαι· τὰς ὁδȣ̀ς αὐτῶν εἰς ϰεφαλὰς αὐτῶν δέδωϰα, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
23:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
23:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, δύο γυναῖϰες ἦσαν ϑυγατέϱες μητϱὸς μιᾶς
23:3 ϗ ἐξεϖόϱνευσαν ἐν Αἰγύϖτῳ ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν· ἐϰεῖ ἔϖεσον οἱ μαϛοὶ αὐτῶν, ἐϰεῖ διεϖαϱϑενεύϑησαν.
23:4 ϗ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἦν Οολα ἡ ϖϱεσϐυτέϱα ϗ Οολιϐα ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς. ϗ ἐγένοντό μοι ϗ ἔτεϰον υἱȣ̀ς ϗ ϑυγατέϱας. ϗ τὰ ὀνόματα αὐτῶν· Σαμάϱεια ἡ Οολα, ϗ Ιεϱȣσαλημ ἡ Οολιϐα.
23:5 ϗ ἐξεϖόϱνευσεν ἡ Οολα ἀϖ’ ἐμȣ̃ ϗ ἐϖέϑετο ἐϖὶ τȣ̀ς ἐϱαϛὰς αὐτῆς, ἐϖὶ τȣ̀ς Ἀσσυϱίȣς τȣ̀ς ἐγγίζοντας αὐτῇ
23:6 ἐνδεδυϰότας ὑαϰίνϑινα, ἡγȣμένȣς ϗ ϛϱατηγȣ́ς· νεανίσϰοι ἐϖίλεϰτοι ϖάντες, ἱϖϖεῖς ἱϖϖαζόμενοι ἐφ’ ἵϖϖων.
23:7 ϗ ἔδωϰεν τὴν ϖοϱνείαν αὐτῆς ἐϖ’ αὐτȣ́ς· ἐϖίλεϰτοι υἱοὶ Ἀσσυϱίων ϖάντες, ϗ ἐϖὶ ϖάντας, ȣ̔̀ς ἐϖέϑετο, ἐν ϖᾶσι τοῖς ἐνϑυμήμασιν αὐτῆς ἐμιαίνετο.
23:8 ϗ τὴν ϖοϱνείαν αὐτῆς ἐξ Αἰγύϖτȣ ȣ̓ϰ ἐγϰατέλιϖεν, ὅτι μετ’ αὐτῆς ἐϰοιμῶντο ἐν νεότητι αὐτῆς, ϗ αὐτοὶ διεϖαϱϑένευσαν αὐτὴν ϗ ἐξέχεαν τὴν ϖοϱνείαν αὐτῶν ἐϖ’ αὐτήν.
23:9 διὰ τȣ̃το ϖαϱέδωϰα αὐτὴν εἰς χεῖϱας τῶν ἐϱαϛῶν αὐτῆς, εἰς χεῖϱας υἱῶν Ἀσσυϱίων, ἐφ’ ȣ̔̀ς ἐϖετίϑετο.
23:10 αὐτοὶ ἀϖεϰάλυψαν τὴν αἰσχύνην αὐτῆς, υἱȣ̀ς ϗ ϑυγατέϱας αὐτῆς ἔλαϐον ϗ αὐτὴν ἐν ῥομφαίᾳ ἀϖέϰτειναν· ϗ ἐγένετο λάλημα εἰς γυναῖϰας, ϗ ἐϖοίησαν ἐϰδιϰήσεις ἐν αὐτῇ εἰς τὰς ϑυγατέϱας. –
23:11 ϗ εἶδεν ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς Οολιϐα ϗ διέφϑειϱε τὴν ἐϖίϑεσιν αὐτῆς ὑϖὲϱ αὐτὴν ϗ τὴν ϖοϱνείαν αὐτῆς ὑϖὲϱ τὴν ϖοϱνείαν τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
23:12 ἐϖὶ τȣ̀ς υἱȣ̀ς τῶν Ἀσσυϱίων ἐϖέϑετο, ἡγȣμένȣς ϗ ϛϱατηγȣ̀ς τȣ̀ς ἐγγὺς αὐτῆς ἐνδεδυϰότας εὐϖάϱυφα, ἱϖϖεῖς ἱϖϖαζομένȣς ἐφ’ ἵϖϖων· νεανίσϰοι ἐϖίλεϰτοι ϖάντες.
23:13 ϗ εἶδον ὅτι μεμίανται· ὁδὸς μία τῶν δύο.
23:14 ϗ ϖϱοσέϑετο ϖϱὸς τὴν ϖοϱνείαν αὐτῆς ϗ εἶδεν ἄνδϱας ἐζωγϱαφημένȣς ἐϖὶ τȣ̃ τοίχȣ, εἰϰόνας Χαλδαίων, ἐζωγϱαφημένȣς ἐν γϱαφίδι
23:15 ἐζωσμένȣς ϖοιϰίλματα ἐϖὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν, ϗ τιάϱαι ϐαϖταὶ ἐϖὶ τῶν ϰεφαλῶν αὐτῶν, ὄψις τϱισσὴ ϖάντων, ὁμοίωμα υἱῶν Χαλδαίων γῆς ϖατϱίδος αὐτῶν,
23:16 ϗ ἐϖέϑετο ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τῇ ὁϱάσει ὀφϑαλμῶν αὐτῆς ϗ ἐξαϖέϛειλεν ἀγγέλȣς ϖϱὸς αὐτȣ̀ς εἰς γῆν Χαλδαίων.
23:17 ϗ ἤλϑοσαν ϖϱὸς αὐτὴν υἱοὶ Βαϐυλῶνος εἰς ϰοίτην ϰαταλυόντων ϗ ἐμίαινον αὐτὴν ἐν τῇ ϖοϱνείᾳ αὐτῆς, ϗ ἐμιάνϑη ἐν αὐτοῖς· ϗ ἀϖέϛη ἡ ψυχὴ αὐτῆς ἀϖ’ αὐτῶν.
23:18 ϗ ἀϖεϰάλυψεν τὴν ϖοϱνείαν αὐτῆς ϗ ἀϖεϰάλυψεν τὴν αἰσχύνην αὐτῆς, ϗ ἀϖέϛη ἡ ψυχή μȣ ἀϖ’ αὐτῆς, ὃν τϱόϖον ἀϖέϛη ἡ ψυχή μȣ ἀϖὸ τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
23:19 ϗ ἐϖλήϑυνας τὴν ϖοϱνείαν σȣ τȣ̃ ἀναμνῆσαι ἡμέϱας νεότητός σȣ, ἐν αἷς ἐϖόϱνευσας ἐν Αἰγύϖτῳ,
23:20 ϗ ἐϖέϑȣ ἐϖὶ τȣ̀ς Χαλδαίȣς, ὧν ἦσαν ὡς ὄνων αἱ σάϱϰες αὐτῶν ϗ αἰδοῖα ἵϖϖων τὰ αἰδοῖα αὐτῶν.
23:21 ϗ ἐϖεσϰέψω τὴν ἀνομίαν νεότητός σȣ, ἃ ἐϖοίεις ἐν Αἰγύϖτῳ ἐν τῷ ϰαταλύματί σȣ, ȣ̔͂ οἱ μαϛοὶ νεότητός σȣ. –
23:22 διὰ τȣ̃το, Οολιϐα, τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐξεγείϱω τȣ̀ς ἐϱαϛάς σȣ ἐϖὶ σέ, ἀφ’ ὧν ἀϖέϛη ἡ ψυχή σȣ ἀϖ’ αὐτῶν, ϗ ἐϖάξω αὐτȣ̀ς ἐϖὶ σὲ ϰυϰλόϑεν,
23:23 υἱȣ̀ς Βαϐυλῶνος ϗ ϖάντας τȣ̀ς Χαλδαίȣς, Φαϰȣδ ϗ Σȣε ϗ Κȣε ϗ ϖάντας υἱȣ̀ς Ἀσσυϱίων μετ’ αὐτῶν, νεανίσϰȣς ἐϖιλέϰτȣς, ἡγεμόνας ϗ ϛϱατηγȣ̀ς ϖάντας, τϱισσȣ̀ς ϗ ὀνομαϛȣ̀ς ἱϖϖεύοντας ἐφ’ ἵϖϖων·
23:24 ϗ ϖάντες ἥξȣσιν ἐϖὶ σὲ ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ, ἅϱματα ϗ τϱοχοὶ μετ’ ὄχλȣ λαῶν, ϑυϱεοὶ ϗ ϖέλται, ϗ ϐαλȣ̃σιν φυλαϰὴν ἐϖὶ σὲ ϰύϰλῳ· ϗ δώσω ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν ϰϱίμα, ϗ ἐϰδιϰήσȣσίν σε ἐν τοῖς ϰϱίμασιν αὐτῶν.
23:25 ϗ δώσω τὸν ζῆλόν μȣ ἐν σοί, ϗ ϖοιήσȣσιν μετὰ σȣ̃ ἐν ὀϱγῇ ϑυμȣ̃· μυϰτῆϱά σȣ ϗ ὦτά σȣ ἀφελȣ̃σιν ϗ τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς σȣ ἐν ῥομφαίᾳ ϰαταϐαλȣ̃σιν. αὐτοὶ υἱȣ́ς σȣ ϗ ϑυγατέϱας σȣ λήμψονται, ϗ τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς σȣ ϖῦϱ ϰαταφάγεται.
23:26 ϗ ἐϰδύσȣσίν σε τὸν ἱματισμόν σȣ ϗ λήμψονται τὰ σϰεύη τῆς ϰαυχήσεώς σȣ.
23:27 ϗ ἀϖοϛϱέψω τὰς ἀσεϐείας σȣ ἐϰ σȣ̃ ϗ τὴν ϖοϱνείαν σȣ ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ, ϗ ȣ̓ μὴ ἄϱῃς τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς σȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϗ Αἰγύϖτȣ ȣ̓ μὴ μνησϑῇς ȣ̓ϰέτι.
23:28 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖαϱαδίδωμί σε εἰς χεῖϱας ὧν μισεῖς, ἀφ’ ὧν ἀϖέϛη ἡ ψυχή σȣ ἀϖ’ αὐτῶν·
23:29 ϗ ϖοιήσȣσιν ἐν σοὶ ἐν μίσει ϗ λήμψονται ϖάντας τȣ̀ς ϖόνȣς σȣ ϗ τȣ̀ς μόχϑȣς σȣ, ϗ ἔσῃ γυμνὴ ϗ ἀσχημονȣ̃σα, ϗ ἀϖοϰαλυφϑήσεται αἰσχύνη ϖοϱνείας σȣ ϗ ἀσέϐειά σȣ. ϗ ἡ ϖοϱνεία σȣ
23:30 ἐϖοίησεν ταῦτά σοι ἐν τῷ ἐϰϖοϱνεῦσαί σε ὀϖίσω ἐϑνῶν ϗ ἐμιαίνȣ ἐν τοῖς ἐνϑυμήμασιν αὐτῶν.
23:31 ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ἀδελφῆς σȣ ἐϖοϱεύϑης, ϗ δώσω τὸ ϖοτήϱιον αὐτῆς εἰς χεῖϱάς σȣ.
23:32 τάδε λέγει ϰύϱιος Τὸ ϖοτήϱιον τῆς ἀδελφῆς σȣ ϖίεσαι τὸ ϐαϑὺ ϗ τὸ ϖλατὺ τὸ ϖλεονάζον τȣ̃ συντελέσαι
23:33 μέϑην ϗ ἐϰλύσεως ϖλησϑήσῃ· ϗ τὸ ϖοτήϱιον ἀφανισμȣ̃, ϖοτήϱιον ἀδελφῆς σȣ Σαμαϱείας,
23:34 ϗ ϖίεσαι αὐτό· ϗ τὰς ἑοϱτὰς ϗ τὰς νεομηνίας αὐτῆς ἀϖοϛϱέψω· διότι ἐγὼ λελάληϰα, λέγει ϰύϱιος.
23:35 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἐϖελάϑȣ μȣ ϗ ἀϖέϱϱιψάς με ὀϖίσω τȣ̃ σώματός σȣ, ϗ σὺ λαϐὲ τὴν ἀσέϐειάν σȣ ϗ τὴν ϖοϱνείαν σȣ. –
23:36 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ȣ̓ ϰϱινεῖς τὴν Οολαν ϗ τὴν Οολιϐαν; ϗ ἀϖαγγελεῖς αὐταῖς τὰς ἀνομίας αὐτῶν,
23:37 ὅτι ἐμοιχῶντο, ϗ αἷμα ἐν χεϱσὶν αὐτῶν· τὰ ἐνϑυμήματα αὐτῶν ἐμοιχῶντο ϗ τὰ τέϰνα αὐτῶν, ἃ ἐγέννησάν μοι, διήγαγον αὐτοῖς δι’ ἐμϖύϱων.
23:38 ἕως ϗ ταῦτα ἐϖοίησάν μοι· τὰ ἅγιά μȣ ἐμίαινον ϗ τὰ σάϐϐατά μȣ ἐϐεϐήλȣν.
23:39 ϗ ἐν τῷ σφάζειν αὐτȣ̀ς τὰ τέϰνα αὐτῶν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν ϗ εἰσεϖοϱεύοντο εἰς τὰ ἅγιά μȣ τȣ̃ ϐεϐηλȣ̃ν αὐτά· ϗ ὅτι ȣ̔́τως ἐϖοίȣν ἐν μέσῳ τȣ̃ οἴϰȣ μȣ.
23:40 ϗ ὅτι τοῖς ἀνδϱάσιν τοῖς ἐϱχομένοις μαϰϱόϑεν, οἷς ἀγγέλȣς ἐξαϖεϛέλλοσαν ϖϱὸς αὐτȣ́ς, ϗ ἅμα τῷ ἔϱχεσϑαι αὐτȣ̀ς εὐϑὺς ἐλȣ́ȣ ϗ ἐϛιϐίζȣ τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς σȣ ϗ ἐϰόσμȣ ϰόσμῳ
23:41 ϗ ἐϰάϑȣ ἐϖὶ ϰλίνης ἐϛϱωμένης, ϗ τϱάϖεζα ϰεϰοσμημένη ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῆς. ϗ τὸ ϑυμίαμά μȣ ϗ τὸ ἔλαιόν μȣ εὐφϱαίνοντο ἐν αὐτοῖς.
23:42 ϗ φωνὴν ἁϱμονίας ἀνεϰϱȣ́οντο· ϗ ϖϱὸς ἄνδϱας ἐϰ ϖλήϑȣς ἀνϑϱώϖων ἥϰοντας ἐϰ τῆς ἐϱήμȣ ϗ ἐδίδοσαν ψέλια ἐϖὶ τὰς χεῖϱας αὐτῶν ϗ ϛέφανον ϰαυχήσεως ἐϖὶ τὰς ϰεφαλὰς αὐτῶν.
23:43 ϗ εἶϖα Ȣ̓ϰ ἐν τȣ́τοις μοιχεύȣσιν; ϗ ἔϱγα ϖόϱνης ϗ αὐτὴ ἐξεϖόϱνευσεν.
23:44 ϗ εἰσεϖοϱεύοντο ϖϱὸς αὐτήν, ὃν τϱόϖον εἰσϖοϱεύονται ϖϱὸς γυναῖϰα ϖόϱνην, ȣ̔́τως εἰσεϖοϱεύοντο ϖϱὸς Οολαν ϗ ϖϱὸς Οολιϐαν τȣ̃ ϖοιῆσαι ἀνομίαν.
23:45 ϗ ἄνδϱες δίϰαιοι αὐτοὶ ἐϰδιϰήσȣσιν αὐτὰς ἐϰδιϰήσει μοιχαλίδος ϗ ἐϰδιϰήσει αἵματος, ὅτι μοιχαλίδες εἰσίν, ϗ αἷμα ἐν χεϱσὶν αὐτῶν.
23:46 τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἀνάγαγε ἐϖ’ αὐτὰς ὄχλον ϗ δὸς ἐν αὐταῖς ταϱαχὴν ϗ διαϱϖαγὴν
23:47 ϗ λιϑοϐόλησον ἐϖ’ αὐτὰς λίϑοις ὄχλων ϗ ϰαταϰέντει αὐτὰς ἐν τοῖς ξίφεσιν αὐτῶν· υἱȣ̀ς αὐτῶν ϗ ϑυγατέϱας αὐτῶν ἀϖοϰτενȣ̃σι ϗ τȣ̀ς οἴϰȣς αὐτῶν ἐμϖϱήσȣσιν.
23:48 ϗ ἀϖοϛϱέψω ἀσέϐειαν ἐϰ τῆς γῆς, ϗ ϖαιδευϑήσονται ϖᾶσαι αἱ γυναῖϰες ϗ ȣ̓ μὴ ϖοιήσȣσιν ϰατὰ τὰς ἀσεϐείας αὐτῶν.
23:49 ϗ δοϑήσεται ἡ ἀσέϐεια ὑμῶν ἐφ’ ὑμᾶς, ϗ τὰς ἁμαϱτίας τῶν ἐνϑυμημάτων ὑμῶν λήμψεσϑε· ϗ γνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
24:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεϰάτῳ δεϰάτῃ τȣ̃ μηνὸς λέγων
24:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, γϱάψον σεαυτῷ εἰς ἡμέϱαν ἀϖὸ τῆς ἡμέϱας ταύτης, ἀφ’ ἧς ἀϖηϱείσατο ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ, ἀϖὸ τῆς ἡμέϱας τῆς σήμεϱον,
24:3 ϗ εἰϖὸν ἐϖὶ τὸν οἶϰον τὸν ϖαϱαϖιϰϱαίνοντα ϖαϱαϐολὴν ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐϖίϛησον τὸν λέϐητα ϗ ἔϰχεον εἰς αὐτὸν ὕδωϱ
24:4 ϗ ἔμϐαλε εἰς αὐτὸν τὰ διχοτομήματα, ϖᾶν διχοτόμημα ϰαλόν, σϰέλος ϗ ὦμον ἐϰσεσαϱϰισμένα ἀϖὸ τῶν ὀϛῶν
24:5 ἐξ ἐϖιλέϰτων ϰτηνῶν εἰλημμένων ϗ ὑϖόϰαιε τὰ ὀϛᾶ ὑϖοϰάτω αὐτῶν· ἔζεσεν ἔζεσεν, ϗ ἥψηται τὰ ὀϛᾶ αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς.
24:6 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ὦ ϖόλις αἱμάτων, λέϐης ἐν ᾧ ἐϛιν ἰὸς ἐν αὐτῷ, ϗ ὁ ἰὸς ȣ̓ϰ ἐξῆλϑεν ἐξ αὐτῆς· ϰατὰ μέλος αὐτῆς ἐξήνεγϰεν, ȣ̓ϰ ἔϖεσεν ἐϖ’ αὐτὴν ϰλῆϱος.
24:7 ὅτι αἷμα αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐϛιν, ἐϖὶ λεωϖετϱίαν τέταχα αὐτό· ȣ̓ϰ ἐϰϰέχυϰα αὐτὸ ἐϖὶ τὴν γῆν τȣ̃ ϰαλύψαι ἐϖ’ αὐτὸ γῆν.
24:8 τȣ̃ ἀναϐῆναι ϑυμὸν εἰς ἐϰδίϰησιν ἐϰδιϰηϑῆναι δέδωϰα τὸ αἷμα αὐτῆς ἐϖὶ λεωϖετϱίαν τȣ̃ μὴ ϰαλύψαι αὐτό.
24:9 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Κἀγὼ μεγαλυνῶ τὸν δαλὸν
24:10 ϗ ϖληϑυνῶ τὰ ξύλα ϗ ἀναϰαύσω τὸ ϖῦϱ, ὅϖως ταϰῇ τὰ ϰϱέα ϗ ἐλαττωϑῇ ὁ ζωμὸς
24:11 ϗ ϛῇ ἐϖὶ τȣ̀ς ἄνϑϱαϰας, ὅϖως ϖϱοσϰαυϑῇ ϗ ϑεϱμανϑῇ ὁ χαλϰὸς αὐτῆς ϗ ταϰῇ ἐν μέσῳ ἀϰαϑαϱσίας αὐτῆς, ϗ ἐϰλίϖῃ ὁ ἰὸς αὐτῆς,
24:12 ϗ ȣ̓ μὴ ἐξέλϑῃ ἐξ αὐτῆς ϖολὺς ὁ ἰὸς αὐτῆς, ϰαταισχυνϑήσεται ὁ ἰὸς αὐτῆς,
24:13 ἀνϑ’ ὧν ἐμιαίνȣ σύ. ϗ τί ἐὰν μὴ ϰαϑαϱισϑῇς ἔτι, ἕως ȣ̔͂ ἐμϖλήσω τὸν ϑυμόν μȣ;
24:14 ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα, ϗ ἥξει, ϗ ϖοιήσω, ȣ̓ διαϛελῶ ȣ̓δὲ μὴ ἐλεήσω· ϰατὰ τὰς ὁδȣ́ς σȣ ϗ ϰατὰ τὰ ἐνϑυμήματά σȣ ϰϱινῶ σε, λέγει ϰύϱιος. διὰ τȣ̃το ἐγὼ ϰϱινῶ σε ϰατὰ τὰ αἵματά σȣ ϗ ϰατὰ τὰ ἐνϑυμήματά σȣ ϰϱινῶ σε, ἡ ἀϰάϑαϱτος ἡ ὀνομαϛὴ ϗ ϖολλὴ τȣ̃ ϖαϱαϖιϰϱαίνειν.
24:15 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
24:16 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἰδȣ̀ ἐγὼ λαμϐάνω ἐϰ σȣ̃ τὰ ἐϖιϑυμήματα τῶν ὀφϑαλμῶν σȣ ἐν ϖαϱατάξει· ȣ̓ μὴ ϰοϖῇς ȣ̓δὲ μὴ ϰλαυσϑῇς.
24:17 ϛεναγμὸς αἵματος, ὀσφύος, ϖένϑȣς ἐϛίν· ȣ̓ϰ ἔϛαι τὸ τϱίχωμά σȣ συμϖεϖλεγμένον ἐϖὶ σὲ ϗ τὰ ὑϖοδήματά σȣ ἐν τοῖς ϖοσίν σȣ, ȣ̓ μὴ ϖαϱαϰληϑῇς ἐν χείλεσιν αὐτῶν ϗ ἄϱτον ἀνδϱῶν ȣ̓ μὴ φάγῃς.
24:18 ϗ ἐλάλησα ϖϱὸς τὸν λαὸν τὸ ϖϱωῒ ὃν τϱόϖον ἐνετείλατό μοι, ϗ ἀϖέϑανεν ἡ γυνή μȣ ἑσϖέϱας, ϗ ἐϖοίησα τὸ ϖϱωῒ ὃν τϱόϖον ἐϖετάγη μοι.
24:19 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ὁ λαός Ȣ̓ϰ ἀναγγελεῖς ἡμῖν τί ἐϛιν ταῦτα, ἃ σὺ ϖοιεῖς;
24:20 ϗ εἶϖα ϖϱὸς αὐτȣ́ς Λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με ἐγένετο λέγων
24:21 Εἰϖὸν ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ϐεϐηλῶ τὰ ἅγιά μȣ, φϱύαγμα ἰσχύος ὑμῶν, ἐϖιϑυμήματα ὀφϑαλμῶν ὑμῶν, ϗ ὑϖὲϱ ὧν φείδονται αἱ ψυχαὶ ὑμῶν· ϗ οἱ υἱοὶ ὑμῶν ϗ αἱ ϑυγατέϱες ὑμῶν, ȣ̔̀ς ἐγϰατελίϖετε, ἐν ῥομφαίᾳ ϖεσȣ̃νται.
24:22 ϗ ϖοιήσετε ὃν τϱόϖον ϖεϖοίηϰα· ἀϖὸ ϛόματος αὐτῶν ȣ̓ ϖαϱαϰληϑήσεσϑε ϗ ἄϱτον ἀνδϱῶν ȣ̓ φάγεσϑε,
24:23 ϗ αἱ ϰόμαι ὑμῶν ἐϖὶ τῆς ϰεφαλῆς ὑμῶν, ϗ τὰ ὑϖοδήματα ὑμῶν ἐν τοῖς ϖοσὶν ὑμῶν· ȣ̓́τε μὴ ϰόψησϑε ȣ̓́τε μὴ ϰλαύσητε ϗ ἐνταϰήσεσϑε ἐν ταῖς ἀδιϰίαις ὑμῶν ϗ ϖαϱαϰαλέσετε ἕϰαϛος τὸν ἀδελφὸν αὐτȣ̃.
24:24 ϗ ἔϛαι Ιεζεϰιηλ ὑμῖν εἰς τέϱας· ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐϖοίησεν, ϖοιήσετε, ὅταν ἔλϑῃ ταῦτα· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος. –
24:25 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ȣ̓χὶ ἐν τῇ ἡμέϱᾳ, ὅταν λαμϐάνω τὴν ἰσχὺν ϖαϱ’ αὐτῶν, τὴν ἔϖαϱσιν τῆς ϰαυχήσεως αὐτῶν, τὰ ἐϖιϑυμήματα ὀφϑαλμῶν αὐτῶν ϗ τὴν ἔϖαϱσιν ψυχῆς αὐτῶν, υἱȣ̀ς αὐτῶν ϗ ϑυγατέϱας αὐτῶν,
24:26 ἐν ἐϰείνῃ τῇ ἡμέϱᾳ ἥξει ὁ ἀνασῳζόμενος ϖϱὸς σὲ τȣ̃ ἀναγγεῖλαί σοι εἰς τὰ ὦτα;
24:27 ἐν ἐϰείνῃ τῇ ἡμέϱᾳ διανοιχϑήσεται τὸ ϛόμα σȣ ϖϱὸς τὸν ἀνασῳζόμενον, ϗ λαλήσεις ϗ ȣ̓ μὴ ἀϖοϰωφωϑῇς ȣ̓ϰέτι· ϗ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς τέϱας, ϗ ἐϖιγνώσονται διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
25:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
25:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϛήϱισον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ τȣ̀ς υἱȣ̀ς Αμμων ϗ ϖϱοφήτευσον ἐϖ’ αὐτȣ̀ς
25:3 ϗ ἐϱεῖς τοῖς υἱοῖς Αμμων Ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἐϖεχάϱητε ἐϖὶ τὰ ἅγιά μȣ, ὅτι ἐϐεϐηλώϑη, ϗ ἐϖὶ τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ, ὅτι ἠφανίσϑη, ϗ ἐϖὶ τὸν οἶϰον τȣ̃ Ιȣδα, ὅτι ἐϖοϱεύϑησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ,
25:4 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖαϱαδίδωμι ὑμᾶς τοῖς υἱοῖς Κεδεμ εἰς ϰληϱονομίαν, ϗ ϰατασϰηνώσȣσιν ἐν τῇ ἀϖαϱτίᾳ αὐτῶν ἐν σοὶ ϗ δώσȣσιν ἐν σοὶ τὰ σϰηνώματα αὐτῶν· αὐτοὶ φάγονται τȣ̀ς ϰαϱϖȣ́ς σȣ, ϗ αὐτοὶ ϖίονται τὴν ϖιότητά σȣ.
25:5 ϗ δώσω τὴν ϖόλιν τȣ̃ Αμμων εἰς νομὰς ϰαμήλων ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς Αμμων εἰς νομὴν ϖϱοϐάτων· ϗ ἐϖιγνώσεσϑε διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
25:6 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἐϰϱότησας τὴν χεῖϱά σȣ ϗ ἐϖεψόφησας τῷ ϖοδί σȣ ϗ ἐϖέχαϱας ἐϰ ψυχῆς σȣ ἐϖὶ τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ,
25:7 διὰ τȣ̃το ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖὶ σὲ ϗ δώσω σε εἰς διαϱϖαγὴν ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ϗ ἐξολεϑϱεύσω σε ἐϰ τῶν λαῶν ϗ ἀϖολῶ σε ἐϰ τῶν χωϱῶν ἀϖωλείᾳ· ϗ ἐϖιγνώσῃ διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
25:8 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν εἶϖεν Μωαϐ Ἰδȣ̀ ὃν τϱόϖον ϖάντα τὰ ἔϑνη οἶϰος Ισϱαηλ ϗ Ιȣδα,
25:9 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖαϱαλύω τὸν ὦμον Μωαϐ ἀϖὸ ϖόλεων ἀϰϱωτηϱίων αὐτȣ̃, ἐϰλεϰτὴν γῆν, οἶϰον Ασιμȣϑ ἐϖάνω ϖηγῆς ϖόλεως ϖαϱαϑαλασσίας.
25:10 τοῖς υἱοῖς Κεδεμ ἐϖὶ τȣ̀ς υἱȣ̀ς Αμμων δέδωϰα αὐτȣ̀ς εἰς ϰληϱονομίαν, ὅϖως μὴ μνεία γένηται τῶν υἱῶν Αμμων·
25:11 ϗ εἰς Μωαϐ ϖοιήσω ἐϰδίϰησιν, ϗ ἐϖιγνώσονται διότι ἐγὼ ϰύϱιος.
25:12 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἐϖοίησεν ἡ Ιδȣμαία ἐν τῷ ἐϰδιϰῆσαι αὐτȣ̀ς ἐϰδίϰησιν εἰς τὸν οἶϰον Ιȣδα ϗ ἐμνησιϰάϰησαν ϗ ἐξεδίϰησαν δίϰην,
25:13 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ϗ ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖὶ τὴν Ιδȣμαίαν ϗ ἐξολεϑϱεύσω ἐξ αὐτῆς ἄνϑϱωϖον ϗ ϰτῆνος ϗ ϑήσομαι αὐτὴν ἔϱημον, ϗ ἐϰ Θαιμαν διωϰόμενοι ἐν ῥομφαίᾳ ϖεσȣ̃νται·
25:14 ϗ δώσω ἐϰδίϰησίν μȣ ἐϖὶ τὴν Ιδȣμαίαν ἐν χειϱὶ λαȣ̃ μȣ Ισϱαηλ, ϗ ϖοιήσȣσιν ἐν τῇ Ιδȣμαίᾳ ϰατὰ τὴν ὀϱγήν μȣ ϗ ϰατὰ τὸν ϑυμόν μȣ· ϗ ἐϖιγνώσονται τὴν ἐϰδίϰησίν μȣ, λέγει ϰύϱιος.
25:15 Διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἐϖοίησαν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν ἐϰδιϰήσει ϗ ἐξανέϛησαν ἐϰδίϰησιν ἐϖιχαίϱοντες ἐϰ ψυχῆς τȣ̃ ἐξαλεῖψαι ἕως αἰῶνος,
25:16 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖὶ τȣ̀ς ἀλλοφύλȣς ϗ ἐξολεϑϱεύσω Κϱῆτας ϗ ἀϖολῶ τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας τὴν ϖαϱαλίαν·
25:17 ϗ ϖοιήσω ἐν αὐτοῖς ἐϰδιϰήσεις μεγάλας, ϗ ἐϖιγνώσονται διότι ἐγὼ ϰύϱιος ἐν τῷ δȣ̃ναι τὴν ἐϰδίϰησίν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ́ς.
26:1 Ϗ ἐγενήϑη ἐν τῷ ἑνδεϰάτῳ ἔτει μιᾷ τȣ̃ μηνὸς ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
26:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἀνϑ’ ὧν εἶϖεν Σοϱ ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ Εὖγε συνετϱίϐη, ἀϖόλωλεν τὰ ἔϑνη, ἐϖεϛϱάφη ϖϱός με, ἡ ϖλήϱης ἠϱήμωται,
26:3 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ σέ, Σοϱ, ϗ ἀνάξω ἐϖὶ σὲ ἔϑνη ϖολλά, ὡς ἀναϐαίνει ἡ ϑάλασσα τοῖς ϰύμασιν αὐτῆς.
26:4 ϗ ϰαταϐαλȣ̃σιν τὰ τείχη Σοϱ ϗ ϰαταϐαλȣ̃σι τȣ̀ς ϖύϱγȣς σȣ, ϗ λιϰμήσω τὸν χȣ̃ν αὐτῆς ἀϖ’ αὐτῆς ϗ δώσω αὐτὴν εἰς λεωϖετϱίαν·
26:5 ψυγμὸς σαγηνῶν ἔϛαι ἐν μέσῳ ϑαλάσσης, ὅτι ἐγὼ λελάληϰα, λέγει ϰύϱιος· ϗ ἔϛαι εἰς ϖϱονομὴν τοῖς ἔϑνεσιν,
26:6 ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῆς αἱ ἐν τῷ ϖεδίῳ μαχαίϱᾳ ἀναιϱεϑήσονται· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος.
26:7 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ἐϖὶ σέ, Σοϱ, τὸν Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλέα Βαϐυλῶνος ἀϖὸ τȣ̃ ϐοϱϱᾶ [ϐασιλεὺς ϐασιλέων ἐϛίν] μεϑ’ ἵϖϖων ϗ ἁϱμάτων ϗ ἱϖϖέων ϗ συναγωγῆς ἐϑνῶν ϖολλῶν σφόδϱα.
26:8 ȣ̔͂τος τὰς ϑυγατέϱας σȣ τὰς ἐν τῷ ϖεδίῳ μαχαίϱᾳ ἀνελεῖ ϗ δώσει ἐϖὶ σὲ ϖϱοφυλαϰὴν ϗ ϖεϱιοιϰοδομήσει ϗ ϖοιήσει ἐϖὶ σὲ ϰύϰλῳ χάϱαϰα ϗ ϖεϱίϛασιν ὅϖλων ϗ τὰς λόγχας αὐτȣ̃ ἀϖέναντί σȣ δώσει·
26:9 τὰ τείχη σȣ ϗ τȣ̀ς ϖύϱγȣς σȣ ϰαταϐαλεῖ ἐν ταῖς μαχαίϱαις αὐτȣ̃.
26:10 ἀϖὸ τȣ̃ ϖλήϑȣς τῶν ἵϖϖων αὐτȣ̃ ϰαταϰαλύψει σε ὁ ϰονιοϱτὸς αὐτῶν, ϗ ἀϖὸ τῆς φωνῆς τῶν ἱϖϖέων αὐτȣ̃ ϗ τῶν τϱοχῶν τῶν ἁϱμάτων αὐτȣ̃ σεισϑήσεται τὰ τείχη σȣ εἰσϖοϱευομένȣ αὐτȣ̃ τὰς ϖύλας σȣ ὡς εἰσϖοϱευόμενος εἰς ϖόλιν ἐϰ ϖεδίȣ.
26:11 ἐν ταῖς ὁϖλαῖς τῶν ἵϖϖων αὐτȣ̃ ϰαταϖατήσȣσίν σȣ ϖάσας τὰς ϖλατείας· τὸν λαόν σȣ μαχαίϱᾳ ἀνελεῖ ϗ τὴν ὑϖόϛασίν σȣ τῆς ἰσχύος ἐϖὶ τὴν γῆν ϰατάξει.
26:12 ϗ ϖϱονομεύσει τὴν δύναμίν σȣ ϗ σϰυλεύσει τὰ ὑϖάϱχοντά σȣ ϗ ϰαταϐαλεῖ σȣ τὰ τείχη ϗ τȣ̀ς οἴϰȣς σȣ τȣ̀ς ἐϖιϑυμητȣ̀ς ϰαϑελεῖ ϗ τȣ̀ς λίϑȣς σȣ ϗ τὰ ξύλα σȣ ϗ τὸν χȣ̃ν σȣ εἰς μέσον τῆς ϑαλάσσης ἐμϐαλεῖ.
26:13 ϗ ϰαταλύσει τὸ ϖλῆϑος τῶν μȣσιϰῶν σȣ, ϗ ἡ φωνὴ τῶν ψαλτηϱίων σȣ ȣ̓ μὴ ἀϰȣσϑῇ ἔτι.
26:14 ϗ δώσω σε εἰς λεωϖετϱίαν, ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσῃ· ȣ̓ μὴ οἰϰοδομηϑῇς ἔτι, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει ϰύϱιος.
26:15 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος τῇ Σοϱ Ȣ̓ϰ ἀϖὸ φωνῆς τῆς ϖτώσεώς σȣ ἐν τῷ ϛενάξαι τϱαυματίας ἐν τῷ σϖάσαι μάχαιϱαν ἐν μέσῳ σȣ σεισϑήσονται αἱ νῆσοι;
26:16 ϗ ϰαταϐήσονται ἀϖὸ τῶν ϑϱόνων αὐτῶν ϖάντες οἱ ἄϱχοντες ἐϰ τῶν ἐϑνῶν τῆς ϑαλάσσης ϗ ἀφελȣ̃νται τὰς μίτϱας ἀϖὸ τῶν ϰεφαλῶν αὐτῶν ϗ τὸν ἱματισμὸν τὸν ϖοιϰίλον αὐτῶν ἐϰδύσονται· ἐϰϛάσει ἐϰϛήσονται, ἐϖὶ γῆν ϰαϑεδȣ̃νται ϗ φοϐηϑήσονται τὴν ἀϖώλειαν αὐτῶν ϗ ϛενάξȣσιν ἐϖὶ σέ·
26:17 ϗ λήμψονται ἐϖὶ σὲ ϑϱῆνον ϗ ἐϱȣ̃σίν σοι Πῶς ϰατελύϑης ἐϰ ϑαλάσσης, ἡ ϖόλις ἡ ἐϖαινεϛὴ ἡ δȣ̃σα τὸν φόϐον αὐτῆς ϖᾶσι τοῖς ϰατοιϰȣ̃σιν αὐτήν;
26:18 ϗ φοϐηϑήσονται αἱ νῆσοι ἀφ’ ἡμέϱας ϖτώσεώς σȣ.
26:19 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ὅταν δῶ σε ϖόλιν ἠϱημωμένην ὡς τὰς ϖόλεις τὰς μὴ ϰατοιϰηϑησομένας ἐν τῷ ἀναγαγεῖν με ἐϖὶ σὲ τὴν ἄϐυσσον ϗ ϰαταϰαλύψῃ σε ὕδωϱ ϖολύ,
26:20 ϗ ϰαταϐιϐάσω σε ϖϱὸς τȣ̀ς ϰαταϐαίνοντας εἰς ϐόϑϱον ϖϱὸς λαὸν αἰῶνος ϗ ϰατοιϰιῶ σε εἰς ϐάϑη τῆς γῆς ὡς ἔϱημον αἰώνιον μετὰ ϰαταϐαινόντων εἰς ϐόϑϱον, ὅϖως μὴ ϰατοιϰηϑῇς μηδὲ ἀναϛαϑῇς ἐϖὶ γῆς ζωῆς.
26:21 ἀϖώλειάν σε δώσω, ϗ ȣ̓χ ὑϖάϱξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
27:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
27:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, λαϐὲ ἐϖὶ Σοϱ ϑϱῆνον
27:3 ϗ ἐϱεῖς τῇ Σοϱ τῇ ϰατοιϰȣ́σῃ ἐϖὶ τῆς εἰσόδȣ τῆς ϑαλάσσης, τῷ ἐμϖοϱίῳ τῶν λαῶν ἀϖὸ νήσων ϖολλῶν Τάδε λέγει ϰύϱιος τῇ Σοϱ Σὺ εἶϖας Ἐγὼ ϖεϱιέϑηϰα ἐμαυτῇ ϰάλλος μȣ.
27:4 ἐν ϰαϱδίᾳ ϑαλάσσης τῷ Βεελιμ υἱοί σȣ ϖεϱιέϑηϰάν σοι ϰάλλος.
27:5 ϰέδϱος ἐϰ Σανιϱ ᾠϰοδομήϑη σοι, ταινίαι σανίδων ϰυϖαϱίσσȣ ἐϰ τȣ̃ Λιϐάνȣ ἐλήμφϑησαν τȣ̃ ϖοιῆσαί σοι ἱϛȣ̀ς ἐλατίνȣς.
27:6 ἐϰ τῆς Βασανίτιδος ἐϖοίησαν τὰς ϰώϖας σȣ, τὰ ἱεϱά σȣ ἐϖοίησαν ἐξ ἐλέφαντος, οἴϰȣς ἀλσώδεις ἀϖὸ νήσων τῶν Χεττιιν.
27:7 ϐύσσος μετὰ ϖοιϰιλίας ἐξ Αἰγύϖτȣ ἐγένετό σοι ϛϱωμνὴ τȣ̃ ϖεϱιϑεῖναί σοι δόξαν ϗ ϖεϱιϐαλεῖν σε ὑάϰινϑον ϗ ϖοϱφύϱαν ἐϰ τῶν νήσων Ελισαι ϗ ἐγένετο ϖεϱιϐόλαιά σȣ.
27:8 ϗ οἱ ἄϱχοντές σȣ οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες Σιδῶνα ϗ Αϱάδιοι ἐγένοντο ϰωϖηλάται σȣ· οἱ σοφοί σȣ, Σοϱ, οἳ ἦσαν ἐν σοί, ȣ̔͂τοι ϰυϐεϱνῆταί σȣ.
27:9 οἱ ϖϱεσϐύτεϱοι Βυϐλίων ϗ οἱ σοφοὶ αὐτῶν ἦσαν ἐν σοί, ȣ̔͂τοι ἐνίσχυον τὴν ϐȣλήν σȣ· ϗ ϖάντα τὰ ϖλοῖα τῆς ϑαλάσσης ϗ οἱ ϰωϖηλάται αὐτῶν ἐγένοντό σοι ἐϖὶ δυσμὰς δυσμῶν.
27:10 Πέϱσαι ϗ Λυδοὶ ϗ Λίϐυες ἦσαν ἐν τῇ δυνάμει σȣ, ἄνδϱες ϖολεμιϛαί σȣ ϖέλτας ϗ ϖεϱιϰεφαλαίας ἐϰϱέμασαν ἐν σοί, ȣ̔͂τοι ἔδωϰαν τὴν δόξαν σȣ.
27:11 υἱοὶ Αϱαδίων ϗ ἡ δύναμίς σȣ ἐϖὶ τῶν τειχέων σȣ φύλαϰες ἐν τοῖς ϖύϱγοις σȣ ἦσαν, τὰς φαϱέτϱας αὐτῶν ἐϰϱέμασαν ἐϖὶ τῶν ὅϱμων σȣ ϰύϰλῳ· ȣ̔͂τοι ἐτελείωσάν σȣ τὸ ϰάλλος.
27:12 Καϱχηδόνιοι ἔμϖοϱοί σȣ ἀϖὸ ϖλήϑȣς ϖάσης ἰσχύος σȣ, ἀϱγύϱιον ϗ χϱυσίον ϗ σίδηϱον ϗ ϰασσίτεϱον ϗ μόλυϐον ἔδωϰαν τὴν ἀγοϱάν σȣ.
27:13 ἡ Ἑλλὰς ϗ ἡ σύμϖασα ϗ τὰ ϖαϱατείνοντα, ȣ̔͂τοι ἐνεϖοϱεύοντό σοι ἐν ψυχαῖς ἀνϑϱώϖων ϗ σϰεύη χαλϰᾶ ἔδωϰαν τὴν ἐμϖοϱίαν σȣ.
27:14 ἐξ οἴϰȣ Θεϱγαμα ἵϖϖȣς ϗ ἱϖϖεῖς ἔδωϰαν ἀγοϱάν σȣ.
27:15 υἱοὶ Ῥοδίων ἔμϖοϱοί σȣ ἀϖὸ νήσων ἐϖλήϑυναν τὴν ἐμϖοϱίαν σȣ ὀδόντας ἐλεφαντίνȣς, ϗ τοῖς εἰσαγομένοις ἀντεδίδȣς τȣ̀ς μισϑȣ́ς σȣ,
27:16 ἀνϑϱώϖȣς ἐμϖοϱίαν σȣ ἀϖὸ ϖλήϑȣς τȣ̃ συμμίϰτȣ σȣ, ϛαϰτὴν ϗ ϖοιϰίλματα ἐϰ Θαϱσις, ϗ Ραμωϑ ϗ Χοϱχοϱ ἔδωϰαν τὴν ἀγοϱάν σȣ.
27:17 Ιȣδας ϗ οἱ υἱοὶ τȣ̃ Ισϱαηλ, ȣ̔͂τοι ἔμϖοϱοί σȣ ἐν σίτȣ ϖϱάσει ϗ μύϱων ϗ ϰασίας, ϗ ϖϱῶτον μέλι ϗ ἔλαιον ϗ ῥητίνην ἔδωϰαν εἰς τὸν σύμμιϰτόν σȣ.
27:18 Δαμασϰὸς ἔμϖοϱός σȣ ἐϰ ϖλήϑȣς ϖάσης δυνάμεώς σȣ· οἶνος ἐϰ Χελϐων ϗ ἔϱια ἐϰ Μιλήτȣ·
27:19 ϗ οἶνον εἰς τὴν ἀγοϱάν σȣ ἔδωϰαν. ἐξ Ασηλ σίδηϱος εἰϱγασμένος ϗ τϱοχὸς ἐν τῷ συμμίϰτῳ σȣ́ ἐϛιν.
27:20 Δαιδαν ἔμϖοϱοί σȣ μετὰ ϰτηνῶν ἐϰλεϰτῶν εἰς ἅϱματα.
27:21 ἡ Ἀϱαϐία ϗ ϖάντες οἱ ἄϱχοντες Κηδαϱ, ȣ̔͂τοι ἔμϖοϱοί σȣ διὰ χειϱός σȣ, ϰαμήλȣς ϗ ϰϱιȣ̀ς ϗ ἀμνȣ̀ς ἐν οἷς ἐμϖοϱεύονταί σε.
27:22 ἔμϖοϱοι Σαϐα ϗ Ραγμα, ȣ̔͂τοι ἔμϖοϱοί σȣ μετὰ ϖϱώτων ἡδυσμάτων ϗ λίϑων χϱηϛῶν ϗ χϱυσίον ἔδωϰαν τὴν ἀγοϱάν σȣ.
27:23 Χαϱϱαν ϗ Χαννα, ȣ̔͂τοι ἔμϖοϱοί σȣ. Ασσȣϱ ϗ Χαϱμαν ἔμϖοϱοί σȣ
27:24 φέϱοντες ἐμϖοϱίαν ὑάϰινϑον ϗ ϑησαυϱȣ̀ς ἐϰλεϰτȣ̀ς δεδεμένȣς σχοινίοις ϗ ϰυϖαϱίσσινα.
27:25 ϖλοῖα, ἐν αὐτοῖς Καϱχηδόνιοι ἔμϖοϱοί σȣ ἐν τῷ ϖλήϑει ἐν τῷ συμμίϰτῳ σȣ, ϗ ἐνεϖλήσϑης ϗ ἐϐαϱύνϑης σφόδϱα ἐν ϰαϱδίᾳ ϑαλάσσης.
27:26 ἐν ὕδατι ϖολλῷ ἦγόν σε οἱ ϰωϖηλάται σȣ· τὸ ϖνεῦμα τȣ̃ νότȣ συνέτϱιψέν σε ἐν ϰαϱδίᾳ ϑαλάσσης.
27:27 ἦσαν δυνάμεις σȣ ϗ ὁ μισϑός σȣ ϗ τῶν συμμίϰτων σȣ ϗ οἱ ϰωϖηλάται σȣ ϗ οἱ ϰυϐεϱνῆταί σȣ ϗ οἱ σύμϐȣλοί σȣ ϗ οἱ σύμμιϰτοί σȣ ἐϰ τῶν συμμίϰτων σȣ ϗ ϖάντες οἱ ἄνδϱες οἱ ϖολεμιϛαί σȣ οἱ ἐν σοὶ ϗ ϖᾶσα ἡ συναγωγή σȣ ἐν μέσῳ σȣ, ϖεσȣ̃νται ἐν ϰαϱδίᾳ ϑαλάσσης ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῆς ϖτώσεώς σȣ.
27:28 ϖϱὸς τὴν φωνὴν τῆς ϰϱαυγῆς σȣ οἱ ϰυϐεϱνῆταί σȣ φόϐῳ φοϐηϑήσονται,
27:29 ϗ ϰαταϐήσονται ἀϖὸ τῶν ϖλοίων ϖάντες οἱ ϰωϖηλάται σȣ ϗ οἱ ἐϖιϐάται ϗ οἱ ϖϱωϱεῖς τῆς ϑαλάσσης ἐϖὶ τὴν γῆν ϛήσονται
27:30 ϗ ἀλαλάξȣσιν ἐϖὶ σὲ τῇ φωνῇ αὐτῶν ϗ ϰεϰϱάξονται ϖιϰϱὸν ϗ ἐϖιϑήσȣσιν ἐϖὶ τὴν ϰεφαλὴν αὐτῶν γῆν ϗ σϖοδὸν ὑϖοϛϱώσονται.
27:32 ϗ λήμψονται οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἐϖὶ σὲ ϑϱῆνον ϗ ϑϱήνημά σοι
27:33 Πόσον τινὰ εὗϱες μισϑὸν ἀϖὸ τῆς ϑαλάσσης; ἐνέϖλησας ἔϑνη ἀϖὸ τȣ̃ ϖλήϑȣς σȣ ϗ ἀϖὸ τȣ̃ συμμίϰτȣ σȣ ἐϖλȣ́τισας ϖάντας ϐασιλεῖς τῆς γῆς.
27:34 νῦν συνετϱίϐης ἐν ϑαλάσσῃ, ἐν ϐάϑει ὕδατος· ὁ σύμμιϰτός σȣ ϗ ϖᾶσα ἡ συναγωγή σȣ ἐν μέσῳ σȣ ἔϖεσον, ϖάντες οἱ ϰωϖηλάται σȣ.
27:35 ϖάντες οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες τὰς νήσȣς ἐϛύγνασαν ἐϖὶ σέ, ϗ οἱ ϐασιλεῖς αὐτῶν ἐϰϛάσει ἐξέϛησαν, ϗ ἐδάϰϱυσεν τὸ ϖϱόσωϖον αὐτῶν.
27:36 ἔμϖοϱοι ἀϖὸ ἐϑνῶν ἐσύϱισάν σε· ἀϖώλεια ἐγένȣ ϗ ȣ̓ϰέτι ἔσῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
28:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
28:2 Ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, εἰϖὸν τῷ ἄϱχοντι Τύϱȣ Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ὑψώϑη σȣ ἡ ϰαϱδία, ϗ εἶϖας Θεός εἰμι ἐγώ, ϰατοιϰίαν ϑεȣ̃ ϰατῴϰηϰα ἐν ϰαϱδίᾳ ϑαλάσσης, σὺ δὲ εἶ ἄνϑϱωϖος ϗ ȣ̓ ϑεὸς ϗ ἔδωϰας τὴν ϰαϱδίαν σȣ ὡς ϰαϱδίαν ϑεȣ̃,
28:3 μὴ σοφώτεϱος εἶ σὺ τȣ̃ Δανιηλ; σοφοὶ ȣ̓ϰ ἐϖαίδευσάν σε τῇ ἐϖιϛήμῃ αὐτῶν;
28:4 μὴ ἐν τῇ ἐϖιϛήμῃ σȣ ἢ ἐν τῇ φϱονήσει σȣ ἐϖοίησας σεαυτῷ δύναμιν ϗ χϱυσίον ϗ ἀϱγύϱιον ἐν τοῖς ϑησαυϱοῖς σȣ;
28:5 ἐν τῇ ϖολλῇ ἐϖιϛήμῃ σȣ ϗ ἐμϖοϱίᾳ σȣ ἐϖλήϑυνας δύναμίν σȣ, ὑψώϑη ἡ ϰαϱδία σȣ ἐν τῇ δυνάμει σȣ.
28:6 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐϖειδὴ δέδωϰας τὴν ϰαϱδίαν σȣ ὡς ϰαϱδίαν ϑεȣ̃,
28:7 ἀντὶ τȣ́τȣ ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ἐϖὶ σὲ ἀλλοτϱίȣς λοιμȣ̀ς ἀϖὸ ἐϑνῶν, ϗ ἐϰϰενώσȣσιν τὰς μαχαίϱας αὐτῶν ἐϖὶ σὲ ϗ ἐϖὶ τὸ ϰάλλος τῆς ἐϖιϛήμης σȣ ϗ ϛϱώσȣσιν τὸ ϰάλλος σȣ εἰς ἀϖώλειαν
28:8 ϗ ϰαταϐιϐάσȣσίν σε, ϗ ἀϖοϑανῇ ϑανάτῳ τϱαυματιῶν ἐν ϰαϱδίᾳ ϑαλάσσης.
28:9 μὴ λέγων ἐϱεῖς Θεός εἰμι ἐγώ, ἐνώϖιον τῶν ἀναιϱȣ́ντων σε; σὺ δὲ εἶ ἄνϑϱωϖος ϗ ȣ̓ ϑεός. ἐν ϖλήϑει
28:10 ἀϖεϱιτμήτων ἀϖολῇ ἐν χεϱσὶν ἀλλοτϱίων· ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει ϰύϱιος.
28:11 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
28:12 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, λαϐὲ ϑϱῆνον ἐϖὶ τὸν ἄϱχοντα Τύϱȣ ϗ εἰϖὸν αὐτῷ Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Σὺ ἀϖοσφϱάγισμα ὁμοιώσεως ϗ ϛέφανος ϰάλλȣς
28:13 ἐν τῇ τϱυφῇ τȣ̃ ϖαϱαδείσȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἐγενήϑης· ϖᾶν λίϑον χϱηϛὸν ἐνδέδεσαι, σάϱδιον ϗ τοϖάζιον ϗ σμάϱαγδον ϗ ἄνϑϱαϰα ϗ σάϖφειϱον ϗ ἴασϖιν ϗ ἀϱγύϱιον ϗ χϱυσίον ϗ λιγύϱιον ϗ ἀχάτην ϗ ἀμέϑυϛον ϗ χϱυσόλιϑον ϗ ϐηϱύλλιον ϗ ὀνύχιον, ϗ χϱυσίȣ ἐνέϖλησας τȣ̀ς ϑησαυϱȣ́ς σȣ ϗ τὰς ἀϖοϑήϰας σȣ ἐν σοὶ ἀφ’ ἧς ἡμέϱας ἐϰτίσϑης σύ.
28:14 μετὰ τȣ̃ χεϱȣϐ ἔϑηϰά σε ἐν ὄϱει ἁγίῳ ϑεȣ̃, ἐγενήϑης ἐν μέσῳ λίϑων ϖυϱίνων.
28:15 ἐγενήϑης ἄμωμος σὺ ἐν ταῖς ἡμέϱαις σȣ ἀφ’ ἧς ἡμέϱας σὺ ἐϰτίσϑης ἕως εὑϱέϑη τὰ ἀδιϰήματα ἐν σοί.
28:16 ἀϖὸ ϖλήϑȣς τῆς ἐμϖοϱίας σȣ ἔϖλησας τὰ ταμίειά σȣ ἀνομίας ϗ ἥμαϱτες ϗ ἐτϱαυματίσϑης ἀϖὸ ὄϱȣς τȣ̃ ϑεȣ̃, ϗ ἤγαγέν σε τὸ χεϱȣϐ ἐϰ μέσȣ λίϑων ϖυϱίνων.
28:17 ὑψώϑη ἡ ϰαϱδία σȣ ἐϖὶ τῷ ϰάλλει σȣ, διεφϑάϱη ἡ ἐϖιϛήμη σȣ μετὰ τȣ̃ ϰάλλȣς σȣ· διὰ ϖλῆϑος ἁμαϱτιῶν σȣ ἐϖὶ τὴν γῆν ἔϱϱιψά σε, ἐναντίον ϐασιλέων ἔδωϰά σε ϖαϱαδειγματισϑῆναι.
28:18 διὰ τὸ ϖλῆϑος τῶν ἁμαϱτιῶν σȣ ϗ τῶν ἀδιϰιῶν τῆς ἐμϖοϱίας σȣ ἐϐεϐήλωσας τὰ ἱεϱά σȣ· ϗ ἐξάξω ϖῦϱ ἐϰ μέσȣ σȣ, τȣ̃το ϰαταφάγεταί σε· ϗ δώσω σε εἰς σϖοδὸν ἐϖὶ τῆς γῆς σȣ ἐναντίον ϖάντων τῶν ὁϱώντων σε.
28:19 ϗ ϖάντες οἱ ἐϖιϛάμενοί σε ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ϛυγνάσȣσιν ἐϖὶ σέ· ἀϖώλεια ἐγένȣ ϗ ȣ̓χ ὑϖάϱξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα.
28:20 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
28:21 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϛήϱισον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ Σιδῶνα ϗ ϖϱοφήτευσον ἐϖ’ αὐτὴν
28:22 ϗ εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ σέ, Σιδών, ϗ ἐνδοξασϑήσομαι ἐν σοί, ϗ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ἐν τῷ ϖοιῆσαί με ἐν σοὶ ϰϱίματα, ϗ ἁγιασϑήσομαι ἐν σοί.
28:23 αἷμα ϗ ϑάνατος ἐν ταῖς ϖλατείαις σȣ, ϗ ϖεσȣ̃νται τετϱαυματισμένοι ἐν μαχαίϱαις ἐν σοὶ ϖεϱιϰύϰλῳ σȣ· ϗ γνώσονται διότι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
28:24 ϗ ȣ̓ϰ ἔσονται ȣ̓ϰέτι τῷ οἴϰῳ τȣ̃ Ισϱαηλ σϰόλοψ ϖιϰϱίας ϗ ἄϰανϑα ὀδύνης ἀϖὸ ϖάντων τῶν ϖεϱιϰύϰλῳ αὐτῶν τῶν ἀτιμασάντων αὐτȣ́ς· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
28:25 τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ϗ συνάξω τὸν Ισϱαηλ ἐϰ τῶν ἐϑνῶν, ȣ̔͂ διεσϰοϱϖίσϑησαν ἐϰεῖ, ϗ ἁγιασϑήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώϖιον τῶν λαῶν ϗ τῶν ἐϑνῶν· ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐϖὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν δέδωϰα τῷ δȣ́λῳ μȣ Ιαϰωϐ,
28:26 ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐϖ’ αὐτῆς ἐν ἐλϖίδι ϗ οἰϰοδομήσȣσιν οἰϰίας ϗ φυτεύσȣσιν ἀμϖελῶνας ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐν ἐλϖίδι, ὅταν ϖοιήσω ϰϱίμα ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἀτιμάσασιν αὐτȣ̀ς ἐν τοῖς ϰύϰλῳ αὐτῶν· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ὁ ϑεὸς αὐτῶν ϗ ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων αὐτῶν.
29:1 Ἐν τῷ ἔτει τῷ δεϰάτῳ ἐν τῷ δεϰάτῳ μηνὶ μιᾷ τȣ̃ μηνὸς ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
29:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϛήϱισον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ Φαϱαω ϐασιλέα Αἰγύϖτȣ ϗ ϖϱοφήτευσον ἐϖ’ αὐτὸν ϗ ἐϖ’ Αἴγυϖτον ὅλην
29:3 ϗ εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ Φαϱαω τὸν δϱάϰοντα τὸν μέγαν τὸν ἐγϰαϑήμενον ἐν μέσῳ ϖοταμῶν αὐτȣ̃ τὸν λέγοντα Ἐμοί εἰσιν οἱ ϖοταμοί, ϗ ἐγὼ ἐϖοίησα αὐτȣ́ς.
29:4 ϗ ἐγὼ δώσω ϖαγίδας εἰς τὰς σιαγόνας σȣ ϗ ϖϱοσϰολλήσω τȣ̀ς ἰχϑῦς τȣ̃ ϖοταμȣ̃ σȣ ϖϱὸς τὰς ϖτέϱυγάς σȣ ϗ ἀνάξω σε ἐϰ μέσȣ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ σȣ ϗ ϖάντας τȣ̀ς ἰχϑύας τȣ̃ ϖοταμȣ̃ σȣ
29:5 ϗ ϰαταϐαλῶ σε ἐν τάχει ϗ ϖάντας τȣ̀ς ἰχϑύας τȣ̃ ϖοταμȣ̃ σȣ· ἐϖὶ ϖϱόσωϖον τȣ̃ ϖεδίȣ ϖεσῇ ϗ ȣ̓ μὴ συναχϑῇς ϗ ȣ̓ μὴ ϖεϱιϛαλῇς, τοῖς ϑηϱίοις τῆς γῆς ϗ τοῖς ϖετεινοῖς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ δέδωϰά σε εἰς ϰατάϐϱωμα·
29:6 ϗ γνώσονται ϖάντες οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες Αἴγυϖτον ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος, ἀνϑ’ ὧν ἐγενήϑης ῥάϐδος ϰαλαμίνη τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ.
29:7 ὅτε ἐϖελάϐοντό σȣ τῇ χειϱὶ αὐτῶν, ἐϑλάσϑης· ϗ ὅτε ἐϖεϰϱάτησεν ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϖᾶσα χεὶϱ ϗ ὅτε ἐϖανεϖαύσαντο ἐϖὶ σέ, συνετϱίϐης ϗ συνέϰλασας αὐτῶν ϖᾶσαν ὀσφύν.
29:8 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ἐϖὶ σὲ ῥομφαίαν ϗ ἀϖολῶ ἀνϑϱώϖȣς ἀϖὸ σȣ̃ ϗ ϰτήνη·
29:9 ϗ ἔϛαι ἡ γῆ Αἰγύϖτȣ ἀϖώλεια ϗ ἔϱημος, ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος, ἀντὶ τȣ̃ λέγειν σε Οἱ ϖοταμοὶ ἐμοί εἰσιν, ϗ ἐγὼ ἐϖοίησα αὐτȣ́ς.
29:10 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ σὲ ϗ ἐϖὶ ϖάντας τȣ̀ς ϖοταμȣ́ς σȣ ϗ δώσω γῆν Αἰγύϖτȣ εἰς ἔϱημον ϗ ῥομφαίαν ϗ ἀϖώλειαν ἀϖὸ Μαγδώλȣ ϗ Συήνης ϗ ἕως ὁϱίων Αἰϑιόϖων.
29:11 ȣ̓ μὴ διέλϑῃ ἐν αὐτῇ ϖȣ̀ς ἀνϑϱώϖȣ, ϗ ϖȣ̀ς ϰτήνȣς ȣ̓ μὴ διέλϑῃ αὐτήν, ϗ ȣ̓ ϰατοιϰηϑήσεται τεσσαϱάϰοντα ἔτη.
29:12 ϗ δώσω τὴν γῆν αὐτῆς ἀϖώλειαν ἐν μέσῳ γῆς ἠϱημωμένης, ϗ αἱ ϖόλεις αὐτῆς ἐν μέσῳ ϖόλεων ἠϱημωμένων ἔσονται τεσσαϱάϰοντα ἔτη· ϗ διασϖεϱῶ Αἴγυϖτον ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ϗ λιϰμήσω αὐτȣ̀ς εἰς τὰς χώϱας.
29:13 τάδε λέγει ϰύϱιος Μετὰ τεσσαϱάϰοντα ἔτη συνάξω τȣ̀ς Αἰγυϖτίȣς ἀϖὸ τῶν ἐϑνῶν, ȣ̔͂ διεσϰοϱϖίσϑησαν ἐϰεῖ,
29:14 ϗ ἀϖοϛϱέψω τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν Αἰγυϖτίων ϗ ϰατοιϰίσω αὐτȣ̀ς ἐν γῇ Παϑȣϱης, ἐν τῇ γῇ, ὅϑεν ἐλήμφϑησαν· ϗ ἔϛαι ἀϱχὴ ταϖεινὴ
29:15 ϖαϱὰ ϖάσας τὰς ἀϱχάς, ȣ̓ μὴ ὑψωϑῇ ἔτι ἐϖὶ τὰ ἔϑνη, ϗ ὀλιγοϛȣ̀ς αὐτȣ̀ς ϖοιήσω τȣ̃ μὴ εἶναι αὐτȣ̀ς ϖλείονας ἐν τοῖς ἔϑνεσιν.
29:16 ϗ ȣ̓ϰέτι ἔσονται τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ εἰς ἐλϖίδα ἀναμιμνῄσϰȣσαν ἀνομίαν ἐν τῷ αὐτȣ̀ς ἀϰολȣϑῆσαι ὀϖίσω αὐτῶν· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
29:17 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἑϐδόμῳ ϗ εἰϰοϛῷ ἔτει μιᾷ τȣ̃ μηνὸς τȣ̃ ϖϱώτȣ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
29:18 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ϰατεδȣλώσατο αὐτȣ̃ τὴν δύναμιν δȣλείᾳ μεγάλῃ ἐϖὶ Τύϱȣ, ϖᾶσα ϰεφαλὴ φαλαϰϱὰ ϗ ϖᾶς ὦμος μαδῶν, ϗ μισϑὸς ȣ̓ϰ ἐγενήϑη αὐτῷ ϗ τῇ δυνάμει αὐτȣ̃ ἐϖὶ Τύϱȣ ϗ τῆς δȣλείας, ἧς ἐδȣ́λευσαν ἐϖ’ αὐτήν.
29:19 τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ δίδωμι τῷ Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος γῆν Αἰγύϖτȣ, ϗ ϖϱονομεύσει τὴν ϖϱονομὴν αὐτῆς ϗ σϰυλεύσει τὰ σϰῦλα αὐτῆς, ϗ ἔϛαι μισϑὸς τῇ δυνάμει αὐτȣ̃·
29:20 ἀντὶ τῆς λειτȣϱγίας αὐτȣ̃, ἧς ἐδȣ́λευσεν ἐϖὶ Τύϱον, δέδωϰα αὐτῷ γῆν Αἰγύϖτȣ. τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος
29:21 Ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ἀνατελεῖ ϰέϱας ϖαντὶ τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ, ϗ σοὶ δώσω ϛόμα ἀνεῳγμένον ἐν μέσῳ αὐτῶν· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
30:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
30:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖϱοφήτευσον ϗ εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ὦ ὦ ἡ ἡμέϱα,
30:3 ὅτι ἐγγὺς ἡ ἡμέϱα τȣ̃ ϰυϱίȣ, ἡμέϱα ϖέϱας ἐϑνῶν ἔϛαι.
30:4 ϗ ἥξει μάχαιϱα ἐϖ’ Αἰγυϖτίȣς, ϗ ἔϛαι ταϱαχὴ ἐν τῇ Αἰϑιοϖίᾳ, ϗ ϖεσȣ̃νται τετϱαυματισμένοι ἐν Αἰγύϖτῳ, ϗ συμϖεσεῖται αὐτῆς τὰ ϑεμέλια.
30:5 Πέϱσαι ϗ Κϱῆτες ϗ Λυδοὶ ϗ Λίϐυες ϗ ϖάντες οἱ ἐϖίμιϰτοι ϗ τῶν υἱῶν τῆς διαϑήϰης μȣ μαχαίϱᾳ ϖεσȣ̃νται ἐν αὐτῇ.
30:6 ϗ ϖεσȣ̃νται τὰ ἀντιϛηϱίγματα Αἰγύϖτȣ, ϗ ϰαταϐήσεται ἡ ὕϐϱις τῆς ἰσχύος αὐτῆς ἀϖὸ Μαγδώλȣ ἕως Συήνης· μαχαίϱᾳ ϖεσȣ̃νται ἐν αὐτῇ, λέγει ϰύϱιος.
30:7 ϗ ἐϱημωϑήσεται ἐν μέσῳ χωϱῶν ἠϱημωμένων, ϗ αἱ ϖόλεις αὐτῶν ἐν μέσῳ ϖόλεων ἠϱημωμένων ἔσονται·
30:8 ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος, ὅταν δῶ ϖῦϱ ἐϖ’ Αἴγυϖτον ϗ συντϱιϐῶσι ϖάντες οἱ ϐοηϑȣ̃ντες αὐτῇ.
30:9 ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ἐξελεύσονται ἄγγελοι σϖεύδοντες ἀφανίσαι τὴν Αἰϑιοϖίαν, ϗ ἔϛαι ταϱαχὴ ἐν αὐτοῖς ἐν τῇ ἡμέϱᾳ Αἰγύϖτȣ, ὅτι ἰδȣ̀ ἥϰει. –
30:10 τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ϗ ἀϖολῶ ϖλῆϑος Αἰγυϖτίων διὰ χειϱὸς Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος,
30:11 αὐτȣ̃ ϗ τȣ̃ λαȣ̃ αὐτȣ̃· λοιμοὶ ἀϖὸ ἐϑνῶν ἀϖεϛαλμένοι ἀϖολέσαι τὴν γῆν ϗ ἐϰϰενώσȣσιν ϖάντες τὰς μαχαίϱας αὐτῶν ἐϖ’ Αἴγυϖτον, ϗ ϖλησϑήσεται ἡ γῆ τϱαυματιῶν.
30:12 ϗ δώσω τȣ̀ς ϖοταμȣ̀ς αὐτῶν ἐϱήμȣς ϗ ἀϖολῶ τὴν γῆν ϗ τὸ ϖλήϱωμα αὐτῆς ἐν χεϱσὶν ἀλλοτϱίων· ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα. –
30:13 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ϗ ἀϖολῶ μεγιϛᾶνας ἀϖὸ Μέμφεως ϗ ἄϱχοντας ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ, ϗ ȣ̓ϰ ἔσονται ἔτι.
30:14 ϗ ἀϖολῶ γῆν Παϑȣϱης ϗ δώσω ϖῦϱ ἐϖὶ Τάνιν ϗ ϖοιήσω ἐϰδίϰησιν ἐν Διοσϖόλει
30:15 ϗ ἐϰχεῶ τὸν ϑυμόν μȣ ἐϖὶ Σάιν τὴν ἰσχὺν Αἰγύϖτȣ ϗ ἀϖολῶ τὸ ϖλῆϑος Μέμφεως·
30:16 ϗ δώσω ϖῦϱ ἐϖ’ Αἴγυϖτον, ϗ ταϱαχὴν ταϱαχϑήσεται Συήνη, ϗ ἐν Διοσϖόλει ἔϛαι ἔϰϱηγμα ϗ διαχυϑήσεται ὕδατα.
30:17 νεανίσϰοι Ἡλίȣ ϖόλεως ϗ Βȣϐάϛȣ ἐν μαχαίϱᾳ ϖεσȣ̃νται, ϗ αἱ γυναῖϰες ἐν αἰχμαλωσίᾳ ϖοϱεύσονται.
30:18 ϗ ἐν Ταφνας συσϰοτάσει ἡ ἡμέϱα ἐν τῷ συντϱῖψαι με ἐϰεῖ τὰ σϰῆϖτϱα Αἰγύϖτȣ, ϗ ἀϖολεῖται ἐϰεῖ ἡ ὕϐϱις τῆς ἰσχύος αὐτῆς, ϗ αὐτὴν νεφέλη ϰαλύψει, ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῆς αἰχμάλωτοι ἀχϑήσονται.
30:19 ϗ ϖοιήσω ϰϱίμα ἐν Αἰγύϖτῳ, ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
30:20 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεϰάτῳ ἔτει ἐν τῷ ϖϱώτῳ μηνὶ ἑϐδόμῃ τȣ̃ μηνὸς ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
30:21 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τȣ̀ς ϐϱαχίονας Φαϱαω ϐασιλέως Αἰγύϖτȣ συνέτϱιψα, ϗ ἰδȣ̀ ȣ̓ ϰατεδέϑη τȣ̃ δοϑῆναι ἴασιν τȣ̃ δοϑῆναι ἐϖ’ αὐτὸν μάλαγμα τȣ̃ δοϑῆναι ἰσχὺν ἐϖιλαϐέσϑαι μαχαίϱας.
30:22 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ Φαϱαω ϐασιλέα Αἰγύϖτȣ ϗ συντϱίψω τȣ̀ς ϐϱαχίονας αὐτȣ̃ τȣ̀ς ἰσχυϱȣ̀ς ϗ τȣ̀ς τεταμένȣς ϗ ϰαταϐαλῶ τὴν μάχαιϱαν αὐτȣ̃ ἐϰ τῆς χειϱὸς αὐτȣ̃
30:23 ϗ διασϖεϱῶ Αἴγυϖτον εἰς τὰ ἔϑνη ϗ λιϰμήσω αὐτȣ̀ς εἰς τὰς χώϱας·
30:24 ϗ ϰατισχύσω τȣ̀ς ϐϱαχίονας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ϗ δώσω τὴν ῥομφαίαν μȣ εἰς τὴν χεῖϱα αὐτȣ̃, ϗ ἐϖάξει αὐτὴν ἐϖ’ Αἴγυϖτον ϗ ϖϱονομεύσει τὴν ϖϱονομὴν αὐτῆς ϗ σϰυλεύσει τὰ σϰῦλα αὐτῆς.
30:25 ϗ ἐνισχύσω τȣ̀ς ϐϱαχίονας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, οἱ δὲ ϐϱαχίονες Φαϱαω ϖεσȣ̃νται· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος, ἐν τῷ δȣ̃ναι τὴν ῥομφαίαν μȣ εἰς χεῖϱας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ ἐϰτενεῖ αὐτὴν ἐϖὶ γῆν Αἰγύϖτȣ.
30:26 ϗ διασϖεϱῶ Αἴγυϖτον εἰς τὰ ἔϑνη ϗ λιϰμήσω αὐτȣ̀ς εἰς τὰς χώϱας· ϗ γνώσονται ϖάντες ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
31:1 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεϰάτῳ ἔτει ἐν τῷ τϱίτῳ μηνὶ μιᾷ τȣ̃ μηνὸς ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
31:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, εἰϖὸν ϖϱὸς Φαϱαω ϐασιλέα Αἰγύϖτȣ ϗ τῷ ϖλήϑει αὐτȣ̃ Τίνι ὡμοίωσας σεαυτὸν ἐν τῷ ὕψει σȣ;
31:3 ἰδȣ̀ Ασσȣϱ ϰυϖάϱισσος ἐν τῷ Λιϐάνῳ ϗ ϰαλὸς ταῖς ϖαϱαφυάσιν ϗ ὑψηλὸς τῷ μεγέϑει, εἰς μέσον νεφελῶν ἐγένετο ἡ ἀϱχὴ αὐτȣ̃·
31:4 ὕδωϱ ἐξέϑϱεψεν αὐτόν, ἡ ἄϐυσσος ὕψωσεν αὐτόν, τȣ̀ς ϖοταμȣ̀ς αὐτῆς ἤγαγεν ϰύϰλῳ τῶν φυτῶν αὐτȣ̃ ϗ τὰ συϛέματα αὐτῆς ἐξαϖέϛειλεν εἰς ϖάντα τὰ ξύλα τȣ̃ ϖεδίȣ.
31:5 ἕνεϰεν τȣ́τȣ ὑψώϑη τὸ μέγεϑος αὐτȣ̃ ϖαϱὰ ϖάντα τὰ ξύλα τȣ̃ ϖεδίȣ, ϗ ἐϖλατύνϑησαν οἱ ϰλάδοι αὐτȣ̃ ἀφ’ ὕδατος ϖολλȣ̃.
31:6 ἐν ταῖς ϖαϱαφυάσιν αὐτȣ̃ ἐνόσσευσαν ϖάντα τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ϗ ὑϖοϰάτω τῶν ϰλάδων αὐτȣ̃ ἐγεννῶσαν ϖάντα τὰ ϑηϱία τȣ̃ ϖεδίȣ, ἐν τῇ σϰιᾷ αὐτȣ̃ ϰατῴϰησεν ϖᾶν ϖλῆϑος ἐϑνῶν.
31:7 ϗ ἐγένετο ϰαλὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτȣ̃ διὰ τὸ ϖλῆϑος τῶν ϰλάδων αὐτȣ̃, ὅτι ἐγενήϑησαν αἱ ῥίζαι αὐτȣ̃ εἰς ὕδωϱ ϖολύ.
31:8 ϰυϖάϱισσοι τοιαῦται ȣ̓ϰ ἐγενήϑησαν ἐν τῷ ϖαϱαδείσῳ τȣ̃ ϑεȣ̃, ϗ ϖίτυες ȣ̓χ ὅμοιαι ταῖς ϖαϱαφυάσιν αὐτȣ̃, ϗ ἐλάται ȣ̓ϰ ἐγένοντο ὅμοιαι τοῖς ϰλάδοις αὐτȣ̃· ϖᾶν ξύλον ἐν τῷ ϖαϱαδείσῳ τȣ̃ ϑεȣ̃ ȣ̓χ ὡμοιώϑη αὐτῷ ἐν τῷ ϰάλλει αὐτȣ̃
31:9 διὰ τὸ ϖλῆϑος τῶν ϰλάδων αὐτȣ̃, ϗ ἐζήλωσεν αὐτὸν τὰ ξύλα τȣ̃ ϖαϱαδείσȣ τῆς τϱυφῆς τȣ̃ ϑεȣ̃. –
31:10 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν ἐγένȣ μέγας τῷ μεγέϑει ϗ ἔδωϰας τὴν ἀϱχήν σȣ εἰς μέσον νεφελῶν, ϗ εἶδον ἐν τῷ ὑψωϑῆναι αὐτόν,
31:11 ϗ ϖαϱέδωϰα αὐτὸν εἰς χεῖϱας ἄϱχοντος ἐϑνῶν, ϗ ἐϖοίησεν τὴν ἀϖώλειαν αὐτȣ̃.
31:12 ϗ ἐξωλέϑϱευσαν αὐτὸν ἀλλότϱιοι λοιμοὶ ἀϖὸ ἐϑνῶν ϗ ϰατέϐαλον αὐτὸν ἐϖὶ τῶν ὀϱέων, ἐν ϖάσαις ταῖς φάϱαγξιν ἔϖεσαν οἱ ϰλάδοι αὐτȣ̃, ϗ συνετϱίϐη τὰ ϛελέχη αὐτȣ̃ ἐν ϖαντὶ ϖεδίῳ τῆς γῆς, ϗ ϰατέϐησαν ἀϖὸ τῆς σϰέϖης αὐτῶν ϖάντες οἱ λαοὶ τῶν ἐϑνῶν ϗ ἠδάφισαν αὐτόν.
31:13 ἐϖὶ τὴν ϖτῶσιν αὐτȣ̃ ἀνεϖαύσαντο ϖάντα τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ϗ ἐϖὶ τὰ ϛελέχη αὐτȣ̃ ἐγένοντο ϖάντα τὰ ϑηϱία τȣ̃ ἀγϱȣ̃,
31:14 ὅϖως μὴ ὑψωϑῶσιν ἐν τῷ μεγέϑει αὐτῶν ϖάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν τῷ ὕδατι· ϗ ȣ̓ϰ ἔδωϰαν τὴν ἀϱχὴν αὐτῶν εἰς μέσον νεφελῶν ϗ ȣ̓ϰ ἔϛησαν ἐν τῷ ὕψει αὐτῶν ϖϱὸς αὐτὰ ϖάντες οἱ ϖίνοντες ὕδωϱ, ϖάντες ἐδόϑησαν εἰς ϑάνατον εἰς γῆς ϐάϑος ἐν μέσῳ υἱῶν ἀνϑϱώϖων ϖϱὸς ϰαταϐαίνοντας εἰς ϐόϑϱον. –
31:15 τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἐν ᾗ ἡμέϱᾳ ϰατέϐη εἰς ᾅδȣ, ἐϖένϑησεν αὐτὸν ἡ ἄϐυσσος, ϗ ἐϖέϛησα τȣ̀ς ϖοταμȣ̀ς αὐτῆς ϗ ἐϰώλυσα ϖλῆϑος ὕδατος, ϗ ἐσϰότασεν ἐϖ’ αὐτὸν ὁ Λίϐανος, ϖάντα τὰ ξύλα τȣ̃ ϖεδίȣ ἐϖ’ αὐτῷ ἐξελύϑησαν.
31:16 ἀϖὸ τῆς φωνῆς τῆς ϖτώσεως αὐτȣ̃ ἐσείσϑησαν τὰ ἔϑνη, ὅτε ϰατεϐίϐαζον αὐτὸν εἰς ᾅδȣ μετὰ τῶν ϰαταϐαινόντων εἰς λάϰϰον, ϗ ϖαϱεϰάλȣν αὐτὸν ἐν γῇ ϖάντα τὰ ξύλα τῆς τϱυφῆς ϗ τὰ ἐϰλεϰτὰ τȣ̃ Λιϐάνȣ, ϖάντα τὰ ϖίνοντα ὕδωϱ.
31:17 ϗ γὰϱ αὐτοὶ ϰατέϐησαν μετ’ αὐτȣ̃ εἰς ᾅδȣ ἐν τοῖς τϱαυματίαις ἀϖὸ μαχαίϱας, ϗ τὸ σϖέϱμα αὐτȣ̃, οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες ὑϖὸ τὴν σϰέϖην αὐτȣ̃, ἐν μέσῳ τῆς ζωῆς αὐτῶν ἀϖώλοντο.
31:18 τίνι ὡμοιώϑης; ϰατάϐηϑι ϗ ϰαταϐιϐάσϑητι μετὰ τῶν ξύλων τῆς τϱυφῆς εἰς γῆς ϐάϑος· ἐν μέσῳ ἀϖεϱιτμήτων ϰοιμηϑήσῃ μετὰ τϱαυματιῶν μαχαίϱας. ȣ̔́τως Φαϱαω ϗ τὸ ϖλῆϑος τῆς ἰσχύος αὐτȣ̃, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
32:1 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεϰάτῳ ἔτει ἐν τῷ δωδεϰάτῳ μηνὶ μιᾷ τȣ̃ μηνὸς ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
32:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, λαϐὲ ϑϱῆνον ἐϖὶ Φαϱαω ϐασιλέα Αἰγύϖτȣ ϗ ἐϱεῖς αὐτῷ Λέοντι ἐϑνῶν ὡμοιώϑης ϗ σὺ ὡς δϱάϰων ὁ ἐν τῇ ϑαλάσσῃ ϗ ἐϰεϱάτιζες τοῖς ϖοταμοῖς σȣ ϗ ἐτάϱασσες ὕδωϱ τοῖς ϖοσίν σȣ ϗ ϰατεϖάτεις τȣ̀ς ϖοταμȣ́ς σȣ.
32:3 τάδε λέγει ϰύϱιος Ϗ ϖεϱιϐαλῶ ἐϖὶ σὲ δίϰτυα λαῶν ϖολλῶν ϗ ἀνάξω σε ἐν τῷ ἀγϰίϛϱῳ μȣ
32:4 ϗ ἐϰτενῶ σε ἐϖὶ τὴν γῆν, ϖεδία ϖλησϑήσεταί σȣ, ϗ ἐϖιϰαϑιῶ ἐϖὶ σὲ ϖάντα τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἐμϖλήσω ἐϰ σȣ̃ ϖάντα τὰ ϑηϱία ϖάσης τῆς γῆς·
32:5 ϗ δώσω τὰς σάϱϰας σȣ ἐϖὶ τὰ ὄϱη ϗ ἐμϖλήσω ἀϖὸ τȣ̃ αἵματός σȣ,
32:6 ϗ ϖοτισϑήσεται ἡ γῆ ἀϖὸ τῶν ϖϱοχωϱημάτων σȣ ἀϖὸ τȣ̃ ϖλήϑȣς σȣ ἐϖὶ τῶν ὀϱέων, φάϱαγγας ἐμϖλήσω ἀϖὸ σȣ̃.
32:7 ϗ ϰαταϰαλύψω ἐν τῷ σϐεσϑῆναί σε ȣ̓ϱανὸν ϗ συσϰοτάσω τὰ ἄϛϱα αὐτȣ̃, ἥλιον ἐν νεφέλῃ ϰαλύψω, ϗ σελήνη ȣ̓ μὴ φάνῃ τὸ φῶς αὐτῆς·
32:8 ϖάντα τὰ φαίνοντα φῶς ἐν τῷ ȣ̓ϱανῷ συσϰοτάσȣσιν ἐϖὶ σέ, ϗ δώσω σϰότος ἐϖὶ τὴν γῆν σȣ, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
32:9 ϗ ϖαϱοϱγιῶ ϰαϱδίαν λαῶν ϖολλῶν, ἡνίϰα ἂν ἄγω αἰχμαλωσίαν σȣ εἰς τὰ ἔϑνη εἰς γῆν, ἣν ȣ̓ϰ ἔγνως.
32:10 ϗ ϛυγνάσȣσιν ἐϖὶ σὲ ἔϑνη ϖολλά, ϗ οἱ ϐασιλεῖς αὐτῶν ἐϰϛάσει ἐϰϛήσονται ἐν τῷ ϖέτασϑαι τὴν ῥομφαίαν μȣ ἐϖὶ ϖϱόσωϖα αὐτῶν, ϖϱοσδεχόμενοι τὴν ϖτῶσιν αὐτῶν ἀφ’ ἡμέϱας ϖτώσεώς σȣ.
32:11 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος Ῥομφαία ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ἥξει σοι
32:12 ἐν μαχαίϱαις γιγάντων, ϗ ϰαταϐαλῶ τὴν ἰσχύν σȣ· λοιμοὶ ἀϖὸ ἐϑνῶν ϖάντες, ϗ ἀϖολȣ̃σι τὴν ὕϐϱιν Αἰγύϖτȣ, ϗ συντϱιϐήσεται ϖᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτῆς.
32:13 ϗ ἀϖολῶ ϖάντα τὰ ϰτήνη αὐτῆς ἀφ’ ὕδατος ϖολλȣ̃, ϗ ȣ̓ μὴ ταϱάξῃ αὐτὸ ἔτι ϖȣ̀ς ἀνϑϱώϖȣ, ϗ ἴχνος ϰτηνῶν ȣ̓ μὴ ϰαταϖατήσῃ αὐτό.
32:14 ȣ̔́τως τότε ἡσυχάσει τὰ ὕδατα αὐτῶν, ϗ οἱ ϖοταμοὶ αὐτῶν ὡς ἔλαιον ϖοϱεύσονται, λέγει ϰύϱιος.
32:15 ὅταν δῶ Αἴγυϖτον εἰς ἀϖώλειαν ϗ ἐϱημωϑῇ ἡ γῆ σὺν τῇ ϖληϱώσει αὐτῆς, ὅταν διασϖείϱω ϖάντας τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν αὐτῇ, ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
32:16 ϑϱῆνός ἐϛιν ϗ ϑϱηνήσεις αὐτόν, ϗ αἱ ϑυγατέϱες τῶν ἐϑνῶν ϑϱηνήσȣσιν αὐτόν· ἐϖ’ Αἴγυϖτον ϗ ἐϖὶ ϖᾶσαν τὴν ἰσχὺν αὐτῆς ϑϱηνήσȣσιν αὐτήν, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
32:17 Ϗ ἐγενήϑη ἐν τῷ δωδεϰάτῳ ἔτει τȣ̃ ϖϱώτȣ μηνὸς ϖεντεϰαιδεϰάτῃ τȣ̃ μηνὸς ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
32:18 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϑϱήνησον ἐϖὶ τὴν ἰσχὺν Αἰγύϖτȣ, ϗ ϰαταϐιϐάσȣσιν αὐτῆς τὰς ϑυγατέϱας τὰ ἔϑνη νεϰϱὰς εἰς τὸ ϐάϑος τῆς γῆς ϖϱὸς τȣ̀ς ϰαταϐαίνοντας εἰς ϐόϑϱον·
32:20 ἐν μέσῳ τϱαυματιῶν μαχαίϱας ϖεσȣ̃νται μετ’ αὐτȣ̃, ϗ ϰοιμηϑήσεται ϖᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτȣ̃.
32:21 ϗ ἐϱȣ̃σίν σοι οἱ γίγαντες Ἐν ϐάϑει ϐόϑϱȣ γίνȣ, τίνος ϰϱείττων εἶ; ϰατάϐηϑι ϗ ϰοιμήϑητι μετὰ ἀϖεϱιτμήτων ἐν μέσῳ τϱαυματιῶν μαχαίϱας.
32:22 ἐϰεῖ Ασσȣϱ ϗ ϖᾶσα ἡ συναγωγὴ αὐτȣ̃ ϖάντες τϱαυματίαι ἐϰεῖ ἐδόϑησαν, ϗ ἡ ταφὴ αὐτῶν ἐν ϐάϑει ϐόϑϱȣ, ϗ ἐγενήϑη ἡ συναγωγὴ αὐτȣ̃ ϖεϱιϰύϰλῳ τȣ̃ μνήματος αὐτȣ̃, ϖάντες οἱ τϱαυματίαι οἱ ϖεϖτωϰότες μαχαίϱᾳ,
32:23 οἱ δόντες τὸν φόϐον αὐτῶν ἐϖὶ γῆς ζωῆς.
32:24 ἐϰεῖ Αιλαμ ϗ ϖᾶσα ἡ δύναμις αὐτȣ̃ ϖεϱιϰύϰλῳ τȣ̃ μνήματος αὐτȣ̃, ϖάντες οἱ τϱαυματίαι οἱ ϖεϖτωϰότες μαχαίϱᾳ ϗ οἱ ϰαταϐαίνοντες ἀϖεϱίτμητοι εἰς γῆς ϐάϑος, οἱ δεδωϰότες αὐτῶν φόϐον ἐϖὶ γῆς ζωῆς ϗ ἐλάϐοσαν τὴν ϐάσανον αὐτῶν μετὰ τῶν ϰαταϐαινόντων εἰς ϐόϑϱον
32:25 ἐν μέσῳ τϱαυματιῶν.
32:26 ἐϰεῖ ἐδόϑησαν Μοσοχ ϗ Θοϐελ ϗ ϖᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτῶν ϖεϱιϰύϰλῳ τȣ̃ μνήματος αὐτȣ̃, ϖάντες τϱαυματίαι αὐτȣ̃, ϖάντες ἀϖεϱίτμητοι τϱαυματίαι ἀϖὸ μαχαίϱας, οἱ δεδωϰότες τὸν φόϐον αὐτῶν ἐϖὶ γῆς ζωῆς·
32:27 ϗ ἐϰοιμήϑησαν μετὰ τῶν γιγάντων τῶν ϖεϖτωϰότων ἀϖὸ αἰῶνος, οἳ ϰατέϐησαν εἰς ᾅδȣ ἐν ὅϖλοις ϖολεμιϰοῖς ϗ ἔϑηϰαν τὰς μαχαίϱας αὐτῶν ὑϖὸ τὰς ϰεφαλὰς αὐτῶν· ϗ ἐγενήϑησαν αἱ ἀνομίαι αὐτῶν ἐϖὶ τῶν ὀϛῶν αὐτῶν, ὅτι ἐξεφόϐησαν γίγαντας ἐν γῇ ζωῆς.
32:28 ϗ σὺ ἐν μέσῳ ἀϖεϱιτμήτων ϰοιμηϑήσῃ μετὰ τετϱαυματισμένων μαχαίϱᾳ.
32:29 ἐϰεῖ ἐδόϑησαν οἱ ἄϱχοντες Ασσȣϱ οἱ δόντες τὴν ἰσχὺν αὐτȣ̃ εἰς τϱαῦμα μαχαίϱας· ȣ̔͂τοι μετὰ τϱαυματιῶν ἐϰοιμήϑησαν, μετὰ ϰαταϐαινόντων εἰς ϐόϑϱον.
32:30 ἐϰεῖ οἱ ἄϱχοντες τȣ̃ ϐοϱϱᾶ ϖάντες ϛϱατηγοὶ Ασσȣϱ οἱ ϰαταϐαίνοντες τϱαυματίαι σὺν τῷ φόϐῳ αὐτῶν ϗ τῇ ἰσχύι αὐτῶν ἐϰοιμήϑησαν ἀϖεϱίτμητοι μετὰ τϱαυματιῶν μαχαίϱας ϗ ἀϖήνεγϰαν τὴν ϐάσανον αὐτῶν μετὰ τῶν ϰαταϐαινόντων εἰς ϐόϑϱον.
32:31 ἐϰείνȣς ὄψεται ϐασιλεὺς Φαϱαω ϗ ϖαϱαϰληϑήσεται ἐϖὶ ϖᾶσαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
32:32 ὅτι δέδωϰα τὸν φόϐον αὐτȣ̃ ἐϖὶ γῆς ζωῆς, ϗ ϰοιμηϑήσεται ἐν μέσῳ ἀϖεϱιτμήτων μετὰ τϱαυματιῶν μαχαίϱας, Φαϱαω ϗ ϖᾶν τὸ ϖλῆϑος αὐτȣ̃, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
33:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
33:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, λάλησον τοῖς υἱοῖς τȣ̃ λαȣ̃ σȣ ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Γῆ, ἐφ’ ἣν ἂν ἐϖάγω ῥομφαίαν, ϗ λάϐῃ ὁ λαὸς τῆς γῆς ἄνϑϱωϖον ἕνα ἐξ αὐτῶν ϗ δῶσιν αὐτὸν ἑαυτοῖς εἰς σϰοϖόν,
33:3 ϗ ἴδῃ τὴν ῥομφαίαν ἐϱχομένην ἐϖὶ τὴν γῆν ϗ σαλϖίσῃ τῇ σάλϖιγγι ϗ σημάνῃ τῷ λαῷ,
33:4 ϗ ἀϰȣ́σῃ ὁ ἀϰȣ́σας τὴν φωνὴν τῆς σάλϖιγγος ϗ μὴ φυλάξηται, ϗ ἐϖέλϑῃ ἡ ῥομφαία ϗ ϰαταλάϐῃ αὐτόν, τὸ αἷμα αὐτȣ̃ ἐϖὶ τῆς ϰεφαλῆς αὐτȣ̃ ἔϛαι·
33:5 ὅτι τὴν φωνὴν τῆς σάλϖιγγος ἀϰȣ́σας ȣ̓ϰ ἐφυλάξατο, τὸ αἷμα αὐτȣ̃ ἐϖ’ αὐτȣ̃ ἔϛαι, ϗ ȣ̔͂τος, ὅτι ἐφυλάξατο, τὴν ψυχὴν αὐτȣ̃ ἐξείλατο.
33:6 ϗ ὁ σϰοϖός, ἐὰν ἴδῃ τὴν ῥομφαίαν ἐϱχομένην ϗ μὴ σημάνῃ τῇ σάλϖιγγι, ϗ ὁ λαὸς μὴ φυλάξηται, ϗ ἐλϑȣ̃σα ἡ ῥομφαία λάϐῃ ἐξ αὐτῶν ψυχήν, αὕτη διὰ τὴν αὑτῆς ἀνομίαν ἐλήμφϑη, ϗ τὸ αἷμα ἐϰ τῆς χειϱὸς τȣ̃ σϰοϖȣ̃ ἐϰζητήσω.
33:7 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, σϰοϖὸν δέδωϰά σε τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ, ϗ ἀϰȣ́σῃ ἐϰ ϛόματός μȣ λόγον.
33:8 ἐν τῷ εἶϖαί με τῷ ἁμαϱτωλῷ Θανάτῳ ϑανατωϑήσῃ, ϗ μὴ λαλήσῃς τȣ̃ φυλάξασϑαι τὸν ἀσεϐῆ ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ αὐτȣ̃, αὐτὸς ὁ ἄνομος τῇ ἀνομίᾳ αὐτȣ̃ ἀϖοϑανεῖται, τὸ δὲ αἷμα αὐτȣ̃ ἐϰ τῆς χειϱός σȣ ἐϰζητήσω.
33:9 σὺ δὲ ἐὰν ϖϱοαϖαγγείλῃς τῷ ἀσεϐεῖ τὴν ὁδὸν αὐτȣ̃ τȣ̃ ἀϖοϛϱέψαι ἀϖ’ αὐτῆς, ϗ μὴ ἀϖοϛϱέψῃ ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ αὐτȣ̃, ȣ̔͂τος τῇ ἀσεϐείᾳ αὐτȣ̃ ἀϖοϑανεῖται, ϗ σὺ τὴν ψυχὴν σαυτȣ̃ ἐξῄϱησαι. –
33:10 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, εἰϖὸν τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ ȣ̔́τως ἐλαλήσατε λέγοντες Αἱ ϖλάναι ἡμῶν ϗ αἱ ἀνομίαι ἡμῶν ἐφ’ ἡμῖν εἰσιν, ϗ ἐν αὐταῖς ἡμεῖς τηϰόμεϑα· ϗ ϖῶς ζησόμεϑα;
33:11 εἰϖὸν αὐτοῖς Ζῶ ἐγώ, τάδε λέγει ϰύϱιος Ȣ̓ ϐȣ́λομαι τὸν ϑάνατον τȣ̃ ἀσεϐȣ̃ς ὡς τὸ ἀϖοϛϱέψαι τὸν ἀσεϐῆ ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ αὐτȣ̃ ϗ ζῆν αὐτόν. ἀϖοϛϱοφῇ ἀϖοϛϱέψατε ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ ὑμῶν· ϗ ἵνα τί ἀϖοϑνῄσϰετε, οἶϰος Ισϱαηλ;
33:12 εἰϖὸν ϖϱὸς τȣ̀ς υἱȣ̀ς τȣ̃ λαȣ̃ σȣ Διϰαιοσύνη διϰαίȣ ȣ̓ μὴ ἐξέληται αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέϱᾳ ϖλανηϑῇ, ϗ ἀνομία ἀσεϐȣ̃ς ȣ̓ μὴ ϰαϰώσῃ αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέϱᾳ ἀϖοϛϱέψῃ ἀϖὸ τῆς ἀνομίας αὐτȣ̃· ϗ δίϰαιος ȣ̓ μὴ δύνηται σωϑῆναι.
33:13 ἐν τῷ εἶϖαί με τῷ διϰαίῳ Ȣ̔͂τος ϖέϖοιϑεν ἐϖὶ τῇ διϰαιοσύνῃ αὐτȣ̃, ϗ ϖοιήσῃ ἀνομίαν, ϖᾶσαι αἱ διϰαιοσύναι αὐτȣ̃ ȣ̓ μὴ ἀναμνησϑῶσιν· ἐν τῇ ἀδιϰίᾳ αὐτȣ̃, ᾗ ἐϖοίησεν, ἐν αὐτῇ ἀϖοϑανεῖται.
33:14 ϗ ἐν τῷ εἶϖαί με τῷ ἀσεϐεῖ Θανάτῳ ϑανατωϑήσῃ, ϗ ἀϖοϛϱέψῃ ἀϖὸ τῆς ἁμαϱτίας αὐτȣ̃ ϗ ϖοιήσῃ ϰϱίμα ϗ διϰαιοσύνην
33:15 ϗ ἐνεχύϱασμα ἀϖοδῷ ϗ ἅϱϖαγμα ἀϖοτείσῃ, ἐν ϖϱοϛάγμασιν ζωῆς διαϖοϱεύηται τȣ̃ μὴ ϖοιῆσαι ἄδιϰον, ζωῇ ζήσεται ϗ ȣ̓ μὴ ἀϖοϑάνῃ·
33:16 ϖᾶσαι αἱ ἁμαϱτίαι αὐτȣ̃, ἃς ἥμαϱτεν, ȣ̓ μὴ ἀναμνησϑῶσιν· ὅτι ϰϱίμα ϗ διϰαιοσύνην ἐϖοίησεν, ἐν αὐτοῖς ζήσεται.
33:17 ϗ ἐϱȣ̃σιν οἱ υἱοὶ τȣ̃ λαȣ̃ σȣ Ȣ̓ϰ εὐϑεῖα ἡ ὁδὸς τȣ̃ ϰυϱίȣ· ϗ αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτῶν ȣ̓ϰ εὐϑεῖα.
33:18 ἐν τῷ ἀϖοϛϱέψαι δίϰαιον ἀϖὸ τῆς διϰαιοσύνης αὐτȣ̃ ϗ ϖοιήσῃ ἀνομίας, ϗ ἀϖοϑανεῖται ἐν αὐταῖς·
33:19 ϗ ἐν τῷ ἀϖοϛϱέψαι τὸν ἁμαϱτωλὸν ἀϖὸ τῆς ἀνομίας αὐτȣ̃ ϗ ϖοιήσῃ ϰϱίμα ϗ διϰαιοσύνην, ἐν αὐτοῖς αὐτὸς ζήσεται.
33:20 ϗ τȣ̃τό ἐϛιν, ὃ εἴϖατε Ȣ̓ϰ εὐϑεῖα ἡ ὁδὸς ϰυϱίȣ· ἕϰαϛον ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτȣ̃ ϰϱινῶ ὑμᾶς, οἶϰος Ισϱαηλ.
33:21 Ϗ ἐγενήϑη ἐν τῷ δωδεϰάτῳ ἔτει ἐν τῷ δωδεϰάτῳ μηνὶ ϖέμϖτῃ τȣ̃ μηνὸς τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν ἦλϑεν ὁ ἀνασωϑεὶς ϖϱός με ἀϖὸ Ιεϱȣσαλημ λέγων Ἑάλω ἡ ϖόλις.
33:22 ϗ ἐγενήϑη ἐϖ’ ἐμὲ χεὶϱ ϰυϱίȣ ἑσϖέϱας ϖϱὶν ἐλϑεῖν αὐτὸν ϗ ἤνοιξέν μȣ τὸ ϛόμα, ἕως ἦλϑεν ϖϱός με τὸ ϖϱωί, ϗ ἀνοιχϑέν μȣ τὸ ϛόμα ȣ̓ συνεσχέϑη ἔτι.
33:23 ϗ ἐγενήϑη λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
33:24 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες τὰς ἠϱημωμένας ἐϖὶ τῆς γῆς τȣ̃ Ισϱαηλ λέγȣσιν Εἷς ἦν Αϐϱααμ ϗ ϰατέσχεν τὴν γῆν, ϗ ἡμεῖς ϖλείȣς ἐσμέν, ἡμῖν δέδοται ἡ γῆ εἰς ϰατάσχεσιν.
33:25 διὰ τȣ̃το εἰϖὸν αὐτοῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος
33:27 Ζῶ ἐγώ, εἰ μὴν οἱ ἐν ταῖς ἠϱημωμέναις μαχαίϱᾳ ϖεσȣ̃νται, ϗ οἱ ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ ϖεδίȣ τοῖς ϑηϱίοις τȣ̃ ἀγϱȣ̃ δοϑήσονται εἰς ϰατάϐϱωμα, ϗ τȣ̀ς ἐν ταῖς τετειχισμέναις ϗ τȣ̀ς ἐν τοῖς σϖηλαίοις ϑανάτῳ ἀϖοϰτενῶ.
33:28 ϗ δώσω τὴν γῆν ἔϱημον, ϗ ἀϖολεῖται ἡ ὕϐϱις τῆς ἰσχύος αὐτῆς, ϗ ἐϱημωϑήσεται τὰ ὄϱη τȣ̃ Ισϱαηλ διὰ τὸ μὴ εἶναι διαϖοϱευόμενον.
33:29 ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος· ϗ ϖοιήσω τὴν γῆν αὐτῶν ἔϱημον, ϗ ἐϱημωϑήσεται διὰ ϖάντα τὰ ϐδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἐϖοίησαν.
33:30 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, οἱ υἱοὶ τȣ̃ λαȣ̃ σȣ οἱ λαλȣ̃ντες ϖεϱὶ σȣ̃ ϖαϱὰ τὰ τείχη ϗ ἐν τοῖς ϖυλῶσι τῶν οἰϰιῶν ϗ λαλȣ̃σιν ἄνϑϱωϖος τῷ ἀδελφῷ αὐτȣ̃ λέγοντες Συνέλϑωμεν ϗ ἀϰȣ́σωμεν τὰ ἐϰϖοϱευόμενα ϖαϱὰ ϰυϱίȣ,
33:31 ἔϱχονται ϖϱὸς σέ, ὡς συμϖοϱεύεται λαός, ϗ ϰάϑηνται ἐναντίον σȣ ϗ ἀϰȣ́ȣσιν τὰ ῥήματά σȣ, ϗ αὐτὰ ȣ̓ μὴ ϖοιήσȣσιν, ὅτι ψεῦδος ἐν τῷ ϛόματι αὐτῶν, ϗ ὀϖίσω τῶν μιασμάτων ἡ ϰαϱδία αὐτῶν.
33:32 ϗ γίνῃ αὐτοῖς ὡς φωνὴ ψαλτηϱίȣ ἡδυφώνȣ εὐαϱμόϛȣ, ϗ ἀϰȣ́σονταί σȣ τὰ ῥήματα ϗ ȣ̓ μὴ ϖοιήσȣσιν αὐτά.
33:33 ϗ ἡνίϰα ἂν ἔλϑῃ, ἐϱȣ̃σιν Ἰδȣ̀ ἥϰει· ϗ γνώσονται ὅτι ϖϱοφήτης ἦν ἐν μέσῳ αὐτῶν.
34:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
34:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖϱοφήτευσον ἐϖὶ τȣ̀ς ϖοιμένας τȣ̃ Ισϱαηλ, ϖϱοφήτευσον ϗ εἰϖὸν τοῖς ϖοιμέσι Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ὦ ϖοιμένες Ισϱαηλ, μὴ ϐόσϰȣσιν ϖοιμένες ἑαυτȣ́ς; ȣ̓ τὰ ϖϱόϐατα ϐόσϰȣσιν οἱ ϖοιμένες;
34:3 ἰδȣ̀ τὸ γάλα ϰατέσϑετε ϗ τὰ ἔϱια ϖεϱιϐάλλεσϑε ϗ τὸ ϖαχὺ σφάζετε ϗ τὰ ϖϱόϐατά μȣ ȣ̓ ϐόσϰετε·
34:4 τὸ ἠσϑενηϰὸς ȣ̓ϰ ἐνισχύσατε ϗ τὸ ϰαϰῶς ἔχον ȣ̓ϰ ἐσωματοϖοιήσατε ϗ τὸ συντετϱιμμένον ȣ̓ ϰατεδήσατε ϗ τὸ ϖλανώμενον ȣ̓ϰ ἐϖεϛϱέψατε ϗ τὸ ἀϖολωλὸς ȣ̓ϰ ἐζητήσατε ϗ τὸ ἰσχυϱὸν ϰατειϱγάσασϑε μόχϑῳ.
34:5 ϗ διεσϖάϱη τὰ ϖϱόϐατά μȣ διὰ τὸ μὴ εἶναι ϖοιμένας ϗ ἐγενήϑη εἰς ϰατάϐϱωμα ϖᾶσι τοῖς ϑηϱίοις τȣ̃ ἀγϱȣ̃·
34:6 ϗ διεσϖάϱη μȣ τὰ ϖϱόϐατα ἐν ϖαντὶ ὄϱει ϗ ἐϖὶ ϖᾶν ϐȣνὸν ὑψηλὸν ϗ ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ ϖάσης τῆς γῆς διεσϖάϱη, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ὁ ἐϰζητῶν ȣ̓δὲ ὁ ἀϖοϛϱέφων.
34:7 διὰ τȣ̃το, ϖοιμένες, ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ
34:8 Ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος, εἰ μὴν ἀντὶ τȣ̃ γενέσϑαι τὰ ϖϱόϐατά μȣ εἰς ϖϱονομὴν ϗ γενέσϑαι τὰ ϖϱόϐατά μȣ εἰς ϰατάϐϱωμα ϖᾶσι τοῖς ϑηϱίοις τȣ̃ ϖεδίȣ ϖαϱὰ τὸ μὴ εἶναι ϖοιμένας, ϗ ȣ̓ϰ ἐξεζήτησαν οἱ ϖοιμένες τὰ ϖϱόϐατά μȣ, ϗ ἐϐόσϰησαν οἱ ϖοιμένες ἑαυτȣ́ς, τὰ δὲ ϖϱόϐατά μȣ ȣ̓ϰ ἐϐόσϰησαν,
34:9 ἀντὶ τȣ́τȣ, ϖοιμένες,
34:10 τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ τȣ̀ς ϖοιμένας ϗ ἐϰζητήσω τὰ ϖϱόϐατά μȣ ἐϰ τῶν χειϱῶν αὐτῶν ϗ ἀϖοϛϱέψω αὐτȣ̀ς τȣ̃ μὴ ϖοιμαίνειν τὰ ϖϱόϐατά μȣ, ϗ ȣ̓ ϐοσϰήσȣσιν ἔτι οἱ ϖοιμένες αὐτά· ϗ ἐξελȣ̃μαι τὰ ϖϱόϐατά μȣ ἐϰ τȣ̃ ϛόματος αὐτῶν, ϗ ȣ̓ϰ ἔσονται αὐτοῖς ἔτι εἰς ϰατάϐϱωμα.
34:11 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϰζητήσω τὰ ϖϱόϐατά μȣ ϗ ἐϖισϰέψομαι αὐτά.
34:12 ὥσϖεϱ ζητεῖ ὁ ϖοιμὴν τὸ ϖοίμνιον αὐτȣ̃ ἐν ἡμέϱᾳ, ὅταν ᾖ γνόφος ϗ νεφέλη ἐν μέσῳ ϖϱοϐάτων διαϰεχωϱισμένων, ȣ̔́τως ἐϰζητήσω τὰ ϖϱόϐατά μȣ ϗ ἀϖελάσω αὐτὰ ἀϖὸ ϖαντὸς τόϖȣ, ȣ̔͂ διεσϖάϱησαν ἐϰεῖ ἐν ἡμέϱᾳ νεφέλης ϗ γνόφȣ.
34:13 ϗ ἐξάξω αὐτȣ̀ς ἐϰ τῶν ἐϑνῶν ϗ συνάξω αὐτȣ̀ς ἀϖὸ τῶν χωϱῶν ϗ εἰσάξω αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν ϗ ϐοσϰήσω αὐτȣ̀ς ἐϖὶ τὰ ὄϱη Ισϱαηλ ϗ ἐν ταῖς φάϱαγξιν ϗ ἐν ϖάσῃ ϰατοιϰίᾳ τῆς γῆς·
34:14 ἐν νομῇ ἀγαϑῇ ϐοσϰήσω αὐτȣ́ς, ϗ ἐν τῷ ὄϱει τῷ ὑψηλῷ Ισϱαηλ ἔσονται αἱ μάνδϱαι αὐτῶν· ἐϰεῖ ϰοιμηϑήσονται ϗ ἐϰεῖ ἀναϖαύσονται ἐν τϱυφῇ ἀγαϑῇ ϗ ἐν νομῇ ϖίονι ϐοσϰηϑήσονται ἐϖὶ τῶν ὀϱέων Ισϱαηλ.
34:15 ἐγὼ ϐοσϰήσω τὰ ϖϱόϐατά μȣ ϗ ἐγὼ ἀναϖαύσω αὐτά, ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος. τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος
34:16 Τὸ ἀϖολωλὸς ζητήσω ϗ τὸ ϖλανώμενον ἐϖιϛϱέψω ϗ τὸ συντετϱιμμένον ϰαταδήσω ϗ τὸ ἐϰλεῖϖον ἐνισχύσω ϗ τὸ ἰσχυϱὸν φυλάξω ϗ ϐοσϰήσω αὐτὰ μετὰ ϰϱίματος.
34:17 ϗ ὑμεῖς, ϖϱόϐατα, τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ διαϰϱινῶ ἀνὰ μέσον ϖϱοϐάτȣ ϗ ϖϱοϐάτȣ, ϰϱιῶν ϗ τϱάγων·
34:18 ϗ ȣ̓χ ἱϰανὸν ὑμῖν ὅτι τὴν ϰαλὴν νομὴν ἐνέμεσϑε, ϗ τὰ ϰατάλοιϖα τῆς νομῆς ὑμῶν ϰατεϖατεῖτε τοῖς ϖοσὶν ὑμῶν· ϗ τὸ ϰαϑεϛηϰὸς ὕδωϱ ἐϖίνετε ϗ τὸ λοιϖὸν τοῖς ϖοσὶν ὑμῶν ἐταϱάσσετε·
34:19 ϗ τὰ ϖϱόϐατά μȣ τὰ ϖατήματα τῶν ϖοδῶν ὑμῶν ἐνέμοντο ϗ τὸ τεταϱαγμένον ὕδωϱ ὑϖὸ τῶν ϖοδῶν ὑμῶν ἔϖινον.
34:20 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ διαϰϱινῶ ἀνὰ μέσον ϖϱοϐάτȣ ἰσχυϱȣ̃ ϗ ἀνὰ μέσον ϖϱοϐάτȣ ἀσϑενȣ̃ς.
34:21 ἐϖὶ ταῖς ϖλευϱαῖς ϗ τοῖς ὤμοις ὑμῶν διωϑεῖσϑε ϗ τοῖς ϰέϱασιν ὑμῶν ἐϰεϱατίζετε ϗ ϖᾶν τὸ ἐϰλεῖϖον ἐξεϑλίϐετε.
34:22 ϗ σώσω τὰ ϖϱόϐατά μȣ, ϗ ȣ̓ μὴ ὦσιν ἔτι εἰς ϖϱονομήν, ϗ ϰϱινῶ ἀνὰ μέσον ϰϱιȣ̃ ϖϱὸς ϰϱιόν.
34:23 ϗ ἀναϛήσω ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϖοιμένα ἕνα ϗ ϖοιμανεῖ αὐτȣ́ς, τὸν δȣ̃λόν μȣ Δαυιδ, ϗ ἔϛαι αὐτῶν ϖοιμήν·
34:24 ϗ ἐγὼ ϰύϱιος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ϑεόν, ϗ Δαυιδ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἄϱχων· ἐγὼ ϰύϱιος ἐλάλησα.
34:25 ϗ διαϑήσομαι τῷ Δαυιδ διαϑήϰην εἰϱήνης ϗ ἀφανιῶ ϑηϱία ϖονηϱὰ ἀϖὸ τῆς γῆς, ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐν τῇ ἐϱήμῳ ϗ ὑϖνώσȣσιν ἐν τοῖς δϱυμοῖς.
34:26 ϗ δώσω αὐτȣ̀ς ϖεϱιϰύϰλῳ τȣ̃ ὄϱȣς μȣ· ϗ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν, ὑετὸν εὐλογίας.
34:27 ϗ τὰ ξύλα τὰ ἐν τῷ ϖεδίῳ δώσει τὸν ϰαϱϖὸν αὐτῶν, ϗ ἡ γῆ δώσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς, ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐϖὶ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν ἐλϖίδι εἰϱήνης, ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ἐν τῷ συντϱῖψαί με τὸν ζυγὸν αὐτῶν· ϗ ἐξελȣ̃μαι αὐτȣ̀ς ἐϰ χειϱὸς τῶν ϰαταδȣλωσαμένων αὐτȣ́ς.
34:28 ϗ ȣ̓ϰ ἔσονται ἔτι ἐν ϖϱονομῇ τοῖς ἔϑνεσιν, ϗ τὰ ϑηϱία τῆς γῆς ȣ̓ϰέτι μὴ φάγωσιν αὐτȣ́ς· ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐν ἐλϖίδι, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ἐϰφοϐῶν αὐτȣ́ς.
34:29 ϗ ἀναϛήσω αὐτοῖς φυτὸν εἰϱήνης, ϗ ȣ̓ϰέτι ἔσονται ἀϖολλύμενοι λιμῷ ἐϖὶ τῆς γῆς ϗ ȣ̓ μὴ ἐνέγϰωσιν ἔτι ὀνειδισμὸν ἐϑνῶν.
34:30 ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ὁ ϑεὸς αὐτῶν, ϗ αὐτοὶ λαός μȣ οἶϰος Ισϱαηλ, λέγει ϰύϱιος.
34:31 ϖϱόϐατά μȣ ϗ ϖϱόϐατα ϖοιμνίȣ μȣ́ ἐϛε, ϗ ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ὑμῶν, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
35:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
35:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ἐϖίϛϱεψον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖ’ ὄϱος Σηιϱ ϗ ϖϱοφήτευσον ἐϖ’ αὐτὸ
35:3 ϗ εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ σέ, ὄϱος Σηιϱ, ϗ ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖὶ σὲ ϗ δώσω σε ἔϱημον, ϗ ἐϱημωϑήσῃ,
35:4 ϗ ταῖς ϖόλεσίν σȣ ἐϱημίαν ϖοιήσω, ϗ σὺ ἔϱημος ἔσῃ· ϗ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
35:5 ἀντὶ τȣ̃ γενέσϑαι σε ἐχϑϱὰν αἰωνίαν ϗ ἐνεϰάϑισας τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ δόλῳ ἐν χειϱὶ ἐχϑϱῶν μαχαίϱᾳ ἐν ϰαιϱῷ ἀδιϰίας ἐϖ’ ἐσχάτῳ,
35:6 διὰ τȣ̃το, ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος, εἰ μὴν εἰς αἷμα ἥμαϱτες, ϗ αἷμά σε διώξεται.
35:7 ϗ δώσω τὸ ὄϱος Σηιϱ εἰς ἔϱημον ϗ ἠϱημωμένον ϗ ἀϖολῶ ἀϖ’ αὐτȣ̃ ἀνϑϱώϖȣς ϗ ϰτήνη
35:8 ϗ ἐμϖλήσω τῶν τϱαυματιῶν σȣ τȣ̀ς ϐȣνȣ̀ς ϗ τὰς φάϱαγγάς σȣ, ϗ ἐν ϖᾶσι τοῖς ϖεδίοις σȣ τετϱαυματισμένοι μαχαίϱᾳ ϖεσȣ̃νται ἐν σοί.
35:9 ἐϱημίαν αἰώνιον ϑήσομαί σε, ϗ αἱ ϖόλεις σȣ ȣ̓ μὴ ϰατοιϰηϑῶσιν ἔτι· ϗ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
35:10 διὰ τὸ εἰϖεῖν σε Τὰ δύο ἔϑνη ϗ αἱ δύο χῶϱαι ἐμαὶ ἔσονται ϗ ϰληϱονομήσω αὐτάς, ϗ ϰύϱιος ἐϰεῖ ἐϛιν,
35:11 διὰ τȣ̃το, ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, ϗ ϖοιήσω σοι ϰατὰ τὴν ἔχϑϱαν σȣ ϗ γνωσϑήσομαί σοι, ἡνίϰα ἂν ϰϱίνω σε·
35:12 ϗ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος. ἤϰȣσα τῆς φωνῆς τῶν ϐλασφημιῶν σȣ, ὅτι εἶϖας Τὰ ὄϱη Ισϱαηλ ἔϱημα, ἡμῖν δέδοται εἰς ϰατάϐϱωμα·
35:13 ϗ ἐμεγαλοϱημόνησας ἐϖ’ ἐμὲ τῷ ϛόματί σȣ· ἐγὼ ἤϰȣσα.
35:14 τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐν τῇ εὐφϱοσύνῃ ϖάσης τῆς γῆς ἔϱημον ϖοιήσω σε·
35:15 ἔϱημον ἔσῃ, ὄϱος Σηιϱ, ϗ ϖᾶσα ἡ Ιδȣμαία ἐξαναλωϑήσεται· ϗ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ὁ ϑεὸς αὐτῶν.
36:1 Ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖϱοφήτευσον ἐϖὶ τὰ ὄϱη Ισϱαηλ ϗ εἰϖὸν τοῖς ὄϱεσιν τȣ̃ Ισϱαηλ Ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ
36:2 Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν εἶϖεν ὁ ἐχϑϱὸς ἐφ’ ὑμᾶς Εὖγε ἔϱημα αἰώνια εἰς ϰατάσχεσιν ἡμῖν ἐγενήϑη,
36:3 διὰ τȣ̃το ϖϱοφήτευσον ϗ εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἀντὶ τȣ̃ ἀτιμασϑῆναι ὑμᾶς ϗ μισηϑῆναι ὑμᾶς ὑϖὸ τῶν ϰύϰλῳ ὑμῶν τȣ̃ εἶναι ὑμᾶς εἰς ϰατάσχεσιν τοῖς ϰαταλοίϖοις ἔϑνεσιν ϗ ἀνέϐητε λάλημα γλώσσῃ ϗ εἰς ὀνείδισμα ἔϑνεσιν,
36:4 διὰ τȣ̃το, ὄϱη Ισϱαηλ, ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ Τάδε λέγει ϰύϱιος τοῖς ὄϱεσιν ϗ τοῖς ϐȣνοῖς ϗ ταῖς φάϱαγξιν ϗ τοῖς χειμάϱϱοις ϗ τοῖς ἐξηϱημωμένοις ϗ ἠφανισμένοις ϗ ταῖς ϖόλεσιν ταῖς ἐγϰαταλελειμμέναις, αἳ ἐγένοντο εἰς ϖϱονομὴν ϗ εἰς ϰαταϖάτημα τοῖς ϰαταλειφϑεῖσιν ἔϑνεσιν ϖεϱιϰύϰλῳ·
36:5 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Εἰ μὴν ἐν ϖυϱὶ ϑυμȣ̃ μȣ ἐλάλησα ἐϖὶ τὰ λοιϖὰ ἔϑνη ϗ ἐϖὶ τὴν Ιδȣμαίαν ϖᾶσαν, ὅτι ἔδωϰαν τὴν γῆν μȣ ἑαυτοῖς εἰς ϰατάσχεσιν μετ’ εὐφϱοσύνης ἀτιμάσαντες ψυχὰς τȣ̃ ἀφανίσαι ἐν ϖϱονομῇ·
36:6 διὰ τȣ̃το ϖϱοφήτευσον ἐϖὶ τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ ϗ εἰϖὸν τοῖς ὄϱεσιν ϗ τοῖς ϐȣνοῖς ϗ ταῖς φάϱαγξιν ϗ ταῖς νάϖαις Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐν τῷ ζήλῳ μȣ ϗ ἐν τῷ ϑυμῷ μȣ ἐλάλησα ἀντὶ τȣ̃ ὀνειδισμȣ̀ς ἐϑνῶν ἐνέγϰαι ὑμᾶς·
36:7 διὰ τȣ̃το ἐγὼ ἀϱῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖὶ τὰ ἔϑνη τὰ ϖεϱιϰύϰλῳ ὑμῶν, ȣ̔͂τοι τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν λήμψονται·
36:8 ὑμῶν δέ, ὄϱη Ισϱαηλ, τὴν ϛαφυλὴν ϗ τὸν ϰαϱϖὸν ὑμῶν ϰαταφάγεται ὁ λαός μȣ, ὅτι ἐγγίζȣσιν τȣ̃ ἐλϑεῖν.
36:9 ὅτι ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐφ’ ὑμᾶς ϗ ἐϖιϐλέψω ἐφ’ ὑμᾶς, ϗ ϰατεϱγασϑήσεσϑε ϗ σϖαϱήσεσϑε.
36:10 ϗ ϖληϑυνῶ ἐφ’ ὑμᾶς ἀνϑϱώϖȣς, ϖᾶν οἶϰον Ισϱαηλ εἰς τέλος, ϗ ϰατοιϰηϑήσονται αἱ ϖόλεις, ϗ ἡ ἠϱημωμένη οἰϰοδομηϑήσεται.
36:11 ϗ ϖληϑυνῶ ἐφ’ ὑμᾶς ἀνϑϱώϖȣς ϗ ϰτήνη ϗ ϰατοιϰιῶ ὑμᾶς ὡς τὸ ἐν ἀϱχῇ ὑμῶν ϗ εὖ ϖοιήσω ὑμᾶς ὥσϖεϱ τὰ ἔμϖϱοσϑεν ὑμῶν· ϗ γνώσεσϑε ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
36:12 ϗ γεννήσω ἐφ’ ὑμᾶς ἀνϑϱώϖȣς τὸν λαόν μȣ Ισϱαηλ, ϗ ϰληϱονομήσȣσιν ὑμᾶς, ϗ ἔσεσϑε αὐτοῖς εἰς ϰατάσχεσιν· ϗ ȣ̓ μὴ ϖϱοϛεϑῆτε ἔτι ἀτεϰνωϑῆναι ἀϖ’ αὐτῶν.
36:13 τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἀνϑ ὧν εἶϖάν σοι Κατέσϑȣσα ἀνϑϱώϖȣς εἶ ϗ ἠτεϰνωμένη ὑϖὸ τȣ̃ ἔϑνȣς σȣ ἐγένȣ,
36:14 διὰ τȣ̃το ἀνϑϱώϖȣς ȣ̓ϰέτι φάγεσαι ϗ τὸ ἔϑνος σȣ ȣ̓ϰ ἀτεϰνώσεις ἔτι, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
36:15 ϗ ȣ̓ϰ ἀϰȣσϑήσεται ȣ̓ϰέτι ἐφ’ ὑμᾶς ἀτιμία ἐϑνῶν, ϗ ὀνειδισμȣ̀ς λαῶν ȣ̓ μὴ ἀνενέγϰητε, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος.
36:16 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
36:17 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, οἶϰος Ισϱαηλ ϰατῴϰησεν ἐϖὶ τῆς γῆς αὐτῶν ϗ ἐμίαναν αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ αὐτῶν ϗ ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν ϗ ἐν ταῖς ἀϰαϑαϱσίαις αὐτῶν· ϰατὰ τὴν ἀϰαϑαϱσίαν τῆς ἀϖοϰαϑημένης ἐγενήϑη ἡ ὁδὸς αὐτῶν ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ.
36:18 ϗ ἐξέχεα τὸν ϑυμόν μȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς
36:19 ϗ διέσϖειϱα αὐτȣ̀ς εἰς τὰ ἔϑνη ϗ ἐλίϰμησα αὐτȣ̀ς εἰς τὰς χώϱας· ϰατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῶν ϗ ϰατὰ τὴν ἁμαϱτίαν αὐτῶν ἔϰϱινα αὐτȣ́ς.
36:20 ϗ εἰσήλϑοσαν εἰς τὰ ἔϑνη, ȣ̔͂ εἰσήλϑοσαν ἐϰεῖ, ϗ ἐϐεϐήλωσαν τὸ ὄνομά μȣ τὸ ἅγιον ἐν τῷ λέγεσϑαι αὐτȣ́ς Λαὸς ϰυϱίȣ ȣ̔͂τοι ϗ ἐϰ τῆς γῆς αὐτȣ̃ ἐξεληλύϑασιν.
36:21 ϗ ἐφεισάμην αὐτῶν διὰ τὸ ὄνομά μȣ τὸ ἅγιον, ὃ ἐϐεϐήλωσαν οἶϰος Ισϱαηλ ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, ȣ̔͂ εἰσήλϑοσαν ἐϰεῖ.
36:22 διὰ τȣ̃το εἰϖὸν τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ Τάδε λέγει ϰύϱιος Ȣ̓χ ὑμῖν ἐγὼ ϖοιῶ, οἶϰος Ισϱαηλ, ἀλλ’ ἢ διὰ τὸ ὄνομά μȣ τὸ ἅγιον, ὃ ἐϐεϐηλώσατε ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, ȣ̔͂ εἰσήλϑετε ἐϰεῖ.
36:23 ϗ ἁγιάσω τὸ ὄνομά μȣ τὸ μέγα τὸ ϐεϐηλωϑὲν ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, ὃ ἐϐεϐηλώσατε ἐν μέσῳ αὐτῶν, ϗ γνώσονται τὰ ἔϑνη ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ἐν τῷ ἁγιασϑῆναί με ἐν ὑμῖν ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν.
36:24 ϗ λήμψομαι ὑμᾶς ἐϰ τῶν ἐϑνῶν ϗ ἀϑϱοίσω ὑμᾶς ἐϰ ϖασῶν τῶν γαιῶν ϗ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.
36:25 ϗ ῥανῶ ἐφ’ ὑμᾶς ὕδωϱ ϰαϑαϱόν, ϗ ϰαϑαϱισϑήσεσϑε ἀϖὸ ϖασῶν τῶν ἀϰαϑαϱσιῶν ὑμῶν ϗ ἀϖὸ ϖάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν, ϗ ϰαϑαϱιῶ ὑμᾶς.
36:26 ϗ δώσω ὑμῖν ϰαϱδίαν ϰαινὴν ϗ ϖνεῦμα ϰαινὸν δώσω ἐν ὑμῖν ϗ ἀφελῶ τὴν ϰαϱδίαν τὴν λιϑίνην ἐϰ τῆς σαϱϰὸς ὑμῶν ϗ δώσω ὑμῖν ϰαϱδίαν σαϱϰίνην.
36:27 ϗ τὸ ϖνεῦμά μȣ δώσω ἐν ὑμῖν ϗ ϖοιήσω ἵνα ἐν τοῖς διϰαιώμασίν μȣ ϖοϱεύησϑε ϗ τὰ ϰϱίματά μȣ φυλάξησϑε ϗ ϖοιήσητε.
36:28 ϗ ϰατοιϰήσετε ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωϰα τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν, ϗ ἔσεσϑέ μοι εἰς λαόν, ϰἀγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς ϑεόν.
36:29 ϗ σώσω ὑμᾶς ἐϰ ϖασῶν τῶν ἀϰαϑαϱσιῶν ὑμῶν ϗ ϰαλέσω τὸν σῖτον ϗ ϖληϑυνῶ αὐτὸν ϗ ȣ̓ δώσω ἐφ’ ὑμᾶς λιμόν·
36:30 ϗ ϖληϑυνῶ τὸν ϰαϱϖὸν τȣ̃ ξύλȣ ϗ τὰ γενήματα τȣ̃ ἀγϱȣ̃, ὅϖως μὴ λάϐητε ὀνειδισμὸν λιμȣ̃ ἐν τοῖς ἔϑνεσιν.
36:31 ϗ μνησϑήσεσϑε τὰς ὁδȣ̀ς ὑμῶν τὰς ϖονηϱὰς ϗ τὰ ἐϖιτηδεύματα ὑμῶν τὰ μὴ ἀγαϑὰ ϗ ϖϱοσοχϑιεῖτε ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτῶν ἐν ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν ϗ ἐϖὶ τοῖς ϐδελύγμασιν ὑμῶν.
36:32 ȣ̓ δι’ ὑμᾶς ἐγὼ ϖοιῶ, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος, γνωϛὸν ἔϛαι ὑμῖν· αἰσχύνϑητε ϗ ἐντϱάϖητε ἐϰ τῶν ὁδῶν ὑμῶν, οἶϰος Ισϱαηλ.
36:33 τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐν ἡμέϱᾳ, ᾗ ϰαϑαϱιῶ ὑμᾶς ἐϰ ϖασῶν τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, ϗ ϰατοιϰιῶ τὰς ϖόλεις, ϗ οἰϰοδομηϑήσονται αἱ ἔϱημοι.
36:34 ϗ ἡ γῆ ἡ ἠφανισμένη ἐϱγασϑήσεται, ἀνϑ’ ὧν ὅτι ἠφανισμένη ἐγενήϑη ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς ϖαντὸς ϖαϱοδεύοντος.
36:35 ϗ ἐϱȣ̃σιν Ἡ γῆ ἐϰείνη ἡ ἠφανισμένη ἐγενήϑη ὡς ϰῆϖος τϱυφῆς, ϗ αἱ ϖόλεις αἱ ἔϱημοι ϗ ἠφανισμέναι ϗ ϰατεσϰαμμέναι ὀχυϱαὶ ἐϰάϑισαν.
36:36 ϗ γνώσονται τὰ ἔϑνη, ὅσα ἂν ϰαταλειφϑῶσιν ϰύϰλῳ ὑμῶν, ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος ᾠϰοδόμησα τὰς ϰαϑῃϱημένας ϗ ϰατεφύτευσα τὰς ἠφανισμένας· ἐγὼ ϰύϱιος ἐλάλησα ϗ ϖοιήσω.
36:37 τάδε λέγει ϰύϱιος Ἔτι τȣ̃το ζητηϑήσομαι τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ τȣ̃ ϖοιῆσαι αὐτοῖς· ϖληϑυνῶ αὐτȣ̀ς ὡς ϖϱόϐατα ἀνϑϱώϖȣς.
36:38 ὡς ϖϱόϐατα ἅγια, ὡς ϖϱόϐατα Ιεϱȣσαλημ ἐν ταῖς ἑοϱταῖς αὐτῆς, ȣ̔́τως ἔσονται αἱ ϖόλεις αἱ ἔϱημοι ϖλήϱεις ϖϱοϐάτων ἀνϑϱώϖων· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος.
37:1 Ϗ ἐγένετο ἐϖ’ ἐμὲ χεὶϱ ϰυϱίȣ, ϗ ἐξήγαγέν με ἐν ϖνεύματι ϰύϱιος ϗ ἔϑηϰέν με ἐν μέσῳ τȣ̃ ϖεδίȣ, ϗ τȣ̃το ἦν μεϛὸν ὀϛέων ἀνϑϱωϖίνων·
37:2 ϗ ϖεϱιήγαγέν με ἐϖ’ αὐτὰ ϰυϰλόϑεν ϰύϰλῳ, ϗ ἰδȣ̀ ϖολλὰ σφόδϱα ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ ϖεδίȣ, ξηϱὰ σφόδϱα.
37:3 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, εἰ ζήσεται τὰ ὀϛᾶ ταῦτα; ϗ εἶϖα Κύϱιε, σὺ ἐϖίϛῃ ταῦτα.
37:4 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Πϱοφήτευσον ἐϖὶ τὰ ὀϛᾶ ταῦτα ϗ ἐϱεῖς αὐτοῖς Τὰ ὀϛᾶ τὰ ξηϱά, ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ
37:5 Τάδε λέγει ϰύϱιος τοῖς ὀϛέοις τȣ́τοις Ἰδȣ̀ ἐγὼ φέϱω εἰς ὑμᾶς ϖνεῦμα ζωῆς
37:6 ϗ δώσω ἐφ’ ὑμᾶς νεῦϱα ϗ ἀνάξω ἐφ’ ὑμᾶς σάϱϰας ϗ ἐϰτενῶ ἐφ’ ὑμᾶς δέϱμα ϗ δώσω ϖνεῦμά μȣ εἰς ὑμᾶς, ϗ ζήσεσϑε· ϗ γνώσεσϑε ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
37:7 ϗ ἐϖϱοφήτευσα ϰαϑὼς ἐνετείλατό μοι. ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἐμὲ ϖϱοφητεῦσαι ϗ ἰδȣ̀ σεισμός, ϗ ϖϱοσήγαγε τὰ ὀϛᾶ ἑϰάτεϱον ϖϱὸς τὴν ἁϱμονίαν αὐτȣ̃.
37:8 ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ ἐϖ’ αὐτὰ νεῦϱα ϗ σάϱϰες ἐφύοντο, ϗ ἀνέϐαινεν ἐϖ’ αὐτὰ δέϱμα ἐϖάνω, ϗ ϖνεῦμα ȣ̓ϰ ἦν ἐν αὐτοῖς.
37:9 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Πϱοφήτευσον, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖϱοφήτευσον ἐϖὶ τὸ ϖνεῦμα ϗ εἰϖὸν τῷ ϖνεύματι Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐϰ τῶν τεσσάϱων ϖνευμάτων ἐλϑὲ ϗ ἐμφύσησον εἰς τȣ̀ς νεϰϱȣ̀ς τȣ́τȣς, ϗ ζησάτωσαν.
37:10 ϗ ἐϖϱοφήτευσα ϰαϑότι ἐνετείλατό μοι· ϗ εἰσῆλϑεν εἰς αὐτȣ̀ς τὸ ϖνεῦμα, ϗ ἔζησαν ϗ ἔϛησαν ἐϖὶ τῶν ϖοδῶν αὐτῶν, συναγωγὴ ϖολλὴ σφόδϱα.
37:11 ϗ ἐλάλησεν ϰύϱιος ϖϱός με λέγων ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τὰ ὀϛᾶ ταῦτα ϖᾶς οἶϰος Ισϱαηλ ἐϛίν, ϗ αὐτοὶ λέγȣσιν Ξηϱὰ γέγονεν τὰ ὀϛᾶ ἡμῶν, ἀϖόλωλεν ἡ ἐλϖὶς ἡμῶν, διαϖεφωνήϰαμεν.
37:12 διὰ τȣ̃το ϖϱοφήτευσον ϗ εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἀνοίγω ὑμῶν τὰ μνήματα ϗ ἀνάξω ὑμᾶς ἐϰ τῶν μνημάτων ὑμῶν ϗ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ,
37:13 ϗ γνώσεσϑε ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ἐν τῷ ἀνοῖξαί με τȣ̀ς τάφȣς ὑμῶν τȣ̃ ἀναγαγεῖν με ἐϰ τῶν τάφων τὸν λαόν μȣ.
37:14 ϗ δώσω τὸ ϖνεῦμά μȣ εἰς ὑμᾶς, ϗ ζήσεσϑε, ϗ ϑήσομαι ὑμᾶς ἐϖὶ τὴν γῆν ὑμῶν, ϗ γνώσεσϑε ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος λελάληϰα ϗ ϖοιήσω, λέγει ϰύϱιος.
37:15 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
37:16 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, λαϐὲ σεαυτῷ ῥάϐδον ϗ γϱάψον ἐϖ’ αὐτὴν τὸν Ιȣδαν ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς Ισϱαηλ τȣ̀ς ϖϱοσϰειμένȣς ἐϖ’ αὐτόν· ϗ ῥάϐδον δευτέϱαν λήμψῃ σεαυτῷ ϗ γϱάψεις αὐτήν Τῷ Ιωσηφ, ῥάϐδον Εφϱαιμ ϗ ϖάντας τȣ̀ς υἱȣ̀ς Ισϱαηλ τȣ̀ς ϖϱοϛεϑέντας ϖϱὸς αὐτόν.
37:17 ϗ συνάψεις αὐτὰς ϖϱὸς ἀλλήλας σαυτῷ εἰς ῥάϐδον μίαν τȣ̃ δῆσαι αὐτάς, ϗ ἔσονται ἐν τῇ χειϱί σȣ.
37:18 ϗ ἔϛαι ὅταν λέγωσιν ϖϱὸς σὲ οἱ υἱοὶ τȣ̃ λαȣ̃ σȣ Ȣ̓ϰ ἀναγγελεῖς ἡμῖν τί ἐϛιν ταῦτά σοι;
37:19 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ λήμψομαι τὴν φυλὴν Ιωσηφ τὴν διὰ χειϱὸς Εφϱαιμ ϗ τὰς φυλὰς Ισϱαηλ τὰς ϖϱοσϰειμένας ϖϱὸς αὐτὸν ϗ δώσω αὐτȣ̀ς ἐϖὶ τὴν φυλὴν Ιȣδα, ϗ ἔσονται εἰς ῥάϐδον μίαν ἐν τῇ χειϱὶ Ιȣδα.
37:20 ϗ ἔσονται αἱ ῥάϐδοι, ἐφ’ αἷς σὺ ἔγϱαψας ἐϖ’ αὐταῖς, ἐν τῇ χειϱί σȣ ἐνώϖιον αὐτῶν,
37:21 ϗ ἐϱεῖς αὐτοῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ λαμϐάνω ϖάντα οἶϰον Ισϱαηλ ἐϰ μέσȣ τῶν ἐϑνῶν, ȣ̔͂ εἰσήλϑοσαν ἐϰεῖ, ϗ συνάξω αὐτȣ̀ς ἀϖὸ ϖάντων τῶν ϖεϱιϰύϰλῳ αὐτῶν ϗ εἰσάξω αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ·
37:22 ϗ δώσω αὐτȣ̀ς εἰς ἔϑνος ἓν ἐν τῇ γῇ μȣ ϗ ἐν τοῖς ὄϱεσιν Ισϱαηλ, ϗ ἄϱχων εἷς ἔϛαι αὐτῶν, ϗ ȣ̓ϰ ἔσονται ἔτι εἰς δύο ἔϑνη ȣ̓δὲ μὴ διαιϱεϑῶσιν ȣ̓ϰέτι εἰς δύο ϐασιλείας,
37:23 ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν. ϗ ῥύσομαι αὐτȣ̀ς ἀϖὸ ϖασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὧν ἡμάϱτοσαν ἐν αὐταῖς, ϗ ϰαϑαϱιῶ αὐτȣ́ς, ϗ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, ϗ ἐγὼ ϰύϱιος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ϑεόν.
37:24 ϗ ὁ δȣ̃λός μȣ Δαυιδ ἄϱχων ἐν μέσῳ αὐτῶν, ϗ ϖοιμὴν εἷς ἔϛαι ϖάντων· ὅτι ἐν τοῖς ϖϱοϛάγμασίν μȣ ϖοϱεύσονται ϗ τὰ ϰϱίματά μȣ φυλάξονται ϗ ϖοιήσȣσιν αὐτά.
37:25 ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐϖὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν ἐγὼ δέδωϰα τῷ δȣ́λῳ μȣ Ιαϰωϐ, ȣ̔͂ ϰατῴϰησαν ἐϰεῖ οἱ ϖατέϱες αὐτῶν· ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐϖ’ αὐτῆς αὐτοί, ϗ Δαυιδ ὁ δȣ̃λός μȣ ἄϱχων αὐτῶν ἔϛαι εἰς τὸν αἰῶνα.
37:26 ϗ διαϑήσομαι αὐτοῖς διαϑήϰην εἰϱήνης, διαϑήϰη αἰωνία ἔϛαι μετ’ αὐτῶν· ϗ ϑήσω τὰ ἅγιά μȣ ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
37:27 ϗ ἔϛαι ἡ ϰατασϰήνωσίς μȣ ἐν αὐτοῖς, ϗ ἔσομαι αὐτοῖς ϑεός, ϗ αὐτοί μȣ ἔσονται λαός.
37:28 ϗ γνώσονται τὰ ἔϑνη ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ὁ ἁγιάζων αὐτȣ̀ς ἐν τῷ εἶναι τὰ ἅγιά μȣ ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
38:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων
38:2 ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϛήϱισον τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἐϖὶ Γωγ ϗ τὴν γῆν τȣ̃ Μαγωγ, ἄϱχοντα Ρως, Μοσοχ ϗ Θοϐελ, ϗ ϖϱοφήτευσον ἐϖ’ αὐτὸν
38:3 ϗ εἰϖὸν αὐτῷ Τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ σὲ Γωγ ἄϱχοντα Ρως, Μοσοχ ϗ Θοϐελ
38:4 ϗ συνάξω σε ϗ ϖᾶσαν τὴν δύναμίν σȣ, ἵϖϖȣς ϗ ἱϖϖεῖς ἐνδεδυμένȣς ϑώϱαϰας ϖάντας, συναγωγὴ ϖολλή, ϖέλται ϗ ϖεϱιϰεφαλαῖαι ϗ μάχαιϱαι,
38:5 Πέϱσαι ϗ Αἰϑίοϖες ϗ Λίϐυες, ϖάντες ϖεϱιϰεφαλαίαις ϗ ϖέλταις,
38:6 Γομεϱ ϗ ϖάντες οἱ ϖεϱὶ αὐτόν, οἶϰος τȣ̃ Θεϱγαμα ἀϖ’ ἐσχάτȣ ϐοϱϱᾶ ϗ ϖάντες οἱ ϖεϱὶ αὐτόν, ϗ ἔϑνη ϖολλὰ μετὰ σȣ̃·
38:7 ἑτοιμάσϑητι ἑτοίμασον σεαυτὸν σὺ ϗ ϖᾶσα ἡ συναγωγή σȣ οἱ συνηγμένοι μετὰ σȣ̃ ϗ ἔσῃ μοι εἰς ϖϱοφυλαϰήν.
38:8 ἀφ’ ἡμεϱῶν ϖλειόνων ἑτοιμασϑήσεται ϗ ἐϖ’ ἐσχάτȣ ἐτῶν ἐλεύσεται ϗ ἥξει εἰς τὴν γῆν τὴν ἀϖεϛϱαμμένην ἀϖὸ μαχαίϱας, συνηγμένων ἀϖὸ ἐϑνῶν ϖολλῶν, ἐϖὶ γῆν Ισϱαηλ, ἣ ἐγενήϑη ἔϱημος δι’ ὅλȣ· ϗ ȣ̔͂τος ἐξ ἐϑνῶν ἐξελήλυϑεν, ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐϖ’ εἰϱήνης ἅϖαντες.
38:9 ϗ ἀναϐήσῃ ὡς ὑετὸς ϗ ἥξεις ὡς νεφέλη ϰαταϰαλύψαι γῆν ϗ ἔσῃ σὺ ϗ ϖάντες οἱ ϖεϱὶ σὲ ϗ ἔϑνη ϖολλὰ μετὰ σȣ̃.
38:10 τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Ϗ ἔϛαι ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ἀναϐήσεται ῥήματα ἐϖὶ τὴν ϰαϱδίαν σȣ, ϗ λογιῇ λογισμȣ̀ς ϖονηϱȣ̀ς
38:11 ϗ ἐϱεῖς Ἀναϐήσομαι ἐϖὶ γῆν ἀϖεϱϱιμμένην, ἥξω ἐϖὶ ἡσυχάζοντας ἐν ἡσυχίᾳ ϗ οἰϰȣ̃ντας ἐϖ’ εἰϱήνης, ϖάντας ϰατοιϰȣ̃ντας γῆν, ἐν ᾗ ȣ̓χ ὑϖάϱχει τεῖχος ȣ̓δὲ μοχλοί, ϗ ϑύϱαι ȣ̓ϰ εἰσὶν αὐτοῖς,
38:12 ϖϱονομεῦσαι ϖϱονομὴν ϗ σϰυλεῦσαι σϰῦλα αὐτῶν τȣ̃ ἐϖιϛϱέψαι χεῖϱά σȣ εἰς τὴν ἠϱημωμένην, ἣ ϰατῳϰίσϑη, ϗ ἐϖ’ ἔϑνος συνηγμένον ἀϖὸ ἐϑνῶν ϖολλῶν ϖεϖοιηϰότας ϰτήσεις ϰατοιϰȣ̃ντας ἐϖὶ τὸν ὀμφαλὸν τῆς γῆς.
38:13 Σαϐα ϗ Δαιδαν ϗ ἔμϖοϱοι Καϱχηδόνιοι ϗ ϖᾶσαι αἱ ϰῶμαι αὐτῶν ἐϱȣ̃σίν σοι Εἰς ϖϱονομὴν τȣ̃ ϖϱονομεῦσαι σὺ ἔϱχῃ ϗ σϰυλεῦσαι σϰῦλα; συνήγαγες συναγωγήν σȣ λαϐεῖν ἀϱγύϱιον ϗ χϱυσίον, ἀϖενέγϰασϑαι ϰτῆσιν τȣ̃ σϰυλεῦσαι σϰῦλα;
38:14 διὰ τȣ̃το ϖϱοφήτευσον, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϗ εἰϖὸν τῷ Γωγ Τάδε λέγει ϰύϱιος Ȣ̓ϰ ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ἐν τῷ ϰατοιϰισϑῆναι τὸν λαόν μȣ Ισϱαηλ ἐϖ’ εἰϱήνης ἐγεϱϑήσῃ;
38:15 ϗ ἥξεις ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ σȣ ἀϖ’ ἐσχάτȣ ϐοϱϱᾶ ϗ ἔϑνη ϖολλὰ μετὰ σȣ̃, ἀναϐάται ἵϖϖων ϖάντες, συναγωγὴ μεγάλη ϗ δύναμις ϖολλή,
38:16 ϗ ἀναϐήσῃ ἐϖὶ τὸν λαόν μȣ Ισϱαηλ ὡς νεφέλη ϰαλύψαι γῆν· ἐϖ’ ἐσχάτων τῶν ἡμεϱῶν ἔϛαι, ϗ ἀνάξω σε ἐϖὶ τὴν γῆν μȣ, ἵνα γνῶσιν ϖάντα τὰ ἔϑνη ἐμὲ ἐν τῷ ἁγιασϑῆναί με ἐν σοὶ ἐνώϖιον αὐτῶν.
38:17 τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος τῷ Γωγ Σὺ εἶ ϖεϱὶ ȣ̔͂ ἐλάλησα ϖϱὸ ἡμεϱῶν τῶν ἔμϖϱοσϑεν διὰ χειϱὸς τῶν δȣ́λων μȣ ϖϱοφητῶν τȣ̃ Ισϱαηλ ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις ϗ ἔτεσιν τȣ̃ ἀγαγεῖν σε ἐϖ’ αὐτȣ́ς.
38:18 ϗ ἔϛαι ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ἐν ἡμέϱᾳ, ᾗ ἂν ἔλϑῃ Γωγ ἐϖὶ τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος, ἀναϐήσεται ὁ ϑυμός μȣ
38:19 ϗ ὁ ζῆλός μȣ. ἐν ϖυϱὶ τῆς ὀϱγῆς μȣ ἐλάλησα Εἰ μὴν ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ἔϛαι σεισμὸς μέγας ἐϖὶ γῆς Ισϱαηλ,
38:20 ϗ σεισϑήσονται ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϰυϱίȣ οἱ ἰχϑύες τῆς ϑαλάσσης ϗ τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τὰ ϑηϱία τȣ̃ ϖεδίȣ ϗ ϖάντα τὰ ἑϱϖετὰ τὰ ἕϱϖοντα ἐϖὶ τῆς γῆς ϗ ϖάντες οἱ ἄνϑϱωϖοι οἱ ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς, ϗ ῥαγήσεται τὰ ὄϱη, ϗ ϖεσȣ̃νται αἱ φάϱαγγες, ϗ ϖᾶν τεῖχος ἐϖὶ τὴν γῆν ϖεσεῖται.
38:21 ϗ ϰαλέσω ἐϖ’ αὐτὸν ϖᾶν φόϐον, λέγει ϰύϱιος· μάχαιϱα ἀνϑϱώϖȣ ἐϖὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτȣ̃ ἔϛαι.
38:22 ϗ ϰϱινῶ αὐτὸν ϑανάτῳ ϗ αἵματι ϗ ὑετῷ ϰαταϰλύζοντι ϗ λίϑοις χαλάζης, ϗ ϖῦϱ ϗ ϑεῖον ϐϱέξω ἐϖ’ αὐτὸν ϗ ἐϖὶ ϖάντας τȣ̀ς μετ’ αὐτȣ̃ ϗ ἐϖ’ ἔϑνη ϖολλὰ μετ’ αὐτȣ̃.
38:23 ϗ μεγαλυνϑήσομαι ϗ ἁγιασϑήσομαι ϗ ἐνδοξασϑήσομαι ϗ γνωσϑήσομαι ἐναντίον ἐϑνῶν ϖολλῶν, ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
39:1 Ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, ϖϱοφήτευσον ἐϖὶ Γωγ ϗ εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ σὲ Γωγ ἄϱχοντα Ρως, Μοσοχ ϗ Θοϐελ
39:2 ϗ συνάξω σε ϗ ϰαϑοδηγήσω σε ϗ ἀναϐιϐῶ σε ἀϖ’ ἐσχάτȣ τȣ̃ ϐοϱϱᾶ ϗ ἀνάξω σε ἐϖὶ τὰ ὄϱη τȣ̃ Ισϱαηλ.
39:3 ϗ ἀϖολῶ τὸ τόξον σȣ ἀϖὸ τῆς χειϱός σȣ τῆς ἀϱιϛεϱᾶς ϗ τὰ τοξεύματά σȣ ἀϖὸ τῆς χειϱός σȣ τῆς δεξιᾶς ϗ ϰαταϐαλῶ σε
39:4 ἐϖὶ τὰ ὄϱη Ισϱαηλ, ϗ ϖεσῇ σὺ ϗ ϖάντες οἱ ϖεϱὶ σέ, ϗ τὰ ἔϑνη τὰ μετὰ σȣ̃ δοϑήσονται εἰς ϖλήϑη ὀϱνέων, ϖαντὶ ϖετεινῷ ϗ ϖᾶσι τοῖς ϑηϱίοις τȣ̃ ϖεδίȣ δέδωϰά σε ϰαταϐϱωϑῆναι.
39:5 ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ ϖεδίȣ ϖεσῇ, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει ϰύϱιος.
39:6 ϗ ἀϖοϛελῶ ϖῦϱ ἐϖὶ Γωγ, ϗ ϰατοιϰηϑήσονται αἱ νῆσοι ἐϖ’ εἰϱήνης· ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος.
39:7 ϗ τὸ ὄνομά μȣ τὸ ἅγιον γνωσϑήσεται ἐν μέσῳ λαȣ̃ μȣ Ισϱαηλ, ϗ ȣ̓ ϐεϐηλωϑήσεται τὸ ὄνομά μȣ τὸ ἅγιον ȣ̓ϰέτι· ϗ γνώσονται τὰ ἔϑνη ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ἅγιος ἐν Ισϱαηλ.
39:8 ἰδȣ̀ ἥϰει, ϗ γνώσῃ ὅτι ἔϛαι, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος· αὕτη ἐϛὶν ἡ ἡμέϱα, ἐν ᾗ ἐλάλησα.
39:9 ϗ ἐξελεύσονται οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες τὰς ϖόλεις Ισϱαηλ ϗ ϰαύσȣσιν ἐν τοῖς ὅϖλοις, ϖέλταις ϗ ϰοντοῖς ϗ τόξοις ϗ τοξεύμασιν ϗ ῥάϐδοις χειϱῶν ϗ λόγχαις· ϗ ϰαύσȣσιν ἐν αὐτοῖς ϖῦϱ ἑϖτὰ ἔτη.
39:10 ϗ ȣ̓ μὴ λάϐωσιν ξύλα ἐϰ τȣ̃ ϖεδίȣ ȣ̓δὲ μὴ ϰόψωσιν ἐϰ τῶν δϱυμῶν, ἀλλ’ ἢ τὰ ὅϖλα ϰαταϰαύσȣσιν ϖυϱί· ϗ ϖϱονομεύσȣσιν τȣ̀ς ϖϱονομεύσαντας αὐτȣ̀ς ϗ σϰυλεύσȣσιν τȣ̀ς σϰυλεύσαντας αὐτȣ́ς, λέγει ϰύϱιος.
39:11 ϗ ἔϛαι ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ δώσω τῷ Γωγ τόϖον ὀνομαϛόν, μνημεῖον ἐν Ισϱαηλ, τὸ ϖολυάνδϱιον τῶν ἐϖελϑόντων ϖϱὸς τῇ ϑαλάσσῃ, ϗ ϖεϱιοιϰοδομήσȣσιν τὸ ϖεϱιϛόμιον τῆς φάϱαγγος· ϗ ϰατοϱύξȣσιν ἐϰεῖ τὸν Γωγ ϗ ϖᾶν τὸ ϖλῆϑος αὐτȣ̃, ϗ ϰληϑήσεται Τὸ γαι τὸ ϖολυάνδϱιον τȣ̃ Γωγ.
39:12 ϗ ϰατοϱύξȣσιν αὐτȣ̀ς οἶϰος Ισϱαηλ, ἵνα ϰαϑαϱισϑῇ ἡ γῆ, ἐν ἑϖταμήνῳ·
39:13 ϗ ϰατοϱύξȣσιν αὐτȣ̀ς ϖᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς, ϗ ἔϛαι αὐτοῖς εἰς ὀνομαϛὸν ᾗ ἡμέϱᾳ ἐδοξάσϑην, λέγει ϰύϱιος.
39:14 ϗ ἄνδϱας διὰ ϖαντὸς διαϛελȣ̃σιν ἐϖιϖοϱευομένȣς τὴν γῆν ϑάψαι τȣ̀ς ϰαταλελειμμένȣς ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς ϰαϑαϱίσαι αὐτὴν μετὰ τὴν ἑϖτάμηνον, ϗ ἐϰζητήσȣσιν.
39:15 ϗ ϖᾶς ὁ διαϖοϱευόμενος τὴν γῆν ϗ ἰδὼν ὀϛȣ̃ν ἀνϑϱώϖȣ οἰϰοδομήσει ϖαϱ’ αὐτὸ σημεῖον, ἕως ὅτȣ ϑάψωσιν αὐτὸ οἱ ϑάϖτοντες εἰς τὸ γαι τὸ ϖολυάνδϱιον τȣ̃ Γωγ·
39:16 ϗ γὰϱ τὸ ὄνομα τῆς ϖόλεως Πολυάνδϱιον· ϗ ϰαϑαϱισϑήσεται ἡ γῆ.
39:17 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, εἰϖόν Τάδε λέγει ϰύϱιος Εἰϖὸν ϖαντὶ ὀϱνέῳ ϖετεινῷ ϗ ϖϱὸς ϖάντα τὰ ϑηϱία τȣ̃ ϖεδίȣ Συνάχϑητε ϗ ἔϱχεσϑε, συνάχϑητε ἀϖὸ ϖάντων τῶν ϖεϱιϰύϰλῳ ἐϖὶ τὴν ϑυσίαν μȣ, ἣν τέϑυϰα ὑμῖν, ϑυσίαν μεγάλην ἐϖὶ τὰ ὄϱη Ισϱαηλ, ϗ φάγεσϑε ϰϱέα ϗ ϖίεσϑε αἷμα.
39:18 ϰϱέα γιγάντων φάγεσϑε ϗ αἷμα ἀϱχόντων τῆς γῆς ϖίεσϑε, ϰϱιȣ̀ς ϗ μόσχȣς ϗ τϱάγȣς, ϗ οἱ μόσχοι ἐϛεατωμένοι ϖάντες.
39:19 ϗ φάγεσϑε ϛέαϱ εἰς ϖλησμονὴν ϗ ϖίεσϑε αἷμα εἰς μέϑην ἀϖὸ τῆς ϑυσίας μȣ, ἧς ἔϑυσα ὑμῖν.
39:20 ϗ ἐμϖλησϑήσεσϑε ἐϖὶ τῆς τϱαϖέζης μȣ ἵϖϖον ϗ ἀναϐάτην, γίγαντα ϗ ϖάντα ἄνδϱα ϖολεμιϛήν, λέγει ϰύϱιος.
39:21 ϗ δώσω τὴν δόξαν μȣ ἐν ὑμῖν, ϗ ὄψονται ϖάντα τὰ ἔϑνη τὴν ϰϱίσιν μȣ, ἣν ἐϖοίησα, ϗ τὴν χεῖϱά μȣ, ἣν ἐϖήγαγον ἐϖ’ αὐτȣ́ς.
39:22 ϗ γνώσονται οἶϰος Ισϱαηλ ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ὁ ϑεὸς αὐτῶν ἀϖὸ τῆς ἡμέϱας ταύτης ϗ ἐϖέϰεινα.
39:23 ϗ γνώσονται ϖάντα τὰ ἔϑνη ὅτι διὰ τὰς ἁμαϱτίας αὐτῶν ᾐχμαλωτεύϑησαν οἶϰος Ισϱαηλ, ἀνϑ’ ὧν ἠϑέτησαν εἰς ἐμέ, ϗ ἀϖέϛϱεψα τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἀϖ’ αὐτῶν ϗ ϖαϱέδωϰα αὐτȣ̀ς εἰς χεῖϱας τῶν ἐχϑϱῶν αὐτῶν, ϗ ἔϖεσαν ϖάντες μαχαίϱᾳ.
39:24 ϰατὰ τὰς ἀϰαϑαϱσίας αὐτῶν ϗ ϰατὰ τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ἐϖοίησα αὐτοῖς ϗ ἀϖέϛϱεψα τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἀϖ’ αὐτῶν.
39:25 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος Νῦν ἀϖοϛϱέψω τὴν αἰχμαλωσίαν Ιαϰωϐ ϗ ἐλεήσω τὸν οἶϰον Ισϱαηλ ϗ ζηλώσω διὰ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μȣ.
39:26 ϗ λήμψονται τὴν ἀτιμίαν ἑαυτῶν ϗ τὴν ἀδιϰίαν, ἣν ἠδίϰησαν, ἐν τῷ ϰατοιϰισϑῆναι αὐτȣ̀ς ἐϖὶ τὴν γῆν αὐτῶν ἐϖ’ εἰϱήνης, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ἐϰφοϐῶν.
39:27 ἐν τῷ ἀϖοϛϱέψαι με αὐτȣ̀ς ἐϰ τῶν ἐϑνῶν ϗ συναγαγεῖν με αὐτȣ̀ς ἐϰ τῶν χωϱῶν τῶν ἐϑνῶν ϗ ἁγιασϑήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώϖιον τῶν ἐϑνῶν,
39:28 ϗ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ὁ ϑεὸς αὐτῶν ἐν τῷ ἐϖιφανῆναί με αὐτοῖς ἐν τοῖς ἔϑνεσιν.
39:29 ϗ ȣ̓ϰ ἀϖοϛϱέψω ȣ̓ϰέτι τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἀϖ’ αὐτῶν, ἀνϑ’ ȣ̔͂ ἐξέχεα τὸν ϑυμόν μȣ ἐϖὶ τὸν οἶϰον Ισϱαηλ, λέγει ϰύϱιος ϰύϱιος
40:1 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ϖέμϖτῳ ϗ εἰϰοϛῷ ἔτει τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν ἐν τῷ ϖϱώτῳ μηνὶ δεϰάτῃ τȣ̃ μηνὸς ἐν τῷ τεσσαϱεσϰαιδεϰάτῳ ἔτει μετὰ τὸ ἁλῶναι τὴν ϖόλιν, ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ἐγένετο ἐϖ’ ἐμὲ χεὶϱ ϰυϱίȣ ϗ ἤγαγέν με
40:2 ἐν ὁϱάσει ϑεȣ̃ εἰς τὴν γῆν τȣ̃ Ισϱαηλ ϗ ἔϑηϰέν με ἐϖ’ ὄϱȣς ὑψηλȣ̃ σφόδϱα, ϗ ἐϖ’ αὐτȣ̃ ὡσεὶ οἰϰοδομὴ ϖόλεως ἀϖέναντι.
40:3 ϗ εἰσήγαγέν με ἐϰεῖ, ϗ ἰδȣ̀ ἀνήϱ, ϗ ἡ ὅϱασις αὐτȣ̃ ἦν ὡσεὶ ὅϱασις χαλϰȣ̃ ϛίλϐοντος, ϗ ἐν τῇ χειϱὶ αὐτȣ̃ ἦν σϖαϱτίον οἰϰοδόμων ϗ ϰάλαμος μέτϱȣ, ϗ αὐτὸς εἱϛήϰει ἐϖὶ τῆς ϖύλης.
40:4 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ὁ ἀνήϱ Ἑώϱαϰας, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ; ἐν τοῖς ὀφϑαλμοῖς σȣ ἰδὲ ϗ ἐν τοῖς ὠσίν σȣ ἄϰȣε ϗ τάξον εἰς τὴν ϰαϱδίαν σȣ ϖάντα, ὅσα ἐγὼ δειϰνύω σοι, διότι ἕνεϰα τȣ̃ δεῖξαί σοι εἰσελήλυϑας ὧδε ϗ δείξεις ϖάντα, ὅσα σὺ ὁϱᾷς, τῷ οἴϰῳ τȣ̃ Ισϱαηλ.
40:5 Ϗ ἰδȣ̀ ϖεϱίϐολος ἔξωϑεν τȣ̃ οἴϰȣ ϰύϰλῳ· ϗ ἐν τῇ χειϱὶ τȣ̃ ἀνδϱὸς ϰάλαμος, τὸ μέτϱον ϖηχῶν ἓξ ἐν ϖήχει ϗ ϖαλαιϛῆς, ϗ διεμέτϱησεν τὸ ϖϱοτείχισμα, ϖλάτος ἴσον τῷ ϰαλάμῳ ϗ τὸ ὕψος αὐτȣ̃ ἴσον τῷ ϰαλάμῳ.
40:6 ϗ εἰσῆλϑεν εἰς τὴν ϖύλην τὴν ϐλέϖȣσαν ϰατὰ ἀνατολὰς ἐν ἑϖτὰ ἀναϐαϑμοῖς ϗ διεμέτϱησεν τὸ αιλαμ τῆς ϖύλης ἴσον τῷ ϰαλάμῳ
40:7 ϗ τὸ ϑεε ἴσον τῷ ϰαλάμῳ τὸ μῆϰος ϗ ἴσον τῷ ϰαλάμῳ τὸ ϖλάτος ϗ τὸ αιλαμ ἀνὰ μέσον τȣ̃ ϑαιηλαϑα ϖηχῶν ἓξ ϗ τὸ ϑεε τὸ δεύτεϱον ἴσον τῷ ϰαλάμῳ τὸ ϖλάτος ϗ ἴσον τῷ ϰαλάμῳ τὸ μῆϰος ϗ τὸ αιλαμ ϖήχεων ϖέντε
40:8 ϗ τὸ ϑεε τὸ τϱίτον ἴσον τῷ ϰαλάμῳ τὸ ϖλάτος ϗ ἴσον τῷ ϰαλάμῳ τὸ μῆϰος
40:9 ϗ τὸ αιλαμ τȣ̃ ϖυλῶνος ϖλησίον τȣ̃ αιλαμ τῆς ϖύλης ϖηχῶν ὀϰτὼ ϗ τὰ αιλευ ϖηχῶν δύο ϗ τὸ αιλαμ τῆς ϖύλης ἔσωϑεν
40:10 ϗ τὰ ϑεε τῆς ϖύλης ϑεε ϰατέναντι τϱεῖς ἔνϑεν ϗ τϱεῖς ἔνϑεν, ϗ μέτϱον ἓν τοῖς τϱισὶν ϗ μέτϱον ἓν τοῖς αιλαμ ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν.
40:11 ϗ διεμέτϱησεν τὸ ϖλάτος τῆς ϑύϱας τȣ̃ ϖυλῶνος ϖηχῶν δέϰα ϗ τὸ εὖϱος τȣ̃ ϖυλῶνος ϖηχῶν δέϰα τϱιῶν,
40:12 ϗ ϖῆχυς ἐϖισυναγόμενος ἐϖὶ ϖϱόσωϖον τῶν ϑειμ ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν, ϗ τὸ ϑεε ϖηχῶν ἓξ ἔνϑεν ϗ ϖηχῶν ἓξ ἔνϑεν.
40:13 ϗ διεμέτϱησεν τὴν ϖύλην ἀϖὸ τȣ̃ τοίχȣ τȣ̃ ϑεε ἐϖὶ τὸν τοῖχον τȣ̃ ϑεε ϖλάτος ϖήχεις εἴϰοσι ϖέντε, αὕτη ϖύλη ἐϖὶ ϖύλην·
40:14 ϗ τὸ αἴϑϱιον τȣ̃ αιλαμ τῆς ϖύλης ἑξήϰοντα ϖήχεις, εἴϰοσι ϑειμ τῆς ϖύλης ϰύϰλῳ·
40:15 ϗ τὸ αἴϑϱιον τῆς ϖύλης ἔξωϑεν εἰς τὸ αἴϑϱιον αιλαμ τῆς ϖύλης ἔσωϑεν ϖηχῶν ϖεντήϰοντα·
40:16 ϗ ϑυϱίδες ϰϱυϖταὶ ἐϖὶ τὰ ϑειμ ϗ ἐϖὶ τὰ αιλαμ ἔσωϑεν τῆς ϖύλης τῆς αὐλῆς ϰυϰλόϑεν, ϗ ὡσαύτως τοῖς αιλαμ ϑυϱίδες ϰύϰλῳ ἔσωϑεν, ϗ ἐϖὶ τὸ αιλαμ φοίνιϰες ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν.
40:17 ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέϱαν, ϗ ἰδȣ̀ ϖαϛοφόϱια ϗ ϖεϱίϛυλα ϰύϰλῳ τῆς αὐλῆς, τϱιάϰοντα ϖαϛοφόϱια ἐν τοῖς ϖεϱιϛύλοις,
40:18 ϗ αἱ ϛοαὶ ϰατὰ νώτȣ τῶν ϖυλῶν, ϰατὰ τὸ μῆϰος τῶν ϖυλῶν τὸ ϖεϱίϛυλον τὸ ὑϖοϰάτω.
40:19 ϗ διεμέτϱησεν τὸ ϖλάτος τῆς αὐλῆς ἀϖὸ τȣ̃ αἰϑϱίȣ τῆς ϖύλης τῆς ἐξωτέϱας ἔσωϑεν ἐϖὶ τὸ αἴϑϱιον τῆς ϖύλης τῆς ϐλεϖȣ́σης ἔξω, ϖήχεις ἑϰατόν, τῆς ϐλεϖȣ́σης ϰατ’ ἀνατολάς. ϗ εἰσήγαγέν με ἐϖὶ ϐοϱϱᾶν,
40:20 ϗ ἰδȣ̀ ϖύλη ϐλέϖȣσα ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν τῇ αὐλῇ τῇ ἐξωτέϱᾳ, ϗ διεμέτϱησεν αὐτήν, τό τε μῆϰος αὐτῆς ϗ τὸ ϖλάτος.
40:21 ϗ τὰ ϑεε τϱεῖς ἔνϑεν ϗ τϱεῖς ἔνϑεν ϗ τὰ αιλευ ϗ τὰ αιλαμμω ϗ τȣ̀ς φοίνιϰας αὐτῆς, ϗ ἐγένετο ϰατὰ τὰ μέτϱα τῆς ϖύλης τῆς ϐλεϖȣ́σης ϰατὰ ἀνατολὰς ϖηχῶν ϖεντήϰοντα τὸ μῆϰος αὐτῆς ϗ ϖηχῶν εἴϰοσι ϖέντε τὸ εὖϱος αὐτῆς.
40:22 ϗ αἱ ϑυϱίδες αὐτῆς ϗ τὰ αιλαμμω ϗ οἱ φοίνιϰες αὐτῆς ϰαϑὼς ἡ ϖύλη ἡ ϐλέϖȣσα ϰατὰ ἀνατολάς· ϗ ἐν ἑϖτὰ ϰλιμαϰτῆϱσιν ἀνέϐαινον ἐϖ’ αὐτήν, ϗ τὰ αιλαμμω ἔσωϑεν.
40:23 ϗ ϖύλη τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέϱᾳ ϐλέϖȣσα ἐϖὶ ϖύλην τȣ̃ ϐοϱϱᾶ ὃν τϱόϖον τῆς ϖύλης τῆς ϐλεϖȣ́σης ϰατὰ ἀνατολάς, ϗ διεμέτϱησεν τὴν αὐλὴν ἀϖὸ ϖύλης ἐϖὶ ϖύλην ϖήχεις ἑϰατόν.
40:24 ϗ ἤγαγέν με ϰατὰ νότον, ϗ ἰδȣ̀ ϖύλη ϐλέϖȣσα ϖϱὸς νότον, ϗ διεμέτϱησεν αὐτὴν ϗ τὰ ϑεε ϗ τὰ αιλευ ϗ τὰ αιλαμμω ϰατὰ τὰ μέτϱα ταῦτα.
40:25 ϗ αἱ ϑυϱίδες αὐτῆς ϗ τὰ αιλαμμω ϰυϰλόϑεν ϰαϑὼς αἱ ϑυϱίδες τȣ̃ αιλαμ, ϖηχῶν ϖεντήϰοντα τὸ μῆϰος αὐτῆς ϗ ϖηχῶν εἴϰοσι ϖέντε τὸ εὖϱος αὐτῆς.
40:26 ϗ ἑϖτὰ ϰλιμαϰτῆϱες αὐτῇ, ϗ αιλαμμω ἔσωϑεν, ϗ φοίνιϰες αὐτῇ εἷς ἔνϑεν ϗ εἷς ἔνϑεν ἐϖὶ τὰ αιλευ.
40:27 ϗ ϖύλη ϰατέναντι ϖύλης τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέϱας ϖϱὸς νότον· ϗ διεμέτϱησεν τὴν αὐλὴν ἀϖὸ ϖύλης ἐϖὶ ϖύλην, ϖήχεις ἑϰατὸν τὸ εὖϱος ϖϱὸς νότον.
40:28 Ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέϱαν τῆς ϖύλης τῆς ϖϱὸς νότον ϗ διεμέτϱησεν τὴν ϖύλην ϰατὰ τὰ μέτϱα ταῦτα
40:29 ϗ τὰ ϑεε ϗ τὰ αιλευ ϗ τὰ αιλαμμω ϰατὰ τὰ μέτϱα ταῦτα· ϗ ϑυϱίδες αὐτῇ ϗ τῷ αιλαμμω ϰύϰλῳ· ϖήχεις ϖεντήϰοντα τὸ μῆϰος αὐτῆς ϗ τὸ εὖϱος ϖήχεις εἴϰοσι ϖέντε.
40:31 ϗ αιλαμμω εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέϱαν, ϗ φοίνιϰες τῷ αιλευ, ϗ ὀϰτὼ ϰλιμαϰτῆϱες.
40:32 ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὴν ϖύλην τὴν ϐλέϖȣσαν ϰατὰ ἀνατολὰς ϗ διεμέτϱησεν αὐτὴν ϰατὰ τὰ μέτϱα ταῦτα
40:33 ϗ τὰ ϑεε ϗ τὰ αιλευ ϗ τὰ αιλαμμω ϰατὰ τὰ μέτϱα ταῦτα· ϗ ϑυϱίδες αὐτῇ ϗ τῷ αιλαμμω ϰύϰλῳ, ϖήχεις ϖεντήϰοντα μῆϰος αὐτῆς ϗ εὖϱος ϖήχεις εἴϰοσι ϖέντε.
40:34 ϗ αιλαμμω εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέϱαν, ϗ φοίνιϰες ἐϖὶ τȣ̃ αιλευ ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν, ϗ ὀϰτὼ ϰλιμαϰτῆϱες αὐτῇ.
40:35 ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὴν ϖύλην τὴν ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϗ διεμέτϱησεν ϰατὰ τὰ μέτϱα ταῦτα
40:36 ϗ τὰ ϑεε ϗ τὰ αιλευ ϗ τὰ αιλαμμω· ϗ ϑυϱίδες αὐτῇ ϰύϰλῳ ϗ τῷ αιλαμμω αὐτῆς· ϖήχεις ϖεντήϰοντα μῆϰος αὐτῆς ϗ εὖϱος ϖήχεις εἴϰοσι ϖέντε.
40:37 ϗ τὰ αιλαμμω εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέϱαν, ϗ φοίνιϰες τῷ αιλευ ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν, ϗ ὀϰτὼ ϰλιμαϰτῆϱες αὐτῇ.
40:38 τὰ ϖαϛοφόϱια αὐτῆς ϗ τὰ ϑυϱώματα αὐτῆς ϗ τὰ αιλαμμω αὐτῆς ἐϖὶ τῆς ϖύλης
40:39 τῆς δευτέϱας ἔϰϱυσις, ὅϖως σφάζωσιν ἐν αὐτῇ τὰ ὑϖὲϱ ἁμαϱτίας ϗ ὑϖὲϱ ἀγνοίας·
40:40 ϗ ϰατὰ νώτȣ τȣ̃ ῥόαϰος τῶν ὁλοϰαυτωμάτων τῆς ϐλεϖȣ́σης ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν δύο τϱάϖεζαι ϖϱὸς ἀνατολὰς ϗ ϰατὰ νώτȣ τῆς δευτέϱας ϗ τȣ̃ αιλαμ τῆς ϖύλης δύο τϱάϖεζαι ϰατὰ ἀνατολάς,
40:41 τέσσαϱες ἔνϑεν ϗ τέσσαϱες ἔνϑεν ϰατὰ νώτȣ τῆς ϖύλης, ἐϖ’ αὐτὰς σφάξȣσι τὰ ϑύματα ϰατέναντι τῶν ὀϰτὼ τϱαϖεζῶν τῶν ϑυμάτων.
40:42 ϗ τέσσαϱες τϱάϖεζαι τῶν ὁλοϰαυτωμάτων λίϑιναι λελαξευμέναι ϖήχεος ϗ ἡμίσȣς τὸ ϖλάτος ϗ ϖήχεων δύο ϗ ἡμίσȣς τὸ μῆϰος ϗ ἐϖὶ ϖῆχυν τὸ ὕψος, ἐϖ’ αὐτὰς ἐϖιϑήσȣσιν τὰ σϰεύη, ἐν οἷς σφάζȣσιν ἐϰεῖ τὰ ὁλοϰαυτώματα ϗ τὰ ϑύματα.
40:43 ϗ ϖαλαιϛὴν ἕξȣσιν γεῖσος λελαξευμένον ἔσωϑεν ϰύϰλῳ ϗ ἐϖὶ τὰς τϱαϖέζας ἐϖάνωϑεν ϛέγας τȣ̃ ϰαλύϖτεσϑαι ἀϖὸ τȣ̃ ὑετȣ̃ ϗ ἀϖὸ τῆς ξηϱασίας.
40:44 ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέϱαν, ϗ ἰδȣ̀ δύο ἐξέδϱαι ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέϱᾳ, μία ϰατὰ νώτȣ τῆς ϖύλης τῆς ϐλεϖȣ́σης ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν φέϱȣσα ϖϱὸς νότον ϗ μία ϰατὰ νώτȣ τῆς ϖύλης τῆς ϖϱὸς νότον ϐλεϖȣ́σης δὲ ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν.
40:45 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Ἡ ἐξέδϱα αὕτη ἡ ϐλέϖȣσα ϖϱὸς νότον τοῖς ἱεϱεῦσι τοῖς φυλάσσȣσι τὴν φυλαϰὴν τȣ̃ οἴϰȣ,
40:46 ϗ ἡ ἐξέδϱα ἡ ϐλέϖȣσα ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν τοῖς ἱεϱεῦσι τοῖς φυλάσσȣσι τὴν φυλαϰὴν τȣ̃ ϑυσιαϛηϱίȣ· ἐϰεῖνοί εἰσιν οἱ υἱοὶ Σαδδȣϰ οἱ ἐγγίζοντες ἐϰ τȣ̃ Λευι ϖϱὸς ϰύϱιον λειτȣϱγεῖν αὐτῷ.
40:47 ϗ διεμέτϱησεν τὴν αὐλὴν μῆϰος ϖήχεων ἑϰατὸν ϗ εὖϱος ϖήχεων ἑϰατὸν ἐϖὶ τὰ τέσσαϱα μέϱη αὐτῆς ϗ τὸ ϑυσιαϛήϱιον ἀϖέναντι τȣ̃ οἴϰȣ.
40:48 Ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὸ αιλαμ τȣ̃ οἴϰȣ. ϗ διεμέτϱησεν τὸ αιλ τȣ̃ αιλαμ ϖηχῶν ϖέντε τὸ ϖλάτος ἔνϑεν ϗ ϖηχῶν ϖέντε ἔνϑεν, ϗ τὸ εὖϱος τȣ̃ ϑυϱώματος ϖηχῶν δέϰα τεσσάϱων, ϗ ἐϖωμίδες τῆς ϑύϱας τȣ̃ αιλαμ ϖηχῶν τϱιῶν ἔνϑεν ϗ ϖηχῶν τϱιῶν ἔνϑεν·
40:49 ϗ τὸ μῆϰος τȣ̃ αιλαμ ϖηχῶν εἴϰοσι ϗ τὸ εὖϱος ϖηχῶν δώδεϰα· ϗ ἐϖὶ δέϰα ἀναϐαϑμῶν ἀνέϐαινον ἐϖ’ αὐτό· ϗ ϛῦλοι ἦσαν ἐϖὶ τὸ αιλαμ, εἷς ἔνϑεν ϗ εἷς ἔνϑεν.
41:1 ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὸν ναόν, ᾧ διεμέτϱησεν τὸ αιλαμ ϖηχῶν ἓξ τὸ ϖλάτος ἔνϑεν ϗ ϖηχῶν ἓξ τὸ εὖϱος τȣ̃ αιλαμ ἔνϑεν,
41:2 ϗ τὸ εὖϱος τȣ̃ ϖυλῶνος ϖηχῶν δέϰα, ϗ ἐϖωμίδες τȣ̃ ϖυλῶνος ϖηχῶν ϖέντε ἔνϑεν ϗ ϖηχῶν ϖέντε ἔνϑεν· ϗ διεμέτϱησεν τὸ μῆϰος αὐτȣ̃ ϖηχῶν τεσσαϱάϰοντα ϗ τὸ εὖϱος ϖηχῶν εἴϰοσι.
41:3 ϗ εἰσῆλϑεν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέϱαν ϗ διεμέτϱησεν τὸ αιλ τȣ̃ ϑυϱώματος ϖηχῶν δύο ϗ τὸ ϑύϱωμα ϖηχῶν ἓξ ϗ τὰς ἐϖωμίδας τȣ̃ ϑυϱώματος ϖηχῶν ἑϖτὰ ἔνϑεν ϗ ϖηχῶν ἑϖτὰ ἔνϑεν.
41:4 ϗ διεμέτϱησεν τὸ μῆϰος τῶν ϑυϱῶν ϖηχῶν τεσσαϱάϰοντα ϗ εὖϱος ϖηχῶν εἴϰοσι ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ ναȣ̃. ϗ εἶϖεν Τȣ̃το τὸ ἅγιον τῶν ἁγίων.
41:5 ϗ διεμέτϱησεν τὸν τοῖχον τȣ̃ οἴϰȣ ϖηχῶν ἓξ ϗ τὸ εὖϱος τῆς ϖλευϱᾶς ϖηχῶν τεσσάϱων ϰυϰλόϑεν.
41:6 ϗ τὰ ϖλευϱὰ ϖλευϱὸν ἐϖὶ ϖλευϱὸν τϱιάϰοντα ϗ τϱεῖς δίς, ϗ διάϛημα ἐν τῷ τοίχῳ τȣ̃ οἴϰȣ ἐν τοῖς ϖλευϱοῖς ϰύϰλῳ τȣ̃ εἶναι τοῖς ἐϖιλαμϐανομένοις ὁϱᾶν, ὅϖως τὸ ϖαϱάϖαν μὴ ἅϖτωνται τῶν τοίχων τȣ̃ οἴϰȣ.
41:7 ϗ τὸ εὖϱος τῆς ἀνωτέϱας τῶν ϖλευϱῶν ϰατὰ τὸ ϖϱόσϑεμα ἐϰ τȣ̃ τοίχȣ ϖϱὸς τὴν ἀνωτέϱαν ϰύϰλῳ τȣ̃ οἴϰȣ, ὅϖως διαϖλατύνηται ἄνωϑεν ϗ ἐϰ τῶν ϰάτωϑεν ἀναϐαίνωσιν ἐϖὶ τὰ ὑϖεϱῷα ϗ ἐϰ τῶν μέσων ἐϖὶ τὰ τϱιώϱοφα.
41:8 ϗ τὸ ϑϱαελ τȣ̃ οἴϰȣ ὕψος ϰύϰλῳ διάϛημα τῶν ϖλευϱῶν ἴσον τῷ ϰαλάμῳ, ϖήχεων ἓξ διάϛημα.
41:9 ϗ εὖϱος τȣ̃ τοίχȣ τῆς ϖλευϱᾶς ἔξωϑεν ϖηχῶν ϖέντε· ϗ τὰ ἀϖόλοιϖα ἀνὰ μέσον τῶν ϖλευϱῶν τȣ̃ οἴϰȣ
41:10 ϗ ἀνὰ μέσον τῶν ἐξεδϱῶν εὖϱος ϖηχῶν εἴϰοσι, τὸ ϖεϱιφεϱὲς τῷ οἴϰῳ ϰύϰλῳ.
41:11 ϗ αἱ ϑύϱαι τῶν ἐξεδϱῶν ἐϖὶ τὸ ἀϖόλοιϖον τῆς ϑύϱας τῆς μιᾶς τῆς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν· ϗ ἡ ϑύϱα ἡ μία ϖϱὸς νότον, ϗ τὸ εὖϱος τȣ̃ φωτὸς τȣ̃ ἀϖολοίϖȣ ϖηχῶν ϖέντε ϖλάτος ϰυϰλόϑεν.
41:12 ϗ τὸ διοϱίζον ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ ἀϖολοίϖȣ ὡς ϖϱὸς ϑάλασσαν ϖηχῶν ἑϐδομήϰοντα, ϖλάτος τȣ̃ τοίχȣ τȣ̃ διοϱίζοντος ϖήχεων ϖέντε, εὖϱος ϰυϰλόϑεν ϗ μῆϰος αὐτȣ̃ ϖήχεων ἐνενήϰοντα.
41:13 ϗ διεμέτϱησεν ϰατέναντι τȣ̃ οἴϰȣ μῆϰος ϖηχῶν ἑϰατόν, ϗ τὰ ἀϖόλοιϖα ϗ τὰ διοϱίζοντα ϗ οἱ τοῖχοι αὐτῶν μῆϰος ϖηχῶν ἑϰατόν,
41:14 ϗ τὸ εὖϱος ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ οἴϰȣ ϗ τὰ ἀϖόλοιϖα ϰατέναντι ϖηχῶν ἑϰατόν.
41:15 ϗ διεμέτϱησεν μῆϰος τȣ̃ διοϱίζοντος ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ ἀϖολοίϖȣ τῶν ϰατόϖισϑεν τȣ̃ οἴϰȣ ἐϰείνȣ ϗ τὰ ἀϖόλοιϖα ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν ϖήχεων ἑϰατὸν τὸ μῆϰος. ϗ ὁ ναὸς ϗ αἱ γωνίαι ϗ τὸ αιλαμ τὸ ἐξώτεϱον
41:16 ϖεφατνωμένα, ϗ αἱ ϑυϱίδες διϰτυωταί, ὑϖοφαύσεις ϰύϰλῳ τοῖς τϱισὶν ὥϛε διαϰύϖτειν· ϗ ὁ οἶϰος ϗ τὰ ϖλησίον ἐξυλωμένα ϰύϰλῳ ϗ τὸ ἔδαφος ϗ ἐϰ τȣ̃ ἐδάφȣς ἕως τῶν ϑυϱίδων, ϗ αἱ ϑυϱίδες ἀναϖτυσσόμεναι τϱισσῶς εἰς τὸ διαϰύϖτειν.
41:17 ϗ ἕως ϖλησίον τῆς ἐσωτέϱας ϗ ἕως τῆς ἐξωτέϱας ϗ ἐφ’ ὅλον τὸν τοῖχον ϰύϰλῳ ἐν τῷ ἔσωϑεν ϗ ἐν τῷ ἔξωϑεν
41:18 γεγλυμμένα χεϱȣϐιν, ϗ φοίνιϰες ἀνὰ μέσον χεϱȣϐ ϗ χεϱȣϐ· δύο ϖϱόσωϖα τῷ χεϱȣϐ,
41:19 ϖϱόσωϖον ἀνϑϱώϖȣ ϖϱὸς τὸν φοίνιϰα ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν ϗ ϖϱόσωϖον λέοντος ϖϱὸς τὸν φοίνιϰα ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν· διαγεγλυμμένος ὅλος ὁ οἶϰος ϰυϰλόϑεν,
41:20 ἐϰ τȣ̃ ἐδάφȣς ἕως τȣ̃ φατνώματος τὰ χεϱȣϐιν ϗ οἱ φοίνιϰες διαγεγλυμμένοι.
41:21 ϗ τὸ ἅγιον ϗ ὁ ναὸς ἀναϖτυσσόμενος τετϱάγωνα. ϰατὰ ϖϱόσωϖον τῶν ἁγίων ὅϱασις ὡς ὄψις
41:22 ϑυσιαϛηϱίȣ ξυλίνȣ, ϖηχῶν τϱιῶν τὸ ὕψος αὐτȣ̃ ϗ τὸ μῆϰος ϖηχῶν δύο ϗ τὸ εὖϱος ϖηχῶν δύο· ϗ ϰέϱατα εἶχεν, ϗ ἡ ϐάσις αὐτȣ̃ ϗ οἱ τοῖχοι αὐτȣ̃ ξύλινοι· ϗ εἶϖεν ϖϱός με Αὕτη ἡ τϱάϖεζα ἡ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ ϰυϱίȣ.
41:23 ϗ δύο ϑυϱώματα τῷ ναῷ ϗ τῷ ἁγίῳ·
41:24 δύο ϑυϱώματα τοῖς δυσὶ ϑυϱώμασι τοῖς ϛϱοφωτοῖς, δύο ϑυϱώματα τῷ ἑνὶ ϗ δύο ϑυϱώματα τῇ ϑύϱᾳ τῇ δευτέϱᾳ.
41:25 ϗ γλυφὴ ἐϖ’ αὐτῶν, ϗ ἐϖὶ τὰ ϑυϱώματα τȣ̃ ναȣ̃ χεϱȣϐιν ϗ φοίνιϰες ϰατὰ τὴν γλυφὴν τῶν ἁγίων, ϗ σϖȣδαῖα ξύλα ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ αιλαμ ἔξωϑεν
41:26 ϗ ϑυϱίδες ϰϱυϖταί. ϗ διεμέτϱησεν ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν εἰς τὰ ὀϱοφώματα τȣ̃ αιλαμ ϗ τὰ ϖλευϱὰ τȣ̃ οἴϰȣ ἐζυγωμένα.
42:1 Ϗ ἐξήγαγέν με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέϱαν ϰατὰ ἀνατολὰς ϰατέναντι τῆς ϖύλης τῆς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν· ϗ εἰσήγαγέν με, ϗ ἰδȣ̀ ἐξέδϱαι ϖέντε ἐχόμεναι τȣ̃ ἀϖολοίϖȣ ϗ ἐχόμεναι τȣ̃ διοϱίζοντος ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν,
42:2 ἐϖὶ ϖήχεις ἑϰατὸν μῆϰος ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϗ τὸ ϖλάτος ϖεντήϰοντα ϖήχεων,
42:3 διαγεγϱαμμέναι ὃν τϱόϖον αἱ ϖύλαι τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέϱας ϗ ὃν τϱόϖον τὰ ϖεϱίϛυλα τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέϱας, ἐϛιχισμέναι ἀντιϖϱόσωϖοι ϛοαὶ τϱισσαί.
42:4 ϗ ϰατέναντι τῶν ἐξεδϱῶν ϖεϱίϖατος ϖηχῶν δέϰα τὸ ϖλάτος, ἐϖὶ ϖήχεις ἑϰατὸν τὸ μῆϰος· ϗ τὰ ϑυϱώματα αὐτῶν ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν.
42:5 ϗ οἱ ϖεϱίϖατοι οἱ ὑϖεϱῷοι ὡσαύτως, ὅτι ἐξείχετο τὸ ϖεϱίϛυλον ἐξ αὐτȣ̃, ἐϰ τȣ̃ ὑϖοϰάτωϑεν ϖεϱιϛύλȣ, ϗ τὸ διάϛημα· ȣ̔́τως ϖεϱίϛυλον ϗ διάϛημα ϗ ȣ̔́τως ϛοαί·
42:6 διότι τϱιϖλαῖ ἦσαν ϗ ϛύλȣς ȣ̓ϰ εἶχον ϰαϑὼς οἱ ϛῦλοι τῶν ἐξωτέϱων, διὰ τȣ̃το ἐξείχοντο τῶν ὑϖοϰάτωϑεν ϗ τῶν μέσων ἀϖὸ τῆς γῆς.
42:7 ϗ φῶς ἔξωϑεν ὃν τϱόϖον αἱ ἐξέδϱαι τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέϱας αἱ ϐλέϖȣσαι ἀϖέναντι τῶν ἐξεδϱῶν τῶν ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν, μῆϰος ϖήχεων ϖεντήϰοντα·
42:8 ὅτι τὸ μῆϰος τῶν ἐξεδϱῶν τῶν ϐλεϖȣσῶν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέϱαν ϖηχῶν ϖεντήϰοντα, ϗ αὗταί εἰσιν ἀντιϖϱόσωϖοι ταύταις· τὸ ϖᾶν ϖηχῶν ἑϰατόν.
42:9 ϗ αἱ ϑύϱαι τῶν ἐξεδϱῶν τȣ́των τῆς εἰσόδȣ τῆς ϖϱὸς ἀνατολὰς τȣ̃ εἰσϖοϱεύεσϑαι δι’ αὐτῶν ἐϰ τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέϱας
42:10 ϰατὰ τὸ φῶς τȣ̃ ἐν ἀϱχῇ ϖεϱιϖάτȣ. – ϗ τὰ ϖϱὸς νότον ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ νότȣ ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ ἀϖολοίϖȣ ϗ ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ διοϱίζοντος ἐξέδϱαι,
42:11 ϗ ὁ ϖεϱίϖατος ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτῶν ϰατὰ τὰ μέτϱα τῶν ἐξεδϱῶν τῶν ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϗ ϰατὰ τὸ μῆϰος αὐτῶν ϗ ϰατὰ τὸ εὖϱος αὐτῶν ϗ ϰατὰ ϖάσας τὰς ἐξόδȣς αὐτῶν ϗ ϰατὰ ϖάσας τὰς ἐϖιϛϱοφὰς αὐτῶν ϗ ϰατὰ τὰ φῶτα αὐτῶν ϗ ϰατὰ τὰ ϑυϱώματα αὐτῶν
42:12 τῶν ἐξεδϱῶν τῶν ϖϱὸς νότον ϗ ϰατὰ τὰ ϑυϱώματα ἀϖ’ ἀϱχῆς τȣ̃ ϖεϱιϖάτȣ ὡς ἐϖὶ φῶς διαϛήματος ϰαλάμȣ ϗ ϰατ’ ἀνατολὰς τȣ̃ εἰσϖοϱεύεσϑαι δι’ αὐτῶν. –
42:13 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Αἱ ἐξέδϱαι αἱ ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϗ αἱ ἐξέδϱαι αἱ ϖϱὸς νότον αἱ ȣ̓͂σαι ϰατὰ ϖϱόσωϖον τῶν διαϛημάτων, αὗταί εἰσιν αἱ ἐξέδϱαι τȣ̃ ἁγίȣ, ἐν αἷς φάγονται ἐϰεῖ οἱ ἱεϱεῖς υἱοὶ Σαδδȣϰ οἱ ἐγγίζοντες ϖϱὸς ϰύϱιον τὰ ἅγια τῶν ἁγίων· ϗ ἐϰεῖ ϑήσȣσιν τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ϗ τὴν ϑυσίαν ϗ τὰ ϖεϱὶ ἁμαϱτίας ϗ τὰ ϖεϱὶ ἀγνοίας, διότι ὁ τόϖος ἅγιος.
42:14 ȣ̓ϰ εἰσελεύσονται ἐϰεῖ ϖάϱεξ τῶν ἱεϱέων· ȣ̓ϰ ἐξελεύσονται ἐϰ τȣ̃ ἁγίȣ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέϱαν, ὅϖως διὰ ϖαντὸς ἅγιοι ὦσιν οἱ ϖϱοσάγοντες, ϗ μὴ ἅϖτωνται τȣ̃ ϛολισμȣ̃ αὐτῶν, ἐν οἷς λειτȣϱγȣ̃σιν ἐν αὐτοῖς, διότι ἅγιά ἐϛιν· ϗ ἐνδύσονται ἱμάτια ἕτεϱα, ὅταν ἅϖτωνται τȣ̃ λαȣ̃. –
42:15 ϗ συνετελέσϑη ἡ διαμέτϱησις τȣ̃ οἴϰȣ ἔσωϑεν. ϗ ἐξήγαγέν με ϰαϑ’ ὁδὸν τῆς ϖύλης τῆς ϐλεϖȣ́σης ϖϱὸς ἀνατολὰς ϗ διεμέτϱησεν τὸ ὑϖόδειγμα τȣ̃ οἴϰȣ ϰυϰλόϑεν ἐν διατάξει.
42:16 ϗ ἔϛη ϰατὰ νώτȣ τῆς ϖύλης τῆς ϐλεϖȣ́σης ϰατὰ ἀνατολὰς ϗ διεμέτϱησεν ϖενταϰοσίȣς ἐν τῷ ϰαλάμῳ τȣ̃ μέτϱȣ·
42:17 ϗ ἐϖέϛϱεψεν ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϗ διεμέτϱησεν τὸ ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ ϐοϱϱᾶ ϖήχεις ϖενταϰοσίȣς ἐν τῷ ϰαλάμῳ τȣ̃ μέτϱȣ·
42:18 ϗ ἐϖέϛϱεψεν ϖϱὸς ϑάλασσαν ϗ διεμέτϱησεν τὸ ϰατὰ ϖϱόσωϖον τῆς ϑαλάσσης ϖενταϰοσίȣς ἐν τῷ ϰαλάμῳ τȣ̃ μέτϱȣ·
42:19 ϗ ἐϖέϛϱεψεν ϖϱὸς νότον ϗ διεμέτϱησεν ϰατέναντι τȣ̃ νότȣ ϖενταϰοσίȣς ἐν τῷ ϰαλάμῳ τȣ̃ μέτϱȣ·
42:20 τὰ τέσσαϱα μέϱη τȣ̃ αὐτȣ̃ ϰαλάμȣ. ϗ διέταξεν αὐτὸν ϗ ϖεϱίϐολον αὐτῶν ϰύϰλῳ ϖενταϰοσίων ϖϱὸς ἀνατολὰς ϗ ϖενταϰοσίων ϖηχῶν εὖϱος τȣ̃ διαϛέλλειν ἀνὰ μέσον τῶν ἁγίων ϗ ἀνὰ μέσον τȣ̃ ϖϱοτειχίσματος τȣ̃ ἐν διατάξει τȣ̃ οἴϰȣ.
43:1 Ϗ ἤγαγέν με ἐϖὶ τὴν ϖύλην τὴν ϐλέϖȣσαν ϰατὰ ἀνατολὰς ϗ ἐξήγαγέν με,
43:2 ϗ ἰδȣ̀ δόξα ϑεȣ̃ Ισϱαηλ ἤϱχετο ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης τῆς ϐλεϖȣ́σης ϖϱὸς ἀνατολάς, ϗ φωνὴ τῆς ϖαϱεμϐολῆς ὡς φωνὴ διϖλασιαζόντων ϖολλῶν, ϗ ἡ γῆ ἐξέλαμϖεν ὡς φέγγος ἀϖὸ τῆς δόξης ϰυϰλόϑεν.
43:3 ϗ ἡ ὅϱασις, ἣν εἶδον, ϰατὰ τὴν ὅϱασιν, ἣν εἶδον ὅτε εἰσεϖοϱευόμην τȣ̃ χϱῖσαι τὴν ϖόλιν, ϗ ἡ ὅϱασις τȣ̃ ἅϱματος, ȣ̔͂ εἶδον, ϰατὰ τὴν ὅϱασιν, ἣν εἶδον ἐϖὶ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ τȣ̃ Χοϐαϱ· ϗ ϖίϖτω ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ.
43:4 ϗ δόξα ϰυϱίȣ εἰσῆλϑεν εἰς τὸν οἶϰον ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης τῆς ϐλεϖȣ́σης ϰατὰ ἀνατολάς.
43:5 ϗ ἀνέλαϐέν με ϖνεῦμα ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέϱαν, ϗ ἰδȣ̀ ϖλήϱης δόξης ϰυϱίȣ ὁ οἶϰος.
43:6 ϗ ἔϛην, ϗ ἰδȣ̀ φωνὴ ἐϰ τȣ̃ οἴϰȣ λαλȣ̃ντος ϖϱός με, ϗ ὁ ἀνὴϱ εἱϛήϰει ἐχόμενός μȣ.
43:7 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Ἑώϱαϰας, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τὸν τόϖον τȣ̃ ϑϱόνȣ μȣ ϗ τὸν τόϖον τȣ̃ ἴχνȣς τῶν ϖοδῶν μȣ, ἐν οἷς ϰατασϰηνώσει τὸ ὄνομά μȣ ἐν μέσῳ οἴϰȣ Ισϱαηλ τὸν αἰῶνα· ϗ ȣ̓ ϐεϐηλώσȣσιν ȣ̓ϰέτι οἶϰος Ισϱαηλ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μȣ, αὐτοὶ ϗ οἱ ἡγȣ́μενοι αὐτῶν, ἐν τῇ ϖοϱνείᾳ αὐτῶν ϗ ἐν τοῖς φόνοις τῶν ἡγȣμένων ἐν μέσῳ αὐτῶν,
43:8 ἐν τῷ τιϑέναι αὐτȣ̀ς τὸ ϖϱόϑυϱόν μȣ ἐν τοῖς ϖϱοϑύϱοις αὐτῶν ϗ τὰς φλιάς μȣ ἐχομένας τῶν φλιῶν αὐτῶν ϗ ἔδωϰαν τὸν τοῖχόν μȣ ὡς συνεχόμενον ἐμȣ̃ ϗ αὐτῶν ϗ ἐϐεϐήλωσαν τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μȣ ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν, αἷς ἐϖοίȣν· ϗ ἐξέτϱιψα αὐτȣ̀ς ἐν ϑυμῷ μȣ ϗ ἐν φόνῳ.
43:9 ϗ νῦν ἀϖωσάσϑωσαν τὴν ϖοϱνείαν αὐτῶν ϗ τȣ̀ς φόνȣς τῶν ἡγȣμένων αὐτῶν ἀϖ’ ἐμȣ̃, ϗ ϰατασϰηνώσω ἐν μέσῳ αὐτῶν τὸν αἰῶνα.
43:10 ϗ σύ, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, δεῖξον τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ τὸν οἶϰον, ϗ ϰοϖάσȣσιν ἀϖὸ τῶν ἁμαϱτιῶν αὐτῶν· ϗ τὴν ὅϱασιν αὐτȣ̃ ϗ τὴν διάταξιν αὐτȣ̃,
43:11 ϗ αὐτοὶ λήμψονται τὴν ϰόλασιν αὐτῶν ϖεϱὶ ϖάντων, ὧν ἐϖοίησαν. ϗ διαγϱάψεις τὸν οἶϰον ϗ τὰς ἐξόδȣς αὐτȣ̃ ϗ τὴν ὑϖόϛασιν αὐτȣ̃, ϗ ϖάντα τὰ ϖϱοϛάγματα αὐτȣ̃ ϗ ϖάντα τὰ νόμιμα αὐτȣ̃ γνωϱιεῖς αὐτοῖς ϗ διαγϱάψεις ἐναντίον αὐτῶν, ϗ φυλάξονται ϖάντα τὰ διϰαιώματά μȣ ϗ ϖάντα τὰ ϖϱοϛάγματά μȣ ϗ ϖοιήσȣσιν αὐτά·
43:12 ϗ τὴν διαγϱαφὴν τȣ̃ οἴϰȣ ἐϖὶ τῆς ϰοϱυφῆς τȣ̃ ὄϱȣς, ϖάντα τὰ ὅϱια αὐτȣ̃ ϰυϰλόϑεν ἅγια ἁγίων.
43:13 Ϗ ταῦτα τὰ μέτϱα τȣ̃ ϑυσιαϛηϱίȣ ἐν ϖήχει τȣ̃ ϖήχεος ϗ ϖαλαιϛῆς· ϰόλϖωμα ϐάϑος ἐϖὶ ϖῆχυν ϗ ϖῆχυς τὸ εὖϱος, ϗ γεῖσος ἐϖὶ τὸ χεῖλος αὐτȣ̃ ϰυϰλόϑεν σϖιϑαμῆς. ϗ τȣ̃το τὸ ὕψος τȣ̃ ϑυσιαϛηϱίȣ·
43:14 ἐϰ ϐάϑȣς τῆς ἀϱχῆς τȣ̃ ϰοιλώματος αὐτȣ̃ ϖϱὸς τὸ ἱλαϛήϱιον τὸ μέγα τὸ ὑϖοϰάτωϑεν ϖηχῶν δύο ϗ τὸ εὖϱος ϖήχεος· ϗ ἀϖὸ τȣ̃ ἱλαϛηϱίȣ τȣ̃ μιϰϱȣ̃ ἐϖὶ τὸ ἱλαϛήϱιον τὸ μέγα ϖήχεις τέσσαϱες ϗ εὖϱος ϖῆχυς·
43:15 ϗ τὸ αϱιηλ ϖηχῶν τεσσάϱων, ϗ ἀϖὸ τȣ̃ αϱιηλ ϗ ὑϖεϱάνω τῶν ϰεϱάτων ϖῆχυς.
43:16 ϗ τὸ αϱιηλ ϖηχῶν δώδεϰα μήϰȣς ἐϖὶ ϖήχεις δώδεϰα ϖλάτȣς, τετϱάγωνον ἐϖὶ τὰ τέσσαϱα μέϱη αὐτȣ̃·
43:17 ϗ τὸ ἱλαϛῆϱιον ϖηχῶν δέϰα τεσσάϱων τὸ μῆϰος ἐϖὶ ϖήχεις δέϰα τέσσαϱας τὸ εὖϱος ἐϖὶ τέσσαϱα μέϱη αὐτȣ̃· ϗ τὸ γεῖσος αὐτῷ ϰυϰλόϑεν ϰυϰλȣ́μενον αὐτῷ ἥμισυ ϖήχεος, ϗ τὸ ϰύϰλωμα αὐτȣ̃ ϖῆχυς ϰυϰλόϑεν· ϗ οἱ ϰλιμαϰτῆϱες αὐτȣ̃ ϐλέϖοντες ϰατ’ ἀνατολάς.
43:18 ϗ εἶϖεν ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ταῦτα τὰ ϖϱοϛάγματα τȣ̃ ϑυσιαϛηϱίȣ ἐν ἡμέϱᾳ ϖοιήσεως αὐτȣ̃ τȣ̃ ἀναφέϱειν ἐϖ’ αὐτȣ̃ ὁλοϰαυτώματα ϗ ϖϱοσχέειν ϖϱὸς αὐτὸ αἷμα.
43:19 ϗ δώσεις τοῖς ἱεϱεῦσι τοῖς Λευίταις τοῖς ἐϰ τȣ̃ σϖέϱματος Σαδδȣϰ τοῖς ἐγγίζȣσι ϖϱός με, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός, τȣ̃ λειτȣϱγεῖν μοι, μόσχον ἐϰ ϐοῶν ϖεϱὶ ἁμαϱτίας·
43:20 ϗ λήμψονται ἐϰ τȣ̃ αἵματος αὐτȣ̃ ϗ ἐϖιϑήσȣσιν ἐϖὶ τὰ τέσσαϱα ϰέϱατα τȣ̃ ϑυσιαϛηϱίȣ ϗ ἐϖὶ τὰς τέσσαϱας γωνίας τȣ̃ ἱλαϛηϱίȣ ϗ ἐϖὶ τὴν ϐάσιν ϰύϰλῳ ϗ ἐξιλάσονται αὐτό·
43:21 ϗ λήμψονται τὸν μόσχον τὸν ϖεϱὶ ἁμαϱτίας, ϗ ϰαταϰαυϑήσεται ἐν τῷ ἀϖοϰεχωϱισμένῳ τȣ̃ οἴϰȣ ἔξωϑεν τῶν ἁγίων.
43:22 ϗ τῇ ἡμέϱᾳ τῇ δευτέϱᾳ λήμψονται ἐϱίφȣς δύο αἰγῶν ἀμώμȣς ὑϖὲϱ ἁμαϱτίας ϗ ἐξιλάσονται τὸ ϑυσιαϛήϱιον ϰαϑότι ἐξιλάσαντο ἐν τῷ μόσχῳ·
43:23 ϗ μετὰ τὸ συντελέσαι σε τὸν ἐξιλασμὸν ϖϱοσοίσȣσι μόσχον ἐϰ ϐοῶν ἄμωμον ϗ ϰϱιὸν ἐϰ ϖϱοϐάτων ἄμωμον,
43:24 ϗ ϖϱοσοίσετε ἐναντίον ϰυϱίȣ, ϗ ἐϖιϱϱίψȣσιν οἱ ἱεϱεῖς ἐϖ’ αὐτὰ ἅλα ϗ ἀνοίσȣσιν αὐτὰ ὁλοϰαυτώματα τῷ ϰυϱίῳ.
43:25 ἑϖτὰ ἡμέϱας ϖοιήσεις ἔϱιφον ὑϖὲϱ ἁμαϱτίας ϰαϑ’ ἡμέϱαν ϗ μόσχον ἐϰ ϐοῶν ϗ ϰϱιὸν ἐϰ ϖϱοϐάτων, ἄμωμα ϖοιήσȣσιν
43:26 ἑϖτὰ ἡμέϱας· ϗ ἐξιλάσονται τὸ ϑυσιαϛήϱιον ϗ ϰαϑαϱιȣ̃σιν αὐτὸ ϗ ϖλήσȣσιν χεῖϱας αὐτῶν.
43:27 ϗ ἔϛαι ἀϖὸ τῆς ἡμέϱας τῆς ὀγδόης ϗ ἐϖέϰεινα ϖοιήσȣσιν οἱ ἱεϱεῖς ἐϖὶ τὸ ϑυσιαϛήϱιον τὰ ὁλοϰαυτώματα ὑμῶν ϗ τὰ τȣ̃ σωτηϱίȣ ὑμῶν. ϗ ϖϱοσδέξομαι ὑμᾶς, λέγει ϰύϱιος.
44:1 Ϗ ἐϖέϛϱεψέν με ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης τῶν ἁγίων τῆς ἐξωτέϱας τῆς ϐλεϖȣ́σης ϰατ’ ἀνατολάς, ϗ αὕτη ἦν ϰεϰλεισμένη.
44:2 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἡ ϖύλη αὕτη ϰεϰλεισμένη ἔϛαι, ȣ̓ϰ ἀνοιχϑήσεται, ϗ ȣ̓δεὶς μὴ διέλϑῃ δι’ αὐτῆς, ὅτι ϰύϱιος ὁ ϑεὸς τȣ̃ Ισϱαηλ εἰσελεύσεται δι’ αὐτῆς, ϗ ἔϛαι ϰεϰλεισμένη·
44:3 διότι ὁ ἡγȣ́μενος, ȣ̔͂τος ϰαϑήσεται ἐν αὐτῇ τȣ̃ φαγεῖν ἄϱτον ἐναντίον ϰυϱίȣ· ϰατὰ τὴν ὁδὸν αιλαμ τῆς ϖύλης εἰσελεύσεται ϗ ϰατὰ τὴν ὁδὸν αὐτȣ̃ ἐξελεύσεται. –
44:4 ϗ εἰσήγαγέν με ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης τῆς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϰατέναντι τȣ̃ οἴϰȣ, ϗ εἶδον ϗ ἰδȣ̀ ϖλήϱης δόξης ὁ οἶϰος ϰυϱίȣ, ϗ ϖίϖτω ἐϖὶ ϖϱόσωϖόν μȣ.
44:5 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με ϒἱὲ ἀνϑϱώϖȣ, τάξον εἰς τὴν ϰαϱδίαν σȣ ϗ ἰδὲ τοῖς ὀφϑαλμοῖς σȣ ϗ τοῖς ὠσίν σȣ ἄϰȣε ϖάντα, ὅσα ἐγὼ λαλῶ μετὰ σȣ̃, ϰατὰ ϖάντα τὰ ϖϱοϛάγματα οἴϰȣ ϰυϱίȣ ϗ ϰατὰ ϖάντα τὰ νόμιμα αὐτȣ̃· ϗ τάξεις τὴν ϰαϱδίαν σȣ εἰς τὴν εἴσοδον τȣ̃ οἴϰȣ ϰατὰ ϖάσας τὰς ἐξόδȣς αὐτȣ̃ ἐν ϖᾶσι τοῖς ἁγίοις.
44:6 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς τὸν οἶϰον τὸν ϖαϱαϖιϰϱαίνοντα, ϖϱὸς τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ Τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός Ἱϰανȣ́σϑω ὑμῖν ἀϖὸ ϖασῶν τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, οἶϰος Ισϱαηλ,
44:7 τȣ̃ εἰσαγαγεῖν ὑμᾶς υἱȣ̀ς ἀλλογενεῖς ἀϖεϱιτμήτȣς ϰαϱδίᾳ ϗ ἀϖεϱιτμήτȣς σαϱϰὶ τȣ̃ γίνεσϑαι ἐν τοῖς ἁγίοις μȣ, ϗ ἐϐεϐήλȣν αὐτὰ ἐν τῷ ϖϱοσφέϱειν ὑμᾶς ἄϱτȣς, ϛέαϱ ϗ αἷμα, ϗ ϖαϱεϐαίνετε τὴν διαϑήϰην μȣ ἐν ϖάσαις ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν
44:8 ϗ διετάξατε τȣ̃ φυλάσσειν φυλαϰὰς ἐν τοῖς ἁγίοις μȣ.
44:9 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός Πᾶς υἱὸς ἀλλογενὴς ἀϖεϱίτμητος ϰαϱδίᾳ ϗ ἀϖεϱίτμητος σαϱϰὶ ȣ̓ϰ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ἅγιά μȣ ἐν ϖᾶσιν υἱοῖς ἀλλογενῶν τῶν ὄντων ἐν μέσῳ οἴϰȣ Ισϱαηλ,
44:10 ἀλλ’ ἢ οἱ Λευῖται, οἵτινες ἀφήλαντο ἀϖ’ ἐμȣ̃ ἐν τῷ ϖλανᾶσϑαι τὸν Ισϱαηλ ἀϖ’ ἐμȣ̃ ϰατόϖισϑεν τῶν ἐνϑυμημάτων αὐτῶν, ϗ λήμψονται ἀδιϰίαν αὐτῶν
44:11 ϗ ἔσονται ἐν τοῖς ἁγίοις μȣ λειτȣϱγȣ̃ντες ϑυϱωϱοὶ ἐϖὶ τῶν ϖυλῶν τȣ̃ οἴϰȣ ϗ λειτȣϱγȣ̃ντες τῷ οἴϰῳ· ȣ̔͂τοι σφάξȣσιν τὰ ὁλοϰαυτώματα ϗ τὰς ϑυσίας τῷ λαῷ, ϗ ȣ̔͂τοι ϛήσονται ἐναντίον τȣ̃ λαȣ̃ τȣ̃ λειτȣϱγεῖν αὐτοῖς.
44:12 ἀνϑ’ ὧν ἐλειτȣ́ϱγȣν αὐτοῖς ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ τῶν εἰδώλων αὐτῶν ϗ ἐγένετο τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ εἰς ϰόλασιν ἀδιϰίας, ἕνεϰα τȣ́τȣ ἦϱα τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖ’ αὐτȣ́ς, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός,
44:13 ϗ ȣ̓ϰ ἐγγιȣ̃σι ϖϱός με τȣ̃ ἱεϱατεύειν μοι ȣ̓δὲ τȣ̃ ϖϱοσάγειν ϖϱὸς τὰ ἅγια υἱῶν τȣ̃ Ισϱαηλ ȣ̓δὲ ϖϱὸς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων μȣ ϗ λήμψονται ἀτιμίαν αὐτῶν ἐν τῇ ϖλανήσει, ᾗ ἐϖλανήϑησαν.
44:14 ϗ ϰατατάξȣσιν αὐτȣ̀ς φυλάσσειν φυλαϰὰς τȣ̃ οἴϰȣ εἰς ϖάντα τὰ ἔϱγα αὐτȣ̃ ϗ εἰς ϖάντα, ὅσα ἂν ϖοιήσωσιν. –
44:15 οἱ ἱεϱεῖς οἱ Λευῖται οἱ υἱοὶ τȣ̃ Σαδδȣϰ, οἵτινες ἐφυλάξαντο τὰς φυλαϰὰς τῶν ἁγίων μȣ ἐν τῷ ϖλανᾶσϑαι οἶϰον Ισϱαηλ ἀϖ’ ἐμȣ̃, ȣ̔͂τοι ϖϱοσάξȣσιν ϖϱός με τȣ̃ λειτȣϱγεῖν μοι ϗ ϛήσονται ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ τȣ̃ ϖϱοσφέϱειν μοι ϑυσίαν, ϛέαϱ ϗ αἷμα, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός.
44:16 ȣ̔͂τοι εἰσελεύσονται εἰς τὰ ἅγιά μȣ, ϗ ȣ̔͂τοι ϖϱοσελεύσονται ϖϱὸς τὴν τϱάϖεζάν μȣ τȣ̃ λειτȣϱγεῖν μοι ϗ φυλάξȣσιν τὰς φυλαϰάς μȣ.
44:17 ϗ ἔϛαι ἐν τῷ εἰσϖοϱεύεσϑαι αὐτȣ̀ς τὰς ϖύλας τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέϱας ϛολὰς λινᾶς ἐνδύσονται ϗ ȣ̓ϰ ἐνδύσονται ἐϱεᾶ ἐν τῷ λειτȣϱγεῖν αὐτȣ̀ς ἀϖὸ τῆς ϖύλης τῆς ἐσωτέϱας αὐλῆς·
44:18 ϗ ϰιδάϱεις λινᾶς ἕξȣσιν ἐϖὶ ταῖς ϰεφαλαῖς αὐτῶν ϗ ϖεϱισϰελῆ λινᾶ ἕξȣσιν ἐϖὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν ϗ ȣ̓ ϖεϱιζώσονται ϐίᾳ.
44:19 ϗ ἐν τῷ ἐϰϖοϱεύεσϑαι αὐτȣ̀ς εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέϱαν ϖϱὸς τὸν λαὸν ἐϰδύσονται τὰς ϛολὰς αὐτῶν, ἐν αἷς αὐτοὶ λειτȣϱγȣ̃σιν ἐν αὐταῖς, ϗ ϑήσȣσιν αὐτὰς ἐν ταῖς ἐξέδϱαις τῶν ἁγίων ϗ ἐνδύσονται ϛολὰς ἑτέϱας ϗ ȣ̓ μὴ ἁγιάσωσιν τὸν λαὸν ἐν ταῖς ϛολαῖς αὐτῶν.
44:20 ϗ τὰς ϰεφαλὰς αὐτῶν ȣ̓ ξυϱήσονται ϗ τὰς ϰόμας αὐτῶν ȣ̓ ψιλώσȣσιν, ϰαλύϖτοντες ϰαλύψȣσιν τὰς ϰεφαλὰς αὐτῶν.
44:21 ϗ οἶνον ȣ̓ μὴ ϖίωσιν ϖᾶς ἱεϱεὺς ἐν τῷ εἰσϖοϱεύεσϑαι αὐτȣ̀ς εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέϱαν.
44:22 ϗ χήϱαν ϗ ἐϰϐεϐλημένην ȣ̓ λήμψονται ἑαυτοῖς εἰς γυναῖϰα, ἀλλ’ ἢ ϖαϱϑένον ἐϰ τȣ̃ σϖέϱματος Ισϱαηλ· ϗ χήϱα ἐὰν γένηται ἐξ ἱεϱέως, λήμψονται.
44:23 ϗ τὸν λαόν μȣ διδάξȣσιν ἀνὰ μέσον ἁγίȣ ϗ ϐεϐήλȣ ϗ ἀνὰ μέσον ἀϰαϑάϱτȣ ϗ ϰαϑαϱȣ̃ γνωϱιȣ̃σιν αὐτοῖς.
44:24 ϗ ἐϖὶ ϰϱίσιν αἵματος ȣ̔͂τοι ἐϖιϛήσονται τȣ̃ διαϰϱίνειν· τὰ διϰαιώματά μȣ διϰαιώσȣσιν ϗ τὰ ϰϱίματά μȣ ϰϱινȣ̃σιν ϗ τὰ νόμιμά μȣ ϗ τὰ ϖϱοϛάγματά μȣ ἐν ϖάσαις ταῖς ἑοϱταῖς μȣ φυλάξονται ϗ τὰ σάϐϐατά μȣ ἁγιάσȣσιν.
44:25 ϗ ἐϖὶ ψυχὴν ἀνϑϱώϖȣ ȣ̓ϰ εἰσελεύσονται τȣ̃ μιανϑῆναι, ἀλλ’ ἢ ἐϖὶ ϖατϱὶ ϗ ἐϖὶ μητϱὶ ϗ ἐϖὶ υἱῷ ϗ ἐϖὶ ϑυγατϱὶ ϗ ἐϖὶ ἀδελφῷ ϗ ἐϖὶ ἀδελφῇ αὐτȣ̃, ἣ ȣ̓ γέγονεν ἀνδϱί, μιανϑήσεται.
44:26 ϗ μετὰ τὸ ϰαϑαϱισϑῆναι αὐτὸν ἑϖτὰ ἡμέϱας ἐξαϱιϑμήσει αὐτῷ·
44:27 ϗ ᾗ ἂν ἡμέϱᾳ εἰσϖοϱεύωνται εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέϱαν τȣ̃ λειτȣϱγεῖν ἐν τῷ ἁγίῳ, ϖϱοσοίσȣσιν ἱλασμόν, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός.
44:28 ϗ ἔϛαι αὐτοῖς εἰς ϰληϱονομίαν· ἐγὼ ϰληϱονομία αὐτοῖς, ϗ ϰατάσχεσις αὐτοῖς ȣ̓ δοϑήσεται ἐν τοῖς υἱοῖς Ισϱαηλ, ὅτι ἐγὼ ϰατάσχεσις αὐτῶν.
44:29 ϗ τὰς ϑυσίας ϗ τὰ ὑϖὲϱ ἁμαϱτίας ϗ τὰ ὑϖὲϱ ἀγνοίας ȣ̔͂τοι φάγονται, ϗ ϖᾶν ἀφόϱισμα ἐν τῷ Ισϱαηλ αὐτοῖς ἔϛαι·
44:30 ἀϖαϱχαὶ ϖάντων ϗ τὰ ϖϱωτότοϰα ϖάντων ϗ τὰ ἀφαιϱέματα ϖάντα ἐϰ ϖάντων τῶν ἀϖαϱχῶν ὑμῶν τοῖς ἱεϱεῦσιν ἔϛαι· ϗ τὰ ϖϱωτογενήματα ὑμῶν δώσετε τῷ ἱεϱεῖ τȣ̃ ϑεῖναι εὐλογίας ὑμῶν ἐϖὶ τȣ̀ς οἴϰȣς ὑμῶν.
44:31 ϗ ϖᾶν ϑνησιμαῖον ϗ ϑηϱιάλωτον ἐϰ τῶν ϖετεινῶν ϗ ἐϰ τῶν ϰτηνῶν ȣ̓ φάγονται οἱ ἱεϱεῖς.
45:1 Ϗ ἐν τῷ ϰαταμετϱεῖσϑαι ὑμᾶς τὴν γῆν ἐν ϰληϱονομίᾳ ἀφοϱιεῖτε ἀϖαϱχὴν τῷ ϰυϱίῳ ἅγιον ἀϖὸ τῆς γῆς, ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδας μῆϰος ϗ εὖϱος εἴϰοσι χιλιάδας· ἅγιον ἔϛαι ἐν ϖᾶσι τοῖς ὁϱίοις αὐτȣ̃ ϰυϰλόϑεν.
45:2 ϗ ἔϛαι ἐϰ τȣ́τȣ εἰς ἁγίασμα ϖενταϰόσιοι ἐϖὶ ϖενταϰοσίȣς τετϱάγωνον ϰυϰλόϑεν, ϗ ϖήχεις ϖεντήϰοντα διάϛημα αὐτῷ ϰυϰλόϑεν.
45:3 ϗ ἐϰ ταύτης τῆς διαμετϱήσεως διαμετϱήσεις μῆϰος ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδας ϗ εὖϱος δέϰα χιλιάδας, ϗ ἐν αὐτῇ ἔϛαι τὸ ἁγίασμα, ἅγια τῶν ἁγίων·
45:4 ἀϖὸ τῆς γῆς ἔϛαι τοῖς ἱεϱεῦσιν τοῖς λειτȣϱγȣ̃σιν ἐν τῷ ἁγίῳ ϗ ἔϛαι τοῖς ἐγγίζȣσι λειτȣϱγεῖν τῷ ϰυϱίῳ, ϗ ἔϛαι αὐτοῖς τόϖος εἰς οἴϰȣς ἀφωϱισμένȣς τῷ ἁγιασμῷ αὐτῶν.
45:5 εἴϰοσι ϗ ϖέντε χιλιάδες μῆϰος ϗ εὖϱος δέϰα χιλιάδες ἔϛαι τοῖς Λευίταις τοῖς λειτȣϱγȣ̃σιν τῷ οἴϰῳ, αὐτοῖς εἰς ϰατάσχεσιν, ϖόλεις τȣ̃ ϰατοιϰεῖν.
45:6 ϗ τὴν ϰατάσχεσιν τῆς ϖόλεως δώσεις ϖέντε χιλιάδας εὖϱος ϗ μῆϰος ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδας· ὃν τϱόϖον ἡ ἀϖαϱχὴ τῶν ἁγίων ϖαντὶ οἴϰῳ Ισϱαηλ ἔσονται.
45:7 ϗ τῷ ἡγȣμένῳ ἐϰ τȣ́τȣ ϗ ἀϖὸ τȣ́τȣ εἰς τὰς ἀϖαϱχὰς τῶν ἁγίων εἰς ϰατάσχεσιν τῆς ϖόλεως ϰατὰ ϖϱόσωϖον τῶν ἀϖαϱχῶν τῶν ἁγίων ϗ ϰατὰ ϖϱόσωϖον τῆς ϰατασχέσεως τῆς ϖόλεως τὰ ϖϱὸς ϑάλασσαν ϗ ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν ϖϱὸς ἀνατολάς, ϗ τὸ μῆϰος ὡς μία τῶν μεϱίδων ἀϖὸ τῶν ὁϱίων τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν ϗ τὸ μῆϰος ἐϖὶ τὰ ὅϱια τὰ ϖϱὸς ἀνατολὰς τῆς γῆς·
45:8 ϗ ἔϛαι αὐτῷ εἰς ϰατάσχεσιν ἐν τῷ Ισϱαηλ, ϗ ȣ̓ ϰαταδυναϛεύσȣσιν ȣ̓ϰέτι οἱ ἀφηγȣ́μενοι τȣ̃ Ισϱαηλ τὸν λαόν μȣ, ϗ τὴν γῆν ϰαταϰληϱονομήσȣσιν οἶϰος Ισϱαηλ ϰατὰ φυλὰς αὐτῶν. –
45:9 τάδε λέγει ϰύϱιος ϑεός Ἱϰανȣ́σϑω ὑμῖν, οἱ ἀφηγȣ́μενοι τȣ̃ Ισϱαηλ· ἀδιϰίαν ϗ ταλαιϖωϱίαν ἀφέλεσϑε ϗ ϰϱίμα ϗ διϰαιοσύνην ϖοιήσατε, ἐξάϱατε ϰαταδυναϛείαν ἀϖὸ τȣ̃ λαȣ̃ μȣ, λέγει ϰύϱιος ϑεός.
45:10 ζυγὸς δίϰαιος ϗ μέτϱον δίϰαιον ϗ χοῖνιξ διϰαία ἔϛω ὑμῖν.
45:11 τὸ μέτϱον ϗ ἡ χοῖνιξ ὁμοίως μία ἔϛαι τȣ̃ λαμϐάνειν· τὸ δέϰατον τȣ̃ γομοϱ ἡ χοῖνιξ, ϗ τὸ δέϰατον τȣ̃ γομοϱ τὸ μέτϱον, ϖϱὸς τὸ γομοϱ ἔϛαι ἴσον.
45:12 ϗ τὸ ϛάϑμιον εἴϰοσι ὀϐολοί· οἱ ϖέντε σίϰλοι ϖέντε, ϗ οἱ δέϰα σίϰλοι δέϰα, ϗ ϖεντήϰοντα σίϰλοι ἡ μνᾶ ἔϛαι ὑμῖν.
45:13 Ϗ αὕτη ἡ ἀϖαϱχή, ἣν ἀφοϱιεῖτε· ἕϰτον τȣ̃ μέτϱȣ ἀϖὸ τȣ̃ γομοϱ τȣ̃ ϖυϱȣ̃ ϗ τὸ ἕϰτον τȣ̃ οιφι ἀϖὸ τȣ̃ ϰόϱȣ τῶν ϰϱιϑῶν.
45:14 ϗ τὸ ϖϱόϛαγμα τȣ̃ ἐλαίȣ· ϰοτύλην ἐλαίȣ ἀϖὸ δέϰα ϰοτυλῶν, ὅτι αἱ δέϰα ϰοτύλαι εἰσὶν γομοϱ.
45:15 ϗ ϖϱόϐατον ἀϖὸ τῶν δέϰα ϖϱοϐάτων ἀφαίϱεμα ἐϰ ϖασῶν τῶν ϖατϱιῶν τȣ̃ Ισϱαηλ εἰς ϑυσίας ϗ εἰς ὁλοϰαυτώματα ϗ εἰς σωτηϱίȣ τȣ̃ ἐξιλάσϰεσϑαι ϖεϱὶ ὑμῶν, λέγει ϰύϱιος ϑεός.
45:16 ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς δώσει τὴν ἀϖαϱχὴν ταύτην τῷ ἀφηγȣμένῳ τȣ̃ Ισϱαηλ.
45:17 ϗ διὰ τȣ̃ ἀφηγȣμένȣ ἔϛαι τὰ ὁλοϰαυτώματα ϗ αἱ ϑυσίαι ϗ αἱ σϖονδαὶ ἔσονται ἐν ταῖς ἑοϱταῖς ϗ ἐν ταῖς νȣμηνίαις ϗ ἐν τοῖς σαϐϐάτοις ϗ ἐν ϖάσαις ταῖς ἑοϱταῖς οἴϰȣ Ισϱαηλ· αὐτὸς ϖοιήσει τὰ ὑϖὲϱ ἁμαϱτίας ϗ τὴν ϑυσίαν ϗ τὰ ὁλοϰαυτώματα ϗ τὰ τȣ̃ σωτηϱίȣ τȣ̃ ἐξιλάσϰεσϑαι ὑϖὲϱ τȣ̃ οἴϰȣ Ισϱαηλ.
45:18 Τάδε λέγει ϰύϱιος ϑεός Ἐν τῷ ϖϱώτῳ μηνὶ μιᾷ τȣ̃ μηνὸς λήμψεσϑε μόσχον ἐϰ ϐοῶν ἄμωμον τȣ̃ ἐξιλάσασϑαι τὸ ἅγιον.
45:19 ϗ λήμψεται ὁ ἱεϱεὺς ἀϖὸ τȣ̃ αἵματος τȣ̃ ἐξιλασμȣ̃ ϗ δώσει ἐϖὶ τὰς φλιὰς τȣ̃ οἴϰȣ ϗ ἐϖὶ τὰς τέσσαϱας γωνίας τȣ̃ ἱεϱȣ̃ ϗ ἐϖὶ τὸ ϑυσιαϛήϱιον ϗ ἐϖὶ τὰς φλιὰς τῆς ϖύλης τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέϱας.
45:20 ϗ ȣ̔́τως ϖοιήσεις ἐν τῷ ἑϐδόμῳ μηνὶ μιᾷ τȣ̃ μηνὸς λήμψῃ ϖαϱ’ ἑϰάϛȣ ἀϖόμοιϱαν ϗ ἐξιλάσεσϑε τὸν οἶϰον.
45:21 ϗ ἐν τῷ ϖϱώτῳ μηνὶ τεσσαϱεσϰαιδεϰάτῃ τȣ̃ μηνὸς ἔϛαι ὑμῖν τὸ ϖασχα ἑοϱτή· ἑϖτὰ ἡμέϱας ἄζυμα ἔδεσϑε.
45:22 ϗ ϖοιήσει ὁ ἀφηγȣ́μενος ἐν ἐϰείνῃ τῇ ἡμέϱᾳ ὑϖὲϱ αὑτȣ̃ ϗ τȣ̃ οἴϰȣ ϗ ὑϖὲϱ ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ τῆς γῆς μόσχον ὑϖὲϱ ἁμαϱτίας.
45:23 ϗ τὰς ἑϖτὰ ἡμέϱας τῆς ἑοϱτῆς ϖοιήσει ὁλοϰαυτώματα τῷ ϰυϱίῳ, ἑϖτὰ μόσχȣς ϗ ἑϖτὰ ϰϱιȣ̀ς ἀμώμȣς ϰαϑ’ ἡμέϱαν τὰς ἑϖτὰ ἡμέϱας ϗ ὑϖὲϱ ἁμαϱτίας ἔϱιφον αἰγῶν ϰαϑ’ ἡμέϱαν.
45:24 ϗ ϑυσίαν ϖέμμα τῷ μόσχῳ ϗ ϖέμμα τῷ ϰϱιῷ ϖοιήσεις ϗ ἐλαίȣ τὸ ιν τῷ ϖέμματι.
45:25 ϗ ἐν τῷ ἑϐδόμῳ μηνὶ ϖεντεϰαιδεϰάτῃ τȣ̃ μηνὸς ἐν τῇ ἑοϱτῇ ϖοιήσεις ϰατὰ τὰ αὐτὰ ἑϖτὰ ἡμέϱας, ϰαϑὼς τὰ ὑϖὲϱ τῆς ἁμαϱτίας ϗ ϰαϑὼς τὰ ὁλοϰαυτώματα ϗ ϰαϑὼς τὸ μαναα ϗ ϰαϑὼς τὸ ἔλαιον.
46:1 Τάδε λέγει ϰύϱιος ϑεός Πύλη ἡ ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέϱᾳ ἡ ϐλέϖȣσα ϖϱὸς ἀνατολὰς ἔϛαι ϰεϰλεισμένη ἓξ ἡμέϱας τὰς ἐνεϱγȣ́ς, ἐν δὲ τῇ ἡμέϱᾳ τῶν σαϐϐάτων ἀνοιχϑήσεται ϗ ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῆς νȣμηνίας ἀνοιχϑήσεται.
46:2 ϗ εἰσελεύσεται ὁ ἀφηγȣ́μενος ϰατὰ τὴν ὁδὸν τȣ̃ αιλαμ τῆς ϖύλης τῆς ἔξωϑεν ϗ ϛήσεται ἐϖὶ τὰ ϖϱόϑυϱα τῆς ϖύλης, ϗ ϖοιήσȣσιν οἱ ἱεϱεῖς τὰ ὁλοϰαυτώματα αὐτȣ̃ ϗ τὰ τȣ̃ σωτηϱίȣ αὐτȣ̃· ϗ ϖϱοσϰυνήσει ἐϖὶ τȣ̃ ϖϱοϑύϱȣ τῆς ϖύλης ϗ ἐξελεύσεται, ϗ ἡ ϖύλη ȣ̓ μὴ ϰλεισϑῇ ἕως ἑσϖέϱας.
46:3 ϗ ϖϱοσϰυνήσει ὁ λαὸς τῆς γῆς ϰατὰ τὰ ϖϱόϑυϱα τῆς ϖύλης ἐϰείνης ἐν τοῖς σαϐϐάτοις ϗ ἐν ταῖς νȣμηνίαις ἐναντίον ϰυϱίȣ.
46:4 ϗ τὰ ὁλοϰαυτώματα ϖϱοσοίσει ὁ ἀφηγȣ́μενος τῷ ϰυϱίῳ· ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῶν σαϐϐάτων ἓξ ἀμνȣ̀ς ἀμώμȣς ϗ ϰϱιὸν ἄμωμον
46:5 ϗ μαναα ϖέμμα τῷ ϰϱιῷ ϗ τοῖς ἀμνοῖς ϑυσίαν δόμα χειϱὸς αὐτȣ̃ ϗ ἐλαίȣ τὸ ιν τῷ ϖέμματι·
46:6 ϗ ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῆς νȣμηνίας μόσχον ἄμωμον ϗ ἓξ ἀμνȣ́ς, ϗ ϰϱιὸς ἄμωμος ἔϛαι,
46:7 ϗ ϖέμμα τῷ ϰϱιῷ ϗ ϖέμμα τῷ μόσχῳ ἔϛαι μαναα, ϗ τοῖς ἀμνοῖς ϰαϑὼς ἐὰν ἐϰϖοιῇ ἡ χεὶϱ αὐτȣ̃, ϗ ἐλαίȣ τὸ ιν τῷ ϖέμματι.
46:8 ϗ ἐν τῷ εἰσϖοϱεύεσϑαι τὸν ἀφηγȣ́μενον ϰατὰ τὴν ὁδὸν τȣ̃ αιλαμ τῆς ϖύλης εἰσελεύσεται ϗ ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης ἐξελεύσεται.
46:9 ϗ ὅταν εἰσϖοϱεύηται ὁ λαὸς τῆς γῆς ἐναντίον ϰυϱίȣ ἐν ταῖς ἑοϱταῖς, ὁ εἰσϖοϱευόμενος ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης τῆς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϖϱοσϰυνεῖν ἐξελεύσεται ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης τῆς ϖϱὸς νότον, ϗ ὁ εἰσϖοϱευόμενος ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης τῆς ϖϱὸς νότον ἐξελεύσεται ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης τῆς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν· ȣ̓ϰ ἀναϛϱέψει ϰατὰ τὴν ϖύλην, ἣν εἰσελήλυϑεν, ἀλλ’ ἢ ϰατ’ εὐϑὺ αὐτῆς ἐξελεύσεται.
46:10 ϗ ὁ ἀφηγȣ́μενος ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐν τῷ εἰσϖοϱεύεσϑαι αὐτȣ̀ς εἰσελεύσεται μετ’ αὐτῶν ϗ ἐν τῷ ἐϰϖοϱεύεσϑαι αὐτȣ̀ς ἐξελεύσεται.
46:11 ϗ ἐν ταῖς ἑοϱταῖς ϗ ἐν ταῖς ϖανηγύϱεσιν ἔϛαι τὸ μαναα ϖέμμα τῷ μόσχῳ ϗ ϖέμμα τῷ ϰϱιῷ ϗ τοῖς ἀμνοῖς ϰαϑὼς ἂν ἐϰϖοιῇ ἡ χεὶϱ αὐτȣ̃ ϗ ἐλαίȣ τὸ ιν τῷ ϖέμματι.
46:12 ἐὰν δὲ ϖοιήσῃ ὁ ἀφηγȣ́μενος ὁμολογίαν ὁλοϰαύτωμα σωτηϱίȣ τῷ ϰυϱίῳ, ϗ ἀνοίξει ἑαυτῷ τὴν ϖύλην τὴν ϐλέϖȣσαν ϰατ’ ἀνατολὰς ϗ ϖοιήσει τὸ ὁλοϰαύτωμα αὐτȣ̃ ϗ τὰ τȣ̃ σωτηϱίȣ αὐτȣ̃, ὃν τϱόϖον ϖοιεῖ ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῶν σαϐϐάτων, ϗ ἐξελεύσεται ϗ ϰλείσει τὰς ϑύϱας μετὰ τὸ ἐξελϑεῖν αὐτόν.
46:13 ϗ ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον ϖοιήσει εἰς ὁλοϰαύτωμα ϰαϑ’ ἡμέϱαν τῷ ϰυϱίῳ, ϖϱωῒ ϖοιήσει αὐτόν·
46:14 ϗ μαναα ϖοιήσει ἐϖ’ αὐτῷ τὸ ϖϱωῒ ἕϰτον τȣ̃ μέτϱȣ ϗ ἐλαίȣ τὸ τϱίτον τȣ̃ ιν τȣ̃ ἀναμεῖξαι τὴν σεμίδαλιν μαναα τῷ ϰυϱίῳ, ϖϱόϛαγμα διὰ ϖαντός.
46:15 ϖοιήσετε τὸν ἀμνὸν ϗ τὸ μαναα ϗ τὸ ἔλαιον ϖοιήσετε τὸ ϖϱωῒ ὁλοϰαύτωμα διὰ ϖαντός.
46:16 Τάδε λέγει ϰύϱιος ϑεός Ἐὰν δῷ ὁ ἀφηγȣ́μενος δόμα ἑνὶ ἐϰ τῶν υἱῶν αὐτȣ̃ ἐϰ τῆς ϰληϱονομίας αὐτȣ̃, τȣ̃το τοῖς υἱοῖς αὐτȣ̃ ἔϛαι ϰατάσχεσις ἐν ϰληϱονομίᾳ.
46:17 ἐὰν δὲ δῷ δόμα ἑνὶ τῶν ϖαίδων αὐτȣ̃, ϗ ἔϛαι αὐτῷ ἕως τȣ̃ ἔτȣς τῆς ἀφέσεως, ϗ ἀϖοδώσει τῷ ἀφηγȣμένῳ· ϖλὴν τῆς ϰληϱονομίας τῶν υἱῶν αὐτȣ̃, αὐτοῖς ἔϛαι.
46:18 ϗ ȣ̓ μὴ λάϐῃ ὁ ἀφηγȣ́μενος ἐϰ τῆς ϰληϱονομίας τȣ̃ λαȣ̃ ϰαταδυναϛεῦσαι αὐτȣ́ς· ἐϰ τῆς ϰατασχέσεως αὐτȣ̃ ϰαταϰληϱονομήσει τοῖς υἱοῖς αὐτȣ̃, ὅϖως μὴ διασϰοϱϖίζηται ὁ λαός μȣ ἕϰαϛος ἐϰ τῆς ϰατασχέσεως αὐτȣ̃.
46:19 Ϗ εἰσήγαγέν με εἰς τὴν εἴσοδον τῆς ϰατὰ νώτȣ τῆς ϖύλης εἰς τὴν ἐξέδϱαν τῶν ἁγίων τῶν ἱεϱέων τὴν ϐλέϖȣσαν ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν, ϗ ἰδȣ̀ τόϖος ἐϰεῖ ϰεχωϱισμένος.
46:20 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Ȣ̔͂τος ὁ τόϖος ἐϛίν, ȣ̔͂ ἑψήσȣσιν ἐϰεῖ οἱ ἱεϱεῖς τὰ ὑϖὲϱ ἀγνοίας ϗ τὰ ὑϖὲϱ ἁμαϱτίας ϗ ἐϰεῖ ϖέψȣσι τὸ μαναα τὸ ϖαϱάϖαν τȣ̃ μὴ ἐϰφέϱειν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέϱαν τȣ̃ ἁγιάζειν τὸν λαόν.
46:21 ϗ ἐξήγαγέν με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέϱαν ϗ ϖεϱιήγαγέν με ἐϖὶ τὰ τέσσαϱα μέϱη τῆς αὐλῆς, ϗ ἰδȣ̀ αὐλὴ ϰατὰ τὸ ϰλίτος τῆς αὐλῆς αὐλὴ ϰατὰ τὸ ϰλίτος τῆς αὐλῆς·
46:22 ἐϖὶ τὰ τέσσαϱα ϰλίτη τῆς αὐλῆς αὐλὴ μιϰϱά, μῆϰος ϖηχῶν τεσσαϱάϰοντα ϗ εὖϱος ϖηχῶν τϱιάϰοντα, μέτϱον ἓν ταῖς τέσσαϱσιν.
46:23 ϗ ἐξέδϱαι ϰύϰλῳ ἐν αὐταῖς, ϰύϰλῳ ταῖς τέσσαϱσιν, ϗ μαγειϱεῖα γεγονότα ὑϖοϰάτω τῶν ἐξεδϱῶν ϰύϰλῳ·
46:24 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Ȣ̔͂τοι οἱ οἶϰοι τῶν μαγειϱείων, ȣ̔͂ ἑψήσȣσιν ἐϰεῖ οἱ λειτȣϱγȣ̃ντες τῷ οἴϰῳ τὰ ϑύματα τȣ̃ λαȣ̃.
47:1 Ϗ εἰσήγαγέν με ἐϖὶ τὰ ϖϱόϑυϱα τȣ̃ οἴϰȣ, ϗ ἰδȣ̀ ὕδωϱ ἐξεϖοϱεύετο ὑϖοϰάτωϑεν τȣ̃ αἰϑϱίȣ ϰατ’ ἀνατολάς, ὅτι τὸ ϖϱόσωϖον τȣ̃ οἴϰȣ ἔϐλεϖεν ϰατ’ ἀνατολάς, ϗ τὸ ὕδωϱ ϰατέϐαινεν ἀϖὸ τȣ̃ ϰλίτȣς τȣ̃ δεξιȣ̃ ἀϖὸ νότȣ ἐϖὶ τὸ ϑυσιαϛήϱιον.
47:2 ϗ ἐξήγαγέν με ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης τῆς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϗ ϖεϱιήγαγέν με τὴν ὁδὸν ἔξωϑεν ϖϱὸς τὴν ϖύλην τῆς αὐλῆς τῆς ϐλεϖȣ́σης ϰατ’ ἀνατολάς, ϗ ἰδȣ̀ τὸ ὕδωϱ ϰατεφέϱετο ἀϖὸ τȣ̃ ϰλίτȣς τȣ̃ δεξιȣ̃.
47:3 ϰαϑὼς ἔξοδος ἀνδϱὸς ἐξ ἐναντίας, ϗ μέτϱον ἐν τῇ χειϱὶ αὐτȣ̃, ϗ διεμέτϱησεν χιλίȣς ἐν τῷ μέτϱῳ, ϗ διῆλϑεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωϱ ἀφέσεως·
47:4 ϗ διεμέτϱησεν χιλίȣς, ϗ διῆλϑεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωϱ ἕως τῶν μηϱῶν· ϗ διεμέτϱησεν χιλίȣς, ϗ διῆλϑεν ὕδωϱ ἕως ὀσφύος·
47:5 ϗ διεμέτϱησεν χιλίȣς, ϗ ȣ̓ϰ ἠδύνατο διελϑεῖν, ὅτι ἐξύϐϱιζεν τὸ ὕδωϱ ὡς ῥοῖζος χειμάϱϱȣ, ὃν ȣ̓ διαϐήσονται.
47:6 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Εἰ ἑώϱαϰας, υἱὲ ἀνϑϱώϖȣ; ϗ ἤγαγέν με ἐϖὶ τὸ χεῖλος τȣ̃ ϖοταμȣ̃.
47:7 ἐν τῇ ἐϖιϛϱοφῇ μȣ ϗ ἰδȣ̀ ἐϖὶ τȣ̃ χείλȣς τȣ̃ ϖοταμȣ̃ δένδϱα ϖολλὰ σφόδϱα ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν.
47:8 ϗ εἶϖεν ϖϱός με Τὸ ὕδωϱ τȣ̃το τὸ ἐϰϖοϱευόμενον εἰς τὴν Γαλιλαίαν τὴν ϖϱὸς ἀνατολὰς ϗ ϰατέϐαινεν ἐϖὶ τὴν Ἀϱαϐίαν ϗ ἤϱχετο ἕως ἐϖὶ τὴν ϑάλασσαν ἐϖὶ τὸ ὕδωϱ τῆς διεϰϐολῆς, ϗ ὑγιάσει τὰ ὕδατα.
47:9 ϗ ἔϛαι ϖᾶσα ψυχὴ τῶν ζῴων τῶν ἐϰζεόντων ἐϖὶ ϖάντα, ἐφ’ ἃ ἂν ἐϖέλϑῃ ἐϰεῖ ὁ ϖοταμός, ζήσεται, ϗ ἔϛαι ἐϰεῖ ἰχϑὺς ϖολὺς σφόδϱα, ὅτι ἥϰει ἐϰεῖ τὸ ὕδωϱ τȣ̃το, ϗ ὑγιάσει ϗ ζήσεται· ϖᾶν, ἐφ’ ὃ ἂν ἐϖέλϑῃ ὁ ϖοταμὸς ἐϰεῖ, ζήσεται.
47:10 ϗ ϛήσονται ἐϰεῖ ἁλεεῖς ἀϖὸ Αινγαδιν ἕως Αιναγαλιμ· ψυγμὸς σαγηνῶν ἔϛαι, ϰαϑ’ αὑτὴν ἔϛαι, ϗ οἱ ἰχϑύες αὐτῆς ὡς οἱ ἰχϑύες τῆς ϑαλάσσης τῆς μεγάλης ϖλῆϑος ϖολὺ σφόδϱα.
47:11 ϗ ἐν τῇ διεϰϐολῇ αὐτȣ̃ ϗ ἐν τῇ ἐϖιϛϱοφῇ αὐτȣ̃ ϗ ἐν τῇ ὑϖεϱάϱσει αὐτȣ̃ ȣ̓ μὴ ὑγιάσωσιν· εἰς ἅλας δέδονται.
47:12 ϗ ἐϖὶ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ ἀναϐήσεται ἐϖὶ τȣ̃ χείλȣς αὐτȣ̃ ἔνϑεν ϗ ἔνϑεν ϖᾶν ξύλον ϐϱώσιμον, ȣ̓ μὴ ϖαλαιωϑῇ ἐϖ’ αὐτȣ̃, ȣ̓δὲ μὴ ἐϰλίϖῃ ὁ ϰαϱϖὸς αὐτȣ̃· τῆς ϰαινότητος αὐτȣ̃ ϖϱωτοϐολήσει, διότι τὰ ὕδατα αὐτῶν ἐϰ τῶν ἁγίων ταῦτα ἐϰϖοϱεύεται, ϗ ἔϛαι ὁ ϰαϱϖὸς αὐτῶν εἰς ϐϱῶσιν ϗ ἀνάϐασις αὐτῶν εἰς ὑγίειαν.
47:13 Τάδε λέγει ϰύϱιος ϑεός Ταῦτα τὰ ὅϱια ϰαταϰληϱονομήσετε τῆς γῆς, ταῖς δώδεϰα φυλαῖς τῶν υἱῶν Ισϱαηλ ϖϱόσϑεσις σχοινίσματος.
47:14 ϗ ϰαταϰληϱονομήσετε αὐτὴν ἕϰαϛος ϰαϑὼς ὁ ἀδελφὸς αὐτȣ̃, εἰς ἣν ἦϱα τὴν χεῖϱά μȣ τȣ̃ δȣ̃ναι αὐτὴν τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν, ϗ ϖεσεῖται ἡ γῆ αὕτη ὑμῖν ἐν ϰληϱονομίᾳ.
47:15 ϗ ταῦτα τὰ ὅϱια τῆς γῆς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν· ἀϖὸ τῆς ϑαλάσσης τῆς μεγάλης τῆς ϰαταϐαινȣ́σης ϗ ϖεϱισχιζȣ́σης τῆς εἰσόδȣ Ημαϑ Σεδδαδα,
47:16 Βηϱωϑα, Σεϐϱαιμ, Ηλιαμ, ἀνὰ μέσον ὁϱίων Δαμασϰȣ̃ ϗ ἀνὰ μέσον ὁϱίων Ημαϑ, αὐλὴ τȣ̃ Σαυναν, αἵ εἰσιν ἐϖάνω τῶν ὁϱίων Αυϱανίτιδος.
47:17 ταῦτα τὰ ὅϱια ἀϖὸ τῆς ϑαλάσσης ἀϖὸ τῆς αὐλῆς τȣ̃ Αιναν, ὅϱια Δαμασϰȣ̃ ϗ τὰ ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν.
47:18 ϗ τὰ ϖϱὸς ἀνατολὰς ἀνὰ μέσον τῆς Αυϱανίτιδος ϗ ἀνὰ μέσον Δαμασϰȣ̃ ϗ ἀνὰ μέσον τῆς Γαλααδίτιδος ϗ ἀνὰ μέσον τῆς γῆς τȣ̃ Ισϱαηλ, ὁ Ιοϱδάνης διοϱίζει ἐϖὶ τὴν ϑάλασσαν τὴν ϖϱὸς ἀνατολὰς Φοινιϰῶνος· ταῦτα τὰ ϖϱὸς ἀνατολάς.
47:19 ϗ τὰ ϖϱὸς νότον ϗ λίϐα ἀϖὸ Θαιμαν ϗ Φοινιϰῶνος ἕως ὕδατος Μαϱιμωϑ Καδης ϖαϱεϰτεῖνον ἐϖὶ τὴν ϑάλασσαν τὴν μεγάλην· τȣ̃το τὸ μέϱος νότος ϗ λίψ.
47:20 τȣ̃το τὸ μέϱος τῆς ϑαλάσσης τῆς μεγάλης· ὁϱίζει ἕως ϰατέναντι τῆς εἰσόδȣ Ημαϑ ἕως εἰσόδȣ αὐτȣ̃· ταῦτά ἐϛιν τὰ ϖϱὸς ϑάλασσαν Ημαϑ.
47:21 ϗ διαμεϱίσετε τὴν γῆν ταύτην αὐτοῖς, ταῖς φυλαῖς τȣ̃ Ισϱαηλ.
47:22 ϐαλεῖτε αὐτὴν ἐν ϰλήϱῳ ὑμῖν ϗ τοῖς ϖϱοσηλύτοις τοῖς ϖαϱοιϰȣ̃σιν ἐν μέσῳ ὑμῶν, οἵτινες ἐγέννησαν υἱȣ̀ς ἐν μέσῳ ὑμῶν· ϗ ἔσονται ὑμῖν ὡς αὐτόχϑονες ἐν τοῖς υἱοῖς τȣ̃ Ισϱαηλ, μεϑ’ ὑμῶν φάγονται ἐν ϰληϱονομίᾳ ἐν μέσῳ τῶν φυλῶν τȣ̃ Ισϱαηλ·
47:23 ϗ ἔσονται ἐν φυλῇ ϖϱοσηλύτων ἐν τοῖς ϖϱοσηλύτοις τοῖς μετ’ αὐτῶν, ἐϰεῖ δώσετε ϰληϱονομίαν αὐτοῖς, λέγει ϰύϱιος ϑεός.
48:1 Ϗ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν φυλῶν· ἀϖὸ τῆς ἀϱχῆς τῆς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϰατὰ τὸ μέϱος τῆς ϰαταϐάσεως τȣ̃ ϖεϱισχίζοντος ἐϖὶ τὴν εἴσοδον τῆς Ημαϑ αὐλῆς τȣ̃ Αιναν, ὅϱιον Δαμασϰȣ̃ ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϰατὰ μέϱος Ημαϑ αὐλῆς, ϗ ἔϛαι αὐτοῖς τὰ ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως ϖϱὸς ϑάλασσαν Δαν, μία.
48:2 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων τȣ̃ Δαν τὰ ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Ασηϱ, μία.
48:3 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων Ασηϱ ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Νεφϑαλιμ, μία.
48:4 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων Νεφϑαλι ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Μανασση, μία.
48:5 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων Μανασση ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Εφϱαιμ, μία.
48:6 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων Εφϱαιμ ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Ρȣϐην, μία.
48:7 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων Ρȣϐην ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Ιȣδα, μία.
48:8 Ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων Ιȣδα ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν ἔϛαι ἡ ἀϖαϱχὴ τȣ̃ ἀφοϱισμȣ̃, ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδες εὖϱος ϗ μῆϰος ϰαϑὼς μία τῶν μεϱίδων ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ϗ ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν, ϗ ἔϛαι τὸ ἅγιον ἐν μέσῳ αὐτῶν·
48:9 ἀϖαϱχή, ἣν ἀφοϱιȣ̃σι τῷ ϰυϱίῳ, μῆϰος ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδες ϗ εὖϱος εἴϰοσι ϗ ϖέντε χιλιάδες.
48:10 τȣ́των ἔϛαι ἡ ἀϖαϱχὴ τῶν ἁγίων· τοῖς ἱεϱεῦσιν, ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδες ϗ ϖϱὸς ϑάλασσαν ϖλάτος δέϰα χιλιάδες ϗ ϖϱὸς ἀνατολὰς ϖλάτος δέϰα χιλιάδες ϗ ϖϱὸς νότον μῆϰος εἴϰοσι ϗ ϖέντε χιλιάδες, ϗ τὸ ὄϱος τῶν ἁγίων ἔϛαι ἐν μέσῳ αὐτȣ̃·
48:11 τοῖς ἱεϱεῦσι τοῖς ἡγιασμένοις υἱοῖς Σαδδȣϰ τοῖς φυλάσσȣσι τὰς φυλαϰὰς τȣ̃ οἴϰȣ, οἵτινες ȣ̓ϰ ἐϖλανήϑησαν ἐν τῇ ϖλανήσει υἱῶν Ισϱαηλ ὃν τϱόϖον ἐϖλανήϑησαν οἱ Λευῖται,
48:12 ϗ ἔϛαι αὐτοῖς ἡ ἀϖαϱχὴ δεδομένη ἐϰ τῶν ἀϖαϱχῶν τῆς γῆς, ἅγιον ἁγίων ἀϖὸ τῶν ὁϱίων τῶν Λευιτῶν.
48:13 τοῖς δὲ Λευίταις τὰ ἐχόμενα τῶν ὁϱίων τῶν ἱεϱέων, μῆϰος ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδες ϗ εὖϱος δέϰα χιλιάδες. ϖᾶν τὸ μῆϰος ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδες ϗ εὖϱος εἴϰοσι χιλιάδες.
48:14 ȣ̓ ϖϱαϑήσεται ἐξ αὐτȣ̃ ȣ̓δὲ ϰαταμετϱηϑήσεται, ȣ̓δὲ ἀφαιϱεϑήσεται τὰ ϖϱωτογενήματα τῆς γῆς, ὅτι ἅγιόν ἐϛιν τῷ ϰυϱίῳ.
48:15 τὰς δὲ ϖέντε χιλιάδας τὰς ϖεϱισσὰς ἐϖὶ τῷ ϖλάτει ἐϖὶ ταῖς ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάσιν, ϖϱοτείχισμα ἔϛαι τῇ ϖόλει εἰς τὴν ϰατοιϰίαν ϗ εἰς διάϛημα αὐτȣ̃, ϗ ἔϛαι ἡ ϖόλις ἐν μέσῳ αὐτȣ̃.
48:16 ϗ ταῦτα τὰ μέτϱα αὐτῆς· ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϖενταϰόσιοι ϗ τετϱαϰισχίλιοι ϗ ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς νότον ϖενταϰόσιοι ϗ τέσσαϱες χιλιάδες ϗ ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ϖενταϰόσιοι ϗ τέσσαϱες χιλιάδες ϗ ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν τετϱαϰισχιλίȣς ϖενταϰοσίȣς·
48:17 ϗ ἔϛαι διάϛημα τῇ ϖόλει ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν διαϰόσιοι ϖεντήϰοντα ϗ ϖϱὸς νότον διαϰόσιοι ϗ ϖεντήϰοντα ϗ ϖϱὸς ἀνατολὰς διαϰόσιοι ϖεντήϰοντα ϗ ϖϱὸς ϑάλασσαν διαϰόσιοι ϖεντήϰοντα.
48:18 ϗ τὸ ϖεϱισσὸν τȣ̃ μήϰȣς τὸ ἐχόμενον τῶν ἀϖαϱχῶν τῶν ἁγίων δέϰα χιλιάδες ϖϱὸς ἀνατολὰς ϗ δέϰα χιλιάδες ϖϱὸς ϑάλασσαν, ϗ ἔσονται αἱ ἀϖαϱχαὶ τȣ̃ ἁγίȣ, ϗ ἔϛαι τὰ γενήματα αὐτῆς εἰς ἄϱτȣς τοῖς ἐϱγαζομένοις τὴν ϖόλιν·
48:19 οἱ δὲ ἐϱγαζόμενοι τὴν ϖόλιν ἐϱγῶνται αὐτὴν ἐϰ ϖασῶν τῶν φυλῶν τȣ̃ Ισϱαηλ.
48:20 ϖᾶσα ἡ ἀϖαϱχὴ ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδες ἐϖὶ ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδας· τετϱάγωνον ἀφοϱιεῖτε αὐτȣ̃ τὴν ἀϖαϱχὴν τȣ̃ ἁγίȣ ἀϖὸ τῆς ϰατασχέσεως τῆς ϖόλεως.
48:21 τὸ δὲ ϖεϱισσὸν τῷ ἀφηγȣμένῳ ἐϰ τȣ́τȣ ϗ ἐϰ τȣ́τȣ ἀϖὸ τῶν ἀϖαϱχῶν τȣ̃ ἁγίȣ ϗ εἰς τὴν ϰατάσχεσιν τῆς ϖόλεως ἐϖὶ ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδας μῆϰος ἕως τῶν ὁϱίων τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ϗ ϖϱὸς ϑάλασσαν ἐϖὶ ϖέντε ϗ εἴϰοσι χιλιάδας ἕως τῶν ὁϱίων τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν ἐχόμενα τῶν μεϱίδων τȣ̃ ἀφηγȣμένȣ· ϗ ἔϛαι ἡ ἀϖαϱχὴ τῶν ἁγίων ϗ τὸ ἁγίασμα τȣ̃ οἴϰȣ ἐν μέσῳ αὐτῆς.
48:22 ϗ ἀϖὸ τῆς ϰατασχέσεως τῶν Λευιτῶν ϗ ἀϖὸ τῆς ϰατασχέσεως τῆς ϖόλεως ἐν μέσῳ τῶν ἀφηγȣμένων ἔϛαι· ἀνὰ μέσον τῶν ὁϱίων Ιȣδα ϗ ἀνὰ μέσον τῶν ὁϱίων Βενιαμιν τῶν ἀφηγȣμένων ἔϛαι.
48:23 Ϗ τὸ ϖεϱισσὸν τῶν φυλῶν ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Βενιαμιν, μία.
48:24 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων τῶν Βενιαμιν ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Συμεων, μία.
48:25 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων τῶν Συμεων ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Ισσαχαϱ, μία.
48:26 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων τῶν Ισσαχαϱ ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Ζαϐȣλων, μία.
48:27 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων τῶν Ζαϐȣλων ἀϖὸ τῶν ϖϱὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν ϖϱὸς ϑάλασσαν Γαδ, μία.
48:28 ϗ ἀϖὸ τῶν ὁϱίων τῶν Γαδ ἕως τῶν ϖϱὸς λίϐα ϗ ἔϛαι τὰ ὅϱια αὐτȣ̃ ἀϖὸ Θαιμαν ϗ ὕδατος Μαϱιμωϑ Καδης ϰληϱονομίας ἕως τῆς ϑαλάσσης τῆς μεγάλης.
48:29 αὕτη ἡ γῆ, ἣν ϐαλεῖτε ἐν ϰλήϱῳ ταῖς φυλαῖς Ισϱαηλ, ϗ ȣ̔͂τοι οἱ διαμεϱισμοὶ αὐτῶν, λέγει ϰύϱιος ϑεός.
48:30 Ϗ αὗται αἱ διεϰϐολαὶ τῆς ϖόλεως αἱ ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν, τετϱαϰισχίλιοι ϗ ϖενταϰόσιοι μέτϱῳ.
48:31 ϗ αἱ ϖύλαι τῆς ϖόλεως ἐϖ’ ὀνόμασιν φυλῶν τȣ̃ Ισϱαηλ· ϖύλαι τϱεῖς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν, ϖύλη Ρȣϐην μία ϗ ϖύλη Ιȣδα μία ϗ ϖύλη Λευι μία.
48:32 ϗ τὰ ϖϱὸς ἀνατολὰς τετϱαϰισχίλιοι ϗ ϖενταϰόσιοι· ϗ ϖύλαι τϱεῖς, ϖύλη Ιωσηφ μία ϗ ϖύλη Βενιαμιν μία ϗ ϖύλη Δαν μία.
48:33 ϗ τὰ ϖϱὸς νότον τετϱαϰισχίλιοι ϗ ϖενταϰόσιοι μέτϱῳ· ϗ ϖύλαι τϱεῖς, ϖύλη Συμεων μία ϗ ϖύλη Ισσαχαϱ μία ϗ ϖύλη Ζαϐȣλων μία.
48:34 ϗ τὰ ϖϱὸς ϑάλασσαν τετϱαϰισχίλιοι ϗ ϖενταϰόσιοι μέτϱῳ· ϗ ϖύλαι τϱεῖς, ϖύλη Γαδ μία ϗ ϖύλη Ασηϱ μία ϗ ϖύλη Νεφϑαλιμ μία.
48:35 ϰύϰλωμα δέϰα ϗ ὀϰτὼ χιλιάδες. ϗ τὸ ὄνομα τῆς ϖόλεως, ἀφ’ ἧς ἂν ἡμέϱας γένηται, ἔϛαι τὸ ὄνομα αὐτῆς.