Ἰεϱεμίας

Ἰεϱεμίας

1:1 Τὸ ῥῆμα τȣ̃ ϑεȣ̃, ὃ ἐγένετο ἐϖὶ Ιεϱεμιαν τὸν τȣ̃ Χελϰιȣ ἐϰ τῶν ἱεϱέων, ὃς ϰατῴϰει ἐν Αναϑωϑ ἐν γῇ Βενιαμιν·

1:2 ὃς ἐγενήϑη λόγος τȣ̃ ϑεȣ̃ ϖϱὸς αὐτὸν ἐν ταῖς ἡμέϱαις Ιωσια υἱȣ̃ Αμως ϐασιλέως Ιȣδα ἔτȣς τϱισϰαιδεϰάτȣ ἐν τῇ ϐασιλείᾳ αὐτȣ̃·

1:3 ϗ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέϱαις Ιωαϰιμ υἱȣ̃ Ιωσια ϐασιλέως Ιȣδα ἕως ἑνδεϰάτȣ ἔτȣς Σεδεϰια υἱȣ̃ Ιωσια ϐασιλέως Ιȣδα ἕως τῆς αἰχμαλωσίας Ιεϱȣσαλημ ἐν τῷ ϖέμϖτῳ μηνί.

1:4 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων

1:5 Πϱὸ τȣ̃ με ϖλάσαι σε ἐν ϰοιλίᾳ ἐϖίϛαμαί σε ϗ ϖϱὸ τȣ̃ σε ἐξελϑεῖν ἐϰ μήτϱας ἡγίαϰά σε, ϖϱοφήτην εἰς ἔϑνη τέϑειϰά σε.

1:6 ϗ εἶϖα Ὦ δέσϖοτα ϰύϱιε, ἰδȣ̀ ȣ̓ϰ ἐϖίϛαμαι λαλεῖν, ὅτι νεώτεϱος ἐγώ εἰμι.

1:7 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Μὴ λέγε ὅτι Νεώτεϱος ἐγώ εἰμι, ὅτι ϖϱὸς ϖάντας, ȣ̔̀ς ἐὰν ἐξαϖοϛείλω σε, ϖοϱεύσῃ, ϗ ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαί σοι, λαλήσεις·

1:8 μὴ φοϐηϑῇς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, ὅτι μετὰ σȣ̃ ἐγώ εἰμι τȣ̃ ἐξαιϱεῖσϑαί σε, λέγει ϰύϱιος.

1:9 ϗ ἐξέτεινεν ϰύϱιος τὴν χεῖϱα αὐτȣ̃ ϖϱός με ϗ ἥψατο τȣ̃ ϛόματός μȣ, ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἰδȣ̀ δέδωϰα τȣ̀ς λόγȣς μȣ εἰς τὸ ϛόμα σȣ·

1:10 ἰδȣ̀ ϰατέϛαϰά σε σήμεϱον ἐϖὶ ἔϑνη ϗ ϐασιλείας ἐϰϱιζȣ̃ν ϗ ϰατασϰάϖτειν ϗ ἀϖολλύειν ϗ ἀνοιϰοδομεῖν ϗ ϰαταφυτεύειν.

1:11 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων Τί σὺ ὁϱᾷς, Ιεϱεμια; ϗ εἶϖα Βαϰτηϱίαν ϰαϱυίνην.

1:12 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Καλῶς ἑώϱαϰας, διότι ἐγϱήγοϱα ἐγὼ ἐϖὶ τȣ̀ς λόγȣς μȣ τȣ̃ ϖοιῆσαι αὐτȣ́ς. –

1:13 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με ἐϰ δευτέϱȣ λέγων Τί σὺ ὁϱᾷς; ϗ εἶϖα Λέϐητα ὑϖοϰαιόμενον, ϗ τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϐοϱϱᾶ.

1:14 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϐοϱϱᾶ ἐϰϰαυϑήσεται τὰ ϰαϰὰ ἐϖὶ ϖάντας τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας τὴν γῆν.

1:15 διότι ἰδȣ̀ ἐγὼ συγϰαλῶ ϖάσας τὰς ϐασιλείας ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ τῆς γῆς, λέγει ϰύϱιος, ϗ ἥξȣσιν ϗ ϑήσȣσιν ἕϰαϛος τὸν ϑϱόνον αὐτȣ̃ ἐϖὶ τὰ ϖϱόϑυϱα τῶν ϖυλῶν Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖὶ ϖάντα τὰ τείχη τὰ ϰύϰλῳ αὐτῆς ϗ ἐϖὶ ϖάσας τὰς ϖόλεις Ιȣδα.

1:16 ϗ λαλήσω ϖϱὸς αὐτȣ̀ς μετὰ ϰϱίσεως ϖεϱὶ ϖάσης τῆς ϰαϰίας αὐτῶν, ὡς ἐγϰατέλιϖόν με ϗ ἔϑυσαν ϑεοῖς ἀλλοτϱίοις ϗ ϖϱοσεϰύνησαν τοῖς ἔϱγοις τῶν χειϱῶν αὐτῶν.

1:17 ϗ σὺ ϖεϱίζωσαι τὴν ὀσφύν σȣ ϗ ἀνάϛηϑι ϗ εἰϖὸν ϖϱὸς αὐτȣ̀ς ϖάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι· μὴ φοϐηϑῇς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν μηδὲ ϖτοηϑῇς ἐναντίον αὐτῶν, ὅτι μετὰ σȣ̃ ἐγώ εἰμι τȣ̃ ἐξαιϱεῖσϑαί σε, λέγει ϰύϱιος.

1:18 ἰδȣ̀ τέϑειϰά σε ἐν τῇ σήμεϱον ἡμέϱᾳ ὡς ϖόλιν ὀχυϱὰν ϗ ὡς τεῖχος χαλϰȣ̃ν ὀχυϱὸν ἅϖασιν τοῖς ϐασιλεῦσιν Ιȣδα ϗ τοῖς ἄϱχȣσιν αὐτȣ̃ ϗ τῷ λαῷ τῆς γῆς,

1:19 ϗ ϖολεμήσȣσίν σε ϗ ȣ̓ μὴ δύνωνται ϖϱὸς σέ, διότι μετὰ σȣ̃ ἐγώ εἰμι τȣ̃ ἐξαιϱεῖσϑαί σε, εἶϖεν ϰύϱιος.

1:2 Ϗ εἶϖεν Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐμνήσϑην ἐλέȣς νεότητός σȣ ϗ ἀγάϖης τελειώσεώς σȣ τȣ̃ ἐξαϰολȣϑῆσαί σε τῷ ἁγίῳ Ισϱαηλ, λέγει ϰύϱιος

1:3 ἅγιος Ισϱαηλ. τῷ ϰυϱίῳ ἀϱχὴ γενημάτων αὐτȣ̃· ϖάντες οἱ ἔσϑοντες αὐτὸν ϖλημμελήσȣσιν, ϰαϰὰ ἥξει ἐϖ’ αὐτȣ́ς, φησὶν ϰύϱιος.

1:4 ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ, οἶϰος Ιαϰωϐ ϗ ϖᾶσα ϖατϱιὰ οἴϰȣ Ισϱαηλ.

1:5 τάδε λέγει ϰύϱιος Τί εὕϱοσαν οἱ ϖατέϱες ὑμῶν ἐν ἐμοὶ ϖλημμέλημα, ὅτι ἀϖέϛησαν μαϰϱὰν ἀϖ’ ἐμȣ̃ ϗ ἐϖοϱεύϑησαν ὀϖίσω τῶν ματαίων ϗ ἐματαιώϑησαν;

1:6 ϗ ȣ̓ϰ εἶϖαν Πȣ̃ ἐϛιν ϰύϱιος ὁ ἀναγαγὼν ἡμᾶς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ὁ ϰαϑοδηγήσας ἡμᾶς ἐν τῇ ἐϱήμῳ ἐν γῇ ἀϖείϱῳ ϗ ἀϐάτῳ, ἐν γῇ ἀνύδϱῳ ϗ ἀϰάϱϖῳ, ἐν γῇ, ἐν ᾗ ȣ̓ διώδευσεν ἐν αὐτῇ ȣ̓ϑὲν ϗ ȣ̓ ϰατῴϰησεν ἐϰεῖ υἱὸς ἀνϑϱώϖȣ;

1:7 ϗ εἰσήγαγον ὑμᾶς εἰς τὸν Κάϱμηλον τȣ̃ φαγεῖν ὑμᾶς τȣ̀ς ϰαϱϖȣ̀ς αὐτȣ̃ ϗ τὰ ἀγαϑὰ αὐτȣ̃· ϗ εἰσήλϑατε ϗ ἐμιάνατε τὴν γῆν μȣ ϗ τὴν ϰληϱονομίαν μȣ ἔϑεσϑε εἰς ϐδέλυγμα.

1:8 οἱ ἱεϱεῖς ȣ̓ϰ εἶϖαν Πȣ̃ ἐϛιν ϰύϱιος; ϗ οἱ ἀντεχόμενοι τȣ̃ νόμȣ ȣ̓ϰ ἠϖίϛαντό με, ϗ οἱ ϖοιμένες ἠσέϐȣν εἰς ἐμέ, ϗ οἱ ϖϱοφῆται ἐϖϱοφήτευον τῇ Βααλ ϗ ὀϖίσω ἀνωφελȣ̃ς ἐϖοϱεύϑησαν.

1:9 διὰ τȣ̃το ἔτι ϰϱιϑήσομαι ϖϱὸς ὑμᾶς, λέγει ϰύϱιος, ϗ ϖϱὸς τȣ̀ς υἱȣ̀ς τῶν υἱῶν ὑμῶν ϰϱιϑήσομαι.

1:10 διότι διέλϑετε εἰς νήσȣς Χεττιιμ ϗ ἴδετε, ϗ εἰς Κηδαϱ ἀϖοϛείλατε ϗ νοήσατε σφόδϱα, ϗ ἴδετε εἰ γέγονεν τοιαῦτα.

1:11 εἰ ἀλλάξονται ἔϑνη ϑεȣ̀ς αὐτῶν; ϗ ȣ̔͂τοι ȣ̓́ϰ εἰσιν ϑεοί. ὁ δὲ λαός μȣ ἠλλάξατο τὴν δόξαν αὐτȣ̃, ἐξ ἧς ȣ̓ϰ ὠφεληϑήσονται.

1:12 ἐξέϛη ὁ ȣ̓ϱανὸς ἐϖὶ τȣ́τῳ ϗ ἔφϱιξεν ἐϖὶ ϖλεῖον σφόδϱα, λέγει ϰύϱιος.

1:13 ὅτι δύο ϖονηϱὰ ἐϖοίησεν ὁ λαός μȣ· ἐμὲ ἐγϰατέλιϖον, ϖηγὴν ὕδατος ζωῆς, ϗ ὤϱυξαν ἑαυτοῖς λάϰϰȣς συντετϱιμμένȣς, οἳ ȣ̓ δυνήσονται ὕδωϱ συνέχειν.

1:14 Μὴ δȣ̃λός ἐϛιν Ισϱαηλ ἢ οἰϰογενής ἐϛιν; διὰ τί εἰς ϖϱονομὴν ἐγένετο;

1:15 ἐϖ’ αὐτὸν ὠϱύοντο λέοντες ϗ ἔδωϰαν τὴν φωνὴν αὐτῶν, οἳ ἔταξαν τὴν γῆν αὐτȣ̃ εἰς ἔϱημον, ϗ αἱ ϖόλεις αὐτȣ̃ ϰατεσϰάφησαν ϖαϱὰ τὸ μὴ ϰατοιϰεῖσϑαι.

1:16 ϗ υἱοὶ Μέμφεως ϗ Ταφνας ἔγνωσάν σε ϗ ϰατέϖαιζόν σȣ.

1:17 ȣ̓χὶ ταῦτα ἐϖοίησέν σοι τὸ ϰαταλιϖεῖν σε ἐμέ; λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ.

1:18 ϗ νῦν τί σοι ϗ τῇ ὁδῷ Αἰγύϖτȣ τȣ̃ ϖιεῖν ὕδωϱ Γηων; ϗ τί σοι ϗ τῇ ὁδῷ Ἀσσυϱίων τȣ̃ ϖιεῖν ὕδωϱ ϖοταμῶν;

1:19 ϖαιδεύσει σε ἡ ἀϖοϛασία σȣ, ϗ ἡ ϰαϰία σȣ ἐλέγξει σε· ϗ γνῶϑι ϗ ἰδὲ ὅτι ϖιϰϱόν σοι τὸ ϰαταλιϖεῖν σε ἐμέ, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ· ϗ ȣ̓ϰ εὐδόϰησα ἐϖὶ σοί, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ.

1:20 ὅτι ἀϖ’ αἰῶνος συνέτϱιψας τὸν ζυγόν σȣ, διέσϖασας τȣ̀ς δεσμȣ́ς σȣ ϗ εἶϖας Ȣ̓ δȣλεύσω, ἀλλὰ ϖοϱεύσομαι ἐϖὶ ϖᾶν ϐȣνὸν ὑψηλὸν ϗ ὑϖοϰάτω ϖαντὸς ξύλȣ ϰατασϰίȣ, ἐϰεῖ διαχυϑήσομαι ἐν τῇ ϖοϱνείᾳ μȣ.

1:21 ἐγὼ δὲ ἐφύτευσά σε ἄμϖελον ϰαϱϖοφόϱον ϖᾶσαν ἀληϑινήν· ϖῶς ἐϛϱάφης εἰς ϖιϰϱίαν, ἡ ἄμϖελος ἡ ἀλλοτϱία;

1:22 ἐὰν ἀϖοϖλύνῃ ἐν νίτϱῳ ϗ ϖληϑύνῃς σεαυτῇ ϖόαν, ϰεϰηλίδωσαι ἐν ταῖς ἀδιϰίαις σȣ ἐναντίον ἐμȣ̃, λέγει ϰύϱιος.

1:23 ϖῶς ἐϱεῖς Ȣ̓ϰ ἐμιάνϑην ϗ ὀϖίσω τῆς Βααλ ȣ̓ϰ ἐϖοϱεύϑην; ἰδὲ τὰς ὁδȣ́ς σȣ ἐν τῷ ϖολυανδϱίῳ ϗ γνῶϑι τί ἐϖοίησας. ὀψὲ φωνὴ αὐτῆς ὠλόλυξεν, τὰς ὁδȣ̀ς αὐτῆς

1:24 ἐϖλάτυνεν ἐφ’ ὕδατα ἐϱήμȣ, ἐν ἐϖιϑυμίαις ψυχῆς αὐτῆς ἐϖνευματοφοϱεῖτο, ϖαϱεδόϑη· τίς ἐϖιϛϱέψει αὐτήν; ϖάντες οἱ ζητȣ̃ντες αὐτὴν ȣ̓ ϰοϖιάσȣσιν, ἐν τῇ ταϖεινώσει αὐτῆς εὑϱήσȣσιν αὐτήν.

1:25 ἀϖόϛϱεψον τὸν ϖόδα σȣ ἀϖὸ ὁδȣ̃ τϱαχείας ϗ τὸν φάϱυγγά σȣ ἀϖὸ δίψȣς. ἡ δὲ εἶϖεν Ἀνδϱιȣ̃μαι· ὅτι ἠγαϖήϰει ἀλλοτϱίȣς ϗ ὀϖίσω αὐτῶν ἐϖοϱεύετο.

1:26 ὡς αἰσχύνη ϰλέϖτȣ ὅταν ἁλῷ, ȣ̔́τως αἰσχυνϑήσονται οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ, αὐτοὶ ϗ οἱ ϐασιλεῖς αὐτῶν ϗ οἱ ἄϱχοντες αὐτῶν ϗ οἱ ἱεϱεῖς αὐτῶν ϗ οἱ ϖϱοφῆται αὐτῶν.

1:27 τῷ ξύλῳ εἶϖαν ὅτι Πατήϱ μȣ εἶ σύ, ϗ τῷ λίϑῳ Σὺ ἐγέννησάς με, ϗ ἔϛϱεψαν ἐϖ’ ἐμὲ νῶτα ϗ ȣ̓ ϖϱόσωϖα αὐτῶν· ϗ ἐν τῷ ϰαιϱῷ τῶν ϰαϰῶν αὐτῶν ἐϱȣ̃σιν Ἀνάϛα ϗ σῶσον ἡμᾶς.

1:28 ϗ ϖȣ̃ εἰσιν οἱ ϑεοί σȣ, ȣ̔̀ς ἐϖοίησας σεαυτῷ; εἰ ἀναϛήσονται ϗ σώσȣσίν σε ἐν ϰαιϱῷ τῆς ϰαϰώσεώς σȣ; ὅτι ϰατ’ ἀϱιϑμὸν τῶν ϖόλεών σȣ ἦσαν ϑεοί σȣ, Ιȣδα, ϗ ϰατ’ ἀϱιϑμὸν διόδων τῆς Ιεϱȣσαλημ ἔϑυον τῇ Βααλ.

1:29 ἵνα τί λαλεῖτε ϖϱός με; ϖάντες ὑμεῖς ἠσεϐήσατε ϗ ϖάντες ὑμεῖς ἠνομήσατε εἰς ἐμέ, λέγει ϰύϱιος.

1:30 μάτην ἐϖάταξα τὰ τέϰνα ὑμῶν, ϖαιδείαν ȣ̓ϰ ἐδέξασϑε· μάχαιϱα ϰατέφαγεν τȣ̀ς ϖϱοφήτας ὑμῶν ὡς λέων ὀλεϑϱεύων, ϗ ȣ̓ϰ ἐφοϐήϑητε.

1:31 ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ Τάδε λέγει ϰύϱιος Μὴ ἔϱημος ἐγενόμην τῷ Ισϱαηλ ἢ γῆ ϰεχεϱσωμένη; διὰ τί εἶϖεν ὁ λαός μȣ Ȣ̓ ϰυϱιευϑησόμεϑα ϗ ȣ̓χ ἥξομεν ϖϱὸς σὲ ἔτι;

1:32 μὴ ἐϖιλήσεται νύμφη τὸν ϰόσμον αὐτῆς ϗ ϖαϱϑένος τὴν ϛηϑοδεσμίδα αὐτῆς; ὁ δὲ λαός μȣ ἐϖελάϑετό μȣ ἡμέϱας, ὧν ȣ̓ϰ ἔϛιν ἀϱιϑμός.

1:33 τί ἔτι ϰαλὸν ἐϖιτηδεύσεις ἐν ταῖς ὁδοῖς σȣ τȣ̃ ζητῆσαι ἀγάϖησιν; ȣ̓χ ȣ̔́τως, ἀλλὰ ϗ σὺ ἐϖονηϱεύσω τȣ̃ μιᾶναι τὰς ὁδȣ́ς σȣ.

1:34 ϗ ἐν ταῖς χεϱσίν σȣ εὑϱέϑησαν αἵματα ψυχῶν ἀϑῴων· ȣ̓ϰ ἐν διοϱύγμασιν εὗϱον αὐτȣ́ς, ἀλλ’ ἐϖὶ ϖάσῃ δϱυί.

1:35 ϗ εἶϖας Ἀϑῷός εἰμι, ἀλλὰ ἀϖοϛϱαφήτω ὁ ϑυμὸς αὐτȣ̃ ἀϖ’ ἐμȣ̃. ἰδȣ̀ ἐγὼ ϰϱίνομαι ϖϱὸς σὲ ἐν τῷ λέγειν σε Ȣ̓χ ἥμαϱτον.

1:36 τί ϰατεφϱόνησας σφόδϱα τȣ̃ δευτεϱῶσαι τὰς ὁδȣ́ς σȣ; ϗ ἀϖὸ Αἰγύϖτȣ ϰαταισχυνϑήσῃ, ϰαϑὼς ϰατῃσχύνϑης ἀϖὸ Ασσȣϱ.

1:37 ὅτι ϗ ἐντεῦϑεν ἐξελεύσῃ, ϗ αἱ χεῖϱές σȣ ἐϖὶ τῆς ϰεφαλῆς σȣ· ὅτι ἀϖώσατο ϰύϱιος τὴν ἐλϖίδα σȣ, ϗ ȣ̓ϰ εὐοδωϑήσῃ ἐν αὐτῇ.

3:1 Ἐὰν ἐξαϖοϛείλῃ ἀνὴϱ τὴν γυναῖϰα αὐτȣ̃, ϗ ἀϖέλϑῃ ἀϖ’ αὐτȣ̃ ϗ γένηται ἀνδϱὶ ἑτέϱῳ, μὴ ἀναϰάμϖτȣσα ἀναϰάμψει ϖϱὸς αὐτὸν ἔτι; ȣ̓ μιαινομένη μιανϑήσεται ἡ γυνὴ ἐϰείνη; ϗ σὺ ἐξεϖόϱνευσας ἐν ϖοιμέσιν ϖολλοῖς· ϗ ἀνέϰαμϖτες ϖϱός με; λέγει ϰύϱιος.

3:2 ἆϱον εἰς εὐϑεῖαν τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς σȣ ϗ ἰδέ· ϖȣ̃ ȣ̓χὶ ἐξεφύϱϑης; ἐϖὶ ταῖς ὁδοῖς ἐϰάϑισας αὐτοῖς ὡσεὶ ϰοϱώνη ἐϱημȣμένη ϗ ἐμίανας τὴν γῆν ἐν ταῖς ϖοϱνείαις σȣ ϗ ἐν ταῖς ϰαϰίαις σȣ.

3:3 ϗ ἔσχες ϖοιμένας ϖολλȣ̀ς εἰς ϖϱόσϰομμα σεαυτῇ· ὄψις ϖόϱνης ἐγένετό σοι, ἀϖηναισχύντησας ϖϱὸς ϖάντας.

3:4 ȣ̓χ ὡς οἶϰόν με ἐϰάλεσας ϗ ϖατέϱα ϗ ἀϱχηγὸν τῆς ϖαϱϑενίας σȣ;

3:5 μὴ διαμενεῖ εἰς τὸν αἰῶνα ἢ διαφυλαχϑήσεται εἰς νεῖϰος; ἰδȣ̀ ἐλάλησας ϗ ἐϖοίησας τὰ ϖονηϱὰ ταῦτα ϗ ἠδυνάσϑης.

3:6 Ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με ἐν ταῖς ἡμέϱαις Ιωσια τȣ̃ ϐασιλέως Εἶδες ἃ ἐϖοίησέν μοι ἡ ϰατοιϰία τȣ̃ Ισϱαηλ· ἐϖοϱεύϑησαν ἐϖὶ ϖᾶν ὄϱος ὑψηλὸν ϗ ὑϖοϰάτω ϖαντὸς ξύλȣ ἀλσώδȣς ϗ ἐϖόϱνευσαν ἐϰεῖ.

3:7 ϗ εἶϖα μετὰ τὸ ϖοϱνεῦσαι αὐτὴν ταῦτα ϖάντα Πϱός με ἀνάϛϱεψον, ϗ ȣ̓ϰ ἀνέϛϱεψεν· ϗ εἶδεν τὴν ἀσυνϑεσίαν αὐτῆς ἡ ἀσύνϑετος Ιȣδα.

3:8 ϗ εἶδον διότι ϖεϱὶ ϖάντων ὧν ϰατελήμφϑη ἐν οἷς ἐμοιχᾶτο ἡ ϰατοιϰία τȣ̃ Ισϱαηλ, ϗ ἐξαϖέϛειλα αὐτὴν ϗ ἔδωϰα αὐτῇ ϐιϐλίον ἀϖοϛασίȣ εἰς τὰς χεῖϱας αὐτῆς· ϗ ȣ̓ϰ ἐφοϐήϑη ἡ ἀσύνϑετος Ιȣδα ϗ ἐϖοϱεύϑη ϗ ἐϖόϱνευσεν ϗ αὐτή.

3:9 ϗ ἐγένετο εἰς ȣ̓ϑὲν ἡ ϖοϱνεία αὐτῆς, ϗ ἐμοίχευσεν τὸ ξύλον ϗ τὸν λίϑον.

3:10 ϗ ἐν ϖᾶσιν τȣ́τοις ȣ̓ϰ ἐϖεϛϱάφη ϖϱός με ἡ ἀσύνϑετος Ιȣδα ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας αὐτῆς, ἀλλ’ ἐϖὶ ψεύδει.

3:11 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἐδιϰαίωσεν τὴν ψυχὴν αὐτȣ̃ Ισϱαηλ ἀϖὸ τῆς ἀσυνϑέτȣ Ιȣδα.

3:12 ϖοϱεύȣ ϗ ἀνάγνωϑι τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς ϖϱὸς ϐοϱϱᾶν ϗ ἐϱεῖς Ἐϖιϛϱάφητι ϖϱός με, ἡ ϰατοιϰία τȣ̃ Ισϱαηλ, λέγει ϰύϱιος, ϗ ȣ̓ ϛηϱιῶ τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐφ’ ὑμᾶς· ὅτι ἐλεήμων ἐγώ εἰμι, λέγει ϰύϱιος, ϗ ȣ̓ μηνιῶ ὑμῖν εἰς τὸν αἰῶνα.

3:13 ϖλὴν γνῶϑι τὴν ἀδιϰίαν σȣ, ὅτι εἰς ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ἠσέϐησας ϗ διέχεας τὰς ὁδȣ́ς σȣ εἰς ἀλλοτϱίȣς ὑϖοϰάτω ϖαντὸς ξύλȣ ἀλσώδȣς, τῆς δὲ φωνῆς μȣ ȣ̓χ ὑϖήϰȣσας, λέγει ϰύϱιος.

3:14 ἐϖιϛϱάφητε, υἱοὶ ἀφεϛηϰότες, λέγει ϰύϱιος, διότι ἐγὼ ϰαταϰυϱιεύσω ὑμῶν ϗ λήμψομαι ὑμᾶς ἕνα ἐϰ ϖόλεως ϗ δύο ἐϰ ϖατϱιᾶς ϗ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς Σιων

3:15 ϗ δώσω ὑμῖν ϖοιμένας ϰατὰ τὴν ϰαϱδίαν μȣ, ϗ ϖοιμανȣ̃σιν ὑμᾶς ϖοιμαίνοντες μετ’ ἐϖιϛήμης.

3:16 ϗ ἔϛαι ἐὰν ϖληϑυνϑῆτε ϗ αὐξηϑῆτε ἐϖὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις, λέγει ϰύϱιος, ȣ̓ϰ ἐϱȣ̃σιν ἔτι Κιϐωτὸς διαϑήϰης ἁγίȣ Ισϱαηλ, ȣ̓ϰ ἀναϐήσεται ἐϖὶ ϰαϱδίαν, ȣ̓ϰ ὀνομασϑήσεται ȣ̓δὲ ἐϖισϰεφϑήσεται ϗ ȣ̓ ϖοιηϑήσεται ἔτι·

3:17 ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις ϗ ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ ϰαλέσȣσιν τὴν Ιεϱȣσαλημ Θϱόνος ϰυϱίȣ, ϗ συναχϑήσονται εἰς αὐτὴν ϖάντα τὰ ἔϑνη ϗ ȣ̓ ϖοϱεύσονται ἔτι ὀϖίσω τῶν ἐνϑυμημάτων τῆς ϰαϱδίας αὐτῶν τῆς ϖονηϱᾶς.

3:18 ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις συνελεύσονται οἶϰος Ιȣδα ἐϖὶ τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ, ϗ ἥξȣσιν ἐϖὶ τὸ αὐτὸ ἀϖὸ γῆς ϐοϱϱᾶ ϗ ἀϖὸ ϖασῶν τῶν χωϱῶν ἐϖὶ τὴν γῆν, ἣν ϰατεϰληϱονόμησα τȣ̀ς ϖατέϱας αὐτῶν.

3:19 ϗ ἐγὼ εἶϖα Γένοιτο, ϰύϱιε· ὅτι τάξω σε εἰς τέϰνα ϗ δώσω σοι γῆν ἐϰλεϰτὴν ϰληϱονομίαν ϑεȣ̃ ϖαντοϰϱάτοϱος ἐϑνῶν· ϗ εἶϖα Πατέϱα ϰαλέσετέ με ϗ ἀϖ’ ἐμȣ̃ ȣ̓ϰ ἀϖοϛϱαφήσεσϑε.

3:20 ϖλὴν ὡς ἀϑετεῖ γυνὴ εἰς τὸν συνόντα αὐτῇ, ȣ̔́τως ἠϑέτησεν εἰς ἐμὲ οἶϰος Ισϱαηλ, λέγει ϰύϱιος.

3:21 φωνὴ ἐϰ χειλέων ἠϰȣ́σϑη ϰλαυϑμȣ̃ ϗ δεήσεως υἱῶν Ισϱαηλ, ὅτι ἠδίϰησαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, ἐϖελάϑοντο ϑεȣ̃ ἁγίȣ αὐτῶν.

3:22 ἐϖιϛϱάφητε, υἱοὶ ἐϖιϛϱέφοντες, ϗ ἰάσομαι τὰ συντϱίμματα ὑμῶν. ἰδȣ̀ δȣ̃λοι ἡμεῖς ἐσόμεϑά σοι, ὅτι σὺ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν εἶ.

3:23 ὄντως εἰς ψεῦδος ἦσαν οἱ ϐȣνοὶ ϗ ἡ δύναμις τῶν ὀϱέων, ϖλὴν διὰ ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ ἡμῶν ἡ σωτηϱία τȣ̃ Ισϱαηλ.

3:24 ἡ δὲ αἰσχύνη ϰατανάλωσεν τȣ̀ς μόχϑȣς τῶν ϖατέϱων ἡμῶν ἀϖὸ νεότητος ἡμῶν, τὰ ϖϱόϐατα αὐτῶν ϗ τȣ̀ς μόσχȣς αὐτῶν ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτῶν ϗ τὰς ϑυγατέϱας αὐτῶν.

3:25 ἐϰοιμήϑημεν ἐν τῇ αἰσχύνῃ ἡμῶν, ϗ ἐϖεϰάλυψεν ἡμᾶς ἡ ἀτιμία ἡμῶν, διότι ἔναντι τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν ἡμάϱτομεν ἡμεῖς ϗ οἱ ϖατέϱες ἡμῶν ἀϖὸ νεότητος ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης ϗ ȣ̓χ ὑϖηϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν.

4:1 Ἐὰν ἐϖιϛϱαφῇ Ισϱαηλ, λέγει ϰύϱιος, ϖϱός με ἐϖιϛϱαφήσεται· ἐὰν ϖεϱιέλῃ τὰ ϐδελύγματα αὐτȣ̃ ἐϰ ϛόματος αὐτȣ̃ ϗ ἀϖὸ τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ μȣ εὐλαϐηϑῇ

4:2 ϗ ὀμόσῃ Ζῇ ϰύϱιος μετὰ ἀληϑείας ϗ ἐν ϰϱίσει ϗ ἐν διϰαιοσύνῃ, ϗ εὐλογήσȣσιν ἐν αὐτῇ ἔϑνη ϗ ἐν αὐτῷ αἰνέσȣσιν τῷ ϑεῷ ἐν Ιεϱȣσαλημ.

4:3 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος τοῖς ἀνδϱάσιν Ιȣδα ϗ τοῖς ϰατοιϰȣ̃σιν Ιεϱȣσαλημ Νεώσατε ἑαυτοῖς νεώματα ϗ μὴ σϖείϱητε ἐϖ’ ἀϰάνϑαις.

4:4 ϖεϱιτμήϑητε τῷ ϑεῷ ὑμῶν ϗ ϖεϱιτέμεσϑε τὴν σϰληϱοϰαϱδίαν ὑμῶν, ἄνδϱες Ιȣδα ϗ οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες Ιεϱȣσαλημ, μὴ ἐξέλϑῃ ὡς ϖῦϱ ὁ ϑυμός μȣ ϗ ἐϰϰαυϑήσεται, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ σϐέσων ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϖονηϱίας ἐϖιτηδευμάτων ὑμῶν.

4:5 Ἀναγγείλατε ἐν τῷ Ιȣδα, ϗ ἀϰȣσϑήτω ἐν Ιεϱȣσαλημ· εἴϖατε Σημάνατε ἐϖὶ τῆς γῆς σάλϖιγγι ϗ ϰεϰϱάξατε μέγα· εἴϖατε Συνάχϑητε ϗ εἰσέλϑωμεν εἰς τὰς ϖόλεις τὰς τειχήϱεις.

4:6 ἀναλαϐόντες φεύγετε εἰς Σιων· σϖεύσατε μὴ ϛῆτε, ὅτι ϰαϰὰ ἐγὼ ἐϖάγω ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ ϗ συντϱιϐὴν μεγάλην.

4:7 ἀνέϐη λέων ἐϰ τῆς μάνδϱας αὐτȣ̃, ἐξολεϑϱεύων ἔϑνη ἐξῆϱεν ϗ ἐξῆλϑεν ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ αὐτȣ̃ τȣ̃ ϑεῖναι τὴν γῆν εἰς ἐϱήμωσιν, ϗ ϖόλεις ϰαϑαιϱεϑήσονται ϖαϱὰ τὸ μὴ ϰατοιϰεῖσϑαι αὐτάς.

4:8 ἐϖὶ τȣ́τοις ϖεϱιζώσασϑε σάϰϰȣς ϗ ϰόϖτεσϑε ϗ ἀλαλάξατε, διότι ȣ̓ϰ ἀϖεϛϱάφη ὁ ϑυμὸς ϰυϱίȣ ἀφ’ ὑμῶν.

4:9 ϗ ἔϛαι ἐν ἐϰείνῃ τῇ ἡμέϱᾳ, λέγει ϰύϱιος, ἀϖολεῖται ἡ ϰαϱδία τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ἡ ϰαϱδία τῶν ἀϱχόντων, ϗ οἱ ἱεϱεῖς ἐϰϛήσονται, ϗ οἱ ϖϱοφῆται ϑαυμάσονται.

4:10 ϗ εἶϖα Ὦ δέσϖοτα ϰύϱιε, ἄϱα γε ἀϖατῶν ἠϖάτησας τὸν λαὸν τȣ̃τον ϗ τὴν Ιεϱȣσαλημ λέγων Εἰϱήνη ἔϛαι ὑμῖν, ϗ ἰδȣ̀ ἥψατο ἡ μάχαιϱα ἕως τῆς ψυχῆς αὐτῶν.

4:11 ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ ἐϱȣ̃σιν τῷ λαῷ τȣ́τῳ ϗ τῇ Ιεϱȣσαλημ Πνεῦμα ϖλανήσεως ἐν τῇ ἐϱήμῳ, ὁδὸς τῆς ϑυγατϱὸς τȣ̃ λαȣ̃ μȣ ȣ̓ϰ εἰς ϰαϑαϱὸν ȣ̓δ’ εἰς ἅγιον.

4:12 ϖνεῦμα ϖληϱώσεως ἥξει μοι· νῦν δὲ ἐγὼ λαλῶ ϰϱίματα ϖϱὸς αὐτȣ́ς.

4:13 ἰδȣ̀ ὡς νεφέλη ἀναϐήσεται, ϗ ὡς ϰαταιγὶς τὰ ἅϱματα αὐτȣ̃, ϰȣφότεϱοι ἀετῶν οἱ ἵϖϖοι αὐτȣ̃· ȣ̓αὶ ἡμῖν, ὅτι ταλαιϖωϱȣ̃μεν.

4:14 ἀϖόϖλυνε ἀϖὸ ϰαϰίας τὴν ϰαϱδίαν σȣ, Ιεϱȣσαλημ, ἵνα σωϑῇς· ἕως ϖότε ὑϖάϱξȣσιν ἐν σοὶ διαλογισμοὶ ϖόνων σȣ;

4:15 διότι φωνὴ ἀναγγέλλοντος ἐϰ Δαν ἥξει, ϗ ἀϰȣσϑήσεται ϖόνος ἐξ ὄϱȣς Εφϱαιμ.

4:16 ἀναμνήσατε ἔϑνη Ἰδȣ̀ ἥϰασιν· ἀναγγείλατε ἐν Ιεϱȣσαλημ Συϛϱοφαὶ ἔϱχονται ἐϰ γῆς μαϰϱόϑεν ϗ ἔδωϰαν ἐϖὶ τὰς ϖόλεις Ιȣδα φωνὴν αὐτῶν.

4:17 ὡς φυλάσσοντες ἀγϱὸν ἐγένοντο ἐϖ’ αὐτὴν ϰύϰλῳ, ὅτι ἐμȣ̃ ἠμέλησας, λέγει ϰύϱιος.

4:18 αἱ ὁδοί σȣ ϗ τὰ ἐϖιτηδεύματά σȣ ἐϖοίησαν ταῦτά σοι· αὕτη ἡ ϰαϰία σȣ, ὅτι ϖιϰϱά, ὅτι ἥψατο ἕως τῆς ϰαϱδίας σȣ.

4:19 τὴν ϰοιλίαν μȣ τὴν ϰοιλίαν μȣ ἀλγῶ, ϗ τὰ αἰσϑητήϱια τῆς ϰαϱδίας μȣ· μαιμάσσει ἡ ψυχή μȣ, σϖαϱάσσεται ἡ ϰαϱδία μȣ, ȣ̓ σιωϖήσομαι, ὅτι φωνὴν σάλϖιγγος ἤϰȣσεν ἡ ψυχή μȣ, ϰϱαυγὴν ϖολέμȣ.

4:20 ϗ ταλαιϖωϱίαν συντϱιμμὸν ἐϖιϰαλεῖται, ὅτι τεταλαιϖώϱηϰεν ϖᾶσα ἡ γῆ· ἄφνω τεταλαιϖώϱηϰεν ἡ σϰηνή, διεσϖάσϑησαν αἱ δέϱϱεις μȣ.

4:21 ἕως ϖότε ὄψομαι φεύγοντας ἀϰȣ́ων φωνὴν σαλϖίγγων;

4:22 διότι οἱ ἡγȣ́μενοι τȣ̃ λαȣ̃ μȣ ἐμὲ ȣ̓ϰ ᾔδεισαν, υἱοὶ ἄφϱονές εἰσιν ϗ ȣ̓ συνετοί· σοφοί εἰσιν τȣ̃ ϰαϰοϖοιῆσαι, τὸ δὲ ϰαλῶς ϖοιῆσαι ȣ̓ϰ ἐϖέγνωσαν.

4:23 ἐϖέϐλεψα ἐϖὶ τὴν γῆν, ϗ ἰδȣ̀ ȣ̓ϑέν, ϗ εἰς τὸν ȣ̓ϱανόν, ϗ ȣ̓ϰ ἦν τὰ φῶτα αὐτȣ̃·

4:24 εἶδον τὰ ὄϱη, ϗ ἦν τϱέμοντα, ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϐȣνȣ̀ς ταϱασσομένȣς·

4:25 ἐϖέϐλεψα, ϗ ἰδȣ̀ ȣ̓ϰ ἦν ἄνϑϱωϖος, ϗ ϖάντα τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐϖτοεῖτο·

4:26 εἶδον, ϗ ἰδȣ̀ ὁ Κάϱμηλος ἔϱημος, ϗ ϖᾶσαι αἱ ϖόλεις ἐμϖεϖυϱισμέναι ϖυϱὶ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϰυϱίȣ, ϗ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ὀϱγῆς ϑυμȣ̃ αὐτȣ̃ ἠφανίσϑησαν.

4:27 τάδε λέγει ϰύϱιος Ἔϱημος ἔϛαι ϖᾶσα ἡ γῆ, συντέλειαν δὲ ȣ̓ μὴ ϖοιήσω.

4:28 ἐϖὶ τȣ́τοις ϖενϑείτω ἡ γῆ, ϗ συσϰοτασάτω ὁ ȣ̓ϱανὸς ἄνωϑεν, διότι ἐλάλησα ϗ ȣ̓ μετανοήσω, ὥϱμησα ϗ ȣ̓ϰ ἀϖοϛϱέψω ἀϖ’ αὐτῆς.

4:29 ἀϖὸ φωνῆς ἱϖϖέως ϗ ἐντεταμένȣ τόξȣ ἀνεχώϱησεν ϖᾶσα χώϱα· εἰσέδυσαν εἰς τὰ σϖήλαια ϗ εἰς τὰ ἄλση ἐϰϱύϐησαν ϗ ἐϖὶ τὰς ϖέτϱας ἀνέϐησαν· ϖᾶσα ϖόλις ἐγϰατελείφϑη, ȣ̓ ϰατοιϰεῖ ἐν αὐταῖς ἄνϑϱωϖος.

4:30 ϗ σὺ τί ϖοιήσεις, ἐὰν ϖεϱιϐάλῃ ϰόϰϰινον ϗ ϰοσμήσῃ ϰόσμῳ χϱυσῷ ϗ ἐὰν ἐγχϱίσῃ ϛίϐι τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς σȣ; εἰς μάτην ὁ ὡϱαισμός σȣ· ἀϖώσαντό σε οἱ ἐϱαϛαί σȣ, τὴν ψυχήν σȣ ζητȣ̃σιν.

4:31 ὅτι φωνὴν ὡς ὠδινȣ́σης ἤϰȣσα, τȣ̃ ϛεναγμȣ̃ σȣ ὡς ϖϱωτοτοϰȣ́σης, φωνὴ ϑυγατϱὸς Σιων· ἐϰλυϑήσεται ϗ ϖαϱήσει τὰς χεῖϱας αὐτῆς Οἴμμοι ἐγώ, ὅτι ἐϰλείϖει ἡ ψυχή μȣ ἐϖὶ τοῖς ἀνῃϱημένοις.

5:1 Πεϱιδϱάμετε ἐν ταῖς ὁδοῖς Ιεϱȣσαλημ ϗ ἴδετε ϗ γνῶτε ϗ ζητήσατε ἐν ταῖς ϖλατείαις αὐτῆς, ἐὰν εὕϱητε ἄνδϱα, εἰ ἔϛιν ϖοιῶν ϰϱίμα ϗ ζητῶν ϖίϛιν, ϗ ἵλεως ἔσομαι αὐτοῖς, λέγει ϰύϱιος.

5:2 Ζῇ ϰύϱιος, λέγȣσιν· διὰ τȣ̃το ȣ̓ϰ ἐϖὶ ψεύδεσιν ὀμνύȣσιν;

5:3 ϰύϱιε, οἱ ὀφϑαλμοί σȣ εἰς ϖίϛιν· ἐμαϛίγωσας αὐτȣ́ς, ϗ ȣ̓ϰ ἐϖόνεσαν· συνετέλεσας αὐτȣ́ς, ϗ ȣ̓ϰ ἠϑέλησαν δέξασϑαι ϖαιδείαν· ἐϛεϱέωσαν τὰ ϖϱόσωϖα αὐτῶν ὑϖὲϱ ϖέτϱαν ϗ ȣ̓ϰ ἠϑέλησαν ἐϖιϛϱαφῆναι.

5:4 ϗ ἐγὼ εἶϖα Ἴσως ϖτωχοί εἰσιν, διότι ȣ̓ϰ ἐδυνάσϑησαν, ὅτι ȣ̓ϰ ἔγνωσαν ὁδὸν ϰυϱίȣ ϗ ϰϱίσιν ϑεȣ̃·

5:5 ϖοϱεύσομαι ϖϱὸς τȣ̀ς ἁδϱȣ̀ς ϗ λαλήσω αὐτοῖς, ὅτι αὐτοὶ ἐϖέγνωσαν ὁδὸν ϰυϱίȣ ϗ ϰϱίσιν ϑεȣ̃· ϗ ἰδȣ̀ ὁμοϑυμαδὸν συνέτϱιψαν ζυγόν, διέϱϱηξαν δεσμȣ́ς.

5:6 διὰ τȣ̃το ἔϖαισεν αὐτȣ̀ς λέων ἐϰ τȣ̃ δϱυμȣ̃, ϗ λύϰος ἕως τῶν οἰϰιῶν ὠλέϑϱευσεν αὐτȣ́ς, ϗ ϖάϱδαλις ἐγϱηγόϱησεν ἐϖὶ τὰς ϖόλεις αὐτῶν· ϖάντες οἱ ἐϰϖοϱευόμενοι ἀϖ’ αὐτῶν ϑηϱευϑήσονται, ὅτι ἐϖλήϑυναν ἀσεϐείας αὐτῶν, ἴσχυσαν ἐν ταῖς ἀϖοϛϱοφαῖς αὐτῶν.

5:7 ϖοίᾳ τȣ́των ἵλεως γένωμαί σοι; οἱ υἱοί σȣ ἐγϰατέλιϖόν με ϗ ὤμνυον ἐν τοῖς ȣ̓ϰ ȣ̓͂σιν ϑεοῖς· ϗ ἐχόϱτασα αὐτȣ́ς, ϗ ἐμοιχῶντο ϗ ἐν οἴϰοις ϖοϱνῶν ϰατέλυον.

5:8 ἵϖϖοι ϑηλυμανεῖς ἐγενήϑησαν, ἕϰαϛος ἐϖὶ τὴν γυναῖϰα τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃ ἐχϱεμέτιζον.

5:9 μὴ ἐϖὶ τȣ́τοις ȣ̓ϰ ἐϖισϰέψομαι; λέγει ϰύϱιος· ἢ ἐν ἔϑνει τοιȣ́τῳ ȣ̓ϰ ἐϰδιϰήσει ἡ ψυχή μȣ;

5:10 ἀνάϐητε ἐϖὶ τȣ̀ς ϖϱομαχῶνας αὐτῆς ϗ ϰατασϰάψατε, συντέλειαν δὲ μὴ ϖοιήσητε· ὑϖολίϖεσϑε τὰ ὑϖοϛηϱίγματα αὐτῆς, ὅτι τȣ̃ ϰυϱίȣ εἰσίν.

5:11 ὅτι ἀϑετῶν ἠϑέτησεν εἰς ἐμέ, λέγει ϰύϱιος, οἶϰος Ισϱαηλ ϗ οἶϰος Ιȣδα.

5:12 ἐψεύσαντο τῷ ϰυϱίῳ ἑαυτῶν ϗ εἶϖαν Ȣ̓ϰ ἔϛιν ταῦτα· ȣ̓χ ἥξει ἐφ’ ἡμᾶς ϰαϰά, ϗ μάχαιϱαν ϗ λιμὸν ȣ̓ϰ ὀψόμεϑα·

5:13 οἱ ϖϱοφῆται ἡμῶν ἦσαν εἰς ἄνεμον, ϗ λόγος ϰυϱίȣ ȣ̓χ ὑϖῆϱχεν ἐν αὐτοῖς· ȣ̔́τως ἔϛαι αὐτοῖς.

5:14 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ϖαντοϰϱάτωϱ Ἀνϑ ὧν ἐλαλήσατε τὸ ῥῆμα τȣ̃το, ἰδȣ̀ ἐγὼ δέδωϰα τȣ̀ς λόγȣς μȣ εἰς τὸ ϛόμα σȣ ϖῦϱ ϗ τὸν λαὸν τȣ̃τον ξύλα, ϗ ϰαταφάγεται αὐτȣ́ς.

5:15 ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ἐφ’ ὑμᾶς ἔϑνος ϖόϱϱωϑεν, οἶϰος Ισϱαηλ, λέγει ϰύϱιος, ἔϑνος, ȣ̔͂ ȣ̓ϰ ἀϰȣ́σῃ τῆς φωνῆς τῆς γλώσσης αὐτȣ̃·

5:16 ϖάντες ἰσχυϱοὶ

5:17 ϗ ϰατέδονται τὸν ϑεϱισμὸν ὑμῶν ϗ τȣ̀ς ἄϱτȣς ὑμῶν ϗ ϰατέδονται τȣ̀ς υἱȣ̀ς ὑμῶν ϗ τὰς ϑυγατέϱας ὑμῶν ϗ ϰατέδονται τὰ ϖϱόϐατα ὑμῶν ϗ τȣ̀ς μόσχȣς ὑμῶν ϗ ϰατέδονται τȣ̀ς ἀμϖελῶνας ὑμῶν ϗ τȣ̀ς συϰῶνας ὑμῶν ϗ τȣ̀ς ἐλαιῶνας ὑμῶν· ϗ ἀλοήσȣσιν τὰς ϖόλεις τὰς ὀχυϱὰς ὑμῶν, ἐφ’ αἷς ὑμεῖς ϖεϖοίϑατε ἐϖ’ αὐταῖς, ἐν ῥομφαίᾳ.

5:18 ϗ ἔϛαι ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ, ȣ̓ μὴ ϖοιήσω ὑμᾶς εἰς συντέλειαν.

5:19 ϗ ἔϛαι ὅταν εἴϖητε Τίνος ἕνεϰεν ἐϖοίησεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν ἡμῖν ἅϖαντα ταῦτα; ϗ ἐϱεῖς αὐτοῖς Ἀνϑ ὧν ἐδȣλεύσατε ϑεοῖς ἀλλοτϱίοις ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, ȣ̔́τως δȣλεύσετε ἀλλοτϱίοις ἐν γῇ ȣ̓χ ὑμῶν.

5:20 ἀναγγείλατε ταῦτα εἰς τὸν οἶϰον Ιαϰωϐ, ϗ ἀϰȣσϑήτω ἐν τῷ Ιȣδα.

5:21 ἀϰȣ́σατε δὴ ταῦτα, λαὸς μωϱὸς ϗ ἀϰάϱδιος, ὀφϑαλμοὶ αὐτοῖς ϗ ȣ̓ ϐλέϖȣσιν, ὦτα αὐτοῖς ϗ ȣ̓ϰ ἀϰȣ́ȣσιν.

5:22 μὴ ἐμὲ ȣ̓ φοϐηϑήσεσϑε; λέγει ϰύϱιος, ἢ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ ȣ̓ϰ εὐλαϐηϑήσεσϑε; τὸν τάξαντα ἄμμον ὅϱιον τῇ ϑαλάσσῃ, ϖϱόϛαγμα αἰώνιον, ϗ ȣ̓χ ὑϖεϱϐήσεται αὐτό, ϗ ταϱαχϑήσεται ϗ ȣ̓ δυνήσεται, ϗ ἠχήσȣσιν τὰ ϰύματα αὐτῆς ϗ ȣ̓χ ὑϖεϱϐήσεται αὐτό.

5:23 τῷ δὲ λαῷ τȣ́τῳ ἐγενήϑη ϰαϱδία ἀνήϰοος ϗ ἀϖειϑής, ϗ ἐξέϰλιναν ϗ ἀϖήλϑοσαν·

5:24 ϗ ȣ̓ϰ εἶϖον ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ αὐτῶν Φοϐηϑῶμεν δὴ ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ἡμῶν τὸν διδόντα ἡμῖν ὑετὸν ϖϱόιμον ϗ ὄψιμον ϰατὰ ϰαιϱὸν ϖληϱώσεως ϖϱοϛάγματος ϑεϱισμȣ̃ ϗ ἐφύλαξεν ἡμῖν.

5:25 αἱ ἀνομίαι ὑμῶν ἐξέϰλιναν ταῦτα, ϗ αἱ ἁμαϱτίαι ὑμῶν ἀϖέϛησαν τὰ ἀγαϑὰ ἀφ’ ὑμῶν·

5:26 ὅτι εὑϱέϑησαν ἐν τῷ λαῷ μȣ ἀσεϐεῖς ϗ ϖαγίδας ἔϛησαν διαφϑεῖϱαι ἄνδϱας ϗ συνελαμϐάνοσαν.

5:27 ὡς ϖαγὶς ἐφεϛαμένη ϖλήϱης ϖετεινῶν, ȣ̔́τως οἱ οἶϰοι αὐτῶν ϖλήϱεις δόλȣ· διὰ τȣ̃το ἐμεγαλύνϑησαν ϗ ἐϖλȣ́τησαν·

5:28 ϗ ϖαϱέϐησαν ϰϱίσιν, ȣ̓ϰ ἔϰϱιναν ϰϱίσιν ὀϱφανȣ̃ ϗ ϰϱίσιν χήϱας ȣ̓ϰ ἐϰϱίνοσαν.

5:29 μὴ ἐϖὶ τȣ́τοις ȣ̓ϰ ἐϖισϰέψομαι; λέγει ϰύϱιος, ἢ ἐν ἔϑνει τῷ τοιȣ́τῳ ȣ̓ϰ ἐϰδιϰήσει ἡ ψυχή μȣ;

5:30 ἔϰϛασις ϗ φϱιϰτὰ ἐγενήϑη ἐϖὶ τῆς γῆς.

5:31 οἱ ϖϱοφῆται ϖϱοφητεύȣσιν ἄδιϰα, ϗ οἱ ἱεϱεῖς ἐϖεϰϱότησαν ταῖς χεϱσὶν αὐτῶν, ϗ ὁ λαός μȣ ἠγάϖησεν ȣ̔́τως· ϗ τί ϖοιήσετε εἰς τὰ μετὰ ταῦτα;

6:1 Ἐνισχύσατε, υἱοὶ Βενιαμιν, ἐϰ μέσȣ τῆς Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐν Θεϰȣε σημάνατε σάλϖιγγι ϗ ὑϖὲϱ Βαιϑαχαϱμα ἄϱατε σημεῖον, ὅτι ϰαϰὰ ἐϰϰέϰυφεν ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ, ϗ συντϱιϐὴ μεγάλη γίνεται,

6:2 ϗ ἀφαιϱεϑήσεται τὸ ὕψος σȣ, ϑύγατεϱ Σιων.

6:3 εἰς αὐτὴν ἥξȣσιν ϖοιμένες ϗ τὰ ϖοίμνια αὐτῶν ϗ ϖήξȣσιν ἐϖ’ αὐτὴν σϰηνὰς ϰύϰλῳ ϗ ϖοιμανȣ̃σιν ἕϰαϛος τῇ χειϱὶ αὐτȣ̃.

6:4 ϖαϱασϰευάσασϑε ἐϖ’ αὐτὴν εἰς ϖόλεμον, ἀνάϛητε ϗ ἀναϐῶμεν ἐϖ’ αὐτὴν μεσημϐϱίας· ȣ̓αὶ ἡμῖν, ὅτι ϰέϰλιϰεν ἡ ἡμέϱα, ὅτι ἐϰλείϖȣσιν αἱ σϰιαὶ τῆς ἑσϖέϱας.

6:5 ἀνάϛητε ϗ ἀναϐῶμεν ἐν τῇ νυϰτὶ ϗ διαφϑείϱωμεν τὰ ϑεμέλια αὐτῆς.

6:6 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος Ἔϰϰοψον τὰ ξύλα αὐτῆς, ἔϰχεον ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ δύναμιν· ὦ ϖόλις ψευδής, ὅλη ϰαταδυναϛεία ἐν αὐτῇ.

6:7 ὡς ψύχει λάϰϰος ὕδωϱ, ȣ̔́τως ψύχει ϰαϰία αὐτῆς· ἀσέϐεια ϗ ταλαιϖωϱία ἀϰȣσϑήσεται ἐν αὐτῇ ἐϖὶ ϖϱόσωϖον αὐτῆς διὰ ϖαντός. ϖόνῳ ϗ μάϛιγι

6:8 ϖαιδευϑήσῃ, Ιεϱȣσαλημ, μὴ ἀϖοϛῇ ἡ ψυχή μȣ ἀϖὸ σȣ̃, μὴ ϖοιήσω σε ἄϐατον γῆν ἥτις ȣ̓ ϰατοιϰηϑήσεται.

6:9 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος Καλαμᾶσϑε ϰαλαμᾶσϑε ὡς ἄμϖελον τὰ ϰατάλοιϖα τȣ̃ Ισϱαηλ, ἐϖιϛϱέψατε ὡς ὁ τϱυγῶν ἐϖὶ τὸν ϰάϱταλλον αὐτȣ̃.

6:10 ϖϱὸς τίνα λαλήσω ϗ διαμαϱτύϱωμαι, ϗ ἀϰȣ́σεται; ἰδȣ̀ ἀϖεϱίτμητα τὰ ὦτα αὐτῶν, ϗ ȣ̓ δύνανται ἀϰȣ́ειν· ἰδȣ̀ τὸ ῥῆμα ϰυϱίȣ ἐγένετο αὐτοῖς εἰς ὀνειδισμόν, ȣ̓ μὴ ϐȣληϑῶσιν αὐτὸ ἀϰȣ̃σαι.

6:11 ϗ τὸν ϑυμόν μȣ ἔϖλησα ϗ ἐϖέσχον ϗ ȣ̓ συνετέλεσα αὐτȣ́ς· ἐϰχεῶ ἐϖὶ νήϖια ἔξωϑεν ϗ ἐϖὶ συναγωγὴν νεανίσϰων ἅμα, ὅτι ἀνὴϱ ϗ γυνὴ συλλημφϑήσονται, ϖϱεσϐύτεϱος μετὰ ϖλήϱȣς ἡμεϱῶν·

6:12 ϗ μεταϛϱαφήσονται αἱ οἰϰίαι αὐτῶν εἰς ἑτέϱȣς, ἀγϱοὶ ϗ αἱ γυναῖϰες αὐτῶν ἐϖὶ τὸ αὐτό, ὅτι ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας τὴν γῆν ταύτην, λέγει ϰύϱιος.

6:13 ὅτι ἀϖὸ μιϰϱȣ̃ αὐτῶν ϗ ἕως μεγάλȣ ϖάντες συνετελέσαντο ἄνομα, ἀϖὸ ἱεϱέως ϗ ἕως ψευδοϖϱοφήτȣ ϖάντες ἐϖοίησαν ψευδῆ.

6:14 ϗ ἰῶντο τὸ σύντϱιμμα τȣ̃ λαȣ̃ μȣ ἐξȣϑενȣ̃ντες ϗ λέγοντες Εἰϱήνη εἰϱήνη· ϗ ϖȣ̃ ἐϛιν εἰϱήνη;

6:15 ϰατῃσχύνϑησαν, ὅτι ἐξελίϖοσαν· ϗ ȣ̓δ’ ὧς ϰαταισχυνόμενοι ϰατῃσχύνϑησαν ϗ τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν ȣ̓ϰ ἔγνωσαν. διὰ τȣ̃το ϖεσȣ̃νται ἐν τῇ ϖτώσει αὐτῶν ϗ ἐν ϰαιϱῷ ἐϖισϰοϖῆς αὐτῶν ἀϖολȣ̃νται, εἶϖεν ϰύϱιος.

6:16 τάδε λέγει ϰύϱιος Ϛῆτε ἐϖὶ ταῖς ὁδοῖς ϗ ἴδετε, ϗ ἐϱωτήσατε τϱίϐȣς ϰυϱίȣ αἰωνίȣς ϗ ἴδετε, ϖοία ἐϛὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαϑή, ϗ ϐαδίζετε ἐν αὐτῇ, ϗ εὑϱήσετε ἁγνισμὸν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν· ϗ εἶϖαν Ȣ̓ ϖοϱευσόμεϑα.

6:17 ϰατέϛαϰα ἐφ’ ὑμᾶς σϰοϖȣ́ς, ἀϰȣ́σατε τῆς φωνῆς τῆς σάλϖιγγος· ϗ εἶϖαν Ȣ̓ϰ ἀϰȣσόμεϑα.

6:18 διὰ τȣ̃το ἤϰȣσαν τὰ ἔϑνη ϗ οἱ ϖοιμαίνοντες τὰ ϖοίμνια αὐτῶν.

6:19 ἄϰȣε, γῆ· ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ἐϖὶ τὸν λαὸν τȣ̃τον ϰαϰά, τὸν ϰαϱϖὸν ἀϖοϛϱοφῆς αὐτῶν· ὅτι τῶν λόγων μȣ ȣ̓ ϖϱοσέσχον ϗ τὸν νόμον μȣ ἀϖώσαντο.

6:20 ἵνα τί μοι λίϐανον ἐϰ Σαϐα φέϱετε ϗ ϰιννάμωμον ἐϰ γῆς μαϰϱόϑεν; τὰ ὁλοϰαυτώματα ὑμῶν ȣ̓́ϰ εἰσιν δεϰτά, ϗ αἱ ϑυσίαι ὑμῶν ȣ̓χ ἥδυνάν μοι.

6:21 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ δίδωμι ἐϖὶ τὸν λαὸν τȣ̃τον ἀσϑένειαν, ϗ ἀσϑενήσȣσιν ἐν αὐτῇ ϖατέϱες ϗ υἱοὶ ἅμα, γείτων ϗ ὁ ϖλησίον αὐτȣ̃ ἀϖολȣ̃νται.

6:22 τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ λαὸς ἔϱχεται ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ, ϗ ἔϑνη ἐξεγεϱϑήσεται ἀϖ’ ἐσχάτȣ τῆς γῆς·

6:23 τόξον ϗ ζιϐύνην ϰϱατήσȣσιν, ἰταμός ἐϛιν ϗ ȣ̓ϰ ἐλεήσει, φωνὴ αὐτȣ̃ ὡς ϑάλασσα ϰυμαίνȣσα, ἐφ’ ἵϖϖοις ϗ ἅϱμασιν ϖαϱατάξεται ὡς ϖῦϱ εἰς ϖόλεμον ϖϱὸς σέ, ϑύγατεϱ Σιων.

6:24 ἠϰȣ́σαμεν τὴν ἀϰοὴν αὐτῶν, ϖαϱελύϑησαν αἱ χεῖϱες ἡμῶν, ϑλῖψις ϰατέσχεν ἡμᾶς, ὠδῖνες ὡς τιϰτȣ́σης.

6:25 μὴ ἐϰϖοϱεύεσϑε εἰς ἀγϱὸν ϗ ἐν ταῖς ὁδοῖς μὴ ϐαδίζετε, ὅτι ῥομφαία τῶν ἐχϑϱῶν ϖαϱοιϰεῖ ϰυϰλόϑεν.

6:26 ϑύγατεϱ λαȣ̃ μȣ, ϖεϱίζωσαι σάϰϰον, ϰατάϖασαι ἐν σϖοδῷ, ϖένϑος ἀγαϖητȣ̃ ϖοίησαι σεαυτῇ, ϰοϖετὸν οἰϰτϱόν, ὅτι ἐξαίφνης ἥξει ταλαιϖωϱία ἐφ’ ὑμᾶς.

6:27 δοϰιμαϛὴν δέδωϰά σε ἐν λαοῖς δεδοϰιμασμένοις, ϗ γνώσῃ με ἐν τῷ δοϰιμάσαι με τὴν ὁδὸν αὐτῶν·

6:28 ϖάντες ἀνήϰοοι, ϖοϱευόμενοι σϰολιῶς, χαλϰὸς ϗ σίδηϱος, ϖάντες διεφϑαϱμένοι εἰσίν.

6:29 ἐξέλιϖεν φυσητὴϱ ἀϖὸ ϖυϱός, ἐξέλιϖεν μόλιϐος· εἰς ϰενὸν ἀϱγυϱοϰόϖος ἀϱγυϱοϰοϖεῖ, ϖονηϱία αὐτῶν ȣ̓ϰ ἐτάϰη.

6:30 ἀϱγύϱιον ἀϖοδεδοϰιμασμένον ϰαλέσατε αὐτȣ́ς, ὅτι ἀϖεδοϰίμασεν αὐτȣ̀ς ϰύϱιος.

6:2 Ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ, ϖᾶσα ἡ Ιȣδαία·

6:3 τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Διοϱϑώσατε τὰς ὁδȣ̀ς ὑμῶν ϗ τὰ ἐϖιτηδεύματα ὑμῶν, ϗ ϰατοιϰιῶ ὑμᾶς ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ.

6:4 μὴ ϖεϖοίϑατε ἐφ’ ἑαυτοῖς ἐϖὶ λόγοις ψευδέσιν, ὅτι τὸ ϖαϱάϖαν ȣ̓ϰ ὠφελήσȣσιν ὑμᾶς λέγοντες Ναὸς ϰυϱίȣ ναὸς ϰυϱίȣ ἐϛίν.

6:5 ὅτι ἐὰν διοϱϑȣ̃ντες διοϱϑώσητε τὰς ὁδȣ̀ς ὑμῶν ϗ τὰ ἐϖιτηδεύματα ὑμῶν ϗ ϖοιȣ̃ντες ϖοιήσητε ϰϱίσιν ἀνὰ μέσον ἀνδϱὸς ϗ ἀνὰ μέσον τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃

6:6 ϗ ϖϱοσήλυτον ϗ ὀϱφανὸν ϗ χήϱαν μὴ ϰαταδυναϛεύσητε ϗ αἷμα ἀϑῷον μὴ ἐϰχέητε ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ ϗ ὀϖίσω ϑεῶν ἀλλοτϱίων μὴ ϖοϱεύησϑε εἰς ϰαϰὸν ὑμῖν,

6:7 ϗ ϰατοιϰιῶ ὑμᾶς ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ ἐν γῇ, ᾗ ἔδωϰα τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν ἐξ αἰῶνος ϗ ἕως αἰῶνος.

6:8 εἰ δὲ ὑμεῖς ϖεϖοίϑατε ἐϖὶ λόγοις ψευδέσιν, ὅϑεν ȣ̓ϰ ὠφεληϑήσεσϑε,

6:9 ϗ φονεύετε ϗ μοιχᾶσϑε ϗ ϰλέϖτετε ϗ ὀμνύετε ἐϖ’ ἀδίϰῳ ϗ ἐϑυμιᾶτε τῇ Βααλ ϗ ἐϖοϱεύεσϑε ὀϖίσω ϑεῶν ἀλλοτϱίων, ὧν ȣ̓ϰ οἴδατε, τȣ̃ ϰαϰῶς εἶναι ὑμῖν

6:10 ϗ ἤλϑετε ϗ ἔϛητε ἐνώϖιον ἐμȣ̃ ἐν τῷ οἴϰῳ, ȣ̔͂ ἐϖιϰέϰληται τὸ ὄνομά μȣ ἐϖ’ αὐτῷ, ϗ εἴϖατε Ἀϖεσχήμεϑα τȣ̃ μὴ ϖοιεῖν ϖάντα τὰ ϐδελύγματα ταῦτα,

6:11 μὴ σϖήλαιον λῃϛῶν ὁ οἶϰός μȣ, ȣ̔͂ ἐϖιϰέϰληται τὸ ὄνομά μȣ ἐϖ’ αὐτῷ ἐϰεῖ, ἐνώϖιον ὑμῶν; ϗ ἐγὼ ἰδȣ̀ ἑώϱαϰα, λέγει ϰύϱιος.

6:12 ὅτι ϖοϱεύϑητε εἰς τὸν τόϖον μȣ τὸν ἐν Σηλωμ, ȣ̔͂ ϰατεσϰήνωσα τὸ ὄνομά μȣ ἐϰεῖ ἔμϖϱοσϑεν, ϗ ἴδετε ἃ ἐϖοίησα αὐτῷ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϰαϰίας λαȣ̃ μȣ Ισϱαηλ.

6:13 ϗ νῦν ἀνϑ’ ὧν ἐϖοιήσατε ϖάντα τὰ ἔϱγα ταῦτα, ϗ ἐλάλησα ϖϱὸς ὑμᾶς ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σατέ μȣ, ϗ ἐϰάλεσα ὑμᾶς ϗ ȣ̓ϰ ἀϖεϰϱίϑητε,

6:14 ϗ ϖοιήσω τῷ οἴϰῳ τȣ́τῳ, ᾧ ἐϖιϰέϰληται τὸ ὄνομά μȣ ἐϖ’ αὐτῷ, ἐφ’ ᾧ ὑμεῖς ϖεϖοίϑατε ἐϖ’ αὐτῷ, ϗ τῷ τόϖῳ, ᾧ ἔδωϰα ὑμῖν ϗ τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν, ϰαϑὼς ἐϖοίησα τῇ Σηλωμ.

6:15 ϗ ἀϖοϱϱίψω ὑμᾶς ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ, ϰαϑὼς ἀϖέϱϱιψα τȣ̀ς ἀδελφȣ̀ς ὑμῶν ϖᾶν τὸ σϖέϱμα Εφϱαιμ.

6:16 ϗ σὺ μὴ ϖϱοσεύχȣ ϖεϱὶ τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ ϗ μὴ ἀξίȣ τȣ̃ ἐλεηϑῆναι αὐτȣ̀ς ϗ μὴ εὔχȣ ϗ μὴ ϖϱοσέλϑῃς μοι ϖεϱὶ αὐτῶν, ὅτι ȣ̓ϰ εἰσαϰȣ́σομαι.

6:17 ἦ ȣ̓χ ὁϱᾷς τί αὐτοὶ ϖοιȣ̃σιν ἐν ταῖς ϖόλεσιν Ιȣδα ϗ ἐν ταῖς ὁδοῖς Ιεϱȣσαλημ;

6:18 οἱ υἱοὶ αὐτῶν συλλέγȣσιν ξύλα, ϗ οἱ ϖατέϱες αὐτῶν ϰαίȣσι ϖῦϱ, ϗ αἱ γυναῖϰες αὐτῶν τϱίϐȣσιν ϛαῖς τȣ̃ ϖοιῆσαι χαυῶνας τῇ ϛϱατιᾷ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἔσϖεισαν σϖονδὰς ϑεοῖς ἀλλοτϱίοις, ἵνα ϖαϱοϱγίσωσίν με.

6:19 μὴ ἐμὲ αὐτοὶ ϖαϱοϱγίζȣσιν; λέγει ϰύϱιος· ȣ̓χὶ ἑαυτȣ́ς, ὅϖως ϰαταισχυνϑῇ τὰ ϖϱόσωϖα αὐτῶν;

6:20 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ὀϱγὴ ϗ ϑυμός μȣ χεῖται ἐϖὶ τὸν τόϖον τȣ̃τον ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ἀνϑϱώϖȣς ϗ ἐϖὶ τὰ ϰτήνη ϗ ἐϖὶ ϖᾶν ξύλον τȣ̃ ἀγϱȣ̃ αὐτῶν ϗ ἐϖὶ ϖάντα τὰ γενήματα τῆς γῆς, ϗ ϰαυϑήσεται ϗ ȣ̓ σϐεσϑήσεται.

6:21 τάδε λέγει ϰύϱιος Τὰ ὁλοϰαυτώματα ὑμῶν συναγάγετε μετὰ τῶν ϑυσιῶν ὑμῶν ϗ φάγετε ϰϱέα.

6:22 ὅτι ȣ̓ϰ ἐλάλησα ϖϱὸς τȣ̀ς ϖατέϱας ὑμῶν ϗ ȣ̓ϰ ἐνετειλάμην αὐτοῖς ἐν ἡμέϱᾳ, ᾗ ἀνήγαγον αὐτȣ̀ς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ, ϖεϱὶ ὁλοϰαυτωμάτων ϗ ϑυσίας·

6:23 ἀλλ’ ἢ τὸ ῥῆμα τȣ̃το ἐνετειλάμην αὐτοῖς λέγων Ἀϰȣ́σατε τῆς φωνῆς μȣ, ϗ ἔσομαι ὑμῖν εἰς ϑεόν, ϗ ὑμεῖς ἔσεσϑέ μοι εἰς λαόν· ϗ ϖοϱεύεσϑε ἐν ϖάσαις ταῖς ὁδοῖς μȣ, αἷς ἂν ἐντείλωμαι ὑμῖν, ὅϖως ἂν εὖ ᾖ ὑμῖν.

6:24 ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσάν μȣ, ϗ ȣ̓ ϖϱοσέσχεν τὸ ȣ̓͂ς αὐτῶν, ἀλλ’ ἐϖοϱεύϑησαν ἐν τοῖς ἐνϑυμήμασιν τῆς ϰαϱδίας αὐτῶν τῆς ϰαϰῆς ϗ ἐγενήϑησαν εἰς τὰ ὄϖισϑεν ϗ ȣ̓ϰ εἰς τὰ ἔμϖϱοσϑεν.

6:25 ἀφ’ ἧς ἡμέϱας ἐξήλϑοσαν οἱ ϖατέϱες αὐτῶν ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ϗ ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης ϗ ἐξαϖέϛειλα ϖϱὸς ὑμᾶς ϖάντας τȣ̀ς δȣ́λȣς μȣ τȣ̀ς ϖϱοφήτας ἡμέϱας ϗ ὄϱϑϱȣ ϗ ἀϖέϛειλα,

6:26 ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσάν μȣ, ϗ ȣ̓ ϖϱοσέσχεν τὸ ȣ̓͂ς αὐτῶν, ϗ ἐσϰλήϱυναν τὸν τϱάχηλον αὐτῶν ὑϖὲϱ τȣ̀ς ϖατέϱας αὐτῶν.

6:27-28 ϗ ἐϱεῖς αὐτοῖς τὸν λόγον τȣ̃τον Τȣ̃το τὸ ἔϑνος, ὃ ȣ̓ϰ ἤϰȣσεν τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ ȣ̓δὲ ἐδέξατο ϖαιδείαν· ἐξέλιϖεν ἡ ϖίϛις ἐϰ ϛόματος αὐτῶν.

6:29 Κεῖϱαι τὴν ϰεφαλήν σȣ ϗ ἀϖόϱϱιϖτε ϗ ἀνάλαϐε ἐϖὶ χειλέων ϑϱῆνον, ὅτι ἀϖεδοϰίμασεν ϰύϱιος ϗ ἀϖώσατο τὴν γενεὰν τὴν ϖοιȣ̃σαν ταῦτα.

6:30 ὅτι ἐϖοίησαν οἱ υἱοὶ Ιȣδα τὸ ϖονηϱὸν ἐναντίον ἐμȣ̃, λέγει ϰύϱιος· ἔταξαν τὰ ϐδελύγματα αὐτῶν ἐν τῷ οἴϰῳ, ȣ̔͂ ἐϖιϰέϰληται τὸ ὄνομά μȣ ἐϖ’ αὐτόν, τȣ̃ μιᾶναι αὐτόν·

6:31 ϗ ᾠϰοδόμησαν τὸν ϐωμὸν τȣ̃ Ταφεϑ, ὅς ἐϛιν ἐν φάϱαγγι υἱȣ̃ Εννομ, τȣ̃ ϰαταϰαίειν τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτῶν ϗ τὰς ϑυγατέϱας αὐτῶν ἐν ϖυϱί, ὃ ȣ̓ϰ ἐνετειλάμην αὐτοῖς ϗ ȣ̓ διενοήϑην ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ μȣ.

6:32 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, λέγει ϰύϱιος, ϗ ȣ̓ϰ ἐϱȣ̃σιν ἔτι Βωμὸς τȣ̃ Ταφεϑ ϗ Φάϱαγξ υἱȣ̃ Εννομ, ἀλλ’ ἢ Φάϱαγξ τῶν ἀνῃϱημένων, ϗ ϑάψȣσιν ἐν τῷ Ταφεϑ διὰ τὸ μὴ ὑϖάϱχειν τόϖον.

6:33 ϗ ἔσονται οἱ νεϰϱοὶ τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ εἰς ϐϱῶσιν τοῖς ϖετεινοῖς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τοῖς ϑηϱίοις τῆς γῆς, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ἀϖοσοϐῶν.

6:34 ϗ ϰαταλύσω ἐϰ ϖόλεων Ιȣδα ϗ ἐϰ διόδων Ιεϱȣσαλημ φωνὴν εὐφϱαινομένων ϗ φωνὴν χαιϱόντων, φωνὴν νυμφίȣ ϗ φωνὴν νύμφης, ὅτι εἰς ἐϱήμωσιν ἔϛαι ϖᾶσα ἡ γῆ. –

8:1 ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ, λέγει ϰύϱιος, ἐξοίσȣσιν τὰ ὀϛᾶ τῶν ϐασιλέων Ιȣδα ϗ τὰ ὀϛᾶ τῶν ἀϱχόντων αὐτȣ̃ ϗ τὰ ὀϛᾶ τῶν ἱεϱέων ϗ τὰ ὀϛᾶ τῶν ϖϱοφητῶν ϗ τὰ ὀϛᾶ τῶν ϰατοιϰȣ́ντων Ιεϱȣσαλημ ἐϰ τῶν τάφων αὐτῶν

8:2 ϗ ψύξȣσιν αὐτὰ ϖϱὸς τὸν ἥλιον ϗ τὴν σελήνην ϗ ϖϱὸς ϖάντας τȣ̀ς ἀϛέϱας ϗ ϖϱὸς ϖᾶσαν τὴν ϛϱατιὰν τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ἃ ἠγάϖησαν ϗ οἷς ἐδȣ́λευσαν ϗ ὧν ἐϖοϱεύϑησαν ὀϖίσω αὐτῶν ϗ ὧν ἀντείχοντο ϗ οἷς ϖϱοσεϰύνησαν αὐτοῖς· ȣ̓ ϰοϖήσονται ϗ ȣ̓ ταφήσονται ϗ ἔσονται εἰς ϖαϱάδειγμα ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς,

8:3 ὅτι εἵλοντο τὸν ϑάνατον ἢ τὴν ζωήν, ϗ ϖᾶσιν τοῖς ϰαταλοίϖοις τοῖς ϰαταλειφϑεῖσιν ἀϖὸ τῆς γενεᾶς ἐϰείνης ἐν ϖαντὶ τόϖῳ, ȣ̔͂ ἐὰν ἐξώσω αὐτȣ̀ς ἐϰεῖ.

8:4 Ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος Μὴ ὁ ϖίϖτων ȣ̓ϰ ἀνίϛαται; ἢ ὁ ἀϖοϛϱέφων ȣ̓ϰ ἐϖιϛϱέφει;

8:5 διὰ τί ἀϖέϛϱεψεν ὁ λαός μȣ ȣ̔͂τος ἀϖοϛϱοφὴν ἀναιδῆ ϗ ϰατεϰϱατήϑησαν ἐν τῇ ϖϱοαιϱέσει αὐτῶν ϗ ȣ̓ϰ ἠϑέλησαν τȣ̃ ἐϖιϛϱέψαι;

8:6 ἐνωτίσασϑε δὴ ϗ ἀϰȣ́σατε· ȣ̓χ ȣ̔́τως λαλήσȣσιν, ȣ̓ϰ ἔϛιν ἄνϑϱωϖος μετανοῶν ἀϖὸ τῆς ϰαϰίας αὐτȣ̃ λέγων Τί ἐϖοίησα; διέλιϖεν ὁ τϱέχων ἀϖὸ τȣ̃ δϱόμȣ αὐτȣ̃ ὡς ἵϖϖος ϰάϑιδϱος ἐν χϱεμετισμῷ αὐτȣ̃.

8:7 ϗ ἡ ασιδα ἐν τῷ ȣ̓ϱανῷ ἔγνω τὸν ϰαιϱὸν αὐτῆς, τϱυγὼν ϗ χελιδών, ἀγϱȣ̃ ϛϱȣϑία ἐφύλαξαν ϰαιϱȣ̀ς εἰσόδων αὐτῶν, ὁ δὲ λαός μȣ ȣ̓ϰ ἔγνω τὰ ϰϱίματα ϰυϱίȣ.

8:8 ϖῶς ἐϱεῖτε ὅτι Σοφοί ἐσμεν ἡμεῖς, ϗ νόμος ϰυϱίȣ ἐϛὶν μεϑ’ ἡμῶν; εἰς μάτην ἐγενήϑη σχοῖνος ψευδὴς γϱαμματεῦσιν.

8:9 ᾐσχύνϑησαν σοφοὶ ϗ ἐϖτοήϑησαν ϗ ἑάλωσαν, ὅτι τὸν λόγον ϰυϱίȣ ἀϖεδοϰίμασαν· σοφία τίς ἐϛιν ἐν αὐτοῖς;

8:10 διὰ τȣ̃το δώσω τὰς γυναῖϰας αὐτῶν ἑτέϱοις ϗ τȣ̀ς ἀγϱȣ̀ς αὐτῶν τοῖς ϰληϱονόμοις,

8:13 ϗ συνάξȣσιν τὰ γενήματα αὐτῶν, λέγει ϰύϱιος, ȣ̓ϰ ἔϛιν ϛαφυλὴ ἐν ταῖς ἀμϖέλοις, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν σῦϰα ἐν ταῖς συϰαῖς, ϗ τὰ φύλλα ϰατεϱϱύηϰεν.

8:14 ἐϖὶ τί ἡμεῖς ϰαϑήμεϑα; συνάχϑητε ϗ εἰσέλϑωμεν εἰς τὰς ϖόλεις τὰς ὀχυϱὰς ϗ ἀϖοϱϱιφῶμεν, ὅτι ὁ ϑεὸς ἀϖέϱϱιψεν ἡμᾶς ϗ ἐϖότισεν ἡμᾶς ὕδωϱ χολῆς, ὅτι ἡμάϱτομεν ἐναντίον αὐτȣ̃.

8:15 συνήχϑημεν εἰς εἰϱήνην, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ἀγαϑά· εἰς ϰαιϱὸν ἰάσεως, ϗ ἰδȣ̀ σϖȣδή.

8:16 ἐϰ Δαν ἀϰȣσόμεϑα φωνὴν ὀξύτητος ἵϖϖων αὐτȣ̃, ἀϖὸ φωνῆς χϱεμετισμȣ̃ ἱϖϖασίας ἵϖϖων αὐτȣ̃ ἐσείσϑη ϖᾶσα ἡ γῆ· ϗ ἥξει ϗ ϰαταφάγεται τὴν γῆν ϗ τὸ ϖλήϱωμα αὐτῆς, ϖόλιν ϗ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν αὐτῇ.

8:17 διότι ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐξαϖοϛέλλω εἰς ὑμᾶς ὄφεις ϑανατȣ̃ντας, οἷς ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐϖᾷσαι, ϗ δήξονται ὑμᾶς.

8:18 ἀνίατα μετ’ ὀδύνης ϰαϱδίας ὑμῶν ἀϖοϱȣμένης.

8:19 ἰδȣ̀ φωνὴ ϰϱαυγῆς ϑυγατϱὸς λαȣ̃ μȣ ἀϖὸ γῆς μαϰϱόϑεν Μὴ ϰύϱιος ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν Σιων; ἢ ϐασιλεὺς ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐϰεῖ; διὰ τί ϖαϱώϱγισάν με ἐν τοῖς γλυϖτοῖς αὐτῶν ϗ ἐν ματαίοις ἀλλοτϱίοις;

8:20 διῆλϑεν ϑέϱος, ϖαϱῆλϑεν ἄμητος, ϗ ἡμεῖς ȣ̓ διεσώϑημεν.

8:21 ἐϖὶ συντϱίμματι ϑυγατϱὸς λαȣ̃ μȣ ἐσϰοτώϑην· ἀϖοϱίᾳ ϰατίσχυσάν με ὠδῖνες ὡς τιϰτȣ́σης.

8:22 μὴ ῥητίνη ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν Γαλααδ, ἢ ἰατϱὸς ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐϰεῖ; διὰ τί ȣ̓ϰ ἀνέϐη ἴασις ϑυγατϱὸς λαȣ̃ μȣ;

8:23 τίς δώσει ϰεφαλῇ μȣ ὕδωϱ ϗ ὀφϑαλμοῖς μȣ ϖηγὴν δαϰϱύων, ϗ ϰλαύσομαι τὸν λαόν μȣ τȣ̃τον ἡμέϱας ϗ νυϰτός, τȣ̀ς τετϱαυματισμένȣς ϑυγατϱὸς λαȣ̃ μȣ; –

9:1 τίς δῴη μοι ἐν τῇ ἐϱήμῳ ϛαϑμὸν ἔσχατον ϗ ϰαταλείψω τὸν λαόν μȣ ϗ ἀϖελεύσομαι ἀϖ’ αὐτῶν; ὅτι ϖάντες μοιχῶνται, σύνοδος ἀϑετȣ́ντων.

9:2 ϗ ἐνέτειναν τὴν γλῶσσαν αὐτῶν ὡς τόξον· ψεῦδος ϗ ȣ̓ ϖίϛις ἐνίσχυσεν ἐϖὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐϰ ϰαϰῶν εἰς ϰαϰὰ ἐξήλϑοσαν ϗ ἐμὲ ȣ̓ϰ ἔγνωσαν.

9:3 ἕϰαϛος ἀϖὸ τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃ φυλάξασϑε ϗ ἐϖ’ ἀδελφοῖς αὐτῶν μὴ ϖεϖοίϑατε, ὅτι ϖᾶς ἀδελφὸς ϖτέϱνῃ ϖτεϱνιεῖ, ϗ ϖᾶς φίλος δολίως ϖοϱεύσεται.

9:4 ἕϰαϛος ϰατὰ τȣ̃ φίλȣ αὐτȣ̃ ϰαταϖαίξεται, ἀλήϑειαν ȣ̓ μὴ λαλήσωσιν· μεμάϑηϰεν ἡ γλῶσσα αὐτῶν λαλεῖν ψευδῆ, ἠδίϰησαν ϗ ȣ̓ διέλιϖον τȣ̃ ἐϖιϛϱέψαι.

9:5 τόϰος ἐϖὶ τόϰῳ, δόλος ἐϖὶ δόλῳ· ȣ̓ϰ ἤϑελον εἰδέναι με.

9:6 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖυϱώσω αὐτȣ̀ς ϗ δοϰιμῶ αὐτȣ́ς, ὅτι ϖοιήσω ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϖονηϱίας ϑυγατϱὸς λαȣ̃ μȣ.

9:7 ϐολὶς τιτϱώσϰȣσα ἡ γλῶσσα αὐτῶν, δόλια τὰ ῥήματα τȣ̃ ϛόματος αὐτῶν· τῷ ϖλησίον αὐτȣ̃ λαλεῖ εἰϱηνιϰὰ ϗ ἐν ἑαυτῷ ἔχει τὴν ἔχϑϱαν.

9:8 μὴ ἐϖὶ τȣ́τοις ȣ̓ϰ ἐϖισϰέψομαι, λέγει ϰύϱιος, ἢ ἐν λαῷ τῷ τοιȣ́τῳ ȣ̓ϰ ἐϰδιϰήσει ἡ ψυχή μȣ;

9:9 Ἐϖὶ τὰ ὄϱη λάϐετε ϰοϖετὸν ϗ ἐϖὶ τὰς τϱίϐȣς τῆς ἐϱήμȣ ϑϱῆνον, ὅτι ἐξέλιϖον ϖαϱὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνϑϱώϖȣς· ȣ̓ϰ ἤϰȣσαν φωνὴν ὑϖάϱξεως· ἀϖὸ ϖετεινῶν τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἕως ϰτηνῶν ἐξέϛησαν, ᾤχοντο.

9:10 ϗ δώσω τὴν Ιεϱȣσαλημ εἰς μετοιϰίαν ϗ εἰς ϰατοιϰητήϱιον δϱαϰόντων ϗ τὰς ϖόλεις Ιȣδα εἰς ἀφανισμὸν ϑήσομαι ϖαϱὰ τὸ μὴ ϰατοιϰεῖσϑαι.

9:11 τίς ὁ ἄνϑϱωϖος ὁ συνετός, ϗ συνέτω τȣ̃το, ϗ ᾧ λόγος ϛόματος ϰυϱίȣ ϖϱὸς αὐτόν, ἀναγγειλάτω ὑμῖν· ἕνεϰεν τίνος ἀϖώλετο ἡ γῆ, ἀνήφϑη ὡς ἔϱημος ϖαϱὰ τὸ μὴ διοδεύεσϑαι αὐτήν;

9:12 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Διὰ τὸ ἐγϰαταλιϖεῖν αὐτȣ̀ς τὸν νόμον μȣ, ὃν ἔδωϰα ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσαν τῆς φωνῆς μȣ,

9:13 ἀλλ’ ἐϖοϱεύϑησαν ὀϖίσω τῶν ἀϱεϛῶν τῆς ϰαϱδίας αὐτῶν τῆς ϰαϰῆς ϗ ὀϖίσω τῶν εἰδώλων, ἃ ἐδίδαξαν αὐτȣ̀ς οἱ ϖατέϱες αὐτῶν,

9:14 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ἰδȣ̀ ἐγὼ ψωμιῶ αὐτȣ̀ς ἀνάγϰας ϗ ϖοτιῶ αὐτȣ̀ς ὕδωϱ χολῆς

9:15 ϗ διασϰοϱϖιῶ αὐτȣ̀ς ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, εἰς ȣ̔̀ς ȣ̓ϰ ἐγίνωσϰον αὐτοὶ ϗ οἱ ϖατέϱες αὐτῶν, ϗ ἐϖαϖοϛελῶ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τὴν μάχαιϱαν ἕως τȣ̃ ἐξαναλῶσαι αὐτȣ̀ς ἐν αὐτῇ.

9:16 τάδε λέγει ϰύϱιος Καλέσατε τὰς ϑϱηνȣ́σας ϗ ἐλϑέτωσαν, ϗ ϖϱὸς τὰς σοφὰς ἀϖοϛείλατε ϗ φϑεγξάσϑωσαν

9:17 ϗ λαϐέτωσαν ἐφ’ ὑμᾶς ϑϱῆνον, ϗ ϰαταγαγέτωσαν οἱ ὀφϑαλμοὶ ὑμῶν δάϰϱυα, ϗ τὰ ϐλέφαϱα ὑμῶν ῥείτω ὕδωϱ.

9:18 ὅτι φωνὴ οἴϰτȣ ἠϰȣ́σϑη ἐν Σιων Πῶς ἐταλαιϖωϱήσαμεν ϰατῃσχύνϑημεν σφόδϱα, ὅτι ἐγϰατελίϖομεν τὴν γῆν ϗ ἀϖεϱϱίψαμεν τὰ σϰηνώματα ἡμῶν.

9:19 ἀϰȣ́σατε δή, γυναῖϰες, λόγον ϑεȣ̃, ϗ δεξάσϑω τὰ ὦτα ὑμῶν λόγȣς ϛόματος αὐτȣ̃, ϗ διδάξατε τὰς ϑυγατέϱας ὑμῶν οἶϰτον ϗ γυνὴ τὴν ϖλησίον αὐτῆς ϑϱῆνον.

9:20 ὅτι ἀνέϐη ϑάνατος διὰ τῶν ϑυϱίδων ὑμῶν, εἰσῆλϑεν εἰς τὴν γῆν ὑμῶν τȣ̃ ἐϰτϱῖψαι νήϖια ἔξωϑεν ϗ νεανίσϰȣς ἀϖὸ τῶν ϖλατειῶν.

9:21 ϗ ἔσονται οἱ νεϰϱοὶ τῶν ἀνϑϱώϖων εἰς ϖαϱάδειγμα ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ ϖεδίȣ τῆς γῆς ὑμῶν ϗ ὡς χόϱτος ὀϖίσω ϑεϱίζοντος, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ συνάγων.

9:22 Τάδε λέγει ϰύϱιος Μὴ ϰαυχάσϑω ὁ σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτȣ̃, ϗ μὴ ϰαυχάσϑω ὁ ἰσχυϱὸς ἐν τῇ ἰσχύι αὐτȣ̃, ϗ μὴ ϰαυχάσϑω ὁ ϖλȣ́σιος ἐν τῷ ϖλȣ́τῳ αὐτȣ̃,

9:23 ἀλλ’ ἢ ἐν τȣ́τῳ ϰαυχάσϑω ὁ ϰαυχώμενος, συνίειν ϗ γινώσϰειν ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος ϖοιῶν ἔλεος ϗ ϰϱίμα ϗ διϰαιοσύνην ἐϖὶ τῆς γῆς, ὅτι ἐν τȣ́τοις τὸ ϑέλημά μȣ, λέγει ϰύϱιος.

9:24 ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, λέγει ϰύϱιος, ϗ ἐϖισϰέψομαι ἐϖὶ ϖάντας ϖεϱιτετμημένȣς ἀϰϱοϐυϛίας αὐτῶν,

9:25 ἐϖ’ Αἴγυϖτον ϗ ἐϖὶ τὴν Ιȣδαίαν ϗ ἐϖὶ Εδωμ ϗ ἐϖὶ υἱȣ̀ς Αμμων ϗ ἐϖὶ υἱȣ̀ς Μωαϐ ϗ ἐϖὶ ϖάντα ϖεϱιϰειϱόμενον τὰ ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν τῇ ἐϱήμῳ· ὅτι ϖάντα τὰ ἔϑνη ἀϖεϱίτμητα σαϱϰί, ϗ ϖᾶς οἶϰος Ισϱαηλ ἀϖεϱίτμητοι ϰαϱδίας αὐτῶν.

10:1 Ἀϰȣ́σατε τὸν λόγον ϰυϱίȣ, ὃν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς, οἶϰος Ισϱαηλ·

10:2 τάδε λέγει ϰύϱιος Κατὰ τὰς ὁδȣ̀ς τῶν ἐϑνῶν μὴ μανϑάνετε ϗ ἀϖὸ τῶν σημείων τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ μὴ φοϐεῖσϑε, ὅτι φοϐȣ̃νται αὐτὰ τοῖς ϖϱοσώϖοις αὐτῶν.

10:3 ὅτι τὰ νόμιμα τῶν ἐϑνῶν μάταια· ξύλον ἐϛὶν ἐϰ τȣ̃ δϱυμȣ̃ ἐϰϰεϰομμένον, ἔϱγον τέϰτονος ϗ χώνευμα·

10:4 ἀϱγυϱίῳ ϗ χϱυσίῳ ϰεϰαλλωϖισμένα ἐϛίν· ἐν σφύϱαις ϗ ἥλοις ἐϛεϱέωσαν αὐτά, ϗ ȣ̓ ϰινηϑήσονται·

10:9 ἀϱγύϱιον τοϱευτόν ἐϛιν, ȣ̓ ϖοϱεύσονται· ἀϱγύϱιον ϖϱοσϐλητὸν ἀϖὸ Θαϱσις ἥξει, χϱυσίον Μωφαζ ϗ χεὶϱ χϱυσοχόων, ἔϱγα τεχνιτῶν ϖάντα· ὑάϰινϑον ϗ ϖοϱφύϱαν ἐνδύσȣσιν αὐτά·

10:5 αἰϱόμενα ἀϱϑήσονται, ὅτι ȣ̓ϰ ἐϖιϐήσονται. μὴ φοϐηϑῆτε αὐτά, ὅτι ȣ̓ μὴ ϰαϰοϖοιήσωσιν, ϗ ἀγαϑὸν ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν αὐτοῖς.

10:11 ȣ̔́τως ἐϱεῖτε αὐτοῖς Θεοί, οἳ τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν ȣ̓ϰ ἐϖοίησαν, ἀϖολέσϑωσαν ἀϖὸ τῆς γῆς ϗ ὑϖοϰάτωϑεν τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ τȣ́τȣ.

10:12 ϰύϱιος ὁ ϖοιήσας τὴν γῆν ἐν τῇ ἰσχύι αὐτȣ̃, ὁ ἀνοϱϑώσας τὴν οἰϰȣμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτȣ̃ ϗ τῇ φϱονήσει αὐτȣ̃ ἐξέτεινεν τὸν ȣ̓ϱανὸν

10:13 ϗ ϖλῆϑος ὕδατος ἐν ȣ̓ϱανῷ ϗ ἀνήγαγεν νεφέλας ἐξ ἐσχάτȣ τῆς γῆς, ἀϛϱαϖὰς εἰς ὑετὸν ἐϖοίησεν ϗ ἐξήγαγεν φῶς ἐϰ ϑησαυϱῶν αὐτȣ̃.

10:14 ἐμωϱάνϑη ϖᾶς ἄνϑϱωϖος ἀϖὸ γνώσεως, ϰατῃσχύνϑη ϖᾶς χϱυσοχόος ἐϖὶ τοῖς γλυϖτοῖς αὐτȣ̃, ὅτι ψευδῆ ἐχώνευσαν, ȣ̓ϰ ἔϛιν ϖνεῦμα ἐν αὐτοῖς·

10:15 μάταιά ἐϛιν, ἔϱγα ἐμϖεϖαιγμένα, ἐν ϰαιϱῷ ἐϖισϰοϖῆς αὐτῶν ἀϖολȣ̃νται.

10:16 ȣ̓ϰ ἔϛιν τοιαύτη μεϱὶς τῷ Ιαϰωϐ, ὅτι ὁ ϖλάσας τὰ ϖάντα αὐτὸς ϰληϱονομία αὐτȣ̃, ϰύϱιος ὄνομα αὐτῷ.

10:17 Συνήγαγεν ἔξωϑεν τὴν ὑϖόϛασίν σȣ, ϰατοιϰȣ̃σα ἐν ἐϰλεϰτοῖς.

10:18 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ σϰελίζω τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας τὴν γῆν ταύτην ἐν ϑλίψει, ὅϖως εὑϱεϑῇ ἡ ϖληγή σȣ·

10:19 ȣ̓αὶ ἐϖὶ συντϱίμματί σȣ, ἀλγηϱὰ ἡ ϖληγή σȣ. ϰἀγὼ εἶϖα Ὄντως τȣ̃το τὸ τϱαῦμά μȣ ϗ ϰατέλαϐέν με·

10:20 ἡ σϰηνή μȣ ἐταλαιϖώϱησεν ὤλετο, ϗ ϖᾶσαι αἱ δέϱϱεις μȣ διεσϖάσϑησαν· οἱ υἱοί μȣ ϗ τὰ ϖϱόϐατά μȣ ȣ̓́ϰ εἰσιν, ȣ̓ϰ ἔϛιν ἔτι τόϖος τῆς σϰηνῆς μȣ, τόϖος τῶν δέϱϱεών μȣ.

10:21 ὅτι οἱ ϖοιμένες ἠφϱονεύσαντο ϗ τὸν ϰύϱιον ȣ̓ϰ ἐξεζήτησαν· διὰ τȣ̃το ȣ̓ϰ ἐνόησεν ϖᾶσα ἡ νομὴ ϗ διεσϰοϱϖίσϑησαν.

10:22 φωνὴ ἀϰοῆς ἰδȣ̀ ἔϱχεται ϗ σεισμὸς μέγας ἐϰ γῆς ϐοϱϱᾶ τȣ̃ τάξαι τὰς ϖόλεις Ιȣδα εἰς ἀφανισμὸν ϗ ϰοίτην ϛϱȣϑῶν.

10:23 οἶδα, ϰύϱιε, ὅτι ȣ̓χὶ τȣ̃ ἀνϑϱώϖȣ ἡ ὁδὸς αὐτȣ̃, ȣ̓δὲ ἀνὴϱ ϖοϱεύσεται ϗ ϰατοϱϑώσει ϖοϱείαν αὐτȣ̃.

10:24 ϖαίδευσον ἡμᾶς, ϰύϱιε, ϖλὴν ἐν ϰϱίσει ϗ μὴ ἐν ϑυμῷ, ἵνα μὴ ὀλίγȣς ἡμᾶς ϖοιήσῃς.

10:25 ἔϰχεον τὸν ϑυμόν σȣ ἐϖὶ ἔϑνη τὰ μὴ εἰδότα σε ϗ ἐϖὶ γενεὰς αἳ τὸ ὄνομά σȣ ȣ̓ϰ ἐϖεϰαλέσαντο, ὅτι ϰατέφαγον τὸν Ιαϰωϐ ϗ ἐξανήλωσαν αὐτὸν ϗ τὴν νομὴν αὐτȣ̃ ἠϱήμωσαν.

11:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖαϱὰ ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν λέγων

11:2 Ἀϰȣ́σατε τȣ̀ς λόγȣς τῆς διαϑήϰης ταύτης. ϗ λαλήσεις ϖϱὸς ἄνδϱας Ιȣδα ϗ ϖϱὸς τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Ιεϱȣσαλημ·

11:3 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ἐϖιϰατάϱατος ὁ ἄνϑϱωϖος, ὃς ȣ̓ϰ ἀϰȣ́σεται τῶν λόγων τῆς διαϑήϰης ταύτης,

11:4 ἧς ἐνετειλάμην τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν ἐν ἡμέϱᾳ, ᾗ ἀνήγαγον αὐτȣ̀ς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐϰ ϰαμίνȣ τῆς σιδηϱᾶς λέγων Ἀϰȣ́σατε τῆς φωνῆς μȣ ϗ ϖοιήσατε ϖάντα, ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαι ὑμῖν, ϗ ἔσεσϑέ μοι εἰς λαόν, ϗ ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς ϑεόν,

11:5 ὅϖως ϛήσω τὸν ὅϱϰον μȣ, ὃν ὤμοσα τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν, τȣ̃ δȣ̃ναι αὐτοῖς γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι ϰαϑὼς ἡ ἡμέϱα αὕτη. ϗ ἀϖεϰϱίϑην ϗ εἶϖα Γένοιτο, ϰύϱιε.

11:6 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἀνάγνωϑι τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς ἐν ϖόλεσιν Ιȣδα ϗ ἔξωϑεν Ιεϱȣσαλημ λέγων Ἀϰȣ́σατε τȣ̀ς λόγȣς τῆς διαϑήϰης ταύτης ϗ ϖοιήσατε αὐτȣ́ς.

11:8 ϗ ȣ̓ϰ ἐϖοίησαν.

11:9 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Εὑϱέϑη σύνδεσμος ἐν ἀνδϱάσιν Ιȣδα ϗ ἐν τοῖς ϰατοιϰȣ̃σιν Ιεϱȣσαλημ·

11:10 ἐϖεϛϱάφησαν ἐϖὶ τὰς ἀδιϰίας τῶν ϖατέϱων αὐτῶν τῶν ϖϱότεϱον, οἳ ȣ̓ϰ ἤϑελον εἰσαϰȣ̃σαι τῶν λόγων μȣ, ϗ ἰδȣ̀ αὐτοὶ ϐαδίζȣσιν ὀϖίσω ϑεῶν ἀλλοτϱίων τȣ̃ δȣλεύειν αὐτοῖς, ϗ διεσϰέδασαν οἶϰος Ισϱαηλ ϗ οἶϰος Ιȣδα τὴν διαϑήϰην μȣ, ἣν διεϑέμην ϖϱὸς τȣ̀ς ϖατέϱας αὐτῶν.

11:11 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ἐϖὶ τὸν λαὸν τȣ̃τον ϰαϰά, ἐξ ὧν ȣ̓ δυνήσονται ἐξελϑεῖν ἐξ αὐτῶν, ϗ ϰεϰϱάξονται ϖϱός με, ϗ ȣ̓ϰ εἰσαϰȣ́σομαι αὐτῶν.

11:12 ϗ ϖοϱεύσονται ϖόλεις Ιȣδα ϗ οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες Ιεϱȣσαλημ ϗ ϰεϰϱάξονται ϖϱὸς τȣ̀ς ϑεȣ́ς, οἷς αὐτοὶ ϑυμιῶσιν αὐτοῖς· μὴ σώσȣσιν αὐτȣ̀ς ἐν ϰαιϱῷ τῶν ϰαϰῶν αὐτῶν;

11:13 ὅτι ϰατ’ ἀϱιϑμὸν τῶν ϖόλεών σȣ ἦσαν ϑεοί σȣ, Ιȣδα, ϗ ϰατ’ ἀϱιϑμὸν ἐξόδων τῆς Ιεϱȣσαλημ ἐτάξατε ϐωμȣ̀ς ϑυμιᾶν τῇ Βααλ.

11:14 ϗ σὺ μὴ ϖϱοσεύχȣ ϖεϱὶ τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ ϗ μὴ ἀξίȣ ϖεϱὶ αὐτῶν ἐν δεήσει ϗ ϖϱοσευχῇ, ὅτι ȣ̓ϰ εἰσαϰȣ́σομαι ἐν τῷ ϰαιϱῷ, ἐν ᾧ ἐϖιϰαλȣ̃νταί με, ἐν ϰαιϱῷ ϰαϰώσεως αὐτῶν.

11:15 τί ἡ ἠγαϖημένη ἐν τῷ οἴϰῳ μȣ ἐϖοίησεν ϐδέλυγμα; μὴ εὐχαὶ ϗ ϰϱέα ἅγια ἀφελȣ̃σιν ἀϖὸ σȣ̃ τὰς ϰαϰίας σȣ, ἢ τȣ́τοις διαφεύξῃ;

11:16 ἐλαίαν ὡϱαίαν εὔσϰιον τῷ εἴδει ἐϰάλεσεν ϰύϱιος τὸ ὄνομά σȣ· εἰς φωνὴν ϖεϱιτομῆς αὐτῆς ἀνήφϑη ϖῦϱ ἐϖ’ αὐτήν, μεγάλη ἡ ϑλῖψις ἐϖὶ σέ, ἠχϱεώϑησαν οἱ ϰλάδοι αὐτῆς.

11:17 ϗ ϰύϱιος ὁ ϰαταφυτεύσας σε ἐλάλησεν ἐϖὶ σὲ ϰαϰὰ ἀντὶ τῆς ϰαϰίας οἴϰȣ Ισϱαηλ ϗ οἴϰȣ Ιȣδα, ὅτι ἐϖοίησαν ἑαυτοῖς τȣ̃ ϖαϱοϱγίσαι με ἐν τῷ ϑυμιᾶν αὐτȣ̀ς τῇ Βααλ.

11:18 Κύϱιε, γνώϱισόν μοι, ϗ γνώσομαι· τότε εἶδον τὰ ἐϖιτηδεύματα αὐτῶν.

11:19 ἐγὼ δὲ ὡς ἀϱνίον ἄϰαϰον ἀγόμενον τȣ̃ ϑύεσϑαι ȣ̓ϰ ἔγνων· ἐϖ’ ἐμὲ ἐλογίσαντο λογισμὸν ϖονηϱὸν λέγοντες Δεῦτε ϗ ἐμϐάλωμεν ξύλον εἰς τὸν ἄϱτον αὐτȣ̃ ϗ ἐϰτϱίψωμεν αὐτὸν ἀϖὸ γῆς ζώντων, ϗ τὸ ὄνομα αὐτȣ̃ ȣ̓ μὴ μνησϑῇ ἔτι.

11:20 ϰύϱιε ϰϱίνων δίϰαια δοϰιμάζων νεφϱȣ̀ς ϗ ϰαϱδίας, ἴδοιμι τὴν ϖαϱὰ σȣ̃ ἐϰδίϰησιν ἐξ αὐτῶν, ὅτι ϖϱὸς σὲ ἀϖεϰάλυψα τὸ διϰαίωμά μȣ.

11:21 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ἐϖὶ τȣ̀ς ἄνδϱας Αναϑωϑ τȣ̀ς ζητȣ̃ντας τὴν ψυχήν μȣ τȣ̀ς λέγοντας Ȣ̓ μὴ ϖϱοφητεύσῃς ἐϖὶ τῷ ὀνόματι ϰυϱίȣ· εἰ δὲ μή, ἀϖοϑανῇ ἐν ταῖς χεϱσὶν ἡμῶν.

11:22 ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖισϰέψομαι ἐϖ’ αὐτȣ́ς· οἱ νεανίσϰοι αὐτῶν ἐν μαχαίϱᾳ ἀϖοϑανȣ̃νται, ϗ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῶν τελευτήσȣσιν ἐν λιμῷ,

11:23 ϗ ἐγϰατάλειμμα ȣ̓ϰ ἔϛαι αὐτῶν, ὅτι ἐϖάξω ϰαϰὰ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν Αναϑωϑ ἐν ἐνιαυτῷ ἐϖισϰέψεως αὐτῶν.

12:1 Δίϰαιος εἶ, ϰύϱιε, ὅτι ἀϖολογήσομαι ϖϱὸς σέ, ϖλὴν ϰϱίματα λαλήσω ϖϱὸς σέ· τί ὅτι ὁδὸς ἀσεϐῶν εὐοδȣ̃ται, εὐϑήνησαν ϖάντες οἱ ἀϑετȣ̃ντες ἀϑετήματα;

12:2 ἐφύτευσας αὐτȣ̀ς ϗ ἐϱϱιζώϑησαν, ἐτεϰνοϖοίησαν ϗ ἐϖοίησαν ϰαϱϖόν· ἐγγὺς εἶ σὺ τȣ̃ ϛόματος αὐτῶν ϗ ϖόϱϱω ἀϖὸ τῶν νεφϱῶν αὐτῶν.

12:3 ϗ σύ, ϰύϱιε, γινώσϰεις με, δεδοϰίμαϰας τὴν ϰαϱδίαν μȣ ἐναντίον σȣ· ἅγνισον αὐτȣ̀ς εἰς ἡμέϱαν σφαγῆς αὐτῶν.

12:4 ἕως ϖότε ϖενϑήσει ἡ γῆ ϗ ϖᾶς ὁ χόϱτος τȣ̃ ἀγϱȣ̃ ξηϱανϑήσεται ἀϖὸ ϰαϰίας τῶν ϰατοιϰȣ́ντων ἐν αὐτῇ; ἠφανίσϑησαν ϰτήνη ϗ ϖετεινά, ὅτι εἶϖαν Ȣ̓ϰ ὄψεται ὁ ϑεὸς ὁδȣ̀ς ἡμῶν.

12:5 σȣ̃ οἱ ϖόδες τϱέχȣσιν ϗ ἐϰλύȣσίν σε· ϖῶς ϖαϱασϰευάσῃ ἐφ’ ἵϖϖοις; ϗ ἐν γῇ εἰϱήνης σὺ ϖέϖοιϑας· ϖῶς ϖοιήσεις ἐν φϱυάγματι τȣ̃ Ιοϱδάνȣ;

12:6 ὅτι ϗ οἱ ἀδελφοί σȣ ϗ ὁ οἶϰος τȣ̃ ϖατϱός σȣ, ϗ ȣ̔͂τοι ἠϑέτησάν σε, ϗ αὐτοὶ ἐϐόησαν, ἐϰ τῶν ὀϖίσω σȣ ἐϖισυνήχϑησαν· μὴ ϖιϛεύσῃς ἐν αὐτοῖς, ὅτι λαλήσȣσιν ϖϱὸς σὲ ϰαλά.

12:7 Ἐγϰαταλέλοιϖα τὸν οἶϰόν μȣ, ἀφῆϰα τὴν ϰληϱονομίαν μȣ, ἔδωϰα τὴν ἠγαϖημένην ψυχήν μȣ εἰς χεῖϱας ἐχϑϱῶν αὐτῆς.

12:8 ἐγενήϑη ἡ ϰληϱονομία μȣ ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δϱυμῷ· ἔδωϰεν ἐϖ’ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς, διὰ τȣ̃το ἐμίσησα αὐτήν.

12:9 μὴ σϖήλαιον ὑαίνης ἡ ϰληϱονομία μȣ ἐμοὶ ἢ σϖήλαιον ϰύϰλῳ αὐτῆς; ϐαδίσατε συναγάγετε ϖάντα τὰ ϑηϱία τȣ̃ ἀγϱȣ̃, ϗ ἐλϑέτωσαν τȣ̃ φαγεῖν αὐτήν.

12:10 ϖοιμένες ϖολλοὶ διέφϑειϱαν τὸν ἀμϖελῶνά μȣ, ἐμόλυναν τὴν μεϱίδα μȣ, ἔδωϰαν μεϱίδα ἐϖιϑυμητήν μȣ εἰς ἔϱημον ἄϐατον·

12:11 ἐτέϑη εἰς ἀφανισμὸν ἀϖωλείας, δι’ ἐμὲ ἀφανισμῷ ἠφανίσϑη ϖᾶσα ἡ γῆ, ὅτι ȣ̓ϰ ἔϛιν ἀνὴϱ τιϑέμενος ἐν ϰαϱδίᾳ.

12:12 ἐϖὶ ϖᾶσαν διεϰϐολὴν ἐν τῇ ἐϱήμῳ ἦλϑον ταλαιϖωϱȣ̃ντες, ὅτι μάχαιϱα τȣ̃ ϰυϱίȣ ϰαταφάγεται ἀϖ’ ἄϰϱȣ τῆς γῆς ἕως ἄϰϱȣ τῆς γῆς, ȣ̓ϰ ἔϛιν εἰϱήνη ϖάσῃ σαϱϰί.

12:13 σϖείϱατε ϖυϱȣ̀ς ϗ ἀϰάνϑας ϑεϱίσατε· οἱ ϰλῆϱοι αὐτῶν ȣ̓ϰ ὠφελήσȣσιν αὐτȣ́ς· αἰσχύνϑητε ἀϖὸ ϰαυχήσεως ὑμῶν, ἀϖὸ ὀνειδισμȣ̃ ἔναντι ϰυϱίȣ.

12:14 Ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος ϖεϱὶ ϖάντων τῶν γειτόνων τῶν ϖονηϱῶν τῶν ἁϖτομένων τῆς ϰληϱονομίας μȣ, ἧς ἐμέϱισα τῷ λαῷ μȣ Ισϱαηλ Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἀϖοσϖῶ αὐτȣ̀ς ἀϖὸ τῆς γῆς αὐτῶν ϗ τὸν Ιȣδαν ἐϰϐαλῶ ἐϰ μέσȣ αὐτῶν.

12:15 ϗ ἔϛαι μετὰ τὸ ἐϰϐαλεῖν με αὐτȣ̀ς ἐϖιϛϱέψω ϗ ἐλεήσω αὐτȣ̀ς ϗ ϰατοιϰιῶ αὐτȣ̀ς ἕϰαϛον εἰς τὴν ϰληϱονομίαν αὐτȣ̃ ϗ ἕϰαϛον εἰς τὴν γῆν αὐτȣ̃.

12:16 ϗ ἔϛαι ἐὰν μαϑόντες μάϑωσιν τὴν ὁδὸν τȣ̃ λαȣ̃ μȣ τȣ̃ ὀμνύειν τῷ ὀνόματί μȣ Ζῇ ϰύϱιος, ϰαϑὼς ἐδίδαξαν τὸν λαόν μȣ ὀμνύειν τῇ Βααλ, ϗ οἰϰοδομηϑήσονται ἐν μέσῳ τȣ̃ λαȣ̃ μȣ·

12:17 ἐὰν δὲ μὴ ἐϖιϛϱέψωσιν, ϗ ἐξαϱῶ τὸ ἔϑνος ἐϰεῖνο ἐξάϱσει ϗ ἀϖωλείᾳ.

13:1 Τάδε λέγει ϰύϱιος Βάδισον ϗ ϰτῆσαι σεαυτῷ ϖεϱίζωμα λινȣ̃ν ϗ ϖεϱίϑȣ ϖεϱὶ τὴν ὀσφύν σȣ, ϗ ἐν ὕδατι ȣ̓ διελεύσεται.

13:2 ϗ ἐϰτησάμην τὸ ϖεϱίζωμα ϰατὰ τὸν λόγον ϰυϱίȣ ϗ ϖεϱιέϑηϰα ϖεϱὶ τὴν ὀσφύν μȣ.

13:3 ϗ ἐγενήϑη λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων

13:4 Λαϐὲ τὸ ϖεϱίζωμα τὸ ϖεϱὶ τὴν ὀσφύν σȣ ϗ ἀνάϛηϑι ϗ ϐάδισον ἐϖὶ τὸν Εὐφϱάτην ϗ ϰατάϰϱυψον αὐτὸ ἐϰεῖ ἐν τῇ τϱυμαλιᾷ τῆς ϖέτϱας.

13:5 ϗ ἐϖοϱεύϑην ϗ ἔϰϱυψα αὐτὸ ἐν τῷ Εὐφϱάτῃ, ϰαϑὼς ἐνετείλατό μοι ϰύϱιος.

13:6 ϗ ἐγένετο μεϑ’ ἡμέϱας ϖολλὰς ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἀνάϛηϑι ϐάδισον ἐϖὶ τὸν Εὐφϱάτην ϗ λαϐὲ ἐϰεῖϑεν τὸ ϖεϱίζωμα, ὃ ἐνετειλάμην σοι τȣ̃ ϰαταϰϱύψαι ἐϰεῖ.

13:7 ϗ ἐϖοϱεύϑην ἐϖὶ τὸν Εὐφϱάτην ϖοταμὸν ϗ ὤϱυξα ϗ ἔλαϐον τὸ ϖεϱίζωμα ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ, ȣ̔͂ ϰατώϱυξα αὐτὸ ἐϰεῖ, ϗ ἰδȣ̀ διεφϑαϱμένον ἦν, ὃ ȣ̓ μὴ χϱησϑῇ εἰς ȣ̓ϑέν.

13:8 ϗ ἐγενήϑη λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων

13:9 Τάδε λέγει ϰύϱιος ȣ̔́τω φϑεϱῶ τὴν ὕϐϱιν Ιȣδα ϗ τὴν ὕϐϱιν Ιεϱȣσαλημ,

13:10 τὴν ϖολλὴν ταύτην ὕϐϱιν, τȣ̀ς μὴ ϐȣλομένȣς ὑϖαϰȣ́ειν τῶν λόγων μȣ ϗ ϖοϱευϑέντας ὀϖίσω ϑεῶν ἀλλοτϱίων τȣ̃ δȣλεύειν αὐτοῖς ϗ τȣ̃ ϖϱοσϰυνεῖν αὐτοῖς, ϗ ἔσονται ὥσϖεϱ τὸ ϖεϱίζωμα τȣ̃το, ὃ ȣ̓ χϱησϑήσεται εἰς ȣ̓ϑέν.

13:11 ὅτι ϰαϑάϖεϱ ϰολλᾶται τὸ ϖεϱίζωμα ϖεϱὶ τὴν ὀσφὺν τȣ̃ ἀνϑϱώϖȣ, ȣ̔́τως ἐϰόλλησα ϖϱὸς ἐμαυτὸν τὸν οἶϰον τȣ̃ Ισϱαηλ ϗ ϖᾶν οἶϰον Ιȣδα τȣ̃ γενέσϑαι μοι εἰς λαὸν ὀνομαϛὸν ϗ εἰς ϰαύχημα ϗ εἰς δόξαν, ϗ ȣ̓ϰ εἰσήϰȣσάν μȣ.

13:12 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς τὸν λαὸν τȣ̃τον Πᾶς ἀσϰὸς ϖληϱωϑήσεται οἴνȣ. ϗ ἔϛαι ἐὰν εἴϖωσιν ϖϱὸς σέ Μὴ γνόντες ȣ̓ γνωσόμεϑα ὅτι ϖᾶς ἀσϰὸς ϖληϱωϑήσεται οἴνȣ;

13:13 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖληϱῶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας τὴν γῆν ταύτην ϗ τȣ̀ς ϐασιλεῖς αὐτῶν τȣ̀ς ϰαϑημένȣς υἱȣ̀ς Δαυιδ ἐϖὶ ϑϱόνȣ αὐτȣ̃ ϗ τȣ̀ς ἱεϱεῖς ϗ τȣ̀ς ϖϱοφήτας ϗ τὸν Ιȣδαν ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Ιεϱȣσαλημ μεϑύσματι

13:14 ϗ διασϰοϱϖιῶ αὐτȣ̀ς ἄνδϱα ϗ τὸν ἀδελφὸν αὐτȣ̃ ϗ τȣ̀ς ϖατέϱας αὐτῶν ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτῶν ἐν τῷ αὐτῷ· ȣ̓ϰ ἐϖιϖοϑήσω, λέγει ϰύϱιος, ϗ ȣ̓ φείσομαι ϗ ȣ̓ϰ οἰϰτιϱήσω ἀϖὸ διαφϑοϱᾶς αὐτῶν.

13:15 Ἀϰȣ́σατε ϗ ἐνωτίσασϑε ϗ μὴ ἐϖαίϱεσϑε, ὅτι ϰύϱιος ἐλάλησεν.

13:16 δότε τῷ ϰυϱίῳ ϑεῷ ὑμῶν δόξαν ϖϱὸ τȣ̃ συσϰοτάσαι ϗ ϖϱὸς τȣ̃ ϖϱοσϰόψαι ϖόδας ὑμῶν ἐϖ’ ὄϱη σϰοτεινὰ ϗ ἀναμενεῖτε εἰς φῶς ϗ ἐϰεῖ σϰιὰ ϑανάτȣ ϗ τεϑήσονται εἰς σϰότος.

13:17 ἐὰν δὲ μὴ ἀϰȣ́σητε, ϰεϰϱυμμένως ϰλαύσεται ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ὕϐϱεως, ϗ ϰατάξȣσιν οἱ ὀφϑαλμοὶ ὑμῶν δάϰϱυα, ὅτι συνετϱίϐη τὸ ϖοίμνιον ϰυϱίȣ.

13:18 εἴϖατε τῷ ϐασιλεῖ ϗ τοῖς δυναϛεύȣσιν Ταϖεινώϑητε ϗ ϰαϑίσατε, ὅτι ϰαϑῃϱέϑη ἀϖὸ ϰεφαλῆς ὑμῶν ϛέφανος δόξης ὑμῶν.

13:19 ϖόλεις αἱ ϖϱὸς νότον συνεϰλείσϑησαν, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ὁ ἀνοίγων· ἀϖῳϰίσϑη Ιȣδας, συνετέλεσεν ἀϖοιϰίαν τελείαν.

13:20 Ἀνάλαϐε ὀφϑαλμȣ́ς σȣ, Ιεϱȣσαλημ, ϗ ἰδὲ τȣ̀ς ἐϱχομένȣς ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ· ϖȣ̃ ἐϛιν τὸ ϖοίμνιον, ὃ ἐδόϑη σοι, ϖϱόϐατα δόξης σȣ;

13:21 τί ἐϱεῖς ὅταν ἐϖισϰέϖτωνταί σε; ϗ σὺ ἐδίδαξας αὐτȣ̀ς ἐϖὶ σὲ μαϑήματα εἰς ἀϱχήν· ȣ̓ϰ ὠδῖνες ϰαϑέξȣσίν σε ϰαϑὼς γυναῖϰα τίϰτȣσαν;

13:22 ϗ ἐὰν εἴϖῃς ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ Διὰ τί ἀϖήντησέν μοι ταῦτα; διὰ τὸ ϖλῆϑος τῆς ἀδιϰίας σȣ ἀνεϰαλύφϑη τὰ ὀϖίσϑιά σȣ ϖαϱαδειγματισϑῆναι τὰς ϖτέϱνας σȣ.

13:23 εἰ ἀλλάξεται Αἰϑίοψ τὸ δέϱμα αὐτȣ̃ ϗ ϖάϱδαλις τὰ ϖοιϰίλματα αὐτῆς, ϗ ὑμεῖς δυνήσεσϑε εὖ ϖοιῆσαι μεμαϑηϰότες τὰ ϰαϰά.

13:24 ϗ διέσϖειϱα αὐτȣ̀ς ὡς φϱύγανα φεϱόμενα ὑϖὸ ἀνέμȣ εἰς ἔϱημον.

13:25 ȣ̔͂τος ὁ ϰλῆϱός σȣ ϗ μεϱὶς τȣ̃ ἀϖειϑεῖν ὑμᾶς ἐμοί, λέγει ϰύϱιος, ὡς ἐϖελάϑȣ μȣ ϗ ἤλϖισας ἐϖὶ ψεύδεσιν.

13:26 ϰἀγὼ ἀϖοϰαλύψω τὰ ὀϖίσω σȣ ἐϖὶ τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ, ϗ ὀφϑήσεται ἡ ἀτιμία σȣ.

13:27 ϗ ἡ μοιχεία σȣ ϗ ὁ χϱεμετισμός σȣ ϗ ἡ ἀϖαλλοτϱίωσις τῆς ϖοϱνείας σȣ, ἐϖὶ τῶν ϐȣνῶν ϗ ἐν τοῖς ἀγϱοῖς ἑώϱαϰα τὰ ϐδελύγματά σȣ· ȣ̓αί σοι, Ιεϱȣσαλημ, ὅτι ȣ̓ϰ ἐϰαϑαϱίσϑης ὀϖίσω μȣ, ἕως τίνος ἔτι;

14:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ϖεϱὶ τῆς ἀϐϱοχίας

14:2 Ἐϖένϑησεν ἡ Ιȣδαία, ϗ αἱ ϖύλαι αὐτῆς ἐϰενώϑησαν ϗ ἐσϰοτώϑησαν ἐϖὶ τῆς γῆς, ϗ ἡ ϰϱαυγὴ τῆς Ιεϱȣσαλημ ἀνέϐη.

14:3 ϗ οἱ μεγιϛᾶνες αὐτῆς ἀϖέϛειλαν τȣ̀ς νεωτέϱȣς αὐτῶν ἐφ’ ὕδωϱ· ἤλϑοσαν ἐϖὶ τὰ φϱέατα ϗ ȣ̓χ εὕϱοσαν ὕδωϱ ϗ ἀϖέϛϱεψαν τὰ ἀγγεῖα αὐτῶν ϰενά.

14:4 ϗ τὰ ἔϱγα τῆς γῆς ἐξέλιϖεν, ὅτι ȣ̓ϰ ἦν ὑετός· ᾐσχύνϑησαν γεωϱγοί, ἐϖεϰάλυψαν τὴν ϰεφαλὴν αὐτῶν.

14:5 ϗ ἔλαφοι ἐν ἀγϱῷ ἔτεϰον ϗ ἐγϰατέλιϖον, ὅτι ȣ̓ϰ ἦν ϐοτάνη.

14:6 ὄνοι ἄγϱιοι ἔϛησαν ἐϖὶ νάϖας· εἵλϰυσαν ἄνεμον, ἐξέλιϖον οἱ ὀφϑαλμοὶ αὐτῶν, ὅτι ȣ̓ϰ ἦν χόϱτος ἀϖὸ λαȣ̃ ἀδιϰίας. –

14:7 εἰ αἱ ἁμαϱτίαι ἡμῶν ἀντέϛησαν ἡμῖν, ϰύϱιε, ϖοίησον ἡμῖν ἕνεϰεν σȣ̃, ὅτι ϖολλαὶ αἱ ἁμαϱτίαι ἡμῶν ἐναντίον σȣ̃, ὅτι σοὶ ἡμάϱτομεν.

14:8 ὑϖομονὴ Ισϱαηλ, ϰύϱιε, ϗ σῴζεις ἐν ϰαιϱῷ ϰαϰῶν· ἵνα τί ἐγενήϑης ὡσεὶ ϖάϱοιϰος ἐϖὶ τῆς γῆς ϗ ὡς αὐτόχϑων ἐϰϰλίνων εἰς ϰατάλυμα;

14:9 μὴ ἔσῃ ὥσϖεϱ ἄνϑϱωϖος ὑϖνῶν ἢ ὡς ἀνὴϱ ȣ̓ δυνάμενος σῴζειν; ϗ σὺ ἐν ἡμῖν εἶ, ϰύϱιε, ϗ τὸ ὄνομά σȣ ἐϖιϰέϰληται ἐφ’ ἡμᾶς· μὴ ἐϖιλάϑῃ ἡμῶν. –

14:10 ȣ̔́τως λέγει ϰύϱιος τῷ λαῷ τȣ́τῳ Ἠγάϖησαν ϰινεῖν ϖόδας αὐτῶν ϗ ȣ̓ϰ ἐφείσαντο, ϗ ὁ ϑεὸς ȣ̓ϰ εὐδόϰησεν ἐν αὐτοῖς· νῦν μνησϑήσεται τῶν ἀδιϰιῶν αὐτῶν.

14:11 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Μὴ ϖϱοσεύχȣ ϖεϱὶ τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ εἰς ἀγαϑά·

14:12 ὅτι ἐὰν νηϛεύσωσιν, ȣ̓ϰ εἰσαϰȣ́σομαι τῆς δεήσεως αὐτῶν, ϗ ἐὰν ϖϱοσενέγϰωσιν ὁλοϰαυτώματα ϗ ϑυσίας, ȣ̓ϰ εὐδοϰήσω ἐν αὐτοῖς, ὅτι ἐν μαχαίϱᾳ ϗ ἐν λιμῷ ϗ ἐν ϑανάτῳ ἐγὼ συντελέσω αὐτȣ́ς.

14:13 ϗ εἶϖα Ὦ ϰύϱιε, ἰδȣ̀ οἱ ϖϱοφῆται αὐτῶν ϖϱοφητεύȣσιν ϗ λέγȣσιν Ȣ̓ϰ ὄψεσϑε μάχαιϱαν, ȣ̓δὲ λιμὸς ἔϛαι ἐν ὑμῖν, ὅτι ἀλήϑειαν ϗ εἰϱήνην δώσω ἐϖὶ τῆς γῆς ϗ ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ.

14:14 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ψευδῆ οἱ ϖϱοφῆται ϖϱοφητεύȣσιν ἐϖὶ τῷ ὀνόματί μȣ, ȣ̓ϰ ἀϖέϛειλα αὐτȣ̀ς ϗ ȣ̓ϰ ἐνετειλάμην αὐτοῖς ϗ ȣ̓ϰ ἐλάλησα ϖϱὸς αὐτȣ́ς· ὅτι ὁϱάσεις ψευδεῖς ϗ μαντείας ϗ οἰωνίσματα ϗ ϖϱοαιϱέσεις ϰαϱδίας αὐτῶν αὐτοὶ ϖϱοφητεύȣσιν ὑμῖν.

14:15 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ϖεϱὶ τῶν ϖϱοφητῶν τῶν ϖϱοφητευόντων ἐϖὶ τῷ ὀνόματί μȣ ψευδῆ, ϗ ἐγὼ ȣ̓ϰ ἀϖέϛειλα αὐτȣ́ς, οἳ λέγȣσιν Μάχαιϱα ϗ λιμὸς ȣ̓ϰ ἔϛαι ἐϖὶ τῆς γῆς ταύτης Ἐν ϑανάτῳ νοσεϱῷ ἀϖοϑανȣ̃νται, ϗ ἐν λιμῷ συντελεσϑήσονται οἱ ϖϱοφῆται·

14:16 ϗ ὁ λαός, οἷς αὐτοὶ ϖϱοφητεύȣσιν αὐτοῖς, ϗ ἔσονται ἐϱϱιμμένοι ἐν ταῖς διόδοις Ιεϱȣσαλημ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ μαχαίϱας ϗ τȣ̃ λιμȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ϑάϖτων αὐτȣ́ς, ϗ αἱ γυναῖϰες αὐτῶν ϗ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ϗ αἱ ϑυγατέϱες αὐτῶν· ϗ ἐϰχεῶ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τὰ ϰαϰὰ αὐτῶν.

14:17 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ̀ς τὸν λόγον τȣ̃τον Καταγάγετε ἐϖ’ ὀφϑαλμȣ̀ς ὑμῶν δάϰϱυα ἡμέϱας ϗ νυϰτός, ϗ μὴ διαλιϖέτωσαν, ὅτι συντϱίμματι συνετϱίϐη ϑυγάτηϱ λαȣ̃ μȣ ϗ ϖληγῇ ὀδυνηϱᾷ σφόδϱα.

14:18 ἐὰν ἐξέλϑω εἰς τὸ ϖεδίον, ϗ ἰδȣ̀ τϱαυματίαι μαχαίϱας, ϗ ἐὰν εἰσέλϑω εἰς τὴν ϖόλιν, ϗ ἰδȣ̀ ϖόνος λιμȣ̃· ὅτι ἱεϱεὺς ϗ ϖϱοφήτης ἐϖοϱεύϑησαν εἰς γῆν, ἣν ȣ̓ϰ ᾔδεισαν. –

14:19 μὴ ἀϖοδοϰιμάζων ἀϖεδοϰίμασας τὸν Ιȣδαν, ϗ ἀϖὸ Σιων ἀϖέϛη ἡ ψυχή σȣ; ἵνα τί ἔϖαισας ἡμᾶς, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἡμῖν ἴασις; ὑϖεμείναμεν εἰς εἰϱήνην, ϗ ȣ̓ϰ ἦν ἀγαϑά· εἰς ϰαιϱὸν ἰάσεως, ϗ ἰδȣ̀ ταϱαχή.

14:20 ἔγνωμεν, ϰύϱιε, ἁμαϱτήματα ἡμῶν, ἀδιϰίας ϖατέϱων ἡμῶν, ὅτι ἡμάϱτομεν ἐναντίον σȣ.

14:21 ϰόϖασον διὰ τὸ ὄνομά σȣ, μὴ ἀϖολέσῃς ϑϱόνον δόξης σȣ· μνήσϑητι, μὴ διασϰεδάσῃς τὴν διαϑήϰην σȣ τὴν μεϑ’ ἡμῶν.

14:22 μὴ ἔϛιν ἐν εἰδώλοις τῶν ἐϑνῶν ὑετίζων; ϗ εἰ ὁ ȣ̓ϱανὸς δώσει ϖλησμονὴν αὐτȣ̃; ȣ̓χὶ σὺ εἶ αὐτός; ϗ ὑϖομενȣ̃μέν σε, ὅτι σὺ ἐϖοίησας ϖάντα ταῦτα.

15:1 Ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Ἐὰν ϛῇ Μωϋσῆς ϗ Σαμȣηλ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ, ȣ̓ϰ ἔϛιν ἡ ψυχή μȣ ϖϱὸς αὐτȣ́ς· ἐξαϖόϛειλον τὸν λαὸν τȣ̃τον, ϗ ἐξελϑέτωσαν.

15:2 ϗ ἔϛαι ἐὰν εἴϖωσιν ϖϱὸς σέ Πȣ̃ ἐξελευσόμεϑα; ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ὅσοι εἰς ϑάνατον, εἰς ϑάνατον· ϗ ὅσοι εἰς μάχαιϱαν, εἰς μάχαιϱαν· ϗ ὅσοι εἰς λιμόν, εἰς λιμόν· ϗ ὅσοι εἰς αἰχμαλωσίαν, εἰς αἰχμαλωσίαν.

15:3 ϗ ἐϰδιϰήσω ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τέσσαϱα εἴδη, λέγει ϰύϱιος, τὴν μάχαιϱαν εἰς σφαγὴν ϗ τȣ̀ς ϰύνας εἰς διασϖασμὸν ϗ τὰ ϑηϱία τῆς γῆς ϗ τὰ ϖετεινὰ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ εἰς ϐϱῶσιν ϗ εἰς διαφϑοϱάν.

15:4 ϗ ϖαϱαδώσω αὐτȣ̀ς εἰς ἀνάγϰας ϖάσαις ταῖς ϐασιλείαις τῆς γῆς διὰ Μανασση υἱὸν Εζεϰιȣ ϐασιλέα Ιȣδα ϖεϱὶ ϖάντων, ὧν ἐϖοίησεν ἐν Ιεϱȣσαλημ.

15:5 τίς φείσεται ἐϖὶ σοί, Ιεϱȣσαλημ; ϗ τίς δειλιάσει ἐϖὶ σοί; ἢ τίς ἀναϰάμψει εἰς εἰϱήνην σοι;

15:6 σὺ ἀϖεϛϱάφης με, λέγει ϰύϱιος, ὀϖίσω ϖοϱεύσῃ, ϗ ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ϗ διαφϑεϱῶ σε, ϗ ȣ̓ϰέτι ἀνήσω αὐτȣ́ς.

15:7 ϗ διασϖεϱῶ αὐτȣ̀ς ἐν διασϖοϱᾷ· ἐν ϖύλαις λαȣ̃ μȣ ἠτεϰνώϑησαν, ἀϖώλεσαν τὸν λαόν μȣ διὰ τὰς ϰαϰίας αὐτῶν.

15:8 ἐϖληϑύνϑησαν χῆϱαι αὐτῶν ὑϖὲϱ τὴν ἄμμον τῆς ϑαλάσσης· ἐϖήγαγον ἐϖὶ μητέϱα νεανίσϰȣ ταλαιϖωϱίαν ἐν μεσημϐϱίᾳ, ἐϖέϱϱιψα ἐϖ’ αὐτὴν ἐξαίφνης τϱόμον ϗ σϖȣδήν.

15:9 ἐϰενώϑη ἡ τίϰτȣσα ἑϖτά, ἀϖεϰάϰησεν ἡ ψυχὴ αὐτῆς, ἐϖέδυ ὁ ἥλιος αὐτῇ ἔτι μεσȣ́σης τῆς ἡμέϱας, ϰατῃσχύνϑη ϗ ὠνειδίσϑη· τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς αὐτῶν εἰς μάχαιϱαν δώσω ἐναντίον τῶν ἐχϑϱῶν αὐτῶν.

15:10 Οἴμμοι ἐγώ, μῆτεϱ, ὡς τίνα με ἔτεϰες; ἄνδϱα διϰαζόμενον ϗ διαϰϱινόμενον ϖάσῃ τῇ γῇ· ȣ̓́τε ὠφέλησα, ȣ̓́τε ὠφέλησέν με ȣ̓δείς· ἡ ἰσχύς μȣ ἐξέλιϖεν ἐν τοῖς ϰαταϱωμένοις με.

15:11 γένοιτο, δέσϖοτα, ϰατευϑυνόντων αὐτῶν, εἰ μὴ ϖαϱέϛην σοι ἐν ϰαιϱῷ τῶν ϰαϰῶν αὐτῶν ϗ ἐν ϰαιϱῷ ϑλίψεως αὐτῶν εἰς ἀγαϑὰ ϖϱὸς τὸν ἐχϑϱόν. –

15:12 εἰ γνωσϑήσεται σίδηϱος; ϗ ϖεϱιϐόλαιον χαλϰȣ̃ν

15:13 ἡ ἰσχύς σȣ. ϗ τȣ̀ς ϑησαυϱȣ́ς σȣ εἰς ϖϱονομὴν δώσω ἀντάλλαγμα διὰ ϖάσας τὰς ἁμαϱτίας σȣ ϗ ἐν ϖᾶσι τοῖς ὁϱίοις σȣ.

15:14 ϗ ϰαταδȣλώσω σε ϰύϰλῳ τοῖς ἐχϑϱοῖς σȣ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ȣ̓ϰ ᾔδεις· ὅτι ϖῦϱ ἐϰϰέϰαυται ἐϰ τȣ̃ ϑυμȣ̃ μȣ, ἐφ’ ὑμᾶς ϰαυϑήσεται.

15:15 Κύϱιε, μνήσϑητί μȣ ϗ ἐϖίσϰεψαί με ϗ ἀϑῴωσόν με ἀϖὸ τῶν ϰαταδιωϰόντων με, μὴ εἰς μαϰϱοϑυμίαν· γνῶϑι ὡς ἔλαϐον ϖεϱὶ σȣ̃ ὀνειδισμὸν

15:16 ὑϖὸ τῶν ἀϑετȣ́ντων τȣ̀ς λόγȣς σȣ· συντέλεσον αὐτȣ́ς, ϗ ἔϛαι ὁ λόγος σȣ ἐμοὶ εἰς εὐφϱοσύνην ϗ χαϱὰν ϰαϱδίας μȣ, ὅτι ἐϖιϰέϰληται τὸ ὄνομά σȣ ἐϖ’ ἐμοί, ϰύϱιε ϖαντοϰϱάτωϱ.

15:17 ȣ̓ϰ ἐϰάϑισα ἐν συνεδϱίῳ αὐτῶν ϖαιζόντων, ἀλλὰ εὐλαϐȣ́μην ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ χειϱός σȣ· ϰατὰ μόνας ἐϰαϑήμην, ὅτι ϖιϰϱίας ἐνεϖλήσϑην.

15:18 ἵνα τί οἱ λυϖȣ̃ντές με ϰατισχύȣσίν μȣ; ἡ ϖληγή μȣ ϛεϱεά, ϖόϑεν ἰαϑήσομαι; γινομένη ἐγενήϑη μοι ὡς ὕδωϱ ψευδὲς ȣ̓ϰ ἔχον ϖίϛιν. –

15:19 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐὰν ἐϖιϛϱέψῃς, ϗ ἀϖοϰαταϛήσω σε, ϗ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ ϛήσῃ· ϗ ἐὰν ἐξαγάγῃς τίμιον ἀϖὸ ἀναξίȣ, ὡς ϛόμα μȣ ἔσῃ· ϗ ἀναϛϱέψȣσιν αὐτοὶ ϖϱὸς σέ, ϗ σὺ ȣ̓ϰ ἀναϛϱέψεις ϖϱὸς αὐτȣ́ς.

15:20 ϗ δώσω σε τῷ λαῷ τȣ́τῳ ὡς τεῖχος ὀχυϱὸν χαλϰȣ̃ν, ϗ ϖολεμήσȣσιν ϖϱὸς σὲ ϗ ȣ̓ μὴ δύνωνται ϖϱὸς σέ, διότι μετὰ σȣ̃ εἰμι τȣ̃ σῴζειν σε

15:21 ϗ ἐξαιϱεῖσϑαί σε ἐϰ χειϱὸς ϖονηϱῶν ϗ λυτϱώσομαί σε ἐϰ χειϱὸς λοιμῶν.

16:1 Ϗ σὺ μὴ λάϐῃς γυναῖϰα, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ,

16:2 ϗ ȣ̓ γεννηϑήσεταί σοι υἱὸς ȣ̓δὲ ϑυγάτηϱ ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ.

16:3 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος ϖεϱὶ τῶν υἱῶν ϗ ϖεϱὶ τῶν ϑυγατέϱων τῶν γεννωμένων ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ ϗ ϖεϱὶ τῶν μητέϱων αὐτῶν τῶν τετοϰυιῶν αὐτȣ̀ς ϗ ϖεϱὶ τῶν ϖατέϱων αὐτῶν τῶν γεγεννηϰότων αὐτȣ̀ς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ

16:4 Ἐν ϑανάτῳ νοσεϱῷ ἀϖοϑανȣ̃νται, ȣ̓ ϰοϖήσονται ϗ ȣ̓ ταφήσονται· εἰς ϖαϱάδειγμα ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς ἔσονται ϗ τοῖς ϑηϱίοις τῆς γῆς ϗ τοῖς ϖετεινοῖς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃· ἐν μαχαίϱᾳ ϖεσȣ̃νται ϗ ἐν λιμῷ συντελεσϑήσονται.

16:5 τάδε λέγει ϰύϱιος Μὴ εἰσέλϑῃς εἰς ϑίασον αὐτῶν ϗ μὴ ϖοϱευϑῇς τȣ̃ ϰόψασϑαι ϗ μὴ ϖενϑήσῃς αὐτȣ́ς, ὅτι ἀφέϛαϰα τὴν εἰϱήνην μȣ ἀϖὸ τȣ̃ λαȣ̃ τȣ́τȣ.

16:6 ȣ̓ μὴ ϰόψωνται αὐτȣ̀ς ȣ̓δὲ ἐντομίδας ȣ̓ μὴ ϖοιήσωσιν ϗ ȣ̓ ξυϱήσονται,

16:7 ϗ ȣ̓ μὴ ϰλασϑῇ ἄϱτος ἐν ϖένϑει αὐτῶν εἰς ϖαϱάϰλησιν ἐϖὶ τεϑνηϰότι, ȣ̓ ϖοτιȣ̃σιν αὐτὸν ϖοτήϱιον εἰς ϖαϱάϰλησιν ἐϖὶ ϖατϱὶ ϗ μητϱὶ αὐτȣ̃.

16:8 εἰς οἰϰίαν ϖότȣ ȣ̓ϰ εἰσελεύσῃ συγϰαϑίσαι μετ’ αὐτῶν τȣ̃ φαγεῖν ϗ ϖιεῖν.

16:9 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ἰδȣ̀ ἐγὼ ϰαταλύω ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ τȣ́τȣ ἐνώϖιον τῶν ὀφϑαλμῶν ὑμῶν ϗ ἐν ταῖς ἡμέϱαις ὑμῶν φωνὴν χαϱᾶς ϗ φωνὴν εὐφϱοσύνης, φωνὴν νυμφίȣ ϗ φωνὴν νύμφης.

16:10 ϗ ἔϛαι ὅταν ἀναγγείλῃς τῷ λαῷ τȣ́τῳ ἅϖαντα τὰ ῥήματα ταῦτα ϗ εἴϖωσιν ϖϱὸς σέ Διὰ τί ἐλάλησεν ϰύϱιος ἐφ’ ἡμᾶς ϖάντα τὰ ϰαϰὰ ταῦτα; τίς ἡ ἀδιϰία ἡμῶν; ϗ τίς ἡ ἁμαϱτία ἡμῶν, ἣν ἡμάϱτομεν ἔναντι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν;

16:11 ϗ ἐϱεῖς αὐτοῖς Ἀνϑ ὧν ἐγϰατέλιϖόν με οἱ ϖατέϱες ὑμῶν, λέγει ϰύϱιος, ϗ ᾤχοντο ὀϖίσω ϑεῶν ἀλλοτϱίων ϗ ἐδȣ́λευσαν αὐτοῖς ϗ ϖϱοσεϰύνησαν αὐτοῖς ϗ ἐμὲ ἐγϰατέλιϖον ϗ τὸν νόμον μȣ ȣ̓ϰ ἐφυλάξαντο,

16:12 ϗ ὑμεῖς ἐϖονηϱεύσασϑε ὑϖὲϱ τȣ̀ς ϖατέϱας ὑμῶν ϗ ἰδȣ̀ ὑμεῖς ϖοϱεύεσϑε ἕϰαϛος ὀϖίσω τῶν ἀϱεϛῶν τῆς ϰαϱδίας ὑμῶν τῆς ϖονηϱᾶς τȣ̃ μὴ ὑϖαϰȣ́ειν μȣ,

16:13 ϗ ἀϖοϱϱίψω ὑμᾶς ἀϖὸ τῆς γῆς ταύτης εἰς τὴν γῆν, ἣν ȣ̓ϰ ᾔδειτε ὑμεῖς ϗ οἱ ϖατέϱες ὑμῶν, ϗ δȣλεύσετε ἐϰεῖ ϑεοῖς ἑτέϱοις, οἳ ȣ̓ δώσȣσιν ὑμῖν ἔλεος.

16:14 Διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, λέγει ϰύϱιος, ϗ ȣ̓ϰ ἐϱȣ̃σιν ἔτι Ζῇ ϰύϱιος ὁ ἀναγαγὼν τȣ̀ς υἱȣ̀ς Ισϱαηλ ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ,

16:15 ἀλλά Ζῇ ϰύϱιος ὃς ἀνήγαγεν τὸν οἶϰον Ισϱαηλ ἀϖὸ γῆς ϐοϱϱᾶ ϗ ἀϖὸ ϖασῶν τῶν χωϱῶν, ȣ̔͂ ἐξώσϑησαν ἐϰεῖ· ϗ ἀϖοϰαταϛήσω αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν, ἣν ἔδωϰα τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν. –

16:16 ἰδȣ̀ ἐγὼ ἀϖοϛέλλω τȣ̀ς ἁλεεῖς τȣ̀ς ϖολλȣ́ς, λέγει ϰύϱιος, ϗ ἁλιεύσȣσιν αὐτȣ́ς· ϗ μετὰ ταῦτα ἀϖοϛελῶ τȣ̀ς ϖολλȣ̀ς ϑηϱευτάς, ϗ ϑηϱεύσȣσιν αὐτȣ̀ς ἐϖάνω ϖαντὸς ὄϱȣς ϗ ἐϖάνω ϖαντὸς ϐȣνȣ̃ ϗ ἐϰ τῶν τϱυμαλιῶν τῶν ϖετϱῶν.

16:17 ὅτι οἱ ὀφϑαλμοί μȣ ἐϖὶ ϖάσας τὰς ὁδȣ̀ς αὐτῶν, ϗ ȣ̓ϰ ἐϰϱύϐη τὰ ἀδιϰήματα αὐτῶν ἀϖέναντι τῶν ὀφϑαλμῶν μȣ.

16:18 ϗ ἀνταϖοδώσω διϖλᾶς τὰς ἀδιϰίας αὐτῶν ϗ τὰς ἁμαϱτίας αὐτῶν, ἐφ’ αἷς ἐϐεϐήλωσαν τὴν γῆν μȣ ἐν τοῖς ϑνησιμαίοις τῶν ϐδελυγμάτων αὐτῶν ϗ ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν, ἐν αἷς ἐϖλημμέλησαν τὴν ϰληϱονομίαν μȣ. –

16:19 ϰύϱιε ἰσχύς μȣ ϗ ϐοήϑειά μȣ ϗ ϰαταφυγή μȣ ἐν ἡμέϱᾳ ϰαϰῶν, ϖϱὸς σὲ ἔϑνη ἥξȣσιν ἀϖ’ ἐσχάτȣ τῆς γῆς ϗ ἐϱȣ̃σιν Ὡς ψευδῆ ἐϰτήσαντο οἱ ϖατέϱες ἡμῶν εἴδωλα, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐν αὐτοῖς ὠφέλημα.

16:20 εἰ ϖοιήσει ἑαυτῷ ἄνϑϱωϖος ϑεȣ́ς; ϗ ȣ̔͂τοι ȣ̓́ϰ εἰσιν ϑεοί.

16:21 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἐγὼ δηλώσω αὐτοῖς ἐν τῷ ϰαιϱῷ τȣ́τῳ τὴν χεῖϱά μȣ ϗ γνωϱιῶ αὐτοῖς τὴν δύναμίν μȣ, ϗ γνώσονται ὅτι ὄνομά μοι ϰύϱιος.

16:5 Ἐϖιϰατάϱατος ὁ ἄνϑϱωϖος, ὃς τὴν ἐλϖίδα ἔχει ἐϖ’ ἄνϑϱωϖον ϗ ϛηϱίσει σάϱϰα ϐϱαχίονος αὐτȣ̃ ἐϖ’ αὐτόν, ϗ ἀϖὸ ϰυϱίȣ ἀϖοϛῇ ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃·

16:6 ϗ ἔϛαι ὡς ἡ ἀγϱιομυϱίϰη ἡ ἐν τῇ ἐϱήμῳ, ȣ̓ϰ ὄψεται ὅταν ἔλϑῃ τὰ ἀγαϑά, ϗ ϰατασϰηνώσει ἐν ἁλίμοις ϗ ἐν ἐϱήμῳ, ἐν γῇ ἁλμυϱᾷ ἥτις ȣ̓ ϰατοιϰεῖται.

16:7 ϗ εὐλογημένος ὁ ἄνϑϱωϖος, ὃς ϖέϖοιϑεν ἐϖὶ τῷ ϰυϱίῳ, ϗ ἔϛαι ϰύϱιος ἐλϖὶς αὐτȣ̃·

16:8 ϗ ἔϛαι ὡς ξύλον εὐϑηνȣ̃ν ϖαϱ’ ὕδατα ϗ ἐϖὶ ἰϰμάδα ϐαλεῖ ῥίζας αὐτȣ̃ ϗ ȣ̓ φοϐηϑήσεται ὅταν ἔλϑῃ ϰαῦμα, ϗ ἔϛαι ἐϖ’ αὐτῷ ϛελέχη ἀλσώδη, ἐν ἐνιαυτῷ ἀϐϱοχίας ȣ̓ φοϐηϑήσεται ϗ ȣ̓ διαλείψει ϖοιῶν ϰαϱϖόν. –

16:9 ϐαϑεῖα ἡ ϰαϱδία ϖαϱὰ ϖάντα, ϗ ἄνϑϱωϖός ἐϛιν· ϗ τίς γνώσεται αὐτόν;

16:10 ἐγὼ ϰύϱιος ἐτάζων ϰαϱδίας ϗ δοϰιμάζων νεφϱȣ̀ς τȣ̃ δȣ̃ναι ἑϰάϛῳ ϰατὰ τὰς ὁδȣ̀ς αὐτȣ̃ ϗ ϰατὰ τȣ̀ς ϰαϱϖȣ̀ς τῶν ἐϖιτηδευμάτων αὐτȣ̃. –

16:11 ἐφώνησεν ϖέϱδιξ, συνήγαγεν ἃ ȣ̓ϰ ἔτεϰεν· ϖοιῶν ϖλȣ̃τον αὐτȣ̃ ȣ̓ μετὰ ϰϱίσεως, ἐν ἡμίσει ἡμεϱῶν αὐτȣ̃ ἐγϰαταλείψȣσιν αὐτόν, ϗ ἐϖ’ ἐσχάτων αὐτȣ̃ ἔϛαι ἄφϱων.

16:12 Θϱόνος δόξης ὑψωμένος ἁγίασμα ἡμῶν

16:13 ὑϖομονὴ Ισϱαηλ ϰύϱιε, ϖάντες οἱ ϰαταλιϖόντες σε ϰαταισχυνϑήτωσαν, ἀφεϛηϰότες ἐϖὶ τῆς γῆς γϱαφήτωσαν, ὅτι ἐγϰατέλιϖον ϖηγὴν ζωῆς τὸν ϰύϱιον. –

16:14 ἴασαί με, ϰύϱιε, ϗ ἰαϑήσομαι· σῶσόν με, ϗ σωϑήσομαι· ὅτι ϰαύχημά μȣ σὺ εἶ.

16:15 ἰδȣ̀ αὐτοὶ λέγȣσι ϖϱός με Πȣ̃ ἐϛιν ὁ λόγος ϰυϱίȣ; ἐλϑάτω.

16:16 ἐγὼ δὲ ȣ̓ϰ ἐϰοϖίασα ϰαταϰολȣϑῶν ὀϖίσω σȣ ϗ ἡμέϱαν ἀνϑϱώϖȣ ȣ̓ϰ ἐϖεϑύμησα, σὺ ἐϖίϛῃ· τὰ ἐϰϖοϱευόμενα διὰ τῶν χειλέων μȣ ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ́ ἐϛιν.

16:17 μὴ γενηϑῇς μοι εἰς ἀλλοτϱίωσιν φειδόμενός μȣ ἐν ἡμέϱᾳ ϖονηϱᾷ.

16:18 ϰαταισχυνϑήτωσαν οἱ διώϰοντές με, ϗ μὴ ϰαταισχυνϑείην ἐγώ· ϖτοηϑείησαν αὐτοί, ϗ μὴ ϖτοηϑείην ἐγώ· ἐϖάγαγε ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ἡμέϱαν ϖονηϱάν, δισσὸν σύντϱιμμα σύντϱιψον αὐτȣ́ς.

16:19 Τάδε λέγει ϰύϱιος Βάδισον ϗ ϛῆϑι ἐν ϖύλαις υἱῶν λαȣ̃ σȣ, ἐν αἷς εἰσϖοϱεύονται ἐν αὐταῖς ϐασιλεῖς Ιȣδα ϗ ἐν αἷς ἐϰϖοϱεύονται ἐν αὐταῖς, ϗ ἐν ϖάσαις ταῖς ϖύλαις Ιεϱȣσαλημ

16:20 ϗ ἐϱεῖς ϖϱὸς αὐτȣ́ς Ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ, ϐασιλεῖς Ιȣδα ϗ ϖᾶσα Ιȣδαία ϗ ϖᾶσα Ιεϱȣσαλημ οἱ εἰσϖοϱευόμενοι ἐν ταῖς ϖύλαις ταύταις,

16:21 τάδε λέγει ϰύϱιος Φυλάσσεσϑε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ϗ μὴ αἴϱετε ϐαϛάγματα ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῶν σαϐϐάτων ϗ μὴ ἐϰϖοϱεύεσϑε ταῖς ϖύλαις Ιεϱȣσαλημ

16:22 ϗ μὴ ἐϰφέϱετε ϐαϛάγματα ἐξ οἰϰιῶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῶν σαϐϐάτων ϗ ϖᾶν ἔϱγον ȣ̓ ϖοιήσετε· ἁγιάσατε τὴν ἡμέϱαν τῶν σαϐϐάτων, ϰαϑὼς ἐνετειλάμην τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν. ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσαν ϗ ȣ̓ϰ ἔϰλιναν τὸ ȣ̓͂ς αὐτῶν

16:23 ϗ ἐσϰλήϱυναν τὸν τϱάχηλον αὐτῶν ὑϖὲϱ τȣ̀ς ϖατέϱας αὐτῶν τȣ̃ μὴ ἀϰȣ̃σαί μȣ ϗ τȣ̃ μὴ δέξασϑαι ϖαιδείαν.

16:24 ϗ ἔϛαι ἐὰν ἀϰοῇ ἀϰȣ́σητέ μȣ, λέγει ϰύϱιος, τȣ̃ μὴ εἰσφέϱειν ϐαϛάγματα διὰ τῶν ϖυλῶν τῆς ϖόλεως ταύτης ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῶν σαϐϐάτων ϗ ἁγιάζειν τὴν ἡμέϱαν τῶν σαϐϐάτων τȣ̃ μὴ ϖοιεῖν ϖᾶν ἔϱγον,

16:25 ϗ εἰσελεύσονται διὰ τῶν ϖυλῶν τῆς ϖόλεως ταύτης ϐασιλεῖς ϗ ἄϱχοντες ϰαϑήμενοι ἐϖὶ ϑϱόνȣ Δαυιδ ϗ ἐϖιϐεϐηϰότες ἐφ’ ἅϱμασιν ϗ ἵϖϖοις αὐτῶν, αὐτοὶ ϗ οἱ ἄϱχοντες αὐτῶν, ἄνδϱες Ιȣδα ϗ οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες Ιεϱȣσαλημ, ϗ ϰατοιϰισϑήσεται ἡ ϖόλις αὕτη εἰς τὸν αἰῶνα.

16:26 ϗ ἥξȣσιν ἐϰ τῶν ϖόλεων Ιȣδα ϗ ϰυϰλόϑεν Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϰ γῆς Βενιαμιν ϗ ἐϰ τῆς ϖεδινῆς ϗ ἐϰ τȣ̃ ὄϱȣς ϗ ἐϰ τῆς ϖϱὸς νότον φέϱοντες ὁλοϰαυτώματα ϗ ϑυσίαν ϗ ϑυμιάματα ϗ μαναα ϗ λίϐανον, φέϱοντες αἴνεσιν εἰς οἶϰον ϰυϱίȣ.

16:27 ϗ ἔϛαι ἐὰν μὴ εἰσαϰȣ́σητέ μȣ τȣ̃ ἁγιάζειν τὴν ἡμέϱαν τῶν σαϐϐάτων τȣ̃ μὴ αἴϱειν ϐαϛάγματα ϗ μὴ εἰσϖοϱεύεσϑαι ταῖς ϖύλαις Ιεϱȣσαλημ ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῶν σαϐϐάτων, ϗ ἀνάψω ϖῦϱ ἐν ταῖς ϖύλαις αὐτῆς, ϗ ϰαταφάγεται ἄμφοδα Ιεϱȣσαλημ ϗ ȣ̓ σϐεσϑήσεται.

18:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖαϱὰ ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν λέγων

18:2 Ἀνάϛηϑι ϗ ϰατάϐηϑι εἰς οἶϰον τȣ̃ ϰεϱαμέως, ϗ ἐϰεῖ ἀϰȣ́σῃ τȣ̀ς λόγȣς μȣ.

18:3 ϗ ϰατέϐην εἰς τὸν οἶϰον τȣ̃ ϰεϱαμέως, ϗ ἰδȣ̀ αὐτὸς ἐϖοίει ἔϱγον ἐϖὶ τῶν λίϑων·

18:4 ϗ διέϖεσεν τὸ ἀγγεῖον, ὃ αὐτὸς ἐϖοίει, ἐν ταῖς χεϱσὶν αὐτȣ̃, ϗ ϖάλιν αὐτὸς ἐϖοίησεν αὐτὸ ἀγγεῖον ἕτεϱον, ϰαϑὼς ἤϱεσεν ἐνώϖιον αὐτȣ̃ τȣ̃ ϖοιῆσαι.

18:5 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων

18:6 Εἰ ϰαϑὼς ὁ ϰεϱαμεὺς ȣ̔͂τος ȣ̓ δυνήσομαι τȣ̃ ϖοιῆσαι ὑμᾶς, οἶϰος Ισϱαηλ; ἰδȣ̀ ὡς ὁ ϖηλὸς τȣ̃ ϰεϱαμέως ὑμεῖς ἐϛε ἐν ταῖς χεϱσίν μȣ.

18:7 ϖέϱας λαλήσω ἐϖὶ ἔϑνος ἢ ἐϖὶ ϐασιλείαν τȣ̃ ἐξᾶϱαι αὐτȣ̀ς ϗ τȣ̃ ἀϖολλύειν,

18:8 ϗ ἐϖιϛϱαφῇ τὸ ἔϑνος ἐϰεῖνο ἀϖὸ ϖάντων τῶν ϰαϰῶν αὐτῶν, ϗ μετανοήσω ϖεϱὶ τῶν ϰαϰῶν, ὧν ἐλογισάμην τȣ̃ ϖοιῆσαι αὐτοῖς·

18:9 ϗ ϖέϱας λαλήσω ἐϖὶ ἔϑνος ϗ ἐϖὶ ϐασιλείαν τȣ̃ ἀνοιϰοδομεῖσϑαι ϗ τȣ̃ ϰαταφυτεύεσϑαι,

18:10 ϗ ϖοιήσωσιν τὰ ϖονηϱὰ ἐναντίον μȣ τȣ̃ μὴ ἀϰȣ́ειν τῆς φωνῆς μȣ, ϗ μετανοήσω ϖεϱὶ τῶν ἀγαϑῶν, ὧν ἐλάλησα τȣ̃ ϖοιῆσαι αὐτοῖς.

18:11 ϗ νῦν εἰϖὸν ϖϱὸς ἄνδϱας Ιȣδα ϗ ϖϱὸς τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Ιεϱȣσαλημ Ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖλάσσω ἐφ’ ὑμᾶς ϰαϰὰ ϗ λογίζομαι ἐφ’ ὑμᾶς λογισμόν· ἀϖοϛϱαφήτω δὴ ἕϰαϛος ἀϖὸ ὁδȣ̃ αὐτȣ̃ τῆς ϖονηϱᾶς, ϗ ϰαλλίονα ϖοιήσετε τὰ ἐϖιτηδεύματα ὑμῶν.

18:12 ϗ εἶϖαν Ἀνδϱιȣ́μεϑα, ὅτι ὀϖίσω τῶν ἀϖοϛϱοφῶν ἡμῶν ϖοϱευσόμεϑα ϗ ἕϰαϛος τὰ ἀϱεϛὰ τῆς ϰαϱδίας αὐτȣ̃ τῆς ϖονηϱᾶς ϖοιήσομεν.

18:13 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐϱωτήσατε δὴ ἐν ἔϑνεσιν Τίς ἤϰȣσεν τοιαῦτα φϱιϰτά, ἃ ἐϖοίησεν σφόδϱα ϖαϱϑένος Ισϱαηλ;

18:14 μὴ ἐϰλείψȣσιν ἀϖὸ ϖέτϱας μαϛοὶ ἢ χιὼν ἀϖὸ τȣ̃ Λιϐάνȣ; μὴ ἐϰϰλινεῖ ὕδωϱ ϐιαίως ἀνέμῳ φεϱόμενον;

18:15 ὅτι ἐϖελάϑοντό μȣ ὁ λαός μȣ, εἰς ϰενὸν ἐϑυμίασαν· ϗ ἀσϑενήσȣσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν σχοίνȣς αἰωνίȣς τȣ̃ ἐϖιϐῆναι τϱίϐȣς ȣ̓ϰ ἔχοντας ὁδὸν εἰς ϖοϱείαν

18:16 τȣ̃ τάξαι τὴν γῆν αὐτῶν εἰς ἀφανισμὸν ϗ σύϱιγμα αἰώνιον· ϖάντες οἱ διαϖοϱευόμενοι δι’ αὐτῆς ἐϰϛήσονται ϗ ϰινήσȣσιν τὴν ϰεφαλὴν αὐτῶν.

18:17 ὡς ἄνεμον ϰαύσωνα διασϖεϱῶ αὐτȣ̀ς ϰατὰ ϖϱόσωϖον ἐχϑϱῶν αὐτῶν, δείξω αὐτοῖς ἡμέϱαν ἀϖωλείας αὐτῶν.

18:18 Ϗ εἶϖαν Δεῦτε λογισώμεϑα ἐϖὶ Ιεϱεμιαν λογισμόν, ὅτι ȣ̓ϰ ἀϖολεῖται νόμος ἀϖὸ ἱεϱέως ϗ ϐȣλὴ ἀϖὸ συνετȣ̃ ϗ λόγος ἀϖὸ ϖϱοφήτȣ· δεῦτε ϗ ϖατάξωμεν αὐτὸν ἐν γλώσσῃ ϗ ἀϰȣσόμεϑα ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς αὐτȣ̃. –

18:19 εἰσάϰȣσόν μȣ, ϰύϱιε, ϗ εἰσάϰȣσον τῆς φωνῆς τȣ̃ διϰαιώματός μȣ.

18:20 εἰ ἀνταϖοδίδοται ἀντὶ ἀγαϑῶν ϰαϰά; ὅτι συνελάλησαν ῥήματα ϰατὰ τῆς ψυχῆς μȣ ϗ τὴν ϰόλασιν αὐτῶν ἔϰϱυψάν μοι· μνήσϑητι ἑϛηϰότος μȣ ϰατὰ ϖϱόσωϖόν σȣ τȣ̃ λαλῆσαι ὑϖὲϱ αὐτῶν ἀγαϑὰ τȣ̃ ἀϖοϛϱέψαι τὸν ϑυμόν σȣ ἀϖ’ αὐτῶν.

18:21 διὰ τȣ̃το δὸς τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτῶν εἰς λιμὸν ϗ ἄϑϱοισον αὐτȣ̀ς εἰς χεῖϱας μαχαίϱας· γενέσϑωσαν αἱ γυναῖϰες αὐτῶν ἄτεϰνοι ϗ χῆϱαι, ϗ οἱ ἄνδϱες αὐτῶν γενέσϑωσαν ἀνῃϱημένοι ϑανάτῳ ϗ οἱ νεανίσϰοι αὐτῶν ϖεϖτωϰότες μαχαίϱᾳ ἐν ϖολέμῳ.

18:22 γενηϑήτω ϰϱαυγὴ ἐν ταῖς οἰϰίαις αὐτῶν, ἐϖάξεις ἐϖ’ αὐτȣ̀ς λῃϛὰς ἄφνω, ὅτι ἐνεχείϱησαν λόγον εἰς σύλλημψίν μȣ ϗ ϖαγίδας ἔϰϱυψαν ἐϖ’ ἐμέ.

18:23 ϗ σύ, ϰύϱιε, ἔγνως ἅϖασαν τὴν ϐȣλὴν αὐτῶν ἐϖ’ ἐμὲ εἰς ϑάνατον· μὴ ἀϑῳώσῃς τὰς ἀδιϰίας αὐτῶν, ϗ τὰς ἁμαϱτίας αὐτῶν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ σȣ μὴ ἐξαλείψῃς· γενέσϑω ἡ ἀσϑένεια αὐτῶν ἐναντίον σȣ, ἐν ϰαιϱῷ ϑυμȣ̃ σȣ ϖοίησον ἐν αὐτοῖς.

19:1 Τότε εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Βάδισον ϗ ϰτῆσαι ϐῖϰον ϖεϖλασμένον ὀϛϱάϰινον ϗ ἄξεις ἀϖὸ τῶν ϖϱεσϐυτέϱων τȣ̃ λαȣ̃ ϗ ἀϖὸ τῶν ϖϱεσϐυτέϱων τῶν ἱεϱέων

19:2 ϗ ἐξελεύσῃ εἰς τὸ ϖολυάνδϱιον υἱῶν τῶν τέϰνων αὐτῶν, ὅ ἐϛιν ἐϖὶ τῶν ϖϱοϑύϱων ϖύλης τῆς χαϱσιϑ, ϗ ἀνάγνωϑι ἐϰεῖ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς ἂν λαλήσω ϖϱὸς σέ,

19:3 ϗ ἐϱεῖς αὐτοῖς Ἀϰȣ́σατε τὸν λόγον ϰυϱίȣ, ϐασιλεῖς Ιȣδα ϗ ἄνδϱες Ιȣδα ϗ οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες Ιεϱȣσαλημ ϗ οἱ εἰσϖοϱευόμενοι ἐν ταῖς ϖύλαις ταύταις Τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ἐϖὶ τὸν τόϖον τȣ̃τον ϰαϰὰ ὥϛε ϖαντὸς ἀϰȣ́οντος αὐτὰ ἠχήσει ἀμφότεϱα τὰ ὦτα αὐτȣ̃

19:4 ἀνϑ’ ὧν ἐγϰατέλιϖόν με ϗ ἀϖηλλοτϱίωσαν τὸν τόϖον τȣ̃τον ϗ ἐϑυμίασαν ἐν αὐτῷ ϑεοῖς ἀλλοτϱίοις, οἷς ȣ̓ϰ ᾔδεισαν αὐτοὶ ϗ οἱ ϖατέϱες αὐτῶν, ϗ οἱ ϐασιλεῖς Ιȣδα ἔϖλησαν τὸν τόϖον τȣ̃τον αἱμάτων ἀϑῴων

19:5 ϗ ᾠϰοδόμησαν ὑψηλὰ τῇ Βααλ τȣ̃ ϰαταϰαίειν τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτῶν ἐν ϖυϱί, ἃ ȣ̓ϰ ἐνετειλάμην ȣ̓δὲ ἐλάλησα ȣ̓δὲ διενοήϑην ἐν τῇ ϰαϱδίᾳ μȣ.

19:6 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, λέγει ϰύϱιος, ϗ ȣ̓ ϰληϑήσεται τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ ἔτι Διάϖτωσις ϗ Πολυάνδϱιον υἱȣ̃ Εννομ, ἀλλ’ ἢ Πολυάνδϱιον τῆς σφαγῆς.

19:7 ϗ σφάξω τὴν ϐȣλὴν Ιȣδα ϗ τὴν ϐȣλὴν Ιεϱȣσαλημ ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ ϗ ϰαταϐαλῶ αὐτȣ̀ς ἐν μαχαίϱᾳ ἐναντίον τῶν ἐχϑϱῶν αὐτῶν ϗ ἐν χεϱσὶν τῶν ζητȣ́ντων τὰς ψυχὰς αὐτῶν ϗ δώσω τȣ̀ς νεϰϱȣ̀ς αὐτῶν εἰς ϐϱῶσιν τοῖς ϖετεινοῖς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τοῖς ϑηϱίοις τῆς γῆς.

19:8 ϗ τάξω τὴν ϖόλιν ταύτην εἰς ἀφανισμὸν ϗ εἰς συϱιγμόν· ϖᾶς ὁ ϖαϱαϖοϱευόμενος ἐϖ’ αὐτῆς σϰυϑϱωϖάσει ϗ συϱιεῖ ὑϖὲϱ ϖάσης τῆς ϖληγῆς αὐτῆς.

19:9 ϗ ἔδονται τὰς σάϱϰας τῶν υἱῶν αὐτῶν ϗ τὰς σάϱϰας τῶν ϑυγατέϱων αὐτῶν, ϗ ἕϰαϛος τὰς σάϱϰας τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃ ἔδονται ἐν τῇ ϖεϱιοχῇ ϗ ἐν τῇ ϖολιοϱϰίᾳ, ᾗ ϖολιοϱϰήσȣσιν αὐτȣ̀ς οἱ ἐχϑϱοὶ αὐτῶν.

19:10 ϗ συντϱίψεις τὸν ϐῖϰον ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς τῶν ἀνδϱῶν τῶν ἐϰϖοϱευομένων μετὰ σȣ̃

19:11 ϗ ἐϱεῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος ȣ̔́τως συντϱίψω τὸν λαὸν τȣ̃τον ϗ τὴν ϖόλιν ταύτην, ϰαϑὼς συντϱίϐεται ἄγγος ὀϛϱάϰινον, ὃ ȣ̓ δυνήσεται ἰαϑῆναι ἔτι.

19:12 ȣ̔́τως ϖοιήσω, λέγει ϰύϱιος, τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ ϗ τοῖς ϰατοιϰȣ̃σιν ἐν αὐτῷ τȣ̃ δοϑῆναι τὴν ϖόλιν ταύτην ὡς τὴν διαϖίϖτȣσαν.

19:13 ϗ οἱ οἶϰοι Ιεϱȣσαλημ ϗ οἱ οἶϰοι ϐασιλέων Ιȣδα ἔσονται ϰαϑὼς ὁ τόϖος ὁ διαϖίϖτων τῶν ἀϰαϑαϱσιῶν ἐν ϖάσαις ταῖς οἰϰίαις, ἐν αἷς ἐϑυμίασαν ἐϖὶ τῶν δωμάτων αὐτῶν ϖάσῃ τῇ ϛϱατιᾷ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἔσϖεισαν σϖονδὰς ϑεοῖς ἀλλοτϱίοις. –

19:14 ϗ ἦλϑεν Ιεϱεμιας ἀϖὸ τῆς διαϖτώσεως, ȣ̔͂ ἀϖέϛειλεν αὐτὸν ϰύϱιος ἐϰεῖ τȣ̃ ϖϱοφητεῦσαι, ϗ ἔϛη ἐν τῇ αὐλῇ οἴϰȣ ϰυϱίȣ ϗ εἶϖε ϖϱὸς ϖάντα τὸν λαόν

19:15 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ἐϖὶ τὴν ϖόλιν ταύτην ϗ ἐϖὶ ϖάσας τὰς ϖόλεις αὐτῆς ϗ ἐϖὶ τὰς ϰώμας αὐτῆς ἅϖαντα τὰ ϰαϰά, ἃ ἐλάλησα ἐϖ’ αὐτήν, ὅτι ἐσϰλήϱυναν τὸν τϱάχηλον αὐτῶν τȣ̃ μὴ εἰσαϰȣ́ειν τῶν λόγων μȣ.

20:1 Ϗ ἤϰȣσεν Πασχωϱ υἱὸς Εμμηϱ ὁ ἱεϱεύς, ϗ ȣ̔͂τος ἦν ϰαϑεϛαμένος ἡγȣ́μενος οἴϰȣ ϰυϱίȣ, τȣ̃ Ιεϱεμιȣ ϖϱοφητεύοντος τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς.

20:2 ϗ ἐϖάταξεν αὐτὸν ϗ ἐνέϐαλεν αὐτὸν εἰς τὸν ϰαταϱϱάϰτην, ὃς ἦν ἐν ϖύλῃ οἴϰȣ ἀϖοτεταγμένȣ τȣ̃ ὑϖεϱῴȣ, ὃς ἦν ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ.

20:3 ϗ ἐξήγαγεν Πασχωϱ τὸν Ιεϱεμιαν ἐϰ τȣ̃ ϰαταϱϱάϰτȣ, ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ιεϱεμιας Ȣ̓χὶ Πασχωϱ ἐϰάλεσεν ϰύϱιος τὸ ὄνομά σȣ, ἀλλ’ ἢ Μέτοιϰον·

20:4 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ δίδωμί σε εἰς μετοιϰίαν σὺν ϖᾶσι τοῖς φίλοις σȣ, ϗ ϖεσȣ̃νται ἐν μαχαίϱᾳ ἐχϑϱῶν αὐτῶν, ϗ οἱ ὀφϑαλμοί σȣ ὄψονται, ϗ σὲ ϗ ϖάντα Ιȣδαν δώσω εἰς χεῖϱας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ μετοιϰιȣ̃σιν αὐτȣ̀ς ϗ ϰαταϰόψȣσιν αὐτȣ̀ς ἐν μαχαίϱαις·

20:5 ϗ δώσω τὴν ϖᾶσαν ἰσχὺν τῆς ϖόλεως ταύτης ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϖόνȣς αὐτῆς ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϑησαυϱȣ̀ς τȣ̃ ϐασιλέως Ιȣδα εἰς χεῖϱας ἐχϑϱῶν αὐτȣ̃, ϗ ἄξȣσιν αὐτȣ̀ς εἰς Βαϐυλῶνα.

20:6 ϗ σὺ ϗ ϖάντες οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες ἐν τῷ οἴϰῳ σȣ ϖοϱεύσεσϑε ἐν αἰχμαλωσίᾳ, ϗ ἐν Βαϐυλῶνι ἀϖοϑανῇ ϗ ἐϰεῖ ταφήσῃ, σὺ ϗ ϖάντες οἱ φίλοι σȣ, οἷς ἐϖϱοφήτευσας αὐτοῖς ψευδῆ.

20:7 Ἠϖάτησάς με, ϰύϱιε, ϗ ἠϖατήϑην, ἐϰϱάτησας ϗ ἠδυνάσϑης· ἐγενόμην εἰς γέλωτα, ϖᾶσαν ἡμέϱαν διετέλεσα μυϰτηϱιζόμενος·

20:8 ὅτι ϖιϰϱῷ λόγῳ μȣ γελάσομαι, ἀϑεσίαν ϗ ταλαιϖωϱίαν ἐϖιϰαλέσομαι, ὅτι ἐγενήϑη λόγος ϰυϱίȣ εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ ϗ εἰς χλευασμὸν ϖᾶσαν ἡμέϱαν μȣ.

20:9 ϗ εἶϖα Ȣ̓ μὴ ὀνομάσω τὸ ὄνομα ϰυϱίȣ ϗ ȣ̓ μὴ λαλήσω ἔτι ἐϖὶ τῷ ὀνόματι αὐτȣ̃· ϗ ἐγένετο ὡς ϖῦϱ ϰαιόμενον φλέγον ἐν τοῖς ὀϛέοις μȣ, ϗ ϖαϱεῖμαι ϖάντοϑεν ϗ ȣ̓ δύναμαι φέϱειν.

20:10 ὅτι ἤϰȣσα ψόγον ϖολλῶν συναϑϱοιζομένων ϰυϰλόϑεν Ἐϖισύϛητε ϗ ἐϖισυϛῶμεν αὐτῷ, ϖάντες ἄνδϱες φίλοι αὐτȣ̃· τηϱήσατε τὴν ἐϖίνοιαν αὐτȣ̃, εἰ ἀϖατηϑήσεται ϗ δυνησόμεϑα αὐτῷ ϗ λημψόμεϑα τὴν ἐϰδίϰησιν ἡμῶν ἐξ αὐτȣ̃.

20:11 ϗ ϰύϱιος μετ’ ἐμȣ̃ ϰαϑὼς μαχητὴς ἰσχύων· διὰ τȣ̃το ἐδίωξαν ϗ νοῆσαι ȣ̓ϰ ἠδύναντο· ᾐσχύνϑησαν σφόδϱα, ὅτι ȣ̓ϰ ἐνόησαν ἀτιμίας αὐτῶν, αἳ δι’ αἰῶνος ȣ̓ϰ ἐϖιλησϑήσονται.

20:12 ϰύϱιε δοϰιμάζων δίϰαια συνίων νεφϱȣ̀ς ϗ ϰαϱδίας, ἴδοιμι τὴν ϖαϱὰ σȣ̃ ἐϰδίϰησιν ἐν αὐτοῖς, ὅτι ϖϱὸς σὲ ἀϖεϰάλυψα τὰ ἀϖολογήματά μȣ. –

20:13 ᾄσατε τῷ ϰυϱίῳ, αἰνέσατε αὐτῷ, ὅτι ἐξείλατο ψυχὴν ϖένητος ἐϰ χειϱὸς ϖονηϱευομένων. –

20:14 ἐϖιϰατάϱατος ἡ ἡμέϱα, ἐν ᾗ ἐτέχϑην ἐν αὐτῇ· ἡ ἡμέϱα, ἐν ᾗ ἔτεϰέν με ἡ μήτηϱ μȣ, μὴ ἔϛω ἐϖευϰτή.

20:15 ἐϖιϰατάϱατος ὁ ἄνϑϱωϖος ὁ εὐαγγελισάμενος τῷ ϖατϱί μȣ λέγων Ἐτέχϑη σοι ἄϱσεν, εὐφϱαινόμενος.

20:16 ἔϛω ὁ ἄνϑϱωϖος ἐϰεῖνος ὡς αἱ ϖόλεις, ἃς ϰατέϛϱεψεν ϰύϱιος ἐν ϑυμῷ ϗ ȣ̓ μετεμελήϑη, ἀϰȣσάτω ϰϱαυγῆς τὸ ϖϱωῒ ϗ ἀλαλαγμȣ̃ μεσημϐϱίας,

20:17 ὅτι ȣ̓ϰ ἀϖέϰτεινέν με ἐν μήτϱᾳ μητϱὸς ϗ ἐγένετό μοι ἡ μήτηϱ μȣ τάφος μȣ ϗ ἡ μήτϱα συλλήμψεως αἰωνίας.

20:18 ἵνα τί τȣ̃το ἐξῆλϑον ἐϰ μήτϱας τȣ̃ ϐλέϖειν ϰόϖȣς ϗ ϖόνȣς, ϗ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνῃ αἱ ἡμέϱαι μȣ;

21:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖαϱὰ ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν, ὅτε ἀϖέϛειλεν ϖϱὸς αὐτὸν ὁ ϐασιλεὺς Σεδεϰιας τὸν Πασχωϱ υἱὸν Μελχιȣ ϗ Σοφονιαν υἱὸν Μαασαιȣ τὸν ἱεϱέα λέγων

21:2 Ἐϖεϱώτησον ϖεϱὶ ἡμῶν τὸν ϰύϱιον, ὅτι ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐφέϛηϰεν ἐφ’ ἡμᾶς, εἰ ϖοιήσει ϰύϱιος ϰατὰ ϖάντα τὰ ϑαυμάσια αὐτȣ̃, ϗ ἀϖελεύσεται ἀφ’ ἡμῶν.

21:3 ϗ εἶϖεν ϖϱὸς αὐτȣ̀ς Ιεϱεμιας ȣ̔́τως ἐϱεῖτε ϖϱὸς Σεδεϰιαν ϐασιλέα Ιȣδα

21:4 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ μεταϛϱέφω τὰ ὅϖλα τὰ ϖολεμιϰά, ἐν οἷς ὑμεῖς ϖολεμεῖτε ἐν αὐτοῖς ϖϱὸς τȣ̀ς Χαλδαίȣς τȣ̀ς συγϰεϰλειϰότας ὑμᾶς ἔξωϑεν τȣ̃ τείχȣς, εἰς τὸ μέσον τῆς ϖόλεως ταύτης

21:5 ϗ ϖολεμήσω ἐγὼ ὑμᾶς ἐν χειϱὶ ἐϰτεταμένῃ ϗ ἐν ϐϱαχίονι ϰϱαταιῷ μετὰ ϑυμȣ̃ ϗ ὀϱγῆς ϗ ϖαϱοϱγισμȣ̃ μεγάλȣ

21:6 ϗ ϖατάξω ϖάντας τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν τῇ ϖόλει ταύτῃ, τȣ̀ς ἀνϑϱώϖȣς ϗ τὰ ϰτήνη, ἐν ϑανάτῳ μεγάλῳ, ϗ ἀϖοϑανȣ̃νται.

21:7 ϗ μετὰ ταῦτα – ȣ̔́τως λέγει ϰύϱιος – δώσω τὸν Σεδεϰιαν ϐασιλέα Ιȣδα ϗ τȣ̀ς ϖαῖδας αὐτȣ̃ ϗ τὸν λαὸν τὸν ϰαταλειφϑέντα ἐν τῇ ϖόλει ταύτῃ ἀϖὸ τȣ̃ ϑανάτȣ ϗ ἀϖὸ τȣ̃ λιμȣ̃ ϗ ἀϖὸ τῆς μαχαίϱας εἰς χεῖϱας ἐχϑϱῶν αὐτῶν τῶν ζητȣ́ντων τὰς ψυχὰς αὐτῶν, ϗ ϰαταϰόψȣσιν αὐτȣ̀ς ἐν ϛόματι μαχαίϱας· ȣ̓ φείσομαι ἐϖ’ αὐτοῖς ϗ ȣ̓ μὴ οἰϰτιϱήσω αὐτȣ́ς.

21:8 ϗ ϖϱὸς τὸν λαὸν τȣ̃τον ἐϱεῖς Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ δέδωϰα ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ ὑμῶν τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς ϗ τὴν ὁδὸν τȣ̃ ϑανάτȣ·

21:9 ὁ ϰαϑήμενος ἐν τῇ ϖόλει ταύτῃ ἀϖοϑανεῖται ἐν μαχαίϱᾳ ϗ ἐν λιμῷ, ϗ ὁ ἐϰϖοϱευόμενος ϖϱοσχωϱῆσαι ϖϱὸς τȣ̀ς Χαλδαίȣς τȣ̀ς συγϰεϰλειϰότας ὑμᾶς ζήσεται, ϗ ἔϛαι ἡ ψυχὴ αὐτȣ̃ εἰς σϰῦλα, ϗ ζήσεται.

21:10 διότι ἐϛήϱιϰα τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν ταύτην εἰς ϰαϰὰ ϗ ȣ̓ϰ εἰς ἀγαϑά· εἰς χεῖϱας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ϖαϱαδοϑήσεται, ϗ ϰαταϰαύσει αὐτὴν ἐν ϖυϱί. –

21:11 ὁ οἶϰος ϐασιλέως Ιȣδα, ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ·

21:12 οἶϰος Δαυιδ, τάδε λέγει ϰύϱιος Κϱίνατε τὸ ϖϱωῒ ϰϱίμα ϗ ϰατευϑύνατε ϗ ἐξέλεσϑε διηϱϖασμένον ἐϰ χειϱὸς ἀδιϰȣ̃ντος αὐτόν, ὅϖως μὴ ἀναφϑῇ ὡς ϖῦϱ ἡ ὀϱγή μȣ ϗ ϰαυϑήσεται, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ σϐέσων.

21:13 ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖϱὸς σὲ τὸν ϰατοιϰȣ̃ντα τὴν ϰοιλάδα Σοϱ τὴν ϖεδινὴν τȣ̀ς λέγοντας Τίς ϖτοήσει ἡμᾶς; ἢ τίς εἰσελεύσεται ϖϱὸς τὸ ϰατοιϰητήϱιον ἡμῶν;

21:14 ϗ ἀνάψω ϖῦϱ ἐν τῷ δϱυμῷ αὐτῆς, ϗ ἔδεται ϖάντα τὰ ϰύϰλῳ αὐτῆς.

22:1 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ποϱεύȣ ϗ ϰατάϐηϑι εἰς τὸν οἶϰον τȣ̃ ϐασιλέως Ιȣδα ϗ λαλήσεις ἐϰεῖ τὸν λόγον τȣ̃τον

22:2 ϗ ἐϱεῖς Ἄϰȣε λόγον ϰυϱίȣ, ϐασιλεῦ Ιȣδα ὁ ϰαϑήμενος ἐϖὶ ϑϱόνȣ Δαυιδ, σὺ ϗ ὁ οἶϰός σȣ ϗ ὁ λαός σȣ ϗ οἱ εἰσϖοϱευόμενοι ταῖς ϖύλαις ταύταις

22:3 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ποιεῖτε ϰϱίσιν ϗ διϰαιοσύνην ϗ ἐξαιϱεῖσϑε διηϱϖασμένον ἐϰ χειϱὸς ἀδιϰȣ̃ντος αὐτὸν ϗ ϖϱοσήλυτον ϗ ὀϱφανὸν ϗ χήϱαν μὴ ϰαταδυναϛεύετε ϗ μὴ ἀσεϐεῖτε ϗ αἷμα ἀϑῷον μὴ ἐϰχέητε ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ.

22:4 διότι ἐὰν ϖοιȣ̃ντες ϖοιήσητε τὸν λόγον τȣ̃τον, ϗ εἰσελεύσονται ἐν ταῖς ϖύλαις τȣ̃ οἴϰȣ τȣ́τȣ ϐασιλεῖς ϰαϑήμενοι ἐϖὶ ϑϱόνȣ Δαυιδ ϗ ἐϖιϐεϐηϰότες ἐφ’ ἁϱμάτων ϗ ἵϖϖων, αὐτοὶ ϗ οἱ ϖαῖδες αὐτῶν ϗ ὁ λαὸς αὐτῶν·

22:5 ἐὰν δὲ μὴ ϖοιήσητε τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς, ϰατ’ ἐμαυτȣ̃ ὤμοσα, λέγει ϰύϱιος, ὅτι εἰς ἐϱήμωσιν ἔϛαι ὁ οἶϰος ȣ̔͂τος.

22:6 ὅτι τάδε λέγει ϰύϱιος ϰατὰ τȣ̃ οἴϰȣ ϐασιλέως Ιȣδα Γαλααδ σύ μοι, ἀϱχὴ τȣ̃ Λιϐάνȣ· ἐὰν μὴ ϑῶ σε εἰς ἔϱημον, ϖόλεις μὴ ϰατοιϰηϑησομένας·

22:7 ϗ ἐϖάξω ἐϖὶ σὲ ἄνδϱα ὀλεϑϱεύοντα ϗ τὸν ϖέλεϰυν αὐτȣ̃, ϗ ἐϰϰόψȣσιν τὰς ἐϰλεϰτὰς ϰέδϱȣς σȣ ϗ ἐμϐαλȣ̃σιν εἰς τὸ ϖῦϱ.

22:8 ϗ διελεύσονται ἔϑνη διὰ τῆς ϖόλεως ταύτης ϗ ἐϱȣ̃σιν ἕϰαϛος ϖϱὸς τὸν ϖλησίον αὐτȣ̃ Διὰ τί ἐϖοίησεν ϰύϱιος ȣ̔́τως τῇ ϖόλει τῇ μεγάλῃ ταύτῃ;

22:9 ϗ ἐϱȣ̃σιν Ἀνϑ ὧν ἐγϰατέλιϖον τὴν διαϑήϰην ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ αὐτῶν ϗ ϖϱοσεϰύνησαν ϑεοῖς ἀλλοτϱίοις ϗ ἐδȣ́λευσαν αὐτοῖς.

22:10 Μὴ ϰλαίετε τὸν τεϑνηϰότα μηδὲ ϑϱηνεῖτε αὐτόν· ϰλαύσατε ϰλαυϑμῷ τὸν ἐϰϖοϱευόμενον, ὅτι ȣ̓ϰ ἐϖιϛϱέψει ἔτι ϗ ȣ̓ μὴ ἴδῃ τὴν γῆν ϖατϱίδος αὐτȣ̃.

22:11 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος ἐϖὶ Σελλημ υἱὸν Ιωσια τὸν ϐασιλεύοντα ἀντὶ Ιωσια τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃, ὃς ἐξῆλϑεν ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ τȣ́τȣ Ȣ̓ϰ ἀναϛϱέψει ἐϰεῖ ȣ̓ϰέτι,

22:12 ἀλλ’ ἢ ἐν τῷ τόϖῳ, ȣ̔͂ μετῴϰισα αὐτόν, ἐϰεῖ ἀϖοϑανεῖται ϗ τὴν γῆν ταύτην ȣ̓ϰ ὄψεται ἔτι.

22:13 Ὦ ὁ οἰϰοδομῶν οἰϰίαν αὐτȣ̃ ȣ̓ μετὰ διϰαιοσύνης ϗ τὰ ὑϖεϱῷα αὐτȣ̃ ȣ̓ϰ ἐν ϰϱίματι, ϖαϱὰ τῷ ϖλησίον αὐτȣ̃ ἐϱγᾶται δωϱεὰν ϗ τὸν μισϑὸν αὐτȣ̃ ȣ̓ μὴ ἀϖοδώσει αὐτῷ.

22:14 ᾠϰοδόμησας σεαυτῷ οἶϰον σύμμετϱον, ὑϖεϱῷα ῥιϖιϛὰ διεϛαλμένα ϑυϱίσιν ϗ ἐξυλωμένα ἐν ϰέδϱῳ ϗ ϰεχϱισμένα ἐν μίλτῳ.

22:15 μὴ ϐασιλεύσεις, ὅτι σὺ ϖαϱοξύνῃ ἐν Αχαζ τῷ ϖατϱί σȣ; ȣ̓ φάγονται ϗ ȣ̓ ϖίονται· ϐέλτιον ἦν σε ϖοιεῖν ϰϱίμα ϗ διϰαιοσύνην ϰαλήν.

22:16 ȣ̓ϰ ἔγνωσαν, ȣ̓ϰ ἔϰϱιναν ϰϱίσιν ταϖεινῷ ȣ̓δὲ ϰϱίσιν ϖένητος· ȣ̓ τȣ̃τό ἐϛιν τὸ μὴ γνῶναί σε ἐμέ; λέγει ϰύϱιος.

22:17 ἰδȣ̀ ȣ̓́ϰ εἰσιν οἱ ὀφϑαλμοί σȣ ȣ̓δὲ ἡ ϰαϱδία σȣ ϰαλή, ἀλλ’ εἰς τὴν ϖλεονεξίαν σȣ ϗ εἰς τὸ αἷμα τὸ ἀϑῷον τȣ̃ ἐϰχέειν αὐτὸ ϗ εἰς ἀδίϰημα ϗ εἰς φόνον τȣ̃ ϖοιεῖν.

22:18 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ἐϖὶ Ιωαϰιμ υἱὸν Ιωσια ϐασιλέα Ιȣδα Ȣ̓αὶ ἐϖὶ τὸν ἄνδϱα τȣ̃τον· ȣ̓ μὴ ϰόψωνται αὐτόν Ὦ ἀδελφέ, ȣ̓δὲ μὴ ϰλαύσονται αὐτόν Οἴμμοι ϰύϱιε.

22:19 ταφὴν ὄνȣ ταφήσεται, συμψησϑεὶς ῥιφήσεται ἐϖέϰεινα τῆς ϖύλης Ιεϱȣσαλημ.

22:20 Ἀνάϐηϑι εἰς τὸν Λίϐανον ϗ ϰέϰϱαξον ϗ εἰς τὴν Βασαν δὸς τὴν φωνήν σȣ ϗ ϐόησον εἰς τὸ ϖέϱαν τῆς ϑαλάσσης, ὅτι συνετϱίϐησαν ϖάντες οἱ ἐϱαϛαί σȣ.

22:21 ἐλάλησα ϖϱὸς σὲ ἐν τῇ ϖαϱαϖτώσει σȣ, ϗ εἶϖας Ȣ̓ϰ ἀϰȣ́σομαι· αὕτη ἡ ὁδός σȣ ἐϰ νεότητός σȣ, ȣ̓ϰ ἤϰȣσας τῆς φωνῆς μȣ.

22:22 ϖάντας τȣ̀ς ϖοιμένας σȣ ϖοιμανεῖ ἄνεμος, ϗ οἱ ἐϱαϛαί σȣ ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἐξελεύσονται· ὅτι τότε αἰσχυνϑήσῃ ϗ ἀτιμωϑήσῃ ἀϖὸ ϖάντων τῶν φιλȣ́ντων σε.

22:23 ϰατοιϰȣ̃σα ἐν τῷ Λιϐάνῳ ἐννοσσεύȣσα ἐν ταῖς ϰέδϱοις, ϰαταϛενάξεις ἐν τῷ ἐλϑεῖν σοι ὠδῖνας ὡς τιϰτȣ́σης.

22:24 ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος, ἐὰν γενόμενος γένηται Ιεχονιας υἱὸς Ιωαϰιμ ϐασιλεὺς Ιȣδα ἀϖοσφϱάγισμα ἐϖὶ τῆς χειϱὸς τῆς δεξιᾶς μȣ, ἐϰεῖϑεν ἐϰσϖάσω σε

22:25 ϗ ϖαϱαδώσω σε εἰς χεῖϱας τῶν ζητȣ́ντων τὴν ψυχήν σȣ, ὧν σὺ εὐλαϐῇ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, εἰς χεῖϱας τῶν Χαλδαίων·

22:26 ϗ ἀϖοϱϱίψω σὲ ϗ τὴν μητέϱα σȣ τὴν τεϰȣ̃σάν σε εἰς γῆν, ȣ̔͂ ȣ̓ϰ ἐτέχϑης ἐϰεῖ, ϗ ἐϰεῖ ἀϖοϑανεῖσϑε·

22:27 εἰς δὲ τὴν γῆν, ἣν αὐτοὶ εὔχονται ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν, ȣ̓ μὴ ἀϖοϛϱέψωσιν.

22:28 ἠτιμώϑη Ιεχονιας ὡς σϰεῦος, ȣ̔͂ ȣ̓ϰ ἔϛιν χϱεία αὐτȣ̃, ὅτι ἐξεϱϱίφη ϗ ἐξεϐλήϑη εἰς γῆν, ἣν ȣ̓ϰ ᾔδει.

22:29 γῆ γῆ, ἄϰȣε λόγον ϰυϱίȣ

22:30 Γϱάψον τὸν ἄνδϱα τȣ̃τον ἐϰϰήϱυϰτον ἄνϑϱωϖον, ὅτι ȣ̓ μὴ αὐξηϑῇ ἐϰ τȣ̃ σϖέϱματος αὐτȣ̃ ἀνὴϱ ϰαϑήμενος ἐϖὶ ϑϱόνȣ Δαυιδ ἄϱχων ἔτι ἐν τῷ Ιȣδα.

23:1 Ὦ οἱ ϖοιμένες οἱ διασϰοϱϖίζοντες ϗ ἀϖολλύοντες τὰ ϖϱόϐατα τῆς νομῆς μȣ.

23:2 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ἐϖὶ τȣ̀ς ϖοιμαίνοντας τὸν λαόν μȣ Ὑμεῖς διεσϰοϱϖίσατε τὰ ϖϱόϐατά μȣ ϗ ἐξώσατε αὐτὰ ϗ ȣ̓ϰ ἐϖεσϰέψασϑε αὐτά, ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϰδιϰῶ ἐφ’ ὑμᾶς ϰατὰ τὰ ϖονηϱὰ ἐϖιτηδεύματα ὑμῶν·

23:3 ϗ ἐγὼ εἰσδέξομαι τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς τȣ̃ λαȣ̃ μȣ ἀϖὸ ϖάσης τῆς γῆς, ȣ̔͂ ἐξῶσα αὐτȣ̀ς ἐϰεῖ, ϗ ϰαταϛήσω αὐτȣ̀ς εἰς τὴν νομὴν αὐτῶν, ϗ αὐξηϑήσονται ϗ ϖληϑυνϑήσονται·

23:4 ϗ ἀναϛήσω αὐτοῖς ϖοιμένας, οἳ ϖοιμανȣ̃σιν αὐτȣ́ς, ϗ ȣ̓ φοϐηϑήσονται ἔτι ȣ̓δὲ ϖτοηϑήσονται, λέγει ϰύϱιος.

23:5 Ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, λέγει ϰύϱιος, ϗ ἀναϛήσω τῷ Δαυιδ ἀνατολὴν διϰαίαν, ϗ ϐασιλεύσει ϐασιλεὺς ϗ συνήσει ϗ ϖοιήσει ϰϱίμα ϗ διϰαιοσύνην ἐϖὶ τῆς γῆς.

23:6 ἐν ταῖς ἡμέϱαις αὐτȣ̃ σωϑήσεται Ιȣδας, ϗ Ισϱαηλ ϰατασϰηνώσει ϖεϖοιϑώς, ϗ τȣ̃το τὸ ὄνομα αὐτȣ̃, ὃ ϰαλέσει αὐτὸν ϰύϱιος Ιωσεδεϰ.

23:9 Ἐν τοῖς ϖϱοφήταις συνετϱίϐη ἡ ϰαϱδία μȣ, ἐν ἐμοὶ ἐσαλεύϑη ϖάντα τὰ ὀϛᾶ μȣ, ἐγενήϑην ὡς ἀνὴϱ συντετϱιμμένος ϗ ὡς ἄνϑϱωϖος συνεχόμενος ἀϖὸ οἴνȣ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϰυϱίȣ ϗ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ εὐϖϱεϖείας δόξης αὐτȣ̃.

23:10 ὅτι ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τȣ́των ἐϖένϑησεν ἡ γῆ, ἐξηϱάνϑησαν αἱ νομαὶ τῆς ἐϱήμȣ, ϗ ἐγένετο ὁ δϱόμος αὐτῶν ϖονηϱὸς ϗ ἡ ἰσχὺς αὐτῶν ȣ̓χ ȣ̔́τως.

23:11 ὅτι ἱεϱεὺς ϗ ϖϱοφήτης ἐμολύνϑησαν ϗ ἐν τῷ οἴϰῳ μȣ εἶδον ϖονηϱίας αὐτῶν.

23:12 διὰ τȣ̃το γενέσϑω ἡ ὁδὸς αὐτῶν αὐτοῖς εἰς ὀλίσϑημα ἐν γνόφῳ, ϗ ὑϖοσϰελισϑήσονται ϗ ϖεσȣ̃νται ἐν αὐτῇ· διότι ἐϖάξω ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϰαϰὰ ἐν ἐνιαυτῷ ἐϖισϰέψεως αὐτῶν, φησὶν ϰύϱιος.

23:13 ϗ ἐν τοῖς ϖϱοφήταις Σαμαϱείας εἶδον ἀνομήματα· ἐϖϱοφήτευσαν διὰ τῆς Βααλ ϗ ἐϖλάνησαν τὸν λαόν μȣ Ισϱαηλ.

23:14 ϗ ἐν τοῖς ϖϱοφήταις Ιεϱȣσαλημ ἑώϱαϰα φϱιϰτά, μοιχωμένȣς ϗ ϖοϱευομένȣς ἐν ψεύδεσι ϗ ἀντιλαμϐανομένȣς χειϱῶν ϖονηϱῶν τȣ̃ μὴ ἀϖοϛϱαφῆναι ἕϰαϛον ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ αὐτȣ̃ τῆς ϖονηϱᾶς· ἐγενήϑησάν μοι ϖάντες ὡς Σοδομα ϗ οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες αὐτὴν ὥσϖεϱ Γομοϱϱα.

23:15 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ψωμιῶ αὐτȣ̀ς ὀδύνην ϗ ϖοτιῶ αὐτȣ̀ς ὕδωϱ ϖιϰϱόν, ὅτι ἀϖὸ τῶν ϖϱοφητῶν Ιεϱȣσαλημ ἐξῆλϑεν μολυσμὸς ϖάσῃ τῇ γῇ.

23:16 ȣ̔́τως λέγει ϰύϱιος ϖαντοϰϱάτωϱ Μὴ ἀϰȣ́ετε τȣ̀ς λόγȣς τῶν ϖϱοφητῶν, ὅτι ματαιȣ̃σιν ἑαυτοῖς ὅϱασιν, ἀϖὸ ϰαϱδίας αὐτῶν λαλȣ̃σιν ϗ ȣ̓ϰ ἀϖὸ ϛόματος ϰυϱίȣ.

23:17 λέγȣσιν τοῖς ἀϖωϑȣμένοις τὸν λόγον ϰυϱίȣ Εἰϱήνη ἔϛαι ὑμῖν· ϗ ϖᾶσιν τοῖς ϖοϱευομένοις τοῖς ϑελήμασιν αὐτῶν, ϖαντὶ τῷ ϖοϱευομένῳ ϖλάνῃ ϰαϱδίας αὐτȣ̃ εἶϖαν Ȣ̓χ ἥξει ἐϖὶ σὲ ϰαϰά.

23:18 ὅτι τίς ἔϛη ἐν ὑϖοϛήματι ϰυϱίȣ ϗ εἶδεν τὸν λόγον αὐτȣ̃; τίς ἐνωτίσατο ϗ ἤϰȣσεν;

23:19 ἰδȣ̀ σεισμὸς ϖαϱὰ ϰυϱίȣ ϗ ὀϱγὴ ἐϰϖοϱεύεται εἰς συσσεισμόν, συϛϱεφομένη ἐϖὶ τȣ̀ς ἀσεϐεῖς ἥξει.

23:20 ϗ ȣ̓ϰέτι ἀϖοϛϱέψει ὁ ϑυμὸς ϰυϱίȣ, ἕως ἂν ϖοιήσῃ αὐτὸ ϗ ἕως ἂν ἀναϛήσῃ αὐτὸ ἀϖὸ ἐγχειϱήματος ϰαϱδίας αὐτȣ̃· ἐϖ’ ἐσχάτȣ τῶν ἡμεϱῶν νοήσȣσιν αὐτά.

23:21 ȣ̓ϰ ἀϖέϛελλον τȣ̀ς ϖϱοφήτας, ϗ αὐτοὶ ἔτϱεχον· ȣ̓ϰ ἐλάλησα ϖϱὸς αὐτȣ́ς, ϗ αὐτοὶ ἐϖϱοφήτευον.

23:22 ϗ εἰ ἔϛησαν ἐν τῇ ὑϖοϛάσει μȣ ϗ εἰσήϰȣσαν τῶν λόγων μȣ, ϗ τὸν λαόν μȣ ἂν ἀϖέϛϱεφον αὐτȣ̀ς ἀϖὸ τῶν ϖονηϱῶν ἐϖιτηδευμάτων αὐτῶν.

23:23 ϑεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι, λέγει ϰύϱιος, ϗ ȣ̓χὶ ϑεὸς ϖόϱϱωϑεν.

23:24 εἰ ϰϱυϐήσεται ἄνϑϱωϖος ἐν ϰϱυφαίοις, ϗ ἐγὼ ȣ̓ϰ ὄψομαι αὐτόν; μὴ ȣ̓χὶ τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν ἐγὼ ϖληϱῶ; λέγει ϰύϱιος.

23:25 ἤϰȣσα ἃ λαλȣ̃σιν οἱ ϖϱοφῆται, ἃ ϖϱοφητεύȣσιν ἐϖὶ τῷ ὀνόματί μȣ ψευδῆ λέγοντες Ἠνυϖνιασάμην ἐνύϖνιον.

23:26 ἕως ϖότε ἔϛαι ἐν ϰαϱδίᾳ τῶν ϖϱοφητῶν τῶν ϖϱοφητευόντων ψευδῆ ϗ ἐν τῷ ϖϱοφητεύειν αὐτȣ̀ς τὰ ϑελήματα ϰαϱδίας αὐτῶν;

23:27 τῶν λογιζομένων τȣ̃ ἐϖιλαϑέσϑαι τȣ̃ νόμȣ μȣ ἐν τοῖς ἐνυϖνίοις αὐτῶν, ἃ διηγȣ̃ντο ἕϰαϛος τῷ ϖλησίον αὐτȣ̃, ϰαϑάϖεϱ ἐϖελάϑοντο οἱ ϖατέϱες αὐτῶν τȣ̃ ὀνόματός μȣ ἐν τῇ Βααλ.

23:28 ὁ ϖϱοφήτης, ἐν ᾧ τὸ ἐνύϖνιόν ἐϛιν, διηγησάσϑω τὸ ἐνύϖνιον αὐτȣ̃, ϗ ἐν ᾧ ὁ λόγος μȣ ϖϱὸς αὐτόν, διηγησάσϑω τὸν λόγον μȣ ἐϖ’ ἀληϑείας. τί τὸ ἄχυϱον ϖϱὸς τὸν σῖτον; ȣ̔́τως οἱ λόγοι μȣ, λέγει ϰύϱιος·

23:29 ȣ̓χὶ οἱ λόγοι μȣ ὥσϖεϱ ϖῦϱ φλέγον, λέγει ϰύϱιος, ϗ ὡς ϖέλυξ ϰόϖτων ϖέτϱαν;

23:30 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖϱὸς τȣ̀ς ϖϱοφήτας, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός, τȣ̀ς ϰλέϖτοντας τȣ̀ς λόγȣς μȣ ἕϰαϛος ϖαϱὰ τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃.

23:31 ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖϱὸς τȣ̀ς ϖϱοφήτας τȣ̀ς ἐϰϐάλλοντας ϖϱοφητείας γλώσσης ϗ νυϛάζοντας νυϛαγμὸν ἑαυτῶν.

23:32 ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖϱὸς τȣ̀ς ϖϱοφήτας τȣ̀ς ϖϱοφητεύοντας ἐνύϖνια ψευδῆ ϗ διηγȣ̃ντο αὐτὰ ϗ ἐϖλάνησαν τὸν λαόν μȣ ἐν τοῖς ψεύδεσιν αὐτῶν ϗ ἐν τοῖς ϖλάνοις αὐτῶν ϗ ἐγὼ ȣ̓ϰ ἀϖέϛειλα αὐτȣ̀ς ϗ ȣ̓ϰ ἐνετειλάμην αὐτοῖς ϗ ὠφέλειαν ȣ̓ϰ ὠφελήσȣσιν τὸν λαὸν τȣ̃τον.

23:33 ϗ ἐὰν ἐϱωτήσωσί σε ὁ λαὸς ȣ̔͂τος ἢ ἱεϱεὺς ἢ ϖϱοφήτης λέγων Τί τὸ λῆμμα ϰυϱίȣ; ϗ ἐϱεῖς αὐτοῖς Ὑμεῖς ἐϛε τὸ λῆμμα, ϗ ῥάξω ὑμᾶς, λέγει ϰύϱιος.

23:34 ϗ ὁ ϖϱοφήτης ϗ ὁ ἱεϱεὺς ϗ ὁ λαός, οἳ ἂν εἴϖωσιν Λῆμμα ϰυϱίȣ, ϗ ἐϰδιϰήσω τὸν ἄνϑϱωϖον ἐϰεῖνον ϗ τὸν οἶϰον αὐτȣ̃.

23:35 ὅτι ȣ̔́τως ἐϱεῖτε ἕϰαϛος ϖϱὸς τὸν ϖλησίον αὐτȣ̃ ϗ ἕϰαϛος ϖϱὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτȣ̃ Τί ἀϖεϰϱίϑη ϰύϱιος, ϗ Τί ἐλάλησεν ϰύϱιος;

23:36 ϗ Λῆμμα ϰυϱίȣ μὴ ὀνομάζετε ἔτι, ὅτι τὸ λῆμμα τῷ ἀνϑϱώϖῳ ἔϛαι ὁ λόγος αὐτȣ̃·

23:37 ϗ διὰ τί ἐλάλησεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν;

23:38 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός Ἀνϑ ὧν εἴϖατε τὸν λόγον τȣ̃τον Λῆμμα ϰυϱίȣ, ϗ ἀϖέϛειλα ϖϱὸς ὑμᾶς λέγων Ȣ̓ϰ ἐϱεῖτε Λῆμμα ϰυϱίȣ,

23:39 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἐγὼ λαμϐάνω ϗ ῥάσσω ὑμᾶς ϗ τὴν ϖόλιν, ἣν ἔδωϰα ὑμῖν ϗ τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν,

23:40 ϗ δώσω ἐφ’ ὑμᾶς ὀνειδισμὸν αἰώνιον ϗ ἀτιμίαν αἰώνιον, ἥτις ȣ̓ϰ ἐϖιλησϑήσεται.

23:7 Διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, λέγει ϰύϱιος, ϗ ȣ̓ϰ ἐϱȣ̃σιν ἔτι Ζῇ ϰύϱιος ὃς ἀνήγαγεν τὸν οἶϰον Ισϱαηλ ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ,

23:8 ἀλλά Ζῇ ϰύϱιος ὃς συνήγαγεν ἅϖαν τὸ σϖέϱμα Ισϱαηλ ἀϖὸ γῆς ϐοϱϱᾶ ϗ ἀϖὸ ϖασῶν τῶν χωϱῶν, ȣ̔͂ ἐξῶσεν αὐτȣ̀ς ἐϰεῖ, ϗ ἀϖεϰατέϛησεν αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν.

24:1 Ἔδειξέν μοι ϰύϱιος δύο ϰαλάϑȣς σύϰων ϰειμένȣς ϰατὰ ϖϱόσωϖον ναȣ̃ ϰυϱίȣ μετὰ τὸ ἀϖοιϰίσαι Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλέα Βαϐυλῶνος τὸν Ιεχονιαν υἱὸν Ιωαϰιμ ϐασιλέα Ιȣδα ϗ τȣ̀ς ἄϱχοντας ϗ τȣ̀ς τεχνίτας ϗ τȣ̀ς δεσμώτας ϗ τȣ̀ς ϖλȣσίȣς ἐξ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἤγαγεν αὐτȣ̀ς εἰς Βαϐυλῶνα·

24:2 ὁ ϰάλαϑος ὁ εἷς σύϰων χϱηϛῶν σφόδϱα ὡς τὰ σῦϰα τὰ ϖϱόιμα, ϗ ὁ ϰάλαϑος ὁ ἕτεϱος σύϰων ϖονηϱῶν σφόδϱα, ἃ ȣ̓ ϐϱωϑήσεται ἀϖὸ ϖονηϱίας αὐτῶν.

24:3 ϗ εἶϖεν ϰύϱιος ϖϱός με Τί σὺ ὁϱᾷς, Ιεϱεμια; ϗ εἶϖα Σῦϰα· τὰ χϱηϛὰ χϱηϛὰ λίαν, ϗ τὰ ϖονηϱὰ ϖονηϱὰ λίαν, ἃ ȣ̓ ϐϱωϑήσεται ἀϖὸ ϖονηϱίας αὐτῶν.

24:4 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων

24:5 Τάδε λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ὡς τὰ σῦϰα τὰ χϱηϛὰ ταῦτα, ȣ̔́τως ἐϖιγνώσομαι τȣ̀ς ἀϖοιϰισϑέντας Ιȣδα, ȣ̔̀ς ἐξαϖέϛαλϰα ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ τȣ́τȣ εἰς γῆν Χαλδαίων εἰς ἀγαϑά.

24:6 ϗ ϛηϱιῶ τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς μȣ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς εἰς ἀγαϑὰ ϗ ἀϖοϰαταϛήσω αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν ταύτην εἰς ἀγαϑὰ ϗ ἀνοιϰοδομήσω αὐτȣ̀ς ϗ ȣ̓ μὴ ϰαϑελῶ ϗ ϰαταφυτεύσω αὐτȣ̀ς ϗ ȣ̓ μὴ ἐϰτίλω·

24:7 ϗ δώσω αὐτοῖς ϰαϱδίαν τȣ̃ εἰδέναι αὐτȣ̀ς ἐμὲ ὅτι ἐγώ εἰμι ϰύϱιος, ϗ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, ϗ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ϑεόν, ὅτι ἐϖιϛϱαφήσονται ἐϖ’ ἐμὲ ἐξ ὅλης τῆς ϰαϱδίας αὐτῶν.

24:8 ϗ ὡς τὰ σῦϰα τὰ ϖονηϱά, ἃ ȣ̓ ϐϱωϑήσεται ἀϖὸ ϖονηϱίας αὐτῶν, τάδε λέγει ϰύϱιος, ȣ̔́τως ϖαϱαδώσω τὸν Σεδεϰιαν ϐασιλέα Ιȣδα ϗ τȣ̀ς μεγιϛᾶνας αὐτȣ̃ ϗ τὸ ϰατάλοιϖον Ιεϱȣσαλημ τȣ̀ς ὑϖολελειμμένȣς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ ϗ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν Αἰγύϖτῳ·

24:9 ϗ δώσω αὐτȣ̀ς εἰς διασϰοϱϖισμὸν εἰς ϖάσας τὰς ϐασιλείας τῆς γῆς, ϗ ἔσονται εἰς ὀνειδισμὸν ϗ εἰς ϖαϱαϐολὴν ϗ εἰς μῖσος ϗ εἰς ϰατάϱαν ἐν ϖαντὶ τόϖῳ, ȣ̔͂ ἐξῶσα αὐτȣ̀ς ἐϰεῖ·

24:10 ϗ ἀϖοϛελῶ εἰς αὐτȣ̀ς τὸν λιμὸν ϗ τὸν ϑάνατον ϗ τὴν μάχαιϱαν, ἕως ἂν ἐϰλίϖωσιν ἀϖὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωϰα αὐτοῖς.

25:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ἐϖὶ ϖάντα τὸν λαὸν Ιȣδα ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάϱτῳ τȣ̃ Ιωαϰιμ υἱȣ̃ Ιωσια ϐασιλέως Ιȣδα,

25:2 ὃν ἐλάλησεν ϖϱὸς ϖάντα τὸν λαὸν Ιȣδα ϗ ϖϱὸς τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Ιεϱȣσαλημ λέγων

25:3 ἐν τϱισϰαιδεϰάτῳ ἔτει Ιωσια υἱȣ̃ Αμως ϐασιλέως Ιȣδα ϗ ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης εἴϰοσι ϗ τϱία ἔτη ϗ ἐλάλησα ϖϱὸς ὑμᾶς ὀϱϑϱίζων ϗ λέγων

25:4 ϗ ἀϖέϛελλον ϖϱὸς ὑμᾶς τȣ̀ς δȣ́λȣς μȣ τȣ̀ς ϖϱοφήτας ὄϱϑϱȣ ἀϖοϛέλλων, ϗ ȣ̓ϰ εἰσηϰȣ́σατε ϗ ȣ̓ ϖϱοσέσχετε τοῖς ὠσὶν ὑμῶν,

25:5 λέγων Ἀϖοϛϱάφητε ἕϰαϛος ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ αὐτȣ̃ τῆς ϖονηϱᾶς ϗ ἀϖὸ τῶν ϖονηϱῶν ἐϖιτηδευμάτων ὑμῶν, ϗ ϰατοιϰήσετε ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωϰα ὑμῖν ϗ τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν ἀϖ’ αἰῶνος ϗ ἕως αἰῶνος·

25:6 μὴ ϖοϱεύεσϑε ὀϖίσω ϑεῶν ἀλλοτϱίων τȣ̃ δȣλεύειν αὐτοῖς ϗ τȣ̃ ϖϱοσϰυνεῖν αὐτοῖς, ὅϖως μὴ ϖαϱοϱγίζητέ με ἐν τοῖς ἔϱγοις τῶν χειϱῶν ὑμῶν τȣ̃ ϰαϰῶσαι ὑμᾶς.

25:7 ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σατέ μȣ.

25:8 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἐϖειδὴ ȣ̓ϰ ἐϖιϛεύσατε τοῖς λόγοις μȣ,

25:9 ἰδȣ̀ ἐγὼ ἀϖοϛέλλω ϗ λήμψομαι τὴν ϖατϱιὰν ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ ϗ ἄξω αὐτȣ̀ς ἐϖὶ τὴν γῆν ταύτην ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας αὐτὴν ϗ ἐϖὶ ϖάντα τὰ ἔϑνη τὰ ϰύϰλῳ αὐτῆς ϗ ἐξεϱημώσω αὐτȣ̀ς ϗ δώσω αὐτȣ̀ς εἰς ἀφανισμὸν ϗ εἰς συϱιγμὸν ϗ εἰς ὀνειδισμὸν αἰώνιον·

25:10 ϗ ἀϖολῶ ἀϖ’ αὐτῶν φωνὴν χαϱᾶς ϗ φωνὴν εὐφϱοσύνης, φωνὴν νυμφίȣ ϗ φωνὴν νύμφης, ὀσμὴν μύϱȣ ϗ φῶς λύχνȣ.

25:11 ϗ ἔϛαι ϖᾶσα ἡ γῆ εἰς ἀφανισμόν, ϗ δȣλεύσȣσιν ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ἑϐδομήϰοντα ἔτη.

25:12 ϗ ἐν τῷ ϖληϱωϑῆναι τὰ ἑϐδομήϰοντα ἔτη ἐϰδιϰήσω τὸ ἔϑνος ἐϰεῖνο, φησὶν ϰύϱιος, ϗ ϑήσομαι αὐτȣ̀ς εἰς ἀφανισμὸν αἰώνιον·

25:13 ϗ ἐϖάξω ἐϖὶ τὴν γῆν ἐϰείνην ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς μȣ, ȣ̔̀ς ἐλάλησα ϰατ’ αὐτῆς, ϖάντα τὰ γεγϱαμμένα ἐν τῷ ϐιϐλίῳ τȣ́τῳ.

25:14 Ἃ ἐϖϱοφήτευσεν Ιεϱεμιας ἐϖὶ τὰ ἔϑνη τὰ Αιλαμ.

25:15 Τάδε λέγει ϰύϱιος Συντϱιϐήτω τὸ τόξον Αιλαμ, ἀϱχὴ δυναϛείας αὐτῶν.

25:16 ϗ ἐϖάξω ἐϖὶ Αιλαμ τέσσαϱας ἀνέμȣς ἐϰ τῶν τεσσάϱων ἄϰϱων τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ διασϖεϱῶ αὐτȣ̀ς ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἀνέμοις τȣ́τοις, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ἔϑνος, ὃ ȣ̓χ ἥξει ἐϰεῖ οἱ ἐξωσμένοι Αιλαμ.

25:17 ϗ ϖτοήσω αὐτȣ̀ς ἐναντίον τῶν ἐχϑϱῶν αὐτῶν τῶν ζητȣ́ντων τὴν ψυχὴν αὐτῶν ϗ ἐϖάξω ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϰαϰὰ ϰατὰ τὴν ὀϱγὴν τȣ̃ ϑυμȣ̃ μȣ ϗ ἐϖαϖοϛελῶ ὀϖίσω αὐτῶν τὴν μάχαιϱάν μȣ ἕως τȣ̃ ἐξαναλῶσαι αὐτȣ́ς.

25:18 ϗ ϑήσω τὸν ϑϱόνον μȣ ἐν Αιλαμ ϗ ἐξαϖοϛελῶ ἐϰεῖϑεν ϐασιλέα ϗ μεγιϛᾶνας.

25:19 ϗ ἔϛαι ἐϖ’ ἐσχάτȣ τῶν ἡμεϱῶν ἀϖοϛϱέψω τὴν αἰχμαλωσίαν Αιλαμ, λέγει ϰύϱιος. –

25:20 ἐν ἀϱχῇ ϐασιλεύοντος Σεδεϰιȣ τȣ̃ ϐασιλέως ἐγένετο ὁ λόγος ȣ̔͂τος ϖεϱὶ Αιλαμ.

25:2 Τῇ Αἰγύϖτῳ ἐϖὶ δύναμιν Φαϱαω Νεχαω ϐασιλέως Αἰγύϖτȣ, ὃς ἦν ἐϖὶ τῷ ϖοταμῷ Εὐφϱάτῃ ἐν Χαϱχαμις, ὃν ἐϖάταξε Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάϱτῳ Ιωαϰιμ ϐασιλέως Ιȣδα.

25:3 Ἀναλάϐετε ὅϖλα ϗ ἀσϖίδας ϗ ϖϱοσαγάγετε εἰς ϖόλεμον·

25:4 ἐϖισάξατε τȣ̀ς ἵϖϖȣς ἐϖίϐητε, οἱ ἱϖϖεῖς, ϗ ϰατάϛητε ἐν ταῖς ϖεϱιϰεφαλαίαις ὑμῶν· ϖϱοϐάλετε τὰ δόϱατα ϗ ἐνδύσασϑε τȣ̀ς ϑώϱαϰας ὑμῶν.

25:5 τί ὅτι αὐτοὶ ϖτοȣ̃νται ϗ ἀϖοχωϱȣ̃σιν ὀϖίσω; διότι οἱ ἰσχυϱοὶ αὐτῶν ϰοϖήσονται. φυγῇ ἔφυγον ϗ ȣ̓ϰ ἀνέϛϱεψαν ϖεϱιεχόμενοι ϰυϰλόϑεν, λέγει ϰύϱιος.

25:6 μὴ φευγέτω ὁ ϰȣ̃φος, ϗ μὴ ἀνασῳζέσϑω ὁ ἰσχυϱός· ἐϖὶ ϐοϱϱᾶν τὰ ϖαϱὰ τὸν Εὐφϱάτην ἠσϑένησαν ϖεϖτώϰασιν.

25:7 τίς ȣ̔͂τος ὡς ϖοταμὸς ἀναϐήσεται ϗ ὡς ϖοταμοὶ ϰυμαίνȣσιν ὕδωϱ;

25:8 ὕδατα Αἰγύϖτȣ ὡσεὶ ϖοταμὸς ἀναϐήσεται ϗ εἶϖεν Ἀναϐήσομαι ϗ ϰαταϰαλύψω γῆν ϗ ἀϖολῶ ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν αὐτῇ.

25:9 ἐϖίϐητε ἐϖὶ τȣ̀ς ἵϖϖȣς, ϖαϱασϰευάσατε τὰ ἅϱματα· ἐξέλϑατε, οἱ μαχηταὶ Αἰϑιόϖων ϗ Λίϐυες ϰαϑωϖλισμένοι ὅϖλοις· ϗ Λυδοί, ἀνάϐητε ἐντείνατε τόξον.

25:10 ϗ ἡ ἡμέϱα ἐϰείνη ϰυϱίῳ τῷ ϑεῷ ἡμῶν ἡμέϱα ἐϰδιϰήσεως τȣ̃ ἐϰδιϰῆσαι τȣ̀ς ἐχϑϱȣ̀ς αὐτȣ̃, ϗ ϰαταφάγεται ἡ μάχαιϱα ϰυϱίȣ ϗ ἐμϖλησϑήσεται ϗ μεϑυσϑήσεται ἀϖὸ τȣ̃ αἵματος αὐτῶν, ὅτι ϑυσία τῷ ϰυϱίῳ σαϐαωϑ ἀϖὸ γῆς ϐοϱϱᾶ ἐϖὶ ϖοταμῷ Εὐφϱάτῃ.

25:11 ἀνάϐηϑι, Γαλααδ, ϗ λαϐὲ ῥητίνην τῇ ϖαϱϑένῳ ϑυγατϱὶ Αἰγύϖτȣ· εἰς ϰενὸν ἐϖλήϑυνας ἰάματά σȣ, ὠφέλεια ȣ̓ϰ ἔϛιν σοί.

25:12 ἤϰȣσαν ἔϑνη φωνήν σȣ, ϗ τῆς ϰϱαυγῆς σȣ ἐϖλήσϑη ἡ γῆ, ὅτι μαχητὴς ϖϱὸς μαχητὴν ἠσϑένησεν, ἐϖὶ τὸ αὐτὸ ἔϖεσαν ἀμφότεϱοι.

25:13 Ἃ ἐλάλησεν ϰύϱιος ἐν χειϱὶ Ιεϱεμιȣ τȣ̃ ἐλϑεῖν Ναϐȣχοδονοσοϱ τὸν ϐασιλέα Βαϐυλῶνος τȣ̃ ϰόψαι τὴν γῆν Αἰγύϖτȣ.

25:14 Ἀναγγείλατε εἰς Μάγδωλον ϗ ϖαϱαγγείλατε εἰς Μέμφιν, εἴϖατε Ἐϖίϛηϑι ϗ ἑτοίμασον, ὅτι ϰατέφαγεν μάχαιϱα τὴν σμίλαϰά σȣ.

25:15 διὰ τί ἔφυγεν ὁ Ἆϖις; ὁ μόσχος ὁ ἐϰλεϰτός σȣ ȣ̓ϰ ἔμεινεν, ὅτι ϰύϱιος ϖαϱέλυσεν αὐτόν.

25:16 ϗ τὸ ϖλῆϑός σȣ ἠσϑένησεν ϗ ἔϖεσεν, ϗ ἕϰαϛος ϖϱὸς τὸν ϖλησίον αὐτȣ̃ ἐλάλει Ἀναϛῶμεν ϗ ἀναϛϱέψωμεν ϖϱὸς τὸν λαὸν ἡμῶν εἰς τὴν ϖατϱίδα ἡμῶν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ μαχαίϱας Ἑλληνιϰῆς.

25:17 ϰαλέσατε τὸ ὄνομα Φαϱαω Νεχαω ϐασιλέως Αἰγύϖτȣ Σαων – εσϐι – εμωηδ.

25:18 ζῶ ἐγώ, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός, ὅτι ὡς τὸ Ἰταϐύϱιον ἐν τοῖς ὄϱεσιν ϗ ὡς ὁ Κάϱμηλος ἐν τῇ ϑαλάσσῃ ἥξει.

25:19 σϰεύη ἀϖοιϰισμȣ̃ ϖοίησον σεαυτῇ, ϰατοιϰȣ̃σα ϑύγατεϱ Αἰγύϖτȣ, ὅτι Μέμφις εἰς ἀφανισμὸν ἔϛαι ϗ ϰληϑήσεται ȣ̓αὶ διὰ τὸ μὴ ὑϖάϱχειν ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν αὐτῇ.

25:20 δάμαλις ϰεϰαλλωϖισμένη Αἴγυϖτος, ἀϖόσϖασμα ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ ἦλϑεν ἐϖ’ αὐτήν.

25:21 ϗ οἱ μισϑωτοὶ αὐτῆς ἐν αὐτῇ ὥσϖεϱ μόσχοι σιτευτοὶ τϱεφόμενοι ἐν αὐτῇ, διότι ϗ αὐτοὶ ἀϖεϛϱάφησαν ϗ ἔφυγον ὁμοϑυμαδόν, ȣ̓ϰ ἔϛησαν, ὅτι ἡμέϱα ἀϖωλείας ἦλϑεν ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϗ ϰαιϱὸς ἐϰδιϰήσεως αὐτῶν.

25:22 φωνὴ ὡς ὄφεως συϱίζοντος, ὅτι ἐν ἄμμῳ ϖοϱεύσονται· ἐν ἀξίναις ἥξȣσιν ἐϖ’ αὐτὴν ὡς ϰόϖτοντες ξύλα.

25:23 ἐϰϰόψȣσιν τὸν δϱυμὸν αὐτῆς, λέγει ϰύϱιος ὁ ϑεός, ὅτι ȣ̓ μὴ εἰϰασϑῇ, ὅτι ϖληϑύνει ὑϖὲϱ ἀϰϱίδα ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν αὐτοῖς ἀϱιϑμός.

25:24 ϰατῃσχύνϑη ϑυγάτηϱ Αἰγύϖτȣ, ϖαϱεδόϑη εἰς χεῖϱας λαȣ̃ ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ.

25:25 ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϰδιϰῶ τὸν Αμων τὸν υἱὸν αὐτῆς ἐϖὶ Φαϱαω ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϖεϖοιϑότας ἐϖ’ αὐτῷ.

25:27 σὺ δὲ μὴ φοϐηϑῇς, δȣ̃λός μȣ Ιαϰωϐ, μηδὲ ϖτοηϑῇς, Ισϱαηλ, διότι ἰδȣ̀ ἐγὼ σῴζων σε μαϰϱόϑεν ϗ τὸ σϖέϱμα σȣ ἐϰ τῆς αἰχμαλωσίας αὐτῶν, ϗ ἀναϛϱέψει Ιαϰωϐ ϗ ἡσυχάσει ϗ ὑϖνώσει, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ϖαϱενοχλῶν αὐτόν.

25:28 μὴ φοϐȣ̃, ϖαῖς μȣ Ιαϰωϐ, λέγει ϰύϱιος, ὅτι μετὰ σȣ̃ ἐγώ εἰμι· ὅτι ϖοιήσω συντέλειαν ἐν ϖαντὶ ἔϑνει, εἰς ȣ̔̀ς ἐξῶσά σε ἐϰεῖ, σὲ δὲ ȣ̓ μὴ ϖοιήσω ἐϰλιϖεῖν· ϗ ϖαιδεύσω σε εἰς ϰϱίμα ϗ ἀϑῷον ȣ̓ϰ ἀϑῳώσω σε.

27:1 Λόγος ϰυϱίȣ, ὃν ἐλάλησεν ἐϖὶ Βαϐυλῶνα.

27:2 Ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔϑνεσιν ϗ ἀϰȣϛὰ ϖοιήσατε ϗ μὴ ϰϱύψητε, εἴϖατε Ἑάλωϰεν Βαϐυλών, ϰατῃσχύνϑη Βῆλος ἡ ἀϖτόητος, ἡ τϱυφεϱὰ ϖαϱεδόϑη Μαϱωδαχ.

27:3 ὅτι ἀνέϐη ἐϖ’ αὐτὴν ἔϑνος ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ· ȣ̔͂τος ϑήσει τὴν γῆν αὐτῆς εἰς ἀφανισμόν, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ϰατοιϰῶν ἐν αὐτῇ ἀϖὸ ἀνϑϱώϖȣ ϗ ἕως ϰτήνȣς.

27:4 ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις ϗ ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ ἥξȣσιν οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ, αὐτοὶ ϗ οἱ υἱοὶ Ιȣδα ἐϖὶ τὸ αὐτό· ϐαδίζοντες ϗ ϰλαίοντες ϖοϱεύσονται τὸν ϰύϱιον ϑεὸν αὐτῶν ζητȣ̃ντες.

27:5 ἕως Σιων ἐϱωτήσȣσιν τὴν ὁδόν, ὧδε γὰϱ τὸ ϖϱόσωϖον αὐτῶν δώσȣσιν· ϗ ἥξȣσιν ϗ ϰαταφεύξονται ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεόν, διαϑήϰη γὰϱ αἰώνιος ȣ̓ϰ ἐϖιλησϑήσεται.

27:6 ϖϱόϐατα ἀϖολωλότα ἐγενήϑη ὁ λαός μȣ, οἱ ϖοιμένες αὐτῶν ἐξῶσαν αὐτȣ́ς, ἐϖὶ τὰ ὄϱη ἀϖεϖλάνησαν αὐτȣ́ς, ἐξ ὄϱȣς ἐϖὶ ϐȣνὸν ᾤχοντο, ἐϖελάϑοντο ϰοίτης αὐτῶν.

27:7 ϖάντες οἱ εὑϱίσϰοντες αὐτȣ̀ς ϰατανάλισϰον αὐτȣ́ς, οἱ ἐχϑϱοὶ αὐτῶν εἶϖαν Μὴ ἀνῶμεν αὐτȣ́ς· ἀνϑ’ ὧν ἥμαϱτον τῷ ϰυϱίῳ νομῇ διϰαιοσύνης τῷ συναγαγόντι τȣ̀ς ϖατέϱας αὐτῶν.

27:8 ἀϖαλλοτϱιώϑητε ἐϰ μέσȣ Βαϐυλῶνος ϗ ἀϖὸ γῆς Χαλδαίων ϗ ἐξέλϑατε ϗ γένεσϑε ὥσϖεϱ δϱάϰοντες ϰατὰ ϖϱόσωϖον ϖϱοϐάτων.

27:9 ὅτι ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐγείϱω ἐϖὶ Βαϐυλῶνα συναγωγὰς ἐϑνῶν ἐϰ γῆς ϐοϱϱᾶ, ϗ ϖαϱατάξονται αὐτῇ· ἐϰεῖϑεν ἁλώσεται, ὡς ϐολὶς μαχητȣ̃ συνετȣ̃ ȣ̓ϰ ἐϖιϛϱέψει ϰενή.

27:10 ϗ ἔϛαι ἡ Χαλδαία εἰς ϖϱονομήν, ϖάντες οἱ ϖϱονομεύοντες αὐτὴν ἐμϖλησϑήσονται.

27:11 ὅτι ηὐφϱαίνεσϑε ϗ ϰατεϰαυχᾶσϑε διαϱϖάζοντες τὴν ϰληϱονομίαν μȣ, διότι ἐσϰιϱτᾶτε ὡς ϐοίδια ἐν ϐοτάνῃ ϗ ἐϰεϱατίζετε ὡς ταῦϱοι.

27:12 ᾐσχύνϑη ἡ μήτηϱ ὑμῶν σφόδϱα, μήτηϱ ἐϖ’ ἀγαϑὰ ἐσχάτη ἐϑνῶν ἔϱημος.

27:13 ἀϖὸ ὀϱγῆς ϰυϱίȣ ȣ̓ ϰατοιϰηϑήσεται ϗ ἔϛαι εἰς ἀφανισμὸν ϖᾶσα, ϗ ϖᾶς ὁ διοδεύων διὰ Βαϐυλῶνος σϰυϑϱωϖάσει ϗ συϱιȣ̃σιν ἐϖὶ ϖᾶσαν τὴν ϖληγὴν αὐτῆς.

27:14 ϖαϱατάξασϑε ἐϖὶ Βαϐυλῶνα ϰύϰλῳ, ϖάντες τείνοντες τόξον· τοξεύσατε ἐϖ’ αὐτήν, μὴ φείσησϑε ἐϖὶ τοῖς τοξεύμασιν ὑμῶν.

27:15 ϰαταϰϱοτήσατε ἐϖ’ αὐτήν· ϖαϱελύϑησαν αἱ χεῖϱες αὐτῆς, ἔϖεσαν αἱ ἐϖάλξεις αὐτῆς, ϗ ϰατεσϰάφη τὸ τεῖχος αὐτῆς· ὅτι ἐϰδίϰησις ϖαϱὰ ϑεȣ̃ ἐϛιν, ἐϰδιϰεῖτε ἐϖ’ αὐτήν· ϰαϑὼς ἐϖοίησεν, ϖοιήσατε αὐτῇ.

27:16 ἐξολεϑϱεύσατε σϖέϱμα ἐϰ Βαϐυλῶνος, ϰατέχοντα δϱέϖανον ἐν ϰαιϱῷ ϑεϱισμȣ̃· ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ μαχαίϱας Ἑλληνιϰῆς ἕϰαϛος εἰς τὸν λαὸν αὐτȣ̃ ἀϖοϛϱέψȣσιν ϗ ἕϰαϛος εἰς τὴν γῆν αὐτȣ̃ φεύξεται.

27:17 Πϱόϐατον ϖλανώμενον Ισϱαηλ, λέοντες ἐξῶσαν αὐτόν· ὁ ϖϱῶτος ἔφαγεν αὐτὸν ϐασιλεὺς Ασσȣϱ ϗ ȣ̔͂τος ὕϛεϱον τὰ ὀϛᾶ αὐτȣ̃ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος.

27:18 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϰδιϰῶ ἐϖὶ τὸν ϐασιλέα Βαϐυλῶνος ϗ ἐϖὶ τὴν γῆν αὐτȣ̃, ϰαϑὼς ἐξεδίϰησα ἐϖὶ τὸν ϐασιλέα Ασσȣϱ.

27:19 ϗ ἀϖοϰαταϛήσω τὸν Ισϱαηλ εἰς τὴν νομὴν αὐτȣ̃, ϗ νεμήσεται ἐν τῷ Καϱμήλῳ ϗ ἐν ὄϱει Εφϱαιμ ϗ ἐν τῷ Γαλααδ, ϗ ϖλησϑήσεται ἡ ψυχὴ αὐτȣ̃.

27:20 ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις ϗ ἐν τῷ ϰαιϱῷ ἐϰείνῳ ζητήσȣσιν τὴν ἀδιϰίαν Ισϱαηλ, ϗ ȣ̓χ ὑϖάϱξει, ϗ τὰς ἁμαϱτίας Ιȣδα, ϗ ȣ̓ μὴ εὑϱεϑῶσιν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι τοῖς ὑϖολελειμμένοις ἐϖὶ τῆς γῆς, λέγει ϰύϱιος.

27:21 Πιϰϱῶς ἐϖίϐηϑι ἐϖ’ αὐτὴν ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐϖ’ αὐτήν· ἐϰδίϰησον, μάχαιϱα, ϗ ἀφάνισον, λέγει ϰύϱιος, ϗ ϖοίει ϰατὰ ϖάντα, ὅσα ἐντέλλομαί σοι.

27:22 φωνὴ ϖολέμȣ ϗ συντϱιϐὴ μεγάλη ἐν γῇ Χαλδαίων.

27:23 ϖῶς συνεϰλάσϑη ϗ συνετϱίϐη ἡ σφῦϱα ϖάσης τῆς γῆς; ϖῶς ἐγενήϑη εἰς ἀφανισμὸν Βαϐυλὼν ἐν ἔϑνεσιν;

27:24 ἐϖιϑήσονταί σοι, ϗ ἁλώσῃ, ὦ Βαϐυλών, ϗ ȣ̓ γνώσῃ· εὑϱέϑης ϗ ἐλήμφϑης, ὅτι τῷ ϰυϱίῳ ἀντέϛης.

27:25 ἤνοιξεν ϰύϱιος τὸν ϑησαυϱὸν αὐτȣ̃ ϗ ἐξήνεγϰεν τὰ σϰεύη ὀϱγῆς αὐτȣ̃, ὅτι ἔϱγον τῷ ϰυϱίῳ ϑεῷ ἐν γῇ Χαλδαίων,

27:26 ὅτι ἐληλύϑασιν οἱ ϰαιϱοὶ αὐτῆς. ἀνοίξατε τὰς ἀϖοϑήϰας αὐτῆς, ἐϱευνήσατε αὐτὴν ὡς σϖήλαιον ϗ ἐξολεϑϱεύσατε αὐτήν, μὴ γενέσϑω αὐτῆς ϰατάλειμμα·

27:27 ἀναξηϱάνατε αὐτῆς ϖάντας τȣ̀ς ϰαϱϖȣ́ς, ϗ ϰαταϐήτωσαν εἰς σφαγήν· ȣ̓αὶ αὐτοῖς, ὅτι ἥϰει ἡ ἡμέϱα αὐτῶν ϗ ϰαιϱὸς ἐϰδιϰήσεως αὐτῶν.

27:28 φωνὴ φευγόντων ϗ ἀνασῳζομένων ἐϰ γῆς Βαϐυλῶνος τȣ̃ ἀναγγεῖλαι εἰς Σιων τὴν ἐϰδίϰησιν ϖαϱὰ ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ ἡμῶν.

27:29 ϖαϱαγγείλατε ἐϖὶ Βαϐυλῶνα ϖολλοῖς, ϖαντὶ ἐντείνοντι τόξον· ϖαϱεμϐάλετε ἐϖ’ αὐτὴν ϰυϰλόϑεν, μὴ ἔϛω αὐτῆς ἀνασῳζόμενος· ἀνταϖόδοτε αὐτῇ ϰατὰ τὰ ἔϱγα αὐτῆς, ϰατὰ ϖάντα ὅσα ἐϖοίησεν ϖοιήσατε αὐτῇ, ὅτι ϖϱὸς τὸν ϰύϱιον ἀντέϛη ϑεὸν ἅγιον τȣ̃ Ισϱαηλ.

27:30 διὰ τȣ̃το ϖεσȣ̃νται οἱ νεανίσϰοι αὐτῆς ἐν ταῖς ϖλατείαις αὐτῆς, ϗ ϖάντες οἱ ἄνδϱες οἱ ϖολεμιϛαὶ αὐτῆς ῥιφήσονται, εἶϖεν ϰύϱιος.

27:31 ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖὶ σὲ τὴν ὑϐϱίϛϱιαν, λέγει ϰύϱιος, ὅτι ἥϰει ἡ ἡμέϱα σȣ ϗ ὁ ϰαιϱὸς ἐϰδιϰήσεώς σȣ·

27:32 ϗ ἀσϑενήσει ἡ ὕϐϱις σȣ ϗ ϖεσεῖται, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ ἀνιϛῶν αὐτήν· ϗ ἀνάψω ϖῦϱ ἐν τῷ δϱυμῷ αὐτῆς, ϗ ϰαταφάγεται ϖάντα τὰ ϰύϰλῳ αὐτῆς.

27:33 Τάδε λέγει ϰύϱιος Καταδεδυνάϛευνται οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ ϗ οἱ υἱοὶ Ιȣδα ἅμα, ϖάντες οἱ αἰχμαλωτεύσαντες αὐτȣ̀ς ϰατεδυνάϛευσαν αὐτȣ́ς, ὅτι ȣ̓ϰ ἠϑέλησαν ἐξαϖοϛεῖλαι αὐτȣ́ς.

27:34 ϗ ὁ λυτϱȣ́μενος αὐτȣ̀ς ἰσχυϱός, ϰύϱιος ϖαντοϰϱάτωϱ ὄνομα αὐτῷ· ϰϱίσιν ϰϱινεῖ ϖϱὸς τȣ̀ς ἀντιδίϰȣς αὐτȣ̃, ὅϖως ἐξάϱῃ τὴν γῆν, ϗ ϖαϱοξυνεῖ τοῖς ϰατοιϰȣ̃σι Βαϐυλῶνα.

27:35 μάχαιϱαν ἐϖὶ τȣ̀ς Χαλδαίȣς ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Βαϐυλῶνα ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς μεγιϛᾶνας αὐτῆς ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς συνετȣ̀ς αὐτῆς·

27:36 μάχαιϱαν ἐϖὶ τȣ̀ς μαχητὰς αὐτῆς, ϗ ϖαϱαλυϑήσονται·

27:37 μάχαιϱαν ἐϖὶ τȣ̀ς ἵϖϖȣς αὐτῶν ϗ ἐϖὶ τὰ ἅϱματα αὐτῶν· μάχαιϱαν ἐϖὶ τȣ̀ς μαχητὰς αὐτῶν ϗ ἐϖὶ τὸν σύμμιϰτον τὸν ἐν μέσῳ αὐτῆς, ϗ ἔσονται ὡσεὶ γυναῖϰες· μάχαιϱαν ἐϖὶ τȣ̀ς ϑησαυϱȣ̀ς αὐτῆς, ϗ διασϰοϱϖισϑήσονται.

27:38 ἐϖὶ τῷ ὕδατι αὐτῆς ἐϖεϖοίϑει ϗ ϰαταισχυνϑήσονται, ὅτι γῆ τῶν γλυϖτῶν ἐϛιν, ϗ ἐν ταῖς νήσοις, ȣ̔͂ ϰατεϰαυχῶντο.

27:39 διὰ τȣ̃το ϰατοιϰήσȣσιν ἰνδάλματα ἐν ταῖς νήσοις, ϗ ϰατοιϰήσȣσιν ἐν αὐτῇ ϑυγατέϱες σειϱήνων· ȣ̓ μὴ ϰατοιϰηϑῇ ȣ̓ϰέτι εἰς τὸν αἰῶνα.

27:40 ϰαϑὼς ϰατέϛϱεψεν ὁ ϑεὸς Σοδομα ϗ Γομοϱϱα ϗ τὰς ὁμοϱȣ́σας αὐταῖς, εἶϖεν ϰύϱιος, ȣ̓ μὴ ϰατοιϰήσῃ ἐϰεῖ ἄνϑϱωϖος, ϗ ȣ̓ μὴ ϖαϱοιϰήσῃ ἐϰεῖ υἱὸς ἀνϑϱώϖȣ.

27:41 ἰδȣ̀ λαὸς ἔϱχεται ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ, ϗ ἔϑνος μέγα ϗ ϐασιλεῖς ϖολλοὶ ἐξεγεϱϑήσονται ἀϖ’ ἐσχάτȣ τῆς γῆς

27:42 τόξον ϗ ἐγχειϱίδιον ἔχοντες· ἰταμός ἐϛιν ϗ ȣ̓ μὴ ἐλεήσῃ· φωνὴ αὐτῶν ὡς ϑάλασσα ἠχήσει, ἐφ’ ἵϖϖοις ἱϖϖάσονται ϖαϱεσϰευασμένοι ὥσϖεϱ ϖῦϱ εἰς ϖόλεμον ϖϱὸς σέ, ϑύγατεϱ Βαϐυλῶνος.

27:43 ἤϰȣσεν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος τὴν ἀϰοὴν αὐτῶν, ϗ ϖαϱελύϑησαν αἱ χεῖϱες αὐτȣ̃· ϑλῖψις ϰατεϰϱάτησεν αὐτȣ̃, ὠδῖνες ὡς τιϰτȣ́σης.

27:44 ἰδȣ̀ ὥσϖεϱ λέων ἀναϐήσεται ἀϖὸ τȣ̃ Ιοϱδάνȣ εἰς τόϖον Αιϑαμ, ὅτι ταχέως ἐϰδιώξω αὐτȣ̀ς ἀϖ’ αὐτῆς ϗ ϖάντα νεανίσϰον ἐϖ’ αὐτὴν ἐϖιϛήσω. ὅτι τίς ὥσϖεϱ ἐγώ; ϗ τίς ἀντιϛήσεταί μοι; ϗ τίς ȣ̔͂τος ϖοιμήν, ὃς ϛήσεται ϰατὰ ϖϱόσωϖόν μȣ;

27:45 διὰ τȣ̃το ἀϰȣ́σατε τὴν ϐȣλὴν ϰυϱίȣ, ἣν ϐεϐȣ́λευται ἐϖὶ Βαϐυλῶνα, ϗ λογισμȣ̀ς αὐτȣ̃, ȣ̔̀ς ἐλογίσατο ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Χαλδαίȣς· ἐὰν μὴ διαφϑαϱῇ τὰ ἀϱνία τῶν ϖϱοϐάτων αὐτῶν, ἐὰν μὴ ἀφανισϑῇ νομὴ ἀϖ’ αὐτῶν.

27:46 ὅτι ἀϖὸ φωνῆς ἁλώσεως Βαϐυλῶνος σεισϑήσεται ἡ γῆ, ϗ ϰϱαυγὴ ἐν ἔϑνεσιν ἀϰȣσϑήσεται.

28:1 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐξεγείϱω ἐϖὶ Βαϐυλῶνα ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Χαλδαίȣς ἄνεμον ϰαύσωνα διαφϑείϱοντα.

28:2 ϗ ἐξαϖοϛελῶ εἰς Βαϐυλῶνα ὑϐϱιϛάς, ϗ ϰαϑυϐϱίσȣσιν αὐτὴν ϗ λυμανȣ̃νται τὴν γῆν αὐτῆς· ȣ̓αὶ ἐϖὶ Βαϐυλῶνα ϰυϰλόϑεν ἐν ἡμέϱᾳ ϰαϰώσεως αὐτῆς.

28:3 ἐϖ’ αὐτὴν τεινέτω ὁ τείνων τὸ τόξον αὐτȣ̃ ϗ ϖεϱιϑέσϑω ᾧ ἐϛιν ὅϖλα αὐτῷ, ϗ μὴ φείσησϑε ἐϖὶ νεανίσϰȣς αὐτῆς ϗ ἀφανίσατε ϖᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτῆς,

28:4 ϗ ϖεσȣ̃νται τϱαυματίαι ἐν γῇ Χαλδαίων ϗ ϰαταϰεϰεντημένοι ἔξωϑεν αὐτῆς.

28:5 διότι ȣ̓ϰ ἐχήϱευσεν Ισϱαηλ ϗ Ιȣδας ἀϖὸ ϑεȣ̃ αὐτῶν, ἀϖὸ ϰυϱίȣ ϖαντοϰϱάτοϱος· ὅτι ἡ γῆ αὐτῶν ἐϖλήσϑη ἀδιϰίας ἀϖὸ τῶν ἁγίων Ισϱαηλ.

28:6 φεύγετε ἐϰ μέσȣ Βαϐυλῶνος ϗ ἀνασῴζετε ἕϰαϛος τὴν ψυχὴν αὐτȣ̃, ϗ μὴ ἀϖοϱϱιφῆτε ἐν τῇ ἀδιϰίᾳ αὐτῆς, ὅτι ϰαιϱὸς ἐϰδιϰήσεως αὐτῆς ἐϛιν ϖαϱὰ ϰυϱίȣ, ἀνταϖόδομα αὐτὸς ἀνταϖοδίδωσιν αὐτῇ.

28:7 ϖοτήϱιον χϱυσȣ̃ν Βαϐυλὼν ἐν χειϱὶ ϰυϱίȣ μεϑύσϰον ϖᾶσαν τὴν γῆν· ἀϖὸ τȣ̃ οἴνȣ αὐτῆς ἐϖίοσαν ἔϑνη, διὰ τȣ̃το ἐσαλεύϑησαν.

28:8 ϗ ἄφνω ἔϖεσεν Βαϐυλὼν ϗ συνετϱίϐη· ϑϱηνεῖτε αὐτήν, λάϐετε ῥητίνην τῇ διαφϑοϱᾷ αὐτῆς, εἴ ϖως ἰαϑήσεται.

28:9 ἰατϱεύσαμεν τὴν Βαϐυλῶνα, ϗ ȣ̓ϰ ἰάϑη· ἐγϰαταλίϖωμεν αὐτὴν ϗ ἀϖέλϑωμεν ἕϰαϛος εἰς τὴν γῆν αὐτȣ̃, ὅτι ἤγγισεν εἰς ȣ̓ϱανὸν τὸ ϰϱίμα αὐτῆς, ἐξῆϱεν ἕως τῶν ἄϛϱων.

28:10 ἐξήνεγϰεν ϰύϱιος τὸ ϰϱίμα αὐτȣ̃· δεῦτε ϗ ἀναγγείλωμεν εἰς Σιων τὰ ἔϱγα ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ ἡμῶν.

28:11 ϖαϱασϰευάζετε τὰ τοξεύματα, ϖληϱȣ̃τε τὰς φαϱέτϱας· ἤγειϱεν ϰύϱιος τὸ ϖνεῦμα ϐασιλέως Μήδων, ὅτι εἰς Βαϐυλῶνα ἡ ὀϱγὴ αὐτȣ̃ τȣ̃ ἐξολεϑϱεῦσαι αὐτήν, ὅτι ἐϰδίϰησις ϰυϱίȣ ἐϛίν, ἐϰδίϰησις λαȣ̃ αὐτȣ̃ ἐϛιν.

28:12 ἐϖὶ τειχέων Βαϐυλῶνος ἄϱατε σημεῖον, ἐϖιϛήσατε φαϱέτϱας, ἐγείϱατε φυλαϰάς, ἑτοιμάσατε ὅϖλα, ὅτι ἐνεχείϱησεν ϗ ϖοιήσει ϰύϱιος ἃ ἐλάλησεν ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Βαϐυλῶνα

28:13 ϰατασϰηνȣ̃ντας ἐφ’ ὕδασι ϖολλοῖς ϗ ἐϖὶ ϖλήϑει ϑησαυϱῶν αὐτῆς· ἥϰει τὸ ϖέϱας σȣ ἀληϑῶς εἰς τὰ σϖλάγχα σȣ.

28:14 ὅτι ὤμοσεν ϰύϱιος ϰατὰ τȣ̃ ϐϱαχίονος αὐτȣ̃ Διότι ϖληϱώσω σε ἀνϑϱώϖων ὡσεὶ ἀϰϱίδων, ϗ φϑέγξονται ἐϖὶ σὲ οἱ ϰαταϐαίνοντες. –

28:15 ϖοιῶν γῆν ἐν τῇ ἰσχύι αὐτȣ̃, ἑτοιμάζων οἰϰȣμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτȣ̃, ἐν τῇ συνέσει αὐτȣ̃ ἐξέτεινεν τὸν ȣ̓ϱανόν,

28:16 εἰς φωνὴν ἔϑετο ἦχος ὕδατος ἐν τῷ ȣ̓ϱανῷ ϗ ἀνήγαγεν νεφέλας ἀϖ’ ἐσχάτȣ τῆς γῆς, ἀϛϱαϖὰς εἰς ὑετὸν ἐϖοίησεν ϗ ἐξήγαγεν φῶς ἐϰ ϑησαυϱῶν αὐτȣ̃.

28:17 ἐμωϱάνϑη ϖᾶς ἄνϑϱωϖος ἀϖὸ γνώσεως, ϰατῃσχύνϑη ϖᾶς χϱυσοχόος ἀϖὸ τῶν γλυϖτῶν αὐτȣ̃, ὅτι ψευδῆ ἐχώνευσαν, ȣ̓ϰ ἔϛιν ϖνεῦμα ἐν αὐτοῖς·

28:18 μάταιά ἐϛιν, ἔϱγα μεμωϰημένα, ἐν ϰαιϱῷ ἐϖισϰέψεως αὐτῶν ἀϖολȣ̃νται.

28:19 ȣ̓ τοιαύτη μεϱὶς τῷ Ιαϰωϐ, ὅτι ὁ ϖλάσας τὰ ϖάντα αὐτός ἐϛιν ϰληϱονομία αὐτȣ̃, ϰύϱιος ὄνομα αὐτῷ. –

28:20 διασϰοϱϖίζεις σύ μοι σϰεύη ϖολέμȣ, ϗ διασϰοϱϖιῶ ἐν σοὶ ἔϑνη ϗ ἐξαϱῶ ἐϰ σȣ̃ ϐασιλεῖς

28:21 ϗ διασϰοϱϖιῶ ἐν σοὶ ἵϖϖον ϗ ἀναϐάτην αὐτȣ̃ ϗ διασϰοϱϖιῶ ἐν σοὶ ἅϱματα ϗ ἀναϐάτας αὐτῶν

28:22 ϗ διασϰοϱϖιῶ ἐν σοὶ νεανίσϰον ϗ ϖαϱϑένον ϗ διασϰοϱϖιῶ ἐν σοὶ ἄνδϱα ϗ γυναῖϰα

28:23 ϗ διασϰοϱϖιῶ ἐν σοὶ ϖοιμένα ϗ τὸ ϖοίμνιον αὐτȣ̃ ϗ διασϰοϱϖιῶ ἐν σοὶ γεωϱγὸν ϗ τὸ γεώϱγιον αὐτȣ̃ ϗ διασϰοϱϖιῶ ἐν σοὶ ἡγεμόνας ϗ ϛϱατηγȣ́ς σȣ.

28:24 ϗ ἀνταϖοδώσω τῇ Βαϐυλῶνι ϗ ϖᾶσι τοῖς ϰατοιϰȣ̃σι Χαλδαίοις ϖάσας τὰς ϰαϰίας αὐτῶν, ἃς ἐϖοίησαν ἐϖὶ Σιων ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς ὑμῶν, λέγει ϰύϱιος.

28:25 ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖϱὸς σέ, τὸ ὄϱος τὸ διεφϑαϱμένον τὸ διαφϑεῖϱον ϖᾶσαν τὴν γῆν, ϗ ἐϰτενῶ τὴν χεῖϱά μȣ ἐϖὶ σὲ ϗ ϰαταϰυλιῶ σε ἀϖὸ τῶν ϖετϱῶν ϗ δώσω σε ὡς ὄϱος ἐμϖεϖυϱισμένον,

28:26 ϗ ȣ̓ μὴ λάϐωσιν ἀϖὸ σȣ̃ λίϑον εἰς γωνίαν ϗ λίϑον εἰς ϑεμέλιον, ὅτι εἰς ἀφανισμὸν εἰς τὸν αἰῶνα ἔσῃ, λέγει ϰύϱιος.

28:27 Ἄϱατε σημεῖον ἐϖὶ τῆς γῆς, σαλϖίσατε ἐν ἔϑνεσιν σάλϖιγγι, ἁγιάσατε ἐϖ’ αὐτὴν ἔϑνη, ϖαϱαγγείλατε ἐϖ’ αὐτὴν ϐασιλείαις Αϱαϱατ ϖαϱ’ ἐμȣ̃ ϗ τοῖς Ασχαναζαίοις, ἐϖιϛήσατε ἐϖ’ αὐτὴν ϐελοϛάσεις, ἀναϐιϐάσατε ἐϖ’ αὐτὴν ἵϖϖον ὡς ἀϰϱίδων ϖλῆϑος.

28:28 ἁγιάσατε ἐϖ’ αὐτὴν ἔϑνη, τὸν ϐασιλέα τῶν Μήδων ϗ ϖάσης τῆς γῆς, τȣ̀ς ἡγȣμένȣς αὐτȣ̃ ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϛϱατηγȣ̀ς αὐτȣ̃.

28:29 ἐσείσϑη ἡ γῆ ϗ ἐϖόνεσεν, διότι ἐξανέϛη ἐϖὶ Βαϐυλῶνα λογισμὸς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεῖναι τὴν γῆν Βαϐυλῶνος εἰς ἀφανισμὸν ϗ μὴ ϰατοιϰεῖσϑαι αὐτήν.

28:30 ἐξέλιϖεν μαχητὴς Βαϐυλῶνος τȣ̃ ϖολεμεῖν, ϰαϑήσονται ἐϰεῖ ἐν ϖεϱιοχῇ, ἐϑϱαύσϑη ἡ δυναϛεία αὐτῶν, ἐγενήϑησαν ὡσεὶ γυναῖϰες, ἐνεϖυϱίσϑη τὰ σϰηνώματα αὐτῆς, συνετϱίϐησαν οἱ μοχλοὶ αὐτῆς·

28:31 διώϰων εἰς ἀϖάντησιν διώϰοντος διώξεται ϗ ἀναγγέλλων εἰς ἀϖάντησιν ἀναγγέλλοντος τȣ̃ ἀναγγεῖλαι τῷ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος ὅτι ἑάλωϰεν ἡ ϖόλις αὐτȣ̃,

28:32 ἀϖ’ ἐσχάτȣ τῶν διαϐάσεων αὐτȣ̃ ἐλήμφϑησαν, ϗ τὰ συϛέματα αὐτῶν ἐνέϖϱησαν ἐν ϖυϱί, ϗ ἄνδϱες αὐτȣ̃ οἱ ϖολεμιϛαὶ ἐξέϱχονται.

28:33 διότι τάδε λέγει ϰύϱιος Οἶϰοι ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ὡς ἅλων ὥϱιμος ἀλοηϑήσονται· ἔτι μιϰϱὸν ϗ ἥξει ὁ ἄμητος αὐτῆς.

28:34 ϰατέφαγέν με, ἐμεϱίσατό με, ϰατέλαϐέν με σϰεῦος λεϖτὸν Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος· ϰατέϖιέν με ὡς δϱάϰων, ἔϖλησεν τὴν ϰοιλίαν αὐτȣ̃, ἀϖὸ τῆς τϱυφῆς μȣ ἐξῶσέν με·

28:35 οἱ μόχϑοι μȣ ϗ αἱ ταλαιϖωϱίαι μȣ εἰς Βαϐυλῶνα, ἐϱεῖ ϰατοιϰȣ̃σα Σιων, ϗ τὸ αἷμά μȣ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Χαλδαίȣς, ἐϱεῖ Ιεϱȣσαλημ.

28:36 διὰ τȣ̃το τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ϰϱινῶ τὴν ἀντίδιϰόν σȣ ϗ ἐϰδιϰήσω τὴν ἐϰδίϰησίν σȣ ϗ ἐϱημώσω τὴν ϑάλασσαν αὐτῆς ϗ ξηϱανῶ τὴν ϖηγὴν αὐτῆς,

28:37 ϗ ἔϛαι Βαϐυλὼν εἰς ἀφανισμὸν ϗ ȣ̓ ϰατοιϰηϑήσεται.

28:38 ἅμα ὡς λέοντες ἐξηγέϱϑησαν ϗ ὡς σϰύμνοι λεόντων.

28:39 ἐν τῇ ϑεϱμασίᾳ αὐτῶν δώσω ϖότημα αὐτοῖς ϗ μεϑύσω αὐτȣ́ς, ὅϖως ϰαϱωϑῶσιν ϗ ὑϖνώσωσιν ὕϖνον αἰώνιον ϗ ȣ̓ μὴ ἐγεϱϑῶσι, λέγει ϰύϱιος·

28:40 ϰαταϐιϐάσω αὐτȣ̀ς ὡς ἄϱνας εἰς σφαγὴν ϗ ὡς ϰϱιȣ̀ς μετ’ ἐϱίφων.

28:41 ϖῶς ἑάλω ϗ ἐϑηϱεύϑη τὸ ϰαύχημα ϖάσης τῆς γῆς; ϖῶς ἐγένετο Βαϐυλὼν εἰς ἀφανισμὸν ἐν τοῖς ἔϑνεσιν;

28:42 ἀνέϐη ἐϖὶ Βαϐυλῶνα ἡ ϑάλασσα ἐν ἤχῳ ϰυμάτων αὐτῆς, ϗ ϰατεϰαλύφϑη.

28:43 ἐγενήϑησαν αἱ ϖόλεις αὐτῆς γῆ ἄνυδϱος ϗ ἄϐατος, ȣ̓ ϰατοιϰήσει ἐν αὐτῇ ȣ̓δὲ εἷς, ȣ̓δὲ μὴ ϰαταλύσῃ ἐν αὐτῇ υἱὸς ἀνϑϱώϖȣ.

28:44 ϗ ἐϰδιϰήσω ἐϖὶ Βαϐυλῶνα ϗ ἐξοίσω ἃ ϰατέϖιεν ἐϰ τȣ̃ ϛόματος αὐτῆς, ϗ ȣ̓ μὴ συναχϑῶσιν ϖϱὸς αὐτὴν ἔτι τὰ ἔϑνη.

28:49 ϗ ἐν Βαϐυλῶνι ϖεσȣ̃νται τϱαυματίαι ϖάσης τῆς γῆς.

28:50 ἀνασῳζόμενοι ἐϰ γῆς, ϖοϱεύεσϑε ϗ μὴ ἵϛασϑε· οἱ μαϰϱόϑεν, μνήσϑητε τȣ̃ ϰυϱίȣ, ϗ Ιεϱȣσαλημ ἀναϐήτω ἐϖὶ τὴν ϰαϱδίαν ὑμῶν.

28:51 ᾐσχύνϑημεν, ὅτι ἠϰȣ́σαμεν ὀνειδισμὸν ἡμῶν, ϰατεϰάλυψεν ἀτιμία τὸ ϖϱόσωϖον ἡμῶν, εἰσῆλϑον ἀλλογενεῖς εἰς τὰ ἅγια ἡμῶν, εἰς οἶϰον ϰυϱίȣ.

28:52 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, λέγει ϰύϱιος, ϗ ἐϰδιϰήσω ἐϖὶ τὰ γλυϖτὰ αὐτῆς, ϗ ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ αὐτῆς ϖεσȣ̃νται τϱαυματίαι.

28:53 ὅτι ἐὰν ἀναϐῇ Βαϐυλὼν ὡς ὁ ȣ̓ϱανὸς ϗ ὅτι ἐὰν ὀχυϱώσῃ ὕψος ἰσχύος αὐτῆς, ϖαϱ’ ἐμȣ̃ ἥξȣσιν ἐξολεϑϱεύοντες αὐτήν, λέγει ϰύϱιος.

28:54 φωνὴ ϰϱαυγῆς ἐν Βαϐυλῶνι, ϗ συντϱιϐὴ μεγάλη ἐν γῇ Χαλδαίων,

28:55 ὅτι ἐξωλέϑϱευσεν ϰύϱιος τὴν Βαϐυλῶνα ϗ ἀϖώλεσεν ἀϖ’ αὐτῆς φωνὴν μεγάλην ἠχȣ̃σαν ὡς ὕδατα ϖολλά, ἔδωϰεν εἰς ὄλεϑϱον φωνὴν αὐτῆς.

28:56 ὅτι ἦλϑεν ἐϖὶ Βαϐυλῶνα ταλαιϖωϱία, ἑάλωσαν οἱ μαχηταὶ αὐτῆς, ἐϖτόηται τὸ τόξον αὐτῶν, ὅτι ϑεὸς ἀνταϖοδίδωσιν αὐτοῖς, ϰύϱιος ἀνταϖοδίδωσιν αὐτῇ τὴν ἀνταϖόδοσιν·

28:57 ϗ μεϑύσει μέϑῃ τȣ̀ς ἡγεμόνας αὐτῆς ϗ τȣ̀ς σοφȣ̀ς αὐτῆς ϗ τȣ̀ς ϛϱατηγȣ̀ς αὐτῆς, λέγει ὁ ϐασιλεύς, ϰύϱιος ϖαντοϰϱάτωϱ ὄνομα αὐτῷ.

28:58 τάδε λέγει ϰύϱιος Τεῖχος Βαϐυλῶνος ἐϖλατύνϑη, ϰατασϰαϖτόμενον ϰατασϰαφήσεται, ϗ αἱ ϖύλαι αὐτῆς αἱ ὑψηλαὶ ἐμϖυϱισϑήσονται, ϗ ȣ̓ ϰοϖιάσȣσιν λαοὶ εἰς ϰενόν, ϗ ἔϑνη ἐν ἀϱχῇ ἐϰλείψȣσιν.

28:59 Ὁ λόγος ὃν ἐνετείλατο ϰύϱιος Ιεϱεμια τῷ ϖϱοφήτῃ εἰϖεῖν τῷ Σαϱαια υἱῷ Νηϱιȣ υἱȣ̃ Μαασαιȣ, ὅτε ἐϖοϱεύετο ϖαϱὰ Σεδεϰιȣ ϐασιλέως Ιȣδα εἰς Βαϐυλῶνα ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάϱτῳ τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃, ϗ Σαϱαιας ἄϱχων δώϱων·

28:60 ϗ ἔγϱαψεν Ιεϱεμιας ϖάντα τὰ ϰαϰά, ἃ ἥξει ἐϖὶ Βαϐυλῶνα, ἐν ϐιϐλίῳ ἑνί, ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς τȣ̀ς γεγϱαμμένȣς ἐϖὶ Βαϐυλῶνα.

28:61 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας ϖϱὸς Σαϱαιαν Ὅταν ἔλϑῃς εἰς Βαϐυλῶνα, ϗ ὄψῃ ϗ ἀναγνώσῃ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς

28:62 ϗ ἐϱεῖς Κύϱιε ϰύϱιε, σὺ ἐλάλησας ἐϖὶ τὸν τόϖον τȣ̃τον τȣ̃ ἐξολεϑϱεῦσαι αὐτὸν ϗ τȣ̃ μὴ εἶναι ἐν αὐτῷ ϰατοιϰȣ̃ντας ἀϖὸ ἀνϑϱώϖȣ ἕως ϰτήνȣς, ὅτι ἀφανισμὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἔϛαι.

28:63 ϗ ἔϛαι ὅταν ϖαύσῃ τȣ̃ ἀναγινώσϰειν τὸ ϐιϐλίον τȣ̃το, ϗ ἐϖιδήσεις ἐϖ’ αὐτὸ λίϑον ϗ ῥίψεις αὐτὸ εἰς μέσον τȣ̃ Εὐφϱάτȣ

28:64 ϗ ἐϱεῖς ȣ̔́τως ϰαταδύσεται Βαϐυλὼν ϗ ȣ̓ μὴ ἀναϛῇ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῶν ϰαϰῶν, ὧν ἐγὼ ἐϖάγω ἐϖ’ αὐτήν.

29:1 Ἐϖὶ τȣ̀ς ἀλλοφύλȣς.

29:2 Τάδε λέγει ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ὕδατα ἀναϐαίνει ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ ϗ ἔϛαι εἰς χειμάϱϱȣν ϰαταϰλύζοντα ϗ ϰαταϰλύσει γῆν ϗ τὸ ϖλήϱωμα αὐτῆς, ϖόλιν ϗ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν αὐτῇ· ϗ ϰεϰϱάξονται οἱ ἄνϑϱωϖοι, ϗ ἀλαλάξȣσιν ἅϖαντες οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες τὴν γῆν.

29:3 ἀϖὸ φωνῆς ὁϱμῆς αὐτȣ̃, ἀϖὸ τῶν ὁϖλῶν τῶν ϖοδῶν αὐτȣ̃ ϗ ἀϖὸ σεισμȣ̃ τῶν ἁϱμάτων αὐτȣ̃, ἤχȣ τϱοχῶν αὐτȣ̃ ȣ̓ϰ ἐϖέϛϱεψαν ϖατέϱες ἐφ’ υἱȣ̀ς αὐτῶν ἀϖὸ ἐϰλύσεως χειϱῶν αὐτῶν

29:4 ἐν τῇ ἡμέϱᾳ τῇ ἐϱχομένῃ τȣ̃ ἀϖολέσαι ϖάντας τȣ̀ς ἀλλοφύλȣς· ϗ ἀφανιῶ τὴν Τύϱον ϗ τὴν Σιδῶνα ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς τῆς ϐοηϑείας αὐτῶν, ὅτι ἐξολεϑϱεύσει ϰύϱιος τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς τῶν νήσων.

29:5 ἥϰει φαλάϰϱωμα ἐϖὶ Γάζαν, ἀϖεϱϱίφη Ἀσϰαλὼν ϗ οἱ ϰατάλοιϖοι Εναϰιμ. ἕως τίνος ϰόψεις,

29:6 ἡ μάχαιϱα τȣ̃ ϰυϱίȣ; ἕως τίνος ȣ̓χ ἡσυχάσεις; ἀϖοϰατάϛηϑι εἰς τὸν ϰολεόν σȣ, ἀνάϖαυσαι ϗ ἐϖάϱϑητι.

29:7 ϖῶς ἡσυχάσει; ϗ ϰύϱιος ἐνετείλατο αὐτῇ ἐϖὶ τὴν Ἀσϰαλῶνα ϗ ἐϖὶ τὰς ϖαϱαϑαλασσίȣς, ἐϖὶ τὰς ϰαταλοίϖȣς, ἐϖεγεϱϑῆναι.

30:1 Τῇ Ιδȣμαίᾳ. Τάδε λέγει ϰύϱιος Ȣ̓ϰ ἔϛιν ἔτι σοφία ἐν Θαιμαν, ἀϖώλετο ϐȣλὴ ἐϰ συνετῶν, ὤχετο σοφία αὐτῶν,

30:2 ἠϖατήϑη ὁ τόϖος αὐτῶν. ϐαϑύνατε εἰς ϰάϑισιν, οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες ἐν Δαιδαν, ὅτι δύσϰολα ἐϖοίησεν· ἤγαγον ἐϖ’ αὐτὸν ἐν χϱόνῳ, ᾧ ἐϖεσϰεψάμην ἐϖ’ αὐτόν.

30:3 ὅτι τϱυγηταὶ ἦλϑόν σοι, ȣ̓ ϰαταλείψȣσίν σοι ϰαταλείμματα· ὡς ϰλέϖται ἐν νυϰτὶ ἐϖιϑήσȣσιν χεῖϱα αὐτῶν.

30:4 ὅτι ἐγὼ ϰατέσυϱα τὸν Ησαυ, ἀνεϰάλυψα τὰ ϰϱυϖτὰ αὐτῶν, ϰϱυϐῆναι ȣ̓ μὴ δύνωνται· ὤλοντο διὰ χεῖϱα ἀδελφȣ̃ αὐτȣ̃ ϗ γείτονος αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν

30:5 ὑϖολείϖεσϑαι ὀϱφανόν σȣ, ἵνα ζήσηται· ϗ ἐγὼ ζήσομαι, ϗ χῆϱαι ἐϖ’ ἐμὲ ϖεϖοίϑασιν.

30:6 ὅτι τάδε εἶϖεν ϰύϱιος Οἷς ȣ̓ϰ ἦν νόμος ϖιεῖν τὸ ϖοτήϱιον, ἔϖιον· ϗ σὺ ἀϑῳωμένη ȣ̓ μὴ ἀϑῳωϑῇς, ὅτι ϖίνων ϖίεσαι·

30:7 ὅτι ϰατ’ ἐμαυτȣ̃ ὤμοσα, λέγει ϰύϱιος, ὅτι εἰς ἄϐατον ϗ εἰς ὀνειδισμὸν ϗ εἰς ϰατάϱασιν ἔσῃ ἐν μέσῳ αὐτῆς, ϗ ϖᾶσαι αἱ ϖόλεις αὐτῆς ἔσονται ἔϱημοι εἰς αἰῶνα.

30:8 ἀϰοὴν ἤϰȣσα ϖαϱὰ ϰυϱίȣ, ϗ ἀγγέλȣς εἰς ἔϑνη ἀϖέϛειλεν Συνάχϑητε ϗ ϖαϱαγένεσϑε εἰς αὐτήν, ἀνάϛητε εἰς ϖόλεμον.

30:9 μιϰϱὸν ἔδωϰά σε ἐν ἔϑνεσιν, εὐϰαταφϱόνητον ἐν ἀνϑϱώϖοις.

30:10 ἡ ϖαιγνία σȣ ἐνεχείϱησέν σοι, ἰταμία ϰαϱδίας σȣ ϰατέλυσεν τϱυμαλιὰς ϖετϱῶν, συνέλαϐεν ἰσχὺν ϐȣνȣ̃ ὑψηλȣ̃· ὅτι ὕψωσεν ὥσϖεϱ ἀετὸς νοσσιὰν αὐτȣ̃, ἐϰεῖϑεν ϰαϑελῶ σε.

30:11 ϗ ἔϛαι ἡ Ιδȣμαία εἰς ἄϐατον, ϖᾶς ὁ ϖαϱαϖοϱευόμενος ἐϖ’ αὐτὴν συϱιεῖ.

30:12 ὥσϖεϱ ϰατεϛϱάφη Σοδομα ϗ Γομοϱϱα ϗ αἱ ϖάϱοιϰοι αὐτῆς, εἶϖεν ϰύϱιος ϖαντοϰϱάτωϱ, ȣ̓ μὴ ϰαϑίσῃ ἐϰεῖ ἄνϑϱωϖος, ϗ ȣ̓ μὴ ἐνοιϰήσῃ ἐϰεῖ υἱὸς ἀνϑϱώϖȣ.

30:13 ἰδȣ̀ ὥσϖεϱ λέων ἀναϐήσεται ἐϰ μέσȣ τȣ̃ Ιοϱδάνȣ εἰς τόϖον Αιϑαμ, ὅτι ταχὺ ἐϰδιώξω αὐτȣ̀ς ἀϖ’ αὐτῆς· ϗ τȣ̀ς νεανίσϰȣς ἐϖ’ αὐτὴν ἐϖιϛήσατε. ὅτι τίς ὥσϖεϱ ἐγώ; ϗ τίς ἀντιϛήσεταί μοι; ϗ τίς ȣ̔͂τος ϖοιμήν, ὃς ϛήσεται ϰατὰ ϖϱόσωϖόν μȣ;

30:14 διὰ τȣ̃το ἀϰȣ́σατε ϐȣλὴν ϰυϱίȣ, ἣν ἐϐȣλεύσατο ἐϖὶ τὴν Ιδȣμαίαν, ϗ λογισμὸν αὐτȣ̃, ὃν ἐλογίσατο ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Θαιμαν Ἐὰν μὴ συμψησϑῶσιν τὰ ἐλάχιϛα τῶν ϖϱοϐάτων, ἐὰν μὴ ἀϐατωϑῇ ἐϖ’ αὐτὴν ϰατάλυσις αὐτῶν·

30:15 ὅτι ἀϖὸ φωνῆς ϖτώσεως αὐτῶν ἐσείσϑη ἡ γῆ, ϗ ϰϱαυγή σȣ ἐν ϑαλάσσῃ ἠϰȣ́σϑη.

30:16 ἰδȣ̀ ὥσϖεϱ ἀετὸς ὄψεται ϗ ἐϰτενεῖ τὰς ϖτέϱυγας ἐϖ’ ὀχυϱώματα αὐτῆς· ϗ ἔϛαι ἡ ϰαϱδία τῶν ἰσχυϱῶν τῆς Ιδȣμαίας ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ὡς ϰαϱδία γυναιϰὸς ὠδινȣ́σης.

30:17 Τοῖς υἱοῖς Αμμων. ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Μὴ υἱοὶ ȣ̓́ϰ εἰσιν ἐν Ισϱαηλ, ἢ ϖαϱαλημψόμενος ȣ̓ϰ ἔϛιν αὐτοῖς; διὰ τί ϖαϱέλαϐεν Μελχομ τὸν Γαδ, ϗ ὁ λαὸς αὐτῶν ἐν ϖόλεσιν αὐτῶν ἐνοιϰήσει;

30:18 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, φησὶν ϰύϱιος, ϗ ἀϰȣτιῶ ἐϖὶ Ραϐϐαϑ ϑόϱυϐον ϖολέμων, ϗ ἔσονται εἰς ἄϐατον ϗ εἰς ἀϖώλειαν, ϗ ϐωμοὶ αὐτῆς ἐν ϖυϱὶ ϰαταϰαυϑήσονται, ϗ ϖαϱαλήμψεται Ισϱαηλ τὴν ἀϱχὴν αὐτȣ̃.

30:19 ἀλάλαξον, Εσεϐων, ὅτι ὤλετο Γαι· ϰεϰϱάξατε, ϑυγατέϱες Ραϐϐαϑ, ϖεϱιζώσασϑε σάϰϰȣς ϗ ἐϖιλημϖτεύσασϑε ϗ ϰόψασϑε ἐϖὶ Μελχομ, ὅτι ἐν ἀϖοιϰίᾳ ϐαδιεῖται, οἱ ἱεϱεῖς αὐτȣ̃ ϗ οἱ ἄϱχοντες αὐτȣ̃ ἅμα.

30:20 τί ἀγαλλιάσῃ ἐν τοῖς ϖεδίοις Εναϰιμ, ϑύγατεϱ ἰταμίας ἡ ϖεϖοιϑυῖα ἐϖὶ ϑησαυϱοῖς αὐτῆς ἡ λέγȣσα Τίς εἰσελεύσεται ἐϖ’ ἐμέ;

30:21 ἰδȣ̀ ἐγὼ φέϱω φόϐον ἐϖὶ σέ, εἶϖεν ϰύϱιος, ἀϖὸ ϖάσης τῆς ϖεϱιοίϰȣ σȣ, ϗ διασϖαϱήσεσϑε ἕϰαϛος εἰς ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι ὁ συνάγων.

30:23 Τῇ Κηδαϱ ϐασιλίσσῃ τῆς αὐλῆς, ἣν ἐϖάταξεν Ναϐȣ χοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος. ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἀνάϛητε ϗ ἀνάϐητε ἐϖὶ Κηδαϱ ϗ ϖλήσατε τȣ̀ς υἱȣ̀ς Κεδεμ·

30:24 σϰηνὰς αὐτῶν ϗ ϖϱόϐατα αὐτῶν λήμψονται, ἱμάτια αὐτῶν ϗ ϖάντα τὰ σϰεύη αὐτῶν ϗ ϰαμήλȣς αὐτῶν λήμψονται ἑαυτοῖς· ϗ ϰαλέσατε ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ἀϖώλειαν ϰυϰλόϑεν.

30:25 φεύγετε λίαν, ϐαϑύνατε εἰς ϰάϑισιν, ϰαϑήμενοι ἐν τῇ αὐλῇ, ὅτι ἐϐȣλεύσατο ἐφ’ ὑμᾶς ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ϐȣλὴν ϗ ἐλογίσατο ἐφ’ ὑμᾶς λογισμόν.

30:26 ἀνάϛηϑι ϗ ἀνάϐηϑι ἐϖ’ ἔϑνος εὐϛαϑȣ̃ν ϰαϑήμενον εἰς ἀναψυχήν, οἷς ȣ̓́ϰ εἰσιν ϑύϱαι, ȣ̓ ϐάλανοι, ȣ̓ μοχλοί, μόνοι ϰαταλύȣσιν.

30:27 ϗ ἔσονται ϰάμηλοι αὐτῶν εἰς ϖϱονομὴν ϗ ϖλῆϑος ϰτηνῶν αὐτῶν εἰς ἀϖώλειαν· ϗ λιϰμήσω αὐτȣ̀ς ϖαντὶ ϖνεύματι ϰεϰαϱμένȣς ϖϱὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, ἐϰ ϖαντὸς ϖέϱαν αὐτῶν οἴσω τὴν τϱοϖὴν αὐτῶν, εἶϖεν ϰύϱιος.

30:28 ϗ ἔϛαι ἡ αὐλὴ διατϱιϐὴ ϛϱȣϑῶν ϗ ἄϐατος ἕως αἰῶνος, ȣ̓ μὴ ϰαϑίσῃ ἐϰεῖ ἄνϑϱωϖος, ϗ ȣ̓ μὴ ϰατοιϰήσῃ ἐϰεῖ υἱὸς ἀνϑϱώϖȣ.

30:29 Τῇ Δαμασϰῷ. Κατῃσχύνϑη Ημαϑ ϗ Αϱφαδ, ὅτι ἤϰȣσαν ἀϰοὴν ϖονηϱάν· ἐξέϛησαν, ἐϑυμώϑησαν, ἀναϖαύσασϑαι ȣ̓ μὴ δύνωνται.

30:30 ἐξελύϑη Δαμασϰός, ἀϖεϛϱάφη εἰς φυγήν, τϱόμος ἐϖελάϐετο αὐτῆς.

30:31 ϖῶς ȣ̓χὶ ἐγϰατέλιϖεν ϖόλιν ἐμήν; ϰώμην ἠγάϖησαν.

30:32 διὰ τȣ̃το ϖεσȣ̃νται νεανίσϰοι ἐν ϖλατείαις σȣ, ϗ ϖάντες οἱ ἄνδϱες οἱ ϖολεμιϛαί σȣ ϖεσȣ̃νται, φησὶν ϰύϱιος·

30:33 ϗ ϰαύσω ϖῦϱ ἐν τείχει Δαμασϰȣ̃, ϗ ϰαταφάγεται ἄμφοδα υἱȣ̃ Αδεϱ.

31:1 Τῇ Μωαϐ. ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ȣ̓αὶ ἐϖὶ Ναϐαυ, ὅτι ὤλετο· ἐλήμφϑη Καϱιαϑαιμ, ᾐσχύνϑη Αμαϑ ϗ ἡττήϑη.

31:2 ȣ̓ϰ ἔϛιν ἔτι ἰατϱεία Μωαϐ, ἀγαυϱίαμα ἐν Εσεϐων· ἐλογίσαντο ἐϖ’ αὐτὴν ϰαϰά· ἐϰόψαμεν αὐτὴν ἀϖὸ ἔϑνȣς, ϗ ϖαῦσιν ϖαύσεται, ὄϖισϑέν σȣ ϐαδιεῖται μάχαιϱα.

31:3 ὅτι φωνὴ ϰεϰϱαγότων ἐξ Ωϱωναιμ, ὄλεϑϱος ϗ σύντϱιμμα μέγα

31:4 Συνετϱίϐη Μωαϐ, ἀναγγείλατε εἰς Ζογοϱα.

31:5 ὅτι ἐϖλήσϑη Αλαωϑ ἐν ϰλαυϑμῷ, ἀναϐήσεται ϰλαίων ἐν ὁδῷ Ωϱωναιμ, ϰϱαυγὴν συντϱίμματος ἠϰȣ́σατε

31:6 Φεύγετε ϗ σώσατε τὰς ψυχὰς ὑμῶν ϗ ἔσεσϑε ὥσϖεϱ ὄνος ἄγϱιος ἐν ἐϱήμῳ.

31:7 ἐϖειδὴ ἐϖεϖοίϑεις ἐν ὀχυϱώμασίν σȣ, ϗ σὺ συλλημφϑήσῃ· ϗ ἐξελεύσεται Χαμως ἐν ἀϖοιϰίᾳ, οἱ ἱεϱεῖς αὐτȣ̃ ϗ οἱ ἄϱχοντες αὐτȣ̃ ἅμα.

31:8 ϗ ἥξει ὄλεϑϱος ἐϖὶ ϖᾶσαν ϖόλιν, ϗ ϖόλις ȣ̓ μὴ σωϑῇ, ϗ ἀϖολεῖται ὁ αὐλών, ϗ ἐξολεϑϱευϑήσεται ἡ ϖεδινή, ϰαϑὼς εἶϖεν ϰύϱιος.

31:9 δότε σημεῖα τῇ Μωαϐ, ὅτι ἁφῇ ἀναφϑήσεται, ϗ ϖᾶσαι αἱ ϖόλεις αὐτῆς εἰς ἄϐατον ἔσονται· ϖόϑεν ἔνοιϰος αὐτῇ;

31:10 ἐϖιϰατάϱατος ὁ ϖοιῶν τὰ ἔϱγα ϰυϱίȣ ἀμελῶς ἐξαίϱων μάχαιϱαν αὐτȣ̃ ἀφ’ αἵματος.

31:11 ἀνεϖαύσατο Μωαϐ ἐϰ ϖαιδαϱίȣ ϗ ϖεϖοιϑὼς ἦν ἐϖὶ τῇ δόξῃ αὐτȣ̃, ȣ̓ϰ ἐνέχεεν ἐξ ἀγγείȣ εἰς ἀγγεῖον ϗ εἰς ἀϖοιϰισμὸν ȣ̓ϰ ᾤχετο· διὰ τȣ̃το ἔϛη γεῦμα αὐτȣ̃ ἐν αὐτῷ, ϗ ὀσμὴ αὐτȣ̃ ȣ̓ϰ ἐξέλιϖεν.

31:12 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, φησὶν ϰύϱιος, ϗ ἀϖοϛελῶ αὐτῷ ϰλίνοντας, ϗ ϰλινȣ̃σιν αὐτὸν ϗ τὰ σϰεύη αὐτȣ̃ λεϖτυνȣ̃σιν ϗ τὰ ϰέϱατα αὐτȣ̃ συγϰόψȣσιν.

31:13 ϗ ϰαταισχυνϑήσεται Μωαϐ ἀϖὸ Χαμως, ὥσϖεϱ ϰατῃσχύνϑη οἶϰος Ισϱαηλ ἀϖὸ Βαιϑηλ ἐλϖίδος αὐτῶν ϖεϖοιϑότες ἐϖ’ αὐτοῖς.

31:14 ϖῶς ἐϱεῖτε Ἰσχυϱοί ἐσμεν ϗ ἄνϑϱωϖος ἰσχύων εἰς τὰ ϖολεμιϰά;

31:15 ὤλετο Μωαϐ ϖόλις αὐτȣ̃, ϗ ἐϰλεϰτοὶ νεανίσϰοι αὐτȣ̃ ϰατέϐησαν εἰς σφαγήν·

31:16 ἐγγὺς ἡμέϱα Μωαϐ ἐλϑεῖν, ϗ ϖονηϱία αὐτȣ̃ ταχεῖα σφόδϱα.

31:17 ϰινήσατε αὐτῷ, ϖάντες ϰυϰλόϑεν αὐτȣ̃, ϖάντες εἰδότες ὄνομα αὐτȣ̃· εἴϖατε Πῶς συνετϱίϐη ϐαϰτηϱία εὐϰλεής, ῥάϐδος μεγαλώματος;

31:18 ϰατάϐηϑι ἀϖὸ δόξης ϗ ϰάϑισον ἐν ὑγϱασίᾳ, ϰαϑημένη Δαιϐων· ἐϰτϱίϐητε, ὅτι ὤλετο Μωαϐ, ἀνέϐη εἰς σὲ λυμαινόμενος ὀχύϱωμά σȣ.

31:19 ἐφ’ ὁδȣ̃ ϛῆϑι ϗ ἔϖιδε, ϰαϑημένη ἐν Αϱοηϱ, ϗ ἐϱώτησον φεύγοντα ϗ σῳζόμενον ϗ εἰϖόν Τί ἐγένετο;

31:20 ϰατῃσχύνϑη Μωαϐ, ὅτι συνετϱίϐη· ὀλόλυξον ϗ ϰέϰϱαξον, ἀνάγγειλον ἐν Αϱνων ὅτι ὤλετο Μωαϐ.

31:21 ϗ ϰϱίσις ἔϱχεται εἰς γῆν τȣ̃ Μισωϱ ἐϖὶ Χαιλων ϗ ἐϖὶ Ιασσα ϗ ἐϖὶ Μωφαϑ

31:22 ϗ ἐϖὶ Δαιϐων ϗ ἐϖὶ Ναϐαυ ϗ ἐϖ’ οἶϰον Δεϐλαϑαιμ

31:23 ϗ ἐϖὶ Καϱιαϑαιμ ϗ ἐϖ’ οἶϰον Γαμωλ ϗ ἐϖ’ οἶϰον Μαων

31:24 ϗ ἐϖὶ Καϱιωϑ ϗ ἐϖὶ Βοσοϱ ϗ ἐϖὶ ϖάσας τὰς ϖόλεις Μωαϐ τὰς ϖόϱϱω ϗ τὰς ἐγγύς.

31:25 ϰατεάχϑη ϰέϱας Μωαϐ, ϗ τὸ ἐϖίχειϱον αὐτȣ̃ συνετϱίϐη.

31:26 μεϑύσατε αὐτόν, ὅτι ἐϖὶ ϰύϱιον ἐμεγαλύνϑη· ϗ ἐϖιϰϱȣ́σει Μωαϐ ἐν χειϱὶ αὐτȣ̃ ϗ ἔϛαι εἰς γέλωτα ϗ αὐτός.

31:27 ϗ εἰ μὴ εἰς γελοιασμὸν ἦν σοι Ισϱαηλ; εἰ ἐν ϰλοϖαῖς σȣ εὑϱέϑη, ὅτι ἐϖολέμεις αὐτόν;

31:28 ϰατέλιϖον τὰς ϖόλεις ϗ ᾤϰησαν ἐν ϖέτϱαις οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες Μωαϐ, ἐγενήϑησαν ὡς ϖεϱιϛεϱαὶ νοσσεύȣσαι ἐν ϖέτϱαις ϛόματι ϐοϑύνȣ.

31:29 ἤϰȣσα ὕϐϱιν Μωαϐ, ὕϐϱισεν λίαν· ὕϐϱιν αὐτȣ̃ ϗ ὑϖεϱηφανίαν αὐτȣ̃, ϗ ὑψώϑη ἡ ϰαϱδία αὐτȣ̃.

31:30 ἐγὼ δὲ ἔγνων ἔϱγα αὐτȣ̃· ȣ̓χὶ τὸ ἱϰανὸν αὐτȣ̃, ȣ̓χ ȣ̔́τως ἐϖοίησεν.

31:31 διὰ τȣ̃το ἐϖὶ Μωαϐ ὀλολύζετε ϖάντοϑεν, ϐοήσατε ἐϖ’ ἄνδϱας Κιϱαδας αὐχμȣ̃.

31:32 ὡς ϰλαυϑμὸν Ιαζηϱ ἀϖοϰλαύσομαί σοι, ἄμϖελος Σεϐημα· ϰλήματά σȣ διῆλϑεν ϑάλασσαν, Ιαζηϱ ἥψαντο· ἐϖὶ ὀϖώϱαν σȣ, ἐϖὶ τϱυγηταῖς σȣ ὄλεϑϱος ἐϖέϖεσεν.

31:33 συνεψήσϑη χαϱμοσύνη ϗ εὐφϱοσύνη ἐϰ τῆς Μωαϐίτιδος, ϗ οἶνος ἦν ἐϖὶ ληνοῖς σȣ· ϖϱωῒ ȣ̓ϰ ἐϖάτησαν ȣ̓δὲ δείλης, ȣ̓ϰ ἐϖοίησαν αιδαδ.

31:34 ἀϖὸ ϰϱαυγῆς Εσεϐων ἕως Ελεαλη αἱ ϖόλεις αὐτῶν ἔδωϰαν φωνὴν αὐτῶν, ἀϖὸ Ζογοϱ ἕως Ωϱωναιμ ϗ Αγλαϑ – σαλισια, ὅτι ϗ τὸ ὕδωϱ Νεϐϱιμ εἰς ϰατάϰαυμα ἔϛαι.

31:35 ϗ ἀϖολῶ τὸν Μωαϐ, φησὶν ϰύϱιος, ἀναϐαίνοντα ἐϖὶ ϐωμὸν ϗ ϑυμιῶντα ϑεοῖς αὐτȣ̃.

31:36 διὰ τȣ̃το ϰαϱδία μȣ, Μωαϐ, ὥσϖεϱ αὐλοὶ ϐομϐήσȣσιν, ϰαϱδία μȣ ἐϖ’ ἀνϑϱώϖȣς Κιϱαδας ὥσϖεϱ αὐλὸς ϐομϐήσει· διὰ τȣ̃το ἃ ϖεϱιεϖοιήσατο, ἀϖώλετο ἀϖὸ ἀνϑϱώϖȣ.

31:37 ϖᾶσαν ϰεφαλὴν ἐν ϖαντὶ τόϖῳ ξυϱήσονται, ϗ ϖᾶς ϖώγων ξυϱηϑήσεται, ϗ ϖᾶσαι χεῖϱες ϰόψονται, ϗ ἐϖὶ ϖάσης ὀσφύος σάϰϰος.

31:38 ϗ ἐϖὶ ϖάντων τῶν δωμάτων Μωαϐ ϗ ἐϖὶ ϖλατείαις αὐτῆς, ὅτι συνέτϱιψα τὸν Μωαϐ, φησὶν ϰύϱιος, ὡς ἀγγεῖον, ȣ̔͂ ȣ̓ϰ ἔϛιν χϱεία αὐτȣ̃.

31:39 ϖῶς ϰατήλλαξεν; ϖῶς ἔϛϱεψεν νῶτον Μωαϐ; ᾐσχύνϑη ϗ ἐγένετο Μωαϐ εἰς γέλωτα ϗ ἐγϰότημα ϖᾶσιν τοῖς ϰύϰλῳ αὐτῆς.

31:40 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος

31:41 Ἐλήμφϑη Αϰϰαϱιωϑ, ϗ τὰ ὀχυϱώματα συνελήμφϑη·

31:42 ϗ ἀϖολεῖται Μωαϐ ἀϖὸ ὄχλȣ, ὅτι ἐϖὶ τὸν ϰύϱιον ἐμεγαλύνϑη.

31:43 ϖαγὶς ϗ φόϐος ϗ ϐόϑυνος ἐϖὶ σοί, ϰαϑήμενος Μωαϐ·

31:44 ὁ φεύγων ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ φόϐȣ ἐμϖεσεῖται εἰς τὸν ϐόϑυνον, ϗ ὁ ἀναϐαίνων ἐϰ τȣ̃ ϐοϑύνȣ συλλημφϑήσεται ἐν τῇ ϖαγίδι, ὅτι ἐϖάξω ταῦτα ἐϖὶ Μωαϐ ἐν ἐνιαυτῷ ἐϖισϰέψεως αὐτῆς.

31:13 Ὅσα ἐϖϱοφήτευσεν Ιεϱεμιας ἐϖὶ ϖάντα τὰ ἔϑνη.

31:15 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Λαϐὲ τὸ ϖοτήϱιον τȣ̃ οἴνȣ τȣ̃ ἀϰϱάτȣ τȣ́τȣ ἐϰ χειϱός μȣ ϗ ϖοτιεῖς ϖάντα τὰ ἔϑνη, ϖϱὸς ἃ ἐγὼ ἀϖοϛέλλω σε ϖϱὸς αὐτȣ́ς,

31:16 ϗ ϖίονται ϗ ἐξεμȣ̃νται ϗ μανήσονται ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῆς μαχαίϱας, ἧς ἐγὼ ἀϖοϛέλλω ἀνὰ μέσον αὐτῶν.

31:17 ϗ ἔλαϐον τὸ ϖοτήϱιον ἐϰ χειϱὸς ϰυϱίȣ ϗ ἐϖότισα τὰ ἔϑνη, ϖϱὸς ἃ ἀϖέϛειλέν με ϰύϱιος ἐϖ’ αὐτά,

31:18 τὴν Ιεϱȣσαλημ ϗ τὰς ϖόλεις Ιȣδα ϗ ϐασιλεῖς Ιȣδα ϗ ἄϱχοντας αὐτȣ̃ τȣ̃ ϑεῖναι αὐτὰς εἰς ἐϱήμωσιν ϗ εἰς ἄϐατον ϗ εἰς συϱιγμὸν

31:19 ϗ τὸν Φαϱαω ϐασιλέα Αἰγύϖτȣ ϗ τȣ̀ς ϖαῖδας αὐτȣ̃ ϗ τȣ̀ς μεγιϛᾶνας αὐτȣ̃ ϗ ϖάντα τὸν λαὸν αὐτȣ̃

31:20 ϗ ϖάντας τȣ̀ς συμμίϰτȣς αὐτȣ̃ ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϐασιλεῖς ἀλλοφύλων, τὴν Ἀσϰαλῶνα ϗ τὴν Γάζαν ϗ τὴν Αϰϰαϱων ϗ τὸ ἐϖίλοιϖον Ἀζώτȣ

31:21 ϗ τὴν Ιδȣμαίαν ϗ τὴν Μωαϐῖτιν ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς Αμμων

31:22 ϗ ϖάντας ϐασιλεῖς Τύϱȣ ϗ ϐασιλεῖς Σιδῶνος ϗ ϐασιλεῖς τȣ̀ς ἐν τῷ ϖέϱαν τῆς ϑαλάσσης

31:23 ϗ τὴν Δαιδαν ϗ τὴν Θαιμαν ϗ τὴν Ρως ϗ ϖᾶν ϖεϱιϰεϰαϱμένον ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃

31:24 ϗ ϖάντας τȣ̀ς συμμίϰτȣς τȣ̀ς ϰαταλύοντας ἐν τῇ ἐϱήμῳ

31:25 ϗ ϖάντας ϐασιλεῖς Αιλαμ ϗ ϖάντας ϐασιλεῖς Πεϱσῶν

31:26 ϗ ϖάντας ϐασιλεῖς ἀϖὸ ἀϖηλιώτȣ τȣ̀ς ϖόϱϱω ϗ τȣ̀ς ἐγγύς, ἕϰαϛον ϖϱὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτȣ̃, ϗ ϖάσας τὰς ϐασιλείας τὰς ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς.

31:27 ϗ ἐϱεῖς αὐτοῖς ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ϖαντοϰϱάτωϱ Πίετε ϗ μεϑύσϑητε ϗ ἐξεμέσατε ϗ ϖεσεῖσϑε ϗ ȣ̓ μὴ ἀναϛῆτε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῆς μαχαίϱας, ἧς ἐγὼ ἀϖοϛέλλω ἀνὰ μέσον ὑμῶν.

31:28 ϗ ἔϛαι ὅταν μὴ ϐȣ́λωνται δέξασϑαι τὸ ϖοτήϱιον ἐϰ τῆς χειϱός σȣ ὥϛε ϖιεῖν, ϗ ἐϱεῖς ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Πιόντες ϖίεσϑε·

31:29 ὅτι ἐν ϖόλει, ἐν ᾗ ὠνομάσϑη τὸ ὄνομά μȣ ἐϖ’ αὐτήν, ἐγὼ ἄϱχομαι ϰαϰῶσαι, ϗ ὑμεῖς ϰαϑάϱσει ȣ̓ μὴ ϰαϑαϱισϑῆτε, ὅτι μάχαιϱαν ἐγὼ ϰαλῶ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰαϑημένȣς ἐϖὶ τῆς γῆς.

31:30 ϗ σὺ ϖϱοφητεύσεις ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς ϗ ἐϱεῖς Κύϱιος ἀφ’ ὑψηλȣ̃ χϱηματιεῖ, ἀϖὸ τȣ̃ ἁγίȣ αὐτȣ̃ δώσει φωνὴν αὐτȣ̃· λόγον χϱηματιεῖ ἐϖὶ τȣ̃ τόϖȣ αὐτȣ̃, ϗ αιδαδ ὥσϖεϱ τϱυγῶντες ἀϖοϰϱιϑήσονται· ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰαϑημένȣς ἐϖὶ τὴν γῆν

31:31 ἥϰει ὄλεϑϱος ἐϖὶ μέϱος τῆς γῆς, ὅτι ϰϱίσις τῷ ϰυϱίῳ ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, ϰϱίνεται αὐτὸς ϖϱὸς ϖᾶσαν σάϱϰα, οἱ δὲ ἀσεϐεῖς ἐδόϑησαν εἰς μάχαιϱαν, λέγει ϰύϱιος.

31:32 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ϰαϰὰ ἔϱχεται ἀϖὸ ἔϑνȣς ἐϖὶ ἔϑνος, ϗ λαῖλαψ μεγάλη ἐϰϖοϱεύεται ἀϖ’ ἐσχάτȣ τῆς γῆς.

31:33 ϗ ἔσονται τϱαυματίαι ὑϖὸ ϰυϱίȣ ἐν ἡμέϱᾳ ϰυϱίȣ ἐϰ μέϱȣς τῆς γῆς ϗ ἕως εἰς μέϱος τῆς γῆς· ȣ̓ μὴ ϰατοϱυγῶσιν, εἰς ϰόϖϱια ἐϖὶ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς ἔσονται.

31:34 ἀλαλάξατε, ϖοιμένες, ϗ ϰεϰϱάξατε· ϗ ϰόϖτεσϑε, οἱ ϰϱιοὶ τῶν ϖϱοϐάτων· ὅτι ἐϖληϱώϑησαν αἱ ἡμέϱαι ὑμῶν εἰς σφαγήν, ϗ ϖεσεῖσϑε ὥσϖεϱ οἱ ϰϱιοὶ οἱ ἐϰλεϰτοί·

31:35 ϗ ἀϖολεῖται φυγὴ ἀϖὸ τῶν ϖοιμένων ϗ σωτηϱία ἀϖὸ τῶν ϰϱιῶν τῶν ϖϱοϐάτων.

31:36 φωνὴ ϰϱαυγῆς τῶν ϖοιμένων ϗ ἀλαλαγμὸς τῶν ϖϱοϐάτων ϗ τῶν ϰϱιῶν, ὅτι ὠλέϑϱευσεν ϰύϱιος τὰ ϐοσϰήματα αὐτῶν,

31:37 ϗ ϖαύσεται τὰ ϰατάλοιϖα τῆς εἰϱήνης ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ὀϱγῆς ϑυμȣ̃ μȣ.

31:38 ἐγϰατέλιϖεν ὥσϖεϱ λέων ϰατάλυμα αὐτȣ̃, ὅτι ἐγενήϑη ἡ γῆ αὐτῶν εἰς ἄϐατον ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῆς μαχαίϱας τῆς μεγάλης.

33:1 Ἐν ἀϱχῇ ϐασιλέως Ιωαϰιμ υἱȣ̃ Ιωσια ἐγενήϑη ὁ λόγος ȣ̔͂τος ϖαϱὰ ϰυϱίȣ

33:2 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ϛῆϑι ἐν αὐλῇ οἴϰȣ ϰυϱίȣ ϗ χϱηματιεῖς ἅϖασι τοῖς Ιȣδαίοις ϗ ϖᾶσι τοῖς ἐϱχομένοις ϖϱοσϰυνεῖν ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ ἅϖαντας τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς συνέταξά σοι αὐτοῖς χϱηματίσαι, μὴ ἀφέλῃς ῥῆμα·

33:3 ἴσως ἀϰȣ́σονται ϗ ἀϖοϛϱαφήσονται ἕϰαϛος ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ αὐτȣ̃ τῆς ϖονηϱᾶς, ϗ ϖαύσομαι ἀϖὸ τῶν ϰαϰῶν, ὧν ἐγὼ λογίζομαι τȣ̃ ϖοιῆσαι αὐτοῖς ἕνεϰεν τῶν ϖονηϱῶν ἐϖιτηδευμάτων αὐτῶν.

33:4 ϗ ἐϱεῖς ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἐὰν μὴ ἀϰȣ́σητέ μȣ τȣ̃ ϖοϱεύεσϑαι ἐν τοῖς νομίμοις μȣ, οἷς ἔδωϰα ϰατὰ ϖϱόσωϖον ὑμῶν,

33:5 εἰσαϰȣ́ειν τῶν λόγων τῶν ϖαίδων μȣ τῶν ϖϱοφητῶν, ȣ̔̀ς ἐγὼ ἀϖοϛέλλω ϖϱὸς ὑμᾶς ὄϱϑϱȣ ϗ ἀϖέϛειλα ϗ ȣ̓ϰ εἰσηϰȣ́σατέ μȣ,

33:6 ϗ δώσω τὸν οἶϰον τȣ̃τον ὥσϖεϱ Σηλωμ ϗ τὴν ϖόλιν δώσω εἰς ϰατάϱαν ϖᾶσιν τοῖς ἔϑνεσιν ϖάσης τῆς γῆς.

33:7 ϗ ἤϰȣσαν οἱ ἱεϱεῖς ϗ οἱ ψευδοϖϱοφῆται ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς τȣ̃ Ιεϱεμιȣ λαλȣ̃ντος τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ.

33:8 ϗ ἐγένετο Ιεϱεμιȣ ϖαυσαμένȣ λαλȣ̃ντος ϖάντα, ἃ συνέταξεν αὐτῷ ϰύϱιος λαλῆσαι ϖαντὶ τῷ λαῷ, ϗ συνελάϐοσαν αὐτὸν οἱ ἱεϱεῖς ϗ οἱ ψευδοϖϱοφῆται ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς λέγων Θανάτῳ ἀϖοϑανῇ,

33:9 ὅτι ἐϖϱοφήτευσας τῷ ὀνόματι ϰυϱίȣ λέγων Ὥσϖεϱ Σηλωμ ἔϛαι ὁ οἶϰος ȣ̔͂τος, ϗ ἡ ϖόλις αὕτη ἐϱημωϑήσεται ἀϖὸ ϰατοιϰȣ́ντων· ϗ ἐξεϰϰλησιάσϑη ϖᾶς ὁ λαὸς ἐϖὶ Ιεϱεμιαν ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ.

33:10 Ϗ ἤϰȣσαν οἱ ἄϱχοντες Ιȣδα τὸν λόγον τȣ̃τον ϗ ἀνέϐησαν ἐξ οἴϰȣ τȣ̃ ϐασιλέως εἰς οἶϰον ϰυϱίȣ ϗ ἐϰάϑισαν ἐν ϖϱοϑύϱοις ϖύλης ϰυϱίȣ τῆς ϰαινῆς.

33:11 ϗ εἶϖαν οἱ ἱεϱεῖς ϗ οἱ ψευδοϖϱοφῆται ϖϱὸς τȣ̀ς ἄϱχοντας ϗ ϖαντὶ τῷ λαῷ Κϱίσις ϑανάτȣ τῷ ἀνϑϱώϖῳ τȣ́τῳ, ὅτι ἐϖϱοφήτευσεν ϰατὰ τῆς ϖόλεως ταύτης, ϰαϑὼς ἠϰȣ́σατε ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν.

33:12 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας ϖϱὸς τȣ̀ς ἄϱχοντας ϗ ϖαντὶ τῷ λαῷ λέγων Κύϱιος ἀϖέϛειλέν με ϖϱοφητεῦσαι ἐϖὶ τὸν οἶϰον τȣ̃τον ϗ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν ταύτην ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς, ȣ̔̀ς ἠϰȣ́σατε.

33:13 ϗ νῦν ϐελτίȣς ϖοιήσατε τὰς ὁδȣ̀ς ὑμῶν ϗ τὰ ἔϱγα ὑμῶν ϗ ἀϰȣ́σατε τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ, ϗ ϖαύσεται ϰύϱιος ἀϖὸ τῶν ϰαϰῶν, ὧν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς.

33:14 ϗ ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐν χεϱσὶν ὑμῶν· ϖοιήσατέ μοι ὡς συμφέϱει ϗ ὡς ϐέλτιον ὑμῖν.

33:15 ἀλλ’ ἢ γνόντες γνώσεσϑε ὅτι, εἰ ἀναιϱεῖτέ με, αἷμα ἀϑῷον δίδοτε ἐφ’ ὑμᾶς ϗ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν ταύτην ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας ἐν αὐτῇ· ὅτι ἐν ἀληϑείᾳ ἀϖέϛαλϰέν με ϰύϱιος ϖϱὸς ὑμᾶς λαλῆσαι εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς.

33:16 ϗ εἶϖαν οἱ ἄϱχοντες ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς ϖϱὸς τȣ̀ς ἱεϱεῖς ϗ ϖϱὸς τȣ̀ς ψευδοϖϱοφήτας Ȣ̓ϰ ἔϛιν τῷ ἀνϑϱώϖῳ τȣ́τῳ ϰϱίσις ϑανάτȣ, ὅτι ἐϖὶ τῷ ὀνόματι ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν ἐλάλησεν ϖϱὸς ἡμᾶς.

33:17 ϗ ἀνέϛησαν ἄνδϱες τῶν ϖϱεσϐυτέϱων τῆς γῆς ϗ εἶϖαν ϖάσῃ τῇ συναγωγῇ τȣ̃ λαȣ̃

33:18 Μιχαιας ὁ Μωϱαϑίτης ἦν ἐν ταῖς ἡμέϱαις Εζεϰιȣ ϐασιλέως Ιȣδα ϗ εἶϖεν ϖαντὶ τῷ λαῷ Ιȣδα ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Σιων ὡς ἀγϱὸς ἀϱοτϱιαϑήσεται, ϗ Ιεϱȣσαλημ εἰς ἄϐατον ἔϛαι ϗ τὸ ὄϱος τȣ̃ οἴϰȣ εἰς ἄλσος δϱυμȣ̃.

33:19 μὴ ἀνελὼν ἀνεῖλεν αὐτὸν Εζεϰιας ϗ ϖᾶς Ιȣδα; ȣ̓χὶ ὅτι ἐφοϐήϑησαν τὸν ϰύϱιον ϗ ὅτι ἐδεήϑησαν τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ ϰυϱίȣ, ϗ ἐϖαύσατο ϰύϱιος ἀϖὸ τῶν ϰαϰῶν, ὧν ἐλάλησεν ἐϖ’ αὐτȣ́ς; ϗ ἡμεῖς ἐϖοιήσαμεν ϰαϰὰ μεγάλα ἐϖὶ ψυχὰς ἡμῶν. –

33:20 ϗ ἄνϑϱωϖος ἦν ϖϱοφητεύων τῷ ὀνόματι ϰυϱίȣ, Ȣϱιας υἱὸς Σαμαιȣ ἐϰ Καϱιαϑιαϱιμ, ϗ ἐϖϱοφήτευσεν ϖεϱὶ τῆς γῆς ταύτης ϰατὰ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς Ιεϱεμιȣ.

33:21 ϗ ἤϰȣσεν ὁ ϐασιλεὺς Ιωαϰιμ ϗ ϖάντες οἱ ἄϱχοντες ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς αὐτȣ̃ ϗ ἐζήτȣν ἀϖοϰτεῖναι αὐτόν, ϗ ἤϰȣσεν Ȣϱιας ϗ εἰσῆλϑεν εἰς Αἴγυϖτον.

33:22 ϗ ἐξαϖέϛειλεν ὁ ϐασιλεὺς ἄνδϱας εἰς Αἴγυϖτον,

33:23 ϗ ἐξηγάγοσαν αὐτὸν ἐϰεῖϑεν ϗ εἰσηγάγοσαν αὐτὸν ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα, ϗ ἐϖάταξεν αὐτὸν ἐν μαχαίϱᾳ ϗ ἔϱϱιψεν αὐτὸν εἰς τὸ μνῆμα υἱῶν λαȣ̃ αὐτȣ̃.

33:24 ϖλὴν χεὶϱ Αχιϰαμ υἱȣ̃ Σαφαν ἦν μετὰ Ιεϱεμιȣ τȣ̃ μὴ ϖαϱαδȣ̃ναι αὐτὸν εἰς χεῖϱας τȣ̃ λαȣ̃ τȣ̃ μὴ ἀνελεῖν αὐτόν.

33:2 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ποίησον δεσμȣ̀ς ϗ ϰλοιȣ̀ς ϗ ϖεϱίϑȣ ϖεϱὶ τὸν τϱάχηλόν σȣ·

33:3 ϗ ἀϖοϛελεῖς αὐτȣ̀ς ϖϱὸς ϐασιλέα Ιδȣμαίας ϗ ϖϱὸς ϐασιλέα Μωαϐ ϗ ϖϱὸς ϐασιλέα υἱῶν Αμμων ϗ ϖϱὸς ϐασιλέα Τύϱȣ ϗ ϖϱὸς ϐασιλέα Σιδῶνος ἐν χεϱσὶν ἀγγέλων αὐτῶν τῶν ἐϱχομένων εἰς ἀϖάντησιν αὐτῶν εἰς Ιεϱȣσαλημ ϖϱὸς Σεδεϰιαν ϐασιλέα Ιȣδα.

33:4 ϗ συντάξεις αὐτοῖς ϖϱὸς τȣ̀ς ϰυϱίȣς αὐτῶν εἰϖεῖν ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ ȣ̔́τως ἐϱεῖτε ϖϱὸς τȣ̀ς ϰυϱίȣς ὑμῶν

33:5 ὅτι ἐγὼ ἐϖοίησα τὴν γῆν ἐν τῇ ἰσχύι μȣ τῇ μεγάλῃ ϗ ἐν τῷ ἐϖιχείϱῳ μȣ τῷ ὑψηλῷ ϗ δώσω αὐτὴν ᾧ ἐὰν δόξῃ ἐν ὀφϑαλμοῖς μȣ.

33:6 ἔδωϰα τὴν γῆν τῷ Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος δȣλεύειν αὐτῷ, ϗ τὰ ϑηϱία τȣ̃ ἀγϱȣ̃ ἐϱγάζεσϑαι αὐτῷ.

33:8 ϗ τὸ ἔϑνος ϗ ἡ ϐασιλεία, ὅσοι ἐὰν μὴ ἐμϐάλωσιν τὸν τϱάχηλον αὐτῶν ὑϖὸ τὸν ζυγὸν ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ἐν μαχαίϱᾳ ϗ ἐν λιμῷ ἐϖισϰέψομαι αὐτȣ́ς, εἶϖεν ϰύϱιος, ἕως ἐϰλίϖωσιν ἐν χειϱὶ αὐτȣ̃.

33:9 ϗ ὑμεῖς μὴ ἀϰȣ́ετε τῶν ψευδοϖϱοφητῶν ὑμῶν ϗ τῶν μαντευομένων ὑμῖν ϗ τῶν ἐνυϖνιαζομένων ὑμῖν ϗ τῶν οἰωνισμάτων ὑμῶν ϗ τῶν φαϱμαϰῶν ὑμῶν τῶν λεγόντων Ȣ̓ μὴ ἐϱγάσησϑε τῷ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος·

33:10 ὅτι ψευδῆ αὐτοὶ ϖϱοφητεύȣσιν ὑμῖν ϖϱὸς τὸ μαϰϱῦναι ὑμᾶς ἀϖὸ τῆς γῆς ὑμῶν.

33:11 ϗ τὸ ἔϑνος, ὃ ἐὰν εἰσαγάγῃ τὸν τϱάχηλον αὐτȣ̃ ὑϖὸ τὸν ζυγὸν ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ϗ ἐϱγάσηται αὐτῷ, ϗ ϰαταλείψω αὐτὸν ἐϖὶ τῆς γῆς αὐτȣ̃, ϗ ἐϱγᾶται αὐτῷ ϗ ἐνοιϰήσει ἐν αὐτῇ. –

33:12 ϗ ϖϱὸς Σεδεϰιαν ϐασιλέα Ιȣδα ἐλάλησα ϰατὰ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς λέγων Εἰσαγάγετε τὸν τϱάχηλον ὑμῶν

33:14 ϗ ἐϱγάσασϑε τῷ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος, ὅτι ἄδιϰα αὐτοὶ ϖϱοφητεύȣσιν ὑμῖν·

33:15 ὅτι ȣ̓ϰ ἀϖέϛειλα αὐτȣ́ς, φησὶν ϰύϱιος, ϗ ϖϱοφητεύȣσιν τῷ ὀνόματί μȣ ἐϖ’ ἀδίϰῳ ϖϱὸς τὸ ἀϖολέσαι ὑμᾶς, ϗ ἀϖολεῖσϑε ὑμεῖς ϗ οἱ ϖϱοφῆται ὑμῶν οἱ ϖϱοφητεύοντες ὑμῖν ἐϖ’ ἀδίϰῳ ψευδῆ.

33:16 ὑμῖν ϗ ϖαντὶ τῷ λαῷ τȣ́τῳ ϗ τοῖς ἱεϱεῦσιν ἐλάλησα λέγων ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Μὴ ἀϰȣ́ετε τῶν λόγων τῶν ϖϱοφητῶν τῶν ϖϱοφητευόντων ὑμῖν λεγόντων Ἰδȣ̀ σϰεύη οἴϰȣ ϰυϱίȣ ἐϖιϛϱέψει ἐϰ Βαϐυλῶνος· ὅτι ἄδιϰα αὐτοὶ ϖϱοφητεύȣσιν ὑμῖν, ȣ̓ϰ ἀϖέϛειλα αὐτȣ́ς.

33:18 εἰ ϖϱοφῆταί εἰσιν ϗ εἰ ἔϛιν λόγος ϰυϱίȣ ἐν αὐτοῖς, ἀϖαντησάτωσάν μοι·

33:19 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ϗ τῶν ἐϖιλοίϖων σϰευῶν,

33:20 ὧν ȣ̓ϰ ἔλαϐεν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος, ὅτε ἀϖῴϰισεν τὸν Ιεχονιαν ἐξ Ιεϱȣσαλημ,

33:22 εἰς Βαϐυλῶνα εἰσελεύσεται, λέγει ϰύϱιος.

35:1 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ τετάϱτῳ ἔτει Σεδεϰια ϐασιλέως Ιȣδα ἐν μηνὶ τῷ ϖέμϖτῳ εἶϖέν μοι Ανανιας υἱὸς Αζωϱ ὁ ψευδοϖϱοφήτης ὁ ἀϖὸ Γαϐαων ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς τῶν ἱεϱέων ϗ ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ λέγων

35:2 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Συνέτϱιψα τὸν ζυγὸν τȣ̃ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος·

35:3 ἔτι δύο ἔτη ἡμεϱῶν ἐγὼ ἀϖοϛϱέψω εἰς τὸν τόϖον τȣ̃τον τὰ σϰεύη οἴϰȣ ϰυϱίȣ

35:4 ϗ Ιεχονιαν ϗ τὴν ἀϖοιϰίαν Ιȣδα, ὅτι συντϱίψω τὸν ζυγὸν ϐασιλέως Βαϐυλῶνος.

35:5 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας ϖϱὸς Ανανιαν ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ ϗ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς τῶν ἱεϱέων τῶν ἑϛηϰότων ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ

35:6 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας Ἀληϑῶς· ȣ̔́τω ϖοιήσαι ϰύϱιος· ϛήσαι τὸν λόγον σȣ, ὃν σὺ ϖϱοφητεύεις, τȣ̃ ἐϖιϛϱέψαι τὰ σϰεύη οἴϰȣ ϰυϱίȣ ϗ ϖᾶσαν τὴν ἀϖοιϰίαν ἐϰ Βαϐυλῶνος εἰς τὸν τόϖον τȣ̃τον.

35:7 ϖλὴν ἀϰȣ́σατε τὸν λόγον ϰυϱίȣ, ὃν ἐγὼ λέγω εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν ϗ εἰς τὰ ὦτα ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃

35:8 Οἱ ϖϱοφῆται οἱ γεγονότες ϖϱότεϱοί μȣ ϗ ϖϱότεϱοι ὑμῶν ἀϖὸ τȣ̃ αἰῶνος ϗ ἐϖϱοφήτευσαν ἐϖὶ γῆς ϖολλῆς ϗ ἐϖὶ ϐασιλείας μεγάλας εἰς ϖόλεμον·

35:9 ὁ ϖϱοφήτης ὁ ϖϱοφητεύσας εἰς εἰϱήνην, ἐλϑόντος τȣ̃ λόγȣ γνώσονται τὸν ϖϱοφήτην, ὃν ἀϖέϛειλεν αὐτοῖς ϰύϱιος ἐν ϖίϛει.

35:10 ϗ ἔλαϐεν Ανανιας ἐν ὀφϑαλμοῖς ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ τȣ̀ς ϰλοιȣ̀ς ἀϖὸ τȣ̃ τϱαχήλȣ Ιεϱεμιȣ ϗ συνέτϱιψεν αὐτȣ́ς.

35:11 ϗ εἶϖεν Ανανιας ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ λέγων ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ȣ̔́τως συντϱίψω τὸν ζυγὸν ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ἀϖὸ τϱαχήλων ϖάντων τῶν ἐϑνῶν. ϗ ᾤχετο Ιεϱεμιας εἰς τὴν ὁδὸν αὐτȣ̃. –

35:12 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν μετὰ τὸ συντϱῖψαι Ανανιαν τȣ̀ς ϰλοιȣ̀ς ἀϖὸ τȣ̃ τϱαχήλȣ αὐτȣ̃ λέγων

35:13 Βάδιζε ϗ εἰϖὸν ϖϱὸς Ανανιαν λέγων ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Κλοιȣ̀ς ξυλίνȣς συνέτϱιψας, ϗ ϖοιήσω ἀντ αὐτῶν ϰλοιȣ̀ς σιδηϱȣ̃ς·

35:14 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ζυγὸν σιδηϱȣ̃ν ἔϑηϰα ἐϖὶ τὸν τϱάχηλον ϖάντων τῶν ἐϑνῶν ἐϱγάζεσϑαι τῷ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος.

35:15 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας τῷ Ανανια Ȣ̓ϰ ἀϖέϛαλϰέν σε ϰύϱιος, ϗ ϖεϖοιϑέναι ἐϖοίησας τὸν λαὸν τȣ̃τον ἐϖ’ ἀδίϰῳ·

35:16 διὰ τȣ̃το ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐξαϖοϛέλλω σε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῆς γῆς, τȣ́τῳ τῷ ἐνιαυτῷ ἀϖοϑανῇ.

35:17 ϗ ἀϖέϑανεν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑϐδόμῳ.

36:1 Ϗ ȣ̔͂τοι οἱ λόγοι τῆς ϐίϐλȣ, ȣ̔̀ς ἀϖέϛειλεν Ιεϱεμιας ἐξ Ιεϱȣσαλημ ϖϱὸς τȣ̀ς ϖϱεσϐυτέϱȣς τῆς ἀϖοιϰίας ϗ ϖϱὸς τȣ̀ς ἱεϱεῖς ϗ ϖϱὸς τȣ̀ς ψευδοϖϱοφήτας ἐϖιϛολὴν εἰς Βαϐυλῶνα τῇ ἀϖοιϰίᾳ ϗ ϖϱὸς ἅϖαντα τὸν λαὸν

36:2 ὕϛεϱον ἐξελϑόντος Ιεχονιȣ τȣ̃ ϐασιλέως ϗ τῆς ϐασιλίσσης ϗ τῶν εὐνȣ́χων ϗ ϖαντὸς ἐλευϑέϱȣ ϗ δεσμώτȣ ϗ τεχνίτȣ ἐξ Ιεϱȣσαλημ

36:3 ἐν χειϱὶ Ελεασα υἱȣ̃ Σαφαν ϗ Γαμαϱιȣ υἱȣ̃ Χελϰιȣ, ὃν ἀϖέϛειλεν Σεδεϰιας ϐασιλεὺς Ιȣδα ϖϱὸς ϐασιλέα Βαϐυλῶνος εἰς Βαϐυλῶνα, λέγων

36:4 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ ἐϖὶ τὴν ἀϖοιϰίαν, ἣν ἀϖῴϰισα ἀϖὸ Ιεϱȣσαλημ

36:5 Οἰϰοδομήσατε οἴϰȣς ϗ ϰατοιϰήσατε ϗ φυτεύσατε ϖαϱαδείσȣς ϗ φάγετε τȣ̀ς ϰαϱϖȣ̀ς αὐτῶν

36:6 ϗ λάϐετε γυναῖϰας ϗ τεϰνοϖοιήσατε υἱȣ̀ς ϗ ϑυγατέϱας ϗ λάϐετε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν γυναῖϰας ϗ τὰς ϑυγατέϱας ὑμῶν ἀνδϱάσιν δότε ϗ ϖληϑύνεσϑε ϗ μὴ σμιϰϱυνϑῆτε

36:7 ϗ ζητήσατε εἰς εἰϱήνην τῆς γῆς, εἰς ἣν ἀϖῴϰισα ὑμᾶς ἐϰεῖ, ϗ ϖϱοσεύξασϑε ϖεϱὶ αὐτῶν ϖϱὸς ϰύϱιον, ὅτι ἐν εἰϱήνῃ αὐτῆς ἔϛαι εἰϱήνη ὑμῖν.

36:8 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Μὴ ἀναϖειϑέτωσαν ὑμᾶς οἱ ψευδοϖϱοφῆται οἱ ἐν ὑμῖν, ϗ μὴ ἀναϖειϑέτωσαν ὑμᾶς οἱ μάντεις ὑμῶν, ϗ μὴ ἀϰȣ́ετε εἰς τὰ ἐνύϖνια ὑμῶν, ἃ ὑμεῖς ἐνυϖνιάζεσϑε,

36:9 ὅτι ἄδιϰα αὐτοὶ ϖϱοφητεύȣσιν ὑμῖν ἐϖὶ τῷ ὀνόματί μȣ, ϗ ȣ̓ϰ ἀϖέϛειλα αὐτȣ́ς.

36:10 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ὅταν μέλλῃ ϖληϱȣ̃σϑαι Βαϐυλῶνι ἑϐδομήϰοντα ἔτη, ἐϖισϰέψομαι ὑμᾶς ϗ ἐϖιϛήσω τȣ̀ς λόγȣς μȣ ἐφ’ ὑμᾶς τȣ̃ τὸν λαὸν ὑμῶν ἀϖοϛϱέψαι εἰς τὸν τόϖον τȣ̃τον·

36:11 ϗ λογιȣ̃μαι ἐφ’ ὑμᾶς λογισμὸν εἰϱήνης ϗ ȣ̓ ϰαϰὰ τȣ̃ δȣ̃ναι ὑμῖν ταῦτα.

36:12 ϗ ϖϱοσεύξασϑε ϖϱός με, ϗ εἰσαϰȣ́σομαι ὑμῶν·

36:13 ϗ ἐϰζητήσατέ με, ϗ εὑϱήσετέ με, ὅτι ζητήσετέ με ἐν ὅλῃ ϰαϱδίᾳ ὑμῶν,

36:14 ϗ ἐϖιφανȣ̃μαι ὑμῖν. –

36:15 ὅτι εἴϖατε Κατέϛησεν ἡμῖν ϰύϱιος ϖϱοφήτας ἐν Βαϐυλῶνι,

36:21 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ἐϖὶ Αχιαϐ ϗ ἐϖὶ Σεδεϰιαν Ἰδȣ̀ ἐγὼ δίδωμι αὐτȣ̀ς εἰς χεῖϱας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ ϖατάξει αὐτȣ̀ς ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς ὑμῶν.

36:22 ϗ λήμψονται ἀϖ’ αὐτῶν ϰατάϱαν ἐν ϖάσῃ τῇ ἀϖοιϰίᾳ Ιȣδα ἐν Βαϐυλῶνι λέγοντες Ποιήσαι σε ϰύϱιος, ὡς Σεδεϰιαν ἐϖοίησεν ϗ ὡς Αχιαϐ, ȣ̔̀ς ἀϖετηγάνισεν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐν ϖυϱὶ

36:23 δι’ ἣν ἐϖοίησαν ἀνομίαν ἐν Ισϱαηλ ϗ ἐμοιχῶντο τὰς γυναῖϰας τῶν ϖολιτῶν αὐτῶν ϗ λόγον ἐχϱημάτισαν ἐν τῷ ὀνόματί μȣ, ὃν ȣ̓ συνέταξα αὐτοῖς, ϗ ἐγὼ μάϱτυς, φησὶν ϰύϱιος. –

36:24 ϗ ϖϱὸς Σαμαιαν τὸν Νελαμίτην ἐϱεῖς

36:25 Ȣ̓ϰ ἀϖέϛειλά σε τῷ ὀνόματί μȣ. ϗ ϖϱὸς Σοφονιαν υἱὸν Μαασαιȣ τὸν ἱεϱέα εἰϖέ

36:26 Κύϱιος ἔδωϰέν σε εἰς ἱεϱέα ἀντὶ Ιωδαε τȣ̃ ἱεϱέως γενέσϑαι ἐϖιϛάτην ἐν τῷ οἴϰῳ ϰυϱίȣ ϖαντὶ ἀνϑϱώϖῳ ϖϱοφητεύοντι ϗ ϖαντὶ ἀνϑϱώϖῳ μαινομένῳ, ϗ δώσεις αὐτὸν εἰς τὸ ἀϖόϰλεισμα ϗ εἰς τὸν ϰαταϱϱάϰτην.

36:27 ϗ νῦν διὰ τί συνελοιδοϱήσατε Ιεϱεμιαν τὸν ἐξ Αναϑωϑ τὸν ϖϱοφητεύσαντα ὑμῖν;

36:28 ȣ̓ διὰ τȣ̃το ἀϖέϛειλεν ϖϱὸς ὑμᾶς εἰς Βαϐυλῶνα λέγων Μαϰϱάν ἐϛιν, οἰϰοδομήσατε οἰϰίας ϗ ϰατοιϰήσατε ϗ φυτεύσατε ϰήϖȣς ϗ φάγεσϑε τὸν ϰαϱϖὸν αὐτῶν; –

36:29 ϗ ἀνέγνω Σοφονιας τὸ ϐιϐλίον εἰς τὰ ὦτα Ιεϱεμιȣ.

36:30 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν λέγων

36:31 Ἀϖόϛειλον ϖϱὸς τὴν ἀϖοιϰίαν λέγων ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ἐϖὶ Σαμαιαν τὸν Νελαμίτην Ἐϖειδὴ ἐϖϱοφήτευσεν ὑμῖν Σαμαιας, ϗ ἐγὼ ȣ̓ϰ ἀϖέϛειλα αὐτόν, ϗ ϖεϖοιϑέναι ἐϖοίησεν ὑμᾶς ἐϖ’ ἀδίϰοις,

36:32 διὰ τȣ̃το ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖισϰέψομαι ἐϖὶ Σαμαιαν ϗ ἐϖὶ τὸ γένος αὐτȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι αὐτῶν ἄνϑϱωϖος ἐν μέσῳ ὑμῶν τȣ̃ ἰδεῖν τὰ ἀγαϑά, ἃ ἐγὼ ϖοιήσω ὑμῖν· ȣ̓ϰ ὄψονται.

37:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ϖαϱὰ ϰυϱίȣ εἰϖεῖν

37:2 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ λέγων Γϱάψον ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς ἐχϱημάτισα ϖϱὸς σέ, ἐϖὶ ϐιϐλίȣ·

37:3 ὅτι ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, φησὶν ϰύϱιος, ϗ ἀϖοϛϱέψω τὴν ἀϖοιϰίαν λαȣ̃ μȣ Ισϱαηλ ϗ Ιȣδα, εἶϖεν ϰύϱιος, ϗ ἀϖοϛϱέψω αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωϰα τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν, ϗ ϰυϱιεύσȣσιν αὐτῆς.

37:4 Ϗ ȣ̔͂τοι οἱ λόγοι, ȣ̔̀ς ἐλάλησεν ϰύϱιος ἐϖὶ Ισϱαηλ ϗ Ιȣδα

37:5 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Φωνὴν φόϐȣ ἀϰȣ́σεσϑε· φόϐος, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν εἰϱήνη.

37:6 ἐϱωτήσατε ϗ ἴδετε εἰ ἔτεϰεν ἄϱσεν, ϗ ϖεϱὶ φόϐȣ, ἐν ᾧ ϰαϑέξȣσιν ὀσφὺν ϗ σωτηϱίαν· διότι ἑώϱαϰα ϖάντα ἄνϑϱωϖον ϗ αἱ χεῖϱες αὐτȣ̃ ἐϖὶ τῆς ὀσφύος αὐτȣ̃, ἐϛϱάφησαν ϖϱόσωϖα, εἰς ἴϰτεϱον

37:7 ἐγενήϑη. ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέϱα ἐϰείνη ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν τοιαύτη, ϗ χϱόνος ϛενός ἐϛιν τῷ Ιαϰωϐ, ϗ ἀϖὸ τȣ́τȣ σωϑήσεται.

37:8 ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ, εἶϖεν ϰύϱιος, συντϱίψω τὸν ζυγὸν ἀϖὸ τȣ̃ τϱαχήλȣ αὐτῶν ϗ τȣ̀ς δεσμȣ̀ς αὐτῶν διαϱϱήξω, ϗ ȣ̓ϰ ἐϱγῶνται αὐτοὶ ἔτι ἀλλοτϱίοις·

37:9 ϗ ἐϱγῶνται τῷ ϰυϱίῳ ϑεῷ αὐτῶν, ϗ τὸν Δαυιδ ϐασιλέα αὐτῶν ἀναϛήσω αὐτοῖς.

37:12 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἀνέϛησα σύντϱιμμα, ἀλγηϱὰ ἡ ϖληγή σȣ·

37:13 ȣ̓ϰ ἔϛιν ϰϱίνων ϰϱίσιν σȣ, εἰς ἀλγηϱὸν ἰατϱεύϑης, ὠφέλεια ȣ̓ϰ ἔϛιν σοι.

37:14 ϖάντες οἱ φίλοι σȣ ἐϖελάϑοντό σȣ, ȣ̓ μὴ ἐϖεϱωτήσȣσιν· ὅτι ϖληγὴν ἐχϑϱȣ̃ ἔϖαισά σε, ϖαιδείαν ϛεϱεάν, ἐϖὶ ϖᾶσαν ἀδιϰίαν σȣ ἐϖλήϑυναν αἱ ἁμαϱτίαι σȣ.

37:16 διὰ τȣ̃το ϖάντες οἱ ἔσϑοντές σε ϐϱωϑήσονται, ϗ ϖάντες οἱ ἐχϑϱοί σȣ, ϰϱέας αὐτῶν ϖᾶν ἔδονται· ἐϖὶ ϖλῆϑος ἀδιϰιῶν σȣ ἐϖληϑύνϑησαν αἱ ἁμαϱτίαι σȣ, ἐϖοίησαν ταῦτά σοι· ϗ ἔσονται οἱ διαφοϱȣ̃ντές σε εἰς διαφόϱημα, ϗ ϖάντας τȣ̀ς ϖϱονομεύοντάς σε δώσω εἰς ϖϱονομήν.

37:17 ὅτι ἀνάξω τὸ ἴαμά σȣ, ἀϖὸ ϖληγῆς ὀδυνηϱᾶς ἰατϱεύσω σε, φησὶν ϰύϱιος, ὅτι ἐσϖαϱμένη ἐϰλήϑης· ϑήϱευμα ὑμῶν ἐϛιν, ὅτι ζητῶν ȣ̓ϰ ἔϛιν αὐτήν.

37:18 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἀϖοϛϱέψω τὴν ἀϖοιϰίαν Ιαϰωϐ ϗ αἰχμαλωσίαν αὐτȣ̃ ἐλεήσω· ϗ οἰϰοδομηϑήσεται ϖόλις ἐϖὶ τὸ ὕψος αὐτῆς, ϗ ὁ ναὸς ϰατὰ τὸ ϰϱίμα αὐτȣ̃ ϰαϑεδεῖται.

37:19 ϗ ἐξελεύσονται ἀϖ’ αὐτῶν ᾄδοντες ϗ φωνὴ ϖαιζόντων· ϗ ϖλεονάσω αὐτȣ́ς, ϗ ȣ̓ μὴ ἐλαττωϑῶσιν.

37:20 ϗ εἰσελεύσονται οἱ υἱοὶ αὐτῶν ὡς τὸ ϖϱότεϱον, ϗ τὰ μαϱτύϱια αὐτῶν ϰατὰ ϖϱόσωϖόν μȣ ὀϱϑωϑήσεται· ϗ ἐϖισϰέψομαι τȣ̀ς ϑλίϐοντας αὐτȣ́ς.

37:21 ϗ ἔσονται ἰσχυϱότεϱοι αὐτȣ̃ ἐϖ’ αὐτȣ́ς, ϗ ὁ ἄϱχων αὐτȣ̃ ἐξ αὐτȣ̃ ἐξελεύσεται· ϗ συνάξω αὐτȣ́ς, ϗ ἀϖοϛϱέψȣσιν ϖϱός με· ὅτι τίς ἐϛιν ȣ̔͂τος, ὃς ἔδωϰεν τὴν ϰαϱδίαν αὐτȣ̃ ἀϖοϛϱέψαι ϖϱός με; φησὶν ϰύϱιος.

37:23 ὅτι ὀϱγὴ ϰυϱίȣ ἐξῆλϑεν ϑυμώδης, ἐξῆλϑεν ὀϱγὴ ϛϱεφομένη, ἐϖ’ ἀσεϐεῖς ἥξει.

37:24 ȣ̓ μὴ ἀϖοϛϱαφῇ ὀϱγὴ ϑυμȣ̃ ϰυϱίȣ, ἕως ϖοιήσῃ ϗ ἕως ϰαταϛήσῃ ἐγχείϱημα ϰαϱδίας αὐτȣ̃· ἐϖ’ ἐσχάτων τῶν ἡμεϱῶν γνώσεσϑε αὐτά.

38:1 Ἐν τῷ χϱόνῳ ἐϰείνῳ, εἶϖεν ϰύϱιος, ἔσομαι εἰς ϑεὸν τῷ γένει Ισϱαηλ, ϗ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν.

38:2 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Εὗϱον ϑεϱμὸν ἐν ἐϱήμῳ μετὰ ὀλωλότων ἐν μαχαίϱᾳ· ϐαδίσατε ϗ μὴ ὀλέσητε τὸν Ισϱαηλ.

38:3 ϰύϱιος ϖόϱϱωϑεν ὤφϑη αὐτῷ Ἀγάϖησιν αἰωνίαν ἠγάϖησά σε, διὰ τȣ̃το εἵλϰυσά σε εἰς οἰϰτίϱημα.

38:4 ἔτι οἰϰοδομήσω σε, ϗ οἰϰοδομηϑήσῃ, ϖαϱϑένος Ισϱαηλ· ἔτι λήμψῃ τύμϖανόν σȣ ϗ ἐξελεύσῃ μετὰ συναγωγῆς ϖαιζόντων.

38:5 ἔτι φυτεύσατε ἀμϖελῶνας ἐν ὄϱεσιν Σαμαϱείας, φυτεύσατε ϗ αἰνέσατε.

38:6 ὅτι ἔϛιν ἡμέϱα ϰλήσεως ἀϖολογȣμένων ἐν ὄϱεσιν Εφϱαιμ Ἀνάϛητε ϗ ἀνάϐητε εἰς Σιων ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ἡμῶν. –

38:7 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος τῷ Ιαϰωϐ Εὐφϱάνϑητε ϗ χϱεμετίσατε ἐϖὶ ϰεφαλὴν ἐϑνῶν, ἀϰȣϛὰ ϖοιήσατε ϗ αἰνέσατε· εἴϖατε Ἔσωσεν ϰύϱιος τὸν λαὸν αὐτȣ̃, τὸ ϰατάλοιϖον τȣ̃ Ισϱαηλ.

38:8 ἰδȣ̀ ἐγὼ ἄγω αὐτȣ̀ς ἀϖὸ ϐοϱϱᾶ ϗ συνάξω αὐτȣ̀ς ἀϖ’ ἐσχάτȣ τῆς γῆς ἐν ἑοϱτῇ φασεϰ· ϗ τεϰνοϖοιήσῃ ὄχλον ϖολύν, ϗ ἀϖοϛϱέψȣσιν ὧδε.

38:9 ἐν ϰλαυϑμῷ ἐξῆλϑον, ϗ ἐν ϖαϱαϰλήσει ἀνάξω αὐτȣ̀ς αὐλίζων ἐϖὶ διώϱυγας ὑδάτων ἐν ὁδῷ ὀϱϑῇ, ϗ ȣ̓ μὴ ϖλανηϑῶσιν ἐν αὐτῇ· ὅτι ἐγενόμην τῷ Ισϱαηλ εἰς ϖατέϱα, ϗ Εφϱαιμ ϖϱωτότοϰός μȣ́ ἐϛιν.

38:10 Ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ, ἔϑνη, ϗ ἀναγγείλατε εἰς νήσȣς τὰς μαϰϱότεϱον· εἴϖατε Ὁ λιϰμήσας τὸν Ισϱαηλ συνάξει αὐτὸν ϗ φυλάξει αὐτὸν ὡς ὁ ϐόσϰων τὸ ϖοίμνιον αὐτȣ̃.

38:11 ὅτι ἐλυτϱώσατο ϰύϱιος τὸν Ιαϰωϐ, ἐξείλατο αὐτὸν ἐϰ χειϱὸς ϛεϱεωτέϱων αὐτȣ̃.

38:12 ϗ ἥξȣσιν ϗ εὐφϱανϑήσονται ἐν τῷ ὄϱει Σιων· ϗ ἥξȣσιν ἐϖ’ ἀγαϑὰ ϰυϱίȣ, ἐϖὶ γῆν σίτȣ ϗ οἴνȣ ϗ ϰαϱϖῶν ϗ ϰτηνῶν ϗ ϖϱοϐάτων, ϗ ἔϛαι ἡ ψυχὴ αὐτῶν ὥσϖεϱ ξύλον ἔγϰαϱϖον, ϗ ȣ̓ ϖεινάσȣσιν ἔτι.

38:13 τότε χαϱήσονται ϖαϱϑένοι ἐν συναγωγῇ νεανίσϰων, ϗ ϖϱεσϐῦται χαϱήσονται, ϗ ϛϱέψω τὸ ϖένϑος αὐτῶν εἰς χαϱμονὴν ϗ ϖοιήσω αὐτȣ̀ς εὐφϱαινομένȣς.

38:14 μεγαλυνῶ ϗ μεϑύσω τὴν ψυχὴν τῶν ἱεϱέων υἱῶν Λευι, ϗ ὁ λαός μȣ τῶν ἀγαϑῶν μȣ ἐμϖλησϑήσεται.

38:15 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Φωνὴ ἐν Ραμα ἠϰȣ́σϑη ϑϱήνȣ ϗ ϰλαυϑμȣ̃ ϗ ὀδυϱμȣ̃· Ραχηλ ἀϖοϰλαιομένη ȣ̓ϰ ἤϑελεν ϖαύσασϑαι ἐϖὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῆς, ὅτι ȣ̓ϰ εἰσίν.

38:16 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Διαλιϖέτω ἡ φωνή σȣ ἀϖὸ ϰλαυϑμȣ̃ ϗ οἱ ὀφϑαλμοί σȣ ἀϖὸ δαϰϱύων σȣ, ὅτι ἔϛιν μισϑὸς τοῖς σοῖς ἔϱγοις, ϗ ἐϖιϛϱέψȣσιν ἐϰ γῆς ἐχϑϱῶν,

38:17 μόνιμον τοῖς σοῖς τέϰνοις.

38:18 ἀϰοὴν ἤϰȣσα Εφϱαιμ ὀδυϱομένȣ Ἐϖαίδευσάς με, ϗ ἐϖαιδεύϑην ἐγώ· ὥσϖεϱ μόσχος ȣ̓ϰ ἐδιδάχϑην· ἐϖίϛϱεψόν με, ϗ ἐϖιϛϱέψω, ὅτι σὺ ϰύϱιος ὁ ϑεός μȣ.

38:19 ὅτι ὕϛεϱον αἰχμαλωσίας μȣ μετενόησα ϗ ὕϛεϱον τȣ̃ γνῶναί με ἐϛέναξα ἐφ’ ἡμέϱας αἰσχύνης ϗ ὑϖέδειξά σοι ὅτι ἔλαϐον ὀνειδισμὸν ἐϰ νεότητός μȣ.

38:20 υἱὸς ἀγαϖητὸς Εφϱαιμ ἐμοί, ϖαιδίον ἐντϱυφῶν, ὅτι ἀνϑ’ ὧν οἱ λόγοι μȣ ἐν αὐτῷ, μνείᾳ μνησϑήσομαι αὐτȣ̃· διὰ τȣ̃το ἔσϖευσα ἐϖ’ αὐτῷ, ἐλεῶν ἐλεήσω αὐτόν, φησὶν ϰύϱιος.

38:21 Ϛῆσον σεαυτήν, Σιων, ϖοίησον τιμωϱίαν, δὸς ϰαϱδίαν σȣ εἰς τȣ̀ς ὤμȣς· ὁδὸν ἣν ἐϖοϱεύϑης ἀϖοϛϱάφητι, ϖαϱϑένος Ισϱαηλ, ἀϖοϛϱάφητι εἰς τὰς ϖόλεις σȣ ϖενϑȣ̃σα.

38:22 ἕως ϖότε ἀϖοϛϱέψεις, ϑυγάτηϱ ἠτιμωμένη; ὅτι ἔϰτισεν ϰύϱιος σωτηϱίαν εἰς ϰαταφύτευσιν ϰαινήν, ἐν σωτηϱίᾳ ϖεϱιελεύσονται ἄνϑϱωϖοι.

38:23 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἔτι ἐϱȣ̃σιν τὸν λόγον τȣ̃τον ἐν γῇ Ιȣδα ϗ ἐν ϖόλεσιν αὐτȣ̃, ὅταν ἀϖοϛϱέψω τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτȣ̃ Εὐλογημένος ϰύϱιος ἐϖὶ δίϰαιον ὄϱος τὸ ἅγιον αὐτȣ̃

38:24 ϗ ἐνοιϰȣ̃ντες ἐν ταῖς ϖόλεσιν Ιȣδα ϗ ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ αὐτȣ̃ ἅμα γεωϱγῷ, ϗ ἀϱϑήσεται ἐν ϖοιμνίῳ.

38:25 ὅτι ἐμέϑυσα ϖᾶσαν ψυχὴν διψῶσαν ϗ ϖᾶσαν ψυχὴν ϖεινῶσαν ἐνέϖλησα.

38:26 διὰ τȣ̃το ἐξηγέϱϑην ϗ εἶδον, ϗ ὁ ὕϖνος μȣ ἡδύς μοι ἐγενήϑη.

38:27 διὰ τȣ̃το ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, φησὶν ϰύϱιος, ϗ σϖεϱῶ τὸν Ισϱαηλ ϗ τὸν Ιȣδαν σϖέϱμα ἀνϑϱώϖȣ ϗ σϖέϱμα ϰτήνȣς.

38:28 ϗ ἔϛαι ὥσϖεϱ ἐγϱηγόϱȣν ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϰαϑαιϱεῖν ϗ ϰαϰȣ̃ν, ȣ̔́τως γϱηγοϱήσω ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τȣ̃ οἰϰοδομεῖν ϗ ϰαταφυτεύειν, φησὶν ϰύϱιος.

38:29 ἐν ταῖς ἡμέϱαις ἐϰείναις ȣ̓ μὴ εἴϖωσιν Οἱ ϖατέϱες ἔφαγον ὄμφαϰα, ϗ οἱ ὀδόντες τῶν τέϰνων ᾑμωδίασαν·

38:30 ἀλλ’ ἢ ἕϰαϛος ἐν τῇ ἑαυτȣ̃ ἁμαϱτίᾳ ἀϖοϑανεῖται, ϗ τȣ̃ φαγόντος τὸν ὄμφαϰα αἱμωδιάσȣσιν οἱ ὀδόντες αὐτȣ̃.

38:31 Ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, φησὶν ϰύϱιος, ϗ διαϑήσομαι τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ ϗ τῷ οἴϰῳ Ιȣδα διαϑήϰην ϰαινήν,

38:32 ȣ̓ ϰατὰ τὴν διαϑήϰην, ἣν διεϑέμην τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν ἐν ἡμέϱᾳ ἐϖιλαϐομένȣ μȣ τῆς χειϱὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτȣ̀ς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ, ὅτι αὐτοὶ ȣ̓ϰ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαϑήϰῃ μȣ, ϗ ἐγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, φησὶν ϰύϱιος·

38:33 ὅτι αὕτη ἡ διαϑήϰη, ἣν διαϑήσομαι τῷ οἴϰῳ Ισϱαηλ μετὰ τὰς ἡμέϱας ἐϰείνας, φησὶν ϰύϱιος Διδȣ̀ς δώσω νόμȣς μȣ εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν ϗ ἐϖὶ ϰαϱδίας αὐτῶν γϱάψω αὐτȣ́ς· ϗ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ϑεόν, ϗ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν·

38:34 ϗ ȣ̓ μὴ διδάξωσιν ἕϰαϛος τὸν ϖολίτην αὐτȣ̃ ϗ ἕϰαϛος τὸν ἀδελφὸν αὐτȣ̃ λέγων Γνῶϑι τὸν ϰύϱιον· ὅτι ϖάντες εἰδήσȣσίν με ἀϖὸ μιϰϱȣ̃ αὐτῶν ϗ ἕως μεγάλȣ αὐτῶν, ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδιϰίαις αὐτῶν ϗ τῶν ἁμαϱτιῶν αὐτῶν ȣ̓ μὴ μνησϑῶ ἔτι. –

38:35 ἐὰν ὑψωϑῇ ὁ ȣ̓ϱανὸς εἰς τὸ μετέωϱον, φησὶν ϰύϱιος, ϗ ἐὰν ταϖεινωϑῇ τὸ ἔδαφος τῆς γῆς ϰάτω, ϗ ἐγὼ ȣ̓ϰ ἀϖοδοϰιμῶ τὸ γένος Ισϱαηλ, φησὶν ϰύϱιος, ϖεϱὶ ϖάντων, ὧν ἐϖοίησαν.

38:36 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ δȣ̀ς τὸν ἥλιον εἰς φῶς τῆς ἡμέϱας, σελήνην ϗ ἀϛέϱας εἰς φῶς τῆς νυϰτός, ϗ ϰϱαυγὴν ἐν ϑαλάσσῃ ϗ ἐϐόμϐησεν τὰ ϰύματα αὐτῆς, ϰύϱιος ϖαντοϰϱάτωϱ ὄνομα αὐτῷ

38:37 Ἐὰν ϖαύσωνται οἱ νόμοι ȣ̔͂τοι ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ, φησὶν ϰύϱιος, ϗ τὸ γένος Ισϱαηλ ϖαύσεται γενέσϑαι ἔϑνος ϰατὰ ϖϱόσωϖόν μȣ ϖάσας τὰς ἡμέϱας. –

38:38 ἰδȣ̀ ἡμέϱαι ἔϱχονται, φησὶν ϰύϱιος, ϗ οἰϰοδομηϑήσεται ϖόλις τῷ ϰυϱίῳ ἀϖὸ ϖύϱγȣ Αναμεηλ ἕως ϖύλης τῆς γωνίας·

38:39 ϗ ἐξελεύσεται ἡ διαμέτϱησις αὐτῆς ἀϖέναντι αὐτῶν ἕως ϐȣνῶν Γαϱηϐ ϗ ϖεϱιϰυϰλωϑήσεται ϰύϰλῳ ἐξ ἐϰλεϰτῶν λίϑων·

38:40 ϗ ϖάντες ασαϱημωϑ ἕως ναχαλ Κεδϱων ἕως γωνίας ϖύλης ἵϖϖων ἀνατολῆς ἁγίασμα τῷ ϰυϱίῳ ϗ ȣ̓ϰέτι ȣ̓ μὴ ἐϰλίϖῃ ϗ ȣ̓ μὴ ϰαϑαιϱεϑῇ ἕως τȣ̃ αἰῶνος.

39:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖαϱὰ ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ δεϰάτῳ τῷ ϐασιλεῖ Σεδεϰια, ȣ̔͂τος ἐνιαυτὸς ὀϰτωϰαιδέϰατος τῷ ϐασιλεῖ Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος,

39:2 ϗ δύναμις ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ἐχαϱάϰωσεν ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ, ϗ Ιεϱεμιας ἐφυλάσσετο ἐν αὐλῇ τῆς φυλαϰῆς, ἥ ἐϛιν ἐν οἴϰῳ τȣ̃ ϐασιλέως,

39:3 ἐν ᾗ ϰατέϰλεισεν αὐτὸν ὁ ϐασιλεὺς Σεδεϰιας λέγων Διὰ τί σὺ ϖϱοφητεύεις λέγων ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ δίδωμι τὴν ϖόλιν ταύτην ἐν χεϱσὶν ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ λήμψεται αὐτήν,

39:4 ϗ Σεδεϰιας ȣ̓ μὴ σωϑῇ ἐϰ χειϱὸς τῶν Χαλδαίων, ὅτι ϖαϱαδόσει ϖαϱαδοϑήσεται εἰς χεῖϱας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ λαλήσει ϛόμα αὐτȣ̃ ϖϱὸς ϛόμα αὐτȣ̃, ϗ οἱ ὀφϑαλμοὶ αὐτȣ̃ τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτȣ̃ ὄψονται,

39:5 ϗ εἰσελεύσεται Σεδεϰιας εἰς Βαϐυλῶνα ϗ ἐϰεῖ ϰαϑιεῖται.

39:6 ϗ λόγος ϰυϱίȣ ἐγενήϑη ϖϱὸς Ιεϱεμιαν λέγων

39:7 Ἰδȣ̀ Αναμεηλ υἱὸς Σαλωμ ἀδελφȣ̃ ϖατϱός σȣ ἔϱχεται ϖϱὸς σὲ λέγων Κτῆσαι σεαυτῷ τὸν ἀγϱόν μȣ τὸν ἐν Αναϑωϑ, ὅτι σοὶ ϰϱίμα ϖαϱαλαϐεῖν εἰς ϰτῆσιν.

39:8 ϗ ἦλϑεν ϖϱός με Αναμεηλ υἱὸς Σαλωμ ἀδελφȣ̃ ϖατϱός μȣ εἰς τὴν αὐλὴν τῆς φυλαϰῆς ϗ εἶϖέν μοι Κτῆσαι τὸν ἀγϱόν μȣ τὸν ἐν γῇ Βενιαμιν τὸν ἐν Αναϑωϑ, ὅτι σοὶ ϰϱίμα ϰτήσασϑαι, ϗ σὺ ϖϱεσϐύτεϱος. ϗ ἔγνων ὅτι λόγος ϰυϱίȣ ἐϛίν,

39:9 ϗ ἐϰτησάμην τὸν ἀγϱὸν Αναμεηλ υἱȣ̃ ἀδελφȣ̃ ϖατϱός μȣ ϗ ἔϛησα αὐτῷ ἑϖτὰ σίϰλȣς ϗ δέϰα ἀϱγυϱίȣ·

39:10 ϗ ἔγϱαψα εἰς ϐιϐλίον ϗ ἐσφϱαγισάμην ϗ διεμαϱτυϱάμην μάϱτυϱας ϗ ἔϛησα τὸ ἀϱγύϱιον ἐν ζυγῷ.

39:11 ϗ ἔλαϐον τὸ ϐιϐλίον τῆς ϰτήσεως τὸ ἐσφϱαγισμένον ϗ τὸ ἀνεγνωσμένον

39:12 ϗ ἔδωϰα αὐτὸ τῷ Βαϱȣχ υἱῷ Νηϱιȣ υἱȣ̃ Μαασαιȣ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς Αναμεηλ υἱȣ̃ ἀδελφȣ̃ ϖατϱός μȣ ϗ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς τῶν ἑϛηϰότων ϗ γϱαφόντων ἐν τῷ ϐιϐλίῳ τῆς ϰτήσεως ϗ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς τῶν Ιȣδαίων τῶν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλαϰῆς.

39:13 ϗ συνέταξα τῷ Βαϱȣχ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτῶν λέγων

39:14 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ϖαντοϰϱάτωϱ Λαϐὲ τὸ ϐιϐλίον τῆς ϰτήσεως τȣ̃το ϗ τὸ ϐιϐλίον τὸ ἀνεγνωσμένον ϗ ϑήσεις αὐτὸ εἰς ἀγγεῖον ὀϛϱάϰινον, ἵνα διαμείνῃ ἡμέϱας ϖλείȣς.

39:15 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἔτι ϰτηϑήσονται ἀγϱοὶ ϗ οἰϰίαι ϗ ἀμϖελῶνες ἐν τῇ γῇ ταύτῃ.

39:16 Ϗ ϖϱοσευξάμην ϖϱὸς ϰύϱιον μετὰ τὸ δȣ̃ναί με τὸ ϐιϐλίον τῆς ϰτήσεως ϖϱὸς Βαϱȣχ υἱὸν Νηϱιȣ λέγων

39:17 Ὦ ϰύϱιε, σὺ ἐϖοίησας τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ τὴν γῆν τῇ ἰσχύι σȣ τῇ μεγάλῃ ϗ τῷ ϐϱαχίονί σȣ τῷ ὑψηλῷ ϗ τῷ μετεώϱῳ, ȣ̓ μὴ ἀϖοϰϱυϐῇ ἀϖὸ σȣ̃ ȣ̓ϑέν,

39:18 ϖοιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας ϗ ἀϖοδιδȣ̀ς ἁμαϱτίας ϖατέϱων εἰς ϰόλϖȣς τέϰνων αὐτῶν μετ’ αὐτȣ́ς, ὁ ϑεὸς ὁ μέγας ϗ ἰσχυϱός,

39:19 ϰύϱιος μεγάλης ϐȣλῆς ϗ δυνατὸς τοῖς ἔϱγοις, ὁ ϑεὸς ὁ μέγας ὁ ϖαντοϰϱάτωϱ ϗ μεγαλώνυμος ϰύϱιος· οἱ ὀφϑαλμοί σȣ εἰς τὰς ὁδȣ̀ς τῶν υἱῶν τῶν ἀνϑϱώϖων δȣ̃ναι ἑϰάϛῳ ϰατὰ τὴν ὁδὸν αὐτȣ̃·

39:20 ὃς ἐϖοίησας σημεῖα ϗ τέϱατα ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης ϗ ἐν Ισϱαηλ ϗ ἐν τοῖς γηγενέσιν ϗ ἐϖοίησας σεαυτῷ ὄνομα ὡς ἡ ἡμέϱα αὕτη

39:21 ϗ ἐξήγαγες τὸν λαόν σȣ Ισϱαηλ ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐν σημείοις ϗ ἐν τέϱασιν ϗ ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν ϐϱαχίονι ὑψηλῷ ϗ ἐν ὁϱάμασιν μεγάλοις

39:22 ϗ ἔδωϰας αὐτοῖς τὴν γῆν ταύτην, ἣν ὤμοσας τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν, γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι·

39:23 ϗ εἰσήλϑοσαν ϗ ἐλάϐοσαν αὐτὴν ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσαν τῆς φωνῆς σȣ ϗ ἐν τοῖς ϖϱοϛάγμασίν σȣ ȣ̓ϰ ἐϖοϱεύϑησαν· ἅϖαντα, ἃ ἐνετείλω αὐτοῖς, ȣ̓ϰ ἐϖοίησαν· ϗ ἐϖοίησας συμϐῆναι αὐτοῖς ϖάντα τὰ ϰαϰὰ ταῦτα.

39:24 ἰδȣ̀ ὄχλος ἥϰει εἰς τὴν ϖόλιν ταύτην συλλαϐεῖν αὐτήν, ϗ ἡ ϖόλις ἐδόϑη εἰς χεῖϱας Χαλδαίων τῶν ϖολεμȣ́ντων αὐτὴν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ μαχαίϱας ϗ τȣ̃ λιμȣ̃· ὡς ἐλάλησας, ȣ̔́τως ἐγένετο.

39:25 ϗ σὺ λέγεις ϖϱός με Κτῆσαι σεαυτῷ ἀγϱὸν ἀϱγυϱίȣ· ϗ ἔγϱαψα ϐιϐλίον ϗ ἐσφϱαγισάμην ϗ ἐϖεμαϱτυϱάμην μάϱτυϱας· ϗ ἡ ϖόλις ἐδόϑη εἰς χεῖϱας Χαλδαίων.

39:26 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων

39:27 Ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ϖάσης σαϱϰός· μὴ ἀϖ’ ἐμȣ̃ ϰϱυϐήσεταί τι;

39:28 διὰ τȣ̃το ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Δοϑεῖσα ϖαϱαδοϑήσεται ἡ ϖόλις αὕτη εἰς χεῖϱας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ λήμψεται αὐτήν,

39:29 ϗ ἥξȣσιν οἱ Χαλδαῖοι ϖολεμȣ̃ντες ἐϖὶ τὴν ϖόλιν ταύτην ϗ ϰαύσȣσιν τὴν ϖόλιν ταύτην ἐν ϖυϱὶ ϗ ϰαταϰαύσȣσιν τὰς οἰϰίας, ἐν αἷς ἐϑυμιῶσαν ἐϖὶ τῶν δωμάτων αὐτῶν τῇ Βααλ ϗ ἔσϖενδον σϖονδὰς ϑεοῖς ἑτέϱοις ϖϱὸς τὸ ϖαϱαϖιϰϱᾶναί με.

39:30 ὅτι ἦσαν οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ ϗ οἱ υἱοὶ Ιȣδα μόνοι ϖοιȣ̃ντες τὸ ϖονηϱὸν ϰατ’ ὀφϑαλμȣ́ς μȣ ἐϰ νεότητος αὐτῶν·

39:31 ὅτι ἐϖὶ τὴν ὀϱγήν μȣ ϗ ἐϖὶ τὸν ϑυμόν μȣ ἦν ἡ ϖόλις αὕτη ἀφ’ ἧς ἡμέϱας ᾠϰοδόμησαν αὐτὴν ϗ ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης ἀϖαλλάξαι αὐτὴν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ μȣ

39:32 διὰ ϖάσας τὰς ϖονηϱίας τῶν υἱῶν Ισϱαηλ ϗ Ιȣδα, ὧν ἐϖοίησαν ϖιϰϱᾶναί με αὐτοὶ ϗ οἱ ϐασιλεῖς αὐτῶν ϗ οἱ ἄϱχοντες αὐτῶν ϗ οἱ ἱεϱεῖς αὐτῶν ϗ οἱ ϖϱοφῆται αὐτῶν, ἄνδϱες Ιȣδα ϗ οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες Ιεϱȣσαλημ,

39:33 ϗ ἐϖέϛϱεψαν ϖϱός με νῶτον ϗ ȣ̓ ϖϱόσωϖον, ϗ ἐδίδαξα αὐτȣ̀ς ὄϱϑϱȣ ϗ ἐδίδαξα, ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσαν ἐϖιλαϐεῖν ϖαιδείαν·

39:34 ϗ ἔϑηϰαν τὰ μιάσματα αὐτῶν ἐν τῷ οἴϰῳ, ȣ̔͂ ἐϖεϰλήϑη τὸ ὄνομά μȣ ἐϖ’ αὐτῷ, ἐν ἀϰαϑαϱσίαις αὐτῶν

39:35 ϗ ᾠϰοδόμησαν τȣ̀ς ϐωμȣ̀ς τῇ Βααλ τȣ̀ς ἐν φάϱαγγι υἱȣ̃ Εννομ τȣ̃ ἀναφέϱειν τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτῶν ϗ τὰς ϑυγατέϱας αὐτῶν τῷ Μολοχ ϐασιλεῖ, ἃ ȣ̓ συνέταξα αὐτοῖς ϗ ȣ̓ϰ ἀνέϐη ἐϖὶ ϰαϱδίαν μȣ, τȣ̃ ϖοιῆσαι τὸ ϐδέλυγμα τȣ̃το ϖϱὸς τὸ ἐφαμαϱτεῖν τὸν Ιȣδαν. –

39:36 ϗ νῦν ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν, ἣν σὺ λέγεις Παϱαδοϑήσεται εἰς χεῖϱας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ἐν μαχαίϱᾳ ϗ ἐν λιμῷ ϗ ἐν ἀϖοϛολῇ

39:37 Ἰδȣ̀ ἐγὼ συνάγω αὐτȣ̀ς ἐϰ ϖάσης τῆς γῆς, ȣ̔͂ διέσϖειϱα αὐτȣ̀ς ἐϰεῖ ἐν ὀϱγῇ μȣ ϗ τῷ ϑυμῷ μȣ ϗ ϖαϱοξυσμῷ μεγάλῳ, ϗ ἐϖιϛϱέψω αὐτȣ̀ς εἰς τὸν τόϖον τȣ̃τον ϗ ϰαϑιῶ αὐτȣ̀ς ϖεϖοιϑότας,

39:38 ϗ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, ϗ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ϑεόν.

39:39 ϗ δώσω αὐτοῖς ὁδὸν ἑτέϱαν ϗ ϰαϱδίαν ἑτέϱαν φοϐηϑῆναί με ϖάσας τὰς ἡμέϱας εἰς ἀγαϑὸν αὐτοῖς ϗ τοῖς τέϰνοις αὐτῶν μετ’ αὐτȣ́ς.

39:40 ϗ διαϑήσομαι αὐτοῖς διαϑήϰην αἰωνίαν, ἣν ȣ̓ μὴ ἀϖοϛϱέψω ὄϖισϑεν αὐτῶν· ϗ τὸν φόϐον μȣ δώσω εἰς τὴν ϰαϱδίαν αὐτῶν ϖϱὸς τὸ μὴ ἀϖοϛῆναι αὐτȣ̀ς ἀϖ’ ἐμȣ̃.

39:41 ϗ ἐϖισϰέψομαι τȣ̃ ἀγαϑῶσαι αὐτȣ̀ς ϗ φυτεύσω αὐτȣ̀ς ἐν τῇ γῇ ταύτῃ ἐν ϖίϛει ϗ ἐν ϖάσῃ ϰαϱδίᾳ ϗ ἐν ϖάσῃ ψυχῇ.

39:42 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Καϑὰ ἐϖήγαγον ἐϖὶ τὸν λαὸν τȣ̃τον ϖάντα τὰ ϰαϰὰ τὰ μεγάλα ταῦτα, ȣ̔́τως ἐγὼ ἐϖάξω ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϖάντα τὰ ἀγαϑά, ἃ ἐλάλησα ἐϖ’ αὐτȣ́ς.

39:43 ϗ ϰτηϑήσονται ἔτι ἀγϱοὶ ἐν τῇ γῇ, ᾗ σὺ λέγεις Ἄϐατός ἐϛιν ἀϖὸ ἀνϑϱώϖων ϗ ϰτήνȣς ϗ ϖαϱεδόϑησαν εἰς χεῖϱας Χαλδαίων.

39:44 ϗ ϰτήσονται ἀγϱȣ̀ς ἐν ἀϱγυϱίῳ, ϗ γϱάψεις ϐιϐλίον ϗ σφϱαγιῇ ϗ διαμαϱτυϱῇ μάϱτυϱας ἐν γῇ Βενιαμιν ϗ ϰύϰλῳ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐν ϖόλεσιν Ιȣδα ϗ ἐν ϖόλεσιν τȣ̃ ὄϱȣς ϗ ἐν ϖόλεσιν τῆς Σεφηλα ϗ ἐν ϖόλεσιν τῆς Ναγεϐ, ὅτι ἀϖοϛϱέψω τὰς ἀϖοιϰίας αὐτῶν.

40:1 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν δεύτεϱον, ϗ αὐτὸς ἦν ἔτι δεδεμένος ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλαϰῆς, λέγων

40:2 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ϖοιῶν γῆν ϗ ϖλάσσων αὐτὴν τȣ̃ ἀνοϱϑῶσαι αὐτήν, ϰύϱιος ὄνομα αὐτῷ

40:3 Κέϰϱαξον ϖϱός με, ϗ ἀϖοϰϱιϑήσομαί σοι ϗ ἀϖαγγελῶ σοι μεγάλα ϗ ἰσχυϱά, ἃ ȣ̓ϰ ἔγνως αὐτά.

40:4 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ ϖεϱὶ οἴϰων τῆς ϖόλεως ταύτης ϗ ϖεϱὶ οἴϰων ϐασιλέως Ιȣδα τῶν ϰαϑῃϱημένων εἰς χάϱαϰας ϗ ϖϱομαχῶνας

40:5 τȣ̃ μάχεσϑαι ϖϱὸς τȣ̀ς Χαλδαίȣς ϗ ϖληϱῶσαι αὐτὴν τῶν νεϰϱῶν τῶν ἀνϑϱώϖων, ȣ̔̀ς ἐϖάταξα ἐν ὀϱγῇ μȣ ϗ ἐν ϑυμῷ μȣ, ϗ ἀϖέϛϱεψα τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἀϖ’ αὐτῶν ϖεϱὶ ϖασῶν τῶν ϖονηϱιῶν αὐτῶν

40:6 Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἀνάγω αὐτῇ συνȣ́λωσιν ϗ ἴαμα ϗ φανεϱώσω αὐτοῖς εἰσαϰȣ́ειν ϗ ἰατϱεύσω αὐτὴν ϗ ϖοιήσω αὐτοῖς εἰϱήνην ϗ ϖίϛιν·

40:7 ϗ ἐϖιϛϱέψω τὴν ἀϖοιϰίαν Ιȣδα ϗ τὴν ἀϖοιϰίαν Ισϱαηλ ϗ οἰϰοδομήσω αὐτȣ̀ς ϰαϑὼς τὸ ϖϱότεϱον·

40:8 ϗ ϰαϑαϱιῶ αὐτȣ̀ς ἀϖὸ ϖασῶν τῶν ἀδιϰιῶν αὐτῶν, ὧν ἡμάϱτοσάν μοι, ϗ ȣ̓ μὴ μνησϑήσομαι ἁμαϱτιῶν αὐτῶν, ὧν ἥμαϱτόν μοι ϗ ἀϖέϛησαν ἀϖ’ ἐμȣ̃.

40:9 ϗ ἔϛαι εἰς εὐφϱοσύνην ϗ εἰς αἴνεσιν ϗ εἰς μεγαλειότητα ϖαντὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς, οἵτινες ἀϰȣ́σονται ϖάντα τὰ ἀγαϑά, ἃ ἐγὼ ϖοιήσω, ϗ φοϐηϑήσονται ϗ ϖιϰϱανϑήσονται ϖεϱὶ ϖάντων τῶν ἀγαϑῶν ϗ ϖεϱὶ ϖάσης τῆς εἰϱήνης, ἧς ἐγὼ ϖοιήσω αὐτοῖς. –

40:10 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἔτι ἀϰȣσϑήσεται ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ, ᾧ ὑμεῖς λέγετε Ἔϱημός ἐϛιν ἀϖὸ ἀνϑϱώϖων ϗ ϰτηνῶν, ἐν ϖόλεσιν Ιȣδα ϗ ἔξωϑεν Ιεϱȣσαλημ ταῖς ἠϱημωμέναις ϖαϱὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνϑϱωϖον ϗ ϰτήνη

40:11 φωνὴ εὐφϱοσύνης ϗ φωνὴ χαϱμοσύνης, φωνὴ νυμφίȣ ϗ φωνὴ νύμφης, φωνὴ λεγόντων Ἐξομολογεῖσϑε ϰυϱίῳ ϖαντοϰϱάτοϱι, ὅτι χϱηϛὸς ϰύϱιος, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτȣ̃· ϗ εἰσοίσȣσιν δῶϱα εἰς οἶϰον ϰυϱίȣ· ὅτι ἀϖοϛϱέψω ϖᾶσαν τὴν ἀϖοιϰίαν τῆς γῆς ἐϰείνης ϰατὰ τὸ ϖϱότεϱον, εἶϖεν ϰύϱιος.

40:12 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος τῶν δυνάμεων Ἔτι ἔϛαι ἐν τῷ τόϖῳ τȣ́τῳ τῷ ἐϱήμῳ ϖαϱὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνϑϱωϖον ϗ ϰτῆνος ϗ ἐν ϖάσαις ταῖς ϖόλεσιν αὐτȣ̃ ϰαταλύματα ϖοιμένων ϰοιταζόντων ϖϱόϐατα·

40:13 ἐν ϖόλεσιν τῆς ὀϱεινῆς ϗ ἐν ϖόλεσιν τῆς Σεφηλα ϗ ἐν ϖόλεσιν τῆς Ναγεϐ ϗ ἐν γῇ Βενιαμιν ϗ ἐν ταῖς ϰύϰλῳ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐν ϖόλεσιν Ιȣδα ἔτι ϖαϱελεύσεται ϖϱόϐατα ἐϖὶ χεῖϱα ἀϱιϑμȣ̃ντος, εἶϖεν ϰύϱιος.

41:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ϖαϱὰ ϰυϱίȣ, ϗ Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ϗ ϖᾶν τὸ ϛϱατόϖεδον αὐτȣ̃ ϗ ϖᾶσα ἡ γῆ ἀϱχῆς αὐτȣ̃ ἐϖολέμȣν ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖὶ ϖάσας τὰς ϖόλεις Ιȣδα, λέγων

41:2 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Βάδισον ϖϱὸς Σεδεϰιαν ϐασιλέα Ιȣδα ϗ ἐϱεῖς αὐτῷ ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Παϱαδόσει ϖαϱαδοϑήσεται ἡ ϖόλις αὕτη εἰς χεῖϱας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ συλλήμψεται αὐτὴν ϗ ϰαύσει αὐτὴν ἐν ϖυϱί·

41:3 ϗ σὺ ȣ̓ μὴ σωϑῇς ἐϰ χειϱὸς αὐτȣ̃ ϗ συλλήμψει συλλημφϑήσῃ ϗ εἰς χεῖϱας αὐτȣ̃ δοϑήσῃ, ϗ οἱ ὀφϑαλμοί σȣ τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτȣ̃ ὄψονται, ϗ τὸ ϛόμα αὐτȣ̃ μετὰ τȣ̃ ϛόματός σȣ λαλήσει, ϗ εἰς Βαϐυλῶνα εἰσελεύσῃ.

41:4 ἀλλὰ ἄϰȣσον τὸν λόγον ϰυϱίȣ, Σεδεϰια ϐασιλεῦ Ιȣδα ȣ̔́τως λέγει ϰύϱιος

41:5 Ἐν εἰϱήνῃ ἀϖοϑανῇ, ϗ ὡς ἔϰλαυσαν τȣ̀ς ϖατέϱας σȣ τȣ̀ς ϐασιλεύσαντας ϖϱότεϱόν σȣ, ϰλαύσονται ϗ σὲ ϗ Ὦ αδων ϰόψονταί σε· ὅτι λόγον ἐγὼ ἐλάλησα, εἶϖεν ϰύϱιος.

41:6 ϗ ἐλάλησεν Ιεϱεμιας ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα Σεδεϰιαν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς ἐν Ιεϱȣσαλημ·

41:7 ϗ ἡ δύναμις ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ἐϖολέμει ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖὶ τὰς ϖόλεις Ιȣδα, ἐϖὶ Λαχις ϗ ἐϖὶ Αζηϰα, ὅτι αὗται ϰατελείφϑησαν ἐν ϖόλεσιν Ιȣδα ϖόλεις ὀχυϱαί.

41:8 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ϖαϱὰ ϰυϱίȣ μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν ϐασιλέα Σεδεϰιαν διαϑήϰην ϖϱὸς τὸν λαὸν τȣ̃ ϰαλέσαι ἄφεσιν

41:9 τȣ̃ ἐξαϖοϛεῖλαι ἕϰαϛον τὸν ϖαῖδα αὐτȣ̃ ϗ ἕϰαϛον τὴν ϖαιδίσϰην αὐτȣ̃ τὸν Εϐϱαῖον ϗ τὴν Εϐϱαίαν ἐλευϑέϱȣς ϖϱὸς τὸ μὴ δȣλεύειν ἄνδϱα ἐξ Ιȣδα,

41:10 ϗ ἐϖεϛϱάφησαν ϖάντες οἱ μεγιϛᾶνες ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς οἱ εἰσελϑόντες ἐν τῇ διαϑήϰῃ τȣ̃ ἀϖοϛεῖλαι ἕϰαϛον τὸν ϖαῖδα αὐτȣ̃ ϗ ἕϰαϛον τὴν ϖαιδίσϰην αὐτȣ̃

41:11 ϗ ἔωσαν αὐτȣ̀ς εἰς ϖαῖδας ϗ ϖαιδίσϰας.

41:12 ϗ ἐγενήϑη λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν λέγων

41:13 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ἐγὼ ἐϑέμην διαϑήϰην ϖϱὸς τȣ̀ς ϖατέϱας ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέϱᾳ, ᾗ ἐξειλάμην αὐτȣ̀ς ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐξ οἴϰȣ δȣλείας, λέγων

41:14 Ὅταν ϖληϱωϑῇ ἓξ ἔτη, ἀϖοϛελεῖς τὸν ἀδελφόν σȣ τὸν Εϐϱαῖον, ὃς ϖϱαϑήσεταί σοι· ϗ ἐϱγᾶταί σοι ἓξ ἔτη, ϗ ἐξαϖοϛελεῖς αὐτὸν ἐλεύϑεϱον. ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσάν μȣ ϗ ȣ̓ϰ ἔϰλιναν τὸ ȣ̓͂ς αὐτῶν.

41:15 ϗ ἐϖέϛϱεψαν σήμεϱον ϖοιῆσαι τὸ εὐϑὲς ϖϱὸ ὀφϑαλμῶν μȣ τȣ̃ ϰαλέσαι ἄφεσιν ἕϰαϛον τȣ̃ ϖλησίον αὐτȣ̃ ϗ συνετέλεσαν διαϑήϰην ϰατὰ ϖϱόσωϖόν μȣ ἐν τῷ οἴϰῳ, ȣ̔͂ ἐϖεϰλήϑη τὸ ὄνομά μȣ ἐϖ’ αὐτῷ.

41:16 ϗ ἐϖεϛϱέψατε ϗ ἐϐεϐηλώσατε τὸ ὄνομά μȣ τȣ̃ ἐϖιϛϱέψαι ἕϰαϛον τὸν ϖαῖδα αὐτȣ̃ ϗ ἕϰαϛον τὴν ϖαιδίσϰην αὐτȣ̃, ȣ̔̀ς ἐξαϖεϛείλατε ἐλευϑέϱȣς τῇ ψυχῇ αὐτῶν, ὑμῖν εἰς ϖαῖδας ϗ ϖαιδίσϰας.

41:17 διὰ τȣ̃το ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ὑμεῖς ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σατέ μȣ τȣ̃ ϰαλέσαι ἄφεσιν ἕϰαϛος ϖϱὸς τὸν ϖλησίον αὐτȣ̃· ἰδȣ̀ ἐγὼ ϰαλῶ ἄφεσιν ὑμῖν εἰς μάχαιϱαν ϗ εἰς τὸν ϑάνατον ϗ εἰς τὸν λιμὸν ϗ δώσω ὑμᾶς εἰς διασϖοϱὰν ϖάσαις ταῖς ϐασιλείαις τῆς γῆς.

41:18 ϗ δώσω τȣ̀ς ἄνδϱας τȣ̀ς ϖαϱεληλυϑότας τὴν διαϑήϰην μȣ τȣ̀ς μὴ ϛήσαντας τὴν διαϑήϰην μȣ, ἣν ἐϖοίησαν ϰατὰ ϖϱόσωϖόν μȣ, τὸν μόσχον ὃν ἐϖοίησαν ἐϱγάζεσϑαι αὐτῷ,

41:19 τȣ̀ς ἄϱχοντας Ιȣδα ϗ τȣ̀ς δυνάϛας ϗ τȣ̀ς ἱεϱεῖς ϗ τὸν λαόν,

41:20 ϗ δώσω αὐτȣ̀ς τοῖς ἐχϑϱοῖς αὐτῶν, ϗ ἔϛαι τὰ ϑνησιμαῖα αὐτῶν ϐϱῶσις τοῖς ϖετεινοῖς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τοῖς ϑηϱίοις τῆς γῆς.

41:21 ϗ τὸν Σεδεϰιαν ϐασιλέα τῆς Ιȣδαίας ϗ τȣ̀ς ἄϱχοντας αὐτῶν δώσω εἰς χεῖϱας ἐχϑϱῶν αὐτῶν, ϗ δύναμις ϐασιλέως Βαϐυλῶνος τοῖς ἀϖοτϱέχȣσιν ἀϖ’ αὐτῶν.

41:22 ἰδȣ̀ ἐγὼ συντάσσω, φησὶν ϰύϱιος, ϗ ἐϖιϛϱέψω αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν ταύτην, ϗ ϖολεμήσȣσιν ἐϖ’ αὐτὴν ϗ λήμψονται αὐτὴν ϗ ϰαταϰαύσȣσιν αὐτὴν ἐν ϖυϱὶ ϗ τὰς ϖόλεις Ιȣδα, ϗ δώσω αὐτὰς ἐϱήμȣς ἀϖὸ ϰατοιϰȣ́ντων.

42:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ϖαϱὰ ϰυϱίȣ ἐν ἡμέϱαις Ιωαϰιμ ϐασιλέως Ιȣδα λέγων

42:2 Βάδισον εἰς οἶϰον Αϱχαϐιν ϗ ἄξεις αὐτȣ̀ς εἰς οἶϰον ϰυϱίȣ εἰς μίαν τῶν αὐλῶν ϗ ϖοτιεῖς αὐτȣ̀ς οἶνον.

42:3 ϗ ἐξήγαγον τὸν Ιεζονιαν υἱὸν Ιεϱεμιν υἱȣ̃ Χαϐασιν ϗ τȣ̀ς ἀδελφȣ̀ς αὐτȣ̃ ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτȣ̃ ϗ ϖᾶσαν τὴν οἰϰίαν Αϱχαϐιν

42:4 ϗ εἰσήγαγον αὐτȣ̀ς εἰς οἶϰον ϰυϱίȣ εἰς τὸ ϖαϛοφόϱιον υἱῶν Ανανιȣ υἱȣ̃ Γοδολιȣ ἀνϑϱώϖȣ τȣ̃ ϑεȣ̃, ὅ ἐϛιν ἐγγὺς τȣ̃ οἴϰȣ τῶν ἀϱχόντων τῶν ἐϖάνω τȣ̃ οἴϰȣ Μαασαιȣ υἱȣ̃ Σελωμ τȣ̃ φυλάσσοντος τὴν αὐλήν,

42:5 ϗ ἔδωϰα ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτῶν ϰεϱάμιον οἴνȣ ϗ ϖοτήϱια ϗ εἶϖα Πίετε οἶνον.

42:6 ϗ εἶϖαν Ȣ̓ μὴ ϖίωμεν οἶνον, ὅτι Ιωναδαϐ υἱὸς Ρηχαϐ ὁ ϖατὴϱ ἡμῶν ἐνετείλατο ἡμῖν λέγων Ȣ̓ μὴ ϖίητε οἶνον, ὑμεῖς ϗ οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἕως αἰῶνος,

42:7 ϗ οἰϰίαν ȣ̓ μὴ οἰϰοδομήσητε ϗ σϖέϱμα ȣ̓ μὴ σϖείϱητε, ϗ ἀμϖελὼν ȣ̓ϰ ἔϛαι ὑμῖν, ὅτι ἐν σϰηναῖς οἰϰήσετε ϖάσας τὰς ἡμέϱας ὑμῶν, ὅϖως ἂν ζήσητε ἡμέϱας ϖολλὰς ἐϖὶ τῆς γῆς, ἐφ’ ἧς διατϱίϐετε ὑμεῖς ἐϖ’ αὐτῆς.

42:8 ϗ ἠϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς Ιωναδαϐ τȣ̃ ϖατϱὸς ἡμῶν ϖϱὸς τὸ μὴ ϖιεῖν οἶνον ϖάσας τὰς ἡμέϱας ἡμῶν, ἡμεῖς ϗ αἱ γυναῖϰες ἡμῶν ϗ οἱ υἱοὶ ἡμῶν ϗ αἱ ϑυγατέϱες ἡμῶν,

42:9 ϗ ϖϱὸς τὸ μὴ οἰϰοδομεῖν οἰϰίας τȣ̃ ϰατοιϰεῖν ἐϰεῖ, ϗ ἀμϖελὼν ϗ ἀγϱὸς ϗ σϖέϱμα ȣ̓ϰ ἐγένετο ἡμῖν,

42:10 ϗ ᾠϰήσαμεν ἐν σϰηναῖς ϗ ἠϰȣ́σαμεν ϗ ἐϖοιήσαμεν ϰατὰ ϖάντα, ἃ ἐνετείλατο ἡμῖν Ιωναδαϐ ὁ ϖατὴϱ ἡμῶν.

42:11 ϗ ἐγενήϑη ὅτε ἀνέϐη Ναϐȣχοδονοσοϱ ἐϖὶ τὴν γῆν, ϗ εἴϖαμεν Εἰσέλϑατε ϗ εἰσέλϑωμεν εἰς Ιεϱȣσαλημ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῆς δυνάμεως τῶν Χαλδαίων ϗ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῆς δυνάμεως τῶν Ἀσσυϱίων, ϗ ᾠϰȣ̃μεν ἐϰεῖ. –

42:12 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων

42:13 ȣ̔́τως λέγει ϰύϱιος Ποϱεύȣ ϗ εἰϖὸν ἀνϑϱώϖῳ Ιȣδα ϗ τοῖς ϰατοιϰȣ̃σιν Ιεϱȣσαλημ Ȣ̓ μὴ λάϐητε ϖαιδείαν τȣ̃ ἀϰȣ́ειν τȣ̀ς λόγȣς μȣ;

42:14 ἔϛησαν ῥῆμα υἱοὶ Ιωναδαϐ υἱȣ̃ Ρηχαϐ, ὃ ἐνετείλατο τοῖς τέϰνοις αὐτȣ̃ ϖϱὸς τὸ μὴ ϖιεῖν οἶνον, ϗ ȣ̓ϰ ἐϖίοσαν· ϗ ἐγὼ ἐλάλησα ϖϱὸς ὑμᾶς ὄϱϑϱȣ ϗ ἐλάλησα, ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σατε.

42:15 ϗ ἀϖέϛειλα ϖϱὸς ὑμᾶς τȣ̀ς ϖαῖδάς μȣ τȣ̀ς ϖϱοφήτας λέγων Ἀϖοϛϱάφητε ἕϰαϛος ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ αὐτȣ̃ τῆς ϖονηϱᾶς ϗ ϐελτίω ϖοιήσατε τὰ ἐϖιτηδεύματα ὑμῶν ϗ ȣ̓ ϖοϱεύσεσϑε ὀϖίσω ϑεῶν ἑτέϱων τȣ̃ δȣλεύειν αὐτοῖς, ϗ οἰϰήσετε ἐϖὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωϰα ὑμῖν ϗ τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν· ϗ ȣ̓ϰ ἐϰλίνατε τὰ ὦτα ὑμῶν ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σατε.

42:16 ϗ ἔϛησαν υἱοὶ Ιωναδαϐ υἱȣ̃ Ρηχαϐ τὴν ἐντολὴν τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτῶν, ὁ δὲ λαὸς ȣ̔͂τος ȣ̓ϰ ἤϰȣσάν μȣ.

42:17 διὰ τȣ̃το ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ φέϱω ἐϖὶ Ιȣδαν ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Ιεϱȣσαλημ ϖάντα τὰ ϰαϰά, ἃ ἐλάλησα ἐϖ’ αὐτȣ́ς.

42:18 διὰ τȣ̃το ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἐϖειδὴ ἤϰȣσαν υἱοὶ Ιωναδαϐ υἱȣ̃ Ρηχαϐ τὴν ἐντολὴν τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτῶν ϖοιεῖν ϰαϑότι ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ ϖατὴϱ αὐτῶν,

42:19 ȣ̓ μὴ ἐϰλίϖῃ ἀνὴϱ τῶν υἱῶν Ιωναδαϐ υἱȣ̃ Ρηχαϐ ϖαϱεϛηϰὼς ϰατὰ ϖϱόσωϖόν μȣ ϖάσας τὰς ἡμέϱας τῆς γῆς.

43:1 Ϗ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τετάϱτῳ Ιωαϰιμ υἱȣ̃ Ιωσια ϐασιλέως Ιȣδα ἐγενήϑη λόγος ϰυϱίȣ ϖϱός με λέγων

43:2 Λαϐὲ σεαυτῷ χαϱτίον ϐιϐλίȣ ϗ γϱάψον ἐϖ’ αὐτȣ̃ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς ἐχϱημάτισα ϖϱὸς σὲ ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖὶ Ιȣδαν ϗ ἐϖὶ ϖάντα τὰ ἔϑνη ἀφ’ ἧς ἡμέϱας λαλήσαντός μȣ ϖϱός σε, ἀφ’ ἡμεϱῶν Ιωσια ϐασιλέως Ιȣδα ϗ ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης·

43:3 ἴσως ἀϰȣ́σεται ὁ οἶϰος Ιȣδα ϖάντα τὰ ϰαϰά, ἃ ἐγὼ λογίζομαι ϖοιῆσαι αὐτοῖς, ἵνα ἀϖοϛϱέψωσιν ἀϖὸ ὁδȣ̃ αὐτῶν τῆς ϖονηϱᾶς, ϗ ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδιϰίαις αὐτῶν ϗ ταῖς ἁμαϱτίαις αὐτῶν. –

43:4 ϗ ἐϰάλεσεν Ιεϱεμιας τὸν Βαϱȣχ υἱὸν Νηϱιȣ, ϗ ἔγϱαψεν ἀϖὸ ϛόματος Ιεϱεμιȣ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς ϰυϱίȣ, ȣ̔̀ς ἐχϱημάτισεν ϖϱὸς αὐτόν, εἰς χαϱτίον ϐιϐλίȣ.

43:5 ϗ ἐνετείλατο Ιεϱεμιας τῷ Βαϱȣχ λέγων Ἐγὼ φυλάσσομαι, ȣ̓ μὴ δύνωμαι εἰσελϑεῖν εἰς οἶϰον ϰυϱίȣ·

43:6 ϗ ἀναγνώσῃ ἐν τῷ χαϱτίῳ τȣ́τῳ εἰς τὰ ὦτα τȣ̃ λαȣ̃ ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ ἐν ἡμέϱᾳ νηϛείας, ϗ ἐν ὠσὶ ϖαντὸς Ιȣδα τῶν ἐϱχομένων ἐϰ ϖόλεως αὐτῶν ἀναγνώσῃ αὐτοῖς·

43:7 ἴσως ϖεσεῖται ἔλεος αὐτῶν ϰατὰ ϖϱόσωϖον ϰυϱίȣ, ϗ ἀϖοϛϱέψȣσιν ἐϰ τῆς ὁδȣ̃ αὐτῶν τῆς ϖονηϱᾶς, ὅτι μέγας ὁ ϑυμὸς ϗ ἡ ὀϱγὴ ϰυϱίȣ, ἣν ἐλάλησεν ἐϖὶ τὸν λαὸν τȣ̃τον.

43:8 ϗ ἐϖοίησεν Βαϱȣχ ϰατὰ ϖάντα, ἃ ἐνετείλατο αὐτῷ Ιεϱεμιας τȣ̃ ἀναγνῶναι ἐν τῷ ϐιϐλίῳ λόγȣς ϰυϱίȣ ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ. –

43:9 ϗ ἐγενήϑη ἐν τῷ ἔτει τῷ ὀγδόῳ ϐασιλεῖ Ιωαϰιμ τῷ μηνὶ τῷ ἐνάτῳ ἐξεϰϰλησίασαν νηϛείαν ϰατὰ ϖϱόσωϖον ϰυϱίȣ ϖᾶς ὁ λαὸς ἐν Ιεϱȣσαλημ ϗ οἶϰος Ιȣδα.

43:10 ϗ ἀνεγίνωσϰε Βαϱȣχ ἐν τῷ ϐιϐλίῳ τȣ̀ς λόγȣς Ιεϱεμιȣ ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ ἐν οἴϰῳ Γαμαϱιȣ υἱȣ̃ Σαφαν τȣ̃ γϱαμματέως ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐϖάνω ἐν ϖϱοϑύϱοις ϖύλης τȣ̃ οἴϰȣ ϰυϱίȣ τῆς ϰαινῆς ἐν ὠσὶ ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃. –

43:11 ϗ ἤϰȣσεν Μιχαιας υἱὸς Γαμαϱιȣ υἱȣ̃ Σαφαν ἅϖαντας τȣ̀ς λόγȣς ϰυϱίȣ ἐϰ τȣ̃ ϐιϐλίȣ·

43:12 ϗ ϰατέϐη εἰς οἶϰον τȣ̃ ϐασιλέως εἰς τὸν οἶϰον τȣ̃ γϱαμματέως, ϗ ἰδȣ̀ ἐϰεῖ ϖάντες οἱ ἄϱχοντες ἐϰάϑηντο, Ελισαμα ὁ γϱαμματεὺς ϗ Δαλαιας υἱὸς Σελεμιȣ ϗ Ελναϑαν υἱὸς Αϰχοϐωϱ ϗ Γαμαϱιας υἱὸς Σαφαν ϗ Σεδεϰιας υἱὸς Ανανιȣ ϗ ϖάντες οἱ ἄϱχοντες,

43:13 ϗ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς Μιχαιας ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς ἤϰȣσεν ἀναγινώσϰοντος τȣ̃ Βαϱȣχ εἰς τὰ ὦτα τȣ̃ λαȣ̃.

43:14 ϗ ἀϖέϛειλαν ϖάντες οἱ ἄϱχοντες ϖϱὸς Βαϱȣχ υἱὸν Νηϱιȣ τὸν Ιȣδιν υἱὸν Ναϑανιȣ υἱȣ̃ Σελεμιȣ υἱȣ̃ Χȣσι λέγοντες Τὸ χαϱτίον, ἐν ᾧ σὺ ἀναγινώσϰεις ἐν αὐτῷ ἐν ὠσὶ τȣ̃ λαȣ̃, λαϐὲ αὐτὸ εἰς τὴν χεῖϱά σȣ ϗ ἧϰε· ϗ ἔλαϐεν Βαϱȣχ τὸ χαϱτίον ϗ ϰατέϐη ϖϱὸς αὐτȣ́ς.

43:15 ϗ εἶϖαν αὐτῷ Πάλιν ἀνάγνωϑι εἰς τὰ ὦτα ἡμῶν· ϗ ἀνέγνω Βαϱȣχ.

43:16 ϗ ἐγενήϑη ὡς ἤϰȣσαν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς, συνεϐȣλεύσαντο ἕϰαϛος ϖϱὸς τὸν ϖλησίον αὐτȣ̃ ϗ εἶϖαν Ἀναγγέλλοντες ἀναγγείλωμεν τῷ ϐασιλεῖ ἅϖαντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς.

43:17 ϗ τὸν Βαϱȣχ ἠϱώτησαν λέγοντες Πόϑεν ἔγϱαψας ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς;

43:18 ϗ εἶϖεν Βαϱȣχ Ἀϖὸ ϛόματος αὐτȣ̃ ἀνήγγειλέν μοι Ιεϱεμιας ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς, ϗ ἔγϱαφον ἐν ϐιϐλίῳ.

43:19 ϗ εἶϖαν τῷ Βαϱȣχ Βάδισον ϰαταϰϱύϐηϑι, σὺ ϗ Ιεϱεμιας· ἄνϑϱωϖος μὴ γνώτω ϖȣ̃ ὑμεῖς.

43:20 ϗ εἰσῆλϑον ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα εἰς τὴν αὐλήν, ϗ τὸ χαϱτίον ἔδωϰαν φυλάσσειν ἐν οἴϰῳ Ελισαμα, ϗ ἀνήγγειλαν τῷ ϐασιλεῖ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς. –

43:21 ϗ ἀϖέϛειλεν ὁ ϐασιλεὺς τὸν Ιȣδιν λαϐεῖν τὸ χαϱτίον, ϗ ἔλαϐεν αὐτὸ ἐξ οἴϰȣ Ελισαμα· ϗ ἀνέγνω Ιȣδιν εἰς τὰ ὦτα τȣ̃ ϐασιλέως ϗ εἰς τὰ ὦτα ϖάντων τῶν ἀϱχόντων τῶν ἑϛηϰότων ϖεϱὶ τὸν ϐασιλέα.

43:22 ϗ ὁ ϐασιλεὺς ἐϰάϑητο ἐν οἴϰῳ χειμεϱινῷ, ϗ ἐσχάϱα ϖυϱὸς ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃.

43:23 ϗ ἐγενήϑη ἀναγινώσϰοντος Ιȣδιν τϱεῖς σελίδας ϗ τέσσαϱας, ἀϖέτεμνεν αὐτὰς τῷ ξυϱῷ τȣ̃ γϱαμματέως ϗ ἔϱϱιϖτεν εἰς τὸ ϖῦϱ τὸ ἐϖὶ τῆς ἐσχάϱας, ἕως ἐξέλιϖεν ϖᾶς ὁ χάϱτης εἰς τὸ ϖῦϱ τὸ ἐϖὶ τῆς ἐσχάϱας.

43:24 ϗ ȣ̓ϰ ἐζήτησαν ϗ ȣ̓ διέϱϱηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν ὁ ϐασιλεὺς ϗ οἱ ϖαῖδες αὐτȣ̃ οἱ ἀϰȣ́οντες ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς·

43:25 ϗ Ελναϑαν ϗ Γοδολιας ϗ Γαμαϱιας ὑϖέϑεντο τῷ ϐασιλεῖ ϖϱὸς τὸ μὴ ϰαταϰαῦσαι τὸ χαϱτίον.

43:26 ϗ ἐνετείλατο ὁ ϐασιλεὺς τῷ Ιεϱεμεηλ υἱῷ τȣ̃ ϐασιλέως ϗ τῷ Σαϱαια υἱῷ Εσϱιηλ συλλαϐεῖν τὸν Βαϱȣχ ϗ τὸν Ιεϱεμιαν· ϗ ϰατεϰϱύϐησαν.

43:27 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν μετὰ τὸ ϰαταϰαῦσαι τὸν ϐασιλέα τὸ χαϱτίον, ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς ȣ̔̀ς ἔγϱαψεν Βαϱȣχ ἀϖὸ ϛόματος Ιεϱεμιȣ, λέγων

43:28 Πάλιν λαϐὲ σὺ χαϱτίον ἕτεϱον ϗ γϱάψον ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ̀ς ὄντας ἐϖὶ τȣ̃ χαϱτίȣ, ȣ̔̀ς ϰατέϰαυσεν ὁ ϐασιλεὺς Ιωαϰιμ.

43:29 ϗ ἐϱεῖς ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Σὺ ϰατέϰαυσας τὸ χαϱτίον τȣ̃το λέγων Διὰ τί ἔγϱαψας ἐϖ’ αὐτῷ λέγων Εἰσϖοϱευόμενος εἰσϖοϱεύσεται ὁ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ϗ ἐξολεϑϱεύσει τὴν γῆν ταύτην, ϗ ἐϰλείψει ἀϖ’ αὐτῆς ἄνϑϱωϖος ϗ ϰτήνη;

43:30 διὰ τȣ̃το ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ἐϖὶ Ιωαϰιμ ϐασιλέα Ιȣδα Ȣ̓ϰ ἔϛαι αὐτῷ ϰαϑήμενος ἐϖὶ ϑϱόνȣ Δαυιδ, ϗ τὸ ϑνησιμαῖον αὐτȣ̃ ἔϛαι ἐϱϱιμμένον ἐν τῷ ϰαύματι τῆς ἡμέϱας ϗ ἐν τῷ ϖαγετῷ τῆς νυϰτός·

43:31 ϗ ἐϖισϰέψομαι ἐϖ’ αὐτὸν ϗ ἐϖὶ τὸ γένος αὐτȣ̃ ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϖαῖδας αὐτȣ̃ ϗ ἐϖάξω ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖὶ γῆν Ιȣδα ϖάντα τὰ ϰαϰά, ἃ ἐλάλησα ϖϱὸς αὐτȣ̀ς ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσαν.

43:32 ϗ ἔλαϐεν Βαϱȣχ χαϱτίον ἕτεϱον ϗ ἔγϱαψεν ἐϖ’ αὐτῷ ἀϖὸ ϛόματος Ιεϱεμιȣ ἅϖαντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ̃ ϐιϐλίȣ, ȣ̔͂ ϰατέϰαυσεν Ιωαϰιμ· ϗ ἔτι ϖϱοσετέϑησαν αὐτῷ λόγοι ϖλείονες ὡς ȣ̔͂τοι.

44:1 Ϗ ἐϐασίλευσεν Σεδεϰιας υἱὸς Ιωσια ἀντὶ Ιωαϰιμ, ὃν ἐϐασίλευσεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεύειν τȣ̃ Ιȣδα·

44:2 ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσεν αὐτὸς ϗ οἱ ϖαῖδες αὐτȣ̃ ϗ ὁ λαὸς τῆς γῆς τȣ̀ς λόγȣς ϰυϱίȣ, ȣ̔̀ς ἐλάλησεν ἐν χειϱὶ Ιεϱεμιȣ. –

44:3 ϗ ἀϖέϛειλεν ὁ ϐασιλεὺς Σεδεϰιας τὸν Ιωαχαλ υἱὸν Σελεμιȣ ϗ τὸν Σοφονιαν υἱὸν Μαασαιȣ τὸν ἱεϱέα ϖϱὸς Ιεϱεμιαν λέγων Πϱόσευξαι δὴ ϖεϱὶ ἡμῶν ϖϱὸς ϰύϱιον.

44:4 ϗ Ιεϱεμιας ἦλϑεν ϗ διῆλϑεν διὰ μέσȣ τῆς ϖόλεως, ϗ ȣ̓ϰ ἔδωϰαν αὐτὸν εἰς οἶϰον τῆς φυλαϰῆς.

44:5 ϗ δύναμις Φαϱαω ἐξῆλϑεν ἐξ Αἰγύϖτȣ, ϗ ἤϰȣσαν οἱ Χαλδαῖοι τὴν ἀϰοὴν αὐτῶν ϗ ἀνέϐησαν ἀϖὸ Ιεϱȣσαλημ.

44:6 ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν λέγων

44:7 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ȣ̔́τως ἐϱεῖς ϖϱὸς ϐασιλέα Ιȣδα τὸν ἀϖοϛείλαντα ϖϱὸς σὲ τȣ̃ ἐϰζητῆσαί με Ἰδȣ̀ δύναμις Φαϱαω ἡ ἐξελϑȣ̃σα ὑμῖν εἰς ϐοήϑειαν ἀϖοϛϱέψȣσιν εἰς γῆν Αἰγύϖτȣ,

44:8 ϗ ἀναϛϱέψȣσιν αὐτοὶ οἱ Χαλδαῖοι ϗ ϖολεμήσȣσιν ἐϖὶ τὴν ϖόλιν ταύτην ϗ συλλήμψονται αὐτὴν ϗ ϰαύσȣσιν αὐτὴν ἐν ϖυϱί.

44:9 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Μὴ ὑϖολάϐητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν λέγοντες Ἀϖοτϱέχοντες ἀϖελεύσονται ἀφ’ ἡμῶν οἱ Χαλδαῖοι, ὅτι ȣ̓ μὴ ἀϖέλϑωσιν·

44:10 ϗ ἐὰν ϖατάξητε ϖᾶσαν δύναμιν τῶν Χαλδαίων τȣ̀ς ϖολεμȣ̃ντας ὑμᾶς ϗ ϰαταλειφϑῶσίν τινες ἐϰϰεϰεντημένοι ἕϰαϛος ἐν τῷ τόϖῳ αὐτȣ̃, ȣ̔͂τοι ἀναϛήσονται ϗ ϰαύσȣσιν τὴν ϖόλιν ταύτην ἐν ϖυϱί.

44:11 Ϗ ἐγένετο ὅτε ἀνέϐη ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων ἀϖὸ Ιεϱȣσαλημ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῆς δυνάμεως Φαϱαω,

44:12 ἐξῆλϑεν Ιεϱεμιας ἀϖὸ Ιεϱȣσαλημ τȣ̃ ϖοϱευϑῆναι εἰς γῆν Βενιαμιν τȣ̃ ἀγοϱάσαι ἐϰεῖϑεν ἐν μέσῳ τȣ̃ λαȣ̃.

44:13 ϗ ἐγένετο αὐτὸς ἐν ϖύλῃ Βενιαμιν, ϗ ἐϰεῖ ἄνϑϱωϖος, ϖαϱ’ ᾧ ϰατέλυεν, Σαϱȣιας υἱὸς Σελεμιȣ υἱȣ̃ Ανανιȣ, ϗ συνέλαϐεν τὸν Ιεϱεμιαν λέγων Πϱὸς τȣ̀ς Χαλδαίȣς σὺ φεύγεις.

44:14 ϗ εἶϖεν Ψεῦδος· ȣ̓ϰ εἰς τȣ̀ς Χαλδαίȣς ἐγὼ φεύγω. ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσεν αὐτȣ̃ ϗ συνέλαϐεν Σαϱȣιας τὸν Ιεϱεμιαν ϗ εἰσήγαγεν αὐτὸν ϖϱὸς τȣ̀ς ἄϱχοντας.

44:15 ϗ ἐϖιϰϱάνϑησαν οἱ ἄϱχοντες ἐϖὶ Ιεϱεμιαν ϗ ἐϖάταξαν αὐτὸν ϗ ἀϖέϛειλαν αὐτὸν εἰς τὴν οἰϰίαν Ιωναϑαν τȣ̃ γϱαμματέως, ὅτι ταύτην ἐϖοίησαν εἰς οἰϰίαν φυλαϰῆς.

44:16 ϗ ἦλϑεν Ιεϱεμιας εἰς οἰϰίαν τȣ̃ λάϰϰȣ ϗ εἰς τὴν χεϱεϑ ϗ ἐϰάϑισεν ἐϰεῖ ἡμέϱας ϖολλάς.

44:17 Ϗ ἀϖέϛειλεν Σεδεϰιας ϗ ἐϰάλεσεν αὐτόν, ϗ ἠϱώτα αὐτὸν ὁ ϐασιλεὺς ϰϱυφαίως εἰϖεῖν εἰ ἔϛιν λόγος ϖαϱὰ ϰυϱίȣ, ϗ εἶϖεν Ἔϛιν· εἰς χεῖϱας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ϖαϱαδοϑήσῃ.

44:18 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας τῷ ϐασιλεῖ Τί ἠδίϰησά σε ϗ τȣ̀ς ϖαῖδάς σȣ ϗ τὸν λαὸν τȣ̃τον, ὅτι σὺ δίδως με εἰς οἰϰίαν φυλαϰῆς;

44:19 ϗ ϖȣ̃ εἰσιν οἱ ϖϱοφῆται ὑμῶν οἱ ϖϱοφητεύσαντες ὑμῖν λέγοντες ὅτι Ȣ̓ μὴ ἔλϑῃ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐϖὶ τὴν γῆν ταύτην;

44:20 ϗ νῦν, ϰύϱιε ϐασιλεῦ, ϖεσέτω τὸ ἔλεός μȣ ϰατὰ ϖϱόσωϖόν σȣ, ϗ τί ἀϖοϛϱέφεις με εἰς οἰϰίαν Ιωναϑαν τȣ̃ γϱαμματέως ϗ ȣ̓ μὴ ἀϖοϑάνω ἐϰεῖ;

44:21 ϗ συνέταξεν ὁ ϐασιλεὺς ϗ ἐνεϐάλοσαν αὐτὸν εἰς οἰϰίαν τῆς φυλαϰῆς ϗ ἐδίδοσαν αὐτῷ ἄϱτον ἕνα τῆς ἡμέϱας ἔξωϑεν ȣ̔͂ ϖέσσȣσιν, ἕως ἐξέλιϖον οἱ ἄϱτοι ἐϰ τῆς ϖόλεως· ϗ ἐϰάϑισεν Ιεϱεμιας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλαϰῆς.

45:1 Ϗ ἤϰȣσεν Σαφατιας υἱὸς Μαϑαν ϗ Γοδολιας υἱὸς Πασχωϱ ϗ Ιωαχαλ υἱὸς Σελεμιȣ τȣ̀ς λόγȣς, ȣ̔̀ς ἐλάλει Ιεϱεμιας ἐϖὶ τὸν λαὸν λέγων

45:2 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ὁ ϰατοιϰῶν ἐν τῇ ϖόλει ταύτῃ ἀϖοϑανεῖται ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν λιμῷ, ϗ ὁ ἐϰϖοϱευόμενος ϖϱὸς τȣ̀ς Χαλδαίȣς ζήσεται, ϗ ἔϛαι ἡ ψυχὴ αὐτȣ̃ εἰς εὕϱεμα, ϗ ζήσεται·

45:3 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Παϱαδιδομένη ϖαϱαδοϑήσεται ἡ ϖόλις αὕτη εἰς χεῖϱας δυνάμεως ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ συλλήμψεται αὐτήν.

45:4 ϗ εἶϖαν τῷ ϐασιλεῖ Ἀναιϱεϑήτω δὴ ὁ ἄνϑϱωϖος ἐϰεῖνος, ὅτι αὐτὸς ἐϰλύει τὰς χεῖϱας τῶν ἀνϑϱώϖων τῶν ϖολεμȣ́ντων τῶν ϰαταλειϖομένων ἐν τῇ ϖόλει ϗ τὰς χεῖϱας ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ λαλῶν ϖϱὸς αὐτȣ̀ς ϰατὰ τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς, ὅτι ὁ ἄνϑϱωϖος ȣ̔͂τος ȣ̓ χϱησμολογεῖ εἰϱήνην τῷ λαῷ τȣ́τῳ ἀλλ’ ἢ ϖονηϱά.

45:5 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεύς Ἰδȣ̀ αὐτὸς ἐν χεϱσὶν ὑμῶν· ὅτι ȣ̓ϰ ἠδύνατο ὁ ϐασιλεὺς ϖϱὸς αὐτȣ́ς.

45:6 ϗ ἔϱϱιψαν αὐτὸν εἰς τὸν λάϰϰον Μελχιȣ υἱȣ̃ τȣ̃ ϐασιλέως, ὃς ἦν ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλαϰῆς, ϗ ἐχάλασαν αὐτὸν εἰς τὸν λάϰϰον, ϗ ἐν τῷ λάϰϰῳ ȣ̓ϰ ἦν ὕδωϱ ἀλλ’ ἢ ϐόϱϐοϱος, ϗ ἦν ἐν τῷ ϐοϱϐόϱῳ.

45:7 Ϗ ἤϰȣσεν Αϐδεμελεχ ὁ Αἰϑίοψ, ϗ αὐτὸς ἐν οἰϰίᾳ τȣ̃ ϐασιλέως, ὅτι ἔδωϰαν Ιεϱεμιαν εἰς τὸν λάϰϰον· ϗ ὁ ϐασιλεὺς ἦν ἐν τῇ ϖύλῃ Βενιαμιν·

45:8 ϗ ἐξῆλϑεν ϖϱὸς αὐτὸν ϗ ἐλάλησεν ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα ϗ εἶϖεν

45:9 Ἐϖονηϱεύσω ἃ ἐϖοίησας τȣ̃ ἀϖοϰτεῖναι τὸν ἄνϑϱωϖον τȣ̃τον ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τȣ̃ λιμȣ̃, ὅτι ȣ̓ϰ εἰσὶν ἔτι ἄϱτοι ἐν τῇ ϖόλει.

45:10 ϗ ἐνετείλατο ὁ ϐασιλεὺς τῷ Αϐδεμελεχ λέγων Λαϐὲ εἰς τὰς χεῖϱάς σȣ ἐντεῦϑεν τϱιάϰοντα ἀνϑϱώϖȣς ϗ ἀνάγαγε αὐτὸν ἐϰ τȣ̃ λάϰϰȣ, ἵνα μὴ ἀϖοϑάνῃ.

45:11 ϗ ἔλαϐεν Αϐδεμελεχ τȣ̀ς ἀνϑϱώϖȣς ϗ εἰσῆλϑεν εἰς τὴν οἰϰίαν τȣ̃ ϐασιλέως τὴν ὑϖόγειον ϗ ἔλαϐεν ἐϰεῖϑεν ϖαλαιὰ ῥάϰη ϗ ϖαλαιὰ σχοινία ϗ ἔϱϱιψεν αὐτὰ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν εἰς τὸν λάϰϰον

45:12 ϗ εἶϖεν Ταῦτα ϑὲς ὑϖοϰάτω τῶν σχοινίων· ϗ ἐϖοίησεν Ιεϱεμιας ȣ̔́τως.

45:13 ϗ εἵλϰυσαν αὐτὸν τοῖς σχοινίοις ϗ ἀνήγαγον αὐτὸν ἐϰ τȣ̃ λάϰϰȣ· ϗ ἐϰάϑισεν Ιεϱεμιας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλαϰῆς.

45:14 Ϗ ἀϖέϛειλεν ὁ ϐασιλεὺς ϗ ἐϰάλεσεν αὐτὸν ϖϱὸς ἑαυτὸν εἰς οἰϰίαν ασελισι τὴν ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ· ϗ εἶϖεν αὐτῷ ὁ ϐασιλεύς Ἐϱωτήσω σε λόγον, ϗ μὴ δὴ ϰϱύψῃς ἀϖ’ ἐμȣ̃ ῥῆμα.

45:15 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας τῷ ϐασιλεῖ Ἐὰν ἀναγγείλω σοι, ȣ̓χὶ ϑανάτῳ με ϑανατώσεις; ϗ ἐὰν συμϐȣλεύσω σοι, ȣ̓ μὴ ἀϰȣ́σῃς μȣ.

45:16 ϗ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ ϐασιλεὺς λέγων Ζῇ ϰύϱιος, ὃς ἐϖοίησεν ἡμῖν τὴν ψυχὴν ταύτην, εἰ ἀϖοϰτενῶ σε ϗ εἰ δώσω σε εἰς χεῖϱας τῶν ἀνϑϱώϖων τȣ́των.

45:17 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ιεϱεμιας ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἐὰν ἐξελϑὼν ἐξέλϑῃς ϖϱὸς ἡγεμόνας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ ζήσεται ἡ ψυχή σȣ, ϗ ἡ ϖόλις αὕτη ȣ̓ μὴ ϰαταϰαυϑῇ ἐν ϖυϱί, ϗ ζήσῃ σὺ ϗ ἡ οἰϰία σȣ·

45:18 ϗ ἐὰν μὴ ἐξέλϑῃς, δοϑήσεται ἡ ϖόλις αὕτη εἰς χεῖϱας τῶν Χαλδαίων, ϗ ϰαύσȣσιν αὐτὴν ἐν ϖυϱί, ϗ σὺ ȣ̓ μὴ σωϑῇς.

45:19 ϗ εἶϖεν ὁ ϐασιλεὺς τῷ Ιεϱεμια Ἐγὼ λόγον ἔχω τῶν Ιȣδαίων τῶν ϖεφευγότων ϖϱὸς τȣ̀ς Χαλδαίȣς, μὴ δώσειν με εἰς χεῖϱας αὐτῶν, ϗ ϰαταμωϰήσονταί μȣ.

45:20 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας Ȣ̓ μὴ ϖαϱαδῶσίν σε· ἄϰȣσον τὸν λόγον ϰυϱίȣ, ὃν ἐγὼ λέγω ϖϱὸς σέ, ϗ ϐέλτιον ἔϛαι σοι, ϗ ζήσεται ἡ ψυχή σȣ.

45:21 ϗ εἰ μὴ ϑέλεις σὺ ἐξελϑεῖν, ȣ̔͂τος ὁ λόγος, ὃν ἔδειξέν μοι ϰύϱιος

45:22 Ϗ ἰδȣ̀ ϖᾶσαι αἱ γυναῖϰες αἱ ϰαταλειφϑεῖσαι ἐν οἰϰίᾳ ϐασιλέως Ιȣδα ἐξήγοντο ϖϱὸς ἄϱχοντας ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ϗ αὗται ἔλεγον Ἠϖάτησάν σε ϗ δυνήσονταί σοι ἄνδϱες εἰϱηνιϰοί σȣ ϗ ϰαταλύσȣσιν ἐν ὀλισϑήμασιν ϖόδας σȣ, ἀϖέϛϱεψαν ἀϖὸ σȣ̃.

45:23 ϗ τὰς γυναῖϰάς σȣ ϗ τὰ τέϰνα σȣ ἐξάξȣσιν ϖϱὸς τȣ̀ς Χαλδαίȣς, ϗ σὺ ȣ̓ μὴ σωϑῇς, ὅτι ἐν χειϱὶ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος συλλημφϑήσῃ, ϗ ἡ ϖόλις αὕτη ϰαταϰαυϑήσεται.

45:24 ϗ εἶϖεν αὐτῷ ὁ ϐασιλεύς Ἄνϑϱωϖος μὴ γνώτω ἐϰ τῶν λόγων τȣ́των, ϗ σὺ ȣ̓ μὴ ἀϖοϑάνῃς.

45:25 ϗ ἐὰν ἀϰȣ́σωσιν οἱ ἄϱχοντες ὅτι ἐλάλησά σοι ϗ ἔλϑωσιν ϖϱὸς σὲ ϗ εἴϖωσίν σοι Ἀνάγγειλον ἡμῖν τί ἐλάλησέν σοι ὁ ϐασιλεύς· μὴ ϰϱύψῃς ἀφ’ ἡμῶν, ϗ ȣ̓ μὴ ἀνέλωμέν σε· ϗ τί ἐλάλησεν ϖϱὸς σὲ ὁ ϐασιλεύς;

45:26 ϗ ἐϱεῖς αὐτοῖς Ῥίϖτω ἐγὼ τὸ ἔλεός μȣ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς τȣ̃ ϐασιλέως ϖϱὸς τὸ μὴ ἀϖοϛϱέψαι με εἰς οἰϰίαν Ιωναϑαν ἀϖοϑανεῖν ἐϰεῖ.

45:27 ϗ ἤλϑοσαν ϖάντες οἱ ἄϱχοντες ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ϗ ἠϱώτησαν αὐτόν, ϗ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς ϰατὰ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς, ȣ̔̀ς ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ ϐασιλεύς· ϗ ἀϖεσιώϖησαν, ὅτι ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σϑη λόγος ϰυϱίȣ.

45:28 ϗ ἐϰάϑισεν Ιεϱεμιας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλαϰῆς ἕως χϱόνȣ ȣ̔͂ συνελήμφϑη Ιεϱȣσαλημ.

46:1 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ τȣ̃ Σεδεϰια ϐασιλέως Ιȣδα ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεϰάτῳ ϖαϱεγένετο Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ϗ ϖᾶσα ἡ δύναμις αὐτȣ̃ ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖολιόϱϰȣν αὐτήν.

46:2 ϗ ἐν τῷ ἑνδεϰάτῳ ἔτει τȣ̃ Σεδεϰια ἐν τῷ μηνὶ τῷ τετάϱτῳ ἐνάτῃ τȣ̃ μηνὸς ἐϱϱάγη ἡ ϖόλις.

46:3 ϗ εἰσῆλϑον ϖάντες οἱ ἡγεμόνες ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ϗ ἐϰάϑισαν ἐν ϖύλῃ τῇ μέσῃ, Ναϱγαλασαϱ ϗ Σαμαγωϑ ϗ Ναϐȣσαχαϱ ϗ Ναϐȣσαϱις ϗ Ναγαϱγασνασεϱ Ραϐαμαγ ϗ οἱ ϰατάλοιϖοι ἡγεμόνες ϐασιλέως Βαϐυλῶνος·

46:14 ϗ ἀϖέϛειλαν ϗ ἔλαϐον τὸν Ιεϱεμιαν ἐξ αὐλῆς τῆς φυλαϰῆς ϗ ἔδωϰαν αὐτὸν ϖϱὸς τὸν Γοδολιαν υἱὸν Αχιϰαμ υἱȣ̃ Σαφαν· ϗ ἐξήγαγον αὐτόν, ϗ ἐϰάϑισεν ἐν μέσῳ τȣ̃ λαȣ̃.

46:15 Ϗ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ἐγένετο λόγος Κυϱίȣ ἐν τῇ αὐλῇ τῆς φυλαϰῆς λέγων

46:16 Ποϱεύȣ ϗ εἰϖὸν ϖϱὸς Αϐδεμελεχ τὸν Αἰϑίοϖα ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ἰδȣ̀ ἐγὼ φέϱω τȣ̀ς λόγȣς μȣ ἐϖὶ τὴν ϖόλιν ταύτην εἰς ϰαϰὰ ϗ ȣ̓ϰ εἰς ἀγαϑά·

46:17 ϗ σώσω σε ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ϗ ȣ̓ μὴ δώσω σε εἰς χεῖϱας τῶν ἀνϑϱώϖων, ὧν σὺ φοϐῇ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν.

46:18 ὅτι σῴζων σώσω σε, ϗ ἐν ῥομφαίᾳ ȣ̓ μὴ ϖέσῃς· ϗ ἔϛαι ἡ ψυχή σȣ εἰς εὕϱεμα, ὅτι ἐϖεϖοίϑεις ἐϖ’ ἐμοί, φησὶν ϰύϱιος.

47:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖαϱὰ ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ὕϛεϱον μετὰ τὸ ἀϖοϛεῖλαι αὐτὸν Ναϐȣζαϱδαν τὸν ἀϱχιμάγειϱον τὸν ἐϰ Δαμαν ἐν τῷ λαϐεῖν αὐτὸν ἐν χειϱοϖέδαις ἐν μέσῳ ἀϖοιϰίας Ιȣδα τῶν ἠγμένων εἰς Βαϐυλῶνα.

47:2 Ϗ ἔλαϐεν αὐτὸν ὁ ἀϱχιμάγειϱος ϗ εἶϖεν αὐτῷ Κύϱιος ὁ ϑεός σȣ ἐλάλησεν τὰ ϰαϰὰ ταῦτα ἐϖὶ τὸν τόϖον τȣ̃τον,

47:3 ϗ ἐϖοίησεν ϰύϱιος, ὅτι ἡμάϱτετε αὐτῷ ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σατε αὐτȣ̃ τῆς φωνῆς.

47:4 ἰδȣ̀ ἔλυσά σε ἀϖὸ τῶν χειϱοϖέδων τῶν ἐϖὶ τὰς χεῖϱάς σȣ· εἰ ϰαλὸν ἐναντίον σȣ ἐλϑεῖν μετ’ ἐμȣ̃ εἰς Βαϐυλῶνα, ἧϰε, ϗ ϑήσω τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς μȣ ἐϖὶ σέ·

47:5 εἰ δὲ μή, ἀϖότϱεχε ϗ ἀνάϛϱεψον ϖϱὸς Γοδολιαν υἱὸν Αχιϰαμ υἱȣ̃ Σαφαν, ὃν ϰατέϛησεν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐν γῇ Ιȣδα, ϗ οἴϰησον μετ’ αὐτȣ̃ ἐν μέσῳ τȣ̃ λαȣ̃ ἐν γῇ Ιȣδα· εἰς ἅϖαντα τὰ ἀγαϑὰ ἐν ὀφϑαλμοῖς σȣ τȣ̃ ϖοϱευϑῆναι ϖοϱεύȣ. ϗ ἔδωϰεν αὐτῷ ὁ ἀϱχιμάγειϱος δῶϱα ϗ ἀϖέϛειλεν αὐτόν.

47:6 ϗ ἦλϑεν ϖϱὸς Γοδολιαν εἰς Μασσηφα ϗ ἐϰάϑισεν ἐν μέσῳ τȣ̃ λαȣ̃ τȣ̃ ϰαταλειφϑέντος ἐν τῇ γῇ.

47:7 Ϗ ἤϰȣσαν ϖάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως τῆς ἐν ἀγϱῷ, αὐτοὶ ϗ οἱ ἄνδϱες αὐτῶν, ὅτι ϰατέϛησεν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος τὸν Γοδολιαν ἐν τῇ γῇ ϗ ϖαϱεϰατέϑετο αὐτῷ ἄνδϱας ϗ γυναῖϰας αὐτῶν, ȣ̔̀ς ȣ̓ϰ ἀϖῴϰισεν εἰς Βαϐυλῶνα.

47:8 ϗ ἦλϑεν ϖϱὸς Γοδολιαν εἰς Μασσηφα Ισμαηλ υἱὸς Ναϑανιȣ ϗ Ιωαναν υἱὸς Καϱηε ϗ Σαϱαιας υἱὸς Θαναεμεϑ ϗ υἱοὶ Ωφε τȣ̃ Νετωφατι ϗ Ιεζονιας υἱὸς τȣ̃ Μοχατι, αὐτοὶ ϗ οἱ ἄνδϱες αὐτῶν.

47:9 ϗ ὤμοσεν αὐτοῖς Γοδολιας ϗ τοῖς ἀνδϱάσιν αὐτῶν λέγων Μὴ φοϐηϑῆτε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῶν ϖαίδων τῶν Χαλδαίων· ϰατοιϰήσατε ἐν τῇ γῇ ϗ ἐϱγάσασϑε τῷ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος, ϗ ϐέλτιον ἔϛαι ὑμῖν·

47:10 ϗ ἰδȣ̀ ἐγὼ ϰάϑημαι ἐναντίον ὑμῶν εἰς Μασσηφα ϛῆναι ϰατὰ ϖϱόσωϖον τῶν Χαλδαίων, οἳ ἂν ἔλϑωσιν ἐφ’ ὑμᾶς, ϗ ὑμεῖς συναγάγετε οἶνον ϗ ὀϖώϱαν ϗ συναγάγετε ἔλαιον ϗ ϐάλετε εἰς τὰ ἀγγεῖα ὑμῶν ϗ οἰϰήσατε ἐν ταῖς ϖόλεσιν, αἷς ϰατεϰϱατήσατε.

47:11 ϗ ϖάντες οἱ Ιȣδαῖοι οἱ ἐν γῇ Μωαϐ ϗ ἐν υἱοῖς Αμμων ϗ οἱ ἐν τῇ Ιδȣμαίᾳ ϗ οἱ ἐν ϖάσῃ τῇ γῇ ἤϰȣσαν ὅτι ἔδωϰεν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ϰατάλειμμα τῷ Ιȣδα ϗ ὅτι ϰατέϛησεν ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τὸν Γοδολιαν υἱὸν Αχιϰαμ,

47:12 ϗ ἦλϑον ϖϱὸς Γοδολιαν εἰς γῆν Ιȣδα εἰς Μασσηφα ϗ συνήγαγον οἶνον ϗ ὀϖώϱαν ϖολλὴν σφόδϱα ϗ ἔλαιον.

47:13 Ϗ Ιωαναν υἱὸς Καϱηε ϗ ϖάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως οἱ ἐν τοῖς ἀγϱοῖς ἦλϑον ϖϱὸς Γοδολιαν εἰς Μασσηφα

47:14 ϗ εἶϖαν αὐτῷ Εἰ γνώσει γινώσϰεις ὅτι Βελισα ϐασιλεὺς υἱῶν Αμμων ἀϖέϛειλεν ϖϱὸς σὲ τὸν Ισμαηλ ϖατάξαι σȣ ψυχήν; ϗ ȣ̓ϰ ἐϖίϛευσεν αὐτοῖς Γοδολιας.

47:15 ϗ Ιωαναν εἶϖεν τῷ Γοδολια ϰϱυφαίως ἐν Μασσηφα Ποϱεύσομαι δὴ ϗ ϖατάξω τὸν Ισμαηλ ϗ μηϑεὶς γνώτω, μὴ ϖατάξῃ σȣ ψυχὴν ϗ διασϖαϱῇ ϖᾶς Ιȣδα οἱ συνηγμένοι ϖϱὸς σὲ ϗ ἀϖολȣ̃νται οἱ ϰατάλοιϖοι Ιȣδα.

47:16 ϗ εἶϖεν Γοδολιας ϖϱὸς Ιωαναν Μὴ ϖοιήσῃς τὸ ϖϱᾶγμα τȣ̃το, ὅτι ψευδῆ σὺ λέγεις ϖεϱὶ Ισμαηλ.

48:1 Ϗ ἐγένετο τῷ μηνὶ τῷ ἑϐδόμῳ ἦλϑεν Ισμαηλ υἱὸς Ναϑανιȣ υἱȣ̃ Ελασα ἀϖὸ γένȣς τȣ̃ ϐασιλέως ϗ δέϰα ἄνδϱες μετ’ αὐτȣ̃ ϖϱὸς Γοδολιαν εἰς Μασσηφα, ϗ ἔφαγον ἐϰεῖ ἄϱτον ἅμα.

48:2 ϗ ἀνέϛη Ισμαηλ ϗ οἱ δέϰα ἄνδϱες, οἳ ἦσαν μετ’ αὐτȣ̃, ϗ ἐϖάταξαν τὸν Γοδολιαν, ὃν ϰατέϛησεν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐϖὶ τῆς γῆς,

48:3 ϗ ϖάντας τȣ̀ς Ιȣδαίȣς τȣ̀ς ὄντας μετ’ αὐτȣ̃ ἐν Μασσηφα ϗ ϖάντας τȣ̀ς Χαλδαίȣς τȣ̀ς εὑϱεϑέντας ἐϰεῖ. –

48:4 ϗ ἐγένετο τῇ ἡμέϱᾳ τῇ δευτέϱᾳ ϖατάξαντος αὐτȣ̃ τὸν Γοδολιαν, ϗ ἄνϑϱωϖος ȣ̓ϰ ἔγνω,

48:5 ϗ ἤλϑοσαν ἄνδϱες ἀϖὸ Συχεμ ϗ ἀϖὸ Σαλημ ϗ ἀϖὸ Σαμαϱείας, ὀγδοήϰοντα ἄνδϱες, ἐξυϱημένοι ϖώγωνας ϗ διεϱϱηγμένοι τὰ ἱμάτια ϗ ϰοϖτόμενοι, ϗ μαναα ϗ λίϐανος ἐν χεϱσὶν αὐτῶν τȣ̃ εἰσενεγϰεῖν εἰς οἶϰον ϰυϱίȣ.

48:6 ϗ ἐξῆλϑεν εἰς ἀϖάντησιν αὐτοῖς Ισμαηλ· αὐτοὶ ἐϖοϱεύοντο ϗ ἔϰλαιον, ϗ εἶϖεν αὐτοῖς Εἰσέλϑετε ϖϱὸς Γοδολιαν.

48:7 ϗ ἐγένετο εἰσελϑόντων αὐτῶν εἰς τὸ μέσον τῆς ϖόλεως ἔσφαξεν αὐτȣ̀ς εἰς τὸ φϱέαϱ.

48:8 ϗ δέϰα ἄνδϱες εὑϱέϑησαν ἐϰεῖ ϗ εἶϖαν τῷ Ισμαηλ Μὴ ἀνέλῃς ἡμᾶς, ὅτι εἰσὶν ἡμῖν ϑησαυϱοὶ ἐν ἀγϱῷ, ϖυϱοὶ ϗ ϰϱιϑαί, μέλι ϗ ἔλαιον· ϗ ϖαϱῆλϑεν ϗ ȣ̓ϰ ἀνεῖλεν αὐτȣ̀ς ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν.

48:9 ϗ τὸ φϱέαϱ, εἰς ὃ ἔϱϱιψεν ἐϰεῖ Ισμαηλ ϖάντας ȣ̔̀ς ἐϖάταξεν, φϱέαϱ μέγα τȣ̃τό ἐϛιν ὃ ἐϖοίησεν ὁ ϐασιλεὺς Ασα ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ Βαασα ϐασιλέως Ισϱαηλ· τȣ̃το ἐνέϖλησεν Ισμαηλ τϱαυματιῶν.

48:10 ϗ ἀϖέϛϱεψεν Ισμαηλ ϖάντα τὸν λαὸν τὸν ϰαταλειφϑέντα εἰς Μασσηφα ϗ τὰς ϑυγατέϱας τȣ̃ ϐασιλέως, ἃς ϖαϱεϰατέϑετο ὁ ἀϱχιμάγειϱος τῷ Γοδολια υἱῷ Αχιϰαμ, ϗ ᾤχετο εἰς τὸ ϖέϱαν υἱῶν Αμμων. –

48:11 ϗ ἤϰȣσεν Ιωαναν υἱὸς Καϱηε ϗ ϖάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως οἱ μετ’ αὐτȣ̃ ϖάντα τὰ ϰαϰά, ἃ ἐϖοίησεν Ισμαηλ,

48:12 ϗ ἤγαγον ἅϖαν τὸ ϛϱατόϖεδον αὐτῶν ϗ ᾤχοντο ϖολεμεῖν αὐτὸν ϗ εὗϱον αὐτὸν ἐϖὶ ὕδατος ϖολλȣ̃ ἐν Γαϐαων.

48:13 ϗ ἐγένετο ὅτε εἶδον ϖᾶς ὁ λαὸς ὁ μετὰ Ισμαηλ τὸν Ιωαναν ϗ τȣ̀ς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως τῆς μετ’ αὐτȣ̃,

48:14 ϗ ἀνέϛϱεψαν ϖϱὸς Ιωαναν.

48:15 ϗ Ισμαηλ ἐσώϑη σὺν ὀϰτὼ ἀνϑϱώϖοις ϗ ᾤχετο ϖϱὸς τȣ̀ς υἱȣ̀ς Αμμων. –

48:16 ϗ ἔλαϐεν Ιωαναν ϗ ϖάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως οἱ μετ’ αὐτȣ̃ ϖάντας τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς τȣ̃ λαȣ̃, ȣ̔́ς ἀϖέϛϱεψεν ἀϖὸ Ισμαηλ, δυνατȣ̀ς ἄνδϱας ἐν ϖολέμῳ ϗ τὰς γυναῖϰας ϗ τὰ λοιϖὰ ϗ τȣ̀ς εὐνȣ́χȣς, ȣ̔̀ς ἀϖέϛϱεψεν ἀϖὸ Γαϐαων,

48:17 ϗ ᾤχοντο ϗ ἐϰάϑισαν ἐν Γαϐηϱωϑ – χαμααμ τὴν ϖϱὸς Βηϑλεεμ τȣ̃ ϖοϱευϑῆναι εἰσελϑεῖν εἰς Αἴγυϖτον

48:18 ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ τῶν Χαλδαίων, ὅτι ἐφοϐήϑησαν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῶν, ὅτι ἐϖάταξεν Ισμαηλ τὸν Γοδολιαν, ὃν ϰατέϛησεν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐν τῇ γῇ.

49:1 Ϗ ϖϱοσῆλϑον ϖάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως ϗ Ιωαναν ϗ Αζαϱιας υἱὸς Μαασαιȣ ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς ἀϖὸ μιϰϱȣ̃ ἕως μεγάλȣ

49:2 ϖϱὸς Ιεϱεμιαν τὸν ϖϱοφήτην ϗ εἶϖαν αὐτῷ Πεσέτω δὴ τὸ ἔλεος ἡμῶν ϰατὰ ϖϱόσωϖόν σȣ ϗ ϖϱόσευξαι ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεόν σȣ ϖεϱὶ τῶν ϰαταλοίϖων τȣ́των, ὅτι ϰατελείφϑημεν ὀλίγοι ἀϖὸ ϖολλῶν, ϰαϑὼς οἱ ὀφϑαλμοί σȣ ϐλέϖȣσιν·

49:3 ϗ ἀναγγειλάτω ἡμῖν ϰύϱιος ὁ ϑεός σȣ τὴν ὁδόν, ᾗ ϖοϱευσόμεϑα ἐν αὐτῇ, ϗ λόγον, ὃν ϖοιήσομεν.

49:4 ϗ εἶϖεν αὐτοῖς Ιεϱεμιας Ἤϰȣσα, ἰδȣ̀ ἐγὼ ϖϱοσεύξομαι ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ἡμῶν ϰατὰ τȣ̀ς λόγȣς ὑμῶν· ϗ ἔϛαι, ὁ λόγος, ὃν ἂν ἀϖοϰϱιϑήσεται ϰύϱιος, ἀναγγελῶ ὑμῖν, ȣ̓ μὴ ϰϱύψω ἀφ’ ὑμῶν ῥῆμα.

49:5 ϗ αὐτοὶ εἶϖαν τῷ Ιεϱεμια Ἔϛω ϰύϱιος ἐν ἡμῖν εἰς μάϱτυϱα δίϰαιον ϗ ϖιϛόν, εἰ μὴ ϰατὰ ϖάντα τὸν λόγον, ὃν ἂν ἀϖοϛείλῃ σε ϰύϱιος ϖϱὸς ἡμᾶς, ȣ̔́τως ϖοιήσομεν·

49:6 ϗ ἐὰν ἀγαϑὸν ϗ ἐὰν ϰαϰόν, τὴν φωνὴν ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν, ȣ̔͂ ἡμεῖς ἀϖοϛέλλομέν σε ϖϱὸς αὐτόν, ἀϰȣσόμεϑα, ἵνα ϐέλτιον ἡμῖν γένηται, ὅτι ἀϰȣσόμεϑα τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν. –

49:7 ϗ ἐγενήϑη μετὰ δέϰα ἡμέϱας ἐγενήϑη λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν.

49:8 ϗ ἐϰάλεσεν τὸν Ιωαναν ϗ τȣ̀ς ἡγεμόνας τῆς δυνάμεως ϗ ϖάντα τὸν λαὸν ἀϖὸ μιϰϱȣ̃ ἕως μεγάλȣ

49:9 ϗ εἶϖεν αὐτοῖς ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος

49:10 Ἐὰν ϰαϑίσαντες ϰαϑίσητε ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, οἰϰοδομήσω ὑμᾶς ϗ ȣ̓ μὴ ϰαϑέλω ϗ φυτεύσω ὑμᾶς ϗ ȣ̓ μὴ ἐϰτίλω· ὅτι ἀναϖέϖαυμαι ἐϖὶ τοῖς ϰαϰοῖς, οἷς ἐϖοίησα ὑμῖν.

49:11 μὴ φοϐηϑῆτε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος, ȣ̔͂ ὑμεῖς φοϐεῖσϑε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃· μὴ φοϐηϑῆτε, φησὶν ϰύϱιος, ὅτι μεϑ’ ὑμῶν ἐγώ εἰμι τȣ̃ ἐξαιϱεῖσϑαι ὑμᾶς ϗ σῴζειν ὑμᾶς ἐϰ χειϱὸς αὐτȣ̃·

49:12 ϗ δώσω ὑμῖν ἔλεος ϗ ἐλεήσω ὑμᾶς ϗ ἐϖιϛϱέψω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.

49:13 ϗ εἰ λέγετε ὑμεῖς Ȣ̓ μὴ ϰαϑίσωμεν ἐν τῇ γῇ ταύτῃ ϖϱὸς τὸ μὴ ἀϰȣ̃σαι φωνῆς ϰυϱίȣ,

49:14 ὅτι εἰς γῆν Αἰγύϖτȣ εἰσελευσόμεϑα ϗ ȣ̓ μὴ ἴδωμεν ϖόλεμον ϗ φωνὴν σάλϖιγγος ȣ̓ μὴ ἀϰȣ́σωμεν ϗ ἐν ἄϱτοις ȣ̓ μὴ ϖεινάσωμεν ϗ ἐϰεῖ οἰϰήσομεν,

49:15 διὰ τȣ̃το ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἐὰν ὑμεῖς δῶτε τὸ ϖϱόσωϖον ὑμῶν εἰς Αἴγυϖτον ϗ εἰσέλϑητε ἐϰεῖ ϰατοιϰεῖν,

49:16 ϗ ἔϛαι, ἡ ῥομφαία, ἣν ὑμεῖς φοϐεῖσϑε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτῆς, εὑϱήσει ὑμᾶς ἐν γῇ Αἰγύϖτȣ, ϗ ὁ λιμός, ȣ̔͂ ὑμεῖς λόγον ἔχετε ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ αὐτȣ̃, ϰαταλήμψεται ὑμᾶς ὀϖίσω ὑμῶν ἐν Αἰγύϖτῳ, ϗ ἐϰεῖ ἀϖοϑανεῖσϑε.

49:17 ϗ ἔσονται ϖάντες οἱ ἄνϑϱωϖοι ϗ ϖάντες οἱ ἀλλογενεῖς οἱ ϑέντες τὸ ϖϱόσωϖον αὐτῶν εἰς γῆν Αἰγύϖτȣ ἐνοιϰεῖν ἐϰεῖ ἐϰλείψȣσιν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ ϗ ἐν τῷ λιμῷ, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι αὐτῶν ȣ̓ϑεὶς σῳζόμενος ἀϖὸ τῶν ϰαϰῶν, ὧν ἐγὼ ἐϖάγω ἐϖ’ αὐτȣ́ς.

49:18 ὅτι ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Καϑὼς ἔϛαξεν ὁ ϑυμός μȣ ἐϖὶ τȣ̀ς ϰατοιϰȣ̃ντας Ιεϱȣσαλημ, ȣ̔́τως ϛάξει ὁ ϑυμός μȣ ἐφ’ ὑμᾶς εἰσελϑόντων ὑμῶν εἰς Αἴγυϖτον, ϗ ἔσεσϑε εἰς ἄϐατον ϗ ὑϖοχείϱιοι ϗ εἰς ἀϱὰν ϗ εἰς ὀνειδισμὸν ϗ ȣ̓ μὴ ἴδητε ȣ̓ϰέτι τὸν τόϖον τȣ̃τον,

49:19 ἃ ἐλάλησεν ϰύϱιος ἐφ’ ὑμᾶς τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς Ιȣδα Μὴ εἰσέλϑητε εἰς Αἴγυϖτον. ϗ νῦν γνόντες γνώσεσϑε

49:20 ὅτι ἐϖονηϱεύσασϑε ἐν ψυχαῖς ὑμῶν ἀϖοϛείλαντές με λέγοντες Πϱόσευξαι ϖεϱὶ ἡμῶν ϖϱὸς ϰύϱιον, ϗ ϰατὰ ϖάντα, ἃ ἐὰν λαλήσῃ σοι ϰύϱιος, ϖοιήσομεν.

49:21 ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σατε τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ, ἧς ἀϖέϛειλέν με ϖϱὸς ὑμᾶς.

49:22 ϗ νῦν ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν λιμῷ ἐϰλείψετε ἐν τῷ τόϖῳ, ȣ̔͂ ὑμεῖς ϐȣ́λεσϑε εἰσελϑεῖν ϰατοιϰεῖν ἐϰεῖ.

50:1 Ϗ ἐγενήϑη ὡς ἐϖαύσατο Ιεϱεμιας λέγων ϖϱὸς τὸν λαὸν ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς ϰυϱίȣ, ȣ̔̀ς ἀϖέϛειλεν αὐτὸν ϰύϱιος ϖϱὸς αὐτȣ́ς, ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς,

50:2 ϗ εἶϖεν Αζαϱιας υἱὸς Μαασαιȣ ϗ Ιωαναν υἱὸς Καϱηε ϗ ϖάντες οἱ ἄνδϱες οἱ εἴϖαντες τῷ Ιεϱεμια λέγοντες Ψεύδη, ȣ̓ϰ ἀϖέϛειλέν σε ϰύϱιος ϖϱὸς ἡμᾶς λέγων Μὴ εἰσέλϑητε εἰς Αἴγυϖτον οἰϰεῖν ἐϰεῖ,

50:3 ἀλλ’ ἢ Βαϱȣχ υἱὸς Νηϱιȣ συμϐάλλει σε ϖϱὸς ἡμᾶς, ἵνα δῷς ἡμᾶς εἰς χεῖϱας τῶν Χαλδαίων τȣ̃ ϑανατῶσαι ἡμᾶς ϗ ἀϖοιϰισϑῆναι ἡμᾶς εἰς Βαϐυλῶνα.

50:4 ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσεν Ιωαναν ϗ ϖάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ ϰατοιϰῆσαι ἐν γῇ Ιȣδα.

50:5 ϗ ἔλαϐεν Ιωαναν ϗ ϖάντες οἱ ἡγεμόνες τῆς δυνάμεως ϖάντας τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς Ιȣδα τȣ̀ς ἀϖοϛϱέψαντας ϰατοιϰεῖν ἐν τῇ γῇ,

50:6 τȣ̀ς δυνατȣ̀ς ἄνδϱας ϗ τὰς γυναῖϰας ϗ τὰ νήϖια ϗ τὰς ϑυγατέϱας τȣ̃ ϐασιλέως ϗ τὰς ψυχάς, ἃς ϰατέλιϖεν Ναϐȣζαϱδαν μετὰ Γοδολιȣ υἱȣ̃ Αχιϰαμ, ϗ Ιεϱεμιαν τὸν ϖϱοφήτην ϗ Βαϱȣχ υἱὸν Νηϱιȣ

50:7 ϗ εἰσῆλϑον εἰς Αἴγυϖτον, ὅτι ȣ̓ϰ ἤϰȣσαν τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ· ϗ εἰσῆλϑον εἰς Ταφνας.

50:8 Ϗ ἐγένετο λόγος ϰυϱίȣ ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ἐν Ταφνας λέγων

50:9 Λαϐὲ σεαυτῷ λίϑȣς μεγάλȣς ϗ ϰατάϰϱυψον αὐτȣ̀ς ἐν ϖϱοϑύϱοις ἐν ϖύλῃ τῆς οἰϰίας Φαϱαω ἐν Ταφνας ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς ἀνδϱῶν Ιȣδα

50:10 ϗ ἐϱεῖς ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἀϖοϛέλλω ϗ ἄξω Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλέα Βαϐυλῶνος, ϗ ϑήσει αὐτȣ̃ τὸν ϑϱόνον ἐϖάνω τῶν λίϑων τȣ́των, ὧν ϰατέϰϱυψας, ϗ ἀϱεῖ τὰ ὅϖλα αὐτȣ̃ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς

50:11 ϗ εἰσελεύσεται ϗ ϖατάξει γῆν Αἰγύϖτȣ, ȣ̔̀ς εἰς ϑάνατον, εἰς ϑάνατον, ϗ ȣ̔̀ς εἰς ἀϖοιϰισμόν, εἰς ἀϖοιϰισμόν, ϗ ȣ̔́ς εἰς ῥομφαίαν, εἰς ῥομφαίαν.

50:12 ϗ ϰαύσει ϖῦϱ ἐν οἰϰίαις ϑεῶν αὐτῶν ϗ ἐμϖυϱιεῖ αὐτὰς ϗ ἀϖοιϰιεῖ αὐτȣ̀ς ϗ φϑειϱιεῖ γῆν Αἰγύϖτȣ, ὥσϖεϱ φϑειϱίζει ϖοιμὴν τὸ ἱμάτιον αὐτȣ̃, ϗ ἐξελεύσεται ἐν εἰϱήνῃ.

50:13 ϗ συντϱίψει τȣ̀ς ϛύλȣς Ἡλίȣ ϖόλεως τȣ̀ς ἐν Ων ϗ τὰς οἰϰίας αὐτῶν ϰαταϰαύσει ἐν ϖυϱί.

51:1 Ὁ λόγος ὁ γενόμενος ϖϱὸς Ιεϱεμιαν ἅϖασιν τοῖς Ιȣδαίοις τοῖς ϰατοιϰȣ̃σιν ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ϗ τοῖς ϰαϑημένοις ἐν Μαγδώλῳ ϗ ἐν Ταφνας ϗ ἐν γῇ Παϑȣϱης λέγων

51:2 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ὑμεῖς ἑωϱάϰατε ϖάντα τὰ ϰαϰά, ἃ ἐϖήγαγον ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖὶ τὰς ϖόλεις Ιȣδα, ϗ ἰδȣ́ εἰσιν ἔϱημοι ἀϖὸ ἐνοίϰων

51:3 ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϖονηϱίας αὐτῶν, ἧς ἐϖοίησαν ϖαϱαϖιϰϱᾶναί με ϖοϱευϑέντες ϑυμιᾶν ϑεοῖς ἑτέϱοις, οἷς ȣ̓ϰ ἔγνωτε.

51:4 ϗ ἀϖέϛειλα ϖϱὸς ὑμᾶς τȣ̀ς ϖαῖδάς μȣ τȣ̀ς ϖϱοφήτας ὄϱϑϱȣ ϗ ἀϖέϛειλα λέγων Μὴ ϖοιήσητε τὸ ϖϱᾶγμα τῆς μολύνσεως ταύτης, ἧς ἐμίσησα.

51:5 ϗ ȣ̓ϰ ἤϰȣσάν μȣ ϗ ȣ̓ϰ ἔϰλιναν τὸ ȣ̓͂ς αὐτῶν ἀϖοϛϱέψαι ἀϖὸ τῶν ϰαϰῶν αὐτῶν ϖϱὸς τὸ μὴ ϑυμιᾶν ϑεοῖς ἑτέϱοις.

51:6 ϗ ἔϛαξεν ἡ ὀϱγή μȣ ϗ ὁ ϑυμός μȣ ϗ ἐξεϰαύϑη ἐν ϖόλεσιν Ιȣδα ϗ ἔξωϑεν Ιεϱȣσαλημ, ϗ ἐγενήϑησαν εἰς ἐϱήμωσιν ϗ εἰς ἄϐατον ὡς ἡ ἡμέϱα αὕτη.

51:7 ϗ νῦν ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ϖαντοϰϱάτωϱ Ἵνα τί ὑμεῖς ϖοιεῖτε ϰαϰὰ μεγάλα ἐϖὶ ψυχαῖς ὑμῶν ἐϰϰόψαι ὑμῶν ἄνϑϱωϖον ϗ γυναῖϰα, νήϖιον ϗ ϑηλάζοντα ἐϰ μέσȣ Ιȣδα ϖϱὸς τὸ μὴ ϰαταλειφϑῆναι ὑμῶν μηδένα,

51:8 ϖαϱαϖιϰϱᾶναί με ἐν τοῖς ἔϱγοις τῶν χειϱῶν ὑμῶν ϑυμιᾶν ϑεοῖς ἑτέϱοις ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ, εἰς ἣν εἰσήλϑατε ἐνοιϰεῖν ἐϰεῖ, ἵνα ἐϰϰοϖῆτε ϗ ἵνα γένησϑε εἰς ϰατάϱαν ϗ εἰς ὀνειδισμὸν ἐν ϖᾶσιν τοῖς ἔϑνεσιν τῆς γῆς;

51:9 μὴ ἐϖιλέλησϑε ὑμεῖς τῶν ϰαϰῶν τῶν ϖατέϱων ὑμῶν ϗ τῶν ϰαϰῶν τῶν ϐασιλέων Ιȣδα ϗ τῶν ϰαϰῶν τῶν ἀϱχόντων ὑμῶν ϗ τῶν ϰαϰῶν τῶν γυναιϰῶν ὑμῶν, ὧν ἐϖοίησαν ἐν γῇ Ιȣδα ϗ ἔξωϑεν Ιεϱȣσαλημ;

51:10 ϗ ȣ̓ϰ ἐϖαύσαντο ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης ϗ ȣ̓ϰ ἀντείχοντο τῶν ϖϱοϛαγμάτων μȣ, ὧν ἔδωϰα ϰατὰ ϖϱόσωϖον τῶν ϖατέϱων αὐτῶν.

51:11 διὰ τȣ̃το ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐφίϛημι τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ

51:12 τȣ̃ ἀϖολέσαι ϖάντας τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς τȣ̀ς ἐν Αἰγύϖτῳ, ϗ ϖεσȣ̃νται· ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν λιμῷ ἐϰλείψȣσιν ἀϖὸ μιϰϱȣ̃ ἕως μεγάλȣ ϗ ἔσονται εἰς ὀνειδισμὸν ϗ εἰς ἀϖώλειαν ϗ εἰς ϰατάϱαν.

51:13 ϗ ἐϖισϰέψομαι ἐϖὶ τȣ̀ς ϰαϑημένȣς ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ὡς ἐϖεσϰεψάμην ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν λιμῷ ϗ ἐν ϑανάτῳ,

51:14 ϗ ȣ̓ϰ ἔϛαι σεσῳσμένος ȣ̓ϑεὶς τῶν ἐϖιλοίϖων Ιȣδα τῶν ϖαϱοιϰȣ́ντων ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ τȣ̃ ἐϖιϛϱέψαι εἰς γῆν Ιȣδα, ἐφ’ ἣν αὐτοὶ ἐλϖίζȣσιν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν τȣ̃ ἐϖιϛϱέψαι ἐϰεῖ· ȣ̓ μὴ ἐϖιϛϱέψωσιν ἀλλ’ ἢ ἀνασεσῳσμένοι. –

51:15 ϗ ἀϖεϰϱίϑησαν τῷ Ιεϱεμια ϖάντες οἱ ἄνδϱες οἱ γνόντες ὅτι ϑυμιῶσιν αἱ γυναῖϰες αὐτῶν ϑεοῖς ἑτέϱοις ϗ ϖᾶσαι αἱ γυναῖϰες, συναγωγὴ μεγάλη, ϗ ϖᾶς ὁ λαὸς οἱ ϰαϑήμενοι ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ἐν Παϑȣϱη λέγοντες

51:16 Ὁ λόγος, ὃν ἐλάλησας ϖϱὸς ἡμᾶς τῷ ὀνόματι ϰυϱίȣ, ȣ̓ϰ ἀϰȣ́σομέν σȣ,

51:17 ὅτι ϖοιȣ̃ντες ϖοιήσομεν ϖάντα τὸν λόγον, ὃς ἐξελεύσεται ἐϰ τȣ̃ ϛόματος ἡμῶν, ϑυμιᾶν τῇ ϐασιλίσσῃ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ σϖένδειν αὐτῇ σϖονδάς, ϰαϑὰ ἐϖοιήσαμεν ἡμεῖς ϗ οἱ ϖατέϱες ἡμῶν ϗ οἱ ϐασιλεῖς ἡμῶν ϗ οἱ ἄϱχοντες ἡμῶν ἐν ϖόλεσιν Ιȣδα ϗ ἔξωϑεν Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐϖλήσϑημεν ἄϱτων ϗ ἐγενόμεϑα χϱηϛοὶ ϗ ϰαϰὰ ȣ̓ϰ εἴδομεν·

51:18 ϗ ὡς διελίϖομεν ϑυμιῶντες τῇ ϐασιλίσσῃ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃, ἠλαττώϑημεν ϖάντες ϗ ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν λιμῷ ἐξελίϖομεν.

51:19 ϗ ὅτι ἡμεῖς ϑυμιῶμεν τῇ ϐασιλίσσῃ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἐσϖείσαμεν αὐτῇ σϖονδάς, μὴ ἄνευ τῶν ἀνδϱῶν ἡμῶν ἐϖοιήσαμεν αὐτῇ χαυῶνας ϗ ἐσϖείσαμεν σϖονδὰς αὐτῇ; –

51:20 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας ϖαντὶ τῷ λαῷ, τοῖς δυνατοῖς ϗ ταῖς γυναιξὶν ϗ ϖαντὶ τῷ λαῷ τοῖς ἀϖοϰϱιϑεῖσιν αὐτῷ λόγȣς, λέγων

51:21 Ȣ̓χὶ τȣ̃ ϑυμιάματος, ȣ̔͂ ἐϑυμιάσατε ἐν ταῖς ϖόλεσιν Ιȣδα ϗ ἔξωϑεν Ιεϱȣσαλημ ὑμεῖς ϗ οἱ ϖατέϱες ὑμῶν ϗ οἱ ϐασιλεῖς ὑμῶν ϗ οἱ ἄϱχοντες ὑμῶν ϗ ὁ λαὸς τῆς γῆς, ἐμνήσϑη ϰύϱιος, ϗ ἀνέϐη ἐϖὶ τὴν ϰαϱδίαν αὐτȣ̃;

51:22 ϗ ȣ̓ϰ ἠδύνατο ϰύϱιος ἔτι φέϱειν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϖονηϱίας ϖϱαγμάτων ὑμῶν ἀϖὸ τῶν ϐδελυγμάτων, ὧν ἐϖοιήσατε· ϗ ἐγενήϑη ἡ γῆ ὑμῶν εἰς ἐϱήμωσιν ϗ εἰς ἄϐατον ϗ εἰς ἀϱὰν ὡς ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ταύτῃ

51:23 ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ὧν ἐϑυμιᾶτε ϗ ὧν ἡμάϱτετε τῷ ϰυϱίῳ ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σατε τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ ϗ ἐν τοῖς ϖϱοϛάγμασιν αὐτȣ̃ ϗ ἐν τῷ νόμῳ αὐτȣ̃ ϗ ἐν τοῖς μαϱτυϱίοις αὐτȣ̃ ȣ̓ϰ ἐϖοϱεύϑητε, ϗ ἐϖελάϐετο ὑμῶν τὰ ϰαϰὰ ταῦτα.

51:24 ϗ εἶϖεν Ιεϱεμιας τῷ λαῷ ϗ ταῖς γυναιξίν Ἀϰȣ́σατε τὸν λόγον ϰυϱίȣ·

51:25 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ Ὑμεῖς γυναῖϰες τῷ ϛόματι ὑμῶν ἐλαλήσατε ϗ ταῖς χεϱσὶν ὑμῶν ἐϖληϱώσατε λέγȣσαι Ποιȣ̃σαι ϖοιήσομεν τὰς ὁμολογίας ἡμῶν, ἃς ὡμολογήσαμεν, ϑυμιᾶν τῇ ϐασιλίσσῃ τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ σϖένδειν αὐτῇ σϖονδάς· ἐμμείνασαι ἐνεμείνατε ταῖς ὁμολογίαις ὑμῶν ϗ ϖοιȣ̃σαι ἐϖοιήσατε.

51:26 διὰ τȣ̃το ἀϰȣ́σατε λόγον ϰυϱίȣ, ϖᾶς Ιȣδα οἱ ϰαϑήμενοι ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ Ἰδȣ̀ ὤμοσα τῷ ὀνόματί μȣ τῷ μεγάλῳ, εἶϖεν ϰύϱιος, ἐὰν γένηται ἔτι ὄνομά μȣ ἐν τῷ ϛόματι ϖαντὸς Ιȣδα εἰϖεῖν Ζῇ ϰύϱιος ϰύϱιος, ἐϖὶ ϖάσῃ γῇ Αἰγύϖτῳ.

51:27 ὅτι ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐγϱήγοϱα ἐϖ’ αὐτȣ̀ς τȣ̃ ϰαϰῶσαι αὐτȣ̀ς ϗ ȣ̓ϰ ἀγαϑῶσαι, ϗ ἐϰλείψȣσιν ϖᾶς Ιȣδα οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν λιμῷ, ἕως ἂν ἐϰλίϖωσιν.

51:28 ϗ οἱ σεσῳσμένοι ἀϖὸ ῥομφαίας ἐϖιϛϱέψȣσιν εἰς γῆν Ιȣδα ὀλίγοι ἀϱιϑμῷ, ϗ γνώσονται οἱ ϰατάλοιϖοι Ιȣδα οἱ ϰαταϛάντες ἐν γῇ Αἰγύϖτῳ ϰατοιϰῆσαι ἐϰεῖ, λόγος τίνος ἐμμενεῖ.

51:29 ϗ τȣ̃το ὑμῖν τὸ σημεῖον ὅτι ἐϖισϰέψομαι ἐγὼ ἐφ’ ὑμᾶς εἰς ϖονηϱά·

51:30 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ἐγὼ δίδωμι τὸν Ȣαφϱη ϐασιλέα Αἰγύϖτȣ εἰς χεῖϱας ἐχϑϱȣ̃ αὐτȣ̃ ϗ εἰς χεῖϱας ζητȣ́ντων τὴν ψυχὴν αὐτȣ̃, ϰαϑὰ ἔδωϰα τὸν Σεδεϰιαν ϐασιλέα Ιȣδα εἰς χεῖϱας Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ἐχϑϱȣ̃ αὐτȣ̃ ϗ ζητȣ̃ντος τὴν ψυχὴν αὐτȣ̃.

51:31 Ὁ λόγος, ὃν ἐλάλησεν Ιεϱεμιας ὁ ϖϱοφήτης ϖϱὸς Βαϱȣχ υἱὸν Νηϱιȣ, ὅτε ἔγϱαφεν τȣ̀ς λόγȣς τȣ́τȣς ἐν τῷ ϐιϐλίῳ ἀϖὸ ϛόματος Ιεϱεμιȣ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τετάϱτῳ τῷ Ιωαϰιμ υἱῷ Ιωσια ϐασιλέως Ιȣδα

51:32 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος ἐϖὶ σοί, Βαϱȣχ

51:33 Ὅτι εἶϖας Οἴμμοι οἴμμοι, ὅτι ϖϱοσέϑηϰεν ϰύϱιος ϰόϖον ἐϖὶ ϖόνον μοι, ἐϰοιμήϑην ἐν ϛεναγμοῖς, ἀνάϖαυσιν ȣ̓χ εὗϱον,

51:34 εἰϖὸν αὐτῷ ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Ἰδȣ̀ ȣ̔̀ς ἐγὼ ᾠϰοδόμησα, ἐγὼ ϰαϑαιϱῶ, ϗ ȣ̔̀ς ἐγὼ ἐφύτευσα, ἐγὼ ἐϰτίλλω·

51:35 ϗ σὺ ζητεῖς σεαυτῷ μεγάλα; μὴ ζητήσῃς, ὅτι ἰδȣ̀ ἐγὼ ἐϖάγω ϰαϰὰ ἐϖὶ ϖᾶσαν σάϱϰα, λέγει ϰύϱιος, ϗ δώσω τὴν ψυχήν σȣ εἰς εὕϱεμα ἐν ϖαντὶ τόϖῳ, ȣ̔͂ ἐὰν ϐαδίσῃς ἐϰεῖ.

52:1 Ὄντος εἰϰοϛȣ̃ ϗ ἑνὸς ἔτȣς Σεδεϰιȣ ἐν τῷ ϐασιλεύειν αὐτόν, ϗ ἕνδεϰα ἔτη ἐϐασίλευσεν ἐν Ιεϱȣσαλημ, ϗ ὄνομα τῇ μητϱὶ αὐτȣ̃ Αμιτααλ ϑυγάτηϱ Ιεϱεμιȣ ἐϰ Λοϐενα,

52:4 ϗ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃ ἐν μηνὶ τῷ δεϰάτῳ δεϰάτῃ τȣ̃ μηνὸς ἦλϑεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ϗ ϖᾶσα ἡ δύναμις αὐτȣ̃ ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ϗ ϖεϱιεχαϱάϰωσαν αὐτὴν ϗ ϖεϱιῳϰοδόμησαν αὐτὴν τετϱαϖέδοις λίϑοις ϰύϰλῳ.

52:5 ϗ ἦλϑεν ἡ ϖόλις εἰς συνοχὴν ἕως ἑνδεϰάτȣ ἔτȣς τῷ ϐασιλεῖ Σεδεϰια·

52:6 ἐν τῇ ἐνάτῃ τȣ̃ μηνὸς ϗ ἐϛεϱεώϑη ὁ λιμὸς ἐν τῇ ϖόλει, ϗ ȣ̓ϰ ἦσαν ἄϱτοι τῷ λαῷ τῆς γῆς.

52:7 ϗ διεϰόϖη ἡ ϖόλις, ϗ ϖάντες οἱ ἄνδϱες οἱ ϖολεμιϛαὶ ἐξῆλϑον νυϰτὸς ϰατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ϖύλης ἀνὰ μέσον τȣ̃ τείχȣς ϗ τȣ̃ ϖϱοτειχίσματος, ὃ ἦν ϰατὰ τὸν ϰῆϖον τȣ̃ ϐασιλέως, ϗ οἱ Χαλδαῖοι ἐϖὶ τῆς ϖόλεως ϰύϰλῳ. ϗ ἐϖοϱεύϑησαν ὁδὸν τὴν εἰς Αϱαϐα,

52:8 ϗ ϰατεδίωξεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων ὀϖίσω τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ϰατέλαϐον αὐτὸν ἐν τῷ ϖέϱαν Ιεϱιχω, ϗ ϖάντες οἱ ϖαῖδες αὐτȣ̃ διεσϖάϱησαν ἀϖ’ αὐτȣ̃.

52:9 ϗ συνέλαϐον τὸν ϐασιλέα ϗ ἤγαγον αὐτὸν ϖϱὸς τὸν ϐασιλέα Βαϐυλῶνος εἰς Δεϐλαϑα, ϗ ἐλάλησεν αὐτῷ μετὰ ϰϱίσεως·

52:10 ϗ ἔσφαξεν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος τȣ̀ς υἱȣ̀ς Σεδεϰιȣ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτȣ̃, ϗ ϖάντας τȣ̀ς ἄϱχοντας Ιȣδα ἔσφαξεν ἐν Δεϐλαϑα·

52:11 ϗ τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς Σεδεϰιȣ ἐξετύφλωσεν ϗ ἔδησεν αὐτὸν ἐν ϖέδαις, ϗ ἤγαγεν αὐτὸν ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος εἰς Βαϐυλῶνα ϗ ἔδωϰεν αὐτὸν εἰς οἰϰίαν μύλωνος ἕως ἡμέϱας ἧς ἀϖέϑανεν.

52:12 Ϗ ἐν μηνὶ ϖέμϖτῳ δεϰάτῃ τȣ̃ μηνὸς ἦλϑεν Ναϐȣζαϱδαν ὁ ἀϱχιμάγειϱος ὁ ἑϛηϰὼς ϰατὰ ϖϱόσωϖον τȣ̃ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος εἰς Ιεϱȣσαλημ.

52:13 ϗ ἐνέϖϱησεν τὸν οἶϰον ϰυϱίȣ ϗ τὸν οἶϰον τȣ̃ ϐασιλέως ϗ ϖάσας τὰς οἰϰίας τῆς ϖόλεως, ϗ ϖᾶσαν οἰϰίαν μεγάλην ἐνέϖϱησεν ἐν ϖυϱί.

52:14 ϗ ϖᾶν τεῖχος Ιεϱȣσαλημ ϰύϰλῳ ϰαϑεῖλεν ἡ δύναμις τῶν Χαλδαίων ἡ μετὰ τȣ̃ ἀϱχιμαγείϱȣ.

52:16 ϗ τȣ̀ς ϰαταλοίϖȣς τȣ̃ λαȣ̃ ϰατέλιϖεν ὁ ἀϱχιμάγειϱος εἰς ἀμϖελȣϱγȣ̀ς ϗ εἰς γεωϱγȣ́ς.

52:17 ϗ τȣ̀ς ϛύλȣς τȣ̀ς χαλϰȣ̃ς τȣ̀ς ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ ϗ τὰς ϐάσεις ϗ τὴν ϑάλασσαν τὴν χαλϰῆν τὴν ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ συνέτϱιψαν οἱ Χαλδαῖοι ϗ ἔλαϐον τὸν χαλϰὸν αὐτῶν ϗ ἀϖήνεγϰαν εἰς Βαϐυλῶνα.

52:18 ϗ τὴν ϛεφάνην ϗ τὰς φιάλας ϗ τὰς ϰϱεάγϱας ϗ ϖάντα τὰ σϰεύη τὰ χαλϰᾶ, ἐν οἷς ἐλειτȣ́ϱγȣν ἐν αὐτοῖς,

52:19 ϗ τὰ σαφφωϑ ϗ τὰ μασμαϱωϑ ϗ τȣ̀ς ὑϖοχυτῆϱας ϗ τὰς λυχνίας ϗ τὰς ϑυίσϰας ϗ τȣ̀ς ϰυάϑȣς, ἃ ἦν χϱυσᾶ χϱυσᾶ ϗ ἃ ἦν ἀϱγυϱᾶ ἀϱγυϱᾶ, ἔλαϐεν ὁ ἀϱχιμάγειϱος.

52:20 ϗ οἱ ϛῦλοι δύο ϗ ἡ ϑάλασσα μία ϗ οἱ μόσχοι δώδεϰα χαλϰοῖ ὑϖοϰάτω τῆς ϑαλάσσης, ἃ ἐϖοίησεν ὁ ϐασιλεὺς Σαλωμων εἰς οἶϰον ϰυϱίȣ· ȣ̓ϰ ἦν ϛαϑμὸς τȣ̃ χαλϰȣ̃ αὐτῶν.

52:21 ϗ οἱ ϛῦλοι, τϱιάϰοντα ϖέντε ϖηχῶν ὕψος τȣ̃ ϛύλȣ τȣ̃ ἑνός, ϗ σϖαϱτίον δώδεϰα ϖήχεων ϖεϱιεϰύϰλȣ αὐτόν, ϗ τὸ ϖάχος αὐτȣ̃ δαϰτύλων τεσσάϱων ϰύϰλῳ,

52:22 ϗ γεῖσος ἐϖ’ αὐτοῖς χαλϰȣ̃ν, ϗ ϖέντε ϖήχεων τὸ μῆϰος ὑϖεϱοχὴ τȣ̃ γείσȣς τȣ̃ ἑνός, ϗ δίϰτυον ϗ ῥόαι ἐϖὶ τȣ̃ γείσȣς ϰύϰλῳ, τὰ ϖάντα χαλϰᾶ· ϗ ϰατὰ ταῦτα τῷ ϛύλῳ τῷ δευτέϱῳ, ὀϰτὼ ῥόαι τῷ ϖήχει τοῖς δώδεϰα ϖήχεσιν.

52:23 ϗ ἦσαν αἱ ῥόαι ἐνενήϰοντα ἓξ τὸ ἓν μέϱος, ϗ ἦσαν αἱ ϖᾶσαι ῥόαι ἐϖὶ τȣ̃ διϰτύȣ ϰύϰλῳ ἑϰατόν.

52:24 ϗ ἔλαϐεν ὁ ἀϱχιμάγειϱος τὸν ἱεϱέα τὸν ϖϱῶτον ϗ τὸν ἱεϱέα τὸν δευτεϱεύοντα ϗ τȣ̀ς τϱεῖς τȣ̀ς φυλάττοντας τὴν ὁδὸν

52:25 ϗ εὐνȣ̃χον ἕνα, ὃς ἦν ἐϖιϛάτης τῶν ἀνδϱῶν τῶν ϖολεμιϛῶν, ϗ ἑϖτὰ ἄνδϱας ὀνομαϛȣ̀ς τȣ̀ς ἐν ϖϱοσώϖῳ τȣ̃ ϐασιλέως τȣ̀ς εὑϱεϑέντας ἐν τῇ ϖόλει ϗ τὸν γϱαμματέα τῶν δυνάμεων τὸν γϱαμματεύοντα τῷ λαῷ τῆς γῆς ϗ ἑξήϰοντα ἀνϑϱώϖȣς ἐϰ τȣ̃ λαȣ̃ τῆς γῆς τȣ̀ς εὑϱεϑέντας ἐν μέσῳ τῆς ϖόλεως·

52:26 ϗ ἔλαϐεν αὐτȣ̀ς Ναϐȣζαϱδαν ὁ ἀϱχιμάγειϱος ϗ ἤγαγεν αὐτȣ̀ς ϖϱὸς ϐασιλέα Βαϐυλῶνος εἰς Δεϐλαϑα,

52:27 ϗ ἐϖάταξεν αὐτȣ̀ς ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐν Δεϐλαϑα ἐν γῇ Αιμαϑ.

52:31 Ϗ ἐγένετο ἐν τῷ τϱιαϰοϛῷ ϗ ἑϐδόμῳ ἔτει ἀϖοιϰισϑέντος τȣ̃ Ιωαϰιμ ϐασιλέως Ιȣδα ἐν τῷ δωδεϰάτῳ μηνὶ ἐν τῇ τετϱάδι ϗ εἰϰάδι τȣ̃ μηνὸς ἔλαϐεν Ȣλαιμαϱαδαχ ϐασιλεὺς Βαϐυλῶνος ἐν τῷ ἐνιαυτῷ, ᾧ ἐϐασίλευσεν, τὴν ϰεφαλὴν Ιωαϰιμ ϐασιλέως Ιȣδα ϗ ἐξήγαγεν αὐτὸν ἐξ οἰϰίας, ἧς ἐφυλάττετο·

52:32 ϗ ἐλάλησεν αὐτῷ χϱηϛὰ ϗ ἔδωϰεν τὸν ϑϱόνον αὐτȣ̃ ἐϖάνω τῶν ϑϱόνων τῶν ϐασιλέων τῶν μετ’ αὐτȣ̃ ἐν Βαϐυλῶνι·

52:33 ϗ ἤλλαξεν τὴν ϛολὴν τῆς φυλαϰῆς αὐτȣ̃ ϗ ἤσϑιεν ἄϱτον διὰ ϖαντὸς ϰατὰ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ἃς ἔζησεν·

52:34 ϗ ἡ σύνταξις αὐτῷ ἐδίδοτο διὰ ϖαντὸς ϖαϱὰ τȣ̃ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ἐξ ἡμέϱας εἰς ἡμέϱαν ἕως ἡμέϱας, ἧς ἀϖέϑανεν.

Βαϱȣ̀χ

1:1 Ϗ ȣ̔͂τοι οἱ λόγοι τȣ̃ ϐιϐλίȣ, ȣ̔̀ς ἔγϱαψεν Βαϱȣχ υἱὸς Νηϱιȣ υἱȣ̃ Μαασαιȣ υἱȣ̃ Σεδεϰιȣ υἱȣ̃ Ασαδιȣ υἱȣ̃ Χελϰιȣ ἐν Βαϐυλῶνι

1:2 ἐν τῷ ἔτει τῷ ϖέμϖτῳ ἐν ἑϐδόμῃ τȣ̃ μηνὸς ἐν τῷ ϰαιϱῷ, ᾧ ἔλαϐον οἱ Χαλδαῖοι τὴν Ιεϱȣσαλημ ϗ ἐνέϖϱησαν αὐτὴν ἐν ϖυϱί.

1:3 ϗ ἀνέγνω Βαϱȣχ τȣ̀ς λόγȣς τȣ̃ ϐιϐλίȣ τȣ́τȣ ἐν ὠσὶν Ιεχονιȣ υἱȣ̃ Ιωαϰιμ ϐασιλέως Ιȣδα ϗ ἐν ὠσὶ ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ τῶν ἐϱχομένων ϖϱὸς τὴν ϐίϐλον

1:4 ϗ ἐν ὠσὶν τῶν δυνατῶν ϗ υἱῶν τῶν ϐασιλέων ϗ ἐν ὠσὶ τῶν ϖϱεσϐυτέϱων ϗ ἐν ὠσὶ ϖαντὸς τȣ̃ λαȣ̃ ἀϖὸ μιϰϱȣ̃ ἕως μεγάλȣ, ϖάντων τῶν ϰατοιϰȣ́ντων ἐν Βαϐυλῶνι ἐϖὶ ϖοταμȣ̃ Σȣδ.

1:5 ϗ ἔϰλαιον ϗ ἐνήϛευον ϗ ηὔχοντο ἐναντίον ϰυϱίȣ

1:6 ϗ συνήγαγον ἀϱγύϱιον, ϰαϑὰ ἑϰάϛȣ ἠδύνατο ἡ χείϱ,

1:7 ϗ ἀϖέϛειλαν εἰς Ιεϱȣσαλημ ϖϱὸς Ιωαϰιμ υἱὸν Χελϰιȣ υἱȣ̃ Σαλωμ τὸν ἱεϱέα ϗ ϖϱὸς τȣ̀ς ἱεϱεῖς ϗ ϖϱὸς ϖάντα τὸν λαὸν τȣ̀ς εὑϱεϑέντας μετ’ αὐτȣ̃ ἐν Ιεϱȣσαλημ

1:8 ἐν τῷ λαϐεῖν αὐτὸν τὰ σϰεύη οἴϰȣ ϰυϱίȣ τὰ ἐξενεχϑέντα ἐϰ τȣ̃ ναȣ̃ ἀϖοϛϱέψαι εἰς γῆν Ιȣδα τῇ δεϰάτῃ τȣ̃ Σιȣαν, σϰεύη ἀϱγυϱᾶ, ἃ ἐϖοίησεν Σεδεϰιας υἱὸς Ιωσια ϐασιλεὺς Ιȣδα

1:9 μετὰ τὸ ἀϖοιϰίσαι Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλέα Βαϐυλῶνος τὸν Ιεχονιαν ϗ τȣ̀ς ἄϱχοντας ϗ τȣ̀ς δεσμώτας ϗ τȣ̀ς δυνατȣ̀ς ϗ τὸν λαὸν τῆς γῆς ἀϖὸ Ιεϱȣσαλημ ϗ ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Βαϐυλῶνα.

1:10 ϗ εἶϖαν Ἰδȣ̀ ἀϖεϛείλαμεν ϖϱὸς ὑμᾶς ἀϱγύϱιον, ϗ ἀγοϱάσατε τȣ̃ ἀϱγυϱίȣ ὁλοϰαυτώματα ϗ ϖεϱὶ ἁμαϱτίας ϗ λίϐανον ϗ ϖοιήσατε μαννα ϗ ἀνοίσατε ἐϖὶ τὸ ϑυσιαϛήϱιον ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ ἡμῶν

1:11 ϗ ϖϱοσεύξασϑε ϖεϱὶ τῆς ζωῆς Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ϗ εἰς ζωὴν Βαλτασαϱ υἱȣ̃ αὐτȣ̃, ἵνα ὦσιν αἱ ἡμέϱαι αὐτῶν ὡς αἱ ἡμέϱαι τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐϖὶ τῆς γῆς.

1:12 ϗ δώσει ϰύϱιος ἰσχὺν ἡμῖν ϗ φωτίσει τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς ἡμῶν, ϗ ζησόμεϑα ὑϖὸ τὴν σϰιὰν Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλέως Βαϐυλῶνος ϗ ὑϖὸ τὴν σϰιὰν Βαλτασαϱ υἱȣ̃ αὐτȣ̃ ϗ δȣλεύσομεν αὐτοῖς ἡμέϱας ϖολλὰς ϗ εὑϱήσομεν χάϱιν ἐναντίον αὐτῶν.

1:13 ϗ ϖϱοσεύξασϑε ϖεϱὶ ἡμῶν ϖϱὸς ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ἡμῶν, ὅτι ἡμάϱτομεν τῷ ϰυϱίῳ ϑεῷ ἡμῶν, ϗ ȣ̓ϰ ἀϖέϛϱεψεν ὁ ϑυμὸς ϰυϱίȣ ϗ ἡ ὀϱγὴ αὐτȣ̃ ἀφ’ ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης.

1:14 ϗ ἀναγνώσεσϑε τὸ ϐιϐλίον τȣ̃το, ὃ ἀϖεϛείλαμεν ϖϱὸς ὑμᾶς ἐξαγοϱεῦσαι ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ ἐν ἡμέϱᾳ ἑοϱτῆς ϗ ἐν ἡμέϱαις ϰαιϱȣ̃,

1:15 ϗ ἐϱεῖτε Τῷ ϰυϱίῳ ϑεῷ ἡμῶν ἡ διϰαιοσύνη, ἡμῖν δὲ αἰσχύνη τῶν ϖϱοσώϖων ὡς ἡ ἡμέϱα αὕτη, ἀνϑϱώϖῳ Ιȣδα ϗ τοῖς ϰατοιϰȣ̃σιν Ιεϱȣσαλημ

1:16 ϗ τοῖς ϐασιλεῦσιν ἡμῶν ϗ τοῖς ἄϱχȣσιν ἡμῶν ϗ τοῖς ἱεϱεῦσιν ἡμῶν ϗ τοῖς ϖϱοφήταις ἡμῶν ϗ τοῖς ϖατϱάσιν ἡμῶν,

1:17 ὧν ἡμάϱτομεν ἔναντι ϰυϱίȣ

1:18 ϗ ἠϖειϑήσαμεν αὐτῷ ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ ἡμῶν ϖοϱεύεσϑαι τοῖς ϖϱοϛάγμασιν ϰυϱίȣ, οἷς ἔδωϰεν ϰατὰ ϖϱόσωϖον ἡμῶν.

1:19 ἀϖὸ τῆς ἡμέϱας, ἧς ἐξήγαγεν ϰύϱιος τȣ̀ς ϖατέϱας ἡμῶν ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ, ϗ ἕως τῆς ἡμέϱας ταύτης ἤμεϑα ἀϖειϑȣ̃ντες ϖϱὸς ϰύϱιον ϑεὸν ἡμῶν ϗ ἐσχεδιάζομεν ϖϱὸς τὸ μὴ ἀϰȣ́ειν τῆς φωνῆς αὐτȣ̃.

1:20 ϗ ἐϰολλήϑη εἰς ἡμᾶς τὰ ϰαϰὰ ϗ ἡ ἀϱά, ἣν συνέταξεν ϰύϱιος τῷ Μωυσῇ ϖαιδὶ αὐτȣ̃ ἐν ἡμέϱᾳ, ᾗ ἐξήγαγεν τȣ̀ς ϖατέϱας ἡμῶν ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ δȣ̃ναι ἡμῖν γῆν ῥέȣσαν γάλα ϗ μέλι ὡς ἡ ἡμέϱα αὕτη.

1:21 ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν ϰατὰ ϖάντας τȣ̀ς λόγȣς τῶν ϖϱοφητῶν, ὧν ἀϖέϛειλεν ϖϱὸς ἡμᾶς,

1:22 ϗ ᾠχόμεϑα ἕϰαϛος ἐν διανοίᾳ ϰαϱδίας αὐτȣ̃ τῆς ϖονηϱᾶς ἐϱγάζεσϑαι ϑεοῖς ἑτέϱοις ϖοιῆσαι τὰ ϰαϰὰ ϰατ’ ὀφϑαλμȣ̀ς ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ ἡμῶν.

2:1 ϗ ἔϛησεν ϰύϱιος τὸν λόγον αὐτȣ̃, ὃν ἐλάλησεν ἐφ’ ἡμᾶς ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς διϰαϛὰς ἡμῶν τȣ̀ς διϰάσαντας τὸν Ισϱαηλ ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ϐασιλεῖς ἡμῶν ϗ ἐϖὶ τȣ̀ς ἄϱχοντας ἡμῶν ϗ ἐϖὶ ἄνϑϱωϖον Ισϱαηλ ϗ Ιȣδα.

2:2 ȣ̓ϰ ἐϖοιήϑη ὑϖοϰάτω ϖαντὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϰαϑὰ ἐϖοίησεν ἐν Ιεϱȣσαλημ ϰατὰ τὰ γεγϱαμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωυσῆ

2:3 τȣ̃ φαγεῖν ἡμᾶς ἄνϑϱωϖον σάϱϰας υἱȣ̃ αὐτȣ̃ ϗ ἄνϑϱωϖον σάϱϰας ϑυγατϱὸς αὐτȣ̃.

2:4 ϗ ἔδωϰεν αὐτȣ̀ς ὑϖοχειϱίȣς ϖάσαις ταῖς ϐασιλείαις ταῖς ϰύϰλῳ ἡμῶν εἰς ὀνειδισμὸν ϗ εἰς ἄϐατον ἐν ϖᾶσι τοῖς λαοῖς τοῖς ϰύϰλῳ, ȣ̔͂ διέσϖειϱεν αὐτȣ̀ς ϰύϱιος ἐϰεῖ.

2:5 ϗ ἐγενήϑησαν ὑϖοϰάτω ϗ ȣ̓ϰ ἐϖάνω, ὅτι ἡμάϱτομεν ϰυϱίῳ ϑεῷ ἡμῶν ϖϱὸς τὸ μὴ ἀϰȣ́ειν τῆς φωνῆς αὐτȣ̃. –

2:6 τῷ ϰυϱίῳ ϑεῷ ἡμῶν ἡ διϰαιοσύνη, ἡμῖν δὲ ϗ τοῖς ϖατϱάσιν ἡμῶν ἡ αἰσχύνη τῶν ϖϱοσώϖων ὡς ἡ ἡμέϱα αὕτη.

2:7 ἃ ἐλάλησεν ϰύϱιος ἐφ’ ἡμᾶς, ϖάντα τὰ ϰαϰὰ ταῦτα ἦλϑεν ἐφ’ ἡμᾶς.

2:8 ϗ ȣ̓ϰ ἐδεήϑημεν τȣ̃ ϖϱοσώϖȣ ϰυϱίȣ τȣ̃ ἀϖοϛϱέψαι ἕϰαϛον ἀϖὸ τῶν νοημάτων τῆς ϰαϱδίας αὐτῶν τῆς ϖονηϱᾶς.

2:9 ϗ ἐγϱηγόϱησεν ϰύϱιος ἐϖὶ τοῖς ϰαϰοῖς, ϗ ἐϖήγαγε ϰύϱιος ἐφ’ ἡμᾶς, ὅτι δίϰαιος ὁ ϰύϱιος ἐϖὶ ϖάντα τὰ ἔϱγα αὐτȣ̃, ἃ ἐνετείλατο ἡμῖν.

2:10 ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς αὐτȣ̃ ϖοϱεύεσϑαι τοῖς ϖϱοϛάγμασιν ϰυϱίȣ, οἷς ἔδωϰεν ϰατὰ ϖϱόσωϖον ἡμῶν. –

2:11 ϗ νῦν, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ, ὃς ἐξήγαγες τὸν λαόν σȣ ἐϰ γῆς Αἰγύϖτȣ ἐν χειϱὶ ϰϱαταιᾷ ϗ ἐν σημείοις ϗ ἐν τέϱασιν ϗ ἐν δυνάμει μεγάλῃ ϗ ἐν ϐϱαχίονι ὑψηλῷ ϗ ἐϖοίησας σεαυτῷ ὄνομα ὡς ἡ ἡμέϱα αὕτη,

2:12 ἡμάϱτομεν ἠσεϐήσαμεν ἠδιϰήσαμεν, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς ἡμῶν, ἐϖὶ ϖᾶσιν τοῖς διϰαιώμασίν σȣ.

2:13 ἀϖοϛϱαφήτω ὁ ϑυμός σȣ ἀφ’ ἡμῶν, ὅτι ϰατελείφϑημεν ὀλίγοι ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, ȣ̔͂ διέσϖειϱας ἡμᾶς ἐϰεῖ.

2:14 εἰσάϰȣσον, ϰύϱιε, τῆς ϖϱοσευχῆς ἡμῶν ϗ τῆς δεήσεως ἡμῶν ϗ ἐξελȣ̃ ἡμᾶς ἕνεϰεν σȣ̃ ϗ δὸς ἡμῖν χάϱιν ϰατὰ ϖϱόσωϖον τῶν ἀϖοιϰισάντων ἡμᾶς,

2:15 ἵνα γνῷ ϖᾶσα ἡ γῆ ὅτι σὺ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν, ὅτι τὸ ὄνομά σȣ ἐϖεϰλήϑη ἐϖὶ Ισϱαηλ ϗ ἐϖὶ τὸ γένος αὐτȣ̃.

2:16 ϰύϱιε, ϰάτιδε ἐϰ τȣ̃ οἴϰȣ τȣ̃ ἁγίȣ σȣ ϗ ἐννόησον εἰς ἡμᾶς· ϰλῖνον, ϰύϱιε, τὸ ȣ̓͂ς σȣ ϗ ἄϰȣσον·

2:17 ἄνοιξον, ϰύϱιε, τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς σȣ ϗ ἰδέ· ὅτι ȣ̓χ οἱ τεϑνηϰότες ἐν τῷ ᾅδῃ, ὧν ἐλήμφϑη τὸ ϖνεῦμα αὐτῶν ἀϖὸ τῶν σϖλάγχνων αὐτῶν, δώσȣσιν δόξαν ϗ διϰαίωμα τῷ ϰυϱίῳ,

2:18 ἀλλὰ ἡ ψυχὴ ἡ λυϖȣμένη ἐϖὶ τὸ μέγεϑος, ὃ ϐαδίζει ϰύϖτον ϗ ἀσϑενȣ̃ν ϗ οἱ ὀφϑαλμοὶ οἱ ἐϰλείϖοντες ϗ ἡ ψυχὴ ἡ ϖεινῶσα δώσȣσίν σοι δόξαν ϗ διϰαιοσύνην, ϰύϱιε.

2:19 ὅτι ȣ̓ϰ ἐϖὶ τὰ διϰαιώματα τῶν ϖατέϱων ἡμῶν ϗ τῶν ϐασιλέων ἡμῶν ἡμεῖς ϰαταϐάλλομεν τὸν ἔλεον ἡμῶν ϰατὰ ϖϱόσωϖόν σȣ, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς ἡμῶν,

2:20 ὅτι ἐνῆϰας τὸν ϑυμόν σȣ ϗ τὴν ὀϱγήν σȣ εἰς ἡμᾶς, ϰαϑάϖεϱ ἐλάλησας ἐν χειϱὶ τῶν ϖαίδων σȣ τῶν ϖϱοφητῶν λέγων

2:21 ȣ̔́τως εἶϖεν ϰύϱιος Κλίνατε τὸν ὦμον ὑμῶν ϗ ἐϱγάσασϑε τῷ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος ϗ ϰαϑίσατε ἐϖὶ τὴν γῆν, ἣν ἔδωϰα τοῖς ϖατϱάσιν ὑμῶν·

2:22 ϗ ἐὰν μὴ ἀϰȣ́σητε τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ ἐϱγάσασϑαι τῷ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος,

2:23 ἐϰλείψειν ϖοιήσω ἐϰ ϖόλεων Ιȣδα ϗ ἔξωϑεν Ιεϱȣσαλημ φωνὴν εὐφϱοσύνης ϗ φωνὴν χαϱμοσύνης, φωνὴν νυμφίȣ ϗ φωνὴν νύμφης, ϗ ἔϛαι ϖᾶσα ἡ γῆ εἰς ἄϐατον ἀϖὸ ἐνοιϰȣ́ντων.

2:24 ϗ ȣ̓ϰ ἠϰȣ́σαμεν τῆς φωνῆς σȣ ἐϱγάσασϑαι τῷ ϐασιλεῖ Βαϐυλῶνος, ϗ ἔϛησας τȣ̀ς λόγȣς σȣ, ȣ̔̀ς ἐλάλησας ἐν χεϱσὶν τῶν ϖαίδων σȣ τῶν ϖϱοφητῶν τȣ̃ ἐξενεχϑῆναι τὰ ὀϛᾶ ϐασιλέων ἡμῶν ϗ τὰ ὀϛᾶ τῶν ϖατέϱων ἡμῶν ἐϰ τȣ̃ τόϖȣ αὐτῶν,

2:25 ϗ ἰδȣ́ ἐϛιν ἐξεϱϱιμμένα τῷ ϰαύματι τῆς ἡμέϱας ϗ τῷ ϖαγετῷ τῆς νυϰτός, ϗ ἀϖεϑάνοσαν ἐν ϖόνοις ϖονηϱοῖς, ἐν λιμῷ ϗ ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν ἀϖοϛολῇ.

2:26 ϗ ἔϑηϰας τὸν οἶϰον, ȣ̔͂ ἐϖεϰλήϑη τὸ ὄνομά σȣ ἐϖ’ αὐτῷ, ὡς ἡ ἡμέϱα αὕτη διὰ ϖονηϱίαν οἴϰȣ Ισϱαηλ ϗ οἴϰȣ Ιȣδα. –

2:27 ϗ ἐϖοίησας εἰς ἡμᾶς, ϰύϱιε ὁ ϑεὸς ἡμῶν, ϰατὰ ϖᾶσαν ἐϖιείϰειάν σȣ ϗ ϰατὰ ϖάντα οἰϰτιϱμόν σȣ τὸν μέγαν,

2:28 ϰαϑὰ ἐλάλησας ἐν χειϱὶ ϖαιδός σȣ Μωυσῆ ἐν ἡμέϱᾳ ἐντειλαμένȣ σȣ αὐτῷ γϱάψαι τὸν νόμον σȣ ἐναντίον υἱῶν Ισϱαηλ λέγων

2:29 Ἐὰν μὴ ἀϰȣ́σητε τῆς φωνῆς μȣ, ἦ μὴν ἡ ϐόμϐησις ἡ μεγάλη ἡ ϖολλὴ αὕτη ἀϖοϛϱέψει εἰς μιϰϱὰν ἐν τοῖς ἔϑνεσιν, ȣ̔͂ διασϖεϱῶ αὐτȣ̀ς ἐϰεῖ·

2:30 ὅτι ἔγνων ὅτι ȣ̓ μὴ ἀϰȣ́σωσίν μȣ, ὅτι λαὸς σϰληϱοτϱάχηλός ἐϛιν. ϗ ἐϖιϛϱέψȣσιν ἐϖὶ ϰαϱδίαν αὐτῶν ἐν γῇ ἀϖοιϰισμȣ̃ αὐτῶν

2:31 ϗ γνώσονται ὅτι ἐγὼ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς αὐτῶν. ϗ δώσω αὐτοῖς ϰαϱδίαν ϗ ὦτα ἀϰȣ́οντα,

2:32 ϗ αἰνέσȣσίν με ἐν γῇ ἀϖοιϰισμȣ̃ αὐτῶν ϗ μνησϑήσονται τȣ̃ ὀνόματός μȣ

2:33 ϗ ἀϖοϛϱέψȣσιν ἀϖὸ τȣ̃ νώτȣ αὐτῶν τȣ̃ σϰληϱȣ̃ ϗ ἀϖὸ ϖονηϱῶν ϖϱαγμάτων αὐτῶν, ὅτι μνησϑήσονται τῆς ὁδȣ̃ ϖατέϱων αὐτῶν τῶν ἁμαϱτόντων ἔναντι ϰυϱίȣ.

2:34 ϗ ἀϖοϛϱέψω αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς ϖατϱάσιν αὐτῶν τῷ Αϐϱααμ ϗ τῷ Ισααϰ ϗ τῷ Ιαϰωϐ, ϗ ϰυϱιεύσȣσιν αὐτῆς· ϗ ϖληϑυνῶ αὐτȣ́ς, ϗ ȣ̓ μὴ σμιϰϱυνϑῶσιν·

2:35 ϗ ϛήσω αὐτοῖς διαϑήϰην αἰώνιον τȣ̃ εἶναί με αὐτοῖς εἰς ϑεὸν ϗ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν· ϗ ȣ̓ ϰινήσω ἔτι τὸν λαόν μȣ Ισϱαηλ ἀϖὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωϰα αὐτοῖς. –

3:1 ϰύϱιε ϖαντοϰϱάτωϱ ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ, ψυχὴ ἐν ϛενοῖς ϗ ϖνεῦμα ἀϰηδιῶν ϰέϰϱαγεν ϖϱὸς σέ.

3:2 ἄϰȣσον, ϰύϱιε, ϗ ἐλέησον, ὅτι ἡμάϱτομεν ἐναντίον σȣ·

3:3 ὅτι σὺ ϰαϑήμενος τὸν αἰῶνα, ϗ ἡμεῖς ἀϖολλύμενοι τὸν αἰῶνα.

3:4 ϰύϱιε ϖαντοϰϱάτωϱ ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ, ἄϰȣσον δὴ τῆς ϖϱοσευχῆς τῶν τεϑνηϰότων Ισϱαηλ ϗ υἱῶν τῶν ἁμαϱτανόντων ἐναντίον σȣ, οἳ ȣ̓ϰ ἤϰȣσαν τῆς φωνῆς ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ αὐτῶν ϗ ἐϰολλήϑη ἡμῖν τὰ ϰαϰά.

3:5 μὴ μνησϑῇς ἀδιϰιῶν ϖατέϱων ἡμῶν, ἀλλὰ μνήσϑητι χειϱός σȣ ϗ ὀνόματός σȣ ἐν τῷ ϰαιϱῷ τȣ́τῳ·

3:6 ὅτι σὺ ϰύϱιος ὁ ϑεὸς ἡμῶν, ϗ αἰνέσομέν σε, ϰύϱιε.

3:7 ὅτι διὰ τȣ̃το ἔδωϰας τὸν φόϐον σȣ ἐϖὶ ϰαϱδίαν ἡμῶν τȣ̃ ἐϖιϰαλεῖσϑαι τὸ ὄνομά σȣ, ϗ αἰνέσομέν σε ἐν τῇ ἀϖοιϰίᾳ ἡμῶν, ὅτι ἀϖεϛϱέψαμεν ἀϖὸ ϰαϱδίας ἡμῶν ϖᾶσαν ἀδιϰίαν ϖατέϱων ἡμῶν τῶν ἡμαϱτηϰότων ἐναντίον σȣ.

3:8 ἰδȣ̀ ἡμεῖς σήμεϱον ἐν τῇ ἀϖοιϰίᾳ ἡμῶν, ȣ̔͂ διέσϖειϱας ἡμᾶς ἐϰεῖ εἰς ὀνειδισμὸν ϗ εἰς ἀϱὰν ϗ εἰς ὄφλησιν ϰατὰ ϖάσας τὰς ἀδιϰίας ϖατέϱων ἡμῶν, οἳ ἀϖέϛησαν ἀϖὸ ϰυϱίȣ ϑεȣ̃ ἡμῶν.

3:9 Ἄϰȣε, Ισϱαηλ, ἐντολὰς ζωῆς, ἐνωτίσασϑε γνῶναι φϱόνησιν.

3:10 τί ἐϛιν, Ισϱαηλ, τί ὅτι ἐν γῇ τῶν ἐχϑϱῶν εἶ, ἐϖαλαιώϑης ἐν γῇ ἀλλοτϱίᾳ,

3:11 συνεμιάνϑης τοῖς νεϰϱοῖς, ϖϱοσελογίσϑης μετὰ τῶν εἰς ᾅδȣ;

3:12 ἐγϰατέλιϖες τὴν ϖηγὴν τῆς σοφίας.

3:13 τῇ ὁδῷ τȣ̃ ϑεȣ̃ εἰ ἐϖοϱεύϑης, ϰατῴϰεις ἂν ἐν εἰϱήνῃ τὸν αἰῶνα.

3:14 μάϑε ϖȣ̃ ἐϛιν φϱόνησις, ϖȣ̃ ἐϛιν ἰσχύς, ϖȣ̃ ἐϛιν σύνεσις τȣ̃ γνῶναι ἅμα, ϖȣ̃ ἐϛιν μαϰϱοϐίωσις ϗ ζωή, ϖȣ̃ ἐϛιν φῶς ὀφϑαλμῶν ϗ εἰϱήνη. –

3:15 τίς εὗϱεν τὸν τόϖον αὐτῆς, ϗ τίς εἰσῆλϑεν εἰς τȣ̀ς ϑησαυϱȣ̀ς αὐτῆς;

3:16 ϖȣ̃ εἰσιν οἱ ἄϱχοντες τῶν ἐϑνῶν ϗ οἱ ϰυϱιεύοντες τῶν ϑηϱίων τῶν ἐϖὶ τῆς γῆς,

3:17 οἱ ἐν τοῖς ὀϱνέοις τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ἐμϖαίζοντες ϗ τὸ ἀϱγύϱιον ϑησαυϱίζοντες ϗ τὸ χϱυσίον, ᾧ ἐϖεϖοίϑεισαν ἄνϑϱωϖοι, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν τέλος τῆς ϰτήσεως αὐτῶν,

3:18 οἱ τὸ ἀϱγύϱιον τεϰταίνοντες ϗ μεϱιμνῶντες, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐξεύϱεσις τῶν ἔϱγων αὐτῶν;

3:19 ἠφανίσϑησαν ϗ εἰς ᾅδȣ ϰατέϐησαν, ϗ ἄλλοι ἀντανέϛησαν ἀντ αὐτῶν.

3:20 νεώτεϱοι εἶδον φῶς ϗ ϰατῴϰησαν ἐϖὶ τῆς γῆς, ὁδὸν δὲ ἐϖιϛήμης ȣ̓ϰ ἔγνωσαν

3:21 ȣ̓δὲ συνῆϰαν τϱίϐȣς αὐτῆς ȣ̓δὲ ἀντελάϐοντο αὐτῆς· οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἀϖὸ τῆς ὁδȣ̃ αὐτῶν ϖόϱϱω ἐγενήϑησαν.

3:22 ȣ̓δὲ ἠϰȣ́σϑη ἐν Χανααν ȣ̓δὲ ὤφϑη ἐν Θαιμαν,

3:23 ȣ̓́τε υἱοὶ Αγαϱ οἱ ἐϰζητȣ̃ντες τὴν σύνεσιν ἐϖὶ τῆς γῆς, οἱ ἔμϖοϱοι τῆς Μεϱϱαν ϗ Θαιμαν οἱ μυϑολόγοι ϗ οἱ ἐϰζητηταὶ τῆς συνέσεως ὁδὸν τῆς σοφίας ȣ̓ϰ ἔγνωσαν ȣ̓δὲ ἐμνήσϑησαν τὰς τϱίϐȣς αὐτῆς. –

3:24 ὦ Ισϱαηλ, ὡς μέγας ὁ οἶϰος τȣ̃ ϑεȣ̃ ϗ ἐϖιμήϰης ὁ τόϖος τῆς ϰτήσεως αὐτȣ̃·

3:25 μέγας ϗ ȣ̓ϰ ἔχει τελευτήν, ὑψηλὸς ϗ ἀμέτϱητος.

3:26 ἐϰεῖ ἐγεννήϑησαν οἱ γίγαντες οἱ ὀνομαϛοὶ οἱ ἀϖ’ ἀϱχῆς, γενόμενοι εὐμεγέϑεις, ἐϖιϛάμενοι ϖόλεμον.

3:27 ȣ̓ τȣ́τȣς ἐξελέξατο ὁ ϑεὸς ȣ̓δὲ ὁδὸν ἐϖιϛήμης ἔδωϰεν αὐτοῖς·

3:28 ϗ ἀϖώλοντο ϖαϱὰ τὸ μὴ ἔχειν φϱόνησιν, ἀϖώλοντο διὰ τὴν ἀϐȣλίαν αὐτῶν. –

3:29 τίς ἀνέϐη εἰς τὸν ȣ̓ϱανὸν ϗ ἔλαϐεν αὐτὴν ϗ ϰατεϐίϐασεν αὐτὴν ἐϰ τῶν νεφελῶν;

3:30 τίς διέϐη ϖέϱαν τῆς ϑαλάσσης ϗ εὗϱεν αὐτὴν ϗ οἴσει αὐτὴν χϱυσίȣ ἐϰλεϰτȣ̃;

3:31 ȣ̓ϰ ἔϛιν ὁ γινώσϰων τὴν ὁδὸν αὐτῆς ȣ̓δὲ ὁ ἐνϑυμȣ́μενος τὴν τϱίϐον αὐτῆς·

3:32 ἀλλὰ ὁ εἰδὼς τὰ ϖάντα γινώσϰει αὐτήν, ἐξεῦϱεν αὐτὴν τῇ συνέσει αὐτȣ̃· ὁ ϰατασϰευάσας τὴν γῆν εἰς τὸν αἰῶνα χϱόνον, ἐνέϖλησεν αὐτὴν ϰτηνῶν τετϱαϖόδων·

3:33 ὁ ἀϖοϛέλλων τὸ φῶς, ϗ ϖοϱεύεται, ἐϰάλεσεν αὐτό, ϗ ὑϖήϰȣσεν αὐτῷ τϱόμῳ·

3:34 οἱ δὲ ἀϛέϱες ἔλαμψαν ἐν ταῖς φυλαϰαῖς αὐτῶν ϗ εὐφϱάνϑησαν,

3:35 ἐϰάλεσεν αὐτȣ̀ς ϗ εἶϖον Πάϱεσμεν, ἔλαμψαν μετ’ εὐφϱοσύνης τῷ ϖοιήσαντι αὐτȣ́ς.

3:36 ȣ̔͂τος ὁ ϑεὸς ἡμῶν, ȣ̓ λογισϑήσεται ἕτεϱος ϖϱὸς αὐτόν.

3:37 ἐξεῦϱεν ϖᾶσαν ὁδὸν ἐϖιϛήμης ϗ ἔδωϰεν αὐτὴν Ιαϰωϐ τῷ ϖαιδὶ αὐτȣ̃ ϗ Ισϱαηλ τῷ ἠγαϖημένῳ ὑϖ’ αὐτȣ̃·

3:38 μετὰ τȣ̃το ἐϖὶ τῆς γῆς ὤφϑη ϗ ἐν τοῖς ἀνϑϱώϖοις συνανεϛϱάφη.

4:1 αὕτη ἡ ϐίϐλος τῶν ϖϱοϛαγμάτων τȣ̃ ϑεȣ̃ ϗ ὁ νόμος ὁ ὑϖάϱχων εἰς τὸν αἰῶνα· ϖάντες οἱ ϰϱατȣ̃ντες αὐτῆς εἰς ζωήν, οἱ δὲ ϰαταλείϖοντες αὐτὴν ἀϖοϑανȣ̃νται. –

4:2 ἐϖιϛϱέφȣ, Ιαϰωϐ, ϗ ἐϖιλαϐȣ̃ αὐτῆς, διόδευσον ϖϱὸς τὴν λάμψιν ϰατέναντι τȣ̃ φωτὸς αὐτῆς.

4:3 μὴ δῷς ἑτέϱῳ τὴν δόξαν σȣ ϗ τὰ συμφέϱοντά σοι ἔϑνει ἀλλοτϱίῳ.

4:4 μαϰάϱιοί ἐσμεν, Ισϱαηλ, ὅτι τὰ ἀϱεϛὰ τῷ ϑεῷ ἡμῖν γνωϛά ἐϛιν.

4:5 Θαϱσεῖτε, λαός μȣ, μνημόσυνον Ισϱαηλ.

4:6 ἐϖϱάϑητε τοῖς ἔϑνεσιν ȣ̓ϰ εἰς ἀϖώλειαν, διὰ δὲ τὸ ϖαϱοϱγίσαι ὑμᾶς τὸν ϑεὸν ϖαϱεδόϑητε τοῖς ὑϖεναντίοις·

4:7 ϖαϱωξύνατε γὰϱ τὸν ϖοιήσαντα ὑμᾶς ϑύσαντες δαιμονίοις ϗ ȣ̓ ϑεῷ.

4:8 ἐϖελάϑεσϑε δὲ τὸν τϱοφεύσαντα ὑμᾶς ϑεὸν αἰώνιον, ἐλυϖήσατε δὲ ϗ τὴν ἐϰϑϱέψασαν ὑμᾶς Ιεϱȣσαλημ·

4:9 εἶδεν γὰϱ τὴν ἐϖελϑȣ̃σαν ὑμῖν ὀϱγὴν ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ ϗ εἶϖεν Ἀϰȣ́σατε, αἱ ϖάϱοιϰοι Σιων, ἐϖήγαγέν μοι ὁ ϑεὸς ϖένϑος μέγα·

4:10 εἶδον γὰϱ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν υἱῶν μȣ ϗ τῶν ϑυγατέϱων, ἣν ἐϖήγαγεν αὐτοῖς ὁ αἰώνιος·

4:11 ἔϑϱεψα γὰϱ αὐτȣ̀ς μετ’ εὐφϱοσύνης, ἐξαϖέϛειλα δὲ μετὰ ϰλαυϑμȣ̃ ϗ ϖένϑȣς.

4:12 μηδεὶς ἐϖιχαιϱέτω μοι τῇ χήϱᾳ ϗ ϰαταλειφϑείσῃ ὑϖὸ ϖολλῶν· ἠϱημώϑην διὰ τὰς ἁμαϱτίας τῶν τέϰνων μȣ, διότι ἐξέϰλιναν ἐϰ νόμȣ ϑεȣ̃,

4:13 διϰαιώματα δὲ αὐτȣ̃ ȣ̓ϰ ἔγνωσαν ȣ̓δὲ ἐϖοϱεύϑησαν ὁδοῖς ἐντολῶν ϑεȣ̃ ȣ̓δὲ τϱίϐȣς ϖαιδείας ἐν διϰαιοσύνῃ αὐτȣ̃ ἐϖέϐησαν.

4:14 ἐλϑάτωσαν αἱ ϖάϱοιϰοι Σιων, ϗ μνήσϑητε τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν υἱῶν μȣ ϗ ϑυγατέϱων, ἣν ἐϖήγαγεν αὐτοῖς ὁ αἰώνιος·

4:15 ἐϖήγαγεν γὰϱ ἐϖ’ αὐτȣ̀ς ἔϑνος μαϰϱόϑεν, ἔϑνος ἀναιδὲς ϗ ἀλλόγλωσσον, οἳ ȣ̓ϰ ᾐσχύνϑησαν ϖϱεσϐύτην ȣ̓δὲ ϖαιδίον ἠλέησαν

4:16 ϗ ἀϖήγαγον τȣ̀ς ἀγαϖητȣ̀ς τῆς χήϱας ϗ ἀϖὸ τῶν ϑυγατέϱων τὴν μόνην ἠϱήμωσαν.

4:17 ἐγὼ δὲ τί δυνατὴ ϐοηϑῆσαι ὑμῖν;

4:18 ὁ γὰϱ ἐϖαγαγὼν τὰ ϰαϰὰ ὑμῖν ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐϰ χειϱὸς ἐχϑϱῶν ὑμῶν.

4:19 ϐαδίζετε, τέϰνα, ϐαδίζετε, ἐγὼ γὰϱ ϰατελείφϑην ἔϱημος·

4:20 ἐξεδυσάμην τὴν ϛολὴν τῆς εἰϱήνης, ἐνεδυσάμην δὲ σάϰϰον τῆς δεήσεώς μȣ, ϰεϰϱάξομαι ϖϱὸς τὸν αἰώνιον ἐν ταῖς ἡμέϱαις μȣ. –

4:21 ϑαϱσεῖτε, τέϰνα, ϐοήσατε ϖϱὸς τὸν ϑεόν, ϗ ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐϰ δυναϛείας, ἐϰ χειϱὸς ἐχϑϱῶν.

4:22 ἐγὼ γὰϱ ἤλϖισα ἐϖὶ τῷ αἰωνίῳ τὴν σωτηϱίαν ὑμῶν, ϗ ἦλϑέν μοι χαϱὰ ϖαϱὰ τȣ̃ ἁγίȣ ἐϖὶ τῇ ἐλεημοσύνῃ, ἣ ἥξει ὑμῖν ἐν τάχει ϖαϱὰ τȣ̃ αἰωνίȣ σωτῆϱος ὑμῶν.

4:23 ἐξέϖεμψα γὰϱ ὑμᾶς μετὰ ϖένϑȣς ϗ ϰλαυϑμȣ̃, ἀϖοδώσει δέ μοι ὁ ϑεὸς ὑμᾶς μετὰ χαϱμοσύνης ϗ εὐφϱοσύνης εἰς τὸν αἰῶνα.

4:24 ὥσϖεϱ γὰϱ νῦν ἑωϱάϰασιν αἱ ϖάϱοιϰοι Σιων τὴν ὑμετέϱαν αἰχμαλωσίαν, ȣ̔́τως ὄψονται ἐν τάχει τὴν ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ ὑμῶν σωτηϱίαν, ἣ ἐϖελεύσεται ὑμῖν μετὰ δόξης μεγάλης ϗ λαμϖϱότητος τȣ̃ αἰωνίȣ.

4:25 τέϰνα, μαϰϱοϑυμήσατε τὴν ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἐϖελϑȣ̃σαν ὑμῖν ὀϱγήν· ϰατεδίωξέν σε ὁ ἐχϑϱός σȣ, ϗ ὄψει αὐτȣ̃ τὴν ἀϖώλειαν ἐν τάχει ϗ ἐϖὶ τϱαχήλȣς αὐτῶν ἐϖιϐήσῃ.

4:26 οἱ τϱυφεϱοί μȣ ἐϖοϱεύϑησαν ὁδȣ̀ς τϱαχείας, ἤϱϑησαν ὡς ϖοίμνιον ἡϱϖασμένον ὑϖὸ ἐχϑϱῶν. –

4:27 ϑαϱσήσατε, τέϰνα, ϗ ϐοήσατε ϖϱὸς τὸν ϑεόν, ἔϛαι γὰϱ ὑμῶν ὑϖὸ τȣ̃ ἐϖάγοντος μνεία.

4:28 ὥσϖεϱ γὰϱ ἐγένετο ἡ διάνοια ὑμῶν εἰς τὸ ϖλανηϑῆναι ἀϖὸ τȣ̃ ϑεȣ̃, δεϰαϖλασιάσατε ἐϖιϛϱαφέντες ζητῆσαι αὐτόν.

4:29 ὁ γὰϱ ἐϖαγαγὼν ὑμῖν τὰ ϰαϰὰ ἐϖάξει ὑμῖν τὴν αἰώνιον εὐφϱοσύνην μετὰ τῆς σωτηϱίας ὑμῶν.

4:30 Θάϱσει, Ιεϱȣσαλημ, ϖαϱαϰαλέσει σε ὁ ὀνομάσας σε.

4:31 δείλαιοι οἱ σὲ ϰαϰώσαντες ϗ ἐϖιχαϱέντες τῇ σῇ ϖτώσει,

4:32 δείλαιαι αἱ ϖόλεις αἷς ἐδȣ́λευσαν τὰ τέϰνα σȣ, δειλαία ἡ δεξαμένη τȣ̀ς υἱȣ́ς σȣ.

4:33 ὥσϖεϱ γὰϱ ἐχάϱη ἐϖὶ τῇ σῇ ϖτώσει ϗ εὐφϱάνϑη ἐϖὶ τῷ ϖτώματί σȣ, ȣ̔́τως λυϖηϑήσεται ἐϖὶ τῇ ἑαυτῆς ἐϱημίᾳ.

4:34 ϗ ϖεϱιελῶ αὐτῆς τὸ ἀγαλλίαμα τῆς ϖολυοχλίας, ϗ τὸ ἀγαυϱίαμα αὐτῆς ἔϛαι εἰς ϖένϑος.

4:35 ϖῦϱ γὰϱ ἐϖελεύσεται αὐτῇ ϖαϱὰ τȣ̃ αἰωνίȣ εἰς ἡμέϱας μαϰϱάς, ϗ ϰατοιϰηϑήσεται ὑϖὸ δαιμονίων τὸν ϖλείονα χϱόνον. –

4:36 ϖεϱίϐλεψαι ϖϱὸς ἀνατολάς, Ιεϱȣσαλημ, ϗ ἰδὲ τὴν εὐφϱοσύνην τὴν ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ σοι ἐϱχομένην.

4:37 ἰδȣ̀ ἔϱχονται οἱ υἱοί σȣ, ȣ̔̀ς ἐξαϖέϛειλας, ἔϱχονται συνηγμένοι ἀϖ’ ἀνατολῶν ἕως δυσμῶν τῷ ῥήματι τȣ̃ ἁγίȣ χαίϱοντες τῇ τȣ̃ ϑεȣ̃ δόξῃ. –

5:1 ἔϰδυσαι, Ιεϱȣσαλημ, τὴν ϛολὴν τȣ̃ ϖένϑȣς ϗ τῆς ϰαϰώσεώς σȣ ϗ ἔνδυσαι τὴν εὐϖϱέϖειαν τῆς ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ δόξης εἰς τὸν αἰῶνα.

5:2 ϖεϱιϐαλȣ̃ τὴν διϖλοίδα τῆς ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ διϰαιοσύνης, ἐϖίϑȣ τὴν μίτϱαν ἐϖὶ τὴν ϰεφαλήν σȣ τῆς δόξης τȣ̃ αἰωνίȣ.

5:3 ὁ γὰϱ ϑεὸς δείξει τῇ ὑϖ’ ȣ̓ϱανὸν ϖάσῃ τὴν σὴν λαμϖϱότητα.

5:4 ϰληϑήσεται γάϱ σȣ τὸ ὄνομα ϖαϱὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ εἰς τὸν αἰῶνα Εἰϱήνη διϰαιοσύνης ϗ δόξα ϑεοσεϐείας. –

5:5 ἀνάϛηϑι, Ιεϱȣσαλημ, ϗ ϛῆϑι ἐϖὶ τȣ̃ ὑψηλȣ̃ ϗ ϖεϱίϐλεψαι ϖϱὸς ἀνατολὰς ϗ ἰδέ σȣ συνηγμένα τὰ τέϰνα ἀϖὸ ἡλίȣ δυσμῶν ἕως ἀνατολῶν τῷ ῥήματι τȣ̃ ἁγίȣ χαίϱοντας τῇ τȣ̃ ϑεȣ̃ μνείᾳ.

5:6 ἐξῆλϑον γὰϱ ϖαϱὰ σȣ̃ ϖεζοὶ ἀγόμενοι ὑϖὸ ἐχϑϱῶν, εἰσάγει δὲ αὐτȣ̀ς ὁ ϑεὸς ϖϱὸς σὲ αἰϱομένȣς μετὰ δόξης ὡς ϑϱόνον ϐασιλείας.

5:7 συνέταξεν γὰϱ ὁ ϑεὸς ταϖεινȣ̃σϑαι ϖᾶν ὄϱος ὑψηλὸν ϗ ϑῖνας ἀενάȣς ϗ φάϱαγγας ϖληϱȣ̃σϑαι εἰς ὁμαλισμὸν τῆς γῆς, ἵνα ϐαδίσῃ Ισϱαηλ ἀσφαλῶς τῇ τȣ̃ ϑεȣ̃ δόξῃ·

5:8 ἐσϰίασαν δὲ ϗ οἱ δϱυμοὶ ϗ ϖᾶν ξύλον εὐωδίας τῷ Ισϱαηλ ϖϱοϛάγματι τȣ̃ ϑεȣ̃·

5:9 ἡγήσεται γὰϱ ὁ ϑεὸς Ισϱαηλ μετ’ εὐφϱοσύνης τῷ φωτὶ τῆς δόξης αὐτȣ̃ σὺν ἐλεημοσύνῃ ϗ διϰαιοσύνῃ τῇ ϖαϱ’ αὐτȣ̃.

Ἐϖιϛολὴ Ἰεϱεμίȣ

1:1 Ἀντίγϱαφον ἐϖιϛολῆς, ἧς ἀϖέϛειλεν Ιεϱεμιας ϖϱὸς τȣ̀ς ἀχϑησομένȣς αἰχμαλώτȣς εἰς Βαϐυλῶνα ὑϖὸ τȣ̃ ϐασι λέως τῶν Βαϐυλωνίων ἀναγγεῖλαι αὐτοῖς ϰαϑότι ἐϖετάγη αὐτῷ ὑϖὸ τȣ̃ ϑεȣ̃.

1:1 Διὰ τὰς ἁμαϱτίας, ἃς ἡμαϱτήϰατε ἐναντίον τȣ̃ ϑεȣ̃, ἀχϑήσεσϑε εἰς Βαϐυλῶνα αἰχμάλωτοι ὑϖὸ Ναϐȣχοδονοσοϱ ϐασιλέως τῶν Βαϐυλωνίων.

1:2 εἰσελϑόντες ȣ̓͂ν εἰς Βαϐυλῶνα ἔσεσϑε ἐϰεῖ ἔτη ϖλείονα ϗ χϱόνον μαϰϱὸν ἕως γενεῶν ἑϖτά, μετὰ τȣ̃το δὲ ἐξάξω ὑμᾶς ἐϰεῖϑεν μετ’ εἰϱήνης.

1:3 νυνὶ δὲ ὄψεσϑε ἐν Βαϐυλῶνι ϑεȣ̀ς ἀϱγυϱȣ̃ς ϗ χϱυσȣ̃ς ϗ ξυλίνȣς ἐϖ’ ὤμοις αἰϱομένȣς δειϰνύντας φόϐον τοῖς ἔϑνεσιν.

1:4 εὐλαϐήϑητε ȣ̓͂ν μὴ ϗ ὑμεῖς ἀφομοιωϑέντες τοῖς ἀλλοφύλοις ἀφομοιωϑῆτε ϗ φόϐος ὑμᾶς λάϐῃ ἐϖ’ αὐτοῖς

1:5 ἰδόντας ὄχλον ἔμϖϱοσϑεν ϗ ὄϖισϑεν αὐτῶν ϖϱοσϰυνȣ̃ντας αὐτά, εἴϖατε δὲ τῇ διανοίᾳ Σοὶ δεῖ ϖϱοσϰυνεῖν, δέσϖοτα.

1:6 ὁ γὰϱ ἄγγελός μȣ μεϑ’ ὑμῶν ἐϛιν, αὐτός τε ἐϰζητῶν τὰς ψυχὰς ὑμῶν.

1:7 Γλῶσσα γὰϱ αὐτῶν ἐϛιν ϰατεξυσμένη ὑϖὸ τέϰτονος, αὐτά τε ϖεϱίχϱυσα ϗ ϖεϱιάϱγυϱα, ψευδῆ δ’ ἐϛὶν ϗ ȣ̓ δύνανται λαλεῖν.

1:8 ϗ ὥσϖεϱ ϖαϱϑένῳ φιλοϰόσμῳ λαμϐάνοντες χϱυσίον ϰατασϰευάζȣσιν ϛεφάνȣς ἐϖὶ τὰς ϰεφαλὰς τῶν ϑεῶν αὐτῶν·

1:9 ἔϛι δὲ ϗ ὅτε ὑφαιϱȣ́μενοι οἱ ἱεϱεῖς ἀϖὸ τῶν ϑεῶν αὐτῶν χϱυσίον ϗ ἀϱγύϱιον εἰς ἑαυτȣ̀ς ϰαταναλώσȣσιν, δώσȣσιν δὲ ἀϖ’ αὐτῶν ϗ ταῖς ἐϖὶ τȣ̃ τέγȣς ϖόϱναις.

1:10 ϰοσμȣ̃σί τε αὐτȣ̀ς ὡς ἀνϑϱώϖȣς τοῖς ἐνδύμασιν, ϑεȣ̀ς ἀϱγυϱȣ̃ς ϗ χϱυσȣ̃ς ϗ ξυλίνȣς· ȣ̔͂τοι δὲ ȣ̓ διασῴζονται ἀϖὸ ἰȣ̃ ϗ ϐϱωμάτων.

1:11 ϖεϱιϐεϐλημένων αὐτῶν ἱματισμὸν ϖοϱφυϱȣ̃ν, ἐϰμάσσονται τὸ ϖϱόσωϖον αὐτῶν διὰ τὸν ἐϰ τῆς οἰϰίας ϰονιοϱτόν, ὅς ἐϛιν ϖλείων ἐϖ’ αὐτοῖς.

1:12 ϗ σϰῆϖτϱον ἔχει ὡς ἄνϑϱωϖος ϰϱιτὴς χώϱας, ὃς τὸν εἰς αὐτὸν ἁμαϱτάνοντα ȣ̓ϰ ἀνελεῖ.

1:13 ἔχει δὲ ἐγχειϱίδιον ἐν δεξιᾷ ϗ ϖέλεϰυν, ἑαυτὸν δὲ ἐϰ ϖολέμȣ ϗ λῃϛῶν ȣ̓ϰ ἐξελεῖται.

1:14 ὅϑεν γνώϱιμοί εἰσιν ȣ̓ϰ ὄντες ϑεοί· μὴ ȣ̓͂ν φοϐηϑῆτε αὐτȣ́ς.

1:15 Ὥσϖεϱ γὰϱ σϰεῦος ἀνϑϱώϖȣ συντϱιϐὲν ἀχϱεῖον γίνεται, τοιȣ̃τοι ὑϖάϱχȣσιν οἱ ϑεοὶ αὐτῶν, ϰαϑιδϱυμένων αὐτῶν ἐν τοῖς οἴϰοις.

1:16 οἱ ὀφϑαλμοὶ αὐτῶν ϖλήϱεις εἰσὶν ϰονιοϱτȣ̃ ἀϖὸ τῶν ϖοδῶν τῶν εἰσϖοϱευομένων.

1:17 ϗ ὥσϖεϱ τινὶ ἠδιϰηϰότι ϐασιλέα ϖεϱιϖεφϱαγμέναι εἰσὶν αἱ αὐλαὶ ὡς ἐϖὶ ϑανάτῳ ἀϖηγμένῳ, τȣ̀ς οἴϰȣς αὐτῶν ὀχυϱȣ̃σιν οἱ ἱεϱεῖς ϑυϱώμασίν τε ϗ ϰλείϑϱοις ϗ μοχλοῖς, ὅϖως ὑϖὸ τῶν λῃϛῶν μὴ συληϑῶσι.

1:18 λύχνȣς ϰαίȣσιν ϗ ϖλείȣς ἢ ἑαυτοῖς, ὧν ȣ̓δένα δύνανται ἰδεῖν.

1:19 ἔϛιν μὲν ὥσϖεϱ δοϰὸς τῶν ἐϰ τῆς οἰϰίας, τὰς δὲ ϰαϱδίας αὐτῶν φασιν ἐϰλείχεσϑαι, τῶν ἀϖὸ τῆς γῆς ἑϱϖετῶν ϰατεσϑόντων αὐτȣ́ς τε ϗ τὸν ἱματισμὸν αὐτῶν ȣ̓ϰ αἰσϑάνονται.

1:20 μεμελανωμένοι τὸ ϖϱόσωϖον αὐτῶν ἀϖὸ τȣ̃ ϰαϖνȣ̃ τȣ̃ ἐϰ τῆς οἰϰίας.

1:21 ἐϖὶ τὸ σῶμα αὐτῶν ϗ ἐϖὶ τὴν ϰεφαλὴν ἐφίϖτανται νυϰτεϱίδες, χελιδόνες ϗ τὰ ὄϱνεα, ὡσαύτως δὲ ϗ οἱ αἴλȣϱοι.

1:22 ὅϑεν γνώσεσϑε ὅτι ȣ̓́ϰ εἰσιν ϑεοί· μὴ ȣ̓͂ν φοϐεῖσϑε αὐτά.

1:23 Τὸ γὰϱ χϱυσίον, ὃ ϖεϱίϰεινται εἰς ϰάλλος, ἐὰν μή τις ἐϰμάξῃ τὸν ἰόν, ȣ̓ μὴ ϛίλψωσιν· ȣ̓δὲ γάϱ, ὅτε ἐχωνεύοντο, ᾐσϑάνοντο.

1:24 ἐϰ ϖάσης τιμῆς ἠγοϱασμένα ἐϛίν, ἐν οἷς ȣ̓ϰ ἔϛιν ϖνεῦμα.

1:25 ἄνευ ϖοδῶν ἐϖ’ ὤμοις φέϱονται ἐνδειϰνύμενοι τὴν ἑαυτῶν ἀτιμίαν τοῖς ἀνϑϱώϖοις, αἰσχύνονταί τε ϗ οἱ ϑεϱαϖεύοντες αὐτὰ διὰ τό, μήϖοτε ἐϖὶ τὴν γῆν ϖέσῃ, δι’ αὐτῶν ἀνίϛασϑαι·

1:26 μήτε ἐάν τις αὐτὸ ὀϱϑὸν ϛήσῃ, δι’ ἑαυτȣ̃ ϰινηϑήσεται, μήτε ἐὰν ϰλιϑῇ, ȣ̓ μὴ ὀϱϑωϑῇ, ἀλλ’ ὥσϖεϱ νεϰϱοῖς τὰ δῶϱα αὐτοῖς ϖαϱατίϑεται.

1:27 τὰς δὲ ϑυσίας αὐτῶν ἀϖοδόμενοι οἱ ἱεϱεῖς αὐτῶν ϰαταχϱῶνται· ὡσαύτως δὲ ϗ αἱ γυναῖϰες αὐτῶν ἀϖ’ αὐτῶν ταϱιχεύȣσαι ȣ̓́τε ϖτωχῷ ȣ̓́τε ἀδυνάτῳ μεταδιδόασιν· τῶν ϑυσιῶν αὐτῶν ἀϖοϰαϑημένη ϗ λεχὼ ἅϖτονται.

1:28 γνόντες ȣ̓͂ν ἀϖὸ τȣ́των ὅτι ȣ̓́ϰ εἰσιν ϑεοί, μὴ φοϐηϑῆτε αὐτȣ́ς.

1:29 Πόϑεν γὰϱ ϰληϑείησαν ϑεοί; ὅτι γυναῖϰες ϖαϱατιϑέασιν ϑεοῖς ἀϱγυϱοῖς ϗ χϱυσοῖς ϗ ξυλίνοις·

1:30 ϗ ἐν τοῖς οἴϰοις αὐτῶν οἱ ἱεϱεῖς διφϱεύȣσιν ἔχοντες τȣ̀ς χιτῶνας διεϱϱωγότας ϗ τὰς ϰεφαλὰς ϗ τȣ̀ς ϖώγωνας ἐξυϱημένȣς, ὧν αἱ ϰεφαλαὶ ἀϰάλυϖτοί εἰσιν,

1:31 ὠϱύονται δὲ ϐοῶντες ἐναντίον τῶν ϑεῶν αὐτῶν ὥσϖεϱ τινὲς ἐν ϖεϱιδείϖνῳ νεϰϱȣ̃.

1:32 ἀϖὸ τȣ̃ ἱματισμȣ̃ αὐτῶν ἀφελόμενοι οἱ ἱεϱεῖς ἐνδύȣσιν τὰς γυναῖϰας αὐτῶν ϗ τὰ ϖαιδία.

1:33 ȣ̓́τε ἐὰν ϰαϰὸν ϖάϑωσιν ὑϖό τινος ȣ̓́τε ἐὰν ἀγαϑόν, δυνήσονται ἀνταϖοδȣ̃ναι· ȣ̓́τε ϰαταϛῆσαι ϐασιλέα δύνανται ȣ̓́τε ἀφελέσϑαι.

1:34 ὡσαύτως ȣ̓́τε ϖλȣ̃τον ȣ̓́τε χαλϰὸν ȣ̓ μὴ δύνωνται διδόναι· ἐάν τις αὐτοῖς εὐχὴν εὐξάμενος μὴ ἀϖοδῷ, ȣ̓ μὴ ἐϖιζητήσωσιν.

1:35 ἐϰ ϑανάτȣ ἄνϑϱωϖον ȣ̓ μὴ ῥύσωνται ȣ̓́τε ἥττονα ἀϖὸ ἰσχυϱȣ̃ ȣ̓ μὴ ἐξέλωνται.

1:36 ἄνϑϱωϖον τυφλὸν εἰς ὅϱασιν ȣ̓ μὴ ϖεϱιϛήσωσιν, ἐν ἀνάγϰῃ ἄνϑϱωϖον ὄντα ȣ̓ μὴ ἐξέλωνται.

1:37 χήϱαν ȣ̓ μὴ ἐλεήσωσιν ȣ̓́τε ὀϱφανὸν εὖ ϖοιήσȣσιν.

1:38 τοῖς ἀϖὸ τȣ̃ ὄϱȣς λίϑοις ὡμοιωμένοι εἰσὶν τὰ ξύλινα ϗ τὰ ϖεϱίχϱυσα ϗ τὰ ϖεϱιάϱγυϱα, οἱ δὲ ϑεϱαϖεύοντες αὐτὰ ϰαταισχυνϑήσονται.

1:39 ϖῶς ȣ̓͂ν νομιϛέον ἢ ϰλητέον αὐτȣ̀ς ὑϖάϱχειν ϑεȣ́ς;

1:40 Ἔτι δὲ ϗ αὐτῶν τῶν Χαλδαίων ἀτιμαζόντων αὐτά, οἵ, ὅταν ἴδωσιν ἐνεὸν ȣ̓ δυνάμενον λαλῆσαι, ϖϱοσενεγϰάμενοι τὸν Βῆλον ἀξιȣ̃σιν φωνῆσαι, ὡς δυνατȣ̃ ὄντος αὐτȣ̃ αἰσϑέσϑαι,

1:41 ϗ ȣ̓ δύνανται αὐτοὶ νοήσαντες ϰαταλιϖεῖν αὐτά, αἴσϑησιν γὰϱ ȣ̓ϰ ἔχȣσιν.

1:42 αἱ δὲ γυναῖϰες ϖεϱιϑέμεναι σχοινία ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐγϰάϑηνται ϑυμιῶσαι τὰ ϖίτυϱα·

1:43 ὅταν δέ τις αὐτῶν ἐφελϰυσϑεῖσα ὑϖό τινος τῶν ϖαϱαϖοϱευομένων ϰοιμηϑῇ, τὴν ϖλησίον ὀνειδίζει, ὅτι ȣ̓ϰ ἠξίωται ὥσϖεϱ ϗ αὐτὴ ȣ̓́τε τὸ σχοινίον αὐτῆς διεϱϱάγη.

1:44 ϖάντα τὰ γινόμενα αὐτοῖς ἐϛιν ψευδῆ· ϖῶς ȣ̓͂ν νομιϛέον ἢ ϰλητέον ὥϛε ϑεȣ̀ς αὐτȣ̀ς ὑϖάϱχειν;

1:45 Ὑϖὸ τεϰτόνων ϗ χϱυσοχόων ϰατεσϰευασμένα εἰσίν· ȣ̓ϑὲν ἄλλο μὴ γένωνται ἢ ὃ ϐȣ́λονται οἱ τεχνῖται αὐτὰ γενέσϑαι.

1:46 αὐτοί τε οἱ ϰατασϰευάζοντες αὐτὰ ȣ̓ μὴ γένωνται ϖολυχϱόνιοι· ϖῶς τε δὴ μέλλει τὰ ὑϖ’ αὐτῶν ϰατασϰευασϑέντα εἶναι ϑεοί;

1:47 ϰατέλιϖον γὰϱ ψεύδη ϗ ὄνειδος τοῖς ἐϖιγινομένοις.

1:48 ὅταν γὰϱ ἐϖέλϑῃ ἐϖ’ αὐτὰ ϖόλεμος ϗ ϰαϰά, ϐȣλεύονται ϖϱὸς ἑαυτȣ̀ς οἱ ἱεϱεῖς ϖȣ̃ συναϖοϰϱυϐῶσι μετ’ αὐτῶν.

1:49 ϖῶς ȣ̓͂ν ȣ̓ϰ ἔϛιν αἰσϑέσϑαι ὅτι ȣ̓́ϰ εἰσιν ϑεοί, οἳ ȣ̓́τε σῴζȣσιν ἑαυτȣ̀ς ἐϰ ϖολέμȣ ȣ̓́τε ἐϰ ϰαϰῶν;

1:50 ὑϖάϱχοντα γὰϱ ξύλινα ϗ ϖεϱίχϱυσα ϗ ϖεϱιάϱγυϱα γνωσϑήσεται μετὰ ταῦτα ὅτι ἐϛὶν ψευδῆ· τοῖς ἔϑνεσι ϖᾶσι τοῖς τε ϐασιλεῦσι φανεϱὸν ἔϛαι ὅτι ȣ̓́ϰ εἰσι ϑεοὶ ἀλλὰ ἔϱγα χειϱῶν ἀνϑϱώϖων, ϗ ȣ̓δὲν ϑεȣ̃ ἔϱγον ἐν αὐτοῖς ἐϛιν.

1:51 τίνι ȣ̓͂ν γνωϛέον ἐϛὶν ὅτι ȣ̓́ϰ εἰσιν ϑεοί;

1:52 Βασιλέα γὰϱ χώϱας ȣ̓ μὴ ἀναϛήσωσιν ȣ̓́τε ὑετὸν ἀνϑϱώϖοις ȣ̓ μὴ δῶσιν

1:53 ϰϱίσιν τε ȣ̓ μὴ διαϰϱίνωσιν αὐτῶν ȣ̓δὲ μὴ ῥύσωνται ἀδιϰȣ́μενον ἀδύνατοι ὄντες· ὥσϖεϱ γὰϱ ϰοϱῶναι ἀνὰ μέσον τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τῆς γῆς.

1:54 ϗ γὰϱ ὅταν ἐμϖέσῃ εἰς οἰϰίαν ϑεῶν ξυλίνων ἢ ϖεϱιχϱύσων ἢ ϖεϱιαϱγύϱων ϖῦϱ, οἱ μὲν ἱεϱεῖς αὐτῶν φεύξονται ϗ διασωϑήσονται, αὐτοὶ δὲ ὥσϖεϱ δοϰοὶ μέσοι ϰαταϰαυϑήσονται.

1:55 ϐασιλεῖ δὲ ϗ ϖολεμίοις ȣ̓ μὴ ἀντιϛῶσιν.

1:56 ϖῶς ȣ̓͂ν ἐϰδεϰτέον ἢ νομιϛέον ὅτι εἰσὶν ϑεοί;

1:57 Ȣ̓́τε ἀϖὸ ϰλεϖτῶν ȣ̓́τε ἀϖὸ λῃϛῶν ȣ̓ μὴ διασωϑῶσιν ϑεοὶ ξύλινοι ϗ ϖεϱιάϱγυϱοι ϗ ϖεϱίχϱυσοι, ὧν οἱ ἰσχύοντες ϖεϱιελȣ̃νται τὸ χϱυσίον ϗ τὸ ἀϱγύϱιον ϗ τὸν ἱματισμὸν τὸν ϖεϱιϰείμενον αὐτοῖς ἀϖελεύσονται ἔχοντες, ȣ̓́τε ἑαυτοῖς ȣ̓ μὴ ϐοηϑήσωσιν·

1:58 ὥϛε ϰϱεῖσσον εἶναι ϐασιλέα ἐϖιδειϰνύμενον τὴν ἑαυτȣ̃ ἀνδϱείαν ἢ σϰεῦος ἐν οἰϰίᾳ χϱήσιμον, ἐφ’ ᾧ χϱήσεται ὁ ϰεϰτημένος, ἢ οἱ ψευδεῖς ϑεοί· ἢ ϗ ϑύϱα ἐν οἰϰίᾳ διασῴζȣσα τὰ ἐν αὐτῇ ὄντα ἢ οἱ ψευδεῖς ϑεοί, ϗ ξύλινος ϛῦλος ἐν ϐασιλείοις ἢ οἱ ψευδεῖς ϑεοί.

1:59 ἥλιος μὲν γὰϱ ϗ σελήνη ϗ ἄϛϱα ὄντα λαμϖϱὰ ϗ ἀϖοϛελλόμενα ἐϖὶ χϱείας εὐήϰοά εἰσιν·

1:60 ὡσαύτως ϗ ἀϛϱαϖή, ὅταν ἐϖιφανῇ, εὔοϖτός ἐϛιν· τὸ δ’ αὐτὸ ϗ ϖνεῦμα ἐν ϖάσῃ χώϱᾳ ϖνεῖ·

1:61 ϗ νεφέλαις ὅταν ἐϖιταγῇ ὑϖὸ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἐϖιϖοϱεύεσϑαι ἐφ’ ὅλην τὴν οἰϰȣμένην, συντελȣ̃σι τὸ ταχϑέν· τό τε ϖῦϱ ἐξαϖοϛαλὲν ἄνωϑεν ἐξαναλῶσαι ὄϱη ϗ δϱυμȣ̀ς ϖοιεῖ τὸ συνταχϑέν.

1:62 ταῦτα δὲ ȣ̓́τε ταῖς ἰδέαις ȣ̓́τε ταῖς δυνάμεσιν αὐτῶν ἀφωμοιωμένα ἐϛίν.

1:63 ὅϑεν ȣ̓́τε νομιϛέον ȣ̓́τε ϰλητέον ὑϖάϱχειν αὐτȣ̀ς ϑεȣ́ς, ȣ̓ δυνατῶν ὄντων αὐτῶν ȣ̓́τε ϰϱίσιν ϰϱῖναι ȣ̓́τε εὖ ϖοιεῖν ἀνϑϱώϖοις.

1:64 γνόντες ȣ̓͂ν ὅτι ȣ̓́ϰ εἰσιν ϑεοί, μὴ φοϐηϑῆτε αὐτȣ́ς.

1:65 Ȣ̓́τε γὰϱ ϐασιλεῦσιν ȣ̓ μὴ ϰαταϱάσωνται ȣ̓́τε μὴ εὐλογήσωσι.

1:66 σημεῖά τε ἐν ἔϑνεσιν ἐν ȣ̓ϱανῷ ȣ̓ μὴ δείξωσιν ȣ̓δὲ ὡς ὁ ἥλιος λάμψȣσιν ȣ̓δὲ φωτίσȣσιν ὡς σελήνη.

1:67 τὰ ϑηϱία ἐϛὶν ϰϱείττω αὐτῶν, ἃ δύνανται ἐϰφυγόντα εἰς σϰέϖην ἑαυτὰ ὠφελῆσαι.

1:68 ϰατ’ ȣ̓δένα ȣ̓͂ν τϱόϖον ἐϛὶν ἡμῖν φανεϱὸν ὅτι εἰσὶν ϑεοί· διὸ μὴ φοϐηϑῆτε αὐτȣ́ς.

1:69 Ὥσϖεϱ γὰϱ ἐν σιϰυηϱάτῳ ϖϱοϐασϰάνιον ȣ̓δὲν φυλάσσον, ȣ̔́τως οἱ ϑεοὶ αὐτῶν εἰσιν ξύλινοι ϗ ϖεϱίχϱυσοι ϗ ϖεϱιάϱγυϱοι.

1:70 τὸν αὐτὸν τϱόϖον ϗ τῇ ἐν ϰήϖῳ ῥάμνῳ, ἐφ’ ἧς ϖᾶν ὄϱνεον ἐϖιϰάϑηται, ὡσαύτως δὲ ϗ νεϰϱῷ ἐϱϱιμμένῳ ἐν σϰότει ἀφωμοίωνται οἱ ϑεοὶ αὐτῶν ξύλινοι ϗ ϖεϱίχϱυσοι ϗ ϖεϱιάϱγυϱοι.

1:71 ἀϖό τε τῆς ϖοϱφύϱας ϗ τῆς μαϱμάϱȣ τῆς ἐϖ’ αὐτοῖς σηϖομένης γνώσεσϑε ὅτι ȣ̓́ϰ εἰσιν ϑεοί· αὐτά τε ἐξ ὑϛέϱȣ ϐϱωϑήσονται, ϗ ἔϛαι ὄνειδος ἐν τῇ χώϱᾳ.

1:72 ϰϱείσσων ȣ̓͂ν ἄνϑϱωϖος δίϰαιος ȣ̓ϰ ἔχων εἴδωλα, ἔϛαι γὰϱ μαϰϱὰν ἀϖὸ ὀνειδισμȣ̃.

Θϱῆνοι

Θϱῆνοι Ἰεϱεμίȣ.

1:1 t Ϗ ἐγένετο μετὰ τὸ αἰχμαλωτισϑῆναι τὸν Ισϱαηλ ϗ Ιεϱȣσαλημ ἐϱημωϑῆναι ἐϰάϑισεν Ιεϱεμιας ϰλαίων ϗ ἐϑϱήνησεν τὸν ϑϱῆνον τȣ̃τον ἐϖὶ Ιεϱȣσαλημ ϗ εἶϖεν

1:1 Πῶς ἐϰάϑισεν μόνη ἡ ϖόλις ἡ ϖεϖληϑυμμένη λαῶν; ἐγενήϑη ὡς χήϱα ϖεϖληϑυμμένη ἐν ἔϑνεσιν, ἄϱχȣσα ἐν χώϱαις ἐγενήϑη εἰς φόϱον.

1:2 Κλαίȣσα ἔϰλαυσεν ἐν νυϰτί, ϗ τὰ δάϰϱυα αὐτῆς ἐϖὶ τῶν σια γόνων αὐτῆς, ϗ ȣ̓χ ὑϖάϱχει ὁ ϖαϱαϰαλῶν αὐτὴν ἀϖὸ ϖάντων τῶν ἀγαϖώντων αὐτήν· ϖάντες οἱ φιλȣ̃ντες αὐτὴν ἠϑέτησαν ἐν αὐτῇ, ἐγένοντο αὐτῇ εἰς ἐχϑϱȣ́ς.

1:3 Μετῳϰίσϑη ἡ Ιȣδαία ἀϖὸ ταϖεινώσεως αὐτῆς ϗ ἀϖὸ ϖλήϑȣς δȣλείας αὐτῆς· ἐϰάϑισεν ἐν ἔϑνεσιν, ȣ̓χ εὗϱεν ἀνάϖαυσιν· ϖάντες οἱ ϰαταδιώϰοντες αὐτὴν ϰατέλαϐον αὐτὴν ἀνὰ μέσον τῶν ϑλιϐόντων.

1:4 Ὁδοὶ Σιων ϖενϑȣ̃σιν ϖαϱὰ τὸ μὴ εἶναι ἐϱχομένȣς ἐν ἑοϱτῇ· ϖᾶσαι αἱ ϖύλαι αὐτῆς ἠφανισμέναι, οἱ ἱεϱεῖς αὐτῆς ἀναϛενάζȣσιν, αἱ ϖαϱϑένοι αὐτῆς ἀγόμεναι, ϗ αὐτὴ ϖιϰϱαινομένη ἐν ἑαυτῇ.

1:5 Ἐγένοντο οἱ ϑλίϐοντες αὐτὴν εἰς ϰεφαλήν, ϗ οἱ ἐχϑϱοὶ αὐτῆς εὐϑηνȣ̃σαν, ὅτι ϰύϱιος ἐταϖείνωσεν αὐτὴν ἐϖὶ τὸ ϖλῆϑος τῶν ἀσεϐειῶν αὐτῆς· τὰ νήϖια αὐτῆς ἐϖοϱεύϑησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ ϰατὰ ϖϱόσωϖον ϑλί ϐοντος.

1:6 Ϗ ἐξῆλϑεν ἐϰ ϑυγατϱὸς Σιων ϖᾶσα ἡ εὐϖϱέϖεια αὐτῆς· ἐγένοντο οἱ ἄϱχοντες αὐτῆς ὡς ϰϱιοὶ ȣ̓χ εὑϱίσϰοντες νομὴν ϗ ἐϖοϱεύοντο ἐν ȣ̓ϰ ἰσχύι ϰατὰ ϖϱόσωϖον διώϰοντος.

1:7 Ἐμνήσϑη Ιεϱȣσαλημ ἡμεϱῶν ταϖεινώσεως αὐτῆς ϗ ἀϖωσμῶν αὐτῆς, ϖάντα τὰ ἐϖιϑυμήματα αὐτῆς, ὅσα ἦν ἐξ ἡμεϱῶν ἀϱχαίων, ἐν τῷ ϖεσεῖν τὸν λαὸν αὐτῆς εἰς χεῖϱας ϑλίϐοντος ϗ ȣ̓ϰ ἦν ὁ ϐοηϑῶν αὐτῇ, ἰδόντες οἱ ἐχϑϱοὶ αὐτῆς ἐγέλασαν ἐϖὶ μετοιϰεσίᾳ αὐτῆς.

1:8 Ἁμαϱτίαν ἥμαϱτεν Ιεϱȣσαλημ, διὰ τȣ̃το εἰς σάλον ἐγένετο· ϖάντες οἱ δοξάζοντες αὐτὴν ἐταϖείνωσαν αὐτήν, εἶδον γὰϱ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς, ϰαί γε αὐτὴ ϛενάζȣσα ϗ ἀϖεϛϱάφη ὀϖίσω.

1:9 Ἀϰαϑαϱσία αὐτῆς ϖϱὸς ϖοδῶν αὐτῆς, ȣ̓ϰ ἐμνήσϑη ἔσχατα αὐτῆς· ϗ ϰατεϐίϐασεν ὑϖέϱογϰα, ȣ̓ϰ ἔϛιν ὁ ϖαϱαϰαλῶν αὐτήν· ἰδέ, ϰύϱιε, τὴν ταϖείνωσίν μȣ, ὅτι ἐμεγαλύνϑη ἐχϑϱός.

1:10 Χεῖϱα αὐτȣ̃ ἐξεϖέτασεν ϑλίϐων ἐϖὶ ϖάντα τὰ ἐϖιϑυμήματα αὐτῆς· εἶδεν γὰϱ ἔϑνη εἰσελϑόντα εἰς τὸ ἁγίασμα αὐτῆς, ἃ ἐνετείλω μὴ εἰσελϑεῖν αὐτὰ εἰς ἐϰϰλησίαν σȣ.

1:11 Πᾶς ὁ λαὸς αὐτῆς ϰαταϛενάζοντες, ζητȣ̃ντες ἄϱτον, ἔδωϰαν τὰ ἐϖιϑυμήματα αὐτῆς ἐν ϐϱώσει τȣ̃ ἐϖιϛϱέψαι ψυχήν· ἰδέ, ϰύϱιε, ϗ ἐϖίϐλεψον, ὅτι ἐγενήϑην ἠτιμωμένη.

1:12 Ȣ̓ ϖϱὸς ὑμᾶς ϖάντες οἱ ϖαϱαϖοϱευόμενοι ὁδόν· ἐϖιϛϱέψατε ϗ ἴδετε εἰ ἔϛιν ἄλγος ϰατὰ τὸ ἄλγος μȣ, ὃ ἐγε νήϑη· φϑεγξάμενος ἐν ἐμοὶ ἐταϖείνωσέν με ϰύϱιος ἐν ἡμέϱᾳ ὀϱγῆς ϑυμȣ̃ αὐτȣ̃.

1:13 Ἐξ ὕψȣς αὐτȣ̃ ἀϖέϛειλεν ϖῦϱ, ἐν τοῖς ὀϛέοις μȣ ϰατήγαγεν αὐτό· διεϖέτασεν δίϰτυον τοῖς ϖοσίν μȣ, ἀϖέϛϱεψέν με εἰς τὰ ὀϖίσω, ἔδωϰέν με ἠφανισμένην, ὅλην τὴν ἡμέϱαν ὀδυνωμένην.

1:14 Ἐγϱηγοϱήϑη ἐϖὶ τὰ ἀσεϐήματά μȣ· ἐν χεϱσίν μȣ συνεϖλάϰησαν, ἀνέϐησαν ἐϖὶ τὸν τϱάχηλόν μȣ· ἠσϑένησεν ἡ ἰσχύς μȣ, ὅτι ἔδωϰεν ϰύϱιος ἐν χεϱσίν μȣ ὀδύνας, ȣ̓ δυνήσομαι ϛῆναι.

1:15 Ἐξῆϱεν ϖάντας τȣ̀ς ἰσχυϱȣ́ς μȣ ὁ ϰύϱιος ἐϰ μέσȣ μȣ, ἐϰάλεσεν ἐϖ’ ἐμὲ ϰαιϱὸν τȣ̃ συντϱῖψαι ἐϰλεϰτȣ́ς μȣ· ληνὸν ἐϖάτησεν ϰύϱιος ϖαϱϑένῳ ϑυγατϱὶ Ιȣδα, ἐϖὶ τȣ́τοις ἐγὼ ϰλαίω.

1:16 Ὁ ὀφϑαλμός μȣ ϰατήγαγεν ὕδωϱ, ὅτι ἐμαϰϱύνϑη ἀϖ’ ἐμȣ̃ ὁ ϖαϱαϰαλῶν με, ὁ ἐϖιϛϱέφων ψυχήν μȣ· ἐγένοντο οἱ υἱοί μȣ ἠφανισμένοι, ὅτι ἐϰϱαταιώϑη ὁ ἐχϑϱός.

1:17 Διεϖέτασεν Σιων χεῖϱας αὐτῆς, ȣ̓ϰ ἔϛιν ὁ ϖαϱαϰαλῶν αὐτήν· ἐνετείλατο ϰύϱιος τῷ Ιαϰωϐ, ϰύϰλῳ αὐτȣ̃ οἱ ϑλίϐοντες αὐτόν, ἐγενήϑη Ιεϱȣσαλημ εἰς ἀϖοϰαϑημένην ἀνὰ μέσον αὐτῶν.

1:18 Δίϰαιός ἐϛιν ϰύϱιος, ὅτι τὸ ϛόμα αὐτȣ̃ ϖαϱεϖίϰϱανα. ἀϰȣ́σατε δή, ϖάντες οἱ λαοί, ϗ ἴδετε τὸ ἄλγος μȣ· ϖαϱϑένοι μȣ ϗ νεανίσϰοι μȣ ἐϖοϱεύϑησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ.

1:19 Ἐϰάλεσα τȣ̀ς ἐϱαϛάς μȣ, αὐτοὶ δὲ ϖαϱελογίσαντό με· οἱ ἱεϱεῖς μȣ ϗ οἱ ϖϱεσϐύτεϱοί μȣ ἐν τῇ ϖόλει ἐξέλιϖον, ὅτι ἐζήτησαν ϐϱῶσιν αὐτοῖς, ἵνα ἐϖιϛϱέψωσιν ψυχὰς αὐτῶν, ϗ ȣ̓χ εὗϱον.

1:20 Ἰδέ, ϰύϱιε, ὅτι ϑλίϐομαι· ἡ ϰοιλία μȣ ἐταϱάχϑη, ϗ ἡ ϰαϱδία μȣ ἐϛϱάφη ἐν ἐμοί, ὅτι ϖαϱαϖιϰϱαίνȣσα ϖαϱεϖί ϰϱανα· ἔξωϑεν ἠτέϰνωσέν με μάχαιϱα ὥσϖεϱ ϑάνατος ἐν οἴϰῳ.

1:21 Ἀϰȣ́σατε δὴ ὅτι ϛενάζω ἐγώ, ȣ̓ϰ ἔϛιν ὁ ϖαϱαϰαλῶν με· ϖάντες οἱ ἐχϑϱοί μȣ ἤϰȣσαν τὰ ϰαϰά μȣ ϗ ἐχάϱησαν, ὅτι σὺ ἐϖοίησας· ἐϖήγαγες ἡμέϱαν, ἐϰάλεσας ϰαιϱόν, ϗ ἐγένοντο ὅμοιοι ἐμοί.

1:22 Εἰσέλϑοι ϖᾶσα ἡ ϰαϰία αὐτῶν ϰατὰ ϖϱόσωϖόν σȣ, ϗ ἐϖιφύλλισον αὐτοῖς, ὃν τϱόϖον ἐϖοίησαν ἐϖιφυλλίδα ϖεϱὶ ϖάν των τῶν ἁμαϱτημάτων μȣ, ὅτι ϖολλοὶ οἱ ϛεναγμοί μȣ, ϗ ἡ ϰαϱδία μȣ λυϖεῖται.

2:1 Πῶς ἐγνόφωσεν ἐν ὀϱγῇ αὐτȣ̃ ϰύϱιος τὴν ϑυγατέϱα Σιων; ϰατέϱϱιψεν ἐξ ȣ̓ϱανȣ̃ εἰς γῆν δόξασμα Ισϱαηλ ϗ ȣ̓ϰ ἐμνήσϑη ὑϖοϖοδίȣ ϖοδῶν αὐτȣ̃ ἐν ἡμέϱᾳ ὀϱγῆς αὐτȣ̃.

2:2 Κατεϖόντισεν ϰύϱιος ȣ̓ φεισάμενος ϖάντα τὰ ὡϱαῖα Ιαϰωϐ, ϰαϑεῖλεν ἐν ϑυμῷ αὐτȣ̃ τὰ ὀχυϱώματα τῆς ϑυγατϱὸς Ιȣδα, ἐϰόλλησεν εἰς τὴν γῆν, ἐϐεϐήλωσεν ϐασιλέα αὐτῆς ϗ ἄϱχοντας αὐτῆς.

2:3 Συνέϰλασεν ἐν ὀϱγῇ ϑυμȣ̃ αὐτȣ̃ ϖᾶν ϰέϱας Ισϱαηλ, ἀϖέϛϱεψεν ὀϖίσω δεξιὰν αὐτȣ̃ ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ἐχϑϱȣ̃ ϗ ἀνῆψεν ἐν Ιαϰωϐ ὡς ϖῦϱ φλόγα, ϗ ϰατέφαγεν ϖάντα τὰ ϰύϰλῳ.

2:4 Ἐνέτεινεν τόξον αὐτȣ̃ ὡς ἐχϑϱός, ἐϛεϱέωσεν δεξιὰν αὐτȣ̃ ὡς ὑϖεναντίος ϗ ἀϖέϰτεινεν ϖάντα τὰ ἐϖιϑυμήματα ὀφϑαλμῶν μȣ ἐν σϰηνῇ ϑυγατϱὸς Σιων, ἐξέχεεν ὡς ϖῦϱ τὸν ϑυμὸν αὐτȣ̃.

2:5 Ἐγενήϑη ϰύϱιος ὡς ἐχϑϱός, ϰατεϖόντισεν Ισϱαηλ, ϰατεϖόντισεν ϖάσας τὰς ϐάϱεις αὐτῆς, διέφϑειϱεν τὰ ὀχυϱώματα αὐτȣ̃ ϗ ἐϖλήϑυνεν τῇ ϑυγατϱὶ Ιȣδα ταϖεινȣμένην ϗ τεταϖεινω μένην.

2:6 Ϗ διεϖέτασεν ὡς ἄμϖελον τὸ σϰήνωμα αὐτȣ̃, διέφϑειϱεν ἑοϱτὴν αὐτȣ̃· ἐϖελάϑετο ϰύϱιος ὃ ἐϖοίησεν ἐν Σιων ἑοϱτῆς ϗ σαϐϐάτȣ ϗ ϖαϱώξυνεν ἐμϐϱιμήματι ὀϱγῆς αὐτȣ̃ ϐασιλέα ϗ ἱεϱέα ϗ ἄϱχοντα.

2:7 Ἀϖώσατο ϰύϱιος ϑυσιαϛήϱιον αὐτȣ̃, ἀϖετίναξεν ἁγίασμα αὐτȣ̃, συνέτϱιψεν ἐν χειϱὶ ἐχϑϱȣ̃ τεῖχος ϐάϱεων αὐτῆς· φωνὴν ἔδωϰαν ἐν οἴϰῳ ϰυϱίȣ ὡς ἐν ἡμέϱᾳ ἑοϱτῆς.

2:8 Ϗ ἐϖέϛϱεψεν ϰύϱιος τȣ̃ διαφϑεῖϱαι τεῖχος ϑυγατϱὸς Σιων· ἐξέτεινεν μέτϱον, ȣ̓ϰ ἀϖέϛϱεψεν χεῖϱα αὐτȣ̃ ἀϖὸ ϰαταϖατή ματος, ϗ ἐϖένϑησεν τὸ ϖϱοτείχισμα, ϗ τεῖχος ὁμοϑυμαδὸν ἠσϑένησεν.

2:9 Ἐνεϖάγησαν εἰς γῆν ϖύλαι αὐτῆς, ἀϖώλεσεν ϗ συνέτϱιψεν μο χλȣ̀ς αὐτῆς· ϐασιλέα αὐτῆς ϗ ἄϱχοντας αὐτῆς ἐν τοῖς ἔϑνεσιν· ȣ̓ϰ ἔϛιν νόμος, ϰαί γε ϖϱοφῆται αὐτῆς ȣ̓ϰ εἶδον ὅϱασιν ϖαϱὰ ϰυϱίȣ.

2:10 Ἐϰάϑισαν εἰς τὴν γῆν, ἐσιώϖησαν ϖϱεσϐύτεϱοι ϑυγατϱὸς Σιων, ἀνεϐίϐασαν χȣ̃ν ἐϖὶ τὴν ϰεφαλὴν αὐτῶν, ϖεϱιεζώσαντο σάϰϰȣς, ϰατήγαγον εἰς γῆν ἀϱχηγȣ̀ς ϖαϱϑένȣς ἐν Ιεϱȣσαλημ.

2:11 Ἐξέλιϖον ἐν δάϰϱυσιν οἱ ὀφϑαλμοί μȣ, ἐταϱάχϑη ἡ ϰαϱδία μȣ, ἐξεχύϑη εἰς γῆν ἡ δόξα μȣ ἐϖὶ τὸ σύντϱιμμα τῆς ϑυγατϱὸς τȣ̃ λαȣ̃ μȣ ἐν τῷ ἐϰλιϖεῖν νήϖιον ϗ ϑηλάζοντα ἐν ϖλατείαις ϖόλεως.

2:12 Ταῖς μητϱάσιν αὐτῶν εἶϖαν Πȣ̃ σῖτος ϗ οἶνος; ἐν τῷ ἐϰλύεσϑαι αὐτȣ̀ς ὡς τϱαυματίας ἐν ϖλατείαις ϖόλεως, ἐν τῷ ἐϰχεῖσϑαι ψυχὰς αὐτῶν εἰς ϰόλϖον μητέϱων αὐτῶν.

2:13 Τί μαϱτυϱήσω σοι ἢ τί ὁμοιώσω σοι, ϑύγατεϱ Ιεϱȣσαλημ; τίς σώσει σε ϗ ϖαϱαϰαλέσει σε, ϖαϱϑένος ϑύγατεϱ Σιων; ὅτι ἐμεγαλύνϑη ϖοτήϱιον συντϱιϐῆς σȣ· τίς ἰάσεταί σε;

2:14 Πϱοφῆταί σȣ εἴδοσάν σοι μάταια ϗ ἀφϱοσύνην ϗ ȣ̓ϰ ἀϖεϰάλυψαν ἐϖὶ τὴν ἀδιϰίαν σȣ τȣ̃ ἐϖιϛϱέψαι αἰχμα λωσίαν σȣ ϗ εἴδοσάν σοι λήμματα μάταια ϗ ἐξώσματα.

2:15 Ἐϰϱότησαν ἐϖὶ σὲ χεῖϱας ϖάντες οἱ ϖαϱαϖοϱευόμενοι ὁδόν, ἐσύϱισαν ϗ ἐϰίνησαν τὴν ϰεφαλὴν αὐτῶν ἐϖὶ τὴν ϑυγατέϱα Ιε ϱȣσαλημ Ἦ αὕτη ἡ ϖόλις, ἣν ἐϱȣ̃σιν Ϛέφανος δόξης, εὐφϱοσύνη ϖάσης τῆς γῆς;

2:16 Διήνοιξαν ἐϖὶ σὲ ϛόμα αὐτῶν ϖάντες οἱ ἐχϑϱοί σȣ, ἐσύϱισαν ϗ ἔϐϱυξαν ὀδόντας, εἶϖαν Κατεϖίομεν αὐτήν, ϖλὴν αὕτη ἡ ἡμέϱα, ἣν ϖϱοσεδοϰῶμεν, εὕϱομεν αὐτήν, εἴδομεν.

2:17 Ἐϖοίησεν ϰύϱιος ἃ ἐνεϑυμήϑη, συνετέλεσεν ῥήματα αὐτȣ̃, ἃ ἐνετείλατο ἐξ ἡμεϱῶν ἀϱχαίων, ϰαϑεῖλεν ϗ ȣ̓ϰ ἐφείσατο, ϗ ηὔφϱανεν ἐϖὶ σὲ ἐχϑϱόν, ὕψωσεν ϰέϱας ϑλίϐοντός σε.

2:18 Ἐϐόησεν ϰαϱδία αὐτῶν ϖϱὸς ϰύϱιον Τείχη Σιων, ϰαταγάγετε ὡς χειμάϱϱȣς δάϰϱυα ἡμέϱας ϗ νυϰτός· μὴ δῷς ἔϰνηψιν σεαυτῇ, μὴ σιωϖήσαιτο, ϑύγατεϱ, ὁ ὀφϑαλμός σȣ.

2:19 Ἀνάϛα ἀγαλλίασαι ἐν νυϰτὶ εἰς ἀϱχὰς φυλαϰῆς σȣ, ἔϰχεον ὡς ὕδωϱ ϰαϱδίαν σȣ ἀϖέναντι ϖϱοσώϖȣ ϰυϱίȣ, ἆϱον ϖϱὸς αὐτὸν χεῖϱάς σȣ ϖεϱὶ ψυχῆς νηϖίων σȣ τῶν ἐϰλυομένων λιμῷ ἐϖ’ ἀϱχῆς ϖασῶν ἐξόδων.

2:20 Ἰδέ, ϰύϱιε, ϗ ἐϖίϐλεψον τίνι ἐϖεφύλλισας ȣ̔́τως· εἰ φάγονται γυναῖϰες ϰαϱϖὸν ϰοιλίας αὐτῶν; ἐϖιφυλλίδα ἐϖοίησεν μάγειϱος· φονευϑήσονται νήϖια ϑηλάζοντα μαϛȣ́ς; ἀϖοϰτενεῖς ἐν ἁγιάσματι ϰυϱίȣ ἱεϱέα ϗ ϖϱοφήτην;

2:21 Ἐϰοιμήϑησαν εἰς τὴν ἔξοδον ϖαιδάϱιον ϗ ϖϱεσϐύτης· ϖαϱϑένοι μȣ ϗ νεανίσϰοι μȣ ἐϖοϱεύϑησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ· ἐν ῥομφαίᾳ ϗ ἐν λιμῷ ἀϖέϰτεινας, ἐν ἡμέϱᾳ ὀϱγῆς σȣ ἐμαγεί ϱευσας, ȣ̓ϰ ἐφείσω.

2:22 Ἐϰάλεσεν ἡμέϱαν ἑοϱτῆς ϖαϱοιϰίας μȣ ϰυϰλόϑεν, ϗ ȣ̓ϰ ἐγένοντο ἐν ἡμέϱᾳ ὀϱγῆς ϰυϱίȣ ἀνασῳζόμενος ϗ ϰατα λελειμμένος, ὡς ἐϖεϰϱάτησα ϗ ἐϖλήϑυνα ἐχϑϱȣ́ς μȣ ϖάντας.

3:1 Ἐγὼ ἀνὴϱ ὁ ϐλέϖων ϖτωχείαν ἐν ῥάϐδῳ ϑυμȣ̃ αὐτȣ̃ ἐϖ’ ἐμέ·

3:2 ϖαϱέλαϐέν με ϗ ἀϖήγαγεν εἰς σϰότος ϗ ȣ̓ φῶς,

3:3 ϖλὴν ἐν ἐμοὶ ἐϖέϛϱεψεν χεῖϱα αὐτȣ̃ ὅλην τὴν ἡμέϱαν.

3:4 Ἐϖαλαίωσεν σάϱϰας μȣ ϗ δέϱμα μȣ, ὀϛέα μȣ συνέτϱιψεν·

3:5 ἀνῳϰοδόμησεν ϰατ’ ἐμȣ̃ ϗ ἐϰύϰλωσεν ϰεφαλήν μȣ ϗ ἐμόχϑησεν,

3:6 ἐν σϰοτεινοῖς ἐϰάϑισέν με ὡς νεϰϱȣ̀ς αἰῶνος.

3:7 Ἀνῳϰοδόμησεν ϰατ’ ἐμȣ̃, ϗ ȣ̓ϰ ἐξελεύσομαι, ἐϐάϱυνεν χαλϰόν μȣ·

3:8 ϰαί γε ϰεϰϱάξομαι ϗ ϐοήσω, ἀϖέφϱαξεν ϖϱοσευχήν μȣ·

3:9 ἀνῳϰοδόμησεν ὁδȣ́ς μȣ, ἐνέφϱαξεν τϱίϐȣς μȣ, ἐτάϱαξεν.

3:10 Ἄϱϰος ἐνεδϱεύȣσα αὐτός μοι, λέων ἐν ϰϱυφαίοις·

3:11 ϰατεδίωξεν ἀφεϛηϰότα ϗ ϰατέϖαυσέν με, ἔϑετό με ἠφανισμένην·

3:12 ἐνέτεινεν τόξον αὐτȣ̃ ϗ ἐϛήλωσέν με ὡς σϰοϖὸν εἰς ϐέλος.

3:13 Εἰσήγαγεν τοῖς νεφϱοῖς μȣ ἰȣ̀ς φαϱέτϱας αὐτȣ̃·

3:14 ἐγενήϑην γέλως ϖαντὶ λαῷ μȣ, ψαλμὸς αὐτῶν ὅλην τὴν ἡμέϱαν·

3:15 ἐχόϱτασέν με ϖιϰϱίας, ἐμέϑυσέν με χολῆς.

3:16 Ϗ ἐξέϐαλεν ψήφῳ ὀδόντας μȣ, ἐψώμισέν με σϖοδόν·

3:17 ϗ ἀϖώσατο ἐξ εἰϱήνης ψυχήν μȣ, ἐϖελαϑόμην ἀγαϑὰ

3:18 ϗ εἶϖα Ἀϖώλετο νεῖϰός μȣ ϗ ἡ ἐλϖίς μȣ ἀϖὸ ϰυϱίȣ.

3:19 Ἐμνήσϑην ἀϖὸ ϖτωχείας μȣ ϗ ἐϰ διωγμȣ̃ μȣ ϖιϰϱίας ϗ χολῆς μȣ·

3:20 μνησϑήσεται ϗ ϰαταδολεσχήσει ἐϖ’ ἐμὲ ἡ ψυχή μȣ·

3:21 ταύτην τάξω εἰς τὴν ϰαϱδίαν μȣ, διὰ τȣ̃το ὑϖομενῶ.

3:25 Ἀγαϑὸς ϰύϱιος τοῖς ὑϖομένȣσιν αὐτόν, ψυχῇ ἣ ζητήσει αὐτὸν ἀγαϑὸν

3:26 ϗ ὑϖομενεῖ ϗ ἡσυχάσει εἰς τὸ σωτήϱιον ϰυϱίȣ.

3:27 ἀγαϑὸν ἀνδϱὶ ὅταν ἄϱῃ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτȣ̃.

3:28 Καϑήσεται ϰατὰ μόνας ϗ σιωϖήσεται, ὅτι ἦϱεν ἐφ’ ἑαυτῷ·

3:30 δώσει τῷ ϖαίοντι αὐτὸν σιαγόνα, χοϱτασϑήσεται ὀνειδισμῶν.

3:31 Ὅτι ȣ̓ϰ εἰς τὸν αἰῶνα ἀϖώσεται ϰύϱιος·

3:32 ὅτι ὁ ταϖεινώσας οἰϰτιϱήσει ϰατὰ τὸ ϖλῆϑος τȣ̃ ἐλέȣς αὐτȣ̃·

3:33 ὅτι ȣ̓ϰ ἀϖεϰϱίϑη ἀϖὸ ϰαϱδίας αὐτȣ̃ ϗ ἐταϖείνωσεν υἱȣ̀ς ἀνδϱός.

3:34 Τȣ̃ ταϖεινῶσαι ὑϖὸ τȣ̀ς ϖόδας αὐτȣ̃ ϖάντας δεσμίȣς γῆς,

3:35 τȣ̃ ἐϰϰλῖναι ϰϱίσιν ἀνδϱὸς ϰατέναντι ϖϱοσώϖȣ ὑψίϛȣ,

3:36 ϰαταδιϰάσαι ἄνϑϱωϖον ἐν τῷ ϰϱίνεσϑαι αὐτὸν ϰύϱιος ȣ̓ϰ εἶϖεν.

3:37 Τίς ȣ̔́τως εἶϖεν, ϗ ἐγενήϑη; ϰύϱιος ȣ̓ϰ ἐνετείλατο,

3:38 ἐϰ ϛόματος ὑψίϛȣ ȣ̓ϰ ἐξελεύσεται τὰ ϰαϰὰ ϗ τὸ ἀγαϑόν;

3:39 τί γογγύσει ἄνϑϱωϖος ζῶν, ἀνὴϱ ϖεϱὶ τῆς ἁμαϱτίας αὐτȣ̃;

3:40 Ἐξηϱευνήϑη ἡ ὁδὸς ἡμῶν ϗ ἠτάσϑη, ϗ ἐϖιϛϱέψωμεν ἕως ϰυϱίȣ·

3:41 ἀναλάϐωμεν ϰαϱδίας ἡμῶν ἐϖὶ χειϱῶν ϖϱὸς ὑψηλὸν ἐν ȣ̓ϱανῷ

3:42 Ἡμαϱτήσαμεν, ἠσεϐήσαμεν, ϗ ȣ̓χ ἱλάσϑης.

3:43 Ἐϖεσϰέϖασας ἐν ϑυμῷ ϗ ἀϖεδίωξας ἡμᾶς· ἀϖέϰτεινας, ȣ̓ϰ ἐφείσω.

3:44 ἐϖεσϰέϖασας νεφέλην σεαυτῷ εἵνεϰεν ϖϱοσευχῆς,

3:45 ϰαμμύσαι με ϗ ἀϖωσϑῆναι ἔϑηϰας ἡμᾶς ἐν μέσῳ τῶν λαῶν.

3:46 Διήνοιξαν ἐφ’ ἡμᾶς τὸ ϛόμα αὐτῶν ϖάντες οἱ ἐχϑϱοὶ ἡμῶν·

3:47 φόϐος ϗ ϑυμὸς ἐγενήϑη ἡμῖν, ἔϖαϱσις ϗ συντϱιϐή·

3:48 ἀφέσεις ὑδάτων ϰατάξει ὁ ὀφϑαλμός μȣ ἐϖὶ τὸ σύντϱιμμα τῆς ϑυγατϱὸς τȣ̃ λαȣ̃ μȣ.

3:49 Ὁ ὀφϑαλμός μȣ ϰατεϖόϑη, ϗ ȣ̓ σιγήσομαι τȣ̃ μὴ εἶναι ἔϰνηψιν,

3:50 ἕως ȣ̔͂ διαϰύψῃ ϗ ἴδῃ ϰύϱιος ἐξ ȣ̓ϱανȣ̃·

3:51 ὁ ὀφϑαλμός μȣ ἐϖιφυλλιεῖ ἐϖὶ τὴν ψυχήν μȣ ϖαϱὰ ϖάσας ϑυ γατέϱας ϖόλεως.

3:52 Θηϱεύοντες ἐϑήϱευσάν με ὡς ϛϱȣϑίον οἱ ἐχϑϱοί μȣ δωϱεάν,

3:53 ἐϑανάτωσαν ἐν λάϰϰῳ ζωήν μȣ ϗ ἐϖέϑηϰαν λίϑον ἐϖ’ ἐμοί,

3:54 ὑϖεϱεχύϑη ὕδωϱ ἐϖὶ ϰεφαλήν μȣ· εἶϖα Ἀϖῶσμαι.

3:55 Ἐϖεϰαλεσάμην τὸ ὄνομά σȣ, ϰύϱιε, ἐϰ λάϰϰȣ ϰατωτάτȣ·

3:56 φωνήν μȣ ἤϰȣσας Μὴ ϰϱύψῃς τὰ ὦτά σȣ εἰς τὴν δέησίν μȣ.

3:57 εἰς τὴν ϐοήϑειάν μȣ ἤγγισας ἐν ᾗ σε ἡμέϱᾳ ἐϖεϰαλεσάμην· εἶϖάς μοι Μὴ φοϐȣ̃.

3:58 Ἐδίϰασας, ϰύϱιε, τὰς δίϰας τῆς ψυχῆς μȣ, ἐλυτϱώσω τὴν ζωήν μȣ·

3:59 εἶδες, ϰύϱιε, τὰς ταϱαχάς μȣ, ἔϰϱινας τὴν ϰϱίσιν μȣ·

3:60 εἶδες ϖᾶσαν τὴν ἐϰδίϰησιν αὐτῶν εἰς ϖάντας διαλογισμȣ̀ς αὐτῶν ἐν ἐμοί.

3:61 Ἤϰȣσας τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, ϖάντας τȣ̀ς διαλογισμȣ̀ς αὐτῶν ϰατ’ ἐμȣ̃,

3:62 χείλη ἐϖανιϛανομένων μοι ϗ μελέτας αὐτῶν ϰατ’ ἐμȣ̃ ὅλην τὴν ἡμέϱαν,

3:63 ϰαϑέδϱαν αὐτῶν ϗ ἀνάϛασιν αὐτῶν· ἐϖίϐλεψον ἐϖὶ τȣ̀ς ὀφϑαλ μȣ̀ς αὐτῶν.

3:64 Ἀϖοδώσεις αὐτοῖς ἀνταϖόδομα, ϰύϱιε, ϰατὰ τὰ ἔϱγα τῶν χειϱῶν αὐτῶν,

3:65 ἀϖοδώσεις αὐτοῖς ὑϖεϱασϖισμὸν ϰαϱδίας, μόχϑον σȣ αὐτοῖς,

3:66 ϰαταδιώξεις ἐν ὀϱγῇ ϗ ἐξαναλώσεις αὐτȣ̀ς ὑϖοϰάτω τȣ̃ ȣ̓ϱα νȣ̃, ϰύϱιε.

4:1 Πῶς ἀμαυϱωϑήσεται χϱυσίον, ἀλλοιωϑήσεται τὸ ἀϱγύϱιον τὸ ἀγαϑόν; ἐξεχύϑησαν λίϑοι ἅγιοι ἐϖ’ ἀϱχῆς ϖασῶν ἐξόδων.

4:2 ϒἱοὶ Σιων οἱ τίμιοι οἱ ἐϖηϱμένοι ἐν χϱυσίῳ ϖῶς ἐλογίσϑησαν εἰς ἀγγεῖα ὀϛϱάϰινα ἔϱγα χειϱῶν ϰεϱαμέως;

4:3 Καί γε δϱάϰοντες ἐξέδυσαν μαϛȣ́ς, ἐϑήλασαν σϰύμνοι αὐτῶν· ϑυγατέϱες λαȣ̃ μȣ εἰς ἀνίατον ὡς ϛϱȣϑίον ἐν ἐϱήμῳ.

4:4 Ἐϰολλήϑη ἡ γλῶσσα ϑηλάζοντος ϖϱὸς τὸν φάϱυγγα αὐτȣ̃ ἐν δίψει· νήϖια ᾔτησαν ἄϱτον, ὁ διαϰλῶν ȣ̓ϰ ἔϛιν αὐτοῖς.

4:5 Οἱ ἔσϑοντες τὰς τϱυφὰς ἠφανίσϑησαν ἐν ταῖς ἐξόδοις, οἱ τιϑηνȣ́μενοι ἐϖὶ ϰόϰϰων ϖεϱιεϐάλοντο ϰοϖϱίας.

4:6 Ϗ ἐμεγαλύνϑη ἀνομία ϑυγατϱὸς λαȣ̃ μȣ ὑϖὲϱ ἀνομίας Σοδομων τῆς ϰατεϛϱαμμένης ὥσϖεϱ σϖȣδῇ, ϗ ȣ̓ϰ ἐϖόνεσαν ἐν αὐτῇ χεῖϱας.

4:7 Ἐϰαϑαϱιώϑησαν ναζιϱαῖοι αὐτῆς ὑϖὲϱ χιόνα, ἔλαμψαν ὑϖὲϱ γάλα, ἐϖυϱϱώϑησαν ὑϖὲϱ λίϑȣς σαϖφείϱȣ τὸ ἀϖόσϖασμα αὐτῶν.

4:8 Ἐσϰότασεν ὑϖὲϱ ἀσϐόλην τὸ εἶδος αὐτῶν, ȣ̓ϰ ἐϖεγνώσϑησαν ἐν ταῖς ἐξόδοις· ἐϖάγη δέϱμα αὐτῶν ἐϖὶ τὰ ὀϛέα αὐτῶν, ἐξηϱάνϑησαν, ἐγενήϑησαν ὥσϖεϱ ξύλον.

4:9 Καλοὶ ἦσαν οἱ τϱαυματίαι ῥομφαίας ἢ οἱ τϱαυματίαι λιμȣ̃· ἐϖοϱεύϑησαν ἐϰϰεϰεντημένοι ἀϖὸ γενημάτων ἀγϱῶν.

4:10 Χεῖϱες γυναιϰῶν οἰϰτιϱμόνων ἥψησαν τὰ ϖαιδία αὐτῶν, ἐγενήϑησαν εἰς ϐϱῶσιν αὐταῖς ἐν τῷ συντϱίμματι τῆς ϑυγατϱὸς λαȣ̃ μȣ.

4:11 Συνετέλεσεν ϰύϱιος ϑυμὸν αὐτȣ̃, ἐξέχεεν ϑυμὸν ὀϱγῆς αὐτȣ̃ ϗ ἀνῆψεν ϖῦϱ ἐν Σιων, ϗ ϰατέφαγεν τὰ ϑεμέλια αὐτῆς.

4:12 Ȣ̓ϰ ἐϖίϛευσαν ϐασιλεῖς γῆς, ϖάντες οἱ ϰατοιϰȣ̃ντες τὴν οἰϰȣ μένην, ὅτι εἰσελεύσεται ἐχϑϱὸς ϗ ἐϰϑλίϐων διὰ τῶν ϖυλῶν Ιεϱȣσαλημ.

4:13 Ἐξ ἁμαϱτιῶν ϖϱοφητῶν αὐτῆς, ἀδιϰιῶν ἱεϱέων αὐτῆς τῶν ἐϰχεόντων αἷμα δίϰαιον ἐν μέσῳ αὐτῆς.

4:14 Ἐσαλεύϑησαν ἐγϱήγοϱοι αὐτῆς ἐν ταῖς ἐξόδοις, ἐμολύνϑησαν ἐν αἵματι· ἐν τῷ μὴ δύνασϑαι αὐτȣ̀ς ἥψαντο ἐνδυμάτων αὐτῶν.

4:15 Ἀϖόϛητε ἀϰαϑάϱτων – ϰαλέσατε αὐτȣ́ς – ἀϖόϛητε ἀϖόϛητε, μὴ ἅϖτεσϑε, ὅτι ἀνήφϑησαν ϰαί γε ἐσαλεύϑησαν· εἴϖατε ἐν τοῖς ἔϑνεσιν Ȣ̓ μὴ ϖϱοσϑῶσιν τȣ̃ ϖαϱοιϰεῖν.

4:16 Πϱόσωϖον ϰυϱίȣ μεϱὶς αὐτῶν, ȣ̓ ϖϱοσϑήσει ἐϖιϐλέψαι αὐτοῖς· ϖϱόσωϖον ἱεϱέων ȣ̓ϰ ἔλαϐον, ϖϱεσϐύτας ȣ̓ϰ ἠλέησαν.

4:17 Ἔτι ὄντων ἡμῶν ἐξέλιϖον οἱ ὀφϑαλμοὶ ἡμῶν εἰς τὴν ϐοήϑειαν ἡμῶν μάταια· ἀϖοσϰοϖευόντων ἡμῶν ἀϖεσϰοϖεύσαμεν εἰς ἔϑνος ȣ̓ σῷζον.

4:18 Ἐϑηϱεύσαμεν μιϰϱȣ̀ς ἡμῶν τȣ̃ μὴ ϖοϱεύεσϑαι ἐν ταῖς ϖλατείαις ἡμῶν· ἤγγιϰεν ὁ ϰαιϱὸς ἡμῶν, ἐϖληϱώϑησαν αἱ ἡμέϱαι ἡμῶν, ϖάϱεϛιν ὁ ϰαιϱὸς ἡμῶν.

4:19 Κȣ̃φοι ἐγένοντο οἱ διώϰοντες ἡμᾶς ὑϖὲϱ ἀετȣ̀ς ȣ̓ϱανȣ̃, ἐϖὶ τῶν ὀϱέων ἐξήφϑησαν, ἐν ἐϱήμῳ ἐνήδϱευσαν ἡμᾶς.

4:20 Πνεῦμα ϖϱοσώϖȣ ἡμῶν χϱιϛὸς ϰυϱίȣ συνελήμφϑη ἐν ταῖς δια φϑοϱαῖς αὐτῶν, ȣ̔͂ εἴϖαμεν Ἐν τῇ σϰιᾷ αὐτȣ̃ ζησόμεϑα ἐν τοῖς ἔϑνεσιν.

4:21 Χαῖϱε ϗ εὐφϱαίνȣ, ϑύγατεϱ Ιδȣμαίας ἡ ϰατοιϰȣ̃σα ἐϖὶ γῆς· ϰαί γε ἐϖὶ σὲ διελεύσεται τὸ ϖοτήϱιον ϰυϱίȣ, ϗ μεϑυσϑήσῃ ϗ ἀϖοχεεῖς.

4:22 Ἐξέλιϖεν ἡ ἀνομία σȣ, ϑύγατεϱ Σιων· ȣ̓ ϖϱοσϑήσει ἔτι ἀϖοιϰί σαι σε. ἐϖεσϰέψατο ἀνομίας σȣ, ϑύγατεϱ Εδωμ· ἀϖεϰάλυψεν ἐϖὶ τὰ ἀσε ϐήματά σȣ.

5:1 Μνήσϑητι, ϰύϱιε, ὅ τι ἐγενήϑη ἡμῖν· ἐϖίϐλεψον ϗ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν.

5:2 ϰληϱονομία ἡμῶν μετεϛϱάφη ἀλλοτϱίοις, οἱ οἶϰοι ἡμῶν ξένοις.

5:3 ὀϱφανοὶ ἐγενήϑημεν, ȣ̓χ ὑϖάϱχει ϖατήϱ· μητέϱες ἡμῶν ὡς αἱ χῆϱαι.

5:4 ἐξ ἡμεϱῶν ἡμῶν ξύλα ἡμῶν ἐν ἀλλάγματι ἦλϑεν.

5:5 ἐϖὶ τὸν τϱάχηλον ἡμῶν ἐδιώχϑημεν· ἐϰοϖιάσαμεν, ȣ̓ϰ ἀνεϖαύϑημεν.

5:6 Αἴγυϖτος ἔδωϰεν χεῖϱα, Ασσȣϱ εἰς ϖλησμονὴν αὐτῶν.

5:7 οἱ ϖατέϱες ἡμῶν ἥμαϱτον, ȣ̓χ ὑϖάϱχȣσιν· ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑϖέσχομεν.

5:8 δȣ̃λοι ἐϰυϱίευσαν ἡμῶν, λυτϱȣ́μενος ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐϰ τῆς χειϱὸς αὐτῶν.

5:9 ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν εἰσοίσομεν ἄϱτον ἡμῶν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ῥομφαίας τῆς ἐϱήμȣ.

5:10 τὸ δέϱμα ἡμῶν ὡς ϰλίϐανος ἐϖελειώϑη, συνεσϖάσϑησαν ἀϖὸ ϖϱοσώϖȣ ϰαταιγίδων λιμȣ̃.

5:11 γυναῖϰας ἐν Σιων ἐταϖείνωσαν, ϖαϱϑένȣς ἐν ϖόλεσιν Ιȣδα.

5:12 ἄϱχοντες ἐν χεϱσὶν αὐτῶν ἐϰϱεμάσϑησαν, ϖϱεσϐύτεϱοι ȣ̓ϰ ἐδοξάσϑησαν.

5:13 ἐϰλεϰτοὶ ϰλαυϑμὸν ἀνέλαϐον, ϗ νεανίσϰοι ἐν ξύλῳ ἠσϑένησαν.

5:14 ϗ ϖϱεσϐῦται ἀϖὸ ϖύλης ϰατέϖαυσαν, ἐϰλεϰτοὶ ἐϰ ψαλμῶν αὐτῶν ϰατέϖαυσαν.

5:15 ϰατέλυσεν χαϱὰ ϰαϱδίας ἡμῶν, ἐϛϱάφη εἰς ϖένϑος ὁ χοϱὸς ἡμῶν.

5:16 ἔϖεσεν ὁ ϛέφανος τῆς ϰεφαλῆς ἡμῶν· ȣ̓αὶ δὴ ἡμῖν, ὅτι ἡμάϱτομεν.

5:17 ϖεϱὶ τȣ́τȣ ἐγενήϑη ὀδυνηϱὰ ἡ ϰαϱδία ἡμῶν, ϖεϱὶ τȣ́τȣ ἐσϰότασαν οἱ ὀφϑαλμοὶ ἡμῶν·

5:18 ἐϖ’ ὄϱος Σιων, ὅτι ἠφανίσϑη, ἀλώϖεϰες διῆλϑον ἐν αὐτῇ.

5:19 σὺ δέ, ϰύϱιε, εἰς τὸν αἰῶνα ϰατοιϰήσεις, ὁ ϑϱόνος σȣ εἰς γενεὰν ϗ γενεάν.

5:20 ἵνα τί εἰς νεῖϰος ἐϖιλήσῃ ἡμῶν, ϰαταλείψεις ἡμᾶς εἰς μαϰϱότητα ἡμεϱῶν;

5:21 ἐϖίϛϱεψον ἡμᾶς, ϰύϱιε, ϖϱὸς σέ, ϗ ἐϖιϛϱαφησόμεϑα· ϗ ἀναϰαίνισον ἡμέϱας ἡμῶν ϰαϑὼς ἔμϖϱοσϑεν.

5:22 ὅτι ἀϖωϑȣ́μενος ἀϖώσω ἡμᾶς, ὠϱγίσϑης ἐφ’ ἡμᾶς ἕως σφόδϱα.