1:1 Βίϐλος λόγων Τωϐιτ τȣ̃ Τωϐιηλ τȣ̃ Ανανιηλ τȣ̃ Αδȣηλ τȣ̃ Γαϐαηλ ἐϰ τȣ̃ σϖέϱματος Ασιηλ ἐϰ τῆς φυλῆς Νεφϑαλιμ,
1:2 ὃς ᾐχμαλωτεύϑη ἐν ἡμέϱαις Ενεμεσσαϱȣ τȣ̃ ϐασιλέως Ἀσσυϱίων ἐϰ Θισϐης, ἥ ἐϛιν ἐϰ δεξιῶν Κυδιως τῆς Νεφϑαλιμ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ὑϖεϱάνω Ασηϱ.
1:3 Ἐγὼ Τωϐιτ ὁδοῖς ἀληϑείας ἐϖοϱευόμην ϗ διϰαιοσύνης ϖάσας τὰς ἡμέϱας τῆς ζωῆς μȣ ϗ ἐλεημοσύνας ϖολλὰς ἐϖοίησα τοῖς ἀδελφοῖς μȣ ϗ τῷ ἔϑνει τοῖς συμϖοϱευϑεῖσιν μετ’ ἐμȣ̃ εἰς χώϱαν Ἀσσυϱίων εἰς Νινευη.
1:4 ϗ ὅτε ἤμην ἐν τῇ χώϱᾳ μȣ ἐν τῇ γῇ Ισϱαηλ, νεωτέϱȣ μȣ ὄντος, ϖᾶσα φυλὴ τȣ̃ Νεφϑαλιμ τȣ̃ ϖατϱός μȣ ἀϖέϛη ἀϖὸ τȣ̃ οἴϰȣ Ιεϱοσολύμων τῆς ἐϰλεγείσης ἀϖὸ ϖασῶν τῶν φυλῶν Ισϱαηλ εἰς τὸ ϑυσιάζειν ϖάσας τὰς φυλάς· ϗ ἡγιάσϑη ὁ ναὸς τῆς ϰατασϰηνώσεως τȣ̃ ὑψίϛȣ ϗ ᾠϰοδομήϑη εἰς ϖάσας τὰς γενεὰς τȣ̃ αἰῶνος.
1:5 ϗ ϖᾶσαι αἱ φυλαὶ αἱ συναϖοϛᾶσαι ἔϑυον τῇ Βααλ τῇ δαμάλει ϗ ὁ οἶϰος Νεφϑαλιμ τȣ̃ ϖατϱός μȣ.
1:6 ϰἀγὼ μόνος ἐϖοϱευόμην ϖλεονάϰις εἰς Ιεϱοσόλυμα ἐν ταῖς ἑοϱταῖς, ϰαϑὼς γέγϱαϖται ϖαντὶ τῷ Ισϱαηλ ἐν ϖϱοϛάγματι αἰωνίῳ, τὰς ἀϖαϱχὰς ϗ τὰς δεϰάτας τῶν γενημάτων ϗ τὰς ϖϱωτοϰȣϱίας ἔχων·
1:7 ϗ ἐδίδȣν αὐτὰς τοῖς ἱεϱεῦσιν τοῖς υἱοῖς Ααϱων ϖϱὸς τὸ ϑυσιαϛήϱιον ϖάντων τῶν γενημάτων· τὴν δεϰάτην ἐδίδȣν τοῖς υἱοῖς Λευι τοῖς ϑεϱαϖεύȣσιν ἐν Ιεϱȣσαλημ. ϗ τὴν δευτέϱαν δεϰάτην ἀϖεϖϱατιζόμην ϗ ἐϖοϱευόμην ϗ ἐδαϖάνων αὐτὰ ἐν Ιεϱοσολύμοις ϰαϑ’ ἕϰαϛον ἐνιαυτόν.
1:8 ϗ τὴν τϱίτην ἐδίδȣν οἷς ϰαϑήϰει, ϰαϑὼς ἐνετείλατο Δεϐϐωϱα ἡ μήτηϱ τȣ̃ ϖατϱός μȣ, διότι ὀϱφανὸς ϰατελείφϑην ὑϖὸ τȣ̃ ϖατϱός μȣ.
1:9 ϗ ὅτε ἐγενόμην ἀνήϱ, ἔλαϐον Ανναν γυναῖϰα ἐϰ τȣ̃ σϖέϱματος τῆς ϖατϱιᾶς ἡμῶν ϗ ἐγέννησα ἐξ αὐτῆς Τωϐιαν.
1:10 ϗ ὅτε ᾐχμαλωτίσϑην εἰς Νινευη, ϖάντες οἱ ἀδελφοί μȣ ϗ οἱ ἐϰ τȣ̃ γένȣς μȣ ἤσϑιον ἐϰ τῶν ἄϱτων τῶν ἐϑνῶν·
1:11 ἐγὼ δὲ συνετήϱησα τὴν ψυχήν μȣ μὴ φαγεῖν,
1:12 ϰαϑότι ἐμεμνήμην τȣ̃ ϑεȣ̃ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ μȣ.
1:13 ϗ ἔδωϰεν ὁ ὕψιϛος χάϱιν ϗ μοϱφὴν ἐνώϖιον Ενεμεσσαϱȣ, ϗ ἤμην αὐτȣ̃ ἀγοϱαϛής·
1:14 ϗ ἐϖοϱευόμην εἰς τὴν Μηδίαν ϗ ϖαϱεϑέμην Γαϐαήλῳ τῷ ἀδελφῷ Γαϐϱια ἐν Ραγοις τῆς Μηδίας ἀϱγυϱίȣ τάλαντα δέϰα.
1:15 Ϗ ὅτε ἀϖέϑανεν Ενεμεσσαϱος, ἐϐασίλευσεν Σενναχηϱιμ ὁ υἱὸς αὐτȣ̃ ἀντ αὐτȣ̃, ϗ αἱ ὁδοὶ αὐτȣ̃ ἠϰαταϛάτησαν, ϗ ȣ̓ϰέτι ἠδυνάσϑην ϖοϱευϑῆναι εἰς τὴν Μηδίαν.
1:16 ϗ ἐν ταῖς ἡμέϱαις Ενεμεσσαϱȣ ἐλεημοσύνας ϖολλὰς ἐϖοίȣν τοῖς ἀδελφοῖς μȣ·
1:17 τȣ̀ς ἄϱτȣς μȣ ἐδίδȣν τοῖς ϖεινῶσιν ϗ τὰ ἱμάτιά μȣ τοῖς γυμνοῖς, ϗ εἴ τινα ἐϰ τȣ̃ γένȣς μȣ ἐϑεώϱȣν τεϑνηϰότα ϗ ἐϱϱιμμένον ὀϖίσω τȣ̃ τείχȣς Νινευη, ἔϑαϖτον αὐτόν.
1:18 ϗ εἴ τινα ἀϖέϰτεινεν Σενναχηϱιμ ὁ ϐασιλεύς, ὅτε ἦλϑεν φεύγων ἐϰ τῆς Ιȣδαίας, ἔϑαψα αὐτȣ̀ς ϰλέϖτων· ϖολλȣ̀ς γὰϱ ἀϖέϰτεινεν ἐν τῷ ϑυμῷ αὐτȣ̃· ϗ ἐζητήϑη ὑϖὸ τȣ̃ ϐασιλέως τὰ σώματα, ϗ ȣ̓χ εὑϱέϑη.
1:19 ϖοϱευϑεὶς δὲ εἷς τῶν ἐν Νινευη ὑϖέδειξε τῷ ϐασιλεῖ ϖεϱὶ ἐμȣ̃ ὅτι ϑάϖτω αὐτȣ́ς, ϗ ἐϰϱύϐην· ἐϖιγνȣ̀ς δὲ ὅτι ζητȣ̃μαι ἀϖοϑανεῖν, φοϐηϑεὶς ἀνεχώϱησα.
1:20 ϗ διηϱϖάγη ϖάντα τὰ ὑϖάϱχοντά μȣ, ϗ ȣ̓ ϰατελείφϑη μοι ȣ̓δὲν ϖλὴν Αννας τῆς γυναιϰός μȣ ϗ Τωϐιȣ τȣ̃ υἱȣ̃ μȣ.
1:21 ϗ ȣ̓ διῆλϑον ἡμέϱαι ϖεντήϰοντα ἕως ȣ̔͂ ἀϖέϰτειναν αὐτὸν οἱ δύο υἱοὶ αὐτȣ̃· ϗ ἔφυγον εἰς τὰ ὄϱη Αϱαϱατ, ϗ ἐϐασίλευσεν Σαχεϱδονος ὁ υἱὸς αὐτȣ̃ ἀντ αὐτȣ̃. ϗ ἔταξεν Αχιαχαϱον τὸν Αναηλ υἱὸν τȣ̃ ἀδελφȣ̃ μȣ ἐϖὶ ϖᾶσαν τὴν ἐϰλογιϛίαν τῆς ϐασιλείας αὐτȣ̃ ϗ ἐϖὶ ϖᾶσαν τὴν διοίϰησιν.
1:22 ϗ ἠξίωσεν Αχιαχαϱος ϖεϱὶ ἐμȣ̃, ϗ ἦλϑον εἰς Νινευη. Αχιαχαϱος δὲ ἦν ὁ οἰνοχόος ϗ ἐϖὶ τȣ̃ δαϰτυλίȣ ϗ διοιϰητὴς ϗ ἐϰλογιϛής, ϗ ϰατέϛησεν αὐτὸν ὁ Σαχεϱδονος ἐϰ δευτέϱας· ἦν δὲ ἐξάδελφός μȣ.
2:1 Ὅτε δὲ ϰατῆλϑον εἰς τὸν οἶϰόν μȣ ϗ ἀϖεδόϑη μοι Αννα ἡ γυνή μȣ ϗ Τωϐιας ὁ υἱός μȣ, ἐν τῇ ϖεντηϰοϛῇ τῇ ἑοϱτῇ, ἥ ἐϛιν ἁγία ἑϖτὰ ἑϐδομάδων, ἐγενήϑη ἄϱιϛον ϰαλόν μοι, ϗ ἀνέϖεσα τȣ̃ φαγεῖν.
2:2 ϗ ἐϑεασάμην ὄψα ϖολλὰ ϗ εἶϖα τῷ υἱῷ μȣ Βάδισον ϗ ἄγαγε ὃν ἐὰν εὕϱῃς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐνδεῆ, ὃς μέμνηται τȣ̃ ϰυϱίȣ· ϗ ἰδȣ̀ μενῶ σε.
2:3 ϗ ἐλϑὼν εἶϖεν Πάτεϱ, εἷς ἐϰ τȣ̃ γένȣς ἡμῶν ἐϛϱαγγαλωμένος ἔϱϱιϖται ἐν τῇ ἀγοϱᾷ.
2:4 ϰἀγὼ ϖϱὶν ἢ γεύσασϑαί με ἀναϖηδήσας ἀνειλόμην αὐτὸν εἴς τι οἴϰημα, ἕως ȣ̔͂ ἔδυ ὁ ἥλιος.
2:5 ϗ ἐϖιϛϱέψας ἐλȣσάμην ϗ ἤσϑιον τὸν ἄϱτον μȣ ἐν λύϖῃ·
2:6 ϗ ἐμνήσϑην τῆς ϖϱοφητείας Αμως, ϰαϑὼς εἶϖεν Ϛϱαφήσονται αἱ ἑοϱταὶ ὑμῶν εἰς ϖένϑος ϗ ϖᾶσαι αἱ εὐφϱοσύναι ὑμῶν εἰς ϑϱῆνον ϗ ἔϰλαυσα.
2:7 ϗ ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος, ᾠχόμην ϗ ὀϱύξας ἔϑαψα αὐτόν.
2:8 ϗ οἱ ϖλησίον ἐϖεγέλων λέγοντες Ȣ̓ϰέτι φοϐεῖται φονευϑῆναι ϖεϱὶ τȣ̃ ϖϱάγματος τȣ́τȣ· ϗ ἀϖέδϱα, ϗ ἰδȣ̀ ϖάλιν ϑάϖτει τȣ̀ς νεϰϱȣ́ς.
2:9 ϗ ἐν αὐτῇ τῇ νυϰτὶ ἀνέλυσα ϑάψας ϗ ἐϰοιμήϑην μεμιαμμένος ϖαϱὰ τὸν τοῖχον τῆς αὐλῆς, ϗ τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ ἀϰάλυϖτον ἦν·
2:10 ϗ ȣ̓ϰ ᾔδειν ὅτι ϛϱȣϑία ἐν τῷ τοίχῳ ἐϛίν, ϗ τῶν ὀφϑαλμῶν μȣ ἀνεῳγότων ἀφώδευσαν τὰ ϛϱȣϑία ϑεϱμὸν εἰς τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς μȣ, ϗ ἐγενήϑη λευϰώματα εἰς τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς μȣ. ϗ ἐϖοϱεύϑην ϖϱὸς ἰατϱȣ́ς, ϗ ȣ̓ϰ ὠφέλησάν με· Αχιαχαϱος δὲ ἔτϱεφέν με, ἕως ȣ̔͂ ἐϖοϱεύϑη εἰς τὴν Ἐλυμαίδα.
2:11 Ϗ ἡ γυνή μȣ Αννα ἠϱιϑεύετο ἐν τοῖς γυναιϰείοις·
2:12 ϗ ἀϖέϛελλε τοῖς ϰυϱίοις, ϗ ἀϖέδωϰαν αὐτῇ ϗ αὐτοὶ τὸν μισϑὸν ϖϱοσδόντες ϗ ἔϱιφον.
2:13 ὅτε δὲ ἦλϑεν ϖϱός με, ἤϱξατο ϰϱάζειν· ϗ εἶϖα αὐτῇ Πόϑεν τὸ ἐϱίφιον; μὴ ϰλεψιμαῖόν ἐϛιν; ἀϖόδος αὐτὸ τοῖς ϰυϱίοις· ȣ̓ γὰϱ ϑεμιτόν ἐϛιν φαγεῖν ϰλεψιμαῖον.
2:14 ἡ δὲ εἶϖεν Δῶϱον δέδοταί μοι ἐϖὶ τῷ μισϑῷ. ϗ ȣ̓ϰ ἐϖίϛευον αὐτῇ ϗ ἔλεγον ἀϖοδιδόναι αὐτὸ τοῖς ϰυϱίοις ϗ ἠϱυϑϱίων ϖϱὸς αὐτήν· ἡ δὲ ἀϖοϰϱιϑεῖσα εἶϖέν μοι Πȣ̃ εἰσιν αἱ ἐλεημοσύναι σȣ ϗ αἱ διϰαιοσύναι σȣ; ἰδȣ̀ γνωϛὰ ϖάντα μετὰ σȣ̃. –
3:1 ϗ λυϖηϑεὶς ἔϰλαυσα ϗ ϖϱοσευξάμην μετ’ ὀδύνης λέγων
3:2 Δίϰαιος εἶ, ϰύϱιε, ϗ ϖάντα τὰ ἔϱγα σȣ ϗ ϖᾶσαι αἱ ὁδοί σȣ ἐλεημοσύναι ϗ ἀλήϑεια, ϗ ϰϱίσιν ἀληϑινὴν ϗ διϰαίαν σὺ ϰϱίνεις εἰς τὸν αἰῶνα.
3:3 μνήσϑητί μȣ ϗ ἐϖίϐλεψον ἐϖ’ ἐμέ· μή με ἐϰδιϰήσῃς ταῖς ἁμαϱτίαις μȣ ϗ τοῖς ἀγνοήμασίν μȣ ϗ τῶν ϖατέϱων μȣ, ἃ ἥμαϱτον ἐνώϖιόν σȣ·
3:4 ϖαϱήϰȣσαν γὰϱ τῶν ἐντολῶν σȣ. ἔδωϰας ἡμᾶς εἰς διαϱϖαγὴν ϗ αἰχμαλωσίαν ϗ ϑάνατον ϗ ϖαϱαϐολὴν ὀνειδισμȣ̃ ϖᾶσιν τοῖς ἔϑνεσιν, ἐν οἷς ἐσϰοϱϖίσμεϑα.
3:5 ϗ νῦν ϖολλαὶ αἱ ϰϱίσεις σȣ́ εἰσιν ἀληϑιναὶ ἐξ ἐμȣ̃ ϖοιῆσαι ϖεϱὶ τῶν ἁμαϱτιῶν μȣ ϗ τῶν ϖατέϱων μȣ, ὅτι ȣ̓ϰ ἐϖοιήσαμεν τὰς ἐντολάς σȣ· ȣ̓ γὰϱ ἐϖοϱεύϑημεν ἐν ἀληϑείᾳ ἐνώϖιόν σȣ.
3:6 ϗ νῦν ϰατὰ τὸ ἀϱεϛὸν ἐνώϖιόν σȣ ϖοίησον μετ’ ἐμȣ̃· ἐϖίταξον ἀναλαϐεῖν τὸ ϖνεῦμά μȣ, ὅϖως ἀϖολυϑῶ ϗ γένωμαι γῆ· διότι λυσιτελεῖ μοι ἀϖοϑανεῖν ἢ ζῆν, ὅτι ὀνειδισμȣ̀ς ψευδεῖς ἤϰȣσα, ϗ λύϖη ἐϛὶν ϖολλὴ ἐν ἐμοί· ἐϖίταξον ἀϖολυϑῆναί με τῆς ἀνάγϰης ἤδη εἰς τὸν αἰώνιον τόϖον, μὴ ἀϖοϛϱέψῃς τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἀϖ’ ἐμȣ̃.
3:7 Ἐν τῇ αὐτῇ ἡμέϱᾳ συνέϐη τῇ ϑυγατϱὶ Ραγȣηλ Σαϱϱα ἐν Ἐϰϐατάνοις τῆς Μηδίας ϗ ταύτην ὀνειδισϑῆναι ὑϖὸ ϖαιδισϰῶν ϖατϱὸς αὐτῆς,
3:8 ὅτι ἦν δεδομένη ἀνδϱάσιν ἑϖτά, ϗ Ασμοδαυς τὸ ϖονηϱὸν δαιμόνιον ἀϖέϰτεινεν αὐτȣ̀ς ϖϱὶν ἢ γενέσϑαι αὐτȣ̀ς μετ’ αὐτῆς ὡς ἐν γυναιξίν. ϗ εἶϖαν αὐτῇ Ȣ̓ συνίεις ἀϖοϖνίγȣσά σȣ τȣ̀ς ἄνδϱας; ἤδη ἑϖτὰ ἔσχες ϗ ἑνὸς αὐτῶν ȣ̓ϰ ὠνάσϑης.
3:9 τί ἡμᾶς μαϛιγοῖς; εἰ ἀϖέϑαναν, ϐάδιζε μετ’ αὐτῶν· μὴ ἴδοιμέν σȣ υἱὸν ἢ ϑυγατέϱα εἰς τὸν αἰῶνα.
3:10 ταῦτα ἀϰȣ́σασα ἐλυϖήϑη σφόδϱα ὥϛε ἀϖάγξασϑαι. ϗ εἶϖεν Μία μέν εἰμι τῷ ϖατϱί μȣ· ἐὰν ϖοιήσω τȣ̃το, ὄνειδος αὐτῷ ἐϛιν, ϗ τὸ γῆϱας αὐτȣ̃ ϰατάξω μετ’ ὀδύνης εἰς ᾅδȣ.
3:11 ϗ ἐδεήϑη ϖϱὸς τῇ ϑυϱίδι ϗ εἶϖεν Εὐλογητὸς εἶ, ϰύϱιε ὁ ϑεός μȣ, ϗ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σȣ τὸ ἅγιον ϗ ἔντιμον εἰς τȣ̀ς αἰῶνας· εὐλογήσαισάν σε ϖάντα τὰ ἔϱγα σȣ εἰς τὸν αἰῶνα.
3:12 ϗ νῦν, ϰύϱιε, τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ́ς μȣ ϗ τὸ ϖϱόσωϖόν μȣ εἰς σὲ δέδωϰα·
3:13 εἰϖὸν ἀϖολῦσαί με ἀϖὸ τῆς γῆς ϗ μὴ ἀϰȣ̃σαί με μηϰέτι ὀνειδισμόν.
3:14 σὺ γινώσϰεις, ϰύϱιε, ὅτι ϰαϑαϱά εἰμι ἀϖὸ ϖάσης ἁμαϱτίας ἀνδϱὸς
3:15 ϗ ȣ̓ϰ ἐμόλυνα τὸ ὄνομά μȣ ȣ̓δὲ τὸ ὄνομα τȣ̃ ϖατϱός μȣ ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας μȣ. μονογενής εἰμι τῷ ϖατϱί μȣ, ϗ ȣ̓χ ὑϖάϱχει αὐτῷ ϖαιδίον, ὃ ϰληϱονομήσει αὐτόν, ȣ̓δὲ ἀδελφὸς ἐγγὺς ȣ̓δὲ ὑϖάϱχων αὐτῷ υἱός, ἵνα συντηϱήσω ἐμαυτὴν αὐτῷ γυναῖϰα. ἤδη ἀϖώλοντό μοι ἑϖτά· ἵνα τί μοι ζῆν; ϗ εἰ μὴ δοϰεῖ σοι ἀϖοϰτεῖναί με, ἐϖίταξον ἐϖιϐλέψαι ἐϖ’ ἐμὲ ϗ ἐλεῆσαί με ϗ μηϰέτι ἀϰȣ̃σαί με ὀνειδισμόν.
3:16 Ϗ εἰσηϰȣ́σϑη ἡ ϖϱοσευχὴ ἀμφοτέϱων ἐνώϖιον τῆς δόξης τȣ̃ μεγάλȣ Ραφαηλ,
3:17 ϗ ἀϖεϛάλη ἰάσασϑαι τȣ̀ς δύο, τȣ̃ Τωϐιτ λεϖίσαι τὰ λευϰώματα ϗ Σαϱϱαν τὴν τȣ̃ Ραγȣηλ δȣ̃ναι Τωϐια τῷ υἱῷ Τωϐιτ γυναῖϰα ϗ δῆσαι Ασμοδαυν τὸ ϖονηϱὸν δαιμόνιον, διότι Τωϐια ἐϖιϐάλλει ϰληϱονομῆσαι αὐτήν. ἐν αὐτῷ τῷ ϰαιϱῷ ἐϖιϛϱέψας Τωϐιτ εἰσῆλϑεν εἰς τὸν οἶϰον αὐτȣ̃ ϗ Σαϱϱα ἡ τȣ̃ Ραγȣηλ ϰατέϐη ἐϰ τȣ̃ ὑϖεϱῴȣ αὐτῆς.
4:1 Ἐν τῇ ἡμέϱᾳ ἐϰείνῃ ἐμνήσϑη Τωϐιτ ϖεϱὶ τȣ̃ ἀϱγυϱίȣ, ȣ̔͂ ϖαϱέϑετο Γαϐαηλ ἐν Ῥάγοις τῆς Μηδίας,
4:2 ϗ εἶϖεν ἐν ἑαυτῷ Ἐγὼ ᾐτησάμην ϑάνατον· τί ȣ̓ ϰαλῶ Τωϐιαν τὸν υἱόν μȣ, ἵνα αὐτῷ ὑϖοδείξω ϖϱὶν ἀϖοϑανεῖν με;
4:3 ϗ ϰαλέσας αὐτὸν εἶϖεν Παιδίον, ἐὰν ἀϖοϑάνω, ϑάψον με· ϗ μὴ ὑϖεϱίδῃς τὴν μητέϱα σȣ, τίμα αὐτὴν ϖάσας τὰς ἡμέϱας τῆς ζωῆς σȣ ϗ ϖοίει τὸ ἀϱεϛὸν αὐτῇ ϗ μὴ λυϖήσῃς αὐτήν.
4:4 μνήσϑητι, ϖαιδίον, ὅτι ϖολλȣ̀ς ϰινδύνȣς ἑόϱαϰεν ἐϖὶ σοὶ ἐν τῇ ϰοιλίᾳ· ὅταν ἀϖοϑάνῃ, ϑάψον αὐτὴν ϖαϱ’ ἐμοὶ ἐν ἑνὶ τάφῳ.
4:5 ϖάσας τὰς ἡμέϱας, ϖαιδίον, ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν μνημόνευε ϗ μὴ ϑελήσῃς ἁμαϱτάνειν ϗ ϖαϱαϐῆναι τὰς ἐντολὰς αὐτȣ̃· διϰαιοσύνην ϖοίει ϖάσας τὰς ἡμέϱας τῆς ζωῆς σȣ ϗ μὴ ϖοϱευϑῇς ταῖς ὁδοῖς τῆς ἀδιϰίας·
4:6 διότι ϖοιȣ̃ντός σȣ τὴν ἀλήϑειαν εὐοδίαι ἔσονται ἐν τοῖς ἔϱγοις σȣ.
4:7 ϗ ϖᾶσι τοῖς ϖοιȣ̃σι τὴν διϰαιοσύνην ἐϰ τῶν ὑϖαϱχόντων σοι ϖοίει ἐλεημοσύνην, ϗ μὴ φϑονεσάτω σȣ ὁ ὀφϑαλμὸς ἐν τῷ ϖοιεῖν σε ἐλεημοσύνην· μὴ ἀϖοϛϱέψῃς τὸ ϖϱόσωϖόν σȣ ἀϖὸ ϖαντὸς ϖτωχȣ̃, ϗ ἀϖὸ σȣ̃ ȣ̓ μὴ ἀϖοϛϱαφῇ τὸ ϖϱόσωϖον τȣ̃ ϑεȣ̃.
4:8 ὡς σοὶ ὑϖάϱχει, ϰατὰ τὸ ϖλῆϑος ϖοίησον ἐξ αὐτῶν ἐλεημοσύνην· ἐὰν ὀλίγον σοι ὑϖάϱχῃ, ϰατὰ τὸ ὀλίγον μὴ φοϐȣ̃ ϖοιεῖν ἐλεημοσύνην·
4:9 ϑέμα γὰϱ ἀγαϑὸν ϑησαυϱίζεις σεαυτῷ εἰς ἡμέϱαν ἀνάγϰης·
4:10 διότι ἐλεημοσύνη ἐϰ ϑανάτȣ ῥύεται ϗ ȣ̓ϰ ἐᾷ εἰσελϑεῖν εἰς τὸ σϰότος·
4:11 δῶϱον γὰϱ ἀγαϑόν ἐϛιν ἐλεημοσύνη ϖᾶσι τοῖς ϖοιȣ̃σιν αὐτὴν ἐνώϖιον τȣ̃ ὑψίϛȣ.
4:12 ϖϱόσεχε σεαυτῷ, ϖαιδίον, ἀϖὸ ϖάσης ϖοϱνείας ϗ γυναῖϰα ϖϱῶτον λαϐὲ ἀϖὸ τȣ̃ σϖέϱματος τῶν ϖατέϱων σȣ· μὴ λάϐῃς γυναῖϰα ἀλλοτϱίαν, ἣ ȣ̓ϰ ἔϛιν ἐϰ τῆς φυλῆς τȣ̃ ϖατϱός σȣ, διότι υἱοὶ ϖϱοφητῶν ἐσμεν. Νωε, Αϐϱααμ, Ισααϰ, Ιαϰωϐ οἱ ϖατέϱες ἡμῶν ἀϖὸ τȣ̃ αἰῶνος μνήσϑητι, ϖαιδίον, ὅτι ȣ̔͂τοι ϖάντες ἔλαϐον γυναῖϰας ἐϰ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ϗ εὐλογήϑησαν ἐν τοῖς τέϰνοις αὐτῶν, ϗ τὸ σϖέϱμα αὐτῶν ϰληϱονομήσει γῆν.
4:13 ϗ νῦν, ϖαιδίον, ἀγάϖα τȣ̀ς ἀδελφȣ́ς σȣ ϗ μὴ ὑϖεϱηφανεύȣ τῇ ϰαϱδίᾳ σȣ ἀϖὸ τῶν ἀδελφῶν σȣ ϗ τῶν υἱῶν ϗ ϑυγατέϱων τȣ̃ λαȣ̃ σȣ λαϐεῖν σεαυτῷ ἐξ αὐτῶν γυναῖϰα, διότι ἐν τῇ ὑϖεϱηφανίᾳ ἀϖώλεια ϗ ἀϰαταϛασία ϖολλή, ϗ ἐν τῇ ἀχϱειότητι ἐλάττωσις ϗ ἔνδεια μεγάλη· ἡ γὰϱ ἀχϱειότης μήτηϱ ἐϛὶν τȣ̃ λιμȣ̃.
4:14 μισϑὸς ϖαντὸς ἀνϑϱώϖȣ, ὃς ἐὰν ἐϱγάσηται, ϖαϱὰ σοὶ μὴ αὐλισϑήτω, ἀλλὰ ἀϖόδος αὐτῷ ϖαϱαυτίϰα, ϗ ἐὰν δȣλεύσῃς τῷ ϑεῷ, ἀϖοδοϑήσεταί σοι. ϖϱόσεχε σεαυτῷ, ϖαιδίον, ἐν ϖᾶσι τοῖς ἔϱγοις σȣ ϗ ἴσϑι ϖεϖαιδευμένος ἐν ϖάσῃ ἀναϛϱοφῇ σȣ.
4:15 ϗ ὃ μισεῖς, μηδενὶ ϖοιήσῃς. οἶνον εἰς μέϑην μὴ ϖίῃς, ϗ μὴ ϖοϱευϑήτω μετὰ σȣ̃ μέϑη ἐν τῇ ὁδῷ σȣ.
4:16 ἐϰ τȣ̃ ἄϱτȣ σȣ δίδȣ ϖεινῶντι ϗ ἐϰ τῶν ἱματίων σȣ τοῖς γυμνοῖς· ϖᾶν, ὃ ἐὰν ϖεϱισσεύσῃ σοι, ϖοίει ἐλεημοσύνην, ϗ μὴ φϑονεσάτω σȣ ὁ ὀφϑαλμὸς ἐν τῷ ϖοιεῖν σε ἐλεημοσύνην.
4:17 ἔϰχεον τȣ̀ς ἄϱτȣς σȣ ἐϖὶ τὸν τάφον τῶν διϰαίων ϗ μὴ δῷς τοῖς ἁμαϱτωλοῖς.
4:18 συμϐȣλίαν ϖαϱὰ ϖαντὸς φϱονίμȣ ζήτησον ϗ μὴ ϰαταφϱονήσῃς ἐϖὶ ϖάσης συμϐȣλίας χϱησίμης.
4:19 ϗ ἐν ϖαντὶ ϰαιϱῷ εὐλόγει ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ϗ ϖαϱ’ αὐτȣ̃ αἴτησον ὅϖως αἱ ὁδοί σȣ εὐϑεῖαι γένωνται, ϗ ϖᾶσαι αἱ τϱίϐοι ϗ ϐȣλαὶ εὐοδωϑῶσιν· διότι ϖᾶν ἔϑνος ȣ̓ϰ ἔχει ϐȣλήν, ἀλλὰ αὐτὸς ὁ ϰύϱιος δίδωσιν ϖάντα τὰ ἀγαϑὰ ϗ ὃν ἐὰν ϑέλῃ, ταϖεινοῖ, ϰαϑὼς ϐȣ́λεται. ϗ νῦν, ϖαιδίον, μνημόνευε τῶν ἐντολῶν μȣ, ϗ μὴ ἐξαλειφϑήτωσαν ἐϰ τῆς ϰαϱδίας σȣ.
4:20 ϗ νῦν ὑϖοδειϰνύω σοι τὰ δέϰα τάλαντα τȣ̃ ἀϱγυϱίȣ, ἃ ϖαϱεϑέμην Γαϐαήλῳ τῷ τȣ̃ Γαϐϱια ἐν Ῥάγοις τῆς Μηδίας.
4:21 ϗ μὴ φοϐȣ̃, ϖαιδίον, ὅτι ἐϖτωχεύσαμεν· ὑϖάϱχει σοι ϖολλά, ἐὰν φοϐηϑῇς τὸν ϑεὸν ϗ ἀϖοϛῇς ἀϖὸ ϖάσης ἁμαϱτίας ϗ ϖοιήσῃς τὸ ἀϱεϛὸν ἐνώϖιον αὐτȣ̃.
5:1 Ϗ ἀϖοϰϱιϑεὶς Τωϐιας εἶϖεν αὐτῷ Πάτεϱ, ϖοιήσω ϖάντα, ὅσα ἐντέταλσαί μοι·
5:2 ἀλλὰ ϖῶς δυνήσομαι λαϐεῖν τὸ ἀϱγύϱιον ϗ ȣ̓ γινώσϰω αὐτόν;
5:3 ϗ ἔδωϰεν αὐτῷ τὸ χειϱόγϱαφον ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ζήτησον σεαυτῷ ἄνϑϱωϖον, ὃς συμϖοϱεύσεταί σοι, ϗ δώσω αὐτῷ μισϑόν, ἕως ζῶ· ϗ λαϐὲ ϖοϱευϑεὶς τὸ ἀϱγύϱιον.
5:4 ϗ ἐϖοϱεύϑη ζητῆσαι ἄνϑϱωϖον ϗ εὗϱεν τὸν Ραφαηλ, ὃς ἦν ἄγγελος, ϗ ȣ̓ϰ ᾔδει·
5:5 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Εἰ δύναμαι ϖοϱευϑῆναι μετὰ σȣ̃ ἐν Ῥάγοις τῆς Μηδίας, ϗ εἰ ἔμϖειϱος εἶ τῶν τόϖων;
5:6 ϗ εἶϖεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Ποϱεύσομαι μετὰ σȣ̃ ϗ τῆς ὁδȣ̃ ἐμϖειϱῶ ϗ ϖαϱὰ Γαϐαηλ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν ηὐλίσϑην.
5:7 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Τωϐιας Ὑϖόμεινόν με, ϗ ἐϱῶ τῷ ϖατϱί μȣ.
5:8 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ποϱεύȣ ϗ μὴ χϱονίσῃς.
5:9 ϗ εἰσελϑὼν εἶϖεν τῷ ϖατϱί Ἰδȣ̀ εὕϱηϰα ὃς συμϖοϱεύσεταί μοι. ὁ δὲ εἶϖεν Φώνησον αὐτὸν ϖϱός με, ἵνα ἐϖιγνῶ ϖοίας φυλῆς ἐϛιν ϗ εἰ ϖιϛὸς τȣ̃ ϖοϱευϑῆναι μετὰ σȣ̃.
5:10 ϗ ἐϰάλεσεν αὐτόν, ϗ εἰσῆλϑεν, ϗ ἠσϖάσαντο ἀλλήλȣς.
5:11 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Τωϐιτ Ἄδελφε, ἐϰ ϖοίας φυλῆς ϗ ἐϰ ϖοίας ϖατϱίδος σὺ εἶ; ὑϖόδειξόν μοι.
5:12 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Φυλὴν ϗ ϖατϱιὰν σὺ ζητεῖς ἢ μίσϑιον, ὃς συμϖοϱεύσεται μετὰ τȣ̃ υἱȣ̃ σȣ; ϗ εἶϖεν αὐτῷ Τωϐιτ Βȣ́λομαι, ἄδελφε, ἐϖιγνῶναι τὸ γένος σȣ ϗ τὸ ὄνομα.
5:13 ὁ δὲ εἶϖεν Ἐγὼ Αζαϱιας Ανανιȣ τȣ̃ μεγάλȣ, τῶν ἀδελφῶν σȣ.
5:14 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ὑγιαίνων ἔλϑοις, ἄδελφε· ϗ μή μοι ὀϱγισϑῇς ὅτι ἐζήτησα τὴν φυλήν σȣ ϗ τὴν ϖατϱιάν σȣ ἐϖιγνῶναι. ϗ σὺ τυγχάνεις ἀδελφός μȣ ἐϰ τῆς ϰαλῆς ϗ ἀγαϑῆς γενεᾶς· ἐϖεγίνωσϰον γὰϱ ἐγὼ Ανανιαν ϗ Ιαϑαν τȣ̀ς υἱȣ̀ς Σεμειȣ τȣ̃ μεγάλȣ, ὡς ἐϖοϱευόμεϑα ϰοινῶς εἰς Ιεϱοσόλυμα ϖϱοσϰυνεῖν ἀναφέϱοντες τὰ ϖϱωτότοϰα ϗ τὰς δεϰάτας τῶν γενημάτων, ϗ ȣ̓ϰ ἐϖλανήϑησαν ἐν τῇ ϖλάνῃ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν. ἐϰ ῥίζης ϰαλῆς εἶ, ἄδελφε.
5:15 ἀλλ’ εἰϖόν μοι τίνα σοι ἔσομαι μισϑὸν διδόναι· δϱαχμὴν τῆς ἡμέϱας ϗ τὰ δέοντά σοι ὡς ϗ τῷ υἱῷ μȣ;
5:16 ϗ ἔτι ϖϱοσϑήσω σοι ἐϖὶ τὸν μισϑόν, ἐὰν ὑγιαίνοντες ἐϖιϛϱέψητε.
5:17 ϗ εὐδόϰησαν ȣ̔́τως. ϗ εἶϖεν ϖϱὸς Τωϐιαν Ἕτοιμος γίνȣ ϖϱὸς τὴν ὁδόν· ϗ εὐοδωϑείητε. ϗ ἡτοίμασεν ὁ υἱὸς αὐτȣ̃ τὰ ϖϱὸς τὴν ὁδόν. ϗ εἶϖεν αὐτῷ ὁ ϖατὴϱ αὐτȣ̃ Ποϱεύȣ μετὰ τȣ̃ ἀνϑϱώϖȣ· ὁ δὲ ἐν τῷ ȣ̓ϱανῷ οἰϰῶν ϑεὸς εὐοδώσει τὴν ὁδὸν ὑμῶν, ϗ ὁ ἄγγελος αὐτȣ̃ συμϖοϱευϑήτω ὑμῖν. ϗ ἐξῆλϑαν ἀμφότεϱοι ἀϖελϑεῖν ϗ ὁ ϰύων τȣ̃ ϖαιδαϱίȣ μετ’ αὐτῶν. –
5:18 ἔϰλαυσεν δὲ Αννα ἡ μήτηϱ αὐτȣ̃ ϗ εἶϖεν ϖϱὸς Τωϐιτ Τί ἐξαϖέϛειλας τὸ ϖαιδίον ἡμῶν; ἢ ȣ̓χὶ ἡ ῥάϐδος τῆς χειϱὸς ἡμῶν ἐϛιν ἐν τῷ εἰσϖοϱεύεσϑαι αὐτὸν ϗ ἐϰϖοϱεύεσϑαι ἐνώϖιον ἡμῶν;
5:19 ἀϱγύϱιον τῷ ἀϱγυϱίῳ μὴ φϑάσαι, ἀλλὰ ϖεϱίψημα τȣ̃ ϖαιδίȣ ἡμῶν γένοιτο·
5:20 ὡς γὰϱ δέδοται ἡμῖν ζῆν ϖαϱὰ τȣ̃ ϰυϱίȣ, τȣ̃το ἱϰανὸν ἡμῖν ὑϖάϱχει.
5:21 ϗ εἶϖεν αὐτῇ Τωϐιτ Μὴ λόγον ἔχε, ἀδελφή· ὑγιαίνων ἐλεύσεται, ϗ οἱ ὀφϑαλμοί σȣ ὄψονται αὐτόν·
5:22 ἄγγελος γὰϱ ἀγαϑὸς συμϖοϱεύσεται αὐτῷ, ϗ εὐοδωϑήσεται ἡ ὁδὸς αὐτȣ̃, ϗ ὑϖοϛϱέψει ὑγιαίνων.
5:23 ϗ ἐϖαύσατο ϰλαίȣσα.
6:1 Οἱ δὲ ϖοϱευόμενοι τὴν ὁδὸν ἦλϑον ἑσϖέϱας ἐϖὶ τὸν Τίγϱιν ϖοταμὸν ϗ ηὐλίζοντο ἐϰεῖ.
6:2 τὸ δὲ ϖαιδάϱιον ϰατέϐη ϖεϱιϰλύσασϑαι, ϗ ἀνεϖήδησεν ἰχϑὺς ἀϖὸ τȣ̃ ϖοταμȣ̃ ϗ ἐϐȣλήϑη ϰαταϖιεῖν τὸ ϖαιδάϱιον.
6:3 ὁ δὲ ἄγγελος εἶϖεν αὐτῷ Ἐϖιλαϐȣ̃ τȣ̃ ἰχϑύος. ϗ ἐϰϱάτησεν τὸν ἰχϑὺν τὸ ϖαιδάϱιον ϗ ἀνέϐαλεν αὐτὸν ἐϖὶ τὴν γῆν.
6:4 ϗ εἶϖεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Ἀνάτεμε τὸν ἰχϑὺν ϗ λαϐὼν τὴν ϰαϱδίαν ϗ τὸ ἧϖαϱ ϗ τὴν χολὴν ϑὲς ἀσφαλῶς.
6:5 ϗ ἐϖοίησεν τὸ ϖαιδάϱιον ὡς εἶϖεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος, τὸν δὲ ἰχϑὺν ὀϖτήσαντες ἔφαγον. –
6:6 ϗ ὥδευον ἀμφότεϱοι, ἕως ἤγγισαν ἐν Ἐϰϐατάνοις.
6:7 ϗ εἶϖεν τὸ ϖαιδάϱιον τῷ ἀγγέλῳ Αζαϱια ἄδελφε, τί ἐϛιν τὸ ἧϖαϱ ϗ ἡ ϰαϱδία ϗ ἡ χολὴ τȣ̃ ἰχϑύος;
6:8 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ἡ ϰαϱδία ϗ τὸ ἧϖαϱ, ἐάν τινα ὀχλῇ δαιμόνιον ἢ ϖανεῦμα ϖονηϱόν, ταῦτα δεῖ ϰαϖνίσαι ἐνώϖιον ἀνϑϱώϖȣ ἢ γυναιϰός, ϗ ȣ̓ϰέτι ȣ̓ μὴ ὀχληϑῇ·
6:9 ἡ δὲ χολή, ἐγχϱῖσαι ἄνϑϱωϖον, ὃς ἔχει λευϰώματα ἐν τοῖς ὀφϑαλμοῖς, ϗ ἰαϑήσεται.
6:10 Ὡς δὲ ϖϱοσήγγισαν τῇ Ραγη,
6:11 εἶϖεν ὁ ἄγγελος τῷ ϖαιδαϱίῳ Ἄδελφε, σήμεϱον αὐλισϑησόμεϑα ϖαϱὰ Ραγȣηλ, ϗ αὐτὸς συγγενής σȣ́ ἐϛιν, ϗ ἔϛιν αὐτῷ ϑυγάτηϱ μονογενὴς ὀνόματι Σαϱϱα·
6:12 λαλήσω ϖεϱὶ αὐτῆς τȣ̃ δοϑῆναί σοι αὐτὴν εἰς γυναῖϰα, ὅτι σοὶ ἐϖιϐάλλει ἡ ϰληϱονομία αὐτῆς, ϗ σὺ μόνος εἶ ἐϰ τȣ̃ γένȣς αὐτῆς· ϗ τὸ ϰοϱάσιον ϰαλὸν ϗ φϱόνιμόν ἐϛιν.
6:13 ϗ νῦν ἄϰȣσόν μȣ ϗ λαλήσω τῷ ϖατϱὶ αὐτῆς, ϗ ὅταν ὑϖοϛϱέψωμεν ἐϰ Ῥάγων, ϖοιήσομεν τὸν γάμον. διότι ἐϖίϛαμαι Ραγȣηλ ὅτι ȣ̓ μὴ δῷ αὐτὴν ἀνδϱὶ ἑτέϱῳ ϰατὰ τὸν νόμον Μωυσῆ ἢ ὀφειλέσει ϑάνατον, ὅτι τὴν ϰληϱονομίαν σοὶ ϰαϑήϰει λαϐεῖν ἢ ϖάντα ἄνϑϱωϖον.
6:14 τότε εἶϖεν τὸ ϖαιδάϱιον τῷ ἀγγέλῳ Αζαϱια ἄδελφε, ἀϰήϰοα ἐγὼ τὸ ϰοϱάσιον δεδόσϑαι ἑϖτὰ ἀνδϱάσιν ϗ ϖάντας ἐν τῷ νυμφῶνι ἀϖολωλότας.
6:15 ϗ νῦν ἐγὼ μόνος εἰμὶ τῷ ϖατϱὶ ϗ φοϐȣ̃μαι μὴ εἰσελϑὼν ἀϖοϑάνω ϰαϑὼς ϗ οἱ ϖϱότεϱοι, ὅτι δαιμόνιον φιλεῖ αὐτήν, ὃ ȣ̓ϰ ἀδιϰεῖ ȣ̓δένα ϖλὴν τῶν ϖϱοσαγόντων αὐτῇ. ϗ νῦν ἐγὼ φοϐȣ̃μαι μὴ ἀϖοϑάνω ϗ ϰατάξω τὴν ζωὴν τȣ̃ ϖατϱός μȣ ϗ τῆς μητϱός μȣ μετ’ ὀδύνης ἐϖ’ ἐμοὶ εἰς τὸν τάφον αὐτῶν· ϗ υἱὸς ἕτεϱος ȣ̓χ ὑϖάϱχει αὐτοῖς, ὃς ϑάψει αὐτȣ́ς.
6:16 εἶϖεν δὲ αὐτῷ ὁ ἄγγελος Ȣ̓ μέμνησαι τῶν λόγων, ὧν ἐνετείλατό σοι ὁ ϖατήϱ σȣ ὑϖὲϱ τȣ̃ λαϐεῖν σε γυναῖϰα ἐϰ τȣ̃ γένȣς σȣ; ϗ νῦν ἄϰȣσόν μȣ, ἄδελφε, διότι σοὶ ἔϛαι εἰς γυναῖϰα, ϗ τȣ̃ δαιμονίȣ μηδένα λόγον ἔχε, ὅτι τὴν νύϰτα ταύτην δοϑήσεταί σοι αὕτη εἰς γυναῖϰα.
6:17 ϗ ἐὰν εἰσέλϑῃς εἰς τὸν νυμφῶνα, λήμψῃ τέφϱαν ϑυμιαμάτων ϗ ἐϖιϑήσεις ἀϖὸ τῆς ϰαϱδίας ϗ τȣ̃ ἥϖατος τȣ̃ ἰχϑύος ϗ ϰαϖνίσεις, ϗ ὀσφϱανϑήσεται τὸ δαιμόνιον ϗ φεύξεται ϗ ȣ̓ϰ ἐϖανελεύσεται τὸν αἰῶνα τȣ̃ αἰῶνος.
6:18 ὅταν δὲ ϖϱοσϖοϱεύῃ αὐτῇ, ἐγέϱϑητε ἀμφότεϱοι ϗ ϐοήσατε ϖϱὸς τὸν ἐλεήμονα ϑεόν, ϗ σώσει ὑμᾶς ϗ ἐλεήσει· μὴ φοϐȣ̃, ὅτι σοὶ αὐτὴ ἡτοιμασμένη ἦν ἀϖὸ τȣ̃ αἰῶνος, ϗ σὺ αὐτὴν σώσεις, ϗ ϖοϱεύσεται μετὰ σȣ̃, ϗ ὑϖολαμϐάνω ὅτι σοὶ ἔϛαι ἐξ αὐτῆς ϖαιδία.
6:19 ϗ ὡς ἤϰȣσεν Τωϐιας ταῦτα, ἐφίλησεν αὐτήν, ϗ ἡ ψυχὴ αὐτȣ̃ ἐϰολλήϑη αὐτῇ σφόδϱα.
7:1 Ϗ ἦλϑον εἰς Ἐϰϐάτανα ϗ ϖαϱεγένοντο εἰς τὴν οἰϰίαν Ραγȣηλ, Σαϱϱα δὲ ὑϖήντησεν αὐτοῖς ϗ ἐχαιϱέτισεν αὐτȣ̀ς ϗ αὐτοὶ αὐτήν, ϗ εἰσήγαγεν αὐτȣ̀ς εἰς τὴν οἰϰίαν.
7:2 ϗ εἶϖεν Ραγȣηλ Εδνα τῇ γυναιϰὶ αὐτȣ̃ Ὡς ὅμοιος ὁ νεανίσϰος Τωϐιτ τῷ ἀνεψιῷ μȣ.
7:3 ϗ ἠϱώτησεν αὐτȣ̀ς Ραγȣηλ Πόϑεν ἐϛέ, ἀδελφοί; ϗ εἶϖαν αὐτῷ Ἐϰ τῶν υἱῶν Νεφϑαλι τῶν αἰχμαλώτων ἐν Νινευη.
7:4 ϗ εἶϖεν αὐτοῖς Γινώσϰετε Τωϐιτ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν; οἱ δὲ εἶϖαν Γινώσϰομεν.
7:5 ϗ εἶϖεν αὐτοῖς Ὑγιαίνει; οἱ δὲ εἶϖαν Ϗ ζῇ ϗ ὑγιαίνει· ϗ εἶϖεν Τωϐιας Πατήϱ μȣ́ ἐϛιν.
7:6 ϗ ἀνεϖήδησεν Ραγȣηλ ϗ ϰατεφίλησεν αὐτὸν ϗ ἔϰλαυσε ϗ εὐλόγησεν αὐτὸν ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ὁ τȣ̃ ϰαλȣ̃ ϗ ἀγαϑȣ̃ ἀνϑϱώϖȣ· ϗ ἀϰȣ́σας ὅτι Τωϐιτ ἀϖώλεσεν τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτȣ̃, ἐλυϖήϑη ϗ ἔϰλαυσεν.
7:7 ϗ Εδνα ἡ γυνὴ αὐτȣ̃ ϗ Σαϱϱα ἡ ϑυγάτηϱ αὐτȣ̃ ἔϰλαυσαν ϗ ὑϖεδέξαντο αὐτȣ̀ς ϖϱοϑύμως.
7:8 ϗ ἔϑυσαν ϰϱιὸν ϖϱοϐάτων ϗ ϖαϱέϑηϰαν ὄψα ϖλείονα.
7:9 Εἶϖεν δὲ Τωϐιας τῷ Ραφαηλ Αζαϱια ἄδελφε, λάλησον ὑϖὲϱ ὧν ἔλεγες ἐν τῇ ϖοϱείᾳ, ϗ τελεσϑήτω τὸ ϖϱᾶγμα.
7:10 ϗ μετέδωϰεν τὸν λόγον τῷ Ραγȣηλ. ϗ εἶϖεν Ραγȣηλ ϖϱὸς Τωϐιαν Φάγε ϗ ϖίε ϗ ἡδέως γίνȣ· σοὶ γὰϱ ϰαϑήϰει τὸ ϖαιδίον μȣ λαϐεῖν· ϖλὴν ὑϖοδείξω σοι τὴν ἀλήϑειαν.
7:11 ἔδωϰα τὸ ϖαιδίον μȣ ἑϖτὰ ἀνδϱάσιν, ϗ ὁϖότε ἐὰν εἰσεϖοϱεύοντο ϖϱὸς αὐτήν, ἀϖεϑνῄσϰοσαν ὑϖὸ τὴν νύϰτα. ἀλλὰ τὸ νῦν ἔχων ἡδέως γίνȣ.
7:12 ϗ εἶϖεν Τωϐιας Ȣ̓ γεύσομαι ȣ̓δὲν ὧδε, ἕως ἂν ϛήσητε ϗ ϛαϑῆτε ϖϱός με. ϗ εἶϖεν Ραγȣηλ Κομίζȣ αὐτὴν ἀϖὸ τȣ̃ νῦν ϰατὰ τὴν ϰϱίσιν· σὺ δὲ ἀδελφὸς εἶ αὐτῆς, ϗ αὐτή σȣ́ ἐϛιν· ὁ δὲ ἐλεήμων ϑεὸς εὐοδώσει ὑμῖν τὰ ϰάλλιϛα.
7:13 ϗ ἐϰάλεσεν Σαϱϱαν τὴν ϑυγατέϱα αὐτȣ̃ ϗ λαϐὼν τῆς χειϱὸς αὐτῆς ϖαϱέδωϰεν αὐτὴν τῷ Τωϐια γυναῖϰα ϗ εἶϖεν Ἰδȣ̀ ϰατὰ τὸν νόμον Μωυσέως ϰομίζȣ αὐτὴν ϗ ἄϖαγε ϖϱὸς τὸν ϖατέϱα σȣ· ϗ εὐλόγησεν αὐτȣ́ς.
7:14 ϗ ἐϰάλεσεν Εδναν τὴν γυναῖϰα αὐτȣ̃· ϗ λαϐὼν ϐιϐλίον ἔγϱαψεν συγγϱαφήν, ϗ ἐσφϱαγίσαντο. ϗ ἤϱξαντο ἐσϑίειν.
7:15 ϗ ἐϰάλεσεν Ραγȣηλ Εδναν τὴν γυναῖϰα αὐτȣ̃ ϗ εἶϖεν αὐτῇ Ἀδελφή, ἑτοίμασον τὸ ἕτεϱον ταμίειον ϗ εἰσάγαγε αὐτήν.
7:16 ϗ ἐϖοίησεν ὡς εἶϖεν ϗ εἰσήγαγεν αὐτὴν ἐϰεῖ, ϗ ἔϰλαυσεν· ϗ ἀϖεδέξατο τὰ δάϰϱυα τῆς ϑυγατϱὸς αὐτῆς ϗ εἶϖεν αὐτῇ
7:17 Θάϱσει, τέϰνον, ὁ ϰύϱιος τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ τῆς γῆς δῴη σοι χάϱιν ἀντὶ τῆς λύϖης σȣ ταύτης ϑάϱσει, ϑύγατεϱ.
8:1 Ὅτε δὲ συνετέλεσαν δειϖνȣ̃ντες, εἰσήγαγον Τωϐιαν ϖϱὸς αὐτήν.
8:2 ὁ δὲ ϖοϱευόμενος ἐμνήσϑη τῶν λόγων Ραφαηλ ϗ ἔλαϐεν τὴν τέφϱαν τῶν ϑυμιαμάτων ϗ ἐϖέϑηϰεν τὴν ϰαϱδίαν τȣ̃ ἰχϑύος ϗ τὸ ἧϖαϱ ϗ ἐϰάϖνισεν.
8:3 ὅτε δὲ ὠσφϱάνϑη τὸ δαιμόνιον τῆς ὀσμῆς, ἔφυγεν εἰς τὰ ἀνώτατα Αἰγύϖτȣ, ϗ ἔδησεν αὐτὸ ὁ ἄγγελος.
8:4 ὡς δὲ συνεϰλείσϑησαν ἀμφότεϱοι, ἀνέϛη Τωϐιας ἀϖὸ τῆς ϰλίνης ϗ εἶϖεν Ἀνάϛηϑι, ἀδελφή, ϗ ϖϱοσευξώμεϑα, ἵνα ἡμᾶς ἐλεήσῃ ὁ ϰύϱιος.
8:5 ϗ ἤϱξατο Τωϐιας λέγειν Εὐλογητὸς εἶ, ὁ ϑεὸς τῶν ϖατέϱων ἡμῶν, ϗ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σȣ τὸ ἅγιον ϗ ἔνδοξον εἰς τȣ̀ς αἰῶνας· εὐλογησάτωσάν σε οἱ ȣ̓ϱανοὶ ϗ ϖᾶσαι αἱ ϰτίσεις σȣ.
8:6 σὺ ἐϖοίησας Αδαμ ϗ ἔδωϰας αὐτῷ ϐοηϑὸν Ευαν ϛήϱιγμα τὴν γυναῖϰα αὐτȣ̃· ἐϰ τȣ́των ἐγενήϑη τὸ ἀνϑϱώϖων σϖέϱμα. σὺ εἶϖας Ȣ̓ ϰαλὸν εἶναι τὸν ἄνϑϱωϖον μόνον, ϖοιήσωμεν αὐτῷ ϐοηϑὸν ὅμοιον αὐτῷ.
8:7 ϗ νῦν, ϰύϱιε, ȣ̓ διὰ ϖοϱνείαν ἐγὼ λαμϐάνω τὴν ἀδελφήν μȣ ταύτην, ἀλλ’ ἐϖ’ ἀληϑείας· ἐϖίταξον ἐλεῆσαί με ϗ ταύτῃ συγϰαταγηϱᾶσαι.
8:8 ϗ εἶϖεν μετ’ αὐτȣ̃ Αμην.
8:9 ϗ ἐϰοιμήϑησαν ἀμφότεϱοι τὴν νύϰτα.
8:10 Ϗ ἀναϛὰς Ραγȣηλ ἐϖοϱεύϑη ϗ ὤϱυξεν τάφον λέγων Μὴ ϗ ȣ̔͂τος ἀϖοϑάνῃ.
8:11 ϗ ἦλϑεν Ραγȣηλ εἰς τὴν οἰϰίαν ἑαυτȣ̃
8:12 ϗ εἶϖεν Εδνα τῇ γυναιϰὶ αὐτȣ̃ Ἀϖόϛειλον μίαν τῶν ϖαιδισϰῶν, ϗ ἰδέτωσαν εἰ ζῇ· εἰ δὲ μή, ἵνα ϑάψωμεν αὐτὸν ϗ μηδεὶς γνῷ.
8:13 ϗ εἰσῆλϑεν ἡ ϖαιδίσϰη ἀνοίξασα τὴν ϑύϱαν ϗ εὗϱεν τȣ̀ς δύο ϰαϑεύδοντας.
8:14 ϗ ἐξελϑȣ̃σα ἀϖήγγειλεν αὐτοῖς ὅτι ζῇ.
8:15 ϗ εὐλόγησεν Ραγȣηλ τὸν ϑεὸν λέγων Εὐλογητὸς εἶ σύ, ὁ ϑεός, ἐν ϖάσῃ εὐλογίᾳ ϰαϑαϱᾷ ϗ ἁγίᾳ, ϗ εὐλογείτωσάν σε οἱ ἅγιοί σȣ ϗ ϖᾶσαι αἱ ϰτίσεις σȣ, ϗ ϖάντες οἱ ἄγγελοί σȣ ϗ οἱ ἐϰλεϰτοί σȣ εὐλογείτωσάν σε εἰς ϖάντας τȣ̀ς αἰῶνας.
8:16 εὐλογητὸς εἶ ὅτι ηὔφϱανάς με, ϗ ȣ̓ϰ ἐγένετό μοι ϰαϑὼς ὑϖενόȣν, ἀλλὰ ϰατὰ τὸ ϖολὺ ἔλεός σȣ ἐϖοίησας μεϑ’ ἡμῶν.
8:17 εὐλογητὸς εἶ ὅτι ἠλέησας δύο μονογενεῖς· ϖοίησον αὐτοῖς, δέσϖοτα, ἔλεος, συντέλεσον τὴν ζωὴν αὐτῶν ἐν ὑγιείᾳ μετὰ εὐφϱοσύνης ϗ ἐλέȣς.
8:18 ἐϰέλευσεν δὲ τοῖς οἰϰέταις χῶσαι τὸν τάφον.
8:19 Ϗ ἐϖοίησεν αὐτοῖς γάμον ἡμεϱῶν δέϰα τεσσάϱων.
8:20 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ραγȣηλ ϖϱὶν ἢ συντελεσϑῆναι τὰς ἡμέϱας τȣ̃ γάμȣ ἐνόϱϰως μὴ ἐξελϑεῖν αὐτόν, ἐὰν μὴ ϖληϱωϑῶσιν αἱ δέϰα τέσσαϱες ἡμέϱαι τȣ̃ γάμȣ,
8:21 ϗ τότε λαϐόντα τὸ ἥμισυ τῶν ὑϖαϱχόντων αὐτȣ̃ ϖοϱεύεσϑαι μετὰ ὑγιείας ϖϱὸς τὸν ϖατέϱα· ϗ τὰ λοιϖά, ὅταν ἀϖοϑάνω ϗ ἡ γυνή μȣ.
9:1 Ϗ ἐϰάλεσεν Τωϐιας τὸν Ραφαηλ ϗ εἶϖεν αὐτῷ
9:2 Αζαϱια ἄδελφε, λαϐὲ μετὰ σεαυτȣ̃ ϖαῖδα ϗ δύο ϰαμήλȣς ϗ ϖοϱεύϑητι ἐν Ῥάγοις τῆς Μηδίας ϖαϱὰ Γαϐαηλ ϗ ϰόμισαί μοι τὸ ἀϱγύϱιον ϗ αὐτὸν ἄγε εἰς τὸν γάμον·
9:3 διότι ὀμώμοϰεν Ραγȣηλ μὴ ἐξελϑεῖν με,
9:4 ϗ ὁ ϖατήϱ μȣ ἀϱιϑμεῖ τὰς ἡμέϱας, ϗ ἐὰν χϱονίσω μέγα, ὀδυνηϑήσεται λίαν.
9:5 ϗ ἐϖοϱεύϑη Ραφαηλ ϗ ηὐλίσϑη ϖαϱὰ Γαϐαήλῳ, ϗ ἔδωϰεν αὐτῷ τὸ χειϱόγϱαφον· ὃς δὲ ϖϱοήνεγϰεν τὰ ϑυλάϰια ἐν ταῖς σφϱαγῖσιν ϗ ἔδωϰεν αὐτῷ.
9:6 ϗ ὤϱϑϱευσαν ϰοινῶς ϗ ἤλϑοσαν εἰς τὸν γάμον. ϗ εὐλόγησεν Τωϐιας τὴν γυναῖϰα αὐτȣ̃.
10:1 Ϗ Τωϐιτ ὁ ϖατὴϱ αὐτȣ̃ ἐλογίζετο ἑϰάϛης ἡμέϱας· ϗ ὡς ἐϖληϱώϑησαν αἱ ἡμέϱαι τῆς ϖοϱείας ϗ ȣ̓ϰ ἤϱχοντο,
10:2 εἶϖεν Μήϖοτε ϰατῄσχυνται; ἢ μήϖοτε ἀϖέϑανεν Γαϐαηλ ϗ ȣ̓δεὶς δίδωσιν αὐτῷ τὸ ἀϱγύϱιον;
10:3 ϗ ἐλυϖεῖτο λίαν.
10:4 εἶϖεν δὲ αὐτῷ ἡ γυνή Ἀϖώλετο τὸ ϖαιδίον, διότι ϰεχϱόνιϰεν· ϗ ἤϱξατο ϑϱηνεῖν αὐτὸν ϗ εἶϖεν
10:5 Ȣ̓ μέλει μοι, τέϰνον, ὅτι ἀφῆϰά σε τὸ φῶς τῶν ὀφϑαλμῶν μȣ;
10:6 ϗ Τωϐιτ λέγει αὐτῇ Σίγα, μὴ λόγον ἔχε, ὑγιαίνει.
10:7 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Σίγα, μὴ ϖλάνα με· ἀϖώλετο τὸ ϖαιδίον μȣ. ϗ ἐϖοϱεύετο ϰαϑ’ ἡμέϱαν εἰς τὴν ὁδὸν ἔξω, οἵας ἀϖῆλϑεν, ἡμέϱας τε ἄϱτον ȣ̓ϰ ἤσϑιεν, τὰς δὲ νύϰτας ȣ̓ διελίμϖανεν ϑϱηνȣ̃σα Τωϐιαν τὸν υἱὸν αὐτῆς, ἕως ȣ̔͂ συνετελέσϑησαν αἱ δέϰα τέσσαϱες ἡμέϱαι τȣ̃ γάμȣ, ἃς ὤμοσεν Ραγȣηλ ϖοιῆσαι αὐτὸν ἐϰεῖ.
10:8 Εἶϖεν δὲ Τωϐιας τῷ Ραγȣηλ Ἐξαϖόϛειλόν με, ὅτι ὁ ϖατήϱ μȣ ϗ ἡ μήτηϱ μȣ ȣ̓ϰέτι ἐλϖίζȣσιν ὄψεσϑαί με.
10:9 εἶϖεν δὲ αὐτῷ ὁ ϖενϑεϱὸς αὐτȣ̃ Μεῖνον ϖαϱ’ ἐμοί, ϰἀγὼ ἐξαϖοϛελῶ ϖϱὸς τὸν ϖατέϱα σȣ ϗ δηλώσȣσιν αὐτῷ τὰ ϰατὰ σέ. ϗ Τωϐιας λέγει Ȣ̓χί, ἀλλὰ ἐξαϖόϛειλόν με ϖϱὸς τὸν ϖατέϱα μȣ.
10:10 ἀναϛὰς δὲ Ραγȣηλ ἔδωϰεν αὐτῷ Σαϱϱαν τὴν γυναῖϰα αὐτȣ̃ ϗ τὰ ἥμισυ τῶν ὑϖαϱχόντων, σώματα ϗ ϰτήνη ϗ ἀϱγύϱιον·
10:11 ϗ εὐλογήσας αὐτȣ̀ς ἐξαϖέϛειλεν λέγων Εὐοδώσει ὑμᾶς, τέϰνα, ὁ ϑεὸς τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϖϱὸ τȣ̃ με ἀϖοϑανεῖν.
10:12 ϗ εἶϖεν τῇ ϑυγατϱὶ αὐτȣ̃ Τίμα τȣ̀ς ϖενϑεϱȣ́ς σȣ, αὐτοὶ νῦν γονεῖς σȣ́ εἰσιν· ἀϰȣ́σαιμί σȣ ἀϰοὴν ϰαλήν. ϗ ἐφίλησεν αὐτήν.
10:13 ϗ Εδνα εἶϖεν ϖϱὸς Τωϐιαν Ἄδελφε ἀγαϖητέ, ἀϖοϰαταϛήσαι σε ὁ ϰύϱιος τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ δῴη μοι ἰδεῖν σȣ ϖαιδία ἐϰ Σαϱϱας τῆς ϑυγατϱός μȣ, ἵνα εὐφϱανϑῶ ἐνώϖιον τȣ̃ ϰυϱίȣ· ϗ ἰδȣ̀ ϖαϱατίϑεμαί σοι τὴν ϑυγατέϱα μȣ ἐν ϖαϱαϰαταϑήϰῃ, μὴ λυϖήσῃς αὐτήν.
10:14 μετὰ ταῦτα ἐϖοϱεύετο Τωϐιας εὐλογῶν τὸν ϑεόν, ὅτι εὐόδωσεν τὴν ὁδὸν αὐτȣ̃, ϗ ϰατευλόγει Ραγȣηλ ϗ Εδναν τὴν γυναῖϰα αὐτȣ̃.
11:1 Ϗ ἐϖοϱεύετο μέχϱις ȣ̔͂ ἐγγίσαι αὐτȣ̀ς εἰς Νινευη. ϗ εἶϖεν Ραφαηλ ϖϱὸς Τωϐιαν
11:2 Ȣ̓ γινώσϰεις, ἄδελφε, ϖῶς ἀφῆϰας τὸν ϖατέϱα σȣ;
11:3 ϖϱοδϱάμωμεν ἔμϖϱοσϑεν τῆς γυναιϰός σȣ ϗ ἑτοιμάσωμεν τὴν οἰϰίαν·
11:4 λαϐὲ δὲ ϖαϱὰ χεῖϱα τὴν χολὴν τȣ̃ ἰχϑύος. ϗ ἐϖοϱεύϑησαν, ϗ συνῆλϑεν ὁ ϰύων ὄϖισϑεν αὐτῶν.
11:5 ϗ Αννα ἐϰάϑητο ϖεϱιϐλεϖομένη εἰς τὴν ὁδὸν τὸν ϖαῖδα αὐτῆς·
11:6 ϗ ϖϱοσενόησεν αὐτὸν ἐϱχόμενον ϗ εἶϖεν τῷ ϖατϱὶ αὐτȣ̃ Ἰδȣ̀ ὁ υἱός σȣ ἔϱχεται ϗ ὁ ἄνϑϱωϖος ὁ ϖοϱευϑεὶς μετ’ αὐτȣ̃.
11:7 ϗ Ραφαηλ εἶϖεν Ἐϖίϛαμαι ἐγὼ ὅτι ἀνοίξει τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς ὁ ϖατήϱ σȣ·
11:8 σὺ ȣ̓͂ν ἔγχϱισον τὴν χολὴν εἰς τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτȣ̃, ϗ δηχϑεὶς διατϱίψει ϗ ἀϖοϐαλεῖ τὰ λευϰώματα ϗ ὄψεταί σε.
11:9 ϗ ϖϱοσδϱαμȣ̃σα Αννα ἐϖέϖεσεν ἐϖὶ τὸν τϱάχηλον τȣ̃ υἱȣ̃ αὐτῆς ϗ εἶϖεν αὐτῷ Εἶδόν σε, ϖαιδίον, ἀϖὸ τȣ̃ νῦν ἀϖοϑανȣ̃μαι. ϗ ἔϰλαυσαν ἀμφότεϱοι.
11:10 ϗ Τωϐιτ ἐξήϱχετο ϖϱὸς τὴν ϑύϱαν ϗ ϖϱοσέϰοϖτεν, ὁ δὲ υἱὸς ϖϱοσέδϱαμεν αὐτῷ
11:11 ϗ ἐϖελάϐετο τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃ ϗ ϖϱοσέϖασεν τὴν χολὴν ἐϖὶ τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃ λέγων Θάϱσει, ϖάτεϱ.
11:12 ὡς δὲ συνεδήχϑησαν, διέτϱιψε τȣ̀ς ὀφϑαλμȣ̀ς αὐτȣ̃, ϗ ἐλεϖίσϑη ἀϖὸ τῶν ϰανϑῶν τῶν ὀφϑαλμῶν αὐτȣ̃ τὰ λευϰώματα.
11:13 ϗ ἰδὼν τὸν υἱὸν αὐτȣ̃ ἐϖέϖεσεν ἐϖὶ τὸν τϱάχηλον αὐτȣ̃ ϗ ἔϰλαυσεν ϗ εἶϖεν
11:14 Εὐλογητὸς εἶ, ὁ ϑεός, ϗ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σȣ εἰς τȣ̀ς αἰῶνας, ϗ εὐλογημένοι ϖάντες οἱ ἅγιοί σȣ ἄγγελοι· ὅτι ἐμαϛίγωσας ϗ ἠλέησάς με, ἰδȣ̀ ϐλέϖω Τωϐιαν τὸν υἱόν μȣ.
11:15 ϗ εἰσῆλϑεν ὁ υἱὸς αὐτȣ̃ χαίϱων ϗ ἀϖήγγειλεν τῷ ϖατϱὶ αὐτȣ̃ τὰ μεγαλεῖα τὰ γενόμενα αὐτῷ ἐν τῇ Μηδίᾳ.
11:16 Ϗ ἐξῆλϑεν Τωϐιτ εἰς συνάντησιν τῇ νύμφῃ αὐτȣ̃ χαίϱων ϗ εὐλογῶν τὸν ϑεὸν ϖϱὸς τῇ ϖύλῃ Νινευη· ϗ ἐϑαύμαζον οἱ ϑεωϱȣ̃ντες αὐτὸν ϖοϱευόμενον ὅτι ἔϐλεψεν, ϗ Τωϐιτ ἐξωμολογεῖτο ἐνώϖιον αὐτῶν ὅτι ἠλέησεν αὐτὸν ὁ ϑεός.
11:17 ϗ ὡς ἤγγισεν Τωϐιτ Σαϱϱα τῇ νύμφῃ αὐτȣ̃, ϰατευλόγησεν αὐτὴν λέγων Ἔλϑοις ὑγιαίνȣσα, ϑύγατεϱ· εὐλογητὸς ὁ ϑεός, ὃς ἤγαγέν σε ϖϱὸς ἡμᾶς, ϗ ὁ ϖατήϱ σȣ ϗ ἡ μήτηϱ σȣ.
11:18 ϗ ἐγένετο χαϱὰ ϖᾶσι τοῖς ἐν Νινευη ἀδελφοῖς αὐτȣ̃.
11:19 ϗ ϖαϱεγένετο Αχιαχαϱος ϗ Νασϐας ὁ ἐξάδελφος αὐτȣ̃, ϗ ἤχϑη ὁ γάμος Τωϐια μετ’ εὐφϱοσύνης ἑϖτὰ ἡμέϱας.
12:1 Ϗ ἐϰάλεσεν Τωϐιτ Τωϐιαν τὸν υἱὸν αὐτȣ̃ ϗ εἶϖεν αὐτῷ Ὅϱα, τέϰνον, μισϑὸν τῷ ἀνϑϱώϖῳ τῷ συνελϑόντι σοι, ϗ ϖϱοσϑεῖναι αὐτῷ δεῖ.
12:2 ϗ εἶϖεν αὐτῷ Πάτεϱ, ȣ̓ ϐλάϖτομαι δȣ̀ς αὐτῷ τὸ ἥμισυ ὧν ἐνήνοχα,
12:3 ὅτι με ἀγείοχέν σοι ὑγιῆ ϗ τὴν γυναῖϰά μȣ ἐϑεϱάϖευσεν ϗ τὸ ἀϱγύϱιόν μȣ ἤνεγϰεν ϗ σὲ ὁμοίως ἐϑεϱάϖευσεν.
12:4 ϗ εἶϖεν ὁ ϖϱεσϐύτης Διϰαιȣ̃ται αὐτῷ.
12:5 ϗ ἐϰάλεσεν τὸν ἄγγελον ϗ εἶϖεν αὐτῷ Λαϐὲ τὸ ἥμισυ ϖάντων, ὧν ἐνηνόχατε.
12:6 Τότε ϰαλέσας τȣ̀ς δύο ϰϱυϖτῶς εἶϖεν αὐτοῖς Εὐλογεῖτε τὸν ϑεὸν ϗ αὐτῷ ἐξομολογεῖσϑε, μεγαλωσύνην δίδοτε αὐτῷ ϗ ἐξομολογεῖσϑε ἐνώϖιον ϖάντων τῶν ζώντων ϖεϱὶ ὧν ἐϖοίησεν μεϑ’ ὑμῶν· ἀγαϑὸν τὸ εὐλογεῖν τὸν ϑεὸν ϗ ὑψȣ̃ν τὸ ὄνομα αὐτȣ̃, τȣ̀ς λόγȣς τῶν ἔϱγων τȣ̃ ϑεȣ̃ ἐντίμως ὑϖοδειϰνύοντες, ϗ μὴ ὀϰνεῖτε ἐξομολογεῖσϑαι αὐτῷ.
12:7 μυϛήϱιον ϐασιλέως ϰαλὸν ϰϱύψαι, τὰ δὲ ἔϱγα τȣ̃ ϑεȣ̃ ἀναϰαλύϖτειν ἐνδόξως. ἀγαϑὸν ϖοιήσατε, ϗ ϰαϰὸν ȣ̓χ εὑϱήσει ὑμᾶς.
12:8 ἀγαϑὸν ϖϱοσευχὴ μετὰ νηϛείας ϗ ἐλεημοσύνης ϗ διϰαιοσύνης· ἀγαϑὸν τὸ ὀλίγον μετὰ διϰαιοσύνης ἢ ϖολὺ μετὰ ἀδιϰίας· ϰαλὸν ϖοιῆσαι ἐλεημοσύνην ἢ ϑησαυϱίσαι χϱυσίον.
12:9 ἐλεημοσύνη γὰϱ ἐϰ ϑανάτȣ ῥύεται, ϗ αὐτὴ ἀϖοϰαϑαϱιεῖ ϖᾶσαν ἁμαϱτίαν· οἱ ϖοιȣ̃ντες ἐλεημοσύνας ϗ διϰαιοσύνας ϖλησϑήσονται ζωῆς·
12:10 οἱ δὲ ἁμαϱτάνοντες ϖολέμιοί εἰσιν τῆς ἑαυτῶν ζωῆς.
12:11 ȣ̓ μὴ ϰϱύψω ἀφ’ ὑμῶν ϖᾶν ῥῆμα· εἴϱηϰα δή Μυϛήϱιον ϐασιλέως ϰϱύψαι ϰαλόν, τὰ δὲ ἔϱγα τȣ̃ ϑεȣ̃ ἀναϰαλύϖτειν ἐνδόξως.
12:12 ϗ νῦν ὅτε ϖϱοσηύξω σὺ ϗ ἡ νύμφη σȣ Σαϱϱα, ἐγὼ ϖϱοσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς ϖϱοσευχῆς ὑμῶν ἐνώϖιον τȣ̃ ἁγίȣ· ϗ ὅτε ἔϑαϖτες τȣ̀ς νεϰϱȣ́ς, ὡσαύτως συμϖαϱήμην σοι.
12:13 ϗ ὅτε ȣ̓ϰ ὤϰνησας ἀναϛῆναι ϗ ϰαταλιϖεῖν τὸ ἄϱιϛόν σȣ, ὅϖως ἀϖελϑὼν ϖεϱιϛείλῃς τὸν νεϰϱόν, ȣ̓ϰ ἔλαϑές με ἀγαϑοϖοιῶν, ἀλλὰ σὺν σοὶ ἤμην.
12:14 ϗ νῦν ἀϖέϛειλέν με ὁ ϑεὸς ἰάσασϑαί σε ϗ τὴν νύμφην σȣ Σαϱϱαν.
12:15 ἐγώ εἰμι Ραφαηλ, εἷς ἐϰ τῶν ἑϖτὰ ἁγίων ἀγγέλων, οἳ ϖϱοσαναφέϱȣσιν τὰς ϖϱοσευχὰς τῶν ἁγίων ϗ εἰσϖοϱεύονται ἐνώϖιον τῆς δόξης τȣ̃ ἁγίȣ.
12:16 Ϗ ἐταϱάχϑησαν οἱ δύο ϗ ἔϖεσον ἐϖὶ ϖϱόσωϖον, ὅτι ἐφοϐήϑησαν.
12:17 ϗ εἶϖεν αὐτοῖς Μὴ φοϐεῖσϑε, εἰϱήνη ὑμῖν ἔϛαι· τὸν δὲ ϑεὸν εὐλογεῖτε εἰς τὸν αἰῶνα.
12:18 ὅτι ȣ̓ τῇ ἐμαυτȣ̃ χάϱιτι, ἀλλὰ τῇ ϑελήσει τȣ̃ ϑεȣ̃ ἡμῶν ἦλϑον· ὅϑεν εὐλογεῖτε αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα.
12:19 ϖάσας τὰς ἡμέϱας ὠϖτανόμην ὑμῖν, ϗ ȣ̓ϰ ἔφαγον ȣ̓δὲ ἔϖιον, ἀλλὰ ὅϱασιν ὑμεῖς ἐϑεωϱεῖτε.
12:20 ϗ νῦν ἐξομολογεῖσϑε τῷ ϑεῷ, διότι ἀναϐαίνω ϖϱὸς τὸν ἀϖοϛείλαντά με, ϗ γϱάψατε ϖάντα τὰ συντελεσϑέντα εἰς ϐιϐλίον.
12:21 ϗ ἀνέϛησαν· ϗ ȣ̓ϰέτι εἶδον αὐτόν.
12:22 ϗ ἐξωμολογȣ̃ντο τὰ ἔϱγα τὰ μεγάλα ϗ ϑαυμαϛὰ τȣ̃ ϑεȣ̃ ϗ ὡς ὤφϑη αὐτοῖς ὁ ἄγγελος ϰυϱίȣ.
13:1 Ϗ Τωϐιτ ἔγϱαψεν ϖϱοσευχὴν εἰς ἀγαλλίασιν ϗ εἶϖεν
13:2 Εὐλογητὸς ὁ ϑεὸς ὁ ζῶν εἰς τȣ̀ς αἰῶνας ϗ ἡ ϐασιλεία αὐτȣ̃, ὅτι αὐτὸς μαϛιγοῖ ϗ ἐλεᾷ, ϰατάγει εἰς ᾅδην ϗ ἀνάγει, ϗ ȣ̓ϰ ἔϛιν ὃς ἐϰφεύξεται τὴν χεῖϱα αὐτȣ̃.
13:3 ἐξομολογεῖσϑε αὐτῷ, οἱ υἱοὶ Ισϱαηλ, ἐνώϖιον τῶν ἐϑνῶν, ὅτι αὐτὸς διέσϖειϱεν ἡμᾶς ἐν αὐτοῖς·
13:4 ἐϰεῖ ὑϖοδείξατε τὴν μεγαλωσύνην αὐτȣ̃, ὑψȣ̃τε αὐτὸν ἐνώϖιον ϖαντὸς ζῶντος, ϰαϑότι αὐτὸς ϰύϱιος ἡμῶν ϗ ϑεός, αὐτὸς ϖατὴϱ ἡμῶν εἰς ϖάντας τȣ̀ς αἰῶνας.
13:5 ϗ μαϛιγώσει ἡμᾶς ἐν ταῖς ἀδιϰίαις ἡμῶν ϗ ϖάλιν ἐλεήσει ϗ συνάξει ἡμᾶς ἐϰ ϖάντων τῶν ἐϑνῶν, ȣ̔͂ ἐὰν σϰοϱϖισϑῆτε ἐν αὐτοῖς.
13:6 ἐὰν ἐϖιϛϱέψητε ϖϱὸς αὐτὸν ἐν ὅλῃ ϰαϱδίᾳ ὑμῶν ϗ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ ϖοιῆσαι ἐνώϖιον αὐτȣ̃ ἀλήϑειαν, τότε ἐϖιϛϱέψει ϖϱὸς ὑμᾶς ϗ ȣ̓ μὴ ϰϱύψῃ τὸ ϖϱόσωϖον αὐτȣ̃ ἀφ’ ὑμῶν.
13:7 ϗ ϑεάσασϑε ἃ ϖοιήσει μεϑ’ ὑμῶν, ϗ ἐξομολογήσασϑε αὐτῷ ἐν ὅλῳ τῷ ϛόματι ὑμῶν· ϗ εὐλογήσατε τὸν ϰύϱιον τῆς διϰαιοσύνης ϗ ὑψώσατε τὸν ϐασιλέα τῶν αἰώνων.
13:8 ἐγὼ ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας μȣ ἐξομολογȣ̃μαι αὐτῷ ϗ δειϰνύω τὴν ἰσχὺν ϗ τὴν μεγαλωσύνην αὐτȣ̃ ἔϑνει ἁ μαϱτωλῶν Ἐϖιϛϱέψατε, ἁμαϱτωλοί, ϗ ϖοιήσατε διϰαιοσύνην ἐνώϖιον αὐτȣ̃· τίς γινώσϰει εἰ ϑελήσει ὑμᾶς ϗ ϖοιήσει ἐλεημοσύνην ὑμῖν;
13:9 τὸν ϑεόν μȣ ὑψῶ ϗ ἡ ψυχή μȣ τὸν ϐασιλέα τȣ̃ ȣ̓ϱανȣ̃ ϗ ἀγαλλιάσεται τὴν μεγαλωσύνην αὐτȣ̃.
13:10 λεγέτωσαν ϖάντες ϗ ἐξομολογείσϑωσαν αὐτῷ ἐν Ιεϱοσολύ μοις Ιεϱοσόλυμα ϖόλις ἁγία, μαϛιγώσει ἐϖὶ τὰ ἔϱγα τῶν υἱῶν σȣ ϗ ϖάλιν ἐλεήσει τȣ̀ς υἱȣ̀ς τῶν διϰαίων.
13:11 ἐξομολογȣ̃ τῷ ϰυϱίῳ ἀγαϑῶς ϗ εὐλόγει τὸν ϐασιλέα τῶν αἰώνων, ἵνα ϖάλιν ἡ σϰηνὴ αὐτȣ̃ οἰϰοδομηϑῇ σοι μετὰ χαϱᾶς.
13:12 ϗ εὐφϱάναι ἐν σοὶ τȣ̀ς αἰχμαλώτȣς ϗ ἀγαϖήσαι ἐν σοὶ τȣ̀ς ταλαιϖώϱȣς εἰς ϖάσας τὰς γενεὰς τȣ̃ αἰῶνος.
13:13 ἔϑνη ϖολλὰ μαϰϱόϑεν ἥξει ϖϱὸς τὸ ὄνομα ϰυϱίȣ τȣ̃ ϑεȣ̃ δῶϱα ἐν χεϱσὶν ἔχοντες ϗ δῶϱα τῷ ϐασιλεῖ τȣ̃ ȣ̓ϱα νȣ̃, γενεαὶ γενεῶν δώσȣσίν σοι ἀγαλλίαμα.
13:14 ἐϖιϰατάϱατοι ϖάντες οἱ μισȣ̃ντές σε· εὐλογημένοι ἔσονται ϖάντες οἱ ἀγαϖῶντές σε εἰς τὸν αἰ ῶνα.
13:15 χάϱηϑι ϗ ἀγαλλίασαι ἐϖὶ τοῖς υἱοῖς τῶν διϰαίων, ὅτι συναχϑήσονται ϗ εὐλογήσȣσιν τὸν ϰύϱιον τῶν δι’ ϰαίων· ὦ μαϰάϱιοι οἱ ἀγαϖῶντές σε, χαϱήσονται ἐϖὶ τῇ εἰϱήνῃ σȣ.
13:16 μαϰάϱιοι ὅσοι ἐλυϖήϑησαν ἐϖὶ ϖάσαις ταῖς μάϛιξίν σȣ, ὅτι ἐϖὶ σοὶ χαϱήσονται ϑεασάμενοι ϖᾶσαν τὴν δόξαν σȣ ϗ εὐφϱανϑήσονται εἰς τὸν αἰῶνα. ἡ ψυχή μȣ εὐλογείτω τὸν ϑεὸν τὸν ϐασιλέα τὸν μέγαν.
13:17 ὅτι οἰϰοδομηϑήσεται Ιεϱȣσαλημ σαϖφείϱῳ ϗ σμαϱάγδῳ ϗ λίϑῳ ἐντίμῳ τὰ τείχη σȣ ϗ οἱ ϖύϱγοι ϗ οἱ ϖϱομαχῶνες ἐν χϱυσίῳ ϰαϑαϱῷ, ϗ αἱ ϖλατεῖαι Ιεϱȣσαλημ ϐηϱύλλῳ ϗ ἄνϑϱαϰι ϗ λίϑῳ ἐϰ Σȣφιϱ ψηφολογηϑήσονται.
13:18 ϗ ἐϱȣ̃σιν ϖᾶσαι αἱ ῥῦμαι αὐτῆς Αλληλȣια ϗ αἰνέσȣσιν λέγοντες Εὐλογητὸς ὁ ϑεός, ὃς ὕψωσεν ϖάντας τȣ̀ς αἰῶνας.
14:1 ϗ ἐϖαύσατο ἐξομολογȣ́μενος Τωϐιτ.
14:2 Ϗ ἦν ἐτῶν ϖεντήϰοντα ὀϰτώ, ὅτε ἀϖώλεσεν τὰς ὄψεις, ϗ μετὰ ἔτη ὀϰτὼ ἀνέϐλεψεν· ϗ ἐϖοίει ἐλεημοσύνας ϗ ϖϱοσέϑετο φοϐεῖσϑαι ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ϗ ἐξομολογεῖσϑαι αὐτῷ.
14:3 μεγάλως δὲ ἐγήϱασεν· ϗ ἐϰάλεσεν τὸν υἱὸν αὐτȣ̃ ϗ τȣ̀ς υἱȣ̀ς αὐτȣ̃ ϗ εἶϖεν αὐτῷ Τέϰνον, λαϐὲ τȣ̀ς υἱȣ́ς σȣ· ἰδȣ̀ γεγήϱαϰα ϗ ϖϱὸς τὸ ἀϖοτϱέχειν ἐϰ τȣ̃ ζῆν εἰμι.
14:4 ἄϖελϑε εἰς τὴν Μηδίαν, τέϰνον, ὅτι ϖέϖεισμαι ὅσα ἐλάλησεν Ιωνας ὁ ϖϱοφήτης ϖεϱὶ Νινευη ὅτι ϰαταϛϱαφήσεται, ἐν δὲ τῇ Μηδίᾳ ἔϛαι εἰϱήνη μᾶλλον ἕως ϰαιϱȣ̃, ϗ ὅτι οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἐν τῇ γῇ σϰοϱϖισϑήσονται ἀϖὸ τῆς ἀγαϑῆς γῆς, ϗ Ιεϱοσόλυμα ἔϛαι ἔϱημος, ϗ ὁ οἶϰος τȣ̃ ϑεȣ̃ ἐν αὐτῇ ϰαταϰαήσεται ϗ ἔϱημος ἔϛαι μέχϱι χϱόνȣ.
14:5 ϗ ϖάλιν ἐλεήσει αὐτȣ̀ς ὁ ϑεὸς ϗ ἐϖιϛϱέψει αὐτȣ̀ς εἰς τὴν γῆν, ϗ οἰϰοδομήσȣσιν τὸν οἶϰον, ȣ̓χ οἷος ὁ ϖϱότεϱος, ἕως ϖληϱωϑῶσιν ϰαιϱοὶ τȣ̃ αἰῶνος. ϗ μετὰ ταῦτα ἐϖιϛϱέψȣσιν ἐϰ τῶν αἰχμαλωσιῶν ϗ οἰϰοδομήσȣσιν Ιεϱȣσαλημ ἐντίμως, ϗ ὁ οἶϰος τȣ̃ ϑεȣ̃ ἐν αὐτῇ οἰϰοδομηϑήσεται εἰς ϖάσας τὰς γενεὰς τȣ̃ αἰῶνος οἰϰοδομῇ ἐνδόξῳ, ϰαϑὼς ἐλάλησαν ϖεϱὶ αὐτῆς οἱ ϖϱοφῆται.
14:6 ϗ ϖάντα τὰ ἔϑνη ἐϖιϛϱέψȣσιν ἀληϑινῶς φοϐεῖσϑαι ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ϗ ϰατοϱύξȣσιν τὰ εἴδωλα αὐτῶν, ϗ εὐλογήσȣσιν ϖάντα τὰ ἔϑνη τὸν ϰύϱιον.
14:7 ϗ ὁ λαὸς αὐτȣ̃ ἐξομολογήσεται τῷ ϑεῷ, ϗ ὑψώσει ϰύϱιος τὸν λαὸν αὐτȣ̃, ϗ χαϱήσονται ϖάντες οἱ ἀγαϖῶντες ϰύϱιον τὸν ϑεὸν ἐν ἀληϑείᾳ ϗ διϰαιοσύνῃ, ϖοιȣ̃ντες ἔλεος τοῖς ἀδελφοῖς ἡμῶν.
14:8 ϗ νῦν, τέϰνον, ἄϖελϑε ἀϖὸ Νινευη, ὅτι ϖάντως ἔϛαι ἃ ἐλάλησεν ὁ ϖϱοφήτης Ιωνας.
14:9 σὺ δὲ τήϱησον τὸν νόμον ϗ τὰ ϖϱοϛάγματα ϗ γίνȣ φιλελεήμων ϗ δίϰαιος, ἵνα σοι ϰαλῶς ᾖ, ϗ ϑάψον με ϰαλῶς ϗ τὴν μητέϱα σȣ μετ’ ἐμȣ̃· ϗ μηϰέτι αὐλισϑῆτε εἰς Νινευη.
14:10 τέϰνον, ἰδὲ τί ἐϖοίησεν Αμαν Αχιαχάϱῳ τῷ ϑϱέψαντι αὐτόν, ὡς ἐϰ τȣ̃ φωτὸς ἤγαγεν αὐτὸν εἰς τὸ σϰότος, ϗ ὅσα ἀνταϖέδωϰεν αὐτῷ· ϗ Αχιαχαϱος μὲν ἐσώϑη, ἐϰείνῳ δὲ τὸ ἀνταϖόδομα ἀϖεδόϑη, ϗ αὐτὸς ϰατέϐη εἰς τὸ σϰότος. Μανασσης ἐϖοίησεν ἐλεημοσύνην ϗ ἐσώϑη ἐϰ ϖαγίδος ϑανάτȣ, ἧς ἔϖηξεν αὐτῷ, Αμαν δὲ ἐνέϖεσεν εἰς τὴν ϖαγίδα ϗ ἀϖώλετο.
14:11 ϗ νῦν, ϖαιδία, ἴδετε τί ἐλεημοσύνη ϖοιεῖ, ϗ τί διϰαιοσύνη ῥύεται. – ϗ ταῦτα αὐτȣ̃ λέγοντος ἐξέλιϖεν αὐτȣ̃ ἡ ψυχὴ ἐϖὶ τῆς ϰλίνης· ἦν δὲ ἐτῶν ἑϰατὸν ϖεντήϰοντα ὀϰτώ· ϗ ἔϑαψεν αὐτὸν ἐνδόξως.
14:12 Ϗ ὅτε ἀϖέϑανεν Αννα, ἔϑαψεν αὐτὴν μετὰ τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃. ἀϖῆλϑεν δὲ Τωϐιας μετὰ τῆς γυναιϰὸς αὐτȣ̃ ϗ τῶν υἱῶν αὐτȣ̃ εἰς Ἐϰϐάτανα ϖϱὸς Ραγȣηλ τὸν ϖενϑεϱὸν αὐτȣ̃.
14:13 ϗ ἐγήϱασεν ἐντίμως ϗ ἔϑαψεν τȣ̀ς ϖενϑεϱȣ̀ς αὐτȣ̃ ἐνδόξως ϗ ἐϰληϱονόμησεν τὴν ȣ̓σίαν αὐτῶν ϗ Τωϐιτ τȣ̃ ϖατϱὸς αὐτȣ̃.
14:14 ϗ ἀϖέϑανεν ἐτῶν ἑϰατὸν εἴϰοσι ἑϖτὰ ἐν Ἐϰϐατάνοις τῆς Μηδίας.
14:15 ϗ ἤϰȣσεν ϖϱὶν ἢ ἀϖοϑανεῖν αὐτὸν τὴν ἀϖώλειαν Νινευη, ἣν ᾐχμαλώτισεν Ναϐȣχοδονοσοϱ ϗ Ασυηϱος· ἐχάϱη ϖϱὸ τȣ̃ ἀϖοϑανεῖν ἐϖὶ Νινευη.